Ο Βορίδης, οι νοικοκυραίοι & οι εραστές του Κέντρου

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ - Δημοσιογράφος - Φιλόλογος Στην αρχή της διεύρυνσης της κομματικής βάσης των πολυσυλλεκτικών κομμάτων φαίνεται ότι οδηγεί το τέλος των παραδοσιακών ιδεολογιών, μια διαδικασία που ξεκίνησε αργά και σταθερά πριν από την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης και εξελίσσεται ραγδαία στη διάρκεια αυτής, στην εποχή των μνημονίων…. Χάρη σε αυτή την διαδικασία και με σημαία την σωτηρία του τόπου μπόρεσε και σχηματίστηκε πέρυσι η τρικομματική κυβέρνηση και χάρη σε αυτή επιβιώνει και ίσως συνεχίσει να το κάνει για αρκετό διάστημα η δικομματική ( ΝΔ και ΠΑΣΟΚ). Με ελαφρώς παραποιημένο το όνομα της ΝΔ, με σύνθημα το Νέα Ελλάδα, που προκάλεσε και έναν σχετικό αιφνιδιασμό στους συνέδρους, ο Αντώνης Σαμαράς από το βήμα του ένατου συνέδριο του κόμματος εμφανίστηκε ενωτικός, απευθύνοντας κάλεσμα όχι μόνο σε νεοδημοκράτες που είχαν αποστασιοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και στον «απλό πολίτη που δεν ήταν ποτέ μαζί μας». « Δεν περισσεύει κανείς» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς… Σχολιάζοντας μάλιστα τον όρο «προοδευτικός», που παραπέμπει σε άλλες ιδεολογικές αφετηρίες, ο πρωθυπουργός είπε ότι πρόοδος είναι να υπάρχει όραμα, σχέδιο και αποφασιστικότητα, όπως αυτά που έχει η σημερινή κυβέρνηση. Ξώφαλτση παραφωνία που θα μπορούσε όμως να «δικαιολογηθεί» αποτέλεσε η δήλωση Βορίδη, με την οποία συμφώνησε και ο Υπουργός πλέον Άδωνις Γεωργιάδης, οι οποίοι με ένα στόμα μια φωνή υποστήριξαν ότι ο εκτροχιασμός της Ελλάδας άρχισε τη δεκαετία του 80 με ευθύνη του ιστορικού ηγέτη του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, με αποτέλεσμα να «βγάλουν στα κάγκελα» κορυφαία και μη στελέχη της Ιπποκράτους…. Εμπρηστική αλήθεια δήλωση σε αυτό το momentum της συναίνεσης που προωθεί εξάλλου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος συμμετέχοντας στη νέα κυβέρνηση, φιλοδοξώντας πιθανότατα να κερδίσει το ακροατήριο της μέχρι πρότινος «αριστεράς της ευθύνης» που επικαλείτο η ΔΗΜΑΡ για να δικαιολογήσει τη δική της συμμετοχή στην τρικομματική και τελικά τα «βρόντηξε»….. Αλλά μήπως δεν είναι και αλήθεια ότι όταν ένα κόμμα θέλει να « ξανοιχτεί» και προς άλλες κατευθύνσεις και δεξαμενές ψηφοφόρων πρέπει πρώτα να στεγανοποιήσει το δικό του κομματικό ακροατήριο και ενίοτε να το κανακέψει και λίγο; Μήπως η δήλωση Βορίδη εξυπηρετούσε τελικά αυτόν τον σκοπό και δεν ήταν απλώς ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για να στρέψει τους προβολείς πάνω του, εκφράζοντας εμμέσως τη δυσαρέσκεια του γιατί δεν συμμετείχε στο νέο κυβερνητικό σχήμα ή θέλοντας να βάλει τα θεμέλια ενός νέου εσωκομματικού παίκτη; Η στρατηγική των δύο γραμμών, η αλλιώς «πατάω σε δύο βάρκες», τουτέστιν θέλουμε και τους άλλους αλλά πρέπει να συσπειρώσουμε και τους δικούς μας, είναι γνώριμη και σε άλλα κόμματα, όπως στον ΣΥΡΙΖΑ, που όμως μέχρι τώρα δεν δείχνει να του πολυβγαίνει…. Η ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού και με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ δημιουργεί νέες συνθήκες από τις οποίες θα θελήσουν να επωφεληθούν όλοι…. Έτσι θα εξηγηθεί το νέο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ στην αναβίωση της αριστερής πτέρυγας της ΔΗΜΑΡ, η νέα μετωπική Κουβέλη προς Βενιζέλο για τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους του και τανάπαλιν αλλά και όπως όλα δείχνουν η νέα στρατηγική της ΝΔ να επαναπροσεγγίσει το κεντροδεξιό ακροατήριο ή τους «χαμένους νοικοκυραίους» που μπορεί πλέον να βρίσκονται παντού, από το αστικό ΠΑΣΟΚ μέχρι τις παρυφές του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί και ο Αλέξης Τσίπρας τους έχει επικαλεστεί….. Η εποχή του μνημονίου φέρνει κοσμογονικές αλλαγές σε όλα τα κόμματα και το σκηνικό είναι τόσο ρευστό που κανένας δεν ξέρει που θα κάτσει η μπίλια… Το τέλος των ιδεολογιών που συνέπεσε με την αρχή των μνημονίων «ξεπαγώνει» το πολιτικό σκηνικό και προφανώς αυτό περικλείει νέες δυνατότητες…..

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΕΚΛΟΓΕΣ ίσον ΠΟΛΕΜΟΣ"

Οι εκλογές είναι πόλεμος. Υπό τα σημερινά δεδομένα οι επόμενες Εθνικές ή Αυτοδιοικητικές εκλογές θα διεξαχθούν σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον με αστάθεια, γενικευμένο κλίμα απόρριψης, φαινόμενα ακραίου χουλιγκανισμού και αποθέωση του «αντισυστημικού». Η υψηλού επιπέδου επιστημονική εξειδίκευση της ομάδας των επικοινωνιολόγων της Think Politics, σε συνδυασμό με την έντονη ροπή σε νέες μεθόδους πολιτικής επικοινωνίας και με μια σειρά εμπειριών και προσωπικών βιωμάτων συντέλεσαν να δημιουργηθεί το νέο βιβλίο – εγχειρίδιο πολιτικής επικοινωνίας «ΕΚΛΟΓΕΣ ίσον ΠΟΛΕΜΟΣ». Ένα βιβλίο – εγχειρίδιο μοναδικό στο είδος του, με στόχο την πολιτική προετοιμασία του υποψήφιου με τη δομή της προεκλογικής του εκστρατείας βασισμένη στις απαιτούμενες αρχές του κινέζου στρατηγού Σουν Τζου, για τον ηγέτη που θέλει να κερδίζει. Ο κινέζος στρατηγός Σουν Τζου με τα κείμενα του ηλικίας 2.500 χρόνωνστην «Τέχνη του πολέμου» παραμένει τόσο επίκαιρος που διδάσκεται σήμερα σε πολλές σχολές στην Αμερική τη Μέκκα της Πολιτικής Επικοινωνίας. Μερικά από τα περιεχόμενα του βιβλίου: Η προετοιμασία του υποψήφιου Η προσέγγιση πολιτών, η οργάνωση, ο ανταγωνισμός, η συνεργασία. Οι δεξιότητες ενός ηγέτη στην πολιτική και πως κερδίζονται οι μάχες στο πεδίο της σύγχρονης πολιτικής Νικηφόρες στρατηγικές και τακτικές στην προεκλογική εκστρατεία Η διαχείριση κρίσεων κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας Πολιτικοί ελιγμοί στην τελική ευθεία και πολλές ακόμη συμβουλές για όλα τα κρίσιμα στάδια μιας προεκλογικής μάχης. Τιμή 15 ευρώ Για παραγγελίες τηλ. 210-9246770 fax. 210-9218779 e-mail: info@tpo.gr, thanasis.papamichail@yahoo.gr

Από την εταιρία Πολιτικής Επικοινωνίας Think Politics «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» Μια νέα νικηφόρα μέθοδος εκλογής κάθε υποψηφίου με σύμβουλο τον Στρατηγό Σουν Τζου

Η ομάδα επικοινωνιολόγων της Think Politics με γενεσιουργό αιτία την έντονη ροπή της στη μελέτη νέων μεθόδων πολιτικής επικοινωνίας και μια σειρά από προσωπικά βιώματα στην άσκηση των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων ετοίμασε και εφαρμόζει στους πελάτες της τη νέα μέθοδο – φιλοσοφία και εργαλείο νίκης για υποψήφιους πολιτικούς την «SUN TZU ELECTION STRATEGIES». Μια μέθοδος – φιλοσοφία που αναλύει παράλληλα και τη γνωστή τεχνική S.W.A.T. ανάλυσης του μάρκετινγκ (δυνατά και αδύνατα σημεία, απειλές και ευκαιρίες υποψηφίου). Η σοφία του κλασικού κειμένου του SUN TZU σε μια νέα ερμηνεία - φιλοσοφία για τη σύγχρονη πολιτική επικοινωνία και τις νικηφόρες στρατηγικές που θα βοηθήσουν να κερδίσετε εκλογικές μάχες. Άλλωστε οι εκλογές μοιάζουν με πολέμους. Η μέθοδος - φιλοσοφία «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» είναι βασισμένη στις διαχρονικά ισχύουσες απαιτούμενες αρχές που πρέπει να γνωρίζει ένας ηγέτης. Η εταιρία Think Politics έχει αποκλειστικά και με επιτυχία εφαρμόσει στο παρελθόν, πρωτότυπες επικοινωνιακές ενέργειες και νικηφόρα μυστικά της «SUN TZU ELECTION STRATEGIES». Εφαρμόζοντας την αναγνωρισμένη μέθοδο - φιλοσοφία πολιτικής επικοινωνίας «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» ο υποψήφιος θα γνωρίσει καλά τον εαυτό του, θα μετατρέψει τις αδυναμίες του σε δυνατότητες, θα ακτινογραφήσει λεπτομερώς τους αντιπάλους του και θα κερδίσει όλες τις προεκλογικές μάχες. Για περισσότερες πληροφορίες και για να κλείσετε μια συνάντηση γνωριμίας με τη νέα μέθοδο – φιλοσοφία πολιτικής επικοινωνίας «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» επικοινωνήστε στο 2109246770 ή στο e-mail info@tpo.gr.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΣΟΝ ΠΟΛΕΜΟΣ. Από την εταιρία Πολιτικής Επικοινωνίας Think Politics «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» Μια νέα νικηφόρα μέθοδος εκλογής κάθε υποψηφίου με σύμβουλο τον Στρατηγό Σουν Τζου

Η ομάδα επικοινωνιολόγων της Think Politics με γενεσιουργό αιτία την έντονη ροπή της στη μελέτη νέων μεθόδων πολιτικής επικοινωνίας και μια σειρά από προσωπικά βιώματα στην άσκηση των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων ετοίμασε και εφαρμόζει στους πελάτες της τη νέα μέθοδο – φιλοσοφία και εργαλείο νίκης για υποψήφιους πολιτικούς την «SUN TZU ELECTION STRATEGIES». Η σοφία του κλασικού κειμένου του SUN TZU σε μια νέα ερμηνεία - φιλοσοφία για τη σύγχρονη πολιτική επικοινωνία και τις νικηφόρες στρατηγικές που θα βοηθήσουν να κερδίσετε εκλογικές μάχες. Άλλωστε οι εκλογές μοιάζουν με πολέμους. Η μέθοδος - φιλοσοφία «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» είναι βασισμένη στις διαχρονικά ισχύουσες απαιτούμενες αρχές που πρέπει να γνωρίζει ένας ηγέτης. Η εταιρία Think Politics έχει αποκλειστικά και με επιτυχία εφαρμόσει στο παρελθόν, πρωτότυπες επικοινωνιακές ενέργειες και νικηφόρα μυστικά της «SUN TZU ELECTION STRATEGIES». Εφαρμόζοντας την αναγνωρισμένη μέθοδο - φιλοσοφία πολιτικής επικοινωνίας «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» ο υποψήφιος θα γνωρίσει καλά τον εαυτό του, θα μετατρέψει τις αδυναμίες του σε δυνατότητες, θα ακτινογραφήσει λεπτομερώς τους αντιπάλους του και θα κερδίσει όλες τις προεκλογικές μάχες. Για περισσότερες πληροφορίες και για να κλείσετε μια συνάντηση γνωριμίας με τη νέα μέθοδο – φιλοσοφία πολιτικής επικοινωνίας «SUN TZU ELECTION STRATEGIES» επικοινωνήστε στο 2109246770 ή στο e-mail info@tpo.gr.

Ε, ρε Τασούλα που τους χρειάζεται...

