Πώς να κάνετε μια Νικηφόρα Προεκλογική εκστρατεία EXPRESS

Αποφασίσατε να διεκδικήσετε την ψήφο των συμπολιτών σας την τελευταία στιγμή;
Υπάρχει τρόπος να οργανώσετε μια αξιοπρεπή προεκλογική εκστρατεία, αποτελεσματική και προπαντός ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ.
Ομάδα έμπειρων επικοινωνιολόγων προσφέρει.
• Βασική στρατηγική της προεκλογικής σας εκστρατείας και πρακτικές συμβουλές οργάνωσης της δραστηριότητας σας.
• Κειμενογραφική υποστήριξη. Βιογραφικό, σημεία πολιτικού λόγου με ατάκες και σλόγκαν. Προγραμματικές φράσεις, προσωπική επιστολή, «καλωσόρισμα» για φυλλάδιο, επιμέλεια κειμένων και συγγραφή άρθρων και συνεντεύξεων, ομιλίες για συγκεντρώσεις.
• Έξυπνες επικοινωνιακές ιδέες για να κερδίσετε ψήφους από αναποφάσιστους, ετεροδημότες, ειδικές ομάδες.
• Δημιουργικό εντύπων (κάρτα – τετρασέλιδο φυλλάδιο)
• Social media setup, δημιουργία mini site tab με παρουσίαση υποψηφίου, σελίδα στο facebook και ανανέωση της καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, twitter account.
• Γραφείο τύπου (κυκλοφορία ημερήσιου/ διήμερου δελτίου τύπου δραστηριοτήτων).
• Καθημερινή παρακολούθηση της προεκλογικής πορείας του υποψήφιου με διορθωτικές παρεμβάσεις.

Συμπληρωματικά προσφέρονται συμβουλές για το styling καθώς και μια επαγγελματική φωτογράφιση.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 210-9246770, στο fax. 210-9218779, στο email info@tpo.gr

Ο Νέος Οδηγός του Life Style των πολιτικών.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Στην εποχή μας τα καλά νέα είναι ότι τα κόμματα πολλαπλασιάζονται σαν τα μανιτάρια. Τα κακά νέα είναι ότι ο κόσμος βλέπει πολιτικούς και του ανάβουν «τα λαμπάκια». Παρόλα αυτά αρκετοί σώφρονες άνθρωποι με προοπτικές είναι ήδη ή θέλουν να μπουν στην «κονίστρα» της πολιτικής. Για όλους αυτούς είναι οι πρακτικές συμβουλές που ακολουθούν, για να πετύχουν στα δύσκολα μονοπάτια της πολιτικής.
Όπως όλα τα επαγγέλματα, έχει κι αυτό νέους κώδικες επιβίωσης που ισχύουν στις μέρες μας, αρχής γενομένης από το γνωστό μας, μέχρι σήμερα μοδάτο life style των πολιτικών μας.
Το «κοσμικό» life style των πολιτικών, που ίσχυε στην εποχή των παχιών αγελάδων έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ένας νέο οδηγός του life style των πολιτικών ισχύει στις μέρες μας και ξεκινάει με τα «δεν».
• Δεν πηγαίνουμε σε μπαράκια, πολυτελή εστιατόρια, και γενικά δεν πολυκυκλοφορούμε. Μένουμε σπίτι.
• Δεν πηγαίνουμε διακοπές σε μοδάτα θέρετρα.
• Δεν φοράμε «σινιέ» κοστούμια, καμπαρτίνες, πουκάμισα.
• Δεν κάνουμε προεκλογικά πάρτι σε μπαράκια, ούτε γεύματα σε πολυτελή ξενοδοχεία.
• Δεν φωτογραφιζόμαστε σαν σταρ του σινεμά και δεν στέλνουμε φωτογραφίες σε life style έντυπα - gossip.
• Δεν κυκλοφορούμε δημόσια με γνωστούς επιχειρηματίες ακόμη κι αν είναι στενοί φίλοι μας. Υπαρκτός ο κίνδυνος να χρεωθούμε με «χορηγία» και αρκετά επιζήμιος για την εικόνα μας.
• Δεν χρειάζεται να νεανίζουμε, ούτε στην εμφάνιση, ντύσιμο, χρώμα μαλλιών, ούτε με δράσεις τύπου extreme sports. Στην πολιτική ισχύει πάντα «η χρυσή εποχή της νεότητας είναι η εποχή της κλιμακτηρίου».
• Δεν θα χρειαστούν εξειδικεύσεις όπως γνώσεις ζεϊμπέκικου, χορευτικές ικανότητες, δράσεις «ανθρώπινου» προσώπου κι άλλα. Η ανεξέλεγκτη έκθεση βλάπτει σοβαρά την υποψηφιότητα στις μέρες μας.
• Μη δέχεστε να καθίσετε στην πρώτη σειρά αν αναγκαστείτε να πάτε σε μια κοινωνική εκδήλωση. Η έννοια του «επίσημου» τελείωσε. Στις μεσαίες σειρές ή στις τελευταίες, όπως οι τέως αρχηγοί κομμάτων στο Κοινοβούλιο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι σηματοδότησης αυτής της ενέργειας αλλά και λόγοι προστασίας.
• Μην πανικοβάλλεστε και να έχετε ετοιμότητα λόγου σε ότι και αν σας συμβεί στο δρόμο, στην ταβέρνα, στη συγκέντρωση από διαμαρτυρόμενους πολίτες. Αντιμετωπίστε με ψυχραιμία τον καθένα που επιβουλεύεται τη θέση σας. Θα εκτιμηθεί από τους παριστάμενους πολίτες αλλά και από τα Μέσα που θα το αναμεταδώσουν. Είστε πολιτικός «παντός καιρού». Απαντήστε στις προκλήσεις με ευστοχία και ηρεμία.
• Και να μην ξεχνάτε ούτε μια στιγμή, το κοσμικό life style ενός πολιτικού προκαλεί και οδηγεί σε εξαντλητικούς ελέγχους των οικονομικών και της περιουσίας του. Η εποχή που ξέραμε έχει τελειώσει.

Πως όμως ένα πολιτικός θα προβληθεί στην σύγχρονη εποχή μας, ποιο είναι το life style, ο τρόπος ζωής που θα τον ωφελήσει;

• Υιοθετήστε ένα καθημερινό τρόπο ζωής life style που να προσομοιάζει με αυτό των πολιτών χωρίς όμως να φαίνεται «φτιαγμένο». Μείνετε με την «αυθεντικότητα» που έχετε δημιουργήσει.
• Δουλέψτε εντατικά με τα κοινωνικά δίκτυα και περάστε τις θέσεις σας. Δώστε την εικόνα του σύγχρονου πολιτικού.
• Δώστε συνεντεύξεις στο διαδίκτυο και στα έντυπα. Συμμετέχετε σε πολιτικές εκπομπές στα ηλεκτρονικά μέσα προσέχοντας τις «παγίδες» που πιθανόν να σας έχουν στηθεί.
• Δώστε την εικόνα του πολιτικού της «διπλανής πόρτας» και μιλήστε με μικρό αριθμό πολιτών σε συγκεντρώσεις στα σπίτια.
• Μη δίνετε υποσχέσεις και παραδεχθείτε παραλείψεις και τα προσωπικά λάθη σας ή του κόμματος σας. Μιλήστε με τη γλώσσα της αλήθειας.
• Κυκλοφορείτε στους δημόσιους χώρους με τη σύζυγο και την οικογένεια σας, δείχνοντας διαχυτικότητα και φροντίδα.
• Αλλάξτε την ξύλινη γλώσσα των παλαιών πολιτικών με απλές καθημερινές ευκολοπρόφερτες λέξεις. Οι ατελείωτες προτάσεις με υψηλά νοήματα δεν έχουν πέραση πλέον και σας «κολλάνε» την ετικέτα του πολιτικάντη πολιτικού.
• Εκπαιδευτείτε στις νέες τεχνικές επικοινωνίας και διατυπώστε τα μηνύματα σας με πειθώ.
• Δώστε την εικόνα του πολιτικού που σκέφτεται διαφορετικά «out of the box».

