Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

"ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ"!


Πού είναι τα παλιά χρόνια που οι νεοέλληνες παίρνανε τη φαμίλια τους και πηγαίνανε για ψώνια στα Λονδίνα και στους Παρισίους;
Πού είναι οι αλλοτινές γιορτινές μέρες που τρέχαμε στα χιονοδρομικά κέντρα, στα χωριά και στα λαγκάδια με τα τζιπ τα τετρακύλινδρα με μηχανές 4 χιλιάδων κυβικών.
Φέτος και σύμφωνα με τις μετρήσεις, γιοκ μετακινήσεις. Χωρίς δώρο, με τιμή βενζίνης γύρω στα 1,70 ευρώ ήτοι 570 δραχμές, και κόστος διοδίων δυσβάσταχτο, δεν βγαίνεις από το σπίτι σου.
Όσο για εκείνους που πήγαν στα χωριά τους, ρεφάρανε φέρνοντας τυριά, κρέατα και λαχανικά φθηνότερα και από τις λαϊκές αγορές στις δύο το μεσημέρι.
Η πλειονότητα των νεοελλήνων δεν μετακινήθηκε. Έτσι, προτείνεται νέο σύνθημα για τον ελληνικό τουρισμό. Αντί «μένουμε Ελλάδα», να γίνει «μένουμε σπίτι».
Τέρμα λοιπόν και στον εσωτερικό τουρισμό.
Το καλοκαίρι τα μπάνια σας το πολύ μέχρι τη Λούτσα!
Αίσιον και ταξιδιάρικο το 2011!


(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2025! "ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣ.ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΝΤ"!


Η ιστορία είναι εποχές. Οι εποχές χαρακτηρίζονται από ονόματα, σύμβολα, γεγονότα και πολλές από το ρήμα «πέρασε»!
Πάρτε για παράδειγμα. Ο Παρθενώνας έγινε την εποχή του Περικλή, ο συνδικαλισμός ανδρώθηκε την εποχή Παπανδρέου, και οι πολύ γνωστές εποχές της Κατοχής και του Εμφύλιου.
Μέχρι τώρα για κάποιον ή κάποια που «μέτραγε» τα πάντα, από χρήματα, περιττές δαπάνες ένδυσης, υπόδησης, διασκέδασης, λέγαμε «μην τον ακούς πέρασε κατοχή ή εμφύλιο»!
Μετά από δέκα το λιγότερο χρόνια, όταν θα έχουμε εξαθλιωθεί και θα έρθει η περιβόητη ανάπτυξη, οι νέες γενιές θα λένε για μας «Μην τους ακούτε. Αυτοί πέρασαν ΔΝΤ» και θα εννοούν φυσικά την εποχή όπου τα πάντα απορυθμίστηκαν. Από τους μισθούς και τις συντάξεις, μέχρι την εξέγερση του Κολωνακίου με την εκλογή νέου Δημάρχου.
Μεγάλες ανατροπές, νομοσχέδια-σκούπα, μνημόνιο, μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων, απολύσεις, αριθμοί, νέα μέτρα και όλο το νέο ρεπερτόριο των τελευταίων μηνών μετουσιώνεται σε μια εποχή.
Την εποχή ΔΝΤ.
Μετά από όλα αυτά η στήλη εύχεται να περάσετε Καλές Γιορτές!


(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ!

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ!


Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που πριν ακόμα από την επίσημη έναρξη της εορταστικής περιόδου αλωνίζαμε τους εμπορικούς δρόμους της πόλης για να προ-αγοράσουμε τα δώρα που θα χαρίσουμε στις γιορτές. Λες και θα μας τα έπαιρναν όλα οι άλλοι.
Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που σε κάθε χαρά, σε κάθε Χριστούγεννα μαζεύαμε καμιά δεκαριά πουκάμισα οι άνδρες και άλλα τόσα φουλάρια οι γυναίκες, για να μας βγάλουν για δύο και τρεις ακόμα σαιζόν.
Με άλλα λόγια, όσο ψωνίσαμε ψωνίσαμε. Τέλος στα δώρα σε είδος, πανηγυρική αρχή στα δώρα σε… ευρώ!!!
Κι αν κάποτε ανησυχούσαμε μήπως παρεξηγηθούμε αν κάνουμε μετρητά δώρο σε φίλους και γνωστούς, τώρα που άλλαξαν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λατρέψουν το δώρο μας.
Τι κι αν γνωρίζει ο αποδέκτης την ακριβή αξία του δώρου μας; Τι κι αν δεν είναι προσωπικό; Τι κι αν δεν του θυμίζει εμάς που το χαρίζουμε; Τι να την κάνει μια ακόμα γραβάτα εάν δεν έχει χρήματα για την έξοδο που θα τη φορέσει;
Ένα είναι το σίγουρο- οι αγαπημένοι σας θα σας θυμούνται με πολλή περισσότερη αγάπη εάν τους βοηθήσετε να αποπληρώσουν ένα μέρος του ενοικίου που χρωστούν ή του σούπερ μάρκετ.
Συμπέρασμα: Στους χαλεπούς καιρούς μας, δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ. Μήπως θα πρέπει να κάνουμε όλοι λίστα δώρων σε ευρώ δίνοντας τραπεζικό λογαριασμό;

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ο … «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ «ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ»…….



Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στον Κύριο… Κανένα φαίνεται πως παγιώνεται η εναπόθεση της ελπίδας των Ελλήνων πολιτών για ένα καλύτερο αύριο, όπως επιβεβαιώνουν σε τακτική βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων.

Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δηλώνει απογοητευμένη τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, ενώ ένα συντριπτικό ποσοστό, που αγγίζει το 80% εκφράζει την αγωνία του ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας…..

Η ατμόσφαιρα απαισιοδοξίας εντείνεται από την εικόνα που κυριαρχεί στην αγορά με τα καταστήματα να βάζουν λουκέτο καθημερινά, τις θέσεις εργασίας να «εξανεμίζονται» μαζικά και τον κοινωνικό ιστό να μην αντέχει τους κατ’ εξακολούθηση κραδασμούς από τις απεργίες, τις πορείες και τις κοινωνικές εντάσεις που απορρέουν από τις πολιτικές της λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα. Το τελευταίο οχυρό που έπεσε στο βωμό του μνημονίου λέγεται εργασιακά δικαιώματα με τους ίδιους τους ταγούς του συνδικαλιστικού κινήματος να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από την ταφόπλακα που οι ίδιοι βοήθησαν να τοποθετηθεί με τις επί δεκαετιών πράξεις και παραλείψεις τους. Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν εξασφαλίσει ένα πιο σίγουρο μέλλον στις παρυφές ή στα ενδότερα των πολιτικών κομμάτων. Την ίδια ώρα μεσούσης μιας πρωτόγνωρης κρίσης που μοιάζει να μην έχει «πάτο», αναδύεται μια νέα «συμμαχία» πολιτικών προσώπων που δηλώνουν διατεθειμένοι να μας βγάλουν από το τέλμα και να ρίξουν φως στο τούνελ.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δεν πρόκειται για νέα πρόσωπα που αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας και σπεύδουν για βοήθεια, αλλά για τα ίδια πρόσωπα που άλλοτε ως οδηγοί και άλλοτε ως συνοδηγοί κατηύθυναν το πλοίο που αργότερα ονόμασαν « Τιτανικό» σε ξέρα και έθεσαν το δίλημμα « αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»…..