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ - Δημοσιογράφος - Φιλόλογος Βλέποντας και διαβάζοντας χθες τις ομιλίες Σαμαρά και Τσίπρα στα κομματικά τους ακροατήρια μου ήρθε συνειρμικά στο νου η ατάκα της Τασούλας από τη γνωστή τηλεοπτική διαφήμιση, στην οποία αναρωτιέται με την χαρακτηριστική αξάν απευθυνόμενη στον Κίτσο αν έχει ξεφύγει (« Κίτσο έεις ξεφύγ…»;;) . Γιατί πώς αλλιώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει τους πολιτικούς αρχηγούς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων μιας χώρας που συνεχίζει -μην ξεχνάμε- να βρίσκεται σε καιρό κρίσης, οι οποίοι χωρίς κανένα μέτρο εκτοξεύουν ρητορικές βολές εκατέρωθεν, όπως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή το κόμμα της μείζονος αξιωματικής αντιπολίτευσης μισεί (!) τη χώρα και την υπονομεύει, όπως είπε χθες στο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός, ή ότι ο η «ΝΔ είναι μια δεξιά παλιάς κοπής που λαϊκίζει και σέρνεται πίσω από τους φασίστες της Χρυσής Αυγής» , όπως είπε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Aπό την υπερβολή του «success story» του Αντώνη Σαμαρά στην άλλη υπερβολή του «disaster story» του Αλέξη Τσίπρα και επειδή όντως οι υπερβολές είναι οι μόνες που έχουν ιστορία ας θυμηθούμε και την «Δανία του Νότου» που θα γινόταν η Ελλάδα, όπως έλεγε πριν από τις εκλογές του 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου για να φθάσουμε στη χθεσινή δήλωση του Γιάννη Στουρνάρα στο Βήμα ότι « αν δεν είχαν γίνει όσα έγιναν σήμερα θα ήμασταν…. Συρία!». Τον άλλο «στόχο» της Αργεντινής, το παράδειγμα της οποίας είχε μνημονεύσει παλαιότερα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ευτυχώς τον αποφύγαμε…. Παραβλέπω τις καθημερινές αλληλο-ανακοινώσεις των δύο κομμάτων , ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που χωρίς υπερβολή φθάνουν στα όρια ενός πρωτοφανούς -ας μου επιτραπεί η έκφραση- ξεκατινιάσματος τις περισσότερες φορές για ανούσια ζητήματα που γράφονται και διακινούνται απλώς για επικοινωνιακούς λόγους και όλως τυχαίως εκδίδονται λίγο πριν από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων των καναλιών, καθώς οι επιτελείς τους κρίνουν ότι η σκληρή αντιπαράθεση πρέπει να συντηρείται για την κοινή γνώμη….. Και όλα αυτά έρχονται σε μια συγκυρία, μετά το mea culpa του ΔΝΤ, που θεωρητικώς τουλάχιστον η επικοινωνιακά έστω θα ευνοούσε για το καλό του τόπου, το οποίο και οι δύο αρχηγοί επικαλούνται, μια υποτυπώδη συσπείρωση για την πολιτική εκμετάλλευση αυτής της παραδοχής και την αλλαγή της συνταγής , για την οποία όλοι πλέον ακόμη και οι ίδιοι οι δανειστές, ή έστω μια ομάδα αυτών, συμφωνούν… Τουναντίον οι τόνοι έχουν ανέβει λες και βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και το ερώτημα είναι γιατί πρέπει να δημιουργηθεί τώρα αυτή η πολιτική όξυνση και τι θα γίνει όταν θα πλησιάζει η ώρα να φτάσουμε στις κάλπες ; Σήμερα έρχεται και ο Πόλ Τόμσεν στην Ελλάδα, έχοντας και αυτός κάνει την αυτοκριτική του!…. “Tragic”…. για να ξαναθυμηθούμε την Τασουλα!!

ΚΟΙΝΗ ΜΟΙΡΑ

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ο κλάδος της επικοινωνίας, παρά τον πολύ υψηλό αριθμό των επιχειρήσεων δεν κατόρθωσε μέχρι σήμερα να δημιουργήσει συνεργατικές πρακτικές που θα βελτίωναν την εικόνα του, την ανταγωνιστικότητα του και θα έδιναν ώθηση στην ανάπτυξη της τεχνογνωσίας των μελών που τον απαρτίζουν. Ο εντονότατος ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων, η έλλειψη συνεργατικής κουλτούρας, η αδυναμία ισότιμης παρουσίας στο τρίγωνο Διαφημιζόμενος – Μέσον – Διαφημιστής, η αδιαφάνεια συναλλαγών, οι αθέμιτες πρακτικές κέρδους, οι ανεπάρκειες του κρατικού μηχανισμού στον έλεγχο, δεν επέτρεψαν την ανάπτυξη κοινών δράσεων και πρωτοβουλιών για τον περιορισμό των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης που ενέσκηψε. Γνωστές παθογένειες που έχουν διαποτίσει τον κορμό έως τις ρίζες του κλάδου της επικοινωνίας. Αυτή είναι εικόνα μιας άκρως ανησυχητικής επόμενης μέρας ενός θρυμματισμένου κλάδου, που σε λίγες μέρες θα κληθεί να εκλέξει το νέο τιμονιέρη του. Εύχομαι και ελπίζω να βρεθεί ένας έμπειρος και ικανός πρόεδρος που αποδεδειγμένα να μπορεί να μας βγάλει από τα δύσκολα και να δώσει νέα πνοή στον κλάδο μας. Σε γνωστές και ήρεμες θάλασσες είναι μικρότερης σημασίας η επιλογή των «καπεταναίων». Το καράβι πάει μόνο του. Όμως, σε νέες και φουρτουνιασμένες θάλασσες πρέπει να επιλέξει επιδέξιο «καπετάνιο» και πλήρωμα δοκιμασμένο για τις ικανότητες του και όχι κάποιους ανεπαρκείς που θεωρούν τα αξιώματα εφαλτήριο ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και ιδιοτελών επιχειρηματικών στόχων. Άλλωστε οι εκλογές δεν είναι διαγωνισμός στη Γιουροβίζιον, για να ψηφίζουμε με γνώμονα την επιχειρηματική «γειτνίαση». Είναι κοινή μας η μοίρα!

Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΩΡΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ - Δημοσιογράφος - Φιλόλογος Ξορκίζουν τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών, που αναδύθηκαν στην επιφάνεια με αφορμή τις αγεφύρωτες -όπως φάνηκε- διαφωνίες στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, που οδήγησαν στον τραγέλαφο να «βρέχει αντιρατσιστικά» στη βουλή. Από την επομένη κιόλας της θυελλώδους όπως εξελίχθηκε σύσκεψης των τριών κυβερνητικών εταίρων, με αιχμή το νόμο Ρουπακιώτη, εκπρόσωποι των τριών κομμάτων έσπευδαν να διαβεβαιώσουν ότι δεν τίθεται θέμα ρηγμάτωσης της κυβερνητικής συνοχής με τους κυρίους Βενιζέλο και Κουβέλη να κάνουν ένα βήμα πιο κοντά ο ένας στον άλλο και να αποφασίζουν να κατεβάσουν από κοινού τον αντιρατσιστικό νόμο που πρώτη είχε ζητήσει η ΝΔ και απέρριψε στην πορεία για τους δικούς της εσωτερικούς- κομματικούς λόγους. Πολιτικά στελέχη με μακροχρόνια εμπειρία οι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ με την κοινή απόφασή τους επαναβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν να παρέχουν την στήριξή τους στην κυβέρνηση συνεργασίας και να συμμαχήσουν στο συγκεκριμένο θέμα, προκειμένου να αποσοβήσουν τις όποιες συνέπειες θα είχε για τα κόμματά τους μια κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό. Αλλά και η στρατηγική Σαμαρά, παρά τις όποιες τάσεις ηγεμονίας -φυσικό εξάλλου καθώς στους τρεις είναι ο ισχυρότερος πόλος - στόχο έχει την προστασία της τρικομματικής κυβέρνησης, καθώς ενδεχόμενη εσωτερική της κατάρρευση θα αποδυνάμωνε αυτομάτως και τη ΝΔ. Μετά από έναν χρόνο διακυβέρνησης, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχουν ταυτιστεί μεταξύ τους, παρά τις άλλοτε ευδιάκριτες τις περισσότερες φορές δυσδιάκριτες διαφορετικές ιδεολογικές αποχρώσεις και έχουν δεθεί στο άρμα μιας κοινής μοίρας, καθώς έχουν υπερασπιστεί από κοινού, είτε με μεγαλύτερη είτε με μικρότερη ζέση το καθένα από αυτά, τις ίδιες πολιτικές και παρόμοιες επιλογές. Τους ενώνει ο εθνικός στόχος διαμήνυσε πρόσφατα ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος όμως βλέπει την δημοφιλία του κόμματους του να πέφτει περαιτέρω, ενώ από την άλλη ο Φώτης Κουβέλης διαπιστώνει ότι το κόμμα του αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά του ΠΑΣΟΚ, που θα ήταν η φυσική δεξαμενή άντλησης ψηφοφόρων. Και αυτό γιατί τα δύο αυτά κόμματα έχουν γίνει πια συγκοινωνούντα δοχεία και μοιράζονται ανισομερώς τις περισσότερες φορές προς όφελος του ισχυρού πόλου, δηλαδή της ΝΔ, τα όποια οφέλη της συγκυβέρνησης, ενώ χάνουν περισσότερο από τα ατοπήματά της… Οι εκλογές στην παρούσα φάση λοιπόν είναι το πιο πιθανό να μην βρίσκονται στην ατζέντα κανενός εκ των δύο βασικών διπόλων και διεκδικητών της εξουσίας που έχουν διαμορφωθεί στην πολιτική σκακιέρα, δηλαδή ΝΔ- ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ από τη μια και του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη. Στους μεν τρεις συν-εταίρους διότι το κλίμα αισιοδοξίας που τεχνηέντως καλλιεργούν εδώ και τρεις μήνες σταδιακά εξανεμίζεται (αλήθεια ποιος από τους 1 εκατ. 400 χιλιάδες ανέργους θα σκεφθεί στην κάλπη τον εθνικό στόχο του κ. Βενιζέλου;) στο δε ΣΥΡΙΖΑ γιατί τρέχει κατοστάρι σε μια προεκλογική κούρσα με όχημα την προσπάθεια του να αναβιώσει το αλησμόνητο «λεφτά υπάρχουν» που πλέον όχι μόνο δεν παραπλανεί τους ψηφοφόρους αλλά τους εξοργίζει κιόλας… Εξάλλου η πρόσφατη εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι οι πρόωρες εκλογές -εν μέσω μνημονίου- δεν αποτελούν μια safe επιλογή για κανέναν…

Πόσο ακόμη θα συνεχιστεί ο ευτελισμός της Βουλής;

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ Σε κανένα άλλο επίπεδο δεν φαίνεται πιο ξεκάθαρα η απαξίωση που έδειξαν οι πολίτες στους πολιτικούς από αυτόν της εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο. Η λογική της « ψήφου- χαβαλέ», της «αντισυστημικής» ή της «απολιτίκ ψήφου» φαίνεται ότι έπιασε τόπο και μάλλον θα μας κατατρέχει μέχρι τις επόμενες εκλογές… Το επίπεδο του κοινοβουλευτικού διαλόγου βουλιάζει ολοένα και πιο χαμηλά από συνεδρίαση σε συνεδρίαση είτε στην Ολομέλεια, είτε στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές, είτε στην περιβόητη προανακριτική για τη λίστα Λαγκάρντ που πήρε και παράταση για να ολοκληρώσει το έργο της (!) με τους βουλευτές που την απαρτίζουν να μας χαρίζουν ακόμη δύο τρία τηλεοπτικά σόου στην ανομβρία των ειδήσεων που μας περιμένει μεσούντος του θέρους…… Τότε που η τρικομματική κυβέρνηση θα κατεβάσει ταχύτητες και εμείς θα περιμένουμε τα αποτελέσματα από τα υπερατλαντικά ταξίδια του πρωθυπουργού… Όσα πρωτοφανή ειπώθηκαν και διαδραματίστηκαν στην συνεδρίαση της Παρασκευής με την αποβολή του Χρυσαυγίτη βουλευτή Ηλιόπουλου συνιστούν το αποκορύφωμα μιας σταθερής εδώ και καιρό διαδικασίας ευτελισμού των θεσμών του κοινοβουλίου, για την οποία όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα μέσω των αντιπροσώπων τους έχουν ευθύνη. Από τη Χρυσή Αυγή και τους εκπροσώπους της δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό… Αλλά ήταν απαραίτητο να ακουστεί το «Χάιλ Χίτλερ» έστω και ειρωνικά από άλλες πτέρυγες της βουλής και μετά να ψάχνουμε σαν τον Σέρλοκ Χόλμς από τα πρακτικά ποιος το είπε; Όταν όμως η αγόρευση από το βήμα της βουλής έχει γίνει από καιρό επικοινωνιακό παιχνίδι και ακόμη και οι αρχηγοί των κομμάτων διαγκωνίζονται για την εντυπωσιακή ατάκα -ευφυολόγημα που θα τους δώσει ακόμη λίγα λεπτά τηλεοπτικής δημοσιότητας και «έτοιμους» τίτλους για εφημερίδες και σαιτ σε ένα Κοινοβούλιο που επί ένα χρόνο απλώς επικυρώνει δια της ψήφου του μνημονιακές υποχρεώσεις και η παραγωγή νομοθετικού έργου είναι ελάχιστη τότε και υπό αυτές τις συνθήκες η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει. Όπερ και εγένετο… Το ίδιο πράττουν ρητορικώς και πολλά μέλη των κοινοβουλευτικών ομάδων όλων των κομμάτων με ελάχιστες εξαιρέσεις που ευτυχώς υπάρχουν αλλά δυστυχώς αποτελούν μικρή μειοψηφία… Επιδίδονται δηλαδή σε μια υπερκατανάλωση συνθηματολογίας, με μοναδικό στόχο την ευκαιριακή εντυπωσιοθηρία, χωρίς επιχειρήματα στις αγορεύσεις τους και χωρίς καμία πρόθεση να εγκύψουν με στοιχειώδη σοβαρότητα στα προβλήματα της χώρας. Και όλα αυτά βεβαίως αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής, που μόνο σε ένα τέτοιο γήπεδο- επίπεδο μπορεί να «παίξει μπάλα»… Ένα σχόλιο που γράφτηκε στο twitter για τον Χρυσαυγίτη βουλευτή που πρωταγωνίστησε αυτές τις ημέρες λέει ότι « η μεγαλύτερη τιμωρία για τον Ηλιόπουλο δεν είναι να το αποβάλλεις από την αίθουσα αλλά να τον βάλεις να γράψει έκθεση!»…. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να ανοίξει ένας διάλογος κυρίως μέσα στην κοινωνία των πολιτών για το ποιας ποιότητας κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους θέλουμε, -γιατί αυτοί που έχουμε σίγουρα δεν μας αξίζουν-, ή όπως στις πανελλαδικές να τους βάζουμε να δίνουν εξετάσεις και να αποφοιτούν από μια σχολή που θα τους δίνει ένα στοιχειώδες πτυχίο ευπρέπειας και μόρφωσης; Πόσο ακόμη θα παρακολουθούμε απαθείς αν και συνένοχοι τον ευτελισμό της βουλής;

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

TO E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΛΙ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ...