Για τις ερχόμενες εκλογές, αν γίνουν ως έχουν προγραμματιστεί μέσα στον Μάιο, ένας υποψήφιος βουλευτή δεν έχει να κάνει πολλά πράγματα. Η περίοδος του Πάσχα δεν ενδείκνυται για ενέργειες προεκλογικής εκστρατείας και οι εναπομείναντες μέρες αρκούν μόνο για διανομή ενός μικρού εντύπου του υποψήφιου, των σταυρωμένων ψηφοδελτίων και μερικών συγκεντρώσεων σε σπίτια.

Αποστολή: Athens City Lovers project

Πίσω από την πρωτοβουλία “Athens City Lovers”, που φιλοδοξεί να χρηματοδοτηθεί μέσω crowdfunding, βρίσκεται η Αναστασία Δουκάκη, ειδική σε θέματα επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων.

Το “Athens City Lovers” φιλοδοξεί να γίνει η διαδικτυακή αναφορά κάθε ντόπιου και κάθε τουρίστα όταν θέλει να ενημερωθεί για «τα καλύτερα» της πόλης. Η λογική αυτού του project διαφέρει πολύ από τη λογική του τουριστικού οδηγού. Για πρώτη φορά, ο τουριστικός οδηγός δεν αναφέρεται μόνο στα βασικά «πρέπει να δεις», λχ ακρόπολη, μουσεία κτλ, και δε γράφεται από ομάδες κειμενογράφων ή δημοσιογράφων, αλλά από τους ίδιους του κατοίκους και επισκέπτες. Το «Αthens City Lovers» έχει στόχο να αποτελέσει μια πλατφόρμα επικοινωνίας ανάμεσα στην Αθήνα των ντόπιων και την Αθήνα των τουριστών- σε ό, τι καλύτερο καλύτερο έχει να επιδείξει η πόλη που αγαπάμε.
Είναι μια ευκαιρία να εκτιμήσουμε ξανά την καθημερινότητά μας, εμείς που ζούμε στην Αθήνα, να ανοίξουμε τα μάτια για να δούμε όλα εκείνα που απαρτίζουν μια πραγματικά πανέμορφη πόλη και να τα μοιραστούμε, είτε αυτό πρόκειται για το αγαπημένο μας στέκι, είτε για την καθημερινή μας βόλτα.

Όπως εξηγεί η δημιουργός του project: «Επιλέχθηκε η συγκεκριμένη χρονική περίοδος για το project αυτό, καθώς είναι κοινή παραδοχή ότι οι διαφημιστές και οι ειδικοί της επικοινωνίας λειτουργούν ως άλλοι στιχουργοί, ως άλλοι συνθέτες μια μελωδίας που στοχεύει στο συναίσθημα. Η έμπνευση φθάνει στο ζενίθ στα δύσκολα, στα στενόχωρα. Έτσι και με τη διαφήμιση. Όταν υπάρχουν οι πόροι (οι οικονομικοί) το θεωρείς ως δεδομένο και απλά προχωράς με την καθημερινότητα. Όπως συμβαίνει συχνά σε μια σχέση ερωτική. Όταν όμως το δεδομένο χαθεί, τότε αντιλαμβάνεσαι για τα καλά όλα όσα δεν έκανες και θα μπορούσες να έχεις κάνει. Γράφεις τους πιο συγκινητικούς στίχους, την πιο παθιασμένη μελωδία, τις πιο εμπνευσμένες διαφημίσεις. Όταν έστω συνειδητοποιείς το παρόν πάντα υπάρχει ελπίδα για το μέλλον. Τα χαμένα μπορούν με επιμονή και υπομονή να ξανακερδηθούν.

Στην ερώτηση εάν θεωρεί ότι δεν έγιναν τα κατάλληλα βήματα στον τομέα του τουρισμού απαντά:
«Η Ελλάδα είναι ένα ομολογουμένως κορυφαίο τουριστικό «φιλέτο», το οποίο ενώ κατά καιρούς έχει γαρνιριστεί με μπαχαρικά, του λείπουν τα ουσιώδη. Του λείπει το αλατοπίπερο που χαρίζει γεύση και ουσία στη μαγειρική. Με άλλα λόγια του λείπει μια ταυτότητα/ branding που θα αποτελέσει το Α και το Ω της εισροής επισκεπτών στη χώρα μας. Η μαγειρική θέλει υπομονή, θέλει μεράκι για να «δέσει» το φαγητό. Όχι σπασμωδικές κινήσεις. Προσεκτικό ανακάτεμα και αγάπη γι’ αυτή την τέχνη. Έτσι είναι και η διαφήμιση, και στην περίπτωση της Ελλάδας, η διαφήμιση ενός πολλά υποσχόμενου τουριστικού προϊόντος. Η οικονομική κρίση έφερε στο προσκήνιο αρκετές πρωτοβουλίες ιδιωτών προς αυτή την κατεύθυνση, οι οποίες δικαίως επικροτήθηκαν από πολίτες και Μ.Μ.Ε. Αν αυτή η δημιουργικότητα και ενεργή συμμετοχή προϋπήρχε της κρίσης, ίσως τώρα η κρίση να ήταν αρκετά πιο περιορισμένη, καθώς δε θα αποτελούσε και κρίση ταυτότητας.»

Πληροφορίες για το project “Athens City Lovers” μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: http://www.groopio.com/projects/display/18/athens-city-lovers

