«Κερδάμε» χρόνο Σύντροφοι! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Στα χαρακώματα θα βρεθούν για άλλη μια φορά Κυβέρνηση και το σύνολο της Αντιπολίτευσης. Η πρώτη να πανηγυρίζει μεγαλοφώνως ότι «κατατρόπωσε» τις απαιτήσεις των δανειστών και δεν θα πάρει «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα», η δε Αντιπολίτευση να μιλά για «πανωλεθρία» και κίνδυνο για νέο σκληρότερο μνημόνιο. Φυσικά ο λαός θα πληρώσει το τίμημα, το μάρμαρο της νέας συμφωνίας. Όποια κι αν αποδειχτεί στο τέλος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το GREXIT πήρε για άλλη μια φορά «παράταση»!
 
Μετά τη διαφαινόμενη επώδυνη συμφωνία της Κυβέρνησης με τους δανειστές, και τους πανηγυρισμούς της για το ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα, η ψήφιση όλων των νόμων και τροπολογιών που θα έρθουν στο Κοινοβούλιο είναι μια τυπική διαδικασία για τους βουλευτές της συγκυβέρνησης. Ψηφίζουμε και «κερδάμε» χρόνο παραμονής στην εξουσία, σύντροφοι! Φυσικά δεν θα θεωρηθεί παράξενο αν η Κυβερνητική πλειοψηφία βγει και ενισχυμένη! Και ο νοών νοείτω.
 
Για πρώτη φορά στην εποχή των μνημονίων χαρακτηρίζονται ως μεταρρυθμίσεις η μείωση των συντάξεων, η μείωση του αφορολόγητου και η έγκριση για ομαδικές απολύσεις. Όσο για τις φοροαπαλλαγές «ζωή να ΄χουμε να τις δούμε» μετά από δύο χρόνια. Πρακτικά δώσαμε πολλά, θεωρητικά πήραμε υποσχέσεις. Θα ψηφίσουν σήμερα τα μέτρα τα οποία αύριο θα καταγγείλουν αν γίνουν αντιπολίτευση.
 
Η Κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει πλέον να ενδίδει στα καθημερινά αριστερά ορμέμφυτα της, με τις γνωστές σκόπιμες καθυστερήσεις των πραγματικών μεταρρυθμίσεων, τις αψυχολόγητες παλινωδίες και υποσχέσεις που αθετεί συστηματικά.
 
Στην επικοινωνιακή διαχείριση της νέας συμφωνίας έχει αποδειχτεί ότι θα δοθεί και πάλι το βάρος από τα κόμματα εξουσίας. Είναι το νέο μετερίζι πολιτικής αναμέτρησης. Στρατηγικά θα κερδίσει το πολιτικό αφήγημα που θα «χτιστεί» ανθρωποκεντρικά. Στις απαιτητικές εποχές που θα έρθουν είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο. Τα περισσότερα κόμματα σκέφτονται επικοινωνιακά με όρους δικής τους ωφέλειας. Από «μέσα προς τα έξω» ενώ οι πιο πετυχημένες πολιτικές επικοινωνίας είναι όσες σκέφτονται αντίθετα. «Από έξω προς τα μέσα». Δηλαδή, εστιάζεται και κατανοείται πρώτα ο πολίτης και οι ανάγκες του και μετά διαμορφώνεται ο τρόπος προσέγγισης του, η πολιτική επικοινωνία.
 
Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχε επενδύσει επικοινωνιακά στη στρατηγική των πρόωρων εκλογών «από  μέσα προς τα έξω» που φαίνεται ότι αυτό – ακυρώνεται από τα νέα δεδομένα. Περιμένουμε να δούμε το νέο πολιτικό αφήγημα, το γνωστό από την οικονομία Plan B. Αντίθετα, το κυβερνών στρατόπεδο προσεγγίζει επικοινωνιακά πιο αποτελεσματικά το δικό της κοινό. Πάντα «από έξω προς τα μέσα». Είναι ο δρόμος που ακολουθεί πάντα η επικοινωνία της αριστεράς.
 