«Γιαβάς Γιαβάς»

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Έρχεται μετά τον Σουλεϊμάν και η Σουλεϊγούμαν…. Και γιατί να μην έρθει. Με τέτοια ελληνική τηλεοπτική φτώχεια είναι φυσικό να ακολουθήσουν όλα τα μέλη της Σουλεϊμανφάμιλυ να παρελαύνουν από τις οθόνες των λεγόμενων μεγάλων καναλιών μας και σε ώρες μεγάλης τηλεθέασης. Διαμαρτυρίες πολλές από γνωστούς και αγνώστους. Από άμβωνος ή από την πόρτα - ουρητήριο καναλιού. Έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει, όπως έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν και που αντικαθιστούν επάξια κάθε μέρα στα τηλεοπτικά παράθυρα τους καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς και TV- διασκεδαστές με τις ατάκες και τα ξεκατινιάσματα τους. Τι ανάγκη έχουμε των χιουμοριστικών σειρών, όταν οι ίδιοι οι παρουσιαστές των λεγόμενων σατυρικών εκπομπών χρησιμοποιούν τηλεοπτικά στιγμιότυπα των πολιτικών για να βγάλουν γέλιο; Πληρώνονται αδρά για να δείχνουν συγκεντρωτικά τα μαλλιοτραβήγματα και τις λεκτικές παπαριές των πολιτικών μας. Όμως η εύκολη απάντηση για τον κατακλυσμό από τα τούρκικα σήριαλ είναι το φθηνό κόστος και η οικονομική κρίση. Είναι χαλάκι κάτω από το οποίο σπρώχνονται όλα τα άπλυτα και οι αδυναμίες των ελληνικών παραγωγών, με άνευρα σενάρια, ηθοποιούς τρίτης διαλογής, κακογυρισμένες παραγωγές, υψηλά κοστολόγια. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε ελληνικές σειρές – παρενθέσεις στο μωσαϊκό των τουρκικών σήριαλ στα κανάλια. Ο χρόνος θα δείξει αν είναι μόδα που τα τούρκικα χτυπάνε απίστευτες τηλεθεάσεις….

Το Μάρκετινγκ των Πόλεων (City Marketing) ως παράγοντας επιτυχούς αστικής οικονομικής ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας

Άρθρο του Δρ. Θεόδωρου Μεταξά Λέκτορας Οικονομικής Ανάπτυξης, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Η τελευταία 20ετία του 20ου αιώνα χαρακτηρίζεται από ριζικές, ραγδαίες και ποικίλες αλλαγές στο γεωπολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, οι οποίες επηρέασαν βαθύτατα την λειτουργία, την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα αλλά και την ελκυστικότητα των αστικών περιοχών τόσο σε διεθνές όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Το νέο αυτό διεθνοποιημένο περιβάλλον, αποτέλεσε την αφετηρία οι πόλεις και κυρίως οι ευρωπαϊκές, να αναζητήσουν νέους τρόπους και στρατηγικές προκειμένου να τονώσουν την οικονομική τους ανάπτυξη, να αναδιαμορφώσουν την εικόνα τους (city image), να υποστηρίξουν την τοπική τους ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα (local distinctiveness and uniqueness) και να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα μεταξύ τους. Το Μάρκετινγκ των Πόλεων (Place/ City Marketing) αποτέλεσε και συνεχίζει να είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο ανταγωνιστικότητας πολλών ευρωπαϊκών πόλεων από το 1980 και μετά. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό την τελευταία 10ετία, καθώς ορισμένες πόλεις εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γνωρίσουν και να προχωρήσουν στην εφαρμογή του. Η λειτουργία του βασίζεται στον στρατηγικό σχεδιασμό (strategic planning) άρα πρόκειται για μια προσδιορισμένη στρατηγικά διαδικασία. Οι αρχές που το διέπουν είναι οι ίδιες όπως του παραδοσιακού επιχειρησιακού μάρκετινγκ, με τη ουσιαστική διαφορά ότι το city marketing αναπτύσσεται και λειτουργεί μέσα στο περιβάλλον των πόλεων. Η εικόνα της πόλης/ περιοχής, με βάση τα χαρακτηριστικά της, την ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα που έχει είναι το τελικό διαμορφωμένο αγαθό (good) που η διαδικασία του place/city marketing έρχεται να υποστηρίξει και να προωθήσει αποτελεσματικά προς τις δυνητικές αγορές στόχους (potential target markets), τις αγορές δηλαδή που η κάθε πόλη/περιοχή επιθυμεί να προσελκύσει (π.χ. επενδύσεις, εξειδικευμένο δυναμικό, επισκέπτες, μεγάλα γεγονότα κ.α). Στο σχήμα 1 αναφέρονται τα στοιχεία που συνθέτουν έναν ανταγωνιστικό αστικό προορισμό. Σχήμα 1 Η αποτελεσματικότητα του βασίζεται στην αρχή της συμμετοχικής διαδικασίας. Η επιτυχής εφαρμογή του φέρει την ευθύνη των Τοπικών Αρχών και Αυτοδιοικήσεων των περιοχών αλλά και όλων των ομάδων που δραστηριοποιούνται στο περιβάλλον των πόλεων (π.χ. επιχειρήσεις, κάτοικοι, οργανισμοί κ.α). Τα οφέλη είναι πολλαπλά και σχετίζονται πάντα με τους στόχους που θέτει η κάθε περιοχή και τις ανάγκες ανάπτυξης που έχει. Μέσα στα πλαίσια της επιτυχούς εφαρμογής του, οι πόλεις αποκτούν μια ιδιαίτερη δυναμική προβάλλοντας και υποστηρίζοντας την εικόνα τους σε διεθνές επίπεδο. Ειδικότερα για τις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργαλείο καθώς εστιάζει καθαρά στο περιβάλλον των πόλεων, ενισχύοντας την εικόνα της κάθε περιοχής και τα ειδικά χαρακτηριστικά που θέλει να επιδείξει. Ως διαδικασία το place/city marketing δεν είναι γενική αλλά ειδική και συγκεκριμένη και το γεγονός αυτό αποτελεί τη δυναμική της. Η διεθνής και ευρωπαϊκή πρακτική καταγράφει πολλαπλά παραδείγματα πόλεων, όμοιας δυναμικής με των ελληνικών, που εφάρμοσαν τη διαδικασία του place/city marketing και απέκτησαν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε συγκεκριμένους τομείς ανάπτυξης. Πόλεις όπως η Λισαβόνα, η Πράγα, η Πάφος, η Γλασκόβη, το Πέκς, είναι ορισμένα από τα πολλά παραδείγματα πόλεων που συνέδεσαν την πολιτιστική, την τουριστική, την επενδυτική τους ανάπτυξη ή την διοργάνωση μεγάλων γεγονότων (π.χ. Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, EXPO, EURO, Ολυμπιακοί Αγώνες κ.α), με την επιτυχή εφαρμογή του place/city marketing. Η αναγκαιότητα υιοθέτησης του place/city marketing από τους Τοπικούς Φορείς των ελληνικών πόλεων είναι μεγάλη. Οι ελληνικές πόλεις διαθέτουν ένα πλήθος μοναδικών στοιχείων και δυναμικών οι οποίες πρέπει να υποστηριχθούν με στόχο την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα τους. Κατά συνέπεια και μπροστά στα πολλαπλά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει η τοπική οικονομία και κοινωνία, η εφαρμογή στρατηγικών διαδικασιών, όπως το place/city marketing κρίνεται άμεση και επιβεβλημένη.

Οι «Άθλιοι» της Διαφήμισης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Βρισκόμαστε στο τέλος εποχής και μάλιστα με βίαιο τρόπο, της διαφημιστικής αγοράς που ξέραμε μέχρι τώρα. Και δεν αναφέρομαι στην τεχνολογική εξέλιξη της επικοινωνίας και στις ατελείωτες δυνατότητες χρήσης της στη διαφήμιση. Ούτε στον πόλεμο των «χάρτινων» Μέσων και των digital. Ούτε ακόμη στην οικονομική κρίση που ενέσκυψε ως τυφώνας τα τελευταία χρόνια. Σιγά αλλά σταθερά η γνωστή διαφημιστική αγορά θα έσβηνε λόγω των παθογενειών του κλάδου. Παθογένειες που έχουν να κάνουν με τις νέες δομές των διαφημιστικών εταιριών και με τα άλλοτε «γειωμένα» μυαλά πολλών διαφημιστών που πήραν αέρα! Η απαρχή των νέων δομών αλλά και «δεινών» ακούει στο όνομα Media Shops. Συνώνυμα της πλήρους ασυδοσίας στη διαφημιστική αγορά, της σύγκρουσης συμφερόντων με τα ΜΜΕ, και με αρνητικές επιδράσεις στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Στόχος ο παράνομος πλουτισμός, με μεγάλα ποσοστά επιστροφών, από διαφημιστικές εταιρίες, παραρτήματα πολυεθνικών εταιριών κατά κύριο λόγο. Οι μόνοι χαμένοι, οι μικροί διαφημιστές και Μέσα που δεν μπορούν να παίξουν στο παιχνίδι των μεγάλων. Όσο για τα άλλοτε «γειωμένα» μυαλά πολλών φωστήρων της διαφήμισης η απροσδόκητη οικονομική ισχύς που απέκτησαν τους οδήγησε σε καταστροφικές επιλογές και για τους ίδιους και για τον κλάδο. Πήραν τα μυαλά τους αέρα όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός. Σήμερα οι περισσότερες διαφημιστικές εταιρίες σκιαμαχούν με τις αλλοπρόσαλλες καταστάσεις της αγοράς, περιμένοντας να πνεύσει άλλος αέρας και όχι ο κοπανιστός! Όσο για τους «άθλιους» συνεχίζουν να αλωνίζουν ακόμη … και με κρατική αρωγή!

ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΤΗ ΡΟΥΛΕΤΑ !

Όταν τζογάρεις με το μέλλον μιας χώρας και οδηγείς και την ίδια να ρισκάρει με αυτό όλα τα ενδεχόμενα μπορεί να είναι ανοιχτά. Γιατί τι άλλο παρά τζόγος και μάλιστα υψηλού ρίσκου είναι η αμετακίνητη στάση των Ευρωπαίων να επιβάλλουν την απόφαση για κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο, απόφαση – σταθμό που χτυπά στην καρδιά του καπιταλισμού, δηλαδή τις τράπεζες. Η Γερμανίδα Καγκελάριος -όπως παλιά- στύλωσε τα πόδια, ενισχύοντας για ακόμη μια φορά το αντι-ευρωπαϊκό κλίμα κυρίως στις δεινοπαθούσες χώρες του νότου, ενδυνάμωσε τις φωνές των ευρωσκεπτικιστών που επιδιώκουν να « κλείσουν» το ευρωπαϊκό κλαμπ δια παντός και έσπρωξε στην αγκαλιά της Ρωσίας τους Κυπρίους. Ενδεχομένως, οι «ρυθμιστές» της Ευρώπης να μην είχαν υπολογίσει τις επιπτώσεις μιας τόσο σθεναρής αντίδρασης των Κυπρίων, ( δεν είχαν αντίστοιχο παράδειγμα εδώ που τα λέμε από την Ελλάδα, καθώς εδώ πέρασαν όλα με μια σχετική ευκολία), ενδεχομένως να ήθελαν να « τιμωρήσουν» την Κύπρο για το μαύρο χρήμα ρωσικών κεφαλαίων που διατηρεί στο τραπεζικό της σύστημα ή ακόμη και για την απόρριψη στο σχέδιο Αναν, καθώς κάθε χώρα διατηρεί ένα διπλωματικό κεφάλαιο και κρίνεται από αυτό….. Οι Κύπριοι δεν «τσίμπησαν στον εκβιασμό» και απέρριψαν τη συμφωνία. Το ηχηρό όχι της κυπριακής βουλής, έστω και με αστερίσκους αν μείνει κανείς στο αψυχολόγητο λευκό των βουλευτών του Δημοκρατικού Συναγερμού, - σε τέτοιες περιπτώσεις συντάσσεσαι ξεκάθαρα με ένα ναι ή ένα όχι-, είναι μια ιστορική αλλά και άκρως ριψοκίνδυνη απόφαση, καθώς έως αυτή την ώρα δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι το Eurogroup θα πάρει πίσω το σχέδιο ή ότι ρωσικά κεφάλαια θα εισρεύσουν στη μεγαλόνησο και ότι η Ρωσία θα αποδεχθεί να βοηθήσει μια χώρα που βρίσκεται σε δυσμένεια χωρίς δυσμενέστερους όρους…. Αν το κάνει πιθανόν τα ανταλλάγματα που θα ζητήσει να είναι βαρύτερα από οποιαδήποτε άλλη φορά…. Διανύουμε την πέμπτη ημέρα εκδήλωσης μιας πρωτοφανούς κρίσης που έχει εμπλέξει στο επικίνδυνο παιχνίδι και « τρίτους» παίκτες εκτός από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κατάσταση αν αφεθεί στα χέρια των ίδιων πολιτικών ηγεσιών στην Ευρώπη που διαχειρίστηκαν την κρίση στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία μοιάζει αδιέξοδη. Από το Καστελόριζο το 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε ότι θα χαρτογραφούσαμε τα νερά και θα βρίσκαμε την Ιθάκη μιλώντας για μια νέα οδύσσεια του ελληνισμού…. Το «κυπριακό πείραμα», η μοναδική περίπτωση μετά την ελληνική, όπως έλεγαν οι Ευρωπαίοι για να «πουλήσουν» τη συμφωνία, αποδεικνύει πόσο αχαρτογράφητα παραμένουν ακόμη και σήμερα…. Το παράδειγμα της Κύπρου λειτουργεί σωρευτικά σε έναν ατελείωτο κατάλογο λαθών που οδήγησαν τους λαούς του Νότου να «εκδικηθούν» τις ευρωπαϊκές πολιτικές και πάνω στην απελπισία τους να ψηφίσουν Μπέμπε Γκρίλο και Μπερλουσκόνι…. Ευθύνες δεν έχουν μόνο οι Γερμανοί, αλλά και οι Γάλλοι που δεν παρεμβαίνουν στην πολιτική της Γερμανίας, αλλά και οι χώρες του Νότου που δεν παρεμβαίνουν όλες μαζί για να αλλάξουν τη στάση των πρώτων και να πάρουν το τιμόνι στα χέρια τους. « Είμαστε άνθρωποι και όχι αριθμοί» διαδήλωναν χθες ειρηνικά Κύπριοι πολίτες έξω τη βουλή. Μπορεί άραγε ένα μικρό γαλατικό χωριό απομονωμένο στο νοτιοανατολικότερο άκρο της Ευρωζώνης να δείξει τον δρόμο και να κάνει τη διαφορά; Μήπως ήρθε η ώρα η Ευρώπη να αρχίσει να συνδιαλέγεται με τους λαούς της;