Εικονικές πολιτικές παρελάσεις….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι εταιρίες που προσφέρουν τις υπηρεσίες των social media, λόγω επικείμενων εκλογών.
Από ετοιμασία ενός απλού site μέχρι συμμετοχή σε πολιτικές εκπομπές των υποψηφίων βουλευτών με τα web sites. Τώρα, ποιος τις βλέπει είναι άλλο πράγμα. Αφήστε που γεμίσαμε από εκπομπές πολιτικού διαλόγου στα πανελλήνια και τοπικά κανάλια όπου υποψήφιοι «στριμώχνονται» να τους δουν οι ψηφοφόρου και να πουν τα δικά τους πριν τον περιορισμό των εμφανίσεων λόγω εκλογών.
Όσο για τα social media, εκεί γίνεται κυριολεκτικά ο χαμός. Σελίδες στο facebook, για τα πολυπόθητα likes, στο twitter για τα tweets του καθημερινού προγράμματος του υποψήφιου, αποστολή χιλιάδων επιστολών με e-mails που σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος πάνε στα spam, και δημιουργία προσωπικού καναλιού στο youtube για να βλέπουμε τα video που έχει ανεβάσει ο κάθε υποψήφιος.
Τώρα, αν μας ενδιαφέρει η ομιλία του στους ετεροδημότες Λαρισαίους ή ο χαιρετισμός του στην ημερίδα για τα σαλιγκάρια είναι «αλλουνού παπά ευαγγέλιο»!
Βασικό κίνητρο των υποψήφιων, το κυνήγι του σταυρού, μέσα από αυτοπροβολή που πολλές φορές αγγίζει τα όρια του ναρκισσισμού.
Τα social media αποδίδουν όταν υπακούουν στους βασικούς κανόνες της αμφίδρομης και όχι μονοδιάστατης επικοινωνίας, με επιτυχημένες ιδέες που επιζητούν την κριτική και προσφέρουν τη δυνατότητα συμμετοχής των ψηφοφόρων στη βελτίωση της καθημερινής ζωής τους. Έτσι τα likes γίνονται ψήφοι και τα tweets αποκτούν followers.
Διαφορετικά είναι σκηνές από εικονικές πολιτικές παρελάσεις «νεκρών σελίδων»!

Ο ένας «αρχίζουμε», ο άλλος «επιστρέφουμε»….

Άρθρο του Θ. Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics

Αίσιο και ευτυχές το 2001, φαίνεται ότι θα ευχηθούμε όλοι οι εργαζόμενοι την Πρωτοχρονιά του 2013, καθώς σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδας, οι μισθοί όλων θα «επιστρέψουν» στους αντίστοιχους του 2001
Ξύπνησε μέσα σας μια νοσταλγία; Μήπως θυμάστε τον μισθό που εισπράττατε την επόμενη χρονιά του « millennium;;»….
Ήταν η λεγόμενη « μεταβατική περίοδος» κατά την οποία το ευρώ χρησιμοποιούνταν για τη νομισματική πολιτική, ενώ η δημοσιονομική πολιτική, δηλαδή οι εισπράξεις και πληρωμές του Δημοσίου εκτελούνταν σε δραχμές μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους οπότε και ολοκληρώθηκε η μετάβαση στο ενιαίο νόμισμα.
Οι μισθοί του 2001 λοιπόν ήταν σε δραχμές, σε εκείνα τα χαρτονομίσματα που απεικόνιζαν πάνω τους, ήρωες του 1821 και όχι τα ακατάληπτα σχεδιάκια της ευρωπαϊκής ενοποίησης που διαδέχθηκαν τον Καραϊσκάκη και τον Ανδρούτσο….
Εκείνο βέβαια που δεν μας διευκρίνισε ο Διοικητής είναι αν εκτός από τους μισθούς του 2001 θα γυρίσουμε και στις τιμές του ιδίου έτους….Γιατί τότε πρέπει να ανασύρουμε από τα αρχεία μας τους διαφημιστικούς τιμοκαταλόγους της περιόδου και να συγκρίνουμε πόσο κόστιζε ένα σποτ – σφήνα στην τηλεόραση και μια διαφημιστική σελίδα στον τύπο….
Όσο για τις τιμές στα σούπερ μάρκετ είναι μάλλον σίγουρο ότι θα παραμείνουν στο 2012, με το μπουκάλι γάλα να κοστίζει ένα ευρώ και σίγουρα όχι 100 δραχμές…, και ένα λίτρο αμόλυβδης 2 ευρώ και όχι διακόσιες δραχμές.
Αν τελικά όλα γυρίσουν προς τα πίσω μήπως πρέπει να αλλάξουμε, να φέρουμε πίσω και την ηλικία στις ταυτότητες μας κατά 11 χρόνια;

Ζητάω πίσω την ψήφο μου....

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics

Στις τελευταίες εθνικές εκλογές αποφάσισα να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα, ως ο κυρίαρχος λαός, και να ψηφίσω το κόμμα που με έπεισε με το προεκλογικό του πρόγραμμα. Παράλληλα, «σταύρωσα» τρεις υποψήφιους, δύο άνδρες και μια γυναίκα για να με εκπροσωπήσουν επάξια στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Συμπτωματικά εκλέχθηκαν και οι τρεις. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Σήμερα, μετά από δυόμιση χρόνια διαπιστώνω ότι πήγε η ψήφος μου χαμένη. Το κόμμα που ψήφισα δεν τήρησε καθόλου τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και το καλύτερο, «λάκισαν» από το κόμμα χωρίς να με ρωτήσουν και οι τρεις αντιπρόσωποί μου στη Βουλή! Ο ένας πήγε σε μια κομματική παραφυάδα, η άλλη έμεινε μόνη, ανεξάρτητη σαν την καλαμιά στον κάμπο και ο τρίτος βρίσκεται σε αναζήτηση νέας πολιτικής στέγης, παζαρεύοντας τη συνέχιση της πολιτικής του καριέρας προσφέροντας «προίκα» τα ψηφαλάκια που του είχαμε δώσει. Κάτι σαν κηδεία με ξένα κόλλυβα! Νομιμοποιούμαι να ζητήσω πίσω την ψήφο μου και να διεκδικήσω αποζημίωση για αθέτηση υπεσχημένων.
Σε λίγο καιρό θα ξαναέχουμε τις ίδιες εκλογές με ένα πληθωρισμό νέων κομμάτων και κομματιδίων – παραφυάδων παλαιών κομμάτων. Όλοι θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι θα μας σώσουν. Άλλοι με προεκλογικό πρόγραμμα, την περίληψη του πρώτου και δεύτερου Μνημονίου και άλλοι χωρίς πρόγραμμα μια και η πορεία στο άγνωστο δεν το χρειάζεται.
Όσο για τους «αντιπροσώπους» μας στη Βουλή που προφασιζόμενοι τη δική μας σωτηρία, κοιτάζουν να επιβιώσουν πολιτικά και να γλυτώσουν από προπηλακισμούς και γιαουρτώματα καλά θα κάνουν να αλλάξουν εκλογική περιφέρεια.
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς που δεν σέβονται τους ψηφοφόρους. Να το βάλουν καλά στο μυαλό τους.