Είναι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, το κόμμα με την μεγαλύτερη σε διάρκεια κυβερνησιμότητα τα τελευταία χρόνια άρα και τις περισσότερες ευθύνες, η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά που ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη για να ηγηθεί τελικά του κόμματος που κάποτε κατήγγειλε, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη που ανεβάζει τις αντιπολιτευτικές κορόνες με την μύχια ελπίδα να βρει ένα μικρό χώρο συμμετοχής όταν έρθει η ώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ- ΣΥΝ των Αλαβάνου- Τσίπρα που είναι τόσο απασχολημένοι με τις εσωτερικές τους έριδες ώστε όλα τα υπόλοιπα να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Δίπλα σε αυτούς, προστίθεται το ΚΚΕ της Αλέκας Παπαρήγα συνεπές στις θέσεις του αλλά μονίμως ακούνητο στα κελεύσματα της κοινωνίας, ενώ τελευταία προστέθηκαν στη Συμμαχία των Προθύμων για να «σώσουν τη χώρα» οι ανεξάρτητοι βουλευτές Ντόρα Μπακογιάννη και Φώτης Κουβέλης που όσο και αν θεωρητικά είναι σωστό να τους δοθεί επιπλέον χρόνος για να κριθεί το εγχείρημα τους είναι δύο δοκιμασμένοι πολιτικοί που δεν προήρθαν από παρθενογένεση…

Σε κάθε περίπτωση η Ιστορία είναι ο αμείλικτος κριτής σε κάθε εποχή κρίσης όπως αυτή που διανύουμε και αν τους « αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα», με την προϋπόθεση οι υπόλοιποι να παραμείνουμε «ζωντανοί πάνω στη σκηνή»……

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

«ΑΝΤΙΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑ» από τον τελευταίο πρόεδρο της ΕΝΑΕ, Νομάρχη Μεσσηνίας Δημήτρη Δράκο



7/12/2010

Συνέντευξη στον Νίκο Βοσδογάνη
(www.e-aftodioikisi.gr)

Με συγκίνηση μα και με ρεαλισμό, ο τελευταίος πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας Δημήτρης Δράκος, αναφέρεται στον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε η Νομαρχία, στην οργάνωση και λειτουργία του ελληνικού κράτους. «Ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη του στην e-αυτοδιοίκηση www.e-aftodioikisi.gr , ο Δημήτρης Δράκος εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την οργάνωση της αιρετής περιφέρειας, όμως σημειώνει με νόημα ότι ο νέος θεσμός «είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής. Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού».

Πώς αισθάνεστε τώρα που ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσετε ένα θεσμό που τόσα χρόνια υπηρετήσατε;

Σίγουρα η συγκίνηση είναι μεγάλη. Η Νομαρχία αποτελεί στη συνείδηση όλων εμάς που την υπηρετήσαμε αλλά και όλων των πολιτών ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά.
Μετά από 177 χρόνια προσφοράς στον τόπο και τον πολίτη, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι η Νομαρχία ως θεσμός υπήρξε αναμφίβολα βασικός πυλώνας Διοίκησης του νεότερου ελληνικού Κράτους από την ίδρυσή του ακόμη. Άσκησε τη Διοίκηση, διασφάλισε τα δημόσια συμφέροντα, στήριξε το λαό ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η Νομαρχία ως θεσμός ατσαλώθηκε μέσα από πολέμους, εθνικές συμφορές, εμφυλίους, ταραγμένες πολιτικές περιόδους.

Από το 1994 με την αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, και για τα επόμενα 16 χρόνια που ακολούθησαν, ο ρόλος αυτός του εκφραστή των τοπικών κοινωνιών έγινε ακόμη πιο διακριτός. Οι αγώνες για την πρόοδο και την εξυπηρέτηση του πολίτη, ακόμη πιο έντονοι.

Η Νομαρχία, ακόμη κι ως αποκεντρωμένη κρατική οντότητα, αποτέλεσε διαχρονικά τον κύριο εκφραστή των τοπικών κοινωνιών και των αναγκών τους, ένα αληθινά και ουσιαστικά σταθερό στήριγμα των συμφερόντων τους έναντι της Κεντρικής Εξουσίας. Η Νομαρχία μετουσίωσε σε πράξη τις αρχές και τις αξίες της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Η πορεία της είναι σύμφυτη και αναπόσπαστα δεμένη με την πορεία του έθνους.