Οι «Νοικοκυραίοι» υπάρχουν ακόμη στην επικοινωνία, αλλά για πόσο;

'Αρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ένα μεγάλο μέρος της διαφημιστικής αγοράς έχει καταρρεύσει…. Το τσουνάμι της κρίσης, το νταραβέρι με απλήρωτους κρατικούς διαφημιστικούς λογαριασμούς, τα ανεξέλεγκτα έξοδα, το γνωστό πρόβλημα της «αρπαχτής» με το τηλεοπτικό κανάλι , έφεραν τα πάνω-κάτω στις πιο μεγάλες εταιρίες και έκαναν τις πτωχεύσεις τους αναμενόμενες. «Βρεγμένοι» μικρά και μεγάλα Μέσα, εκατοντάδες προμηθευτές, τράπεζες και τα έσοδα του δημοσίου. Ένα μεγάλο κομμάτι των εταιριών που έχουν απομείνει προσπαθεί να τα βγάλει πέρα «με νύχια και με δόντια». Μικρές αλλά «νοικοκυρεμένες» εταιρίες που μέχρι τώρα έχουν συμπεριφερθεί με τον πιο συστημικό και υπεύθυνο τρόπο απέναντι στους εργαζόμενους, προμηθευτές, Μέσα και φυσικά προς το δημόσιο, σήμερα βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο. Στη φάση της οριακής επιβίωσης ή της παραδοχής του τέλους, της κατάρρευσης, της αναπόφευκτης πτώχευσης. Οι τράπεζες κλείσανε τις κάνουλες της ροής ζεστού χρήματος, η αγορά στέγνωσε, οι επιχειρήσεις ετεροχρονίζουν τις πληρωμές τους, και οι πελάτες καταναλώνουν με το σταγονόμετρο μόνο τα απαραίτητα. Οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ κρίσιμοι για όλους μας αλλά και για την κοινωνία. Το αναμενόμενο «μπαμ» της έκρηξης θα αποφευχθεί αν χαλαρώσουν οι πιέσεις, σε όλα τα επίπεδα από ξένους και από το κράτος. Στον κλάδο της επικοινωνίας θα πρέπει όλοι να βάλουμε νερό στο κρασί μας ιδιαίτερα τα Μέσα που πιέζουν δικαιολογημένα μεν, αλλά εξοργιστικά δε για να εισπράξουν από εταιρίες μη «έχοντας» όμως να πληρώσουν, λόγω επισφαλειών και καθυστερημένων πληρωμών από τους πελάτες τους. Αν η αγορά δεν ξαναρχίσει να «ρολάρει» το μόνο που θα καταφέρουν είναι να «κλείσουν» τις εταιρίες και να χάσουν τα χρήματα τους. Όλοι θα κερδίσουμε τη μάχη της επιβίωσης, αν είμαστε αλληλέγγυοι στα προβλήματα του καθενός μας. Διαφορετικά θα «πέσουνε κεφάλια»!

Οι « κυκλοθυμικοί» εταίροι μας ή στραβά αρμενίζουμε……

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ Στην οικονομία λένε ότι όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας ισχύει βεβαίως αυτό. Ακόμη και το πώς θα σηκωθείς από το κρεβάτι σου και το ποσό καλά θα πάει η μέρα σου εξαρτάται από το κινητήριο μήνυμα που θα δώσεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Ωστόσο, τα εξωτερικά ερεθίσματα, « οι παρουσίες» και « οι απουσίες» των άλλων μπορούν να επηρεάσουν καταλυτικά τις καταστάσεις και την ψυχολογία. Μετά από μακρά περίοδο βελτίωσης ενός αρνητικού κλίματος που προερχόταν κυρίως από το εξωτερικό, με εκείνες τις διφορούμενες και πολλές φορές εμπρηστικές δηλώσεις, προερχόμενες κυρίως από την Γερμανία, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και το μέλλον της, επικρατεί μια περίοδος νηνεμίας δηλώσεων.. Μέχρι και ο λαλίστατος και «μελιστάλακτος» για τη χώρα μας αντικαγκελάριος και Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Φίλιπ Ρέσλερ έχει σωπάσει ή στην καλύτερη των περιπτώσεων προβαίνει σε «ουδέτερες» δηλώσεις που μπορεί να αναγνωστούν και με θετικό τρόπο. « Αν το πρόγραμμα πάει καλά δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα» τονίζει πάντα μετά από σχετικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις ο Γιάννης Στουρνάρας και ο ελληνικός λαός που έχει υποστεί τα πάνδεινα την τελευταία πενταετία (!) -γιατί τόσο χρονολογείται αυτή η περιπέτεια έστω και αν τα πρώτα δύο χρόνια δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει- ελπίζει ότι αυτή την φορά ο Υπουργός των Οικονομικών του δεν θα τον κοροϊδέψει, όπως οι προηγούμενοι. Και ξαφνικά σε διάστημα μόλις 4 ωρών δηλώσεις εκπροσώπων και από το ΔΝΤ και από την Κομισιόν, που δεν μας είχε συνηθίσει όσο το πρώτο στη λογική του « καρότου και του μαστίγιου» έρχονται να διαψεύσουν την επίσημη ελληνική πλευρά. «Αν δεν μαζέψετε την φοροδιαφυγή ξανα-κόβονται μισθοί και συντάξεις» διεμήνυσε ο κ. Μπίλ Μέρει από το ταμείο, υπερτροφικό χαρακτήρισε τον δημόσιο τομέα κορυφαίος Ευρωπαίος αξιωματούχος. Οι κόκκινες κάρτες βγήκαν την ίδια μέρα και με διαφορά λίγων ωρών. Ακριβώς σαν να ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια για να μας « ξυπνήσουν» από το ευχάριστο όνειρο που βλέπαμε την προηγούμενη παρέα με τον Υπουργό Οικονομικών. Ο Ευρωπαίος αξιωματούχος μάλιστα που δεν θέλησε να κατονομαστεί γιατί η ενημέρωση του ήταν off the record προχώρησε και ένα βήμα παρακάτω ψέγοντας με μάλλον άκομψο τρόπο ένα « μικρότερο κόμμα» του κυβερνητικού συνασπισμού (όχι δεν είναι το ΠΑΣΟΚ) για ανεύθυνη στάση στο ζήτημα της μείωσης των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα. Το ρεπορτάζ λέει ότι ο Υπουργός Οικονομικών επικοινώνησε μαζί του και λίγο μετά βγήκε μια ανακοίνωση ότι « δεν ειπώθηκαν έτσι ακριβώς τα πράγματα». Το κακό πια είχε γίνει. Και μέσα σε λίγη ώρα υπέστη πλήγμα και η ψυχολογία των δημοσίων υπαλλήλων που αγωνιούν για το επαγγελματικό τους μέλλον και εκείνη του μισθωτού και του συνταξιούχου που έχουν δει τα οικονομικά τους να παίρνουν την κατρακύλα.. Τι και αν το μειλίχιο ύφος του κυβερνητικού εταίρου κ. Κουβέλη προσπαθεί να καθησυχάσει την επομένη ότι « οι απολύσεις δεν είναι στόχος»….. Η παρουσία του Πολ Τόμσεν που έρχεται αύριο θα είναι -για να θυμηθούμε και το έργο του Αύγουστου Στρίνμπεργκ- « Η πιο δυνατή»….. Αναδημοσίευση από το www.aixmi.gr

Τα 5 πρώτα βήματα της Πολιτικής καριέρας σας, ως Υποψήφιος Δήμαρχος

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου 1.- Δουλεύετε την προσωπική σας ανάπτυξη Διαβάστε πολιτικές αναλύσεις, αρθρογραφίες πολιτικής αυτογνωσίας, ακούστε ηχογραφημένες πολιτικές ομιλίες καταξιωμένων πολιτικών προσώπων, παρακολουθήστε σεμινάρια πολιτικής επικοινωνίας, μελετήστε τις αυτοβιογραφίες διάσημων πολιτικών προσώπων, διδαχθείτε από τις αποτυχίες τους και γενικά «πλουτίστε» τη βιβλιοθήκη σας με βιβλία και προγράμματα αυτοβελτίωσης. 2.- Έντονη προβολή της υποψηφιότητας σας Η επιλογή του ψηφοδελτίου από τον ψηφοφόρο που θα ρίξει στην κάλπη την ημέρα των εκλογών έχει ως πρωταγωνιστή εσάς. Τον υποψήφιο Δήμαρχο. Φυσικά και οι υποψήφιοι σύμβουλοι έχουν τη συμμετοχή τους στην επιλογή της τελικής ψήφου αλλά σε ελάσσονα βαθμό. Γι αυτό προετοιμάστε από την πρώτη μέρα της καθόδου σας, ένα αποτελεσματικό «προσωπικό» διαφημιστικό μήνυμα. Αυτό θα επαναλαμβάνεται μέχρι το τέλος των εκλογών αρκεί να απαντά στα προβλήματα των δημοτών και όχι στο βιογραφικό σας. Μέσα σε 30’’ θα πρέπει να απαντήσετε στην ερώτηση «γιατί ζητώ την ψήφο σας». Είναι το λεγόμενο elevator speech (ομιλία στο ασανσέρ). Συνεχίστε την αυτοπροβολή της υποψηφιότητας σας με όλα τα Μέσα (παραδοσιακά και νέας τεχνολογίας). 3.- Κάντε τη δική σας «λίστα» των υποψηφίων συμβούλων Ένα από το πρώτο σας μέλημα είναι να οργανώσετε τη λίστα των υποψηφίων συμβούλων σας που θα συμπληρώσουν το ψηφοδέλτιο σας. Ξεκινήστε με τη λίστα γνωριμιών σας αλλά μην αρκεστείτε σ’ αυτή. Πολλοί από τους σίγουρους υποψήφιους συμβούλους που πιστεύατε ότι θα σας ακολουθήσουν, μπορεί να σας αφήσουν στα «κρύα του λουτρού»! Γι αυτό αναπτύξτε τη δική σας «ζεστή» λίστα από υποψήφιους που έχουν κάτι περισσότερο από το φιλικό λόγο, τη φιλική σχέση μαζί σας. Αναζητήστε τους σε συλλόγους, γυμναστήρια, εθελοντικές οργανώσεις, παιδότοπους, χώρους συγκέντρωσης ειδικών ομάδων όπως ωδεία, λέσχες φιλίας και άλλα. 4.- Ξοδέψτε τον προεκλογικό σας χρόνο παραγωγικά Ο προεκλογικός σας χρόνος πάντα θα είναι μικρός έστω κι αν ξεκινήσετε ένα χρόνο πριν από τις εκλογές. Σιγουρευτείτε ότι τον «ξοδεύετε» παραγωγικά. Αναθέστε την οργάνωση του εκλογικού σας κέντρου και την καθημερινότητα του σε συνεργάτες σας. Απαλλαγείτε από «περιττές» ασχολίες με τον εκλογικό σας αγώνα και αφοσιωθείτε. • Να μιλάτε σε ψηφοφόρους • Να βλέπετε τους υποψήφιους συμβούλους σας και να ενημερώνεστε για το καθημερινό τους πρόγραμμα • Να διευρύνετε καθημερινά τον κύκλο των προσωπικών γνωριμιών σας με συστάσεις, τηλεφωνήματα και συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. 5.- Ακολουθείστε τις βασικές συμβουλές πολιτικής επικοινωνίας • Το όνομα του ψηφοφόρου Είτε μιλάτε με τον ψηφοφόρο στη λαϊκή αγορά ή στην εκκλησία ή στο τηλέφωνο καλό είναι να γνωρίζετε το όνομα του. Κι αν δεν το ξέρετε, υπάρχουν τεχνικές «εκμαίευσης» του ονόματος του χωρίς να το καταλάβει ο ψηφοφόρος. • Κάντε κομπλιμέντα / φιλοφρονήσεις Ποιος ψηφοφόρος θα αρνηθεί ένα όμορφο και κομψό κομπλιμέντο από τον υποψήφιο που ζητάει την ψήφο του. Ευκαιρίες για φιλοφρονήσεις υπάρχουν πολλές. Από το ντύσιμο του ψηφοφόρου μέχρι και το «γλυκούλη» σκύλο που σέρνει μαζί του. Ο ψηφοφόρος θα σας συμπαθήσει σίγουρα. Κερδίζετε πόντους στο μυαλό του. • Χαμογελάστε Όχι φυσικά με ένα χαμόγελο «καρφωμένο» στο πρόσωπο σας, αλλά χαμογελάστε όσο κι αν είστε ψυχολογικά πεσμένοι. Οι ψηφοφόροι θέλουν να βλέπουν αισιόδοξα πρόσωπα πολιτικών. Χαμογελάτε ακόμη κι όταν μιλάτε στο τηλέφωνο. Μπορεί να μην το βλέπει ο ψηφοφόρος αλλά το αισθάνεται από τον τόνο και τον ήχο της φωνής σας. Το χαμόγελο είναι το πιο ισχυρό σας όπλο. • Η απόρριψη είναι μέρος του παιχνιδιού Μην αφήνετε την απογοήτευση να σας κυριεύσει αν κάποιος από τους ψηφοφόρους σας γυρίσουν την πλάτη. Μόνο στα απολυταρχικά καθεστώτα τα ποσοστά της αποδοχής φτάνουν το 99%. Φροντίστε όμως να μάθετε αν μπορείτε τους λόγους που ο ψηφοφόρος σας γύρισε την πλάτη. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις να γίνει και ο πιο ένθερμος οπαδός σας αν ανατρέψετε θετικά τους λόγους του.