Η αρθρογραφία μου, όπως θα έχετε αντιληφθεί όσοι με διαβάζετε, είναι πρόδηλα φιλική στην Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, θεωρώντας την μονόδρομο και στόχο εθνικής επιβίωσης. Είναι κάθετα αντίθετη στους θιασώτες της καφενειακής πολιτικής, στον υπέρμετρο δανεισμό για μη παραγωγικές επενδύσεις, πελατειακές σχέσεις για ψηφοθηρία και συνεχή καθυστέρηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.
 
Με το άναμμα του «πράσινου», σε ένα δύσκολα συμβιβαστικό πλαίσιο της συμφωνίας και της στοιχειώδους συνεννόησης για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και τον τερματισμό του ψυχοδράματος του εκτροχιασμού της οικονομίας με την αναζωπύρωση της πιθανότητας GREXIT, οι χειμαζόμενοι πολίτες θέλουν να πιστεύουν ότι στο τέλος της ημέρας θα βρεθεί μια λύση για την απαλλαγή από τα μνημόνια μετά από τόσα χρόνια.
 
Για άλλη μια φορά ευχόμαστε το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, να συμφωνήσει σε ένα κοινό πλαίσιο σωτηρίας της χώρας και στη συνέχεια να δώσει τη μάχη της κάλπης, με τα κοινόχρηστα κλισέ- αφηγήματά τους περί σκληρής διαπραγμάτευσης και διαφορετικού μίγματος πολιτικής. 

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Τι μας ξημερώνει, ξέρουμε; Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Κοκορομαχίες άνευ αντικειμένου, λαϊκισμός και ξύλινος λόγος, κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή του τόπου μας όσο πλησιάζουμε σε πιθανές πρόωρες εκλογές. Η μεγάλη κρίση δεν έχει διδάξει και πολλά, με αποτέλεσμα να οδηγούνται όλο και περισσότεροι ψηφοφόροι στο στρατόπεδο της «διαμαρτυρίας» που εκδηλώνεται κυρίως με την αποχή από την κάλπη.
 
Καθημερινά τα πολιτικά - κομματικά συστήματα των δύο μεγάλων κομμάτων «πυροβολούν» οτιδήποτε θα μπορούσε να σταματήσει τις φιλοδοξίες τους για παραμονή στην εξουσία ή για την ανάληψη της. Τάσεις αυτοκτονίας, σε μια χώρα που βρίσκεται στη φάση παρατεταμένης παρακμής και μέσα σε ασύλληπτα αντίξοες κοινωνικές συνθήκες.
 
Δείγμα της αφόρητης ελαφρότητας στην αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων είναι και η υιοθέτηση μιας τάσης μόδας, όπως η πολιτική των δηλώσεων μέσω των «τουίτ». Η λογική των εύκολων λύσεων, η πολιτική ανευθυνότητας και πολιτικού τυχοδιωκτισμού, βρίσκουν ευήκοα ώτα και μέσω των social media, αν και μας οδηγούν στον γκρεμό.
 
Η πολυεπίπεδη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας, φαίνεται να μην προβληματίζει σοβαρά την κυβέρνηση που ψάχνει «αντίδωρα», ως πολεμικά εφόδια όπως το χριστουγεννιάτικο 300άρι, για να εξοπλίσει όσους θα ψηφίσουν τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα, απέναντι στους ψηφοφόρους που τους περιμένουν σε γιορτές, πανηγύρια, κηδείες, καφενεία για να τους τα ψάλλουν!. Την απομυθοποίηση του συνθήματος «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» και τη μερική κατάρρευση του ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς έχουν αρχίσει να την αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι πολίτες, μετά από τα δύο χρόνια ολέθριας διακυβέρνησης του τόπου. Μετά από δυο χρόνια,
η πρώτη φορά αριστερά δείχνει «τραυματισμένη», από τις αυταπάτες και τα ψέματα που μοίρασε, τον άκρατο λαϊκισμό ως βασικό εργαλείο για την κατάκτηση της εξουσίας που χρησιμοποίησε και την εδραίωση ενός καθεστωτικού κομματικού κράτους που επεδίωξε. Και τώρα, ένας ακόμη συμβιβασμός, μια ακόμη μεγαλειώδη κωλοτούμπα, μεταξύ λόγων και έργων, θα αναγκάσει για άλλη μια φορά, στην αλλαγή του ρητορικού αφηγήματος, της σκληρής διαπραγμάτευσης. Κάτι θα βρεθεί ,για να ανατροφοδοτήσει το καύσιμο της παραμονής στην εξουσία!
 
