ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ
Συμβούλου Στρατηγικής, Διευθυντή της Thinκ Politics

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες, βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι πολιτικά και επικοινωνιακά, στη δίνη των προβλημάτων που απορρέουν από τον Καλλικράτη. Χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία, αν τον περασμένο Νοέμβριο, κατήλθαν στις εκλογές με το χρίσμα και την κεντρική πλατφόρμα του ΠαΣοΚ, της Νέας Δημοκρατίας, ή άλλου κόμματος.
Oι κυβερνητικοί υποψήφιοι δεν έλαβαν απλά ένα χρίσμα, αλλά ανέλαβαν και την πολιτική υποχρέωση να ωραιοποιούν, ή και να εξιδανικεύουν σε ορισμένες περιπτώσεις, τη διοικητική μεταρρύθμιση. Και τώρα, αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων δύσκολο για αυτούς να επικαλεστούν τα θεσμικά κενά του Καλλικράτη, τις οργανωτικές του αδυναμίες, την υποχρηματοδότηση που προσφέρει στους ΟΤΑ, προκειμένου να δικαιολογηθούν στο εκλογικό σώμα που τους εξέλεξε, για κάθε καθυστέρηση, αναβολή, ή ματαίωση κάποιων από τις εξαγγελίες στις οποίες είχαν προβεί προεκλογικά.
Στον αντίποδα, όπως ήταν αναμενόμενο, οι αντικυβερνητικοί υποψήφιοι αναδείκνυαν τα τρωτά σημεία του Καλλικράτη σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και στηλίτευαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους για το γεγονός ότι τον υιοθετούσαν και τον υπερασπίζονταν. Ζητούσαν ωστόσο τη λαϊκή ψήφο, ισχυριζόμενοι ότι ακριβώς επειδή γνώριζαν (κατά την άποψή τους) καλά τα προβλήματα του Καλλικράτη και δεν είχαν καμιά πολιτική υποχρέωση να τα καλύψουν, ήταν και οι καταλληλότεροι να τα αντιμετωπίσουν στην πορεία, να τα υπερπηδήσουν και να προσφέρουν τις δικές τους εναλλακτικές λύσεις αντιμετώπισης των αυτοδιοικητικών τους ζητημάτων.
Έξι μήνες μετά τις εκλογές, τίποτα σημαντικό δεν έχει προχωρήσει σε δήμους και περιφέρειες. Το θεσμικό πλαίσιο του Καλλικράτη παρουσιάζεται ως εντελώς αντίθετο από επαρκές και κατάλληλο προκειμένου να δώσει ώθηση προόδου και ανάπτυξης στην Αυτοδιοίκηση. Αρκεί να φανταστεί κανείς ότι υπάρχουν νεοεκλεγμένοι που δεν έχουν λάβει καν τον πρώτο μισθό τους, ενώ σε πολλούς, αν όχι στους περισσότερους ΟΤΑ, δεν έχει καν εκλεγεί, μέσω από μία ενισχυμένη πλειοψηφία, συνήγορος του πολίτη. Ο οργανωτικός του κορμός, φορτωμένος με ένα σωρό ευθύνες και καθήκοντα, μοιάζει σαν ένα καρυδότσουφλο που βουλιάζει ανάμεσα στη Σκύλλα των αντιφάσεων και τη Χάρυβδη των αλληλεπικαλύψεων. Ενώ σε ότι αφορά τα οικονομικά, η αρχική υποχρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος, συνδυαζόμενη με τη γενικότερη και συνεχώς εντεινόμενη περιοριστική πολιτική του Μνημονίου, καθώς και την αδυναμία επιβολής ενός ρεαλιστικού εσωτερικού μάνατζμεντ σε δήμους και περιφέρειες, δημιουργεί μία κατάσταση δύσκολη και σε ορισμένα παραδείγματα δραματική.
Ο Καλλικράτης αποδεικνύεται λοιπόν στην πράξη προβληματικός και τιμωρεί το ίδιο τους πολιτικούς του υποστηρικτές και τους πολιτικούς του αντιπάλους. Και τώρα, τι μπορούν να κάνουν δήμαρχοι και περιφερειάρχες για να διαχειριστούν τη θητεία τους (η οποία βρίσκεται μόλις στην αρχή της) πολιτικά και επικοινωνιακά;
Πολιτικά, δεν έχουν άλλο περιθώριο από το να προβούν σε μία συνετή διαχείριση, δίνοντας βάση στις άμεσες και βασικές προτεραιότητες που οφείλουν να υπηρετήσουν και αφήνοντας στην άκρη οτιδήποτε κρίνεται περιττό ή δευτερεύον. Για όλα αυτά απαιτείται φυσικά μία ορθολογική αξιολόγηση, καθώς και μία στρατηγική δόμησης εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών συμμαχιών. Παράλληλα, είτε πρόσκεινται φιλικά στην κυβέρνηση, είτε όχι, υποχρεώνονται να εντατικοποιήσουν την διεκδικητικότητά τους απέναντι στο κεντρικό κράτος, διότι υπό τις παρούσες οικονομικοπολιτικές συνθήκες που επιβάλλει το Μνημόνιο, όποιος ΟΤΑ ζητά τα λίγα, θα χάνει και τα ελάχιστα, ενώ όποιος ζητά τα πολλά, θα παίρνει στο τέλος έστω και τα λίγα. Με άλλα λόγια, μεγιστοποιώντας κάποιος δήμαρχος ή περιφερειάρχης τις απαιτήσεις του, θα κατορθώνει κατά πάσα πιθανότητα να διασφαλίζει έστω και τα απαραίτητα, κάτι που θα αποτελεί σχεδόν άθλο μέσα στη δίνη της κρίσης και της υστέρησης που βιώνουμε ως χώρα.
Επικοινωνιακά, απαιτείται ένας νέος τρόπος προσέγγισης του πολίτη, πάνω στη βάση της κοινής παραδοχής πραγματικών και αδιαμφισβήτητων δεδομένων και μία επανατοποθέτηση των στοχεύσεων αναφορικά με τα ζητήματα ενός δήμου ή μίας περιφέρειας με ρεαλιστικό μέτρο. Ανεξαρτήτως τι ισχυριζόταν κάθε υποψήφιος προεκλογικά, έξι μήνες μετά τις εκλογές καλείται να επικοινωνήσει με τους πολίτες με μοναδική αντικειμενική επιδίωξη την αναδιαπραγμάτευση μίας σχέσης εμπιστοσύνης και αλληλοστήριξης, ειδάλλως ενδέχεται κάποιοι δημοτικοί και περιφερειακοί συνδυασμοί να καταρρεύσουν υπό το βάρος των επερχόμενων εξελίξεων, οικονομικές και πολιτικές, οι οποίες υπολογίζεται ότι θα είναι δύσκολες ή και δυσμενείς.
Σε κάθε περίπτωση, δήμαρχοι και περιφερειάρχες καλούνται να προβούν αυτοβούλως σε ένα άμεσο repositioning, σύμφωνα με τις μεθόδους και τους κανόνες που οι ίδιοι θα επιλέξουν, πρωτού υποχρεωθούν τελικά να το κάνουν, κάτω από συνθήκες τις οποίες είναι πιθανό να μη μπορούν καν να ελέγξουν.

ΣΥΜΒΟΛΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ REBRANDING ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΥ

Βασικές διαπιστώσεις, συμπεράσματα και προτάσεις που θα βοηθήσουν έναν πολιτικό να κάνει το επιθυμητό και αναγκαίο στις μέρες μας re-branding.
• Οι πολιτικοί κινούνται σήμερα σε ένα άγνωστο περιβάλλον καθώς τα σημεία αναφοράς που γνώριζαν έχουν χαθεί. Στο νέο μη χαρτογραφημένο πολιτικό περιβάλλον, τα νέα εργαλεία θα δοθούν από έρευνες της κοινής γνώμης.
• Η κρίση, η επικέντρωση σε οικονομικά προβλήματα, η ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια αποτελούν τροχοπέδη για κάθε είδους re-branding.
• Μέσα σ’ αυτήν την πολιτική κρίση, οι πολίτες στρέφονται σε πρόσωπα που τους προσφέρουν «λογικές και συναισθηματικές διασφαλίσεις».
• Οι πολιτικοί πρέπει να «ξαναεπικοινωνήσουν» να κτίσουν νέες σχέσεις με τους πολίτες, με νέο πιο ξεκάθαρο positioning, νέες σχέσεις, νέες ιδέες και πειστικές απαντήσεις.
• Ο ρόλος των social media με τη ραγδαία ανάπτυξη τους βοηθάνε στο «κτίσιμο» της νέας εικόνας, είναι όμως μέρος της επικοινωνιακής στρατηγικής ενός πολιτικού. Ακόμη, χρειάζονται έμπειροι συνεργάτες με εξειδίκευση στις νέες τεχνολογίες.
• Υιοθέτηση νεόφερτων καινοτόμων πολιτικών όπως η the politic of well being, η πολιτική του ευ ζην και η προσαρμογή τους στην περιοχή ευθύνης του.
• Υγιεινή διατροφή, συστηματική άσκηση, για γρήγορα αντανακλαστικά, σβελτάδα και αποφασιστικότητα.
• Προσεκτική χάραξη της νέας πολιτικής εικόνας με βάσει τους στόχους και τις δεξιότητες.
• Τα στεγανά, ο συγκεντρωτισμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης δημιουργούν καθυστέρηση και αναποτελεσματικότητα στην επίτευξη του re-branding. Το διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους στη σχέση χρόνου/ αποτελεσματικότητας των εκάστοτε ενεργειών.
• Κάτω από τις σημερινές συνθήκες η «επανεκκίνηση» της εικόνας ενός πολιτικού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προσέξτε «μην σπάσετε» στο μέσον της προσπάθειας.
• Για ένα πετυχημένο re-branding συμβουλευτείτε τους ειδικούς. Ακολουθείστε την συμβουλή του Ουίλσον «Δεν χρησιμοποιώ μόνο το μυαλό μου αλλά και όσο μπορώ να δανειστώ».(από το λεξικό του έξυπνου λόγου του Πάσχου Μανδραβέλη).

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ Ε-ΜΑΙL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

* ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ...
* ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ
ΜΙΛΑΝΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ
* 11 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ RE-BRANDING ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

...ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ REBRANDING ΤΟΥΣ

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Ο Έλληνας πολιτικός, παρά την απαξίωση του επαγγέλματος του τον τελευταίο καιρό είναι από μόνος του ένα ισχυρό brand name.
Και δεν μιλάμε μόνο για τους τριακόσιους της Βουλής αλλά και για όλους όσοι ασχολούνται με τα κοινά όπως Περιφερειάρχες, Αντιπεριφερειάρχες, Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι και μέλη δεκάδων οργανισμών και συνδικαλιστές.
Ο πολιτικός του 2011, δεν μοιάζει με τον πολιτικό της δεκαετίας του Γκόρτσου και του Μαντά, πρωταγωνιστές των αγαπημένων ελληνικών ταινιών της δεκαετίας του ’60 και ’70.
Ο σύγχρονος πολιτικός του 2011 πρέπει να έχει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στην εικόνα του, να πιστεύει με πάθος στο όραμα του, να παίρνει ρίσκο, να δημιουργεί το νέο που έχει ανάγκη ο πολίτης.
Ο σύγχρονος πολιτικός δεν φοβάται να πει την αλήθεια στον ψηφοφόρο του, να σπάει τους κανόνες που πρέπει να σπάσουν, να προτιμά τα δύσκολα.
Να φροντίζει τον εαυτό του κρατώντας τον πάντα σε φόρμα για να είναι πάντα στην πρώτη γραμμή.
Να ακούει περισσότερο, να μιλάει λιγότερο και να προσέχει την υπερ-έκθεση του στα Μέσα. Φυσικά, για να υπάρχει θα πρέπει να ακούγεται.
Το brand ενός πολιτικού λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Και στο είναι και στο φαίνεσθαι.
Όλοι οι σημερινοί πολιτικοί για να παραμείνουν στη σκηνή θα πρέπει να κάνουν επανασχεδιασμό της εικόνας τους. Το γνωστό μας re-branding.

ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ! ΤΥΧΑΙΟ;

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η γειτονική μας Αλβανία παρουσιάζει μια εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη.
Όλοι οι οικονομικοί δείκτες είναι σε ανοδική πορεία και οι μόνοι δείκτες καθόδου είναι η ανεργία και του ελλείμματος εμπορικού ισοζυγίου.
Η άλλοτε «πτωχή» χώρα μας βάζει τα γυαλιά με αποκρατικοποιήσεις, εξόρυξη πετρελαίου, τουρισμό. Την ώρα που εμείς έχουμε πάρει την κατηφόρα οι γείτονες μας, ανεβαίνουν και σε λίγα χρόνια θα είναι ισότιμοι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Φυσικά, αν εμείς έχουμε παραμείνει εντός και δεν έχουμε «εκπαραθυρωθεί» λόγω χρέους και επαναστατικού ταμπεραμέντου. Στην Αλβανία που δεν χρωστάει, πάνω από χίλια κρατικά ακίνητα βγαίνουν στο σφυρί. Φανταστείτε τι θα γινόταν στην Ελλάδα που χρωστάει, αν γινόταν κάτι τέτοιο. Σε λίγο τα εξαγώγιμα ελληνικά μυαλά θα μεταναστεύουν κατά κύματα στις ευρωπαϊκές χώρες και τα ελληνικά εργατικά χέρια θα αναζητούν δουλειά στις τουριστικές περιοχές της Αλβανίας.
Όσο για τις εταιρίες του κλάδου της επικοινωνίας που «φυτοζωούν» στην Ελλάδα του ΔΝΤ, καλό θα ήταν να αρχίσουν να κάνουν έρευνα αγοράς στη γειτονική μας χώρα. Ίσως να αποδειχθεί το Ελ Ντοράντο των Βαλκανίων!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ;

ΩΣΑΝΝΑ!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics

Κάπου στο μέσον του δεκάτου όγδοου αιώνα ο γνωστό συγγραφέας του βιβλίου «οι περιπέτειες του Τομ Σώγιερ» Mark Tuain είχε γράψει στην εφημερίδα του αδελφού του «πολλά μικρά πράγματα έχουν γίνει μεγάλα με τη σωστή διαφήμιση».
Σήμερα, εκατόν πενήντα χρόνια μετά, το ίδιο επαναδιατυπώνεται από ειδικούς, συνέδρια και έρευνες.
Μόνο που σήμερα τα πράγματα έχουν όνομα, λέγονται brand, branda το υποκοριστικό τους.
Ένας άλλος πασίγνωστος Αμερικανός επιχειρηματίας στις αρχές του δεκάτου ένατου αιώνα είχε πει «οποιοσδήποτε μπορεί να μειώσει τις τιμές αλλά χρειάζεται μυαλό να για παράγεις ένα καλύτερο προϊόν».
Σήμερα, εκατό χρόνια μετά η ίδια απάντηση επαναδιατυπώνεται από ειδικούς, συνέδρια και έρευνες για τη διαμάχη των μεριδίων αγοράς μεταξύ των προϊόντων private labels και επωνύμων μαρκών.
Σύμφωνα με μια ιαπωνική παροιμία «ο πελάτης είναι Θεός» αλλά σύμφωνα με τον «Άγιο Πέτρο» της διαφήμισης, οι διαφημιστές πληρώνονται, όχι από τους πελάτες αλλά από τους προμηθευτές που λέγονται Μέσα.
Φυσικά, αυτό μόνο ως αστεϊσμός λέγεται. Ειδικοί, συνέδρια και έρευνες μιλάνε για ανάγκη διαφάνειας, αξιοπιστίας και καλών πρακτικών του «αμαρτωλού» τριγώνου.
Υιοθετημένα πρότυπα πολυεθνικών αγορών, κουβεντιαστοί θρίαμβοι, εικονικές επιτυχίες και θεοποίηση της επικοινωνίας, μέσα σε ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.
Μια συλλογική ψευδαίσθηση αναγκαία για την ψυχολογική τόνωση όλων των μερών της επικοινωνίας. Ωσαννά!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ;

ΝΕΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.

Του Ιωάννη Γ. Μοίρα Σύμβουλου Στρατηγικής – Δ/ντή της Think Politics

Η απαξιωτική αντιμετώπιση μεγάλης μερίδας πολιτών απέναντι στον πολιτικό κόσμο, λόγω των γεγονότων που έχουν οδηγήσει στη σημερινή πολύμορφη (οικονομική, κοινωνική, θεσμική) κρίση, έχει προκαλέσει σοβαρές αναστολές σε διάφορα νεοεμφανιζόμενα πολιτικά πρόσωπα, καθώς και σε πολιτευτές που στο πρόσφατο παρελθόν είχαν δοκιμάσει -ανεπιτυχώς- να εκλεγούν, προκειμένου να θέσουν υποψηφιότητα στις προσεχείς εθνικές εκλογές. Πιστεύουν ότι η μπάλα θα πάρει αναπόφευκτα και αυτούς. Ότι οι φιλοδοξίες τους θα ναυαγήσουν στα ρηχά χωρίς το παραμικρό περιθώριο τύχης και επιτυχίας. Ότι οι μόνοι που θα επιβιώσουν στο τέλος, θα είναι και πάλι οι πολιτικοί εκείνοι οι οποίοι πάντα είχαν στήριξη από τα υψηλά κομματικά κλιμάκια, από επιφανείς παράγοντες των μέσων ενημέρωσης, ή από μία έτοιμη βάση ψηφοφόρων με τους οποίους είναι δεμένοι με πελατειακές σχέσεις.
Φυσικά και ισχύει σε μεγάλο βαθμό ότι πολλοί πολίτες νιώθουν απογοητευμένοι και δεν επενδύουν τις προσδοκίες τους πια σε ότι αποτελεί, συνθέτει, ή συναπαρτίζει αυτό που παραδοσιακά αποκαλούμε πολιτικό σύστημα. Επομένως, πράγματι οι συνθήκες δεν είναι θετικές, ούτε και οι προοπτικές αισιόδοξες για οποιονδήποτε το έχει υπηρετήσει. Αυτά όλα όμως δεν αφορούν σε καμία περίπτωση τους νεοεμφανιζόμενους στο πολιτικό προσκήνιο. Πράγμα που επιβεβαιώνεται και από την συνεχώς εντεινόμενη ανάγκη αναζήτησης από την πλευρά των πολιτών, νέων πολιτικών προσώπων, τα οποία δεν έχουν αλλοιωθεί, ούτε και αλλοτριωθεί μέσα στα περιβάλλοντα και στους μηχανισμούς όπου ασκείτο μέχρι σήμερα η πολιτική εξουσία. Επομένως, τώρα δεν είναι η ώρα για αναστολές, ούτε και για δεύτερες σκέψεις, αλλά η ώρα ανάληψης δημιουργικής δράσης με σκοπό την απευθείας επικοινωνία με τους πολίτες και την κοινωνία.
Αν είστε νεοεμφανιζόμενος στην πολιτική, άφθαρτος, έντιμος, αυτοδημιούργητος, δεν έχετε να απολογηθείτε σε κανέναν για τίποτα. Βγείτε έξω στον κόσμο, πλησιάστε τους με φροντίδα, ενδιαφέρον και ειλικρίνεια, αφουγκραστείτε τις σκέψεις, τα προβλήματα και τα αιτήματά τους, πείτε τους ανοικτά τι είναι εκείνο που εσείς νιώθετε. Μην δεχθείτε σε καμία περίπτωση να γίνετε άθυρμα στις διαθέσεις κανενός φθαρμένου κομματικού μηχανισμού ή υποσυστήματος, ούτε και να αναλωθείτε στην προσπάθεια ανακάλυψης ισχυρών διασυνδέσεων σε κεντρικά μέσα ενημέρωσης, διότι είναι γνωστό ότι και αυτά ακόμη, έχουν τοποθετηθεί υπό το πρίσμα μίας έντονης αμφισβήτησης και αντιμετωπίζονται από τον κόσμο με δυσπιστία. Λειτουργείστε άφοβα και κινηθείτε ελεύθερα, γιατί μόνο κερδισμένοι μπορείτε να βγείτε.
Αν είστε νέος στο χώρο της πολιτικής, μην σας σταματούν φόβοι και αναστολές που αφορούν άλλους. Δοκιμάστε τώρα να κάνετε το μεγάλο άλμα. Μπορεί η απόσταση που θα χρειαστεί να διανύσετε να σας φαίνεται μεγάλη, αλλά εσείς είστε εκείνοι που στο τέλος θα προσγειωθείτε όρθιοι.

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ Ε-ΜΑΙL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ "ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ" ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΟΡΘΙΟΙ.

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics

Η παρατηρούμενη ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό, μαζί με τις πιθανές εμφανίσεις ή καταργήσεις κομματικών σχηματισμών, ηγετικών και στελεχιακών ομάδων, ιδεολογικών και πολιτικών προσανατολισμών, καθιστούν σε πολλά πολιτικά πρόσωπα ολοένα και εντονότερο το ερώτημα αν πρέπει να καθήσουν στην ίδια πολιτική στέγη, ή πρέπει να μετακινηθούν σε μία άλλη, μεγαλύτερη ή μικρότερη. Το ίδιο πάνω-κάτω ισχύει και στην αγορά εργασίας, λόγω της αβεβαιότητας που παρατηρείται και εκεί, σήμερα.
Ποια είναι όμως η επιτυχημένη μετακίνηση από τη μία πολιτική στέγη στην άλλη; Ποια είναι η επιτυχημένη πολιτική μεταγραφή; Πως δεν θα κατηγορηθείτε για πολιτική «κωλοτούμπα»; Και αν τελικά δεν είναι δυνατό να αποφύγετε να σας καταλογιστεί κάτι τέτοιο, πως η «κωλοτούμπα» σας θα είναι επιτυχής, σίγουρη και αποδοτική; Τίποτα δεν είναι μαγικό και για όλα υπάρχουν συμβουλές και λύσεις.
1ον Μην μετακινηθείτε χιλιοστό, εάν δεν έχετε διασφαλίσει ρόλο και προϋποθέσεις στο νέο περιβάλλον. Συχνά παρατηρείται να χρησιμοποιείται το όνομα και το βιογραφικό σας για δημιουργία εντυπώσεων και μετά να καταλήγετε στα αζήτητα.
2ον. Πείστε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό σας για το πόσο σωστό και δίκαιο είναι να μετακινηθείτε αλλού, διότι μόνο έτσι θα βρείτε την πειθώ και τα επιχειρήματα να πείσετε και τους άλλους.
3ον. Κοιτάξτε να διασφαλίσετε ότι στη μετακίνησή σας δεν θα πάτε μόνος/η, αλλά θα σας ακολουθήσει και σημαντική μερίδα από τους προσωπικούς υποστηρικτές σας. Έτσι, η μετακίνησή σας θα εκτιμηθεί ακόμη περισσότερο από τους ανθρώπους του νέου σας περιβάλλοντος, ενώ δεν θα πιστέψετε πόσο πολύ θα αυξηθεί η διαπραγματευτική σας ισχύς.
4ον. Αποχωρώντας από την παλιά σας πολιτική στέγη μην φανείτε ισοπεδωτικά καταγγελτικός/ή για πρόσωπα και καταστάσεις. Απαξιώνοντας την παλιά σας στέγη, απαξιώνετε το προσωπικό σας παρελθόν, ενώ καλλιεργείτε πιο πολύ δυσπιστία, παρά ευφορία στους ανθρώπους που σας υποδέχονται στο νέο περιβάλλον.
5ον. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, αποφύγετε να εξιδανικεύσετε μέσα στο μυαλό σας, ή μέσω του δημοσίου λόγου σας, οτιδήποτε αφορά τη νέα σας στέγη και τους ανθρώπους της. Ποτέ δεν ξέρετε τι μπορεί να συμβεί την αμέσως επόμενη στιγμή.
6ον. Βασιστείτε σε πολιτικές και ιδεολογικές διαφοροποιήσεις προκειμένου να δώσετε βάθος και ποιότητα στην επιχειρηματολογία γύρω από τη μετακίνησή σας. Οι προσωπικές επιδιώξεις και ο πολιτική καριέρα καθενός, ή καθεμιάς, δεν ηχούν θετικά στον κόσμο, ούτε παρακινούν κάποιον/α να σας υποστηρίξει.
7ον. Φεύγοντας από την παλιά σας στέγη, αποφύγετε να κλείσετε ερμητικά πίσω σας την πόρτα, ή να πετάξετε το κλειδί σας στον υπόνομο. Ενδέχεται να χρειαστεί να επιστρέψετε ξανά, είτε μόνοι, είτε μαζί με άλλα στελέχη σε κάποια πρωτοβουλία συνένωσης.
8ον. Αν έχετε αναπτύξει μία πολιτική αντιπαλότητα με ανθρώπους της παλιάς σας στέγης, μην την μετατρέψετε ποτέ σε προσωπική έχθρα. Οι πολιτικές διαφορές μπορούν να πάνε εύκολα στην άκρη, το προσωπικό μίσος όμως, σπάνια. Καλό θα είναι μάλιστα, να προσέχετε πως θέτετε τις παρατηρήσεις και τις αναφορές σας. Όπως λέει και ο λαϊκός φιλόφοσος, τα λόγια σας να ‘ναι γλυκά, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να τα φάτε.
9ον. Σταθείτε όρθιοι, φανείτε ψύχραιμοι και προετοιμαστείτε κατάλληλα για τις επιθέσεις λάσπης και τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη που θα δεχτείτε για την μετακίνησή σας, ειδικά μέσα από τα blogs και τα fora συζητήσεων σε σελίδες κοινωνικές δικτύωσης. Να ‘χετε έτοιμη την επιχειρηματολογία σας, με καλή γνώση των δεδομένων που αφορούν το εγχείρημα που τολμήσατε, μία μικρή ομάδα υποστήριξης και κάποιον ειδικό για να σας συμβουλεύσει.
10ον. Απαλλαχτείτε από το σύνδρομο προσκόλλησης και καθημερινής σύγκρισης με τα στελέχη της παλιάς σας πολιτικής στέγης. Εξάλλου, δεν αποχωρήσατε, με σκοπό να μείνει το μυαλό σας κολλημένο για πάντα εκεί. Προσαρμοστείτε στο νέο περιβάλλον, αναπτύξτε οικειότητα με τους νέους σας συναδέλφους και συνεργάτες, επενδύστε χρόνο και ενέργεια σε θετικές προσπάθειες, ανοίξτε το δικό σας βηματισμό προς τα εμπρός με πρωτοβουλίες που θα δημιουργήσουν ενδιαφέρον και αποδοχή από την κοινωνία, ανακαινείστε τις σχέσεις σας με τα ΜΜΕ, προβάλλοντας κατάλληλα το νέο σας ρόλο, τις νέες σας επιλογές, τις νέες σας δράσεις.
11ον. Αν οι γενικότερες περιστάσεις το απαιτήσουν, ή η συμπεριφορά του νέου σας περιβάλλοντος σας ωθήσει αναγκαστικά προς τα εκεί, μη διστάσετε να μετακινηθείτε εκεί που βρισκόσασταν πριν, ή να πάτε αλλού. Το πρώτο που πρέπει να κάνετε, είναι να επιβάλλετε στον εαυτό σας μία μικρή περίοδο αποχής, προκειμένου να μην κατηγορηθείτε για πολλαπλές «κωλοτούμπες». Όλα τα άλλα, θα έρθουν σχετικά εύκολα. Πως; Αν έχετε εφαρμόσει μα επιτυχία, τις δέκα προηγούμενες συμβουλές.

ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ή ΔΕΛΤΙΑ ΑΠΟΨΕΩΝ;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου


Είναι κοινή η διαπίστωση ότι πλέον η τηλεόρασή μας δε βλέπεται. Σήμερα στην τηλεόραση δε βλέπουμε Δελτία Ειδήσεων, βλέπουμε Δελτία Απόψεων. Δελτία όπου η αντικειμενική αποτύπωση της πραγματικότητας, το ρεπορτάζ, καταλαμβάνει ένα μικρό μέρος μόνο του συνολικού χρόνου. Η υπόλοιπη διάρκεια του δελτίου είναι αφιερωμένη σε μεγάλες, μακρόσυρτες συζητήσεις με κάθε λογής «ειδικούς» που καλούνται να μας διαφωτίσουν καταθέτοντας την άποψή τους.

Εκ προοιμίου, δηλαδή, το δελτίο αποδέχεται ότι δε μπορεί να μας ενημερώσει αντικειμενικά, ότι η δημοσιογραφική ομάδα του δε θέλει να κάτσει να δουλέψει στο ρεπορτάζ, αλλά ότι προτιμά να γεμίσει το χρόνο του βάζοντας άλλους, εξωτερικούς, να καταθέσουν τις απόψεις τους. Βεβαίως, κάποιες φορές είναι σημαντικό να ακουστούν οι απόψεις ανθρώπων άμεσα συνδεδεμένων με ένα ζήτημα. Όμως, ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, τα «δελτία απόψεων» καταφέρνουν να υποβιβάσουν τη διαδικασία, να υποβαθμίσουν την ουσία και να αναγάγουν και την πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση σε απλή ανταλλαγή ύβρεων, κατηγοριών, σε ένα μεγάλο ξεκατίνιασμα.

Αποτέλεσμα: Ανοίγεις την τηλεόραση για να ενημερωθείς και καταλήγεις να παρακολουθείς ένα μάτσο τύπους να ωρύονται, να μαλώνουν μεταξύ τους λες και είναι συγγενείς μετά την ανάγνωση της διαθήκης. Και αναρωτιέσαι, ο άνθρωπος, «γιατί»;
Γιατί να πρέπει να πληρώσω τόσο ακριβά το τίμημα της ανάγκης μου να ενημερωθώ για το τι συμβαίνει στον κόσμο;
Γιατί θεωρείται καλύτερη ενημέρωση η –για να το θέσουμε κάπως πιο ήπια- έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στον κάθε τυχαίο «ειδικό»;

«Ειδικοί», δηλαδή άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται ειδικοί, λένε το κοντό τους και το μακρύ τους, βγάζουν κάθε είδους συμπεράσματα, ακόμη και χωρίς στοιχεία, με μόνο εφόδιο το ένστικτό τους προφανώς, το οποίο πρέπει να υποθέσουμε ότι είναι και αλάνθαστο. Τίποτε δεν τους σταματά, τίποτε δεν τους πτοεί. Φτάνουν ακόμη και στο σημείο να αποφασίζουν για λογαριασμό της δικαιοσύνης, αφού αναγνωρίζουν ότι δεν ξέρουν τη δικογραφία, αλλά «σύμφωνα με όσα έχουν ακούσει» ισχύει το α ή το β. Και όλα αυτά για την αυτοπροβολή τους, είτε για αύξηση του πελατολογίου τους, είτε για την αύξηση του κασέ τους.

Οποία κατάντια… Να γυρνάς κουρασμένος σπίτι, να θέλεις το αυτονόητο, να δεις τις ειδήσεις, και να μη μπορείς. Να μη μπορείς γιατί κάποιοι αποφάσισαν για λογαριασμό σου ότι δε χρειάζεσαι ενημέρωση, αλλά έχεις απόλυτη ανάγκη να μεταφέρεις την πίεση της ημέρας, με τις φωνές, τους καβγάδες και τους εκνευρισμούς, το ξεκατίνιασμα, και μέσα στο σαλόνι σου.

Ε, λοιπόν, οι περισσότεροι δε θέλουμε τίποτε απ’αυτά. Θέλουμε να βλέπουμε πραγματικές ειδήσεις και όχι απόψεις. Θέλουμε να βλέπουμε όλες τις ειδήσεις και οχι μονοθεματικές. Θέλουμε πολλά;

ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

«Αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα τότε θα είχαν κηρυχθεί παράνομες.»
Αυτό είναι ένα σύνθημα τοίχου που αποτυπώνει μια αλήθεια. Οι εκλογές δεν αλλάζουν τα πράγματα. Απλά αλλάζουν τα πρόσωπα και πολύ σπάνια οι πολιτικές. Τα τύμπανα των πρόωρων εκλογών ηχούν πάντα όταν το εκάστοτε κυβερνών κόμμα νιώθει ανασφάλεια, αδιέξοδα ή ελπίζει σε οριακή επικράτηση με την προσφυγή στις κάλπες λόγω αδυναμιών του κύριου αντιπάλου της.
Σήμερα η χώρα εγκλωβισμένη σε μόνιμη ύφεση χωρίς αναπτυξιακή διάσταση, με κοινωνικές εντάσεις λόγω των πολλών διαρθρωτικών αλλαγών, η νομιμοποίηση των αποφάσεων φαίνεται να περνά από την «κολυμβήθρα» του εξαγνισμού που ακούει στο όνομα πρόωρες εκλογές. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μυαλό πολιτικού αναλυτή για να δει πόσο κοντά είναι οι εκλογές και οικονομολόγου για να δει πόσο μακριά η ζητούμενη οικονομική ανάκαμψη.
Το μόνο ερωτηματικό είναι αν θα γίνουν με λίστα ή σταυρό. Αν θα φύγουν «ελέω» αρχηγών τα παράσιτα τα «βαρίδια» των κομμάτων, μια και οι πελατειακές σχέσεις που έχουν συνάψει με τους ψηφοφόρους τόσα χρόνια δεν εγγυώνται την έξοδο τους από την πολιτική σε εκλογές με σταυρό.
Όσο για τα πιθανότερα αποτέλεσματα των πρόωρων εκλογών θα είναι ένα νέο ρεκόρ αποχής από τις κάλπες και η είσοδος στην βουλή αρκετών από τα λεγόμενα μικρά κόμματα.
Ας μην εκπλαγούμε αν η βουλή μετά τις εκλογές είναι επτακομματική και βάλε!

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E- MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ!

Σε όλες τις προηγμένες χώρες τα μουσεία δέχτηκαν τεράστιο πλήγμα από την οικονομική κρίση. Οι κρατικές επιδοτήσεις μειώθηκαν σε μεγάλο βαθμό, οι επισκέπτες τουρίστες δεν αρκούν με το εισιτήριο που καταβάλουν να καλύψουν τα έξοδα και οι πάσης φύσεως χορηγοί μουσείων έγιναν μουσειακό είδος. Εξαφανίστηκαν.
Για να μπορέσουν να επιβιώσουν τα μουσεία, να κρατήσουν τους υπαλλήλους και να αντιμετωπίσουν τα γενικά τους έξοδα, στράφηκαν στη λύση χρηματοδότησης μέσω διαφήμισης.
Έτσι, βλέπουμε μουσείο στη Γαλλία να είναι καλυμμένο με διαφημιστικό πανό γνωστού αρώματος, μουσειακοί χώροι να ενοικιάζονται για γυρίσματα διαφημιστικών ταινιών και για διενέργεια διαφόρων εκθέσεων.
Μ’ αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές.
Όταν λέμε αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εννοούμε και τα μουσεία; Μήπως ήρθε η ώρα να γίνει το επόμενο next top model στην Ακρόπολη, το νέο big brother στο Νέο μουσείο της Ακρόπολης και γαμήλιες δεξιώσεις στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας; Φανταστείτε να γίνουν χορηγοί μουσείων σαπούνια, οδοντόκρεμες και σερβιέτες υγείας;
Ίσως να το δούμε κι αυτό και πιθανόν να αποφύγουμε την οικονομική κατάρρευση αλλά από το ρεζιλίκι θα γλυτώσουμε;

Δημοσιεύτηκε στο AD BUSINESS

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΟ.

Tου Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στην Ιταλία η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών φέρνει στην επιφάνεια μια αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά συχνά την ξεχνάμε: η εξουσία είναι αφροδισιακή. Όσοι τη γευτούνε, σύντομα παρατηρούν ότι αλλάζει η συμπεριφορά των γυναικών απέναντί τους, ότι έχουν πολλές και καλές ευκαιρίες για ερωτικές σχέσεις, ότι, εν πολλοίς, οι πειρασμοί είναι πολλοί. Εάν, λοιπόν, ενδώσετε σε αυτούς και σας πιάσουν, τότε θα ανήκετε και εσείς στη χρυσή λίστα των πολιτικών που αντιμετώπισαν ροζ σκάνδαλο.

Και λέμε χρυσή γιατί μερικά από τα πιο λαμπρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Από αυτούς αλλά και από πολλούς άλλους, αντλούμε την εμπειρία για να καταλήξουμε σε μερικές βασικές αρχές που καλό είναι να έχετε υπόψη σας για την περίπτωση που βρεθείτε κι εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση.

1. Παραδεχτείτε την αλήθεια. Η πρώτη βασική αρχή για την αντιμετώπιση του ροζ σκανδάλου είναι: παραδεχτείτε την αλήθεια όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, εφόσον βλέπετε ότι πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σας και είναι ζήτημα χρόνου η δημοσιοποίησή του. Εάν βγείτε εσείς πρώτος και μιλήσετε ανοιχτά και ειλικρινά, τότε έχετε πολλές πιθανότητες να ελαχιστοποιήσετε το κόστος. Βέβαια, την «ομολογία» θα πρέπει να την κάνετε με κάποιες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να λειτουργήσετε εν βρασμώ ψυχής, γιατί μπορεί να κάνετε άσκοπες ενέργειες. Καλύτερα σιγουρευτείτε για την κατάσταση που έχετε να αντιμετωπίσετε και μετά μπορείτε να αναλάβετε δράση. Επίσης, καλύτερα να αποφύγετε να εκτεθείτε προσωπικά, δηλαδή να βγείτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε συνέντευξη Tύπου, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα έχετε να αντιμετωπίσετε τους δημοσιογράφους, ενώ υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να κάνετε φραστικά λάθη, να χάσετε την ψυχραιμία σας, να φανείτε αδύναμος κλπ. Είναι προτιμότερο να βγάλετε μια γραπτή δήλωση, που θα έχετε το χρόνο να τη μελετήσετε και να αποφύγετε τις παγίδες.

2. Καλύτερη η σιωπή από το ψέμα. Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, δε θεωρείτε συνετό να αποκαλύψετε την αλήθεια, τότε, σε καμία περίπτωση, δε θα πρέπει να πείτε ψέματα. Είναι προτιμότερο να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό, παρά να διακινδυνέψετε να εκτεθείτε περισσότερο στο μέλλον. Εξάλλου, εφόσον πρόκειται απλώς για μια «ροζ» ιστορία, χωρίς πολιτικές προεκτάσεις, πρέπει να τονιστεί ότι καλύπτεστε από το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων σας, όπως κάθε πολίτης.

3. Αλλάξτε την ατζέντα. Όσο το δυνατόν συντομότερα, λίγο αφότου «σκάσει» η ιστορία, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε την ατζέντα της επικαιρότητας. Δηλαδή, να στρέψετε το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών σε άλλες ειδήσεις. Εάν δεν υπάρχουν άλλες ειδήσεις, προσπαθήστε να δημιουργήσετε εσείς. Προτιμότερο θα ήταν να είναι ειδήσεις που αποδεικνύουν την ευαισθησία σας, που σχετίζονται με την οικογένεια κλπ.