Facebook Victim?

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Φαντάζεστε τη ζωή χωρίς facebook; Σε ποιόν τοίχο αν όχι του facebook θα μπορούσατε να βαρέσετε το κεφάλι σας χωρίς να σπάσει, να γράψετε ότι σας κατέβει, χωρίς να δώσετε λογαριασμό, να κοινοποιήσετε ότι ανοησία σας χτύπησε στο μάτι, να ανεβάσετε φωτογραφίες που για σας λένε κάτι ενώ για τους υπόλοιπους τίποτα, να διαβάσετε τα «απωθημένα» των φίλων σας που είχατε να τους θυμηθείτε από το νηπιαγωγείο, να κάνετε νέους φίλους που ούτε τους ξέρετε ούτε θα τους συναντήσετε ποτέ. Φαντάζεστε να ξυπνήσετε ένα πρωί και να μη δείτε με την «τσίμπλα» στο μάτι σκέψεις σοφών και λουκέτα επιχειρήσεων, νοσοκομείων και άλλων πολλών; Φαντάζεστε να μην σας ρωτάει κάποιος συνεχώς «πως είστε» ή «τι σκέφτεσαι thanasis;» και να περιμένει εναγωνίως την απάντηση σου και όταν τη δώσεις όλοι μαζί να σου κάνουν like; Απίστευτο συναίσθημα. Φαντάζεστε να πάτε το πρωί στο γραφείο σας, να είστε μπροστά από το λάπτοπ σας και να σας έχουν αποκλείσει από το facebook; Ούτε στο Γκουαντανάμο δεν γίνονταν τέτοια μαρτύρια! Δικαιολογημένα επαναστατείς με σύνθημα «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερο facebook παρά σαράντα τοις εκατό αύξηση μισθού…». Φαντάζεστε πόσα σπίτια δεν θα είχαν «χαλάσει» και διαζύγια υπάρξει αν έλειπε ο πειρασμός της πιο στενής γνωριμίας μέσω του νέου τρόπου γνωριμίας; Φαντάζεστε πόσα χάνουμε όταν ξοδεύουμε τον ελεύθερο χρόνο μας στον καναπέ μπροστά στον τοίχο του facebook; Από ψυχική υγεία μέχρι σωματική ευεξία. Και μη μου πείτε ότι η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε από το facebook. Επαναστάσεις γίνονταν πολλά χρόνια προ facebook. Ούτε ότι εκδηλώσεις κοινωνικής ευθύνης γίνονται πιο εύκολα. Οι καλοί Σαμαρείτες πάντα θα βρίσκουν το δρόμο, αν το θελήσουν. Η επόμενη επανάσταση είναι πιο πιθανόν να γίνει αν μας κόψουν το facebook παρά το φαγητό και σίγουρα θα αναρτηθεί στον τοίχο. Τελειώνω για να δω τα μηνύματα μου στο facebook….

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2014 Κομματικό χρίσμα; Ευχαριστώ, Δε θα πάρω….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Στις επόμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές θα έχουμε παλιούς και καινούργιους υποψήφιους στη σκηνή. Έμπειρους και άπειρους, πρωτάρηδες και φτασμένους. Νεαρούς σε ηλικία και ώριμους. Άνδρες και γυναίκες. Φθαρμένους από σκάνδαλα ή άφθαρτους. Διάσημους και άσημους. Γόνους πολιτικών τζακιών και υποψήφιους με λαϊκές και αστικές καταβολές. Πλούσιους και περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων. Πολιτευτές και νεόφερτους πολιτικούς. Σήμερα, σε αντίθεση με άλλες αυτοδιοικητικές εκλογές έχουμε ένα σωρό κόμματα κατηγοριοποιημένα σε διαφορετική από άλλοτε λογική. Δε μιλάμε πλέον για μεγάλα κόμματα και μικρά. Μιλάμε για κόμματα συστημικά και εναλλακτικά. Μνημονιακά και αντιμνημονιακά. Κόμματα πρότασης ή άρνησης και έντασης. Φανταστείτε λοιπόν με τόσες πολλές κατηγορίες υποψηφίων, προερχόμενων από τόσα πολλά κόμματα τα οποία κομίζουν διαφορετικές θέσεις, τι ρόλο μπορεί να παίξει το άλλοτε ισχυρό, δυνατό όπλο του υποψήφιου το κομματικό χρίσμα για το οποίο «σφάζονταν» παλικάρια στο όνομα του…. Το κομματικό χρίσμα, θα αποτελέσει βαρίδι πνιγμού και καταπόντισης για πολλούς υποψήφιους. Θα πληρώσουν όσα έχουν «κρατημένα – φυλαγμένα» οι πολίτες για το κόμμα τους. Με άλλα λόγια θα πληρώσουν τα «κομματικά σπασμένα»! Ήρθε η ώρα για υποψήφιους που θα προβάλλουν την χωρίς χρίσμα υποψηφιότητα τους. Ήρθε η ώρα των Ανεξάρτητων υποψηφίων. Αρκεί, ο κάθε υποψήφιος να ξεχωρίσει μέσα από τη μάζα και να προβάλλει μια καμπάνια προσανατολισμένη στην ανάδειξη των προσωπικών του στοιχείων. Προσοχή όμως γιατί οι σύγχρονες απαιτήσεις γύρω από μια υποψηφιότητα ξεπερνούν τη νοοτροπία της οργάνωσης και στελέχωσης του επικοινωνιακού σκέλους μιας καμπάνιας με πρόχειρες λύσεις και εκ των ενόντων. Με άλλα λόγια, τη σωστή ανάδειξη της υποψηφιότητας και τη δόμηση ενός προφίλ που θα ξεχωρίσει από όλους τους άλλους υποψήφιους δεν θα το καταφέρει ο ίδιος, ο άμεσα ενδιαφερόμενος και εκ των πραγμάτων, ο πλέον συναισθηματικά εμπλεκόμενος. Διαφορετικά δε θα μπορεί να μετρήσει τα πράγματα στη βάση μιας ρεαλιστικής προσέγγισης και ενός αποτελεσματικού προτύπου. Αλλά ούτε αυτά θα τα εξασφαλίσει ο μικρός ξάδελφος που έχει πάρει πτυχίο στην πολιτική επιστήμη, στην επικοινωνία ή στα ΜΜΕ, έχει γράψει δύο άρθρα σε τοπική εφημερίδα και έχει εκφωνήσει δύο ομιλίες στην σπουδαστική συνέλευση της σχολής του. Υπό τα σημερινά δεδομένα, ένας υποψήφιος χρειάζεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε βοήθεια και καθοδήγηση από έμπειρους, καταρτισμένους, αποτελεσματικούς και πάνω από όλα, πιστοποιημένους μέσα από την παρουσία τους στο χώρο, επαγγελματίες της Επικοινωνίας, προκειμένου να κινηθούν με οργάνωση και σοβαρότητα και να πετύχουν κάτι καλό. Και αν νομίζει κανείς ότι με τη σοβούσα οικονομική κρίση δεν έχει τα χρήματα να καλύψει οτιδήποτε τέτοιο, να είναι σίγουρος ότι μια ερασιτεχνική καμπάνια κοστίζει πάντα περισσότερο από μια επαγγελματική, διότι δεν υπάρχει γνώμονας στρατηγικής, σχεδιασμού και επικοινωνιακής προώθησης, με αποτέλεσμα να ξοδεύονται μικροποσά σε αμέτρητες άχρηστες και αναποτελεσματικές επιλογές και στο τέλος, αθροιστικά να ξοδεύεται ένα μεγάλο ποσό. Σκεφθείτε λογικά, κινηθείτε επαγγελματικά για να κερδίσετε στις εκλογές.

Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Μετά το ψευδεπίγραφο και κενό πολιτικό σύνθημα «Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» που απέτυχε να υλοποιηθεί λόγω ανικανότητας των εμπνευστών του να το υλοποιήσουν το νέο σύνθημα του καιρού μας θα μπορούσε να είναι το «Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως». Μας πήρε πάνω από τρία χρόνια να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι αδύνατη η επιστροφή στην προμνημονιακή Ελλάδα. Μπορεί να φαίνεται ότι έχει περάσει ο κίνδυνος της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας για τη χώρα μας αλλά το ίδιο ΔΕΝ συμβαίνει και με πολλές επιχειρήσεις, που στο όνομα της αποφυγής δύσκολων αποφάσεων και μετάθεσης τους σε απώτερο χρόνο, υποθήκευσαν το μέλλον τους. Τα αποτελέσματα γνωστά. Συρροή στο άρθρο 99, αύξηση των πτωχεύσεων, συρρίκνωση, απαισιοδοξία, αδράνεια, ακινησία. Με την πλειονότητα των επιχειρήσεων στο «κόκκινο» ποιοι θα πάρουν τα λεγόμενα αναπτυξιακά κεφάλαια του ΕΣΠΑ όταν για να χρηματοδοτηθείς χρειάζεται να είσαι κερδοφόρος! Για να αλλάξουμε, για να ανοικοδομηθεί η οικονομία σε στέρεες βάσεις θα πρέπει οι έχοντες την ευθύνη να απαλλαγούν από το φόβο του πολιτικού κόστους, τις πελατειακές δεσμεύσεις, την πολιτική μυωπία, να προχωρήσουν γρήγορα σε ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές και το κυριότερο να θέλουν την Αλλαγή να γίνει από λέξη, πράξη. Εδώ και τώρα! Διαφορετικά και η λέξη Ανάπτυξη θα είναι «κενή» περιεχομένου και θα καταντήσει να γίνει στην επανάληψη της γραφική αλλά και οι προοπτικές του χάους θα πολλαπλασιαστούν γιατί είναι δεκτικές στην επικονίαση! Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως είναι το κοινωνικό διακύβευμα σήμερα.

«ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» από την αρχή ή …τέλος; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος – Δ/ντή της Think Politics Οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι πολιτικά και επικοινωνιακά στη δίνη των προβλημάτων που απορρέουν από τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Εξετάζοντας τη μέχρι σήμερα πορεία του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» διαπιστώνουμε ότι δικαιώνονται στις απόψεις τους όλοι εκείνοι που υποστήριζαν ότι μια τέτοια ριζική μεταρρύθμιση στη διοίκηση μιας ολόκληρης χώρας απαιτούσε εντατική προετοιμασία και ένα σχέδιο σταδιακής εφαρμογής. Δυστυχώς ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ψηφίστηκε και συνοδεύτηκε όχι από μια γερή νομοπαρασκευαστική διαχειριστική χρηματοδοτική προίκα αλλά από την απρονοησία και αναποφασιστικότητα όλων όσων επεξεργάστηκαν τις διατάξεις του περιεχομένου του και τους κανόνες λειτουργίας του. Δύο χρόνια μετά, το θεσμικό πλαίσιο του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» παρουσιάζεται ως εντελώς αντίθετο από επαρκές και κατάλληλο να δώσει ώθηση προόδου και ανάπτυξης στην Αυτοδιοίκηση. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι Τοπικοί άρχοντες να «σκοντάφτουν» πάνω σε ένα σωρό δυσκολίες για τις οποίες δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι, ενώ το πραγματικό κόστος μετακυλύεται αναπόφευκτα στον πολίτη και στην Τοπική κοινωνία. Ενάμιση χρόνο, πριν από τις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές και ακόμη ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» παραμένει στα χαρτιά. Οι Σειρήνες του συγκεντρωτισμού, η γραφειοκρατία, οι συχνές μεταβολές στην πολιτική ηγεσία, οι διαρκείς νομοθετικές παρεμβάσεις αποψίλωσαν το εγχείρημα που θα άλλαζε τον διοικητικό και πολιτικό χάρτη στη χώρα. Η αιρετή αυτοδιοίκηση είναι ο μόνος θεσμός, κοντά στον πολίτη, που θα έπρεπε να ενδυναμωθεί, για να δοθεί διέξοδος από την πρωτοφανή πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Το πείραμα του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» δείχνει σημάδια αποτυχίας. Η ανάγκη η οποία αδήριτα προκύπτει είναι η πολιτική και κρατική ηγεσία του τόπου να δουν τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» από την αρχή, σε απόλυτη σύμπνοια και συνεννόηση μεταξύ τους, να εντοπίσουν τις ατέλειες και τις αδυναμίες του, να τον ενισχύσουν έτι περαιτέρω θεσμικά και νομοθετικά, να τον προσαρμόσουν στα νέα εθνικά και κυρίως, στα νέα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα και φυσικά, να θεσπίσουν ένα προσεκτικά επιμελημένο και πάνω απ’ όλα, ρεαλιστικό road map, δηλαδή ένα χάρτη για την βήμα προς βήμα πορεία του. Έτσι μόνο θα έχουμε το σωστό σχέδιο, στη σωστή του εφαρμογή. Διαφορετικά, θα πελαγοδρομούμε χωρίς πρόοδο και χωρίς αποτελέσματα. Εκτός κι αν στο μυαλό των (αν)αρμόδιων πολιτικών μας είναι η αντικατάσταση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» με μια νέα φαεινή μεταρρυθμιστική ιδέα, έτσι για να βρισκόμαστε σε δουλειά, και να δικαιολογούν το θεσμικό τους ρόλο.