Από την πλευρά μας, όλοι οι Αυτοδιοικητικοί, είμαστε υπερήφανοι γιατί αρθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί προχωρήσαμε θαρραλέα, απαιτήσαμε, αγωνιστήκαμε και πετύχαμε από την Κεντρική εξουσία τη Διοικητική Μεταρρύθμιση. Ακόμη και αν δεν ήταν αυτής της εμβέλειας που οραματιστήκαμε, η νέα Περιφερειακή Δομή της χώρας δεν παύει να είναι μια κατάκτηση του Αυτοδιοικητικού Κινήματος.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι υπηρέτησαν επάξια το θεσμό της Νομαρχίας όλα αυτά τα χρόνια. Το ταξίδι της Αυτοδιοίκησης προς την πραγμάτωση των οραμάτων μας συνεχίζεται. Γιατί η Αυτοδιοίκηση δεν τελειώνει με τη Νομαρχία. Η Αυτοδιοίκηση έχει παρόν, κυρίως δε έχει μέλλον. Ένα μέλλον που πάντα θα συνεχίζουμε να διεκδικούμε συλλογικά για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Κάνοντας τον απολογισμό σας, ως Πρόεδρος της ΕΝΑΕ και αυτοδιοικητικός, κατά πόσο πιστεύετε ότι η λειτουργία της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στήριξε την πορεία του θεσμού της Νομαρχίας;

Η Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, δεν υπήρξε απλά το πολιτικό – συνδικαλιστικό Όργανο των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων της Ελλάδας. Με τη δράση και τη λειτουργία της πέτυχε να διευρύνει το ρόλο της, να εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο και σοβαρό θεσμικό Φορέα, ο οποίος είχε λόγο για την πορεία της Αυτοδιοίκησης στη χώρα και συνέβαλε στη νέα πορεία που αρχίζει με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Η περίοδος 2007-2010 κατά την οποία είχαμε την ευθύνη της Διοίκησης της ΕΝΑΕ, δεν χωρά αμφιβολία ότι ήταν η πλέον ενδιαφέρουσα, η πλέον κρίσιμη και μια από τις πλέον ιστορικές στη μακρόχρονη πορεία του θεσμού.

Ο αγώνας, που δώσαμε όλοι μαζί από το μετερίζι της ΕΝΑΕ, δεν έγινε απλά για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Νομαρχιών και της εύρυθμης λειτουργίας τους. Αυτό ήταν και παραμένει το αυτονόητο. Ο αγώνας ήταν διττός, αφού, παράλληλα με τη στήριξη του θεσμού, μπήκαμε όλοι με τη δική μας θέληση και επιδιώξαμε την πορεία μετεξέλιξής του με βάση τις νέες σύγχρονες ανάγκες της χώρας.

Όλα αυτά χρόνια, έχοντας την ευθύνη για τη διοίκηση της ΕΝΑΕ, λειτουργήσαμε δημοκρατικά, συναινετικά, με ανοιχτές διαδικασίες και θετικό πνεύμα συνεργασίας και ενότητας. Βάζοντας στην άκρη τις προσωπικές φιλοδοξίες, τις ατομικές επιδιώξεις και τα τοπικιστικά μικροσυμφέροντα, προτάξαμε πάνω απ’ όλους και απ’ όλα το συμφέρον της Ελλάδας και την ανάγκη να αποκτήσει η χώρα ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο, ικανό να σταθεί στις νέες διεθνείς συνθήκες.

Η συμβολή μας αυτή μας κάνει υπερήφανους και μας γεμίζει ικανοποίηση.