4. Η οικογένεια, σανίδα σωτηρίας. Πρέπει, οπωσδήποτε, να δείξετε ότι έχετε στο πλευρό σας τους δικούς σας ανθρώπους, τη γυναίκα σας, τα παιδιά σας. Βγείτε με την οικογένειά σας από το σπίτι και φροντίστε να σας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Πηγαίνετε μαζί στην εκκλησία, σε μια ταβέρνα, σε μια εκδήλωση. Δείχνετε ότι είστε άνθρωπος της οικογένειας που, μπορεί να παραστράτησε, όμως τον συγχώρησαν οι δικοί του άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τον συγχωρήσουν και οι υπόλοιποι. Άλλωστε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω…

5. Μη γίνετε ρίψασπις. Όταν βγει στη φόρα το σκάνδαλο, καλό είναι να μείνετε στον τόπο σας, να παλέψετε, να μη δείξετε ότι δειλιάσατε και αποσυρθήκατε. Επίσης, πρέπει να είστε εκεί για να έχετε έλεγχο της κατάστασης, για να ενημερώνεστε συνεχώς και να είστε έτοιμος να αντιδράσετε αν προκύψει και άλλη εμπλοκή. Όμως, όταν θα έχει περάσει η πρώτη μπόρα, όταν θα δείτε ότι το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει, τότε βρείτε μια ευκαιρία να φύγετε από την πόλη σας, να πάτε ένα ταξίδι, κατά προτίμηση στο εξωτερικό με τη γυναίκα σας. Δείχνετε έτσι ότι πλέον το θέμα θεωρείται λήξαν. Είπατε όσα είχατε να πείτε, κάνατε ό,τι έπρεπε, δε μπορείτε πια να ασχολείστε συνέχεια με τα ίδια πράγματα. Έτσι, υποβαθμίζεται σταδιακά το ζήτημα και αυξάνεται ο ρυθμός της απομάκρυνσης του ενδιαφέροντος των πολιτών από αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχετε στο νου σας ότι και άλλοι, πριν από εσάς, αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Και πάντα να έχετε στο νου σας την περίπτωση του Φρανσουά Μιτεράν που, όταν τον ρώτησαν για την εκτός γάμου κόρη του, απάντησε: «Ε, και λοιπόν;»

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΠΛΕΟΝ! ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ!

Πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων αλλά ενδιαφέρει όλους όσοι ασχολούνται με την προώθηση προϊόντων μέσω γνωστών καλλιτεχνών, επώνυμων αθλητών και κάθε λογής διασημοτήτων.
Συμβόλαια εκατομμυρίων ευρώ πεταμένα στον αέρα μετά από την δημοσιοποίηση έρευνας σχετικά με το θέμα.
Οι καταναλωτές αναγνωρίζουν το διάσημο πρόσωπο αλλά δεν πείθονται να αγοράσουν το προϊόν που διαφημίζει. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πωλήσεις πέφτουν! Έτσι ο μοναδικός κερδισμένος είναι το διάσημο πρόσωπο που και αμείβεται πλουσιοπάροχα και προβάλλεται καθημερινά σε τηλεοράσεις και Τύπο με ξένα χρήματα. Όπως λέμε κηδεία με ξένα κόλλυβα!
Πολύ μικρό ποσοστό των διαφημίσεων, σύμφωνα με την έρευνα, φέρνουν αύξηση των πωλήσεων στα προϊόντα. Σε πολλές περιπτώσεις έχει αποδειχτεί και από άλλες έρευνες ότι οι καταναλωτές δεν θυμούνται το προϊόν που διαφημίζεται!
Να πληρώνεις και την διασημότητα και το μέσον και να μην κερδίζεις ούτε σε αναγνωρισιμότητα πάει πολύ!
Επιβεβαιώνεται από μια ακόμη έρευνα πόσο δύσκολοι είναι πλέον οι καταναλωτές, πόσο απαιτητικοί, πόσο «ψαγμένοι»! Δεν πείθονται πλέον από τις διαφημίσεις με πρωταγωνιστές διασημότητες αλλά περισσότερο από ευρηματικές διαφημίσεις και δημιουργικές ιδέες.
Οι παλιές καλές εποχές που οι καταναλωτές αγόραζαν κολόνια ή ρολόι για να γίνουν σκληροί καρδιοκατακτητές όπως ο γνωστός μας Τζέιμς Μποντ, πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Σήμερα έχουμε καταναλωτές ακτιβιστές!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ...

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που δεν θέλουμε να συμβούν αλλά νομοτελειακά θα συμβούν και μέσα στο νέο χρόνο. Κυριολεκτικά θα πολλαπλασιαστούν.
Πρώτον να τρως τυρόπιτα στο δρόμο και να στην αρπάζουν από το χέρι.
Δεύτερον να σταματάς στο φανάρι με το αυτοκίνητο σου κι αν αρνηθείς να σου καθαρίσουν τα τζάμια, να σου φέρνει το στειλιάρι που κρατάει στον ουρανό του αυτοκινήτου σου. Στην καλύτερη περίπτωση φυσικά!
Τρίτον, όσοι με κομμένα πόδια και με παιδάκια στην αγκαλιά ζητιανεύουν στα φανάρια να πέφτουν στις ρόδες του αυτοκινήτου σου αν αρνηθείς να δώσεις κάτι.
Τέταρτον ενώ απολαμβάνεις τον καφέ/ποτό σε εξωτερικό χώρο καφετέριας ή μπαρ να παρελαύνουν από μπροστά σου δεκάδες πλανόδιοι πωλητές CDs, DVDs, γυαλιά ηλίου, ρολόγια, λουλούδια, κουβαρίστρες, δαχτυλήθρες και άλλα οικιακά είδη έτσι ώστε να μην προλαβαίνεις να πεις κουβέντα με την παρέα σου. Αφήστε που πρέπει να έχετε και τα μάτια σας εικοσιτέσσερα γιατί κάποιοι αρπάζουν από τα τραπεζάκια κινητά και ακίνητα.
Πέμπτον. Το κέντρο της Αθήνας, άβατο. Η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα απροσπέλαστη για τους κατοίκους της. Μόνος τρόπος διέλευσης με σεκιουριτάδες που θα νοικιάζουν εταιρίες ειδικά για την μεταφορά σας.
Λέτε να χρειάζεται και φράχτης στην Αθήνα;

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Ο ΚΑΛΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ...

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics.


1. Μην ακολουθήσετε τα βήματα του προκατόχου σας Δημάρχου. Αλλάξτε κατεύθυνση και δημιουργήστε το δικό σας προσωπικό δρόμο.
2. Ανοίξτε τα «παράθυρα» του Δήμου σας να μπει φρέσκος αέρας, φως, αισιοδοξία επιλέγοντας για συνεργάτες τους πιο άξιους και δυνατούς συνεργάτες σας για να αντέξουν στις συντεχνιακές νοοτροπίες και συστήματα διαφθοράς που κληρονομήσατε.
3. Μην περιμένετε να βρείτε ομοφωνία από τους συνεργάτες σας. Το προσωπικό συμφέρον τους διαφοροποιεί. Εσείς καλλιεργείστε ένα κλίμα ομοφωνίας.
4. Κάντε μια έρευνα αρχής και προσδοκιών. Ξεκινώντας τη θητεία σας είναι πολύ χρήσιμο να ξέρετε τους λόγους για τους οποίους σας ψήφισαν οι πολίτες και τι περιμένουν από εσάς.
5. Δείξτε ομαδικό πνεύμα από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων σας. Σεβαστείτε τη μειοψηφία του Δήμου για να σας σεβαστεί κι αυτή. Μοιράστε τις θέσεις δημοκρατικά.
6. Χρησιμοποιείστε ορκωτούς λογιστές και ελέγξτε τα οικονομικά του Δήμου που αναλάβατε. Δεν θα ήταν σωστό να χρεωθείτε τις ατασθαλίες του προηγούμενου Δημάρχου.
7. Μην ξεχνάτε τους δημοτικούς σας συμβούλους που για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν τους έχετε ενεργοποιήσει σε αξιώματα του Δήμου. Φροντίστε να τους έχετε κοντά σας, ενημερώνοντας για την κάθε σας κίνηση. Αυτοί θα σας βοηθήσουν στη θητεία σας αν τους έχετε μαζί σας.
8. Οργανώστε σωστά την επικοινωνία σας από την αρχή. Επανδρώστε το γραφείo Τύπου με έμπειρα πρόσωπα και όχι βολεύοντας γνωστούς και φίλους. Ελάτε σε επαφή με τα ΜΜΕ της περιοχής σας και καλλιεργείστε φιλικές σχέσεις.
9. Οργανώστε υπηρεσίες call center και ενημερώστε τους πολίτες για όποια είδηση θεωρείτε σημαντική. Ακόμη, χρησιμοποιείστε ειδική τηλεφωνική γραμμή για αμφίδρομη επικοινωνία με τους πολίτες.
10. Εκδώστε έντυπα άμεσης ενημέρωσης. Από την αρχή της θητείας σας εκδώστε ένα έντυπο που να φτάνει τακτικά στο σπίτι των πολιτών και να τους ενημερώνει για το έργο σας, ενώ προβάλει εσάς και την ομάδα σας. Η σταθερή παρουσία σας μέσω του εντύπου πείθει τους πολίτες ότι ενδιαφέρεστε για την ενημέρωση τους, ότι κάνετε έργο και είστε κοντά τους.
11. Διαχειριστείτε σωστά τις κρίσεις. Και επειδή σίγουρα θα αντιμετωπίσετε κρίσεις, δύσκολες καταστάσεις και διάφορα σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας, χρειάζεστε να έχετε δίπλα σας έναν πεπειραμένο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο σύμβουλο που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες και να παρακάμψετε τα εμπόδια.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Ο ΜΕΣΑΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ "ΑΛΛΟΙ"...

« Είναι άραγε η χρεοκοπία σοσιαλιστική;» διερωτήθηκε ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου στην συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό σε μια προσπάθεια να πείσει τους συντρόφους του ότι όταν η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν χωρούν ιδεολογίες. Και κάπως έτσι το ΠΑΣΟΚ τείνει να υποστεί μια « ιδεολογική- ψυχονευρωτική διαταραχή – διάσπαση» ανάμεσα σε εκείνους, δη Υπουργούς, που προτάσσουν την ανάγκη αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, ακόμη και αν χρειαστεί να θυσιάσουν την «σοσιαλιστική τους ψυχή» και σε εκείνους που επιμένουν στον « πράσινο ήλιο» που πρέπει να ανατείλει ακόμη και κάτω από την ομπρέλα του ΔΝΤ.
Από την άλλη πλευρά, η « ιδεολογική καθαρότητα» που επικαλείται η ΝΔ, με τον Αντώνη Σαμαρά να μην παρεμβαίνει επί της ουσίας στις θέσεις που διατυπώνονται από τους υποστηρικτές της εθνικο-πατριωτικής οργάνωσης « Δίκτυο 21» και να προτάσσει θεματολογία πιο δεξιάς ατζέντας αφήνει ακάλυπτο ένα μεγάλο και διεκδικούμενο μέχρι τώρα και από τις δύο παρατάξεις χώρο, που έχει ονομαστεί -δικαιολογημένα ή όχι- « μεσαίος».
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια μεγάλη προσπάθεια να οριοθετηθεί πολιτικά ο λεγόμενος « μεσαίος» χώρος, οι ψηφοφόροι του οποίου μοιάζουν κυριολεκτικά με κινούμενη άμμο που δύσκολα μπορεί είτε να « ελεγχθεί» είτε να « προβλεφθεί».
Μάλιστα το πολιτικό μέχρι σήμερα αξίωμα ότι « όποιος κερδίσει το μεσαίο χώρο κερδίζει τις εκλογές» έχει κάνει πολλούς νέους αρχηγούς κομμάτων, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη να θελήσουν να διεμβολίσουν αυτό το τμήμα των ψηφοφόρων που κινούνται στο πολιτικό κέντρο.
Σε συνθήκες κοινωνικο-οικονομικού κραχ όμως τα πράγματα αναγκαστικά αλλάζουν. Η ανατροπή κοινωνικών και οικονομικών ισορροπιών ανακατεύει την τράπουλα και στο εκλογικό σώμα. Η κινούμενη άμμος γίνεται ακόμη πιο ρευστή και παρασύρει εκλογείς και από άλλους πόλους του πολιτικού συστήματος.
Ο τίτλος του βιβλίου του Ιταλού φιλοσόφου Νομπέρτο Μπόμιο « Αριστερά και Δεξιά δύο άδεια κουτιά; » επικαιροποιείται σε κρίσεις που αποδυναμώνουν τα ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα της εποχής και ο διεκδικούμενος μεσαίος χώρος μεγαλώνει και επηρεάζεται κυρίως από την πολιτική πρακτική των κομμάτων και όχι από την ρητορική τους.
Χρέος των πολιτικών κομμάτων, τόσο της κεντροδεξιάς όσο και της κεντροαριστεράς είναι να εξασφαλίσουν την ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνία της αλληλεγγύης, μέσα από την πορεία μεταξέλιξης τους που διαμορφώνεται μέσα από τις νέες συνθήκες και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που επείγουν.

Στέλλα Παπαμιχαήλ – Φιλόλογος – Δημοσιογράφος

"ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ"!

Πού είναι τα παλιά χρόνια που οι νεοέλληνες παίρνανε τη φαμίλια τους και πηγαίνανε για ψώνια στα Λονδίνα και στους Παρισίους;
Πού είναι οι αλλοτινές γιορτινές μέρες που τρέχαμε στα χιονοδρομικά κέντρα, στα χωριά και στα λαγκάδια με τα τζιπ τα τετρακύλινδρα με μηχανές 4 χιλιάδων κυβικών.
Φέτος και σύμφωνα με τις μετρήσεις, γιοκ μετακινήσεις. Χωρίς δώρο, με τιμή βενζίνης γύρω στα 1,70 ευρώ ήτοι 570 δραχμές, και κόστος διοδίων δυσβάσταχτο, δεν βγαίνεις από το σπίτι σου.
Όσο για εκείνους που πήγαν στα χωριά τους, ρεφάρανε φέρνοντας τυριά, κρέατα και λαχανικά φθηνότερα και από τις λαϊκές αγορές στις δύο το μεσημέρι.
Η πλειονότητα των νεοελλήνων δεν μετακινήθηκε. Έτσι, προτείνεται νέο σύνθημα για τον ελληνικό τουρισμό. Αντί «μένουμε Ελλάδα», να γίνει «μένουμε σπίτι».
Τέρμα λοιπόν και στον εσωτερικό τουρισμό.
Το καλοκαίρι τα μπάνια σας το πολύ μέχρι τη Λούτσα!
Αίσιον και ταξιδιάρικο το 2011!