…και τα 2013 τα σπιράλ τη πτώχευσης συνεχίζεται…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή Think Politics Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει όλο και κάποια από τις λεγόμενες μεγάλες εταιρίες του χώρου της διαφήμισης, βαράει το δικό της «κανόνι». Όχι ότι οι λεγόμενες μικρές πάνε πίσω, απλώς δεν κάνουν τον ίδιο κρότο! Σε λίγο οι υγιείς εταιρίες του κλάδου θα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Οι φετινές προβλέψεις για την οικονομία είναι δυσοίωνες όσο για τον κλάδο της επικοινωνίας πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουν μόνο όσοι ασχολούνται με τις τηλεπωλήσεις. Άλλωστε στα λεγόμενα μικρά κανάλια κυριαρχούν όλες τις ώρες. Η διέξοδος από την πρωτοφανή οικονομική και πολιτική κρίση που μαστίζει τον κλάδο μας θα προέλθει μόνο από την ανάκαμψη στα ουσιώδη και στα καίρια της κοινωνίας μας. Φυσικά, η επάνοδος στην προτέρα κατάσταση της γνωστής σε όλους μας ασυδοσίας, είναι αδύνατη ακόμη και με το μαγικό ραβδί του Αλαντίν. Ο μέχρι σήμερα γνωστός κλάδος της επικοινωνίας δεν ανασταίνεται γιατί οι προδιαγραφές επιβίωσης του, έχουν αλλάξει. Τα παλιά Μέσα έχουν συρρικνωθεί και νέα Μέσα κυριαρχούν και οι διαφημιζόμενοι κάνουν πλέον συμφωνίες απ’ ευθείας. Όσο για την κρατική διαφήμιση θα αργήσει να ξαναδώσει χαρές σε διαφημιστές. Τα φέσια, οι καθυστερήσεις πληρωμών οι δυσβάσταχτοι φόροι, θα λυγίσουν ακόμη και τους πιο συνετούς και συνεπείς επιχειρηματίες του κλάδου. Θα αναγκαστούν να μην πληρώσουν γιατί δεν θα μπορούν. Και δυστυχώς περίοδος χάριτος και διακανονισμού δεν υπάρχει πλέον. Το αναξιόπιστο κράτος εξοντώνει και εξευτελίζει τους μέχρι χθες νομοταγείς και παραγωγικούς επιχειρηματίες.

Δείτε το 2013 με Κοινή Λογική και Ρεαλισμό!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Αμερικανός μυθολόγος και οραματιστής έδωσε τη διαφορά μεταξύ απαισιόδοξου και αισιόδοξου με τον εξής αστείο τρόπο «Ο αισιόδοξος βλέπει μόνο την καρυδόψιχα, ο απαισιόδοξος το καρύδι ολόκληρο». Θετική σκέψη, θάρθουν καλύτερες μέρες, θα γυρίσει ο τροχός… Αυτά και άλλα πολλά συναφή, ακούσαμε και διαβάσαμε με την ευκαιρία του Νέου Χρόνου στα ΜΜΕ και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Στόχος όλων αυτών να κρατήσουν το φρόνημα της αισιοδοξίας σε υψηλά επίπεδα αν και σε προσωπικό επίπεδο λίγοι πιστεύουν το αληθές του αξιώματος. Γιατί υπάρχουν εκτός από τους απαισιόδοξους και τους αισιόδοξους και οι ρεαλιστές! Όλοι όσοι βλέπουν ότι η ζυγαριά κλείνει προς την απαισιόδοξη μεριά. Αλήθεια πού θα βρεις την αισιοδοξία με τα νέα οικονομικά δεδομένα, εκτός κι αν είστε τρόφιμος φρενοκομείου! Σήμερα, όσοι «φλυαρούν» αισιόδοξα για τη νέα χρονιά είναι ή οι πολιτικοί μας που ζουν σε άλλο κόσμο ή οι λίγοι «βολεμένοι» λόγω ειδικών συνθηκών. Όσο για την αλληλεγγύη που πρόσφατα ανακαλύφθηκε, λόγω ανυπαρξίας της κρατικής αρωγής, είναι η ελπίδα της ανθρωπιάς που έλειπε ή είναι ο φόβος ότι ίσως γρήγορα βρεθούμε στην ίδια θέση…; Αν πραγματικά η κρίση μας έκανε περισσότερο ανθρώπους και στους πολλούς υπάρχει πλέον το ΕΜΕΙΣ και όχι το ΕΓΩ, θα το δούμε στη διαφάνεια των φορολογικών μας δηλώσεων και όχι στη φιλανθρωπία μεταχειρισμένων ρούχων και κλινοσκεπασμάτων που μας πιάνουν χώρο… Εύχομαι το τέλος της νέα χρονιάς του 2013 να μη φύγει με «κατάρες» όπως έφυγε και ο παλιός χρόνος το 2012. Κι αυτό το επιβάλλει η κοινή λογική και είναι ρεαλισμός.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Ο Διαφημιστικός Πολιτισμός σε κρίση….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Είναι γεγονός ότι οι καταναλωτικές συνήθειες και οι προκύπτουσες από αυτές αποφάσεις συνδέονται με ένα συγκεκριμένο σύνολο διαχρονικών αξιών, διαφορετικό για κάθε καταναλωτή. Σ’ αυτή τη βάση, οι διαφημιστές οικοδομούν την έννοια του brand και της εικόνας του. Κινείται σ’ αυτόν τον βασικό άξονα κάποιο από τα τελευταία τηλεοπτικά σποτάκια που με τη δημιουργικότητα του προκαλεί την «αηδία» στους τηλεθεατές – άτυχους που έτυχε να τρώνε και να δουν τη διαφήμιση; Πιστεύουν μήπως πως η «εμετική» προδιάθεση που προκαλεί το εν λόγω διαφημιστικό διαμορφώνει μια ανθρωποκεντρική και σίγουρα αποτελεσματική επικοινωνιακή προσέγγιση; Είναι η «μεγάλη ιδέα» της πονηρής γιαγιάς που εξασφαλίζει δωρεάν εφημερίδα, συστατικό «επιθετικής» επικοινωνίας; Φυσικά οι ανθρώπινες ακρότητες και υπερβολές ήταν και είναι οι αγαπημένες δημιουργικές προσεγγίσεις πολλών διαφημιστικών είτε με τη μορφή του απρόσμενου είτε του προκλητικού. Όμως πάντα κινούμενες σε πλαίσια ανεκτά που δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη των καταναλωτών και το κυριότερο δεν τον στέλνουν στη «λεκάνη»…. Κανονικά θα έπρεπε ή να προσφέρονται δωρεάν με την παρακολούθηση του τηλεοπτικού σποτ και σακούλες «ναυτίας», ή να υπάρχει προειδοποιητικό σήμα με την ένδειξη «ακολουθεί αναγούλα»! Ο διαφημιστικός πολιτισμός στην καθημερινότητα μας περνά μέσα από τα Μέσα και μας προσδιορίζει ως κλάδο. Ας τον διαφυλάξουμε.

Μετανοείτε ο καιρός γαρ εγγύς….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Θα γίνουν όλα «Γης Μαδιάμ» σύμφωνα με την προφητεία των ΜΑΓΙΑ, σε λίγες μέρες και πιο συγκεκριμένα στις 21 του Δεκέμβρη. Θα καταστραφεί ο πλανήτης Γη. Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ έρχεται. Τα δικά μας Δεκεμβριανά παλιά και νέα που ξέραμε, να τα ξεχάσουμε. Θα δούμε σεισμούς, λοιμούς, καταποντισμούς και πολλά άλλα σύμφωνα με τις δηλώσεις επιφανών καταστροφολόγων, μια και οι ΜΑΓΙΑ γνωρίζουν την ημερομηνία καταστροφής του κόσμου αλλά όχι τον τρόπο. Πράγμα εύκολο για μας. Παράδειγμα, η Ελλάδα θα καταστραφεί πάραυτα μόλις δει το φως της δημοσιότητας το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Στην Ιαπωνία ξεκίνησαν οι πρώτες ενδείξεις. Πέφτουν οι σήραγγες. Στην Αμερική θα πραγματοποιηθεί μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία με εξωγήινους να κατασκηνώνουν στο Λευκό Οίκο. Όπως στις ταινίες που δημιούργησαν. Η Αυστραλία θα κατακλυστεί από τα ζωάκια που «γδέρνονται» ζωντανά για να γίνουν οι γνωστές ζεστές μπότες και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης μόλις οι Οίκοι Αξιολόγησης τους βάλουν βαθμό κάτω από το C. Μέχρι όμως νάρθει η αποφράδα ημέρα θα γίνονται special μπίζνες από αλλοδαπούς που θα πουλάνε από ατομικά λυόμενα καταφύγια όπως τις ομπρέλες στη βροχή, μέχρι και ειδικές στολές σαρανταοκτάωρης επιβίωσης με σύνδεση internet και δώρο την ταινία «Αρμαγεδδών». Δεν λένε ότι σε κάθε κρίση υπάρχουν και ευκαιρίες;

Plan 99.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Αν έχετε περάσει από το Plan A, το Plan B και από όλα τα γράμματα της αλφαβήτου, ήρθε η ώρα για μια «δεύτερη» ευκαιρία. Βρείτε τους νέους δρόμους σας στο Plan 99 που διαρκεί τέσσερα χρόνια και κρατάει μακριά τους πιστωτές σας. Ετοιμάστε το νέο business plan για την ήδη πτωχευμένη εταιρία σας, αλλάξτε το αντικείμενο των μέχρι τώρα εργασιών της και αναμείνατε την αστρική συγκυρία που θα σας ξαναφέρει στον αφρό της κοινωνίας και των επιχειρήσεων. Μην ακούτε τις Κασσάνδρες που πιστεύουν ότι κανένας δε σώθηκε ακολουθώντας το Plan 99 και ότι απλά κέρδισε χρόνο και πήρε μαζί του στον πάτο της χρεοκοπίας επιχειρήσεις που είχαν την ατυχία να συνεργαστούν μαζί του. Εσείς να διατυμπανίζετε ότι μάθατε από τα λάθη σας, αναλαμβάνετε τις νέες ευθύνες και με λίγη καλή τύχη και καλούς δικηγόρους θα οδηγηθείτε και πάλι στην κορυφή. Είστε φτιαγμένος από την στόφα των πετυχημένων, έχετε έναν τίγρη στη μηχανή σας, είστε «μαμούνι» κι ας σας αποκαλούν «λαμόγιο»! Στην απίθανη περίπτωση αποτυχία του Plan 99 ζητήστε μια επιμήκυνση του για άλλα τέσσερα χρόνια! Απλοποιείστε τα πράγματα και κρατείστε άθικτη την προσωπική περιουσία σας!

Μάρκες και πολιτικοί.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ποιος είπε ότι το μάρκετινγκ πέθανε να του βάλουμε πιπέρι…; Ούτε το μάρκετινγκ, ούτε οι μάρκες έχουν πεθάνει σε πείσμα των δηλώσεων CEO μεγάλης πολυεθνικής διαφημιστικής. Και αυτό το αποδεικνύουν οι πολιτικοί μας ταγοί με τα λεγόμενα τους…. Διασταύρωσαν τα ξίφη τους στη Βουλή και άρχισε η ανάγνωση των μαρκών. «Φοράς rolex» ο ένας, η γυναίκα του αρχηγού σας φοράει bulgari ο άλλος…. Vacheron Constantin δεν άκουσα να αναφέρεται από κανέναν μάλλον γιατί είναι δύσκολο να το προφέρουν με τις γνώσεις ξένων γλωσσών που έχουν οι πολιτικοί μας. Βέβαια το status του γνωστού μας μέχρι τώρα life style στη δημόσια σφαίρα περίσσευε πάντα. Πολιτικοί, αστέρες της tv, μεγαλοδημοσιογράφοι ακολούθησαν πιστά τις μεγάλες μάρκες που το παραδοσιακό μάρκετινγκ ανέδειξε. Πιστεύετε ότι μπορεί τα social media, η διαφήμιση από στόμα σε στόμα ή και οι συστάσεις να κερδίσουν πότε τη δύναμη των γνωστών μας παραδοσιακών μέσων στη δημιουργία εικόνας μιας μάρκας; Η τέχνη της δημιουργικής διαφήμισης βρίσκει εύφορο έδαφος μόνο στα κλασσικά Μέσα. Θυμίζω ακόμη ένα εκπληκτικό άρθρο με τίτλο «τα burberry της οργής» του Αντώνη Καρακούση για τη δημοσιογράφο που ενώ γοητεύθηκε και υιοθέτησε το burberry look, κάθε μέρα από τα πρωινά παραθυρόφυλλα των τηλεοράσεων στηλίτευε τα κακώς κείμενα και το έπαιζε Ρομπέν των αδικημένων! Το μάρκετινγκ και κατ’ επέκταση και οι μάρκες δεν θα πεθάνουν όσο η πολιτική και επιχειρηματική ελίτ το υμνολογούν και λιβανίζουν. Σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε έναν λαό που πεινάει καλά θα είναι να μείνουν ΜΟΝΟ στις προφορικές αναφορές γνωστών πανάκριβων μαρκών. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια τους αν κυκλοφορούν «φορτωμένοι» με ρούχα και αξεσουάρ πανάκριβων μαρκών. Κρύψτε τα σε θυρίδες και αναμείνατε τις καλύτερες μέρες της έκθεσης τους….