Όμως τα αποθέματα σανού εξαντλήθηκαν, το αντιμνημονιακό αφήγημα ξεφούσκωσε, το έργο της περήφανης και ηρωικής διαπραγμάτευσης, ξεπέρασε σε επανάληψη όλες τις παλιές ελληνικές ταινίες, ο δρόμος του ανέξοδου λαϊκισμού έχει φτάσει στο τέλος του, η χώρα παραμένει χωρίς όραμα, χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα και οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης εμποδίζουν την ομαλή ευρωπαϊκής της πορείας και διχάζουν τους πολίτες με το νόμισμα.
Η ακολουθούμενη παρελκυστική στρατηγική του «δίπορτου», μέσα και έξω της χώρας, με την αθέτηση συμφωνιών και υποσχέσεων για μεταρρυθμίσεις καθώς και ο κυβερνητικός βερμπαλισμός από «φωτεινά» μυαλά, επιβεβαιώνουν τον ξεπεσμό του πολιτικού συστήματος.
Για άλλη μια φορά, οι μέρες είναι κρίσιμες και επικίνδυνες για νέες αντιμνημονιακές αυταπάτες. Χρειάζεται να κρατηθεί γερά το τιμόνι της διακυβέρνησης, έστω και στο παρά πέντε,  με ορθολογική συνθηκολόγηση και όχι ασχεδίαστη ρήξη. Διαφορετικά, Βατερλό!
 
Πραγματικά δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει, με το πολιτικό προσωπικό που επιλέξαμε να μας εκπροσωπήσει στη Βουλή. 

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, η αξιολόγηση θα κλείσει… Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, όσο κι αν εξαντλήθηκαν οι αντοχές και η ανοχή των πολιτών. Άλλωστε η πρώτη φορά είναι η δύσκολη. Μετά το συνηθίζεις!

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, από όλους εκείνους που έκτισαν καριέρα πολεμώντας τον ΕΝΦΙΑ, την αύξηση των φόρων, την εκτόξευση του χρέους, τη φτωχοποίηση του μεγαλύτερου ποσοστού των πολιτών που τους ψήφισαν προσδοκώντας να έρθει η ελπίδα της ανάπτυξης

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, από όσοι, δύο χρόνια τώρα, βαφτίζουν το «μαύρο» άσπρο, δημιουργούν παράλληλα «γεγονότα» για να αποπροσανατολίσουν, να αποσπάσουν την προσοχή του κόσμου από το νέο δυσβάσταχτο κοινωνικό κόστος των μέτρων.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, από όσοι, δεν θέλουν να στερηθούν τα ανέλπιστα προνόμια, ανέσεις και μισθούς απέκτησαν με την εκλογή τους και να επιστρέψουν σε μια μίζερη πραγματικότητα όπως ζουν εκατομμύρια πολίτες λόγω της φτωχοποίησης.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, γιατί οι κυβερνώντες έχουν «τσαγανό» στον κεντρικό πυρήνα τους και στελέχη με κομματικό πατριωτισμό. Δεν έχουν βαρωνίες, φέουδα και συστηματικά διαφωνούντες με τις κυβερνητικές επιλογές, για λόγους προσωπικής προβολής.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν, ανεξάρτητα το πόσο βαρύ είναι το τίμημα της αυταπάτης και εξαπάτησης. Δεν είναι η ώρα για ηρωισμούς τύπου GREXIT και πρόωρων εκλογών. Άλλωστε δεν έχει ανοίξει μύτη και μετά το 2019 που θα εφαρμοστούν "ποιος ζει ποιος πεθαίνει" σύμφωνα με δήλωση κυβερνητικού αξιωματούχου!