(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2025! "ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣ.ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΝΤ"!

Η ιστορία είναι εποχές. Οι εποχές χαρακτηρίζονται από ονόματα, σύμβολα, γεγονότα και πολλές από το ρήμα «πέρασε»!
Πάρτε για παράδειγμα. Ο Παρθενώνας έγινε την εποχή του Περικλή, ο συνδικαλισμός ανδρώθηκε την εποχή Παπανδρέου, και οι πολύ γνωστές εποχές της Κατοχής και του Εμφύλιου.
Μέχρι τώρα για κάποιον ή κάποια που «μέτραγε» τα πάντα, από χρήματα, περιττές δαπάνες ένδυσης, υπόδησης, διασκέδασης, λέγαμε «μην τον ακούς πέρασε κατοχή ή εμφύλιο»!
Μετά από δέκα το λιγότερο χρόνια, όταν θα έχουμε εξαθλιωθεί και θα έρθει η περιβόητη ανάπτυξη, οι νέες γενιές θα λένε για μας «Μην τους ακούτε. Αυτοί πέρασαν ΔΝΤ» και θα εννοούν φυσικά την εποχή όπου τα πάντα απορυθμίστηκαν. Από τους μισθούς και τις συντάξεις, μέχρι την εξέγερση του Κολωνακίου με την εκλογή νέου Δημάρχου.
Μεγάλες ανατροπές, νομοσχέδια-σκούπα, μνημόνιο, μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων, απολύσεις, αριθμοί, νέα μέτρα και όλο το νέο ρεπερτόριο των τελευταίων μηνών μετουσιώνεται σε μια εποχή.
Την εποχή ΔΝΤ.
Μετά από όλα αυτά η στήλη εύχεται να περάσετε Καλές Γιορτές!


(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ!

Δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ!

Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που πριν ακόμα από την επίσημη έναρξη της εορταστικής περιόδου αλωνίζαμε τους εμπορικούς δρόμους της πόλης για να προ-αγοράσουμε τα δώρα που θα χαρίσουμε στις γιορτές. Λες και θα μας τα έπαιρναν όλα οι άλλοι.
Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που σε κάθε χαρά, σε κάθε Χριστούγεννα μαζεύαμε καμιά δεκαριά πουκάμισα οι άνδρες και άλλα τόσα φουλάρια οι γυναίκες, για να μας βγάλουν για δύο και τρεις ακόμα σαιζόν.
Με άλλα λόγια, όσο ψωνίσαμε ψωνίσαμε. Τέλος στα δώρα σε είδος, πανηγυρική αρχή στα δώρα σε… ευρώ!!!
Κι αν κάποτε ανησυχούσαμε μήπως παρεξηγηθούμε αν κάνουμε μετρητά δώρο σε φίλους και γνωστούς, τώρα που άλλαξαν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λατρέψουν το δώρο μας.
Τι κι αν γνωρίζει ο αποδέκτης την ακριβή αξία του δώρου μας; Τι κι αν δεν είναι προσωπικό; Τι κι αν δεν του θυμίζει εμάς που το χαρίζουμε; Τι να την κάνει μια ακόμα γραβάτα εάν δεν έχει χρήματα για την έξοδο που θα τη φορέσει;
Ένα είναι το σίγουρο- οι αγαπημένοι σας θα σας θυμούνται με πολλή περισσότερη αγάπη εάν τους βοηθήσετε να αποπληρώσουν ένα μέρος του ενοικίου που χρωστούν ή του σούπερ μάρκετ.
Συμπέρασμα: Στους χαλεπούς καιρούς μας, δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ. Μήπως θα πρέπει να κάνουμε όλοι λίστα δώρων σε ευρώ δίνοντας τραπεζικό λογαριασμό;

Ο … «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ «ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ»…….

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στον Κύριο… Κανένα φαίνεται πως παγιώνεται η εναπόθεση της ελπίδας των Ελλήνων πολιτών για ένα καλύτερο αύριο, όπως επιβεβαιώνουν σε τακτική βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων.

Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δηλώνει απογοητευμένη τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, ενώ ένα συντριπτικό ποσοστό, που αγγίζει το 80% εκφράζει την αγωνία του ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας…..

Η ατμόσφαιρα απαισιοδοξίας εντείνεται από την εικόνα που κυριαρχεί στην αγορά με τα καταστήματα να βάζουν λουκέτο καθημερινά, τις θέσεις εργασίας να «εξανεμίζονται» μαζικά και τον κοινωνικό ιστό να μην αντέχει τους κατ’ εξακολούθηση κραδασμούς από τις απεργίες, τις πορείες και τις κοινωνικές εντάσεις που απορρέουν από τις πολιτικές της λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα. Το τελευταίο οχυρό που έπεσε στο βωμό του μνημονίου λέγεται εργασιακά δικαιώματα με τους ίδιους τους ταγούς του συνδικαλιστικού κινήματος να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από την ταφόπλακα που οι ίδιοι βοήθησαν να τοποθετηθεί με τις επί δεκαετιών πράξεις και παραλείψεις τους. Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν εξασφαλίσει ένα πιο σίγουρο μέλλον στις παρυφές ή στα ενδότερα των πολιτικών κομμάτων. Την ίδια ώρα μεσούσης μιας πρωτόγνωρης κρίσης που μοιάζει να μην έχει «πάτο», αναδύεται μια νέα «συμμαχία» πολιτικών προσώπων που δηλώνουν διατεθειμένοι να μας βγάλουν από το τέλμα και να ρίξουν φως στο τούνελ.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δεν πρόκειται για νέα πρόσωπα που αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας και σπεύδουν για βοήθεια, αλλά για τα ίδια πρόσωπα που άλλοτε ως οδηγοί και άλλοτε ως συνοδηγοί κατηύθυναν το πλοίο που αργότερα ονόμασαν « Τιτανικό» σε ξέρα και έθεσαν το δίλημμα « αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»…..

Είναι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, το κόμμα με την μεγαλύτερη σε διάρκεια κυβερνησιμότητα τα τελευταία χρόνια άρα και τις περισσότερες ευθύνες, η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά που ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη για να ηγηθεί τελικά του κόμματος που κάποτε κατήγγειλε, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη που ανεβάζει τις αντιπολιτευτικές κορόνες με την μύχια ελπίδα να βρει ένα μικρό χώρο συμμετοχής όταν έρθει η ώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ- ΣΥΝ των Αλαβάνου- Τσίπρα που είναι τόσο απασχολημένοι με τις εσωτερικές τους έριδες ώστε όλα τα υπόλοιπα να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Δίπλα σε αυτούς, προστίθεται το ΚΚΕ της Αλέκας Παπαρήγα συνεπές στις θέσεις του αλλά μονίμως ακούνητο στα κελεύσματα της κοινωνίας, ενώ τελευταία προστέθηκαν στη Συμμαχία των Προθύμων για να «σώσουν τη χώρα» οι ανεξάρτητοι βουλευτές Ντόρα Μπακογιάννη και Φώτης Κουβέλης που όσο και αν θεωρητικά είναι σωστό να τους δοθεί επιπλέον χρόνος για να κριθεί το εγχείρημα τους είναι δύο δοκιμασμένοι πολιτικοί που δεν προήρθαν από παρθενογένεση…

Σε κάθε περίπτωση η Ιστορία είναι ο αμείλικτος κριτής σε κάθε εποχή κρίσης όπως αυτή που διανύουμε και αν τους « αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα», με την προϋπόθεση οι υπόλοιποι να παραμείνουμε «ζωντανοί πάνω στη σκηνή»……

«ΑΝΤΙΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑ» από τον τελευταίο πρόεδρο της ΕΝΑΕ, Νομάρχη Μεσσηνίας Δημήτρη Δράκο

7/12/2010

Συνέντευξη στον Νίκο Βοσδογάνη
(www.e-aftodioikisi.gr)

Με συγκίνηση μα και με ρεαλισμό, ο τελευταίος πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας Δημήτρης Δράκος, αναφέρεται στον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε η Νομαρχία, στην οργάνωση και λειτουργία του ελληνικού κράτους. «Ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη του στην e-αυτοδιοίκηση www.e-aftodioikisi.gr , ο Δημήτρης Δράκος εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την οργάνωση της αιρετής περιφέρειας, όμως σημειώνει με νόημα ότι ο νέος θεσμός «είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής. Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού».

Πώς αισθάνεστε τώρα που ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσετε ένα θεσμό που τόσα χρόνια υπηρετήσατε;

Σίγουρα η συγκίνηση είναι μεγάλη. Η Νομαρχία αποτελεί στη συνείδηση όλων εμάς που την υπηρετήσαμε αλλά και όλων των πολιτών ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά.
Μετά από 177 χρόνια προσφοράς στον τόπο και τον πολίτη, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι η Νομαρχία ως θεσμός υπήρξε αναμφίβολα βασικός πυλώνας Διοίκησης του νεότερου ελληνικού Κράτους από την ίδρυσή του ακόμη. Άσκησε τη Διοίκηση, διασφάλισε τα δημόσια συμφέροντα, στήριξε το λαό ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η Νομαρχία ως θεσμός ατσαλώθηκε μέσα από πολέμους, εθνικές συμφορές, εμφυλίους, ταραγμένες πολιτικές περιόδους.

Από το 1994 με την αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, και για τα επόμενα 16 χρόνια που ακολούθησαν, ο ρόλος αυτός του εκφραστή των τοπικών κοινωνιών έγινε ακόμη πιο διακριτός. Οι αγώνες για την πρόοδο και την εξυπηρέτηση του πολίτη, ακόμη πιο έντονοι.

Η Νομαρχία, ακόμη κι ως αποκεντρωμένη κρατική οντότητα, αποτέλεσε διαχρονικά τον κύριο εκφραστή των τοπικών κοινωνιών και των αναγκών τους, ένα αληθινά και ουσιαστικά σταθερό στήριγμα των συμφερόντων τους έναντι της Κεντρικής Εξουσίας. Η Νομαρχία μετουσίωσε σε πράξη τις αρχές και τις αξίες της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Η πορεία της είναι σύμφυτη και αναπόσπαστα δεμένη με την πορεία του έθνους.

Από την πλευρά μας, όλοι οι Αυτοδιοικητικοί, είμαστε υπερήφανοι γιατί αρθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί προχωρήσαμε θαρραλέα, απαιτήσαμε, αγωνιστήκαμε και πετύχαμε από την Κεντρική εξουσία τη Διοικητική Μεταρρύθμιση. Ακόμη και αν δεν ήταν αυτής της εμβέλειας που οραματιστήκαμε, η νέα Περιφερειακή Δομή της χώρας δεν παύει να είναι μια κατάκτηση του Αυτοδιοικητικού Κινήματος.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι υπηρέτησαν επάξια το θεσμό της Νομαρχίας όλα αυτά τα χρόνια. Το ταξίδι της Αυτοδιοίκησης προς την πραγμάτωση των οραμάτων μας συνεχίζεται. Γιατί η Αυτοδιοίκηση δεν τελειώνει με τη Νομαρχία. Η Αυτοδιοίκηση έχει παρόν, κυρίως δε έχει μέλλον. Ένα μέλλον που πάντα θα συνεχίζουμε να διεκδικούμε συλλογικά για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Κάνοντας τον απολογισμό σας, ως Πρόεδρος της ΕΝΑΕ και αυτοδιοικητικός, κατά πόσο πιστεύετε ότι η λειτουργία της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στήριξε την πορεία του θεσμού της Νομαρχίας;

Η Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, δεν υπήρξε απλά το πολιτικό – συνδικαλιστικό Όργανο των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων της Ελλάδας. Με τη δράση και τη λειτουργία της πέτυχε να διευρύνει το ρόλο της, να εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο και σοβαρό θεσμικό Φορέα, ο οποίος είχε λόγο για την πορεία της Αυτοδιοίκησης στη χώρα και συνέβαλε στη νέα πορεία που αρχίζει με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Η περίοδος 2007-2010 κατά την οποία είχαμε την ευθύνη της Διοίκησης της ΕΝΑΕ, δεν χωρά αμφιβολία ότι ήταν η πλέον ενδιαφέρουσα, η πλέον κρίσιμη και μια από τις πλέον ιστορικές στη μακρόχρονη πορεία του θεσμού.

Ο αγώνας, που δώσαμε όλοι μαζί από το μετερίζι της ΕΝΑΕ, δεν έγινε απλά για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Νομαρχιών και της εύρυθμης λειτουργίας τους. Αυτό ήταν και παραμένει το αυτονόητο. Ο αγώνας ήταν διττός, αφού, παράλληλα με τη στήριξη του θεσμού, μπήκαμε όλοι με τη δική μας θέληση και επιδιώξαμε την πορεία μετεξέλιξής του με βάση τις νέες σύγχρονες ανάγκες της χώρας.