Ποιες, κατά τη γνώμη σας, είναι οι προοπτικές που ανοίγει ο «Καλλικράτης» και ποιες οι ανησυχίες σας για την πορεία του νέου θεσμού;

Ήταν και είναι επιτακτική ανάγκη για την Ελλάδα να αποκτήσει ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο. Ένα πλαίσιο σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό, που θα μπορεί να βοηθήσει την πατρίδα στα δύσκολα χρόνια μιας κρίσης που ξεκίνησε από τη χώρα μας και κινδυνεύει να λάβει διαστάσεις πανευρωπαϊκής κρίσης.

Με την εφαρμογή του «Προγράμματος Καλλικράτης» από 1/1/ 2011, η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση εισέρχεται σε μια νέα περίοδο. Οι συνάδελφοι που θα κληθούν να υπηρετήσουν την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, είτε από τη θέση της Περιφερειακής Αρχής, είτε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη. Ο νέος θεσμός είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής.
Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού.

Αναμφίβολα όλοι έχουμε αντιρρήσεις και ενστάσεις για τον τρόπο που διαμορφώθηκε από την Κυβέρνηση ο νέος θεσμός, ειδικά ως προς τους πόρους και τις αρμοδιότητες με τις οποίες αυτός εφοδιάστηκε. Οραματιστήκαμε και παλέψαμε για μια συνολική Μεταρρύθμιση του Κράτους, και αντ’ αυτού οδηγηθήκαμε σε μια περιορισμένη θεσμικά και οργανωτικά Μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης.

Ζητήσαμε φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε η ελληνική περιφέρεια να αποκτήσει νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και πόρους, και αντ’ αυτού περιοριζόμαστε μόνο στον Αναπτυξιακό Σχεδιασμό, που θα τελεί κι αυτός υπό την αίρεση του Κρατικού Υπερ-περιφερειάρχη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη του, οι ασάφειες στην εφαρμογή του Νόμου, η ανετοιμότητα των Επιχειρησιακών Σχεδίων, η απουσία πειστικών απαντήσεων για πάρα πολλά επί μέρους ζητήματα είναι ορατή.

Παρ’ όλα αυτά, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε όλοι να κάνουμε αυτό που πάντα ξέραμε: να αγωνιζόμαστε. Να αγωνιζόμαστε ενωμένοι, παρά τις όποιες κατά καιρούς διαφορετικές γνώμες επικρατούν στο εσωτερικό του αυτοδιοικητικού μας Κινήματος, για την επιτυχία του νέου θεσμού. Για την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, για την οικονομική αυτοτέλεια του θεσμού, για την διαχειριστική του επάρκεια, για τη θεσμική του διεύρυνση, εν τέλει για την καταξίωση του μεταξύ των πολιτών και την επιτυχημένη πορεία του.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!

O κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ελιοτ Σπίτζερ, επιφανές στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος και φέρελπις πολιτικός ακόμα και για το προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του όταν ήρθε στο φως η εξωσυζυγική σχέση του με κολ γκερλ πολυτελείας, το οποίο μάλιστα τον χρέωνε με περίπου 5.000 δολάρια για συντροφιά μίας ώρας. Οι συναντήσεις τους γινόταν στο ξενοδοχείο “Mayflowe” και υπάρχει η φήμη ότι ο Σπίτζερ κατά τη διάρκεια της συνεύρεσής τους σε καμία στιγμή δεν αποχωριζόταν τις κάλτσες του, που όπως λέγεται τις προτιμούσε μέχρι το γόνατο!

Το πάθημα του Σπίτζερ ανάγκασε τον νέο κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον να ανακοινώσει ότι τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις πριν από μερικά χρόνια και σε μια περίοδο που ο γάμος τους περνούσε κρίση. Ο Πάτερσον φέρθηκε έξυπνα. Ομολόγησε δημοσίως αυτά που κάποιοι γνώριζαν και είχαν αρχίσει να ψιθυρίζουν μόλις ανακοινώθηκε ότι θα διαδεχθεί τον Σπίτζερ, για να προλάβει το σκάνδαλο.