Ανέκδοτα: Το αντίδοτο της κρίσης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics «Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάμεσα σε δύο κανάλια, όταν από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου: - Τι κάνεις ρε Δημήτρη, θα την κάψεις την τηλεόραση! - Τι να κάνω, αφού βάλανε το μπάσκετ μαζί με την τσόντα και δεν ξέρω ποιο από τα δύο να δω… Και η γυναίκα λέει: - Την τσόντα, την τσόντα δες…. Μπάσκετ ξέρεις!». Ανέκδοτα, το αντίδοτο στη μαυρίλα των ημερών που ζούμε, στην κατατονία των ψυχών που βιώνουμε. Στην επικαιρότητα το σκληρό δίλημμα του Σαίξπηρ «να ζει κανείς ή να μη ζει»…. Αδιέξοδα παντού. Τα ανέκδοτα ενισχύουν το καταρρακωμένο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και σπάνε την πέτρα της μαύρης πλάκας που σκεπάζει την ψυχή. Σε γιορτινά τραπέζια, σε μεσημεριανές ή βραδινές συνάξεις σε ταβέρνες, μοναδικό θέμα συζήτησης η κρίση και η επόμενη μέρα της. Πρόσωπα σκυθρωπά, κατήφεια και αγωνία, ακόμη και πριν έρθει ο λογαριασμός. Οι ειδικοί συνιστούν, σκεφτείτε θετικά και ευχάριστα πράγματα. Προσωπικά σας προτείνω μια καθημερινή επίσκεψη στο site της συναδέλφου Κατερίνας Τσεμπερλίδου για ανάγνωση κειμένων που αποπνέουν αισιοδοξία και θετική αύρα. Κλείστε τα αφτιά σας στις αναλύσεις των ειδικών κινδυνολόγων και ζήστε τη ζωή σας. Προετοιμαστείτε για τη βραδινή σας έξοδο με φίλους ή συγγενείς, έχοντας στη «φαρέτρα» σας δύο τρία έξυπνα ανέκδοτα ανάλογα με την περίσταση. Πείτε τα όταν η «ατμόσφαιρα» βαρύνει και ζήστε την αλλαγή της. Θα νοιώσετε όμορφα, θα περάσετε καλύτερα όλοι σας.

Compose new tweet...

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Η δύναμη της ατάκας είναι γνωστή. Σύντομο και περιεκτικό μήνυμα που μένει…. Πολλές ατάκες μας κάνουν και γελάμε, άλλες κινηματογ ραφικές έχουν αφήσει εποχή, ατάκες χωρισμού μας κάνουν και κλαίμε μέχρι και για σουβλατζίδικο έχουμε όνομα την «ατάκα και στο χέρι»…. Πολλών ειδών έξυπνες ατάκες και εφαρμογές αλλά τελευταία έχουν εφευρεθεί και οι ατάκες οι εκπαιδευτικές. Πρώτοι διδάξαντες οι πολιτικοί μας που θέλοντας να «γράψουν» με τα λεγόμενα τους και να «παίξουν» λίγα δευτερόλεπτα στα ηλεκτρονικά Μέσα, αλλά και να δείξουν ότι ανήκουν στην πνευματική ελίτ του τόπου, μας υποχρεώνουν να ανοίξουμε το wikiλεξικό ή να googlάρουμε τις άγνωστες λέξεις που έχουν στην ατάκα τους. Έτσι, χάρη σε πολιτικό που χαρακτήρισε άλλους συναδέλφους του ως «εσχατόγερους» μάθαμε ότι βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους και η ατάκα «μιλάει ο κρονόληρος» σημαίνει ότι μιλάει ένας φλύαρος και ανόητος γέρος. Φυσικά η εκπαίδευση μας στην αρχαία ελληνική γλώσσα θα συνεχιστεί, μια και οι πολιτικές αυτές ατάκες έχουν «πιάσει» το στόχο τους. Και μεταδόθηκαν από τα Μέσα λόγω του ότι ήταν ξεχωριστές και όλοι εμείς προσθέσαμε νέες λέξεις στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Παράλληλα είναι γνωστό ότι η χρησιμοποίηση του διαδικτυακού τόπου twitter, υποχρεώνει να λέμε το μήνυμα μας κωδικοποιημένο σε λίγες λέξεις. Μια ατάκα έξυπνη αλλά και λίγο ελιτίστικη λόγω άγνωστων λέξεων έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπαραχθεί από χρήστες και Μέσα και σ’ εμάς να προστεθεί μια νέα ακόμη γνώση…. Εμπρός λοιπόν… compose new tweet… ανοίγοντας το λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Η τηλεοπτική «εκπαίδευση»…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Κατ’ ευφημισμόν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ο χαρακτηρισμός εκπαίδευση. Αποβλάκωση θα πρέπει να λέγεται η παροχή γνώσης μέσα από τα τηλεοπτικά υπερθεάματα ελληνικά και ξένα. Η τηλεοπτική εκπαίδευση ξεκινάει με τις πρωινές εκπομπές λόγου όπου η παιδεία των προσκεκλημένων τηλεμαϊντανών, κοκορομάχων, είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τηλεθέαση που προσφέρουν. Όσο πιο χαμηλό το επίπεδο συζήτησης προσφέρεται τόσο πιο υψηλό το ποσοστό της τηλεθέασης. Συνεχίζεται η τηλεοπτική «εκπαίδευση» με τις μεσημεριανές εκπομπές αγλαΐσματα ναρκισσισμού, εγωπάθειας, κυνισμού, ξεκατινιάσματος και θεοποίησης του life style. Ακόμη «λεξοπλάστες» φροντίζουν για την ολοκλήρωση της πνευματικής αναπηρίας των τηλεθεατών τους. Και έρχεται το απόλυτο σκοτάδι, όπου οι εθνικοί τηλεοπτικοί σταρ αναλαμβάνουν να τα δώσουν όλα, για την πρώτη θέση της τηλεθέασης στην prime time ζώνη. Ο λόγος, τα χρήματα του κεφαλαίου και των διεφθαρμένων διαφημιστικών εταιριών. Και ακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών με τις τούρκικες και τις ξένες σειρές. Και μετά έκπληκτοι, ακούμε από τους νέους να λένε ότι ο Καραϊσκάκης ήταν γήπεδο του ’21 και ο Σολωμός ψάρι κατεψυγμένο. Αρκούμαστε στο να κόψουμε ένα gay φιλί πιστεύοντας ότι φροντίζουμε τη σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων μας. Ότι σπέρνουμε, θερίζουμε.

This is Greek future…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Οικονομική καταστροφή, περιθωριοποίηση, εξαφάνιση. Αυτό είναι το δυσοίωνο μέλλον πολλών ελληνικών καταναλωτικών προϊόντων που έχουν την τύχη να αναγράφουν στη συσκευασία τους made in Greece, αλλά την ατυχία να μην επιλέγονται από Έλληνες καταναλωτές στα ράφια των super markets. Σύμφωνα με έρευνα του ΚΕΠΚΑ που είδε το φως της δημοσιότητας μόνο το 9% των Ελλήνων καταναλωτών θεωρούν σημαντική την αναγραφή της χώρας προέλευσης κάθε προϊόντος για εθνικούς λόγους και φυσικά επιλέγουν με κριτήριο μόνο με βάση την τιμή. Δεν έχουμε καταλάβει ακόμη ότι το μοντέλο της επιλογής των καθημερινών μας προϊόντων πρέπει να αλλάξει, αν θέλουμε να σώσουμε την Ελληνική οικονομία και να σταματήσουμε την αύξηση των ποσοστών της ανεργίας. Το δόγμα «ο σώζων εαυτώ σωθείτω» που φαίνεται ότι έχει κυριαρχήσει λόγω της παρατεταμένης κρίσης θα αποτελέσει την «ταφόπλακα» για πολλές ελληνικές επιχειρήσεις, θα εκτινάξει την ανεργία στα ύψη και κατ’ επέκταση θα φέρει ακόμη και απρόβλεπτες καταστροφές. Αλλάξτε τα κριτήρια επιλογής, όταν γεμίζετε το καρότσι στα s/m και βάλτε σε πρώτη προτεραιότητα την εθνικότητα της εταιρίας παραγωγής, γιατί όπως είπε και ο Ξενοφών «Να θεωρείς την πατρίδα σπίτι σου και τους συμπολίτες συνεταίρους σου». Όσον αφορά για το επίσημο Κράτος που συστηματικά επιλέγει πολυεθνικές εταιρίες για την προβολή του, του ταιριάζει η λαϊκή ρήση «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

Ποια θα είναι τα δυνατά και τα αδύνατα κριτήρια ψήφου των πολιτών στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics Στις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές τον Ιούνιο 2014, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τα κριτήρια επιλογής ψήφου για την εκλογή των νέων Καλλικρατικών Δημάρχων, πενταετούς θητείας, σε δυνατά και αδύνατα κριτήρια ή σε παλιά και νέα κριτήρια. Ας ξεκινήσουμε την αξιολόγηση των κριτηρίων αρχίζοντας από το περισσότερο δυνατό κριτήριο μέχρι τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. • Το κριτήριο της κομματικής επιλογής, το γνωστό μας κριτήριο του «χρίσματος». Υποψήφιοι «σφάζονταν» στο σε ποιόν θα δοθεί το χρίσμα και ο τυχερός ξεκινούσε το προεκλογικό του ταξίδι – εκστρατεία με μια βάση από το ποσοστό των κομματικών ψηφοφόρων στη γεωγραφική περιφέρεια του ενδιαφέροντος του. Ήταν ένα δυνατό κριτήριο που βοηθούσε τους μεγάλους κομματικούς σχηματισμούς, που μέχρι τώρα εναλλάσσονταν στην κεντρική εξουσία, να μετράνε το βράδυ των εκλογών κέρδη και απώλειες στον εκλογικό χάρτη, στέλνοντας παράλληλα «μηνύματα» στους αντιπάλους τους. Στις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές, αν συνεχιστεί, ο σημερινός πολιτικά ασταθής και κατακερματισμένος συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων και η αποιδεολογικοποίηση των ψηφοφόρων, το κριτήριο της κομματικής επιλογής θα ατονήσει στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες και ίσως να αποτελέσει και «ασήκωτο βαρίδι» σε κάποιες άλλες. • Το κριτήριο της επανεκλογής με βάσει την αποτελεσματικότητα των εν ενεργεία Δημάρχων και υποψηφίων για το 2014, θα έχει αρνητικό πρόσημο δεδομένου ότι το πείραμα « του Καλλικράτη» έφερε πρόσθετες αρμοδιότητες στους αιρετούς αλλά χωρίς τα αντίστοιχα έσοδα στις περισσότερες περιπτώσεις. Ακόμη και το «προνόμιο» πολλών αιρετών να κάνουν έργα βιτρίνας και έκτακτες προσλήψεις ένα χρόνο πριν από τις εκλογές, πέρασαν στη «σφαίρα» του φανταστικού. Αν σ’ αυτά σημειώσετε και ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στο πρόσωπο όσων κατέχουν εξουσία είναι στο ναδίρ, η επανεκλογή είναι μια δύσκολη εξίσωση με πολλούς αγνώστους! • Το κριτήριο επηρεασμού των ψηφοφόρων με τα εργαλεία της επικοινωνίας. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος επικοινωνίας ενός υποψήφιου θα είναι μια κανονική «σπαζοκεφαλιά» με επικοινωνιακές μάχες να δίνονται σε νέα και απρόβλεπτα πεδία. Επικοινωνία με πολλά «απαγορευτικά» όπως πολυτελή προεκλογικά φυλλάδια, ακριβά προεκλογικά κέντρα, καταιγισμός από αφίσες, sms και γενικά πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες. Άλλωστε ο «σφιχτός» προεκλογικός προϋπολογισμός είναι αναγκαίος και νομικά και για την εικόνα του υποψήφιου. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να αναζητήσουν νέους και ασφαλείς τρόπους προσέγγισης των ψηφοφόρων εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες της στοχευμένης επικοινωνίας μέσα από τη σύγχρονη τεχνολογία, αλλά και το στοιχείο της αμεσότητας με προσωπικές επαφές και περιοδείες. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί στη χρήση των νέων media και να χρησιμοποιήσουν ειδικούς στη διαχείριση τους. Όσο εύκολο είναι να ανοίξεις σελίδα στο facebook, τόσο εύκολο είναι να σε «τελειώσει» ως υποψήφιο…. Δώστε βάρος στις διαπροσωπικές σχέσεις χωρίς να ξεχάσετε τα βασικά έντυπα και τα ΜΜΕ. • Το κριτήριο της Β’ Κυριακής. Όπως έχει προαναφερθεί, αν συνεχιστεί ο σημερινός κατακερματισμός και ασταθής συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με την «απολιτίκ» τάση των πολιτών – ψηφοφόρων για την εκλογή Δημάρχων σε επαναληπτικές εκλογές που φέρνει τα ποσοστά της αποχής σε ύψη, θα χρειαστούν να συνεργαστούν δημοτικοί συνδυασμοί περισσότεροι των τριών, με αρκετές δυσκολίες λόγω διαφόρων απαιτήσεων από τους συνδυασμούς αλλά και από τα κόμματα που τους στηρίζουν. Στις «μυστικές» συμφωνίες και συζητήσεις για τη στήριξη ενός υποψήφιου για το αξίωμα του Δημάρχου, θα παίξει καθοριστικό ρόλο και το κριτήριο της προσωπικότητας και του κύρους του υποψήφιου και η εικόνα του στην τοπική κοινωνία. • Το κριτήριο της προσωπικότητας και του κύρους του υποψήφιου, είναι το δυνατότερο κριτήριο επιλογής ψήφου για τη θέση του τοπικού άρχοντα. Ένα κριτήριο που στηρίζεται στην επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση του υποψήφιου. Το πολιτικό σύστημα πλήττεται βάναυσα από την καχυποψία των πολιτών στο πρόσωπο όλων όσων έχουν εξουσία. Στις παλαιότερες εποχές η ανάδειξη νέων πολιτικών προέκυπτε από την κεντρική πολιτική σκηνή, σήμερα ο μηχανισμός αυτός πέρασε πρώτιστα στα χέρια των ψηφοφόρων και δευτερεύοντα στα ΜΜΕ για να μην τα παραγκωνίσουμε. Ο ιδανικός υποψήφιος για τον Έλληνα ψηφοφόρο για κάθε δημόσιο αξίωμα πέραν του κύρους του είναι να έχει όραμα για το τόπο του, να έχει αξίες, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να βρίσκεται πάντα κοντά του. Φυσικά, κανένα από τα κριτήρια δεν είναι από μόνο του ή σε συνδυασμό αρκετό για να εγγυηθεί ένα νικηφόρο αποτέλεσμα. Χρειάζεται έγκαιρη και σωστή προετοιμασία από τον κάθε υποψήφιο, ακολουθώντας τις επιταγές του καιρού μας και τις συμβουλές ειδικού της επικοινωνίας.