Τα μέτρα θα ψηφιστούν. Να το πάρουμε απόφαση. Και να το πάρει απόφαση και ο αστικός πολιτικός κόσμος, δεξιός και κεντρώος της χώρας ότι έχει να μάθει πολλά ακόμη από την "πρώτη φορά αριστερά", αν θέλει κάποτε να κυβερνήσει! 
 
Τα μέτρα θα ψηφιστούν γιατί ένα μεγάλο μέρος των πολιτών έχει «ζομπι-ματοποιηθεί» από την απογοήτευση που βιώνει καθημερινά και αδιαφορεί πλέον στις αυξήσεις κάθε είδους λογαριασμών και μειώσεις μισθών.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν  γιατί δεν φαίνεται ούτε στον ορίζοντα ο εικονικός αρχηγός των δημοσκοπικών ευρημάτων «ΚΑΝΕΝΑΣ» να διεκδικήσει την εξουσία. Με τα ανεμικά ποσοστά των δημοσκοπήσεων δεν φαίνεται να αλλάζει το σκηνικό, λόγω μέτρων.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν γιατί το ακαταμάχητο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, που ευαγγελίζονται οι κυβερνώντες, δεν έχει ακόμη απαξιωθεί στο σύνολο του.

Τα μέτρα θα ψηφιστούν γιατί, όπως τονίστηκε και σε προηγούμενο άρθρο μου, η «ιδρυματοποίηση» του λαού είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αποχαυνωμένος, φοβισμένος, απελπισμένος, παρακολουθεί άλαλος τα δρώμενα. Μοναδικός στόχος του η επιβίωση. Πραγματικό ψυχόδραμα.

Τα νέα μέτρα θα ψηφιστούν γιατί θα τα ψηφίσουν όσοι δίνουν τη μάχη για τη διατήρηση της εξουσίας και όχι για τις ιδέες που μας πούλαγαν προεκλογικά. Αυτές «σκούριασαν» και δεν τις παίρνει ούτε ο παλιατζής.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Κι εμείς μαδάμε τη μαργαρίτα. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Δούλεμα με ψιλό γαζί, στην μετά – αλήθεια εποχή, από κυβερνητικό «μέντορα», για την ανάπτυξη που θα έρθει εντός των προσεχών μηνών και θα τρίβουμε τα μάτια μας! Όπου μετά – αλήθεια εποχή, εννοείται μια ρητορική που αγνοεί την πραγματικότητα και εκφράζει προσωπικές απόψεις, εκτός τόπου και χρόνου, τις περισσότερες φορές. Ενώ προχωράει ο «μαθητής» του έκων – άκων στη συμφωνία για νέα μέτρα που θα μας «γονατίσουν», αυτός ευαγγελίζεται ανάπτυξη. Φυσικά, για κάποιους άλλους η ανάπτυξη είναι εδώ και δεν την βλέπουμε. Είναι ο λόγος για να τρίψουμε τα μάτια μας! Φαρσοκωμωδία, στάχτη στα μάτια για κέρδος χρόνου, παρωχημένο πολιτικό κλισέ, σταγόνα αισιοδοξίας με γαρνιτούρα ψευδαίσθησης, καφενειακή αμπελοφιλοσοφία, ή αποπροσανατολισμός για να περνάει η ώρα των τηλεοπτικών ειδήσεων, κυβερνητικά αναίμακτα και γιατί όχι και μια νέα ποικιλία "σανό-τροφής" απαραίτητο συμπλήρωμα, πολλών χιουμοριστικών τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών εκπομπών και αναρτήσεων στα social media. Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε!
 