Όλα αυτά χρόνια, έχοντας την ευθύνη για τη διοίκηση της ΕΝΑΕ, λειτουργήσαμε δημοκρατικά, συναινετικά, με ανοιχτές διαδικασίες και θετικό πνεύμα συνεργασίας και ενότητας. Βάζοντας στην άκρη τις προσωπικές φιλοδοξίες, τις ατομικές επιδιώξεις και τα τοπικιστικά μικροσυμφέροντα, προτάξαμε πάνω απ’ όλους και απ’ όλα το συμφέρον της Ελλάδας και την ανάγκη να αποκτήσει η χώρα ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο, ικανό να σταθεί στις νέες διεθνείς συνθήκες.

Η συμβολή μας αυτή μας κάνει υπερήφανους και μας γεμίζει ικανοποίηση.

Ποιες, κατά τη γνώμη σας, είναι οι προοπτικές που ανοίγει ο «Καλλικράτης» και ποιες οι ανησυχίες σας για την πορεία του νέου θεσμού;

Ήταν και είναι επιτακτική ανάγκη για την Ελλάδα να αποκτήσει ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο. Ένα πλαίσιο σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό, που θα μπορεί να βοηθήσει την πατρίδα στα δύσκολα χρόνια μιας κρίσης που ξεκίνησε από τη χώρα μας και κινδυνεύει να λάβει διαστάσεις πανευρωπαϊκής κρίσης.

Με την εφαρμογή του «Προγράμματος Καλλικράτης» από 1/1/ 2011, η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση εισέρχεται σε μια νέα περίοδο. Οι συνάδελφοι που θα κληθούν να υπηρετήσουν την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, είτε από τη θέση της Περιφερειακής Αρχής, είτε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη. Ο νέος θεσμός είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής.
Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού.

Αναμφίβολα όλοι έχουμε αντιρρήσεις και ενστάσεις για τον τρόπο που διαμορφώθηκε από την Κυβέρνηση ο νέος θεσμός, ειδικά ως προς τους πόρους και τις αρμοδιότητες με τις οποίες αυτός εφοδιάστηκε. Οραματιστήκαμε και παλέψαμε για μια συνολική Μεταρρύθμιση του Κράτους, και αντ’ αυτού οδηγηθήκαμε σε μια περιορισμένη θεσμικά και οργανωτικά Μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης.

Ζητήσαμε φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε η ελληνική περιφέρεια να αποκτήσει νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και πόρους, και αντ’ αυτού περιοριζόμαστε μόνο στον Αναπτυξιακό Σχεδιασμό, που θα τελεί κι αυτός υπό την αίρεση του Κρατικού Υπερ-περιφερειάρχη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη του, οι ασάφειες στην εφαρμογή του Νόμου, η ανετοιμότητα των Επιχειρησιακών Σχεδίων, η απουσία πειστικών απαντήσεων για πάρα πολλά επί μέρους ζητήματα είναι ορατή.

Παρ’ όλα αυτά, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε όλοι να κάνουμε αυτό που πάντα ξέραμε: να αγωνιζόμαστε. Να αγωνιζόμαστε ενωμένοι, παρά τις όποιες κατά καιρούς διαφορετικές γνώμες επικρατούν στο εσωτερικό του αυτοδιοικητικού μας Κινήματος, για την επιτυχία του νέου θεσμού. Για την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, για την οικονομική αυτοτέλεια του θεσμού, για την διαχειριστική του επάρκεια, για τη θεσμική του διεύρυνση, εν τέλει για την καταξίωση του μεταξύ των πολιτών και την επιτυχημένη πορεία του.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!

O κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ελιοτ Σπίτζερ, επιφανές στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος και φέρελπις πολιτικός ακόμα και για το προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του όταν ήρθε στο φως η εξωσυζυγική σχέση του με κολ γκερλ πολυτελείας, το οποίο μάλιστα τον χρέωνε με περίπου 5.000 δολάρια για συντροφιά μίας ώρας. Οι συναντήσεις τους γινόταν στο ξενοδοχείο “Mayflowe” και υπάρχει η φήμη ότι ο Σπίτζερ κατά τη διάρκεια της συνεύρεσής τους σε καμία στιγμή δεν αποχωριζόταν τις κάλτσες του, που όπως λέγεται τις προτιμούσε μέχρι το γόνατο!

Το πάθημα του Σπίτζερ ανάγκασε τον νέο κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον να ανακοινώσει ότι τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις πριν από μερικά χρόνια και σε μια περίοδο που ο γάμος τους περνούσε κρίση. Ο Πάτερσον φέρθηκε έξυπνα. Ομολόγησε δημοσίως αυτά που κάποιοι γνώριζαν και είχαν αρχίσει να ψιθυρίζουν μόλις ανακοινώθηκε ότι θα διαδεχθεί τον Σπίτζερ, για να προλάβει το σκάνδαλο.

Η THINK POLITICS ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ "ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ"

ΔΡΥΟΣ ΠΕΣΟΥΣΗΣ ΚΑΘ'ΗΣ ΚΟΜΜΑ ΟΡΕΓΕΤΑΙ!

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Η μεγάλη αποχή που έπληξε, όχι βέβαια καίρια, αλλά σε μεγάλο βαθμό τα δύο μεγάλα κόμματα στις τελευταίες εκλογές, σε συνδυασμό με την αποσυσπείρωση τους, δείχνει ξεκάθαρα ότι ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αναζητεί άλλα πράγματα.

Έτσι σήμερα οι εκλογικές βάσεις και των δύο μεγάλων κομμάτων είναι αρκετά ρευστές. Τίθεται λοιπόν ευλόγως το ερώτημα « Η δημιουργία νέων κομματικών φορέων θα μπορέσει να καλύψει το κενό που άφησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με τις μεγάλες αστοχίες και τις δραματικές παραλείψεις των κυβερνήσεων τους την τελευταία εικοσαετία;» Η απόπειρα του Φώτη Κουβέλη έχει στεφθεί μέχρι στιγμής με σχετική επιτυχία, με το δεδομένο ότι η « Δημοκρατική Αριστερά» εξελίσσεται σε έναν υπολογίσιμο παίκτη -τουλάχιστον εκλογικά- και εν δυνάμει « αξιοπρεπή συνομιλητή» σε όσα πολιτικά τεκταίνονται.

Στην αριστερά ωστόσο και στην συνείδηση του κόσμου της, υπήρχε πάντα μια «απενοχοποίηση» στην δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, με την έννοια ότι πάντα υπάρχει χώρος για να εκφραστεί το όραμα του σοσιαλισμού από διαφορετικούς ανθρώπους. Εξάλλου, η κοινωνία πάντα θα αναζητά ανατροπή του μοντέλου αντιπροσώπευσης και ρήξη με το σύστημα και τη δομή διακυβέρνησης και τα κόμματα αυτά εδράζουν τη δυναμική τους σε αυτή την αντιπολιτευτική ρητορική.

Στην κεντροδεξιά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο χώρος αυτός έχει μια σκληρή παράδοση ενότητας, ενώ ιστορικά όλες οι απόπειρες δημιουργίας νέων πολιτικών ομάδων προερχόμενων, με διάσπαση ή αποχώρηση, από το πάντα ισχυρό δίπολο ΠαΣοΚ- Νέα Δημοκρατία έχουν αποτύχει, με μόνη ίσως -ενδεχομένως προσωρινή εξαίρεση- το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, που θέλησε να εκφράσει την εθνικιστική Ακροδεξιά και τώρα όμως αντιμετωπίζει κρίση.

Η Ντόρα Μπακογιάννη με την « Δημοκρατική Συμμαχία» επέλεξε να διεμβολίσει αυτόν τον χώρο, αντιλαμβανόμενη ότι αυτή τη στιγμή είναι ακάλυπτος, μεσούσης μιας πρωτόγνωρης για την χώρα οικονομικής κρίσης και την ώρα που η « αντιμνημονιακή» στρατηγική του Άντωνη Σαμαρά δείχνει ότι αποφέρει περισσότερο κόστος παρά όφελος για τη ΝΔ.

Έτσι, μέσα σε συνθήκες γενικευμένης δυσαρέσκειας έρχεται ένα νέο κόμμα με σκοπό να εκφράσει τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας όμως δύο βασικά μειονεκτήματα. Αφενός κινείται σε μια «συστημική λογική», είναι κόμμα «κεντρώας φοράς» που επιδιώκει «συναινέσεις», στο πεδίο όμως που ορίζουν οι ήδη ασκούμενες πολιτικές, μέσα σε συνθήκες απονομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Αφετέρου επιχειρεί «ανανέωση» της πολιτικής με φθαρμένα εργαλεία του παρελθόντος και κυρίως με δοκιμασμένες ρητορικές. Εξάλλου, οι ιδέες του νεοφιλελευθερισμού τίθενται σήμερα εν αμφιβόλω στο κατά πόσον μπορούν να περιληφθούν στις δυναμικές πολιτικές λύσεις που απαιτούνται για την έξοδο από την οικονομική κρίση.

Αν, εδώ, προσθέσουμε την ύπαρξη εμφανών προσωπικών στρατηγικών αλλά και τη λειτουργία ισχυρών μηχανισμών έχουμε πλήρη την εικόνα ενός «καινούργιο» που φαντάζει ως συνέχεια του «παλιού» με άλλα μέσα.

Εν κατακλείδι, τα όποια νέα πολιτικά μορφώματα έχουν έως σήμερα εμφανιστεί είναι πιθανόν να συμβάλλουν σε μια ακόμη μεγαλύτερη ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος, καθώς και περαιτέρω μείωση του δικομματισμού, ιδιαίτερα το κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη, ωστόσο αν δεν ρισκάρουν κάτι καινούργιο και δεν συγκρουστούν με το παλιό κινδυνεύουν να εκληφθούν ως μέρος του «κατεστημένου», παρά τον όποιο καινοτόμο ρόλο επιφυλάσσουν αυτάρεσκα για τον εαυτό τους.

ΧΑΜΕΝΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στις δημοτικές εκλογές του 1986, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έχασε για πρώτη φορά τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, είχε δηλώσει πανηγυρικά ότι «κέρδισε η αυτοδιοίκηση» και πως «έλαβε το μήνυμα».

24 χρόνια μετά, οι δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου θα μείνουν στην ιστορία γιατί διεξήχθησαν κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο, με σημαία μια νέα μεταρρύθμιση του διοικητικού χάρτη αλλά και το « μάτι» της τρόικας να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις.

Τελικά ποιος είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος των εκλογών;

Το ερώτημα έχει τόσες απαντήσεις όσοι και οι συμμετέχοντες στην εκλογική διαδικασία και η ανάγνωση διαφέρει κάθε φορά ανάλογα με τον αναγνώστη… Αν και εκ των αριθμών, είναι αναμφισβήτητο ότι μεταξύ όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, μόνον το ΚΚΕ καταγράφει άνοδο, τόσο ποσοστιαία, όσο και πραγματική, δηλαδή σε ψήφους.

Παρότι το μήνυμα της κάλπης την πρώτη Κυριακή ήταν αρκετά συγκεχυμένο, λόγω της απειλής περί πρόωρων εκλογών, ο θεωρητικά « αυτοδιοίκητος χαρακτήρας» των εκλογών του δεύτερου γύρου μας επιτρέπει να βγάλουμε πιο ξεκάθαρα συμπεράσματα για τις τάσεις του εκλογικού σώματος και τις μετέπειτα συμπεριφορές.

Η διαρκώς αυξανούμενη τάση αποχής εδραιώνεται ως ιδεολογικά και πολιτικά νομιμοποιημένη επιλογή εκλογικής πρακτικής, προσομοιάζοντας τα ποσοστά της με εκείνα των ευρωεκλογών, με ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κομματικού συστήματος και απαξίωση της ίδιας της διαδικασίας. Έτσι, οι φετινές εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση παραπέμπουν ευθέως σε εκλογές δεύτερης τάξης, με μειωμένο ενδιαφέρον, αναδίδοντας
«άρωμα ευρωεκλογών» .

Επιπρόσθετα, η μεταρρύθμιση του Καλλικράτη, δεν πέρασε ποτέ ως μια πρόταση επιδοκιμασίας η αποδοκιμασίας στην συνείδηση των ψηφοφόρων, ενώ και η ίδια η κυβέρνηση, που εισήγαγε την μεταρρύθμιση δεν έδωσε καμία μάχη γύρω από αυτήν για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Τα μέσα ενημέρωσης βρήκαν πολύ πιο «πιασάρικη» την αντιπαράθεση μεταξύ μνημονιακών και αντι-μνημονιακών, ενώ και οι ίδιοι οι υποψήφιοι για τις θέσεις των δημάρχων και των περιφερειαρχών προέταξαν στα διάφορα τηλεοπτικά debate αποκλειστικά αυτή την διαφοροποίηση, ανάλογα πάντα με την γραμμή της παράταξης που τους υποστήριζε.