Κίνημα Αισιοδοξίας

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγος

Μετά το κίνημα της πατάτας, ακολουθεί το κίνημα του πασχαλιάτικου τραπεζιού, τα κινήματα του μπρόκολου, του καρπουζιού, του πεπονιού και πολλά ακόμη κινήματα. Προτείνω να δημιουργήσουμε ένα ακόμη κίνημα, το κίνημα της αισιοδοξίας. Είναι κάτι που μας χρειάζεται πρώτιστα. Να ανεβάσουμε την ψυχολογία μας. Να τα βλέπουμε όλα αισιόδοξα και καθαρά. Με το να περπατάμε με το κεφάλι κάτω, με το να έχουμε ξεχάσει να χαμογελάμε δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Αντί να βλέπουμε δυσκολίες σε κάθε ευκαιρία, να βλέπουμε ευκαιρίες σε κάθε δυσκολία όπως είπε και ο Winston Churchill. Ένας άνθρωπος γεμάτος μιζέρια, δυστυχία και απαισιοδοξία είναι επικίνδυνος να μετατραπεί σε φορέα απεχθoύς μεταδιδομένου νοσήματος όπως η κατάθλιψη.
Το κίνημα της Αισιοδοξίας προτρέπει, ανάμεσα σε πολλά άλλα, να σταματήσουμε να βλέπουμε τα δελτία ειδήσεων των τηλεοράσεων, εκπομπές που ανακυκλώνουν τον φόβο και την ανασφάλεια μας για το παρόν, τις νεκρολογικές αναλύσεις των ειδικών για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας και τις τραγωδίες που έχουν συμβεί σε άλλες χώρες με τα ίδια με εμάς προβλήματα.
Δεν σταματάμε να σκεφτόμαστε αισιόδοξα, να λέμε καλημέρα, να γελάμε και να απολαμβάνουμε το αληθινό νόημα της ζωής. Η ζωή συνεχίζεται εξίσου ευχάριστη και χωρίς τα προνόμια που χάνουμε. Αρκεί να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Ας στρατευθούμε στο κίνημα της αισιοδοξίας και θα έρθουν οι καλύτερες μέρες σε πείσμα των ειδικών «νεκροθαφτών».

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

BIZART Η φωτεινή πλευρά της ζωής.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Σουρεάλ, ήταν η απάντηση πολλών από εμάς στα δυσοίωνα θέματα που μας ταλανίζουν, με την ευκαιρία του αποκριάτικου ξεσαλώματος.
Βγάλαμε για λίγο τα κεφάλια έξω και το ρίξαμε στην παλαβή. Υιοθετήσαμε τη γνωστή φράση του Πέτρου «η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή». Δεν πετάξαμε αετό λόγω κακοκαιρίας, πετάξαμε όμως από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας ότι μας προβληματίζει και μας αγχώνει. Κάναμε like στο BIZART και τα κάναμε λαμπόγυαλο…. Δεν έμεινε χαρτοπετσέτα και σουβέρ που να μην πεταχτεί ακούγοντας την θεϊκή φωνή της Αντιγόνης να τραγουδά το γνωστό λαϊκό άσμα αφιερωμένο στη Μέρκελ «Μου ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια»!
Αποδείξαμε στην Άγρια Δύση ότι οι Έλληνες γλεντάμε και στα δύσκολα με χαλβά, ταραμά και χύμα κρασί. Αυτά είναι τα αντιβιοτικά φάρμακα που χρειάζονται οι Έλληνες για να πολεμήσουν όλα τα Μνημόνια!
Η απόγνωση, η πίκρα, η οργή, ο θυμός είναι για τα «ανθρωπάκια» που μετρούν τη ζωή λογιστικά.
Give yourself a chance και βάλτε στα sos σας ένα «πέρασμα» από το BIZART της αρεσκείας σας.
Διώξτε τη μαυρίλα. Δείτε τη φωτεινή πλευρά της ζωής γιατί «μια ζωή την έχουμε»….


Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Social media. Το Ελ Ντοράντο της Ελληνικής Διαφήμισης

Αρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Η κάθε κρίση κρύβει και ευκαιρίες. Έτσι, λένε οι ειδικοί σ’ όλο τον κόσμο και θα πρέπει να τους πιστέψουμε. Έχουν αποδείξεις, cases studies άλλωστε...
Η κρίση στην ελληνική διαφήμιση έκρυβε ένα νέο ΕΛ ΝΤΟΡΑΝΤΟ, μια νέα πηγή εσόδων για τις διαφημιστικές εταιρείες που ακούει στο όνομα Social media.
Νέες υπηρεσίες, για μια νέα γενιά καταναλωτών αλλά και διαφημιζομένων.
Η αλματώδης πρόοδος της τεχνολογίας σε συνδυασμό με τον κορεσμό των παραδοσιακών τρόπων επικοινωνίας και του νέου τρόπου ζωής των καταναλωτών, αλλάζουν τα γνωστά μας δεδομένα.
Αποτέλεσμα: Τα διαφημιστικά κονδύλια «σπάνε» σε περισσότερα μέσα, οι εξπέρ των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών γίνονται διαφημιστές, νέες ορολογίες με τελευταίο συνθετικό την λέξη «digital» κατακλύζουν τη διαφημιστική αγορά, στα σκαριά νέα σεμινάρια για εξειδίκευση στα social media, δωρεάν διαφημιστικές εφαρμογές σε iphone, σε ipad, στα πάντα. Τα πάντα digital ακόμη και κομπολόγια!
Ένα νέο ΕΛ ΝΤΟΡΑΝΤΟ αρχίζει να καλεί επίδοξους διαφημιστές – χρυσοθήρες να πλουτίσουν. Ο χρόνος θα το δείξει, απλά να θυμήσουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι χρυσοθήρες ανεφώνησαν «άνθρακες ο θησαυρός!»

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΑΠΟ "ΤΟ EMAIL ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ"... ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Αθήνα, Φεβρουάριος 2012


Aξιότιμε/η κύριε/α,
Στα τέσσερα χρόνια που κυκλοφορεί το γνωστό σε όλους σας μηνιαίο περιοδικό «Το e-mail της Πολιτικής και της Αυτοδιοίκησης»
έχει πετύχει να είναι ο μοναδικός οδηγός με τις πιο σύγχρονες συμβουλές πολιτικής επικοινωνίας.
Κρίνοντας μάλιστα από το ενδιαφέρον σας όχι απλά να το διαβάζετε αλλά να το αρχειοθετείτε, πιστεύουμε ότι οι συμβουλές που προσφέρουμε είναι πολύτιμες στην καθημερινότητα της πολιτικής σας πορείας.

Aξιότιμη/ε κυρία/ε,
Όπως ήδη έχετε διαπιστώσει «Το e-mail της Πολιτικής και της Αυτοδιοίκησης» έχει αναστείλει την έντυπη έκδοσή του. Aυτό έγινε για ευνόητους λόγους περιορισμού των εξόδων.
Όμως, δεν θέλουμε να λείψουμε από κοντά σας, ιδιαίτερα τώρα που η πολιτική και οι πολιτικοί βρίσκονται σε κρίση και οι τεχνικές της Πολιτικής Επικοινωνίας αλλάζουν... Αποφασίσαμε να προσφέρουμε τις γνώσεις και τις εμπειρίες μας μέσα από τα νέα εργαλεία της σύγχρονης τεχνολογίας.
Κάθε μήνα «Το e-mail της Πολιτικής και της Αυτοδιοίκησης» θα βρίσκεται στον υπολογιστή σας. Θα έρχεται αποκλειστικά στο δικό σας e-mail.