Η «ιδρυματοποίηση» του λαού μας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ένας λαός αποχαυνωμένος, απελπισμένος, φοβισμένος, παρακολουθεί καθηλωμένος τα εσωτερικά και παγκόσμια δρώμενα, άλαλος! Με δομικά υλικά, το φόβο και τον τρόμο για το «αύριο», κινδυνεύει να νοσήσει ψυχικά στο σύνολο του. Και το πραγματικό ψυχόδραμα που ζει, θα πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις αν μέσα στον επόμενο μήνα δεν προχωρήσει η αξιολόγηση. Το φάντασμα του GREXIT επανέρχεται στο προσκήνιο και αυτή τη φορά θα είναι πολύ δύσκολο να ξορκιστεί.
 
Αποφασισμένοι και αναποφάσιστοι ψηφοφόροι βρίσκονται στα όρια εθνικής κατάθλιψης. Το ένα τρίτο των ψηφοφόρων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και δεν είναι διατεθειμένο να ακούσει τις υποσχέσεις κανενός κόμματος. Έχει «ζόμπι-ματοποιηθεί» η συμπεριφορά του από την απογοήτευση που έχει βιώσει τα τελευταία μνημονιακά χρόνια από όλα τα πολιτικά κόμματα. Αδιαφορεί και για τη διατήρηση της χώρας στο ευρώ, ή σε πιθανή επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Το κεφάλαιο της αξιοπιστίας όλων των πολιτικών αρχηγών στην κλίμακα μέτρησης είναι το χειρότερο των τελευταίων ετών.
 
Ο Kανένας κερδίζει κατά κράτος τους πάντες και θα προκαλούσε ενθουσιασμό ανάλογο με αυτόν που είχε προκαλέσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015. Αλλά υπάρχει έλλειμμα νέου δυναμικού, πρωτοεμφανιζόμενου φορέα, με νέο άφθαρτο αρχηγό.
 
Αδιέξοδα παντού, στο σωτήριο νέο έτος, όπου θα έρθουμε αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα, την οποία χρόνια προσπαθούμε να ξεπεράσουμε. Να ξορκίσουμε.
 
Η χώρα μας από γη της Επαγγελίας την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα αντιμετωπίζεται από ξένους επενδυτές, δημοσιογράφους διεθνών μέσων και οίκους αξιολόγησης, ως χώρα «πτωχευμένη» περιγράφοντας με μελανά σημεία την καθημερινότητα των νεόπτωχων πλέον Ελλήνων, της άλλοτε κραταιάς μεσαίας τάξης.
 
Παράλληλα, η αναμενόμενη κορύφωση της προσφυγικής κρίσης, με την επέλαση εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, αν ισχύσουν οι εξ ανατολής απειλές, καθώς και η αστάθεια πολλών Ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και η άνοδος των ευρωσκεπτικιστών, συνθέτουν μια θολή και αδιευκρίνιστη εικόνα της δικής μας «ύπαρξης» στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
 
Όσον αφορά για τα δημοσκοπικά ευρήματα, καλά θα κάνουμε να κρατάμε όλοι ένα μικρό καλάθι. Τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα της κάλπης δεν είναι μια γραμμική εξέλιξη των δημοσκοπήσεων. Αδιέξοδα παντού!

Κι εμείς μαδάμε τη μαργαρίτα!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

GR: Quo vadis;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Ήμαρτον, έσφαλα, συγνώμη, θα ήταν μια από τις αυτονόητες λέξεις που θα θέλαμε να ακούσουμε από τους περισσότερους πολιτικούς μας, για τα δεινά που μας βρήκαν, επτά χρόνια τώρα. Ανθυπολεπτομέρεια θα μου πείτε. Ενώ τα θαλάσσωσαν, έχουν την αναίδεια, κωμική έως εξοργιστική, να θέλουν να δικαιωθούν, ξανασώζοντας μας! Αντί να ζητήσουν, γονυπετώς, συγνώμη και ενώ η κλεψύδρα των πρόωρων εκλογών μετρά αντίστροφα, συνεχίζουν ανερυθρίαστα να επιρρίπτουν τις ευθύνες ακόμη και στους πολίτες και να αραδιάζουν ανενδοίαστα ψέματα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, για να πάρουν το συγχωροχάρτι της επανεκλογής. Η πολιτική αβελτηρία οδηγεί αρκετούς να προσφέρονται και ως ανθεκτικά υλικά από κατεδάφιση των παραπαιόντων πολιτικών κομμάτων με τα οποία εκλέχθηκαν. Ο σώζων εαυτό, σωθήτω. Διαφορετικά μοναδικός Όρος επιβίωσης φράση... "ήμαρτον να λες, ψήφο αν θες!".