Έτσι, μια ουσιαστική συζήτηση για την πόλη, το περιβάλλον, την καθαριότητα, το πράσινο, τα βουλωμένα φρεάτια που περιμένουν χρόνια έναν αρμόδιο φορέα για να τα
«ξεβουλώσει», το κυκλοφοριακό, οι συγκοινωνίες, οι δρόμοι και τόσα άλλα προβλήματα της καθημερινότητας δεν αναδείχθηκε ποτέ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Αλλά και οι όποιες διαμάχες σε τοπικό επίπεδο, όπως για την συνένωση διαφωνούντων δήμων, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα και πολλές φορές θεωρήθηκαν γραφικές.

Σε αυτό το κλίμα, δεν είναι καθόλου τυχαία και η δήλωση του εμπειρότατου αυτοδιοικητικού στελέχους νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Πάρι Κουκουλόπουλου, επι χρόνια προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, ο οποίος μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό μίλησε για μια μάχη ( του Καλλικράτη) που χάθηκε δίχως ποτέ να δοθεί……

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ "Ε-ΜΑΙL"

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ "Ε-ΜΑΙL":

- Οι εκλογές τελείωσαν. Ζήτω οι εκλογές!

- Διαβάζοντας τα εκλογικά συμπεράσματα της πρώτης και της δεύτερης Κυριακής

Οι εκλογές τελείωσαν. Ζήτω οι εκλογές!

Της Αναστασίας Δουκάκη,
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics

Οι εκλογές και η ακατάσχετη εκλογολογία πέρασαν στο παρελθόν.
Παρόν και μέλλον είναι το ξεφύσημα. Ξεφύσημα από ανακούφιση του υποψηφίου που κατόρθωσε να εκλεγεί εν μέσω πλήρους πολιτικής απαξίωσης. Ξεφύσημα από στενοχώρια του υποψηφίου που ο αγώνας του δεν είχε αίσιο τέλος, παρά μόνο αγωνίες και έξοδα.

Ο κοινός παρανομαστής και του νικητή και του ηττημένου, είναι ότι το ξεφύσημά τους «θολώνει» το τζάμι και δεν τους επιτρέπει να δουν ξεκάθαρα τις –απλές κατά τα άλλα- κινήσεις της επόμενης μέρας.

Ο μεν ηττημένος αν θέλει να έχει πιθανότητες να κερδίσει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση πρέπει να δημιουργήσει από νωρίς ένα δικό του «στρατό» υποστηρικτών, ο οποίος θα ξεκινήσει να «πριονίζει» σιγά σιγά την καρέκλα του νέου Δημάρχου και ταυτόχρονα θα προβάλει τον υποψήφιο στην τοπική κοινωνία.

Οι δε κερδισμένοι των εκλογών, οι πρώτοι «Καλλικρατικοί» Δήμαρχοι, δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα να αμελήσουν την επικοινωνία τους με τους πολίτες, ιδιαίτερα τώρα που οι Δήμοι έγιναν μεγάλες πολιτείες. Δεν πρέπει να θεωρήσουν την επικοινωνία απλή «πολυτέλεια» της προεκλογικής περιόδου με τη δικαιολογία ότι καταπιάστηκαν κάνοντας έργο. Και τα έργα σας και το χαρακτήρα σας πρέπει να τα επικοινωνήσετε στους πολίτες.

Χωρίς αποτελεσματική επικοινωνία, ακόμη και το πιο μεγάλο έργο, ακόμα και ο καλύτερος ηγέτης, είναι απλώς ανύπαρκτα.

Ιδιαίτερα για τα επόμενα 3,5 χρόνια, η προεκλογική σας εκστρατεία θα πρέπει να αρχίσει από σήμερα κιόλας.

Προϊόντα χωρίς αγοραστές- Πολιτικοί χωρίς ψηφοφόρους

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Ο ρόλος του μάρκετινγκ και της διαφήμισης είναι να κάνει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης ευρέως γνωστά, προσπαθώντας συγχρόνως να πείσει το καταναλωτικό κοινό ότι το συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία είναι το καλύτερο που προσφέρει η αγορά και πως είναι εκείνο που ταιριάζει και θα ωφελήσει περισσότερο τον καταναλωτή.

Όμως, στον κύκλο ζωής κάθε προϊόντος επέρχεται –αναπόφευκτα κάποια στιγμή- και τα στάδια της ωρίμανσης και της πτώσης. Αυτό, στις μέρες μας, ισχύει και για την πολιτική ως προϊόν. Η πολιτική απαξίωση και η μεγάλη αποχή από τις εκλογές είναι τα πιο έντονα σημάδια της φθίνουσας πορείας του προϊόντος «πολιτική».

Όπως λοιπόν ισχύει στην εμπορική διαφήμιση, χρειάζεται επειγόντως επαναλανσάρισμα για να επανακάμψει το προϊόν. Χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν τα πλεονεκτήματα και ο τρόπος επικοινωνία τους στο κοινό, διαφορετικά διακινδυνεύουμε να υπάρχουν πολιτικοί- προϊόντα χωρίς ψηφοφόρους- καταναλωτές.

Όπως χρειάζεται συχνή διάδραση μεταξύ εταιρείας- προϊόντος- καταναλωτή για να βελτιωθεί το προϊόν έτσι χρειάζεται και στο πολιτικό μάρκετινγκ αυτή η διάδραση να μην περιορίζεται σε μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια.

Ας μη ξεχνάμε ότι οι ψηφοφόροι παραμένουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια με το ίδιο 'προϊόν', και που κάποιος άλλος πολλές φορές το 'αγόρασε' για λογαριασμό τους, χωρίς τη δυνατότητα να το αλλάξουν ακόμα κι εάν δεν πληροί τις προδιαγραφές που υποσχόταν. Πράγμα αδιανόητο για τους κανόνες της αγοράς. Γιατί η πολιτική να διαφέρει;

Δημοσιεύτηκε στο Ad Business

Λίγο πριν την κάλπη... Οδηγίες προς υποψήφιους

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Η τελευταία εβδομάδα των εκλογών είναι η πιο σημαντική περίοδος για να κερδίσετε περισσότερες ψήφους και μπορεί και τις εκλογές.

Την τελευταία εβδομάδα αν δεν έρθουν τα πάνω-κάτω στην περιοχή σας όπως πλημμύρες, καταποντισμοί, και παντός είδους καταστροφές που οι έξυπνοι υποψήφιοι πρέπει να πρωταγωνιστήσουν, τότε ακολουθείστε τις παρακάτω συμβουλές:

• Βγείτε σε δημόσιους χώρους όπου συγκεντρώνονται οι ψηφοφόροι. Στις λαϊκές αγορές, στα νοσοκομεία, στα καφενεία, στις εκκλησίες, θα πρέπει να βγείτε μπροστά, να μιλήσετε με τον κόσμο, και ακούτε τα προβλήματα του και να έχετε κάτι να πείτε.
• Ξεκινήστε από το πρωί μέχρι το βράδυ, επισκεπτόμενοι σπίτια και περάστε από τα καταστήματα της περιοχής. Ζητείστε το πρόγραμμα του υποψήφιου Δημάρχου και συνοδέψτε τον.
• Μελετήστε το προεκλογικό πρόγραμμα που έχει καταρτιστεί από τον συνδυασμό σας.
• Ενημερώστε τους δικούς σας ψηφοφόρους για τις εκδηλώσεις του συνδυασμού, τελικές ομιλίες.
• Μοιράστε τα προεκλογικά φυλλάδια του συνδυασμού μαζί με τα δικά σας.
• Μοιράστε σταυρωμένα ψηφοδέλτια. Σ’ αυτές τις εκλογές οι πολλοί σταυροί θα δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στους ψηφοφόρους μέσα στο εκλογικό παραβάν. Καλό θα είναι να έχουν όλοι σταυρωμένα τα ψηφοδέλτια στην τσέπη τους.
• Την ημέρα των εκλογών γυρίστε σε όλα τα εκλογικά κέντρα, φορώντας μια κονκάρδα στο πέτο με το όνομα σας και του συνδυασμού. Βάλτε δικούς σας έξω από τα εκλογικά κέντρα και όπου βλέπουν γνωστό τους να ζητάνε να σας ψηφίσουν.
• Δεν ξεχνάμε ότι δουλεύουμε σαν ομάδα, όχι σαν μονάδα. Δεν κερδίζουμε σταυρούς κατηγορώντας τον συνυποψήφιο μας στην ίδια περιοχή.
• Ακόμα και το βράδυ του Σαββάτου περνάμε από τα σπίτια που έχουμε σοβαρές υπόνοιες ότι δεν θα μας ψηφίσουν ή θα προτιμήσουν την αποχή από την κάλπη. Πρέπει να είμαστε κοντά τους μέχρι την τελευταία στιγμή.
• Βάζουμε δικούς μας εκλογικούς αντιπροσώπους να παρακολουθήσουν την καταμέτρηση των ψήφων.
• Καταγράφουμε τους ψηφοφόρους που δεν μπορούν να πάνε μόνοι τους στην κάλπη και οργανώνουμε δίκτυο για την μεταφορά τους στην κάλπη. Παρακολουθούμε από το πρωί τους ψηφοφόρους που μπορεί να έχουν πρόβλημα μετακίνησης.
• Γεμίστε το εκλογικό κέντρο με τα φυλλάδια σας.
• Όσο μπορείτε χρησιμοποιείστε τη βοήθεια της τεχνολογίας, για να καλύψετε και περισσότερους ψηφοφόρους και ιδιαίτερα τους νέους (facebook/ twitter κ.α.).
• Οργανώστε ένα party ή μια βραδιά σε ένα μπαράκι για να συγκεντρώσετε τους νέους δύο ή τρεις μέρες πριν από τις εκλογές.
• Τυπώστε T-shirt με το όνομα σας, δώστε τα να τα φορέσει μια ομάδα υποστηρικτών σας, κάνοντας βόλτα στα εκλογικά κέντρα.
• Μην αφισσορυπαίνετε με τα έντυπα σας γύρω από τα εκλογικά κέντρα. Φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.
• Μη διστάσετε να καθαρίσετε την ημέρα των εκλογών τις αυλές των εκλογικών κέντρων από τα έντυπα που έχουν ριχθεί, μόνος σας ή με τους συνεργάτες σας. Δίνετε ένα μήνυμα για την οικολογική σας ευαισθησία.

ΓΚΑΛΟΠ ΜΑΙΜΟΥ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ!

Της Αναστασίας Δουκάκη,
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics

Είμαστε στο κατώφλι των Αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου. Εκλογές ιδιαίτερες αφού θα διεξαχθούν σε ένα κλίμα πρωτόγνωρης πολιτικής απαξίωσης και οικονομικής δυσχέρειας. Στη δύσκολη αυτή συγκυρία για τη χώρα μας, οι επιλογές των ψηφοφόρων θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το καλύτερο αύριο που όλοι αναμένουμε, με αποτέλεσμα τα γκάλοπ και οι προβλέψεις για την κατάκτηση των δημαρχιακών θώκων και των Περιφερειών να πάρουν φωτιά, ιδιαίτερα κατά το μήνα Σεπτέμβριο.

Προεκλογική περίοδος σε καιρούς αμερικανοποίησης της ελληνικής πολιτικής σκηνής σημαίνει –μαζί με πολλά άλλα- καταιγισμό των πολιτών με πληροφοριακό υλικό για τους υποψηφίους. Σαν μαϊντανοί ξεπηδάνε –καθημερινά σχεδόν- εφημεριδάκια, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες με αμφιβόλου προελεύσεως ειδήσεις και πηγές. Απαιτείται λοιπόν να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις, στις δήθεν διασταυρωμένες προτιμήσεις του εκλογικού σώματος, στους κάθε λογής κανιβαλισμούς του δικαιώματος του πολίτη στην αντικειμενική ενημέρωση.

Γκάλοπ που φέρνουν πρώτο τον ένα και δεύτερο τον άλλο, και τούμπαλιν, χωρίς την υπογραφή κάποιας νόμιμης και έγκυρης εταιρείας δημοσκοπήσεων, πρέπει να θεωρούνται απλές φημολογίες με σκοπό τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση ανάλογα με το ρεύμα και την τσέπη του περισσότερο καλοπληρωτή. Προϋπόθεση στη δημοσίευση πληροφοριών και ευρημάτων δημοσκοπήσεων θα πρέπει να είναι η γνωστοποίηση της ονομασίας της εταιρείας που πραγματοποίησε την έρευνα, ο αριθμός του δείγματος που επιλέχθηκε, καθώς και ο τρόπος διεξαγωγής της (πχ τηλεφωνική έρευνα ή πόρτα πόρτα). Διαφορετικά έχει έρθει ο καιρός που πρέπει να υπάρξουν οι ανάλογες κυρώσεις στους παραβαίνοντες του ηθικού και στους εισβάλοντες στην πολιτική συνείδηση του κάθε Έλληνα ψηφοφόρου, αναγνώστη και τηλεθεατή, με στόχο την παραπληροφόρησή του.

Σε καιρούς πλήρους απαξίωσης της πολιτικής, το παιχνίδι των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να παραμείνει τίμιο. Αυτό πρέπει να είναι το νούμερο ένα ζητούμενο της προεκλογικής περιόδου- ο σεβασμός στον πολίτη και στην ενημέρωσή του. Προσοχή, λοιπόν,
στα γκάλοπ μαϊμού και στις αναξιόπιστες αναλύσεις των απανταχού επιτήδειων. Δημιουργούν έλλειμμα δημοκρατίας, χειραγωγούν την ελεύθερη βούληση, πλήττουν υποψήφιους έντιμους, και ζημιώνουν –κατευθύνοντας τους ψηφοφόρους σε λανθασμένες επιλογές- το θεσμό της Αυτοδιοίκησης και -κατά συνέπεια- το καλό του Δήμου και της Περιφέρειάς μας.