ΨΥΧΟΔΡΑΜΜΑ

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Προέδρου και Δ/ντα Συμβούλου της ΑΝΑΝΑΣ ΑΕ Εάν δεχτούμε τη ρήση του Αϊνστάιν ότι «τα προβλήματα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με το επίπεδο σκέψης που τα δημιούργησε», τότε οι απαντήσεις στο ερώτημα της διαχείρισης των νέων δεδομένων της αγοράς επικοινωνίας και marketing θα πρέπει να αναζητηθούν από άλλους επαγγελματίες εκτός των επαγγελματιών επικοινωνίας και marketing. Άλλωστε οι νέες ιδέες είναι προνόμιο έμπνευσης «τρελών» που υλοποιούνται από «λογικούς». Και οι επαγγελματίες της επικοινωνίας και του marketing ανήκουν στην κατηγορία των λογικών, μια και η κάθε είδους «στοχοποίηση» είναι μέρος της δουλειάς τους και τα μυαλά είναι «ταριχευμένα» στις έννοιες απόδοση, κέρδος και πλούτος. Φυσικά, δεν θα πρέπει κανείς να απευθυνθεί στο Δρομοκαϊτειο, αλλά να σκεφτεί να κάνει το πρόβλημα της «κρίσης» μέρος της απάντησης. Στους λάτρεις των σοφών αποφθεγμάτων είναι γνωστό το «του πλέονος επιθυμείν, το παρόν απολλύσι» του Δημόκριτου, δηλαδή, η επιθυμία για περισσότερα καταστρέφει τα υπάρχοντα. Σκεφτείτε το και δώστε εσείς τις απαντήσεις για την κρίση στην αγορά. Πληθωρισμός επιχειρήσεων, κανιβαλισμός τιμών και παροχών, πληθώρα ομοειδών προϊόντων και υπηρεσιών, ασύδοτη ελεύθερη αγορά που παράγει ιδιωτικό πλούτο σε λίγους και φτώχεια σε πολλούς σύμφωνα με τον οικονομολόγο Γκαλμπραίηθ, με αποτέλεσμα προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς πωλήσεις, επιταγές χωρίς αντίκρισμα και αγορές να μετεωρίζονται στο χείλος της αβύσσου και έχουμε και το απεχθές χρέος να μας πιέζει. Ζοφερό το παρόν, άδηλο το μέλλον αν δεν σκεφτεί ανορθόδοξα και εξειδικευμένα βάσει των δεξιοτήτων και δυνατοτήτων του, ο καθένας στο χώρο του. Είναι καταστροφικό να προσδιορίζεται από το παρελθόν της η κάθε επιχείρηση. Για να ταξιδέψουμε σε άγνωστες θάλασσες χρειάζονται νέα σκαριά και για να δούμε ωκεανό πρέπει να χάσουμε από τα μάτια μας τη στεριά, αλλιώς η επιχειρηματική κατατονία που βιώνουμε θα συνεχιστεί μέχρι το ΤΕΛΟΣ. Σε πραγματικό ψυχόδραμα εξελίσσεται η κρίση….

Στη χώρα της λήθης ή ….;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Στη χώρα της λήθης ή στην αρχή μιας νέας καριέρας για πολλές από τις μεγάλες μέχρι χθες τουλάχιστον, διαφημιστικές εταιρίες. Κολοσσοί εταιρίες βρέθηκαν στον γκρεμό της πτώχευσης και στην πόρτα του άρθρο 99. Κι όμως η μεγάλη οικονομική τους κατάρρευση ήταν απλώς η απαρχή μιας νέας επιχειρηματικής καριέρας. Με νέα ονόματα – εταιριών, νέα ΑΦΜ και παλιούς διαφημιζόμενους προχωράνε και «σαρώνουν» διαφημιστικά κονδύλια και βραβεία για τις δημιουργίες τους. Η συσσώρευση χρεών επί χρεών στους ώμους Μέσων, Τραπεζών και άλλων προμηθευτών είναι φανερό ότι δεν τους επηρέασε. Κλείσαμε και … σας γράψαμε και ανοίξαμε και … σας περιμένουμε είναι η πετυχημένη συνταγή τους. Συνεχίζεται απρόσκοπτα η νέα καριέρα τους κάτι σαν ανταμοιβή για τα ιστορικά υψηλά «φέσια» που άφησαν στην αγορά. Ούτε εξοστρακισμός από την αγορά ούτε καταδίκη στη χώρα των πτωχευμένων, όπως πριν από κάποιες δεκαετίες. Τι θα συμβεί όμως αν βρεθούν κι άλλοι μιμητές; Πόσοι ακόμη θα πληρώσουν τα σπασμένα; Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Ενέσεις αισιοδοξίας….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Μιζέρια παντού. Όπου κι αν καθίσεις ακούς τα ίδια πράγματα. Χρεοκοπία, πτώχευση, αδυναμία πληρωμών, φόβος, ανασφάλεια. Δυστυχώς η μιζέρια κολλάει. Ένα κράτος πνέει τα λοίσθια, με πολίτες που παραμιλούν. Σε περίοδο κρίσης η παραδοχή της νέας κατάστασης δεν είναι εύκολη. Θελκτικό είναι μόνο το καταφύγιο στο εγγύτερο παρελθόν. Στη μνήμη μένουν ο εύκολος τρόπος εξεύρεσης χρημάτων, τα αλήστου μνήμης κεκτημένα των εργαζομένων, οι παχυλές συντάξεις και η οριζόντια κρατική επιδοματική πολιτική με ασυδοσία και ανεξέλεγκτα. Και η αδράνεια καλά κρατεί. Μόνο που όταν ένα σώμα μένει αδρανές, βουλιάζει... «Και διηγώντας τα να κλαις»… για να κλείσουμε με την νοσταλγία του χθες! Σήμερα χρειαζόμαστε ενέσεις αισιοδοξίας για να βγούμε από το ψυχολογικό ναδίρ που βρισκόμαστε. Τα προβλήματα του καθενός μας δεν αντιμετωπίζονται με συνεχείς συζητήσεις «μνημόσυνα» σε γραφεία, σαλόνια, σε καφετέριες, εστιατόρια, με συνοδεία αλκοόλ. Τα επιδεινώνουν! Και τις ενέσεις αισιοδοξίας θα τις κάνουμε ο ένας στον άλλον και χωρίς «φακελάκια». Δίνοντας τη θετική σκέψη μας στα προβλήματα του φίλου, του συναδέλφου μας. Μια άλλη γνώμη είναι πάντα περισσότερο αντικειμενική και μας βοηθάει στη ζητούμενη εξωστρέφεια που πρέπει να κυριαρχήσει σε όλους μας. Ας ξαναδούμε το ποτήρι μισογεμάτο, ας ξαναδημιουργήσουμε συνθέτοντας τις εμπειρίες του παρελθόντος με τις σημερινές μας ανάγκες. Η συνταγή για τις ενέσεις αισιοδοξίας είναι η πιο αναγκαία συνταγή για να μας βγάλει από τις σημερινές οικονομικές μας αγκυλώσεις. Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Οι ψευδαισθήσεις συνεχίζονται…….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου- Δ/ντή της Think Politics Τα τελευταία είκοσι χρόνια ο κλάδος της επικοινωνίας ήταν όμηρος ενός ακραίου και κούφιου ευδαιμονισμού. Η ανηθικότητα στις συναλλαγές και η φορολογική ανομία εξελίχθηκαν σε τέχνη. Το αξιακό σύστημα των επιχειρήσεων που υπήρχε θεωρήθηκε παλαιομοδίτικο και ξεθώριασε. Ο γρήγορος και εύκολος πλουτισμός ανήχθη σε οικονομική θεωρία μέσω των επιστροφών και άλλων λογιστικών παρατυπιών. Οι προνομιούχες εταιρείες αποδείχθησαν λαίμαργες και αχόρταγες. Ήταν πολύ εκθαμβωτικό και μεθυστικό το πάρτι του ευδαιμονισμού, όπως εκείνο με τους μνηστήρες της Πηνελόπης που δεν είδαν τον Χάρο να έρχεται με τη μορφή του ξεχασμένου Οδυσσέα. Και άρχισαν τα όργανα της καθίζησης μαζί με τον κατήφορο. Μείωση των ιδιωτικών κονδυλίων, “πάγωμα” των χορηγήσεων από το κράτος, πληθωρισμός αιτήσεων για ένταξη στο άρθρο 99, αυξημένες δαπάνες και πολλά άλλα με στόχο την ανώμαλη προσγείωση των αποσβολωμένων επιχειρηματιών του κλάδου που μέχρι χθες αρμένιζαν…… Άλλα και σήμερα βλέπουμε να απουσιάζει η επισήμανση των λαθών που μας οδήγησε στην οικονομική απόγνωση και χρεοκοπία. Διαβάζουμε συχνά από ειδικούς του κλάδου αερολογίες, γενικότητες, κοινοτυπίες για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ακούμε για νέους τρόπους καταστρατήγησης των διατάξεων των νόμων των επιστροφών και του αθέμιτου ανταγωνισμού. Ο κλάδος αερολογεί, τα μέλη του αργοπεθαίνουν, όμως οι ψευδαισθήσεις του ευδαιμονισμού συνεχίζονται..! Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

«Καυτά» Ερωτήματα! του Θανάση Παπαμιχαήλ

• Πόσες από τις εταιρίες του κλάδου της επικοινωνίας μπορούν να λέγονται εταιρίες ακόμη; • Πόσες από αυτές θα μπορέσουν να ξεπεράσουν την ύφεση ακολουθώντας νέες αποτελεσματικές στρατηγικές διάσωσης; • Πόσες σκέφτονται ακόμη με τα νοητικά μοντέλα του παρελθόντος, πιστεύοντας ότι η μείωση του κόστους είναι η «πανάκεια» της ύφεσης; • Πόσες στερούν από τον εργασιακό τους χώρο τα νέα «φρέσκα μυαλά» για να κρατήσουν την εμπειρία, τη γνώση και τις δεξιότητες του ηλικιακά ώριμου προσωπικού που έχει «δαφνοστεφανωθεί» στο παρελθόν; • Πόσες έχουν κατανοήσει πλήρως τη σημερινή πραγματικότητα και έχουν αναθεωρήσει τις πεπατημένες στρατηγικές του παρελθόντος; Πόσες βλέπουν συγχρόνως και το δέντρο και το δάσος; • Πόσες επενδύουν στην «εκπαίδευση» των στελεχών τους, πιστεύοντας ότι αυτό είναι το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα; • Πόσες είναι προνοητικές και ετοιμάζονται για «εθελούσια» έξοδο λίγο πριν την αναγκαστική; Στην ύφεση οι «αποθεματικές – ρεζέρβα μπαταρίες» ζωής των εταιριών εξαντλούνται μέχρι να πεις κίμινο! • Πόσες βγαίνουν από το καβούκι της άμυνας και της απομόνωσης και περνάνε στην αντεπίθεση είτε με νέα όπλα είτε προσβλέποντας σε νέους στόχους; Αυτά είναι μερικά από τα πιο «καυτά» ερωτήματα που θα πρέπει να μας αποσχολούν. Όσο πιο γρήγορα τα απαντήσουμε, τόσο πιο γρήγορα θα δούμε το δικό μας «φως στο τούνελ»!

Καταρρακωμένος ο κλάδος Απροστάτευτοι οι άνθρωποι του.

Η διαφημιστική αγορά ακολουθεί μοιραία και αγεληδόν τις άλλες αγορές στο σπιράλ πτώχευσης και παρακμής. Τις περισσότερες επιχειρήσεις τα χρέη θα τις λυγίσουν και οι επισφάλειες θα τις οδηγήσουν σε παύση πληρωμών. Όσον αφορά τις προσδοκίες από τη νέα πολιτική τάξη και ιδιαίτερα για το χώρο μας ευελπιστούμε και ευχόμαστε να διαγνώσει τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου και να προτείνει εγκαίρως και λυσιτελώς μια βιώσιμη λύση. Διαφορετικά τα αποτελέσματα θα είναι αυτονόητα ολέθρια. Εξοντωμένοι και λεηλατημένοι οι πολίτες δεν θα μπορούν να προβούν σε αγορές ακόμη κι αν οι εκπτώσεις ξεπεράσουν το ενενήντα τοις εκατό. Ούτε κι αν τα διαφημιστικά μηνύματα των καταναλωτικών προϊόντων και υπηρεσιών ξεπεράσουν τα 50 OTS και τα 2000 GRPS! Υπέρογκοι φόροι, μειωμένα εισοδήματα, έκτακτες εισφορές, περαιώσεις, ανεργία, τερματισμός αποθεματικών καταρρακώνουν και την ελάχιστη καταναλωτική συμπεριφορά. Δημιουργείται μια νέα αγορά και απαιτούνται μόνο νέα προϊόντα χαμηλότατης τιμής. Στο κόστος του προϊόντος δεν «χωράει» το κόστος της διαφήμισης, σύμφωνα με την Κενσιανή θεωρία επένδυσης και ανάπτυξης. Ο κλάδος μας πάει διακοπές με ευρώ αλλά με την επιστροφή μπορεί να βρεθεί μέσα στην κόλαση της δραχμής. Οψόμεθα. Καλές διακοπές! (Δημοσιεύθηκε στο Business Today)

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