Κατά τα ειωθότα, το υψηλότατο ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου, πάει σε μεγαλύτερο ποσοστό στη κάλπη, στο κόμμα που βγαίνει πρώτο στην πρόθεση ψήφου. Είπαμε, κατά τα ειωθότα. Γιατί αυτή τη φορά, τα ορφανά και ευκολοθήρευτα ποσοστά των αναποφάσιστων ψηφοφόρων. φαίνεται ότι δεν θα ακολουθήσουν την ανωτέρω οδό. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος δεν έχει, πλέον, σχέση τόσο με τις ιδεολογίες αλλά με τη μαζική απογοήτευση που προκάλεσαν οι επιλογές των πολιτικών. Ο τρόπος του πολιτεύεσθαι, τα απαξιωμένα στελέχη, οι κυβιστήσεις, τα εκάστοτε τεχνητά δίπολα, οι διευρύνσεις κομμάτων με αποκόμματα, άνοιξαν βαθιές πληγές στο εκλογικό σώμα, που δεν πιστεύει πλέον στην ύπαρξη εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης του τόπου, για να υπερβεί την κρίση. Οι πολίτες βαρέθηκαν να ακούνε τους "χορτάτους" να μιλάνε για συνέδρια ανανέωσης, ανασυγκρότησης και σύνθεσης, για αυτοπροτεινόμενους λαϊκούς σωτήρες, για επιστροφές «ασώτων», μεγαλοστομίες, πομπώδεις υποσχέσεις, παρασκηνιακές ζυμώσεις, λόγια χωρίς αντίκρισμα, για ομίλους προβληματισμού, πολιτικά κινήματα, νέα πολιτικά αφηγήματα, για το μέλλον της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς και τα προνόμια των τριακοσίων όπου το ατομικό εγώ τους, δεν συναντιέται με το συλλογικό εμείς, των πολιτών. Κατά τα ειωθότα οι πολίτες θέλουν να ακούσουν για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Κατά τα ειωθότα ή μη, το μαύρο θα πάει σύννεφο στις επόμενες εκλογές. Το μοναδικό κόμμα που αυξάνει τα ποσοστά του, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι το κόμμα των πολιτικά "αστέγων"!

Και ειρήσθω εν παρόδω, τα αδιέξοδα και η οικονομική ασφυξία συνεχίζουν να προκαλούν την έντονη αντίδραση των πολιτών, σπρώχνοντας παράλληλα την πολιτική σταθερότητα της χώρας σε αχαρτογράφητα νερά.

Όσον αφορά για τη νέα διανομή ψυχοτρόπων ουσιών για την αντιμετώπιση της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής των πολιτών από τις ατελέσφορες στρατηγικές των κυβερνώντων, θα ξεκινήσει οσονούπω με νέους αεροψεκασμούς. Μια υποθετική απάντηση στην ερώτηση του τίτλου θα μπορεί να είναι «πάω στο άγνωστο, χωρίς βάρκα και ελπίδα»!

Δύο χρόνια αυταπάτες, φούμαρα και ψευδαισθήσεις. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Μετά βαΐων και κλάδων πριν από δύο χρόνια οι πολίτες ζητωκραύγαζαν τη νίκη της πρώτης φοράς αριστεράς. Δύο χρόνια μετά, ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων είναι στα πρόθυρα της σταύρωσης, μια και η αναμενόμενη ελπίδα αποδείχθηκε φρούδα!
Άτολμοι, φοβικοί, ανέτοιμοι, ανέμπνευστοι νεοσσοί στην πολιτική οι περισσότεροι, παρέμειναν δύο χρόνια τώρα, άκριτα δογματιστές παρά πραγματιστές.
 