Aξιότιμε/η κύριε/α,
Για να έχετε «Το e-mail της Πολιτικής και της Αυτοδιοίκησης» κάθε μήνα στον υπολογιστή σας, σας παρακαλούμε να μας δώσετε τη διεύθυνση του e-mail που θέλετε να σας το στέλνουμε ή στο e-mail: ananasa@otenet.gr, ή στο fax: 210-9218779 ή στο τηλέφωνο: 210-9246770.
«Το e-mail της Πολιτικής και της Αυτοδιοίκησης» σίγουρα θα σας βοηθήσει να επικοινωνήσετε πιο αποτελεσματικά με τους πολίτες, είτε είστε εν ενεργεία πολιτικός είτε νέος υποψήφιος.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,
Θανάσης Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγος

Η «Δημιουργική θλίψη» στο δρόμο της διαφήμισης;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Τα τελευταία χρόνια είναι εμφανέστατη στο χώρο της διαφήμισης η «δημιουργική θλίψη» των ανθρώπων που στελεχώνουν τα δημιουργικά τμήματα των διαφημιστικών εταιριών.
Ο κανόνας που ίσχυε ότι οι δημιουργικές ομάδες κατακλύζονταν από στελέχη ανέμελα, χαρούμενα, ατίθασα, αισιόδοξα και απρόβλεπτα δημιουργικά, αποτελεί πλέον την εξαίρεση.
Τα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν τον κλάδο μας, πυροδοτούν αντί για χαρά και δημιουργία, θλίψη και άγχος.
Πολλά από τα υποσχόμενα δημιουργικά μυαλά είναι ευάλωτα στο άγχος και επιρρεπή στην κατάθλιψη. Οι λόγοι προφανείς με προεξάρχουσα την ανασφάλεια εργασίας. Η εικόνα του χαρούμενου δημιουργικού τμήματος των παλαιότερων εποχών είναι μια νοσταλγική ανάμνηση για τους παλαιότερους που όμως φοβάμαι δεν θα ζήσουν οι νεότεροι .
Εξαίρεση αποτέλεσαν οι ευρηματικές δημιουργίες του «ομορφάντρα» και της «αγαπούλας».
Γι αυτό αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους συντελεστές των υπέροχων αυτών διαφημιστικών ταινιών που μέσα στη μαυρίλα των ημερών μας κάνανε να αλλάξουμε διάθεση έστω και για λίγα δευτερόλεπτα.
Ελπίζουμε να πολλαπλασιαστούν οι δημιουργικές προσπάθειες τέτοιου είδους και από άλλες εταιρίες, γιατί καιροφυλακτεί η «δημιουργική θλίψη».

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ: «Ο ΑΚΡΟΑΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΚΡΙΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΗΛΕΘΕΑΤΗ»

Σε αυτή τη φάση η Στέλλα Παπαμιχαήλ, «ντεν έκει εκπομπή, καρντιά μου», όπως θα έλεγε και ο πρωταγωνιστής της γνωστής διαφήμισης Διατηρούσε, όμως, εκπομπή από το 2005 έως και τον Απρίλιο του 2011, σε διάφορες ζώνες του προγράμματος του «Αθήνα 9,84». Παραμένει δημοσιογράφος του δημοτικού ραδιοφώνου, όμως, και πάντα, εκεί στο βάθος, παραγωγός μιας εκπομπής. Επίσης, έχει δομημένη σκέψη, χιούμορ, άποψη, αλλά μην τα λέω εγώ, διαβάστε παρακάτω...


Πόση ώρα προετοίμαζες την εκπομπή σου;
Η προετοιμασία μιας εκπομπής είναι το δύσκολο κομμάτι, ο «αέρας» - με μια σχετική τριβή - είναι το πιο εύκολο. Το βασικότερο στην προετοιμασία και το σχετικό ψάξιμο που πρέπει να κάνεις, είναι τι θέλεις να πεις στον ακροατή, τι θέλεις να «επικοινωνήσεις» κάθε φορά και αυτό βέβαια εξαρτάται και από το concept μιας εκπομπής και από το αν την κάνεις μόνος σου ή με άλλον, αλλά και από την ίδια τη διάθεσή σου
Συνήθως, όταν είσαι «ζευγάρι» βγαίνει πιο εύκολα, υπό την προϋπόθεση να ταιριάζεις ραδιοφωνικά με τον άλλον, όταν είσαι μόνος θέλει μεγαλύτερη δουλειά στην προετοιμασία Προσωπικά, μου έχει τύχει να κάτσω και οχτάωρο σε φάση προετοιμασίας, μπροστά στον υπολογιστή, ψάχνοντας το ένα που φέρνει συνήθως το άλλο κ.λπ. Είναι ωραίος χρόνος, όμως, δημιουργικός!
Αν πρέπει να μιλήσω για το σήμερα, θα σου πω ότι σε ένα ενημερωτικό ραδιόφωνο μπορείς να συμβάλλεις δημοσιογραφικά από διάφορες θέσεις. Αρκεί να σου αρέσει αυτό που κάνεις, να μη σου βάζουν «στεγανά» και να το κάνεις με μεράκι

Ποιο θεωρείς ότι είναι το μέλλον των δημοτικών ραδιοφώνων;
Νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν και να διατηρήσουν τον ενημερωτικό χαρακτήρα τους. Προσωπικά πιστεύω στο καλό, παραδοσιακό ραδιόφωνο, που το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά σου θα σε ενημερώσει και θα το απόγευμα θα σε συντροφεύσει με καλή μουσική Οι εναλλακτικές του μορφές με φοβίζουν κάπως, με την έννοια ότι το συνειδητοποιημένο κοινό που θα επιλέξει να ακούσει ραδιόφωνο θέλει να ακούσει πραγματικές ειδήσεις, να ενημερωθεί σφαιρικά για την εσωτερική επικαιρότητα και τα διεθνή, που συνήθως δεν του το προσφέρει η τηλεόραση, να ακούσει μια συνέντευξη που δεν θα διακόπτουν συνεχώς τον συνεντευξιαζόμενο Γι αυτό, ας πούμε, οι δημοσιογράφοι του ραδιοφώνου δεν είναι σταρ, με την έννοια που έχουμε συνηθίσει, είναι όμως εργάτες. Στο ραδιόφωνο ο ακροατής είναι πιο αυστηρός κριτής από τον τηλεθεατή, γι αυτό συνήθως και το κοινό του ραδιοφώνου είναι πιο ώριμο κοινό. Ειδικά για τα δημοτικά ραδιόφωνα, νομίζω ότι στην αποστολή τους πρέπει να εντάξουν περισσότερα χρηστικά θέματα για την πόλη, π.χ. προτάσεις εξόδου, χωρίς βέβαια να γίνουν ένας οδηγός πόλης. Μπορούν επίσης να γίνουν ανταγωνιστικά, γιατί, τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία, υπάρχει ένα αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό που εργάζεται σε αυτά, που αν αξιοποιηθεί σωστά και στην κατάλληλη θέση, μπορεί να κάνει σημαντική δουλειά.

Ποια είναι η πρώτη πρόταση που σου έρχεται στο μυαλό ακούγοντας τη λέξη "ραδιόφωνο";
Το «ραδιόφωνο» για μένα είναι παρέα! Αν το καλοσκεφθείς, συνήθως ακούμε ραδιόφωνο όταν είμαστε μόνοι μας, στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι. Δεν μας δεσμεύει, όπως η τηλεόραση, με την έννοια ότι μπορούμε να κάνουμε κι άλλα πράγματα ταυτόχρονα Είναι σαν ένας φίλος, από τον οποίο ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε ή μοιραζόμαστε σκέψεις.