Τα αδιανόητα των αυτοδιοικητικών εκλογών που έγιναν...αυτονόητα!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Η οικονομική κρίση, ο νέος ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ με τη νέα διοικητική δομή του Κράτους, η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών από τους πολίτες, έχουν μετατρέψει πολλά από τα άλλοτε αδιανόητα των αυτοδιοικητικών εκλογών σε αυτονόητα. Η μετάλλαξη αυτή είναι η θρυλούμενη «επανάσταση του αυτονόητου»!

Αυτονόητο σήμερα στα εγκαίνια πολλών εκλογικών κέντρων των υποψηφίων ή σε ανοιχτές συγκεντρώσεις να παρευρίσκονται μόνο καμιά εκατοστή άτομα. Ούτε όσοι οι υποψήφιοι σύμβουλοι με τις γυναίκες τους.

Αυτονόητο σήμερα να έχουν περιοριστεί οι συγκεντρώσεις σε σπίτια λόγω του κόστους φιλοξενίας δέκα ή είκοσι ατόμων από τον οικοδεσπότη. Εκτός κι αν ο υποψήφιος βάλει το χέρι στην τσέπη και πληρώσει ο ίδιος τη συγκέντρωση.

Αυτονόητο σήμερα να χρησιμοποιούνται κατά κόρον, αφού έχουν Ομπάμα – θεοποιηθεί, τα νέα μέσα όπως ιστοσελίδες, facebook, twitter, e-mail για την προβολή του υποψήφιου, εγκαταλείποντας τα παραδοσιακά μέσα που ήθελαν χρήματα.

Αυτονόητο σήμερα να καλούνται οι πολίτες να ψηφίσουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές με κριτήρια ψήφου εθνικών εκλογών. Αντί να ψηφίσουμε τον καταλληλότερο για Δήμαρχο, ψηφίζουμε για να φύγει η Τρόϊκα.

Αυτονόητο σήμερα να επιλέγονται οι «αρεστοί» των κομμάτων ανεξάρτητα αν τελικά αποδεικνύονται ανάξιοι ή επικίνδυνοι. Έτσι, κρίνεται απόλυτα εύστοχη η ρήση του ΚΙΚΕΡΩΝΑ «Η κατάληψη θέσεων εξουσίας μπορεί να κάνει κι έναν ανόητο να φαίνεται σημαντικός».

Αυτονόητο σήμερα να θεωρείται ότι το διακύβευμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι πολύ ευρύτερο και εξαρτάται από πόσους περιφερειάρχες θα εκλέξει η Αντιπολίτευση.

Αυτονόητο σήμερα να μπαίνουν στη μάχη των εκλογών πρωτοκλασάτα στελέχη μικρών και μεγάλων κομμάτων για να βοηθήσουν, και οι υποψήφιοι να «πλασάρονται» ως ανεξάρτητοι!

Αυτονόητο σήμερα να επιτρέπεται για προβολή των υποψηφίων ένα χρηματικό ποσό που δεν φτάνει ούτε για καφέδες σε μνημόσυνο.

Αυτά και άλλα πολλά αδιανόητα θα δούμε να γίνονται σε αυτές τις εκλογές.

Εδώ θα είμαστε να τα καταγράψουμε και να τα γράψουμε.

Φάτε μάτια … σούσι!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Ξεκίνησε με τη γνωστή μας Βέφα, συνεχίστηκε με τον πιο γνωστό γνωστό μας Μαμαλάκη και σήμερα έχουν γεμίσει τηλεοπτικές εκπομπές, πρωινάδικα, ριάλιτι, ένθετα σε περιοδικά, DVD, ειδικά περί συνταγών και δημιουργικής μαγειρικής.
Όπου ανοίγεις βλέπεις συνταγές. Ευρωπαϊκές, ανατολίτικες, γκουρμέ και ότι τραβάει η όρεξή σας.

Σας θυμίζω ότι κάποτε, εποχές ’60, ’70, και αρχές ’80 πριν ακόμη τα λεγόμενα μεγάλα κέντρα και μεγάλοι τραγουδιστές, γίνουν προσιτοί στα βαλάντια μας, οι κρατικές τηλεοράσεις μας έδιναν αφειδώς μέρος των προγραμμάτων των μεγάλων λαϊκών κέντρων σε εορταστικά τηλεοπτικά προγράμματα. Ακολουθούσαν το γνωστό μας «άρτον και θεάματα». Είχαμε τον άρτο τότε αλλά ήταν δύσκολα τα θεάματα.

Πολύ φοβάμαι ότι λόγω της οικονομικής στενότητας τα Μέσα μας δίνουν συνταγές πολυτελείας να βλέπουμε, αφού σίγουρα είναι δύσκολο να αγοράσουμε την πρώτη ύλη για το μαγείρεμα.

Φάτε μάτια σούσι και χορτάστε με μαριδάκι! Θα «φτιαχνόμαστε» με πάπια με πορτοκάλι και θα τρώμε σπανακόρυζο!

Πάντως μην ανησυχείτε, αποπροσανατολισμός είναι και θα περάσει μαζί με το ΔΝΤ.

Δημοσιεύτηκε στο Ad Business

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΤΕΥΧΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

- Πώς να ξεκινήσετε μια ομιλία

- Πώς να βελτιώσετε τις προεκλογικές σας ομιλίες

- Και προεκλογικά ισχύει ο κανόνας: Είμαστε αυτό που φαινόμαστε, όχι αυτό που λέμε

- Πώς να φτιάξετε ένα ψηφοδέλτιο Νίκης

19 ΕΞΥΠΝΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ «ΠΕΙΣΕΤΕ» ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΔΥΣΠΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΥΣ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΣΑΣ

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Έχοντας έρθει αντιμέτωποι με τα νέα δεδομένα του «Καλλικράτη», η δυσκολία στην ανεύρεση συμβούλων για το ψηφοδέλτιο είναι γεγονός για τους περισσότερους υποψηφίους. Αυτό συμβαίνει για τρεις κυρίως λόγους:

A. Έχουν πληθύνει οι ανεξάρτητες υποψηφιότητες - «αντάρτες» σε αυτές τις Αυτοδιοικητικές εκλογές, με αποτέλεσμα οι υποψήφιοι σύμβουλοι να «μοιράζονται» ανάμεσα στους υποψήφιους.
B. Οι πολίτες έχουν απαξιώσει την πολιτική και δύσκολα πείθονται να συμμετέχουν σε ένα ψηφοδέλτιο.
Γ. Ο αριθμός συμβούλων που απαιτείται πλέον για την κατάρτιση του ψηφοδελτίου ξεπερνά
κατά πολύ τα μέχρι τώρα δεδομένα, σε ένα «Καλλικρατικό» δήμο.

Στις Περιφέρειες ισχύει και ένας τέταρτος λόγος:
Δ. Πολλά αξιόλογα στελέχη που πληρούν τις προϋποθέσεις για περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν επιλέξει να θέσουν υποψηφιότητα αντί για την Περιφέρεια στους «δυνατούς» δήμους.

Για τους παραπάνω λόγους στη Think Politics συντάξαμε μια σειρά τεχνικών που θα σας βοηθήσει στην ανεύρεση των «πολύτιμων» πλέον συμβούλων για το ψηφοδέλτιό σας:

1. Μπείτε δυναμικά στην προεκλογική περίοδο και διαμορφώστε εσείς την παράσταση νίκης,το κλίμα γύρω από την υποψηφιότητά σας. Κερδίζοντας μερίδιο στο «μυαλό» των ψηφοφόρων από την αρχή, κερδίζετε και το μεγαλύτερο μερίδιο στις δημοσκοπήσεις αργότερα.

2. Μιλήστε για την αναβάθμιση της επαγγελματικής τους εικόνας και την αύξηση του πελατολογίου τους, εάν επιλέξουν να είναι υποψήφιοι στο ψηφοδέλτιό σας.

3. Προβάλετε τα οφέλη της εκλογής ενός συμβούλου. Οφέλη επαγγελματικά, οικογενειακά,προσωπικά. Καταρτίστε μια λίστα με τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής του.

4. Μέσα από τα πρώτα φυλλάδια επικοινωνίας σας, προτρέψτε τους πολίτες που θέλουν να προσφέρουν στο Δήμο/ στην Περιφέρεια να ενταχθούν στο συνδυασμό σας. Υποσχεθείτε
τους ότι την επόμενη μέρα θα είναι υπεύθυνοι στον τομέα / στην ειδική ομάδα του ενδιαφέροντός τους.

5. Απευθυνθείτε σε γυναίκες που ειδικεύονται στις πωλήσεις door to door. Έχουν αποδειχθεί οι πιο κατάλληλες για να ανοίγουν πόρτες.

6. Επενδύστε στην προσωπική επαφή με τον υποψήφιο. Αποφύγετε την προσέγγιση μέσω τηλεφώνου. Εάν και πάλι αναγκαστείτε, ακολουθείστε τα σενάρια πωλήσεων που βασίζονται στις τεχνικές του telemarketing.

7. Δώστε προσοχή στα άτομα που σας πλαισιώνουν. Δεν πρέπει να έχουν ή να προκαλούν αντιπάθειες στους υποψήφιους συμβούλους που προσπαθείτε να στοχεύσετε.

8. Δώστε προσοχή στις λεπτομέρειες του πώς μιλάμε σε ένα σπίτι, πώς απευθύνουμε το λόγο στη γυναίκα και πώς στον άνδρα ώστε να αποφευχθούν παρεξηγήσεις ή να επικοινωνήσετε τα λάθος μηνύματα.

9. «Σπάστε τον πάγο» προσφέροντας στον δυνητικό υποψήφιο ένα δώρο που έχει σχέση με την εκλογή του, όπως ένα βιβλίο με θέμα την πολιτική επικοινωνία ή τις εκλογές.

10. Δείξτε σε κάθε επικοινωνία σας ότι έχετε πάθος και όραμα.

11. Βρείτε συμμάχους και ζητείστε τη βοήθειά τους με τη μέθοδο του marketing «αντιπραγματισμού». Για παράδειγμα, υποσχεθείτε σε ένα καφενείο μιας γειτονιάς ότι εάν πείσει τον υποψήφιο σύμβουλο που θέλετε, θα κάνετε εκεί ένα μεγάλο μέρος των προεκλογικών σας συγκεντρώσεων.

12. Χρησιμοποιείστε το διαδίκτυο. Θα βρείτε νέα άτομα χρησιμοποιώντας το «ποντίκι» του υπολογιστή, ακολουθόντας τη στρατηγική των online forums.

13. Αξιοποιείστε τα στελέχη του κόμματος που σας στηρίζει ή ζητείστε βοήθεια από κεντρικά στελέχη, βουλευτές, και απο τους περιφερειακούς επιθεωρητές.

14. Ζητείστε τη βοήθεια της Εκκλησίας εάν ο υποψήφιος σύμβουλος είναι θρήσκος.

15. Κατασκοπεύστε τους αντιπάλους σας και στοχεύστε κι εσείς στις επιλογές τους.
Διεμβολείστε στο χώρο τους.

16. Μη δέχεστε την πρώτη άρνηση ενός υποψηφίου και ως τελική. Οι νέοι υποψήφιοι θέλουν χρόνο για να «χωνέψουν» την πρότασή σας πριν δώσουν την τελική απάντηση. Το σκέπτονται, ρωτάνε, συμβουλεύονται γνωστούς και αγνώστους. Για να αναπτυχθούν σχέσεις δεν αρκεί η πρώτη επαφή.

17. Δείτε με τα «μάτια του μυαλού σας» τις προθέσεις του υποψηφίου. Οι ενστάσεις του, η αναποφασιστικότητά του, η δυσπιστία του, έχουν κάποιες αιτίες. Η πολιτική σας οξυδέρκεια, μπορεί να δώσει τις πραγματικές απαντήσεις και όχι αυτές που σας παραθέτει. Χρησιμοποιείστε τις τεχνικές της «γλώσσας του σώματος» και περάστε τα δικά σας μυνήματα.

18. Οι επικεφαλείς αντάρτες των συνδυασμών για να επιτύχουν το συμβατικό στόχο, δηλαδή την προσέγγιση υποψηφίων συμβούλων, πολλές φορές θα αναγκαστούν να χρησιμοποιήσουν μη συμβατικά μέσα. Για παράδειγμα, ένας ικανότατος υποψήφιος σύμβουλος προσχώρησε στο συνδυασμό «αντάρτικου» ψηφοδελτίου, καθώς ο επικεφαλής του έλυσε ένα προσωπικό πρόβλημα με την Εφορία.

19. Στοχεύστε σωστά. Όπως δεν μπορείτε να πουλήσετε ψυγεία σε Εσκιμώους και μαγιώ σε νομάδες της Σαχάρας, έτσι δεν θα πείσετε ποτέ πολλούς από τους υποψηφίους που στοχεύετε. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβετε, τόσο πιο γρήγορα θα περάσετε στον επόμενο. Και ο κόπος σας θα είναι λιγότερος, και η απογοήτευση μικρότερη.

Καλή επιτυχία!

(Η δημοσίευση επισπεύστηκε λόγω αυξημένου ενδιαφέροντος των φίλων μας)