Δύο χρόνια πορεύονται την οδό του λαϊκισμού, της καπηλείας και της δημαγωγίας αδιαφορώντας για τις συνέπειες των αδύνατων κοινωνικών τάξεων, των χαμηλοσυνταξιούχων και πολλών ταλαιπωρημένων και παραπλανημένων ψηφοφόρων.
 
Δύο χρόνια τώρα «μαγειρεύουν» επιστροφές ολοκληρωτικών συστημάτων, και καταστροφές των υγιών δυνάμεων της αγοράς, ενώ «σπρώχνουν» τον λαό στα συσσίτια σωτηρίας, ολοκληρώνοντας το τελικό σχέδιο της φτωχοποίησης και διάλυσης και του τελευταίου υγιούς κυττάρου της ελληνικής οικονομίας.
 
Δύο χρόνια τώρα με μαξιμαλιστικές και μη εφικτές υποσχέσεις προσπαθούν να καλλιεργήσουν κλίμα ευφορίας, μόνο που κανένας πλέον δεν τους πιστεύει, θύματα και οι ίδιοι των ψευδαισθήσεων που καλλιέργησαν. Η ρητορική της εξουσίας, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, τα θεσμικά ατοπήματα έχουν τα όρια τους.
 
Δύο χρόνια τώρα ζούμε το νέο μαρτύριο του Σίσυφου που ακούει στο όνομα GREXIT ή NO GREXIT. Πραγματικό ψυχόδραμα, στο οποίο έχουμε καταδικαστεί από τον εσμό των νεόκοπων πολιτικών που επιλέξαμε να μας κυβερνούν.
 
Δύο χρόνια τώρα με ψευδεπίγραφες στροφές στον ρεαλισμό, για κέρδος χρόνου, με νέας κοπής επικοινωνιακά παραφερνάλια και λάσπης στον ανεμιστήρα για τη διατήρηση της «καρέκλας» και αναγωγή της εξουσίας σε αυτοσκοπό. Η πορεία της παρακμής συνεχίζεται και ο άνεμος της χρεοκοπίας βρίσκεται εντός της χώρας με ορατές τις καταστροφικές συνέπειες του.
 
Δύο χρόνια τώρα ζούμε με αυταπάτες, φούμαρα και ψευδαισθήσεις.  Ανήμερα, οι πολιτικοί μας αρχηγοί θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους και το πολιτικό θερμόμετρο θα «χτυπήσει» κόκκινο. Κάτι σαν ντέρμπι ποδοσφαιρικών ομάδων. Εμείς, οι πολίτες θα γιορτάσουμε την ημέρα «εν χορώ και οργάνοις» εθνικολαϊκού ρεπερτορίου  ή θα παραστούμε σε επιμνημόσυνη δέηση σιγοψιθυρίζοντας, Ελέησον ημάς!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

- See more at: http://www.ekriti.gr/apopseis/dyo-hronia-aytapates-foymara-kai-pseydaisthiseis-toy-thanasi-papamihail#sthash.yPFvMSoo.dpuf

Κυριάκο πάρε γόμα και σβήσε! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ανθολόγιο υποκρισίας, από αρκετούς «άσωτους» και πολιτικά ξεχασμένους αστέρες, που ζητούν άφεση αμαρτιών σαν βρεγμένες γάτες και μια δεύτερη ευκαιρία ατομικής πολιτικής διάσωσης, από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βλέποντας τη δημοσκοπική του άνοδο. Εκλιπαρούν τη συγχώρεση και τη μεγαθυμία των ιθυνόντων και αναζητούν τον μόσχο τον σιτευτό ήτοι την ψήφο των ψηφοφόρων του κόμματος.
Το τραγικό είναι ότι οι περισσότεροι «άσωτοι» δεν βρίσκονται εκτός αλλά εντός του κόμματος! Όσο για τους μετανοήσαντες ασώτους, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το μοναστήρι να είναι καλά και από καλογέρους άλλο τίποτα!
 