Συνέντευξη στον Σπύρο Σεραφείμ στο site e-tetradio.gr

ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ;

ΤΑ ΜΕDΙΑ, Η ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΑ ΜΑΣ!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Τα πιο τρανταχτά πρόσφατα παραδείγματα είναι αυτά των εκπροσώπων μας στο Κοινοβούλιο που πιάστηκαν αδιάβαστοι με το μνημόνιο και τον επαναστάτη – μακελάρη για την τιμή του αρχηγού.
Ηλεκτρονικά Μέσα και ολόκληρος ο έντυπος Τύπος βούιξαν για τα κατορθώματα των πολιτικών μας που φαίνεται η εικόνα τους να έχει «τσουρουφλιστεί».
Το εύκολο συμπέρασμα θα ήταν ότι ζούμε σε μια εποχή έκλυσης των ηθών και έκπτωσης των αξιών, σε μια εποχή όπου η ποιότητα εξαφανίζεται και κυριαρχεί η ευκολία και το ετοιματζίδικο. Το εύκολο συμπέρασμα θα ήταν ότι οι σημερινοί πολιτικοί είναι αστείοι, χαμηλού επιπέδου, ασήμαντοι, γι αυτό και παρουσιάζουν αυτή η δημόσια εικόνα, ενώ παλιότερα τα πράγμα ήταν αλλιώς. Είναι, όμως, έτσι η πραγματικότητα; Πολύ αμφιβάλω.
Στο παρελθόν η χώρα έχει μπει σε σοβαρές πολιτικές κρίσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων τα περισσότερα μέλη του Κοινοβουλίου δεν είχαν το σθένος που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Για τους περισσότερους ελάχιστα γνωρίζουμε, ίσως δικαίως. Η μικρή ισχύς των Μέσων κατά το παρελθόν είχε ως αποτέλεσμα να γνωρίζουν λίγα οι πολίτες για τους πολιτικούς τους, για τους πολιτικούς που είχαν την πολυτέλεια να κρύβονται πίσω από τον τίτλο και το κουστούμι τους και να αντλούν απ’ αυτά το κύρος που απαιτούσε η θέση. Πέραν αυτών όμως;
Σήμερα έχουμε την ευτυχία ή τη δυστυχία, όπως θέλετε δείτε το, να βλέπουμε σε καθημερινή βάση τους εκπροσώπους μας φάτσα κάρτα στα Μέσα. Να τους ακούμε να εκφράζουν άποψη όχι μόνο για όσα ξέρουν και μπορούν να καλύψουν, αλλά και για άλλα, που ίσως τους δυσκολεύουν. Αυτές οι νέες, ενισχυμένες υποχρεώσεις τους είναι πολύ λογικό να τους οδηγούν συχνά σε υπερβολές, σε σημείο που να ξεπερνούν τα όρια. Αυτό, φυσικά, δε σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν είναι καλοί στο έργο που τους επέλεξαν οι πολίτες για να φέρουν σε πέρας.
Γι αυτό, πολιτικοί άρχοντες προσοχή: η έκθεση στα Μέσα μπορεί να σας προσφέρει την πολυπόθητη δημοσιότητα, μπορεί ακόμη και να σας βοηθήσει σημαντικά στην πολιτική σας πορεία. Μην ξεχνάτε ότι δεν εκπροσωπείτε μόνο τον εαυτό σας, αλλά και ένα ολόκληρο θεσμό. Και μην υποτιμήσετε ποτέ τις μακροχρόνιες, αρνητικές συνέπειες που ένα λάθος μπροστά στην κάμερα μπορεί να έχει για τη σταδιοδρομία σας. Γιατί, όπως σωστά έχει ειπωθεί, τα ΜΜΕ είναι σαν τη φωτιά: όταν κάθεσαι μακριά κρυώνεις, όταν κάτσεις πολύ κοντά τσουρουφλίζεσαι!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Τα παραλειπόμενα μιας χρονιάς…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα θα μείνουν στη δική μας οικογένεια, την οικογένεια της επικοινωνίας, τα φετινά Χριστούγεννα και ο χρόνος που έφυγε.
Επιχειρήσεις πτώχευσαν, άνεργοι πολλοί συνάδελφοι, μειώσεις μισθών, περικοπές παντού, αναστολές εκδόσεων.
Είχαμε και την πρώτη για τον κλάδο μας αυτοκτονία λόγω χρεών….
Χάθηκε από όλους μας το χαμόγελο, χάθηκε η αισιοδοξία. Όλοι περιμένουμε τα χειρότερα που θα ‘ρθουν, κι ας διανύουμε μόνο το πρώτο σκαλί στο ζοφερό κατώφλι του νέου χρόνου. Φανταστείτε τη συνέχεια….
Αλήθεια, ποιος το περίμενε κολοσσοί διαφημιστικές εταιρίες να καταρρεύσουν μέσα σε λίγους μήνες; Ποιος το περίμενε να κλείνουν το ένα μετά το άλλο πανελλήνια Μέσα;
Ποιος το περίμενε να υπάρξουν Χριστούγεννα χωρίς εταιρικές εκδηλώσεις και δώρα, χωρίς κάρτες, χωρίς δαπάνες επίδειξης;
Ποιος τα περίμενε όλα αυτά;
Οι ειδικοί λένε ότι η κρίση φέρνει ευκαιρίες, όμως μήπως εννοούν όπως οι πόλεμοι που φέρνουν ευκαιρίες σε μαυραγορίτες και δοσίλογους;
Λένε η κρίση μας προτρέπει να ξαναγεννηθούμε, όμως δεν λένε αν προλαβαίνουμε!
Λένε ότι με την κρίση ξαναβρίσκουμε τη χαμένη αίσθηση του μέτρου, δεν λένε όμως πόσοι θα επιβιώσουμε από το σοκ της φτωχοποίησης, για να το βρούμε!
Μοναδική παρηγοριά για διέξοδο από τα αδιέξοδα οι παρθενομάρτυρες Πίστης, Ελπίς, Αγάπη και Σοφία η μητέρα τους.
Όσο για την ετεροθαλή αδελφή τους Αλληλεγγύη ξεχάστε την, στον κλάδο της επικοινωνίας είμαστε!
Και στις καλές εποχές ο ένας έβγαζε το μάτι του άλλου…!
Καλή Χρονιά!


Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Πώς να κερδίσετε σε μια «κούρσα» διαδοχής τη θέση του Αρχηγού…

Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου- Δ/ντή της εταιρείας Πολιτικής Επικοινωνίας Think Politics