Είναι προφανές και ηλίου φαεινότερον ότι σήμερα που οι πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων στενάζουν κάτω από το βάρος των φορολογικών μέτρων και οι τελευταίες σταγόνες λίπους και ρευστότητας έχουν εξαντληθεί, η «καρέκλα» και το κάθε είδους πολιτικό στασίδι εξουσίας είναι το ζητούμενο με κάθε κόστος κυβίστησης.
 
Απευθύνονται ανερυθρίαστα ως αυτόκλητοι σωτήρες της χώρας προσπαθώντας να πείσουν αφελείς και αδαείς ψηφοφόρους ότι αυτοί βρίσκονται εκτός του κάδρου της ευθύνης της χρεοκοπίας της χώρας.
 
Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και φιλοδοξούν να «μπουκάρουν» όπως παλιά στις τηλεοπτικές οθόνες μας ως πλασιέ ποσοστών τηλεθέασης των πολιτικών εκπομπών. Η αίσθηση του γελοίου σε όλο το μεγαλείο.
 
Όμως, φρέσκο γλυκό με «κλούβια» αυγά δεν γίνεται όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός.
 
Η σύγκρουση της ηγεσίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με το παλιό κομματικό κατεστημένο είναι επιβεβλημένη από την κοινωνία που εξέλεξε  την ηγεσία λόγω ανανέωσης και αποστροφής προς τον λαϊκισμό, πριν ένα χρόνο ακριβώς!
 
Ανίκανοι πολιτικάντιδες, νεόκοποι υπερασπιστές της παράταξης που είδαν το φως το αληθινό της εξουσίας, και με ψοφοδεή παρακάλια προσπαθούν να μπουν στο κάδρο των στελεχών που θα χρησιμοποιηθούν την επόμενη μέρα της εξουσίας. Για πολλούς η θέση τους θα ήταν στο περιθώριο της πολιτικής και όχι στα ψηφοδέλτια ενός κόμματος που στοχεύει στην αυτοδυναμία.
 
Μοναδική περίπτωση καθυστέρησης της «εκ βάθρων» περιβόητης ανανέωσης των ψηφοδελτίων του κόμματος, είναι η προσφυγή στις κάλπες εντός δεκαοκταμήνου ήτοι μέχρι τον Μάρτιο ενεστώτος έτους όπου στις λίστες θα φιγουράρουν και πάλι πολλά από τα στελέχη «παλιάς κοπής».
 
Στην περίπτωση αυτή, την ευθύνη της ανανέωσης του πολιτικού δυναμικού που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στο Κοινοβούλιο θα την έχουν αποκλειστικά οι ψηφοφόροι του κόμματος. 

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Ούτε στρατός από «Χουντίνι» δεν μας σώζει… Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Μας ψεκάζουν σίγουρα!. Αλλιώς δεν εξηγείται η αθωότητα των παιδικών μας χρόνων να συνεχίζεται "δια βίου" και να κινδυνεύουμε όλοι μας να φορέσουμε τον ζουρλομανδύα! Με άλλα λόγια, πόσο ηλίθιους μας θεωρούν και μας αντιμετωπίζουν ως Νεάντερταλ! Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα το ένα τοις εκατό του πληθυσμού είναι έξυπνο, και το ενενήντα εννέα είναι στην κλίματα από μέτριο έως ηλίθιο. Στη χώρα μας επιβεβαιώνεται περίτρανα. Γιατί, πόσο ηλίθιους θα πρέπει να μας θεωρούν όταν δηλώνουν στους δανειστές το τρακοσάρι ευρώ ως έκτακτο επίδομα και στους ιθαγενείς ως 13η σύνταξη .που θα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, και κάποιοι το πιστεύουν! 'Η γιατί, πόσο ηλίθιους θα πρέπει να μας θεωρούν όταν διαφημίζουν προϊόντα με υποθετική αξία άνω των τριακοσίων ευρώ και μας τα προσφέρουν στην μοναδική τιμή των δεκαπέντε ευρώ