Η ιστορία έχει δείξει ότι αλλαγές αρχηγών κομμάτων γίνονται μετά από μια βαριά ήττα που έχει δυσκολίες στην διαχείριση της ή μετά από δυσκολίες των αρχηγών να κρατήσουν την ενότητα του κόμματος λόγω της διαφαινόμενης ήττας στις εκλογές ή και σε παραιτήσεις. Τα δαχτυλίδια της διαδοχής δίνονται με πολλούς τρόπους άμεσους και έμμεσους.
Η αντικατάσταση του αρχηγού θεωρείται επιβεβλημένη και αναγκαία για τη νέα αρχή και εσωτερική ανασυγκρότηση του κόμματος και έτσι αρχίζει το παιχνίδι της διαδοχής. Η πολιτική «πιάτσα» θεωρεί πολύ δύσκολο να γίνει κάποιος αρχηγός κόμματος αν δεν είναι από οικογενειακό τζάκι, για να πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής. Κατά καιρούς ακούγονται ορισμένα ονόματα πρωτοκλασάτων στελεχών των κομμάτων να «παίζουν» ως διάδοχοι, δελφίνοι, εν δυνάμει αρχηγοί του ενός ή του άλλου κόμματος. Όμως ποιος θα είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος, ποιον και γιατί θα ψηφίσει η κομματική βάση; Η εικονική πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει τα ΜΜΕ ή η πραγματικότητα που έχει ανάγκη ο κομματικός συνδυασμός από ένα νέο υποψήφιο.
Διαβάζοντας την μέχρι τώρα ιστορία της διαδοχής αρχηγών κομμάτων δεν έχουμε να διδαχθούμε πολλά. Η οικογενειοκρατία δεσπόζει στις επιλογές. Το όνομα του υποψηφίου μετράει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Όσο όμως το πολιτικό σύστημα αλλάζει, οι ψηφοφόροι ξυπνάνε, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, δεν αρκεί πλέον το όνομα να δώσει το στέμμα. Χρειάζονται πολλές δεξιότητες τις οποίες θα πρέπει να έχει ένας υποψήφιος αρχηγός για να κερδίσει τη βάση του κόμματος. Αυτοί ψηφίζουν και οι πολίτες το επιβεβαιώνουν ή το απορρίπτουν στην πρώτη εκλογική ευκαιρία. Ας εξετάσουμε κάποιες βασικές ικανότητες που οδηγούν στην κορυφή της ηγεσίας ενός κόμματος.
• Να παραμένει ψύχραιμος και υπομονετικός και να μην παρασύρεται από τις εκάστοτε προκλήσεις των διαφόρων «σειρήνων» όπως τα ΜΜΕ, των άλλων μνηστήρων και όλων όσων θα προσπαθήσουν να τον «κάψουν» εκθέτοντας τον πολύ γρήγορα.
• Να γνωρίζει καλά τον τρόπο που παίζεται το παιχνίδι κάθε διαδοχής. Τα διάφορα MEDIA δεν εκλέγουν αρχηγό. Αυτός εκλέγεται είτε από τους κομματικούς εκλέκτορες, είτε από τη βάση των ψηφοφόρων του κόμματος. Να σέβεται τους φίλους και οπαδούς του κόμματος του και να μην «αντιπολιτεύεται» τους άλλους μνηστήρες ή τον παραιτηθέντα αρχηγό.
• Νέος στην ηλικία με «άφθαρτη» εικόνα. Ο μέσος όρος της ηλικίας των ανθρώπων που ασχολούνται με την πολιτική έχει κατέβει, με αποτέλεσμα το πρώτο ζητούμενο των πολιτών να είναι ο αρχηγός του κόμματος νέος σε ηλικία. Να γνωρίζει των κώδικα επικοινωνίας της νεολαίας και να είναι γνώστης των νέων τεχνολογιών επικοινωνίας. Να προέρχεται από τη μεσοαστική τάξη και να μην βαρύνεται με «αμαρτήματα» πολικά ή μη.
• Να είναι επικοινωνιακός. Να «παίζει» με το φακό της τηλεόρασης, να γνωρίζει τους κανόνες συζήτησης και αντιπαράθεσης, τη γλώσσα του σώματος, την ελληνική γλώσσα. Να γράφει στο γυαλί, να λάμπει στις φωτογραφίες. Να δημιουργεί την εικόνα ότι είναι ένας «δικός» μας άνθρωπος.
• Να είναι τολμηρός, αλλά και σταθερός. Τολμηρός σε νέες ιδέες, σταθερός στις απόψεις, στις πεποιθήσεις του. Μακριά απ’ αυτόν η ετικέτα του «κωλοτούμπα» πολιτικού.
• Να γνωρίζει τους κομματικούς μηχανισμούς, αλλά να μην ταυτίζεται. Να μην θεωρείται δημιούργημα των κομματικών μηχανισμών, να έχει όμως τον έλεγχό τους. Οι κομματικοί μηχανισμοί, αν και δεν έχουν τη δύναμη που είχαν παλαιότερα, μπορούν ακόμη να αλλάξουν δεδομένα σε μία εκλογική αναμέτρηση.
• Να είναι επιτυχημένος επαγγελματίας. Πολλοί πολιτικοί κατηγορούνται ότι δεν έχουν «κολλήσει» ένσημα με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν τα προβλήματα εργασίας. Ένας επιτυχημένος επαγγελματίας έχει περισσότερα προσόντα για τη θέση του αρχηγού.
• Να κρατάει τους κόλακες μακριά, είτε αυτοί προέρχονται από την κομματική αυλή, είτε από τα ΜΜΕ, όπου μερικοί ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής κολακείας. Κι αυτό να φρονήσει να γίνει γνωστό στους πολίτες.
• Να γνωρίζει το σύστημα των «λαγών». Ο υποψήφιος που γνωρίζει πως μπορεί να δουλέψει με λαγούς, θα βοηθηθεί αφενός να περιορίσει τους αντιπάλους του «καίγοντας» την υποψηφιότητά τους κα αφετέρου να ξεφύγει όταν ο ίδιος χρησιμοποιηθεί σαν λαγός! Αυτός ο κανόνας ισχύει και στους αγώνες δρόμου μεγάλων αποστάσεων, όπως ο πολιτικός στίβος.
• Να δουλεύει με επαγγελματίες. Οι συνεργάτες του υποψηφίου θα πρέπει να είναι όλοι επαγγελματίες. Η επιλογή τους θα πρέπει να γίνεται με αξιοκρατικούς όρους και όχι με όρους συναισθηματικούς.
• Να γνωρίζει τα ΜΜΕ. Να γνωρίζει πολύ καλά την αρχή «πρέπει να κρατάς τα ΜΜΕ σε μία απόσταση. Ούτε μικρή γιατί μπορεί να καείς, ούτε μεγάλη γιατί μπορεί να κρυώσεις». Η διαχείριση των Μέσων είναι έργο δύσκολο και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις.
• Να κλείνει την πόρτα στους Εφιάλτες. Να δίνει μεγάλη προσοχή στην επιλογή των συνεργατών, που μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα/ ευκαιρία εσκεμμένα ή μη στους αντιπάλους να χτυπήσουν πισώπλατα.
• Να είναι έτοιμος για τα πάντα. Να μην ξαφνιάζεται από τίποτα. Τα παιχνίδια της διαδοχής είναι πάντα βρώμικα. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη πολλαπλασιάζονται, οι απόπειρες εξαγοράς και δωροδοκίας των συνεργατών εντείνονται, οι προσπάθειες πολιτικής και ηθικής εξόντωσης πληθαίνουν. Χρειάζεται ευφυΐα, ψυχραιμία και προνοητικότητα. Όταν μπαίνεις σε ναρκοπέδιο, κινείσαι με ελιγμούς! Ακόμη να γνωρίζει ότι και ο δικός του πολιτικός χρόνος κάποτε θα τελειώσει.
• Να έχει μεγάλη πολιτική σκιά. Να μη θεωρείται δογματικός. Να έχει «πέραση» και σε άλλους κομματικούς χώρους. Να εμπνέει για μελλοντικές νικηφόρες αναμετρήσεις και να περνάει μηνύματα αλλαγών που χρειάζονται.
• Να έχει brand-name και λογότυπο. Για όλους όσους ασχολούνται με το μάρκετινγκ, κάθε ένα προϊόν πουλάει πρώτα με το όνομά του. Όσο πιο μικρό και ευκολομνημόνευτο είναι το όνομά του, τόσο περισσότερο πουλάει. Οι πολιτικοί που είναι γνωστοί με τα μικρά τους ονόματα θεωρούνται πιο «δικοί» μας και είναι σίγουρα πιο επιτυχημένοι. Ακόμη και το λογότυπο, ο σχεδιαστικός τρόπος γραφής του ονόματός του τον κάνει να ξεχωρίσει από τους υπολοίπους.

Δείτε λοιπόν, πόσοι από τους σημερινούς πολιτικούς μας συγκεντρώνουν πολλά από τα ανωτέρω για να μπουν στην «κούρσα» της διαδοχής όταν θα έρθει η ώρα να ανοίξουν οι διαδικασίες αλλαγής αρχηγού του κόμματος τους.

ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ ΤΟΥ FΑCΕΒΟΟΚ.....

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Στον «μικρόκοσμο» του facebook και των λοιπών διαδικτυακών καναλιών «ζει» η μισή και βάλε Ελλάδα. Όλοι πιστεύουμε ότι με μια ανάρτηση στο facebook ή στο twitter κάνουμε κάτι μοναδικό και σπουδαίο. Άλλοι πουλάμε κάθε είδους πραμάτειες, άλλοι πολιτικολογούμε μετ’ ευτελείας και άλλοι βγάζουμε τα εσώψυχα μας.
Φτιάχνουμε εικονικούς φίλους πιστεύοντας ότι αυτοί μας αγαπάνε, θα συντρέξουν στο πρόβλημα μας ή ακόμη θα μας ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές. Κούνια που μας κούναγε όλους. Μια απλή διακοπή ρεύματος και όλα και όλοι χάθηκαν από προσώπου facebook και των λοιπών διαδικτυακών καναλιών.
Χτίζουμε καθημερινά στην άμμο φτιάχνοντας πολύπλοκα συστήματα επικοινωνίας και ενημερώνοντας τους εικονικούς φίλους μας ακόμη και για τις πιο προσωπικές μετακινήσεις μας.
Ο νέος αυτός «μικρόκοσμος» μας είναι ένα είδος ναρκωτικού, σε συσκευασία σύγχρονης τεχνολογίας επικοινωνίας. Ένα ναρκωτικό που απομονώνει, φακελώνει, αποβλακώνει και δημιουργεί παθολογικές εξαρτήσεις στους «μανιακούς» χρήστες του. Όσο για όλους όσους πιστεύουν ότι ορισμένες επαναστάσεις πέτυχαν λόγω twitter ας ψάξουν καλύτερα τους λόγους επιτυχίας.
Οι ευχές της στήλης για καλές γιορτές έχουν αναρτηθεί στον τοίχο μου στο facebook!


Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΕΛΛΗΝΕΣ: ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ....

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Όπως λένε, το μοιραίο ή καλύτερα το τέλος των περισσότερων επιχειρήσεων είναι πλέον ορατό στον καθένα. Όπως λένε, είναι απορίας άξιον, το πώς ακόμη πολλές εταιρίες συνεχίζουν να επιβιώνουν. Η οικονομική κρίση δύσκολα αντιμετωπίζεται, οι συνέπειες της φαίνονται σε ισολογισμούς και μηνιαία ισοζύγια, οι κυβερνήσεις αλλάζουν αλλά δεν αντιδρούν, τίποτα δεν αναθεωρείται, κανένας δεν παρεμβαίνει και όλοι έχουν αποδεχθεί όπως λένε ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον!
Όπως λένε, η χώρα βρίσκεται στην δυσχερή θέση της οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας και οι Ελληνικές επιχειρήσεις στο χείλος του γκρεμού. Φοβισμένοι και ανήμποροι περιμένουμε τον «από μηχανής Θεό», να μας σώσει. Αυτά λένε.
Κι όμως, μεταβολή από την ύφεση στην ανάπτυξη δεν θα έρθει ούτε μετά από λιτανείες, ούτε από τους ανίκανους πολιτικούς, που βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα ως ταπεινές χαμηλοβλεπούσες κόρες.
Η λύση είναι εξαιρετικά απλή. Η ανάπτυξη θα έρθει από εμάς ως καταναλωτές και ως επιχειρηματίες.
Ως καταναλωτές θα πρέπει να «προικοδοτήσουμε» με τις αγορές μας κάθε τι που παράγεται στην Ελλάδα. Να γυρίσουμε την πλάτη σε κάθε τι εισαγόμενο όταν υπάρχει αντίστοιχο Ελληνικό προϊόν.
Ως επιχειρηματίες να δείξουμε ότι δεν εγκαταλείπουμε τη μάχη, επενδύοντας σε καινοτόμες δράσεις και ανθρώπινο δυναμικό.
Είναι ζωτικής σημασίας να διατηρήσουμε ένα κλίμα εμπιστοσύνης, μετατρέποντας το σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για να αποσοβηθούν τα επίχειρα της κρίσης.
Νομοτελειακά, τον τελευταίο λόγο θα τον έχουμε εμείς! Θα τον πάρουμε;



Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Εκλογές ΕΒΕΑ ή μήπως Φοιτητικές εκλογές;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Ένας κύκλος υποψηφίων συμβούλων, γραμματέων, κολλητών φίλων και παρατρεχάμενοι των υποψηφίων, παρατεταγμένοι ως φρουρά πραιτοριανών στην κεντρική είσοδο του κτιρίου «πασάρουν» στους εισερχόμενους εκλογείς διαφημιστικά φυλλάδια, κάρτες, και επιστολές των υποψηφίων. Όλος ο θίασος επί σκηνής και εισόδου στην παράσταση του έργου «Εκλογές ΕΒΕΑ 2012-2016».
Οι εκπρόσωποι της σύγχρονης οικονομίας κάνουν εκλογές με τις πλέον παραδοσιακές μεθόδους της πολιτικής επικοινωνίας. Στο βωμό της ψηφοθηρίας της τελευταίας στιγμής χρησιμοποιούνται μέθοδοι που προάγουν τον ευτελισμό και την υποτίμηση της αξιοπρέπειας εκλογέων και υποψηφίων.
Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, του internet, facebook, twitter και YouTube, όπου οι περισσότερες εκλογές γίνονται μέσω των δυνατοτήτων της σύγχρονης τεχνολογίας, ένας κλάδος που θέλει να λέγεται σύγχρονος, έχοντας στις τάξεις του χιλιάδες μέλη, επιμένει παραδοσιακά, με κάλπες!
Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το μικρό σημείωμα μου βρίσκει σύμφωνους πολλούς από τους υποψήφιους συμβούλους και πολλά από τα μέλη. Δεν ξέρω αν στην δύσκολη συγκυρία για τον κλάδο, υπάρχει η πολυτέλεια για τέτοιου είδους αλλαγές ή ακόμη και για σκέψη αλλαγών.
Το σίγουρο είναι ότι οι τέτοιου είδους εκλογές δεν είναι ατραξιόν, ούτε θίασος πλανόδιων αφισορρυπαντών.
Ιδιαίτερα για όσους έχουν βλέψεις για την κεντρική πολιτική σκηνή.


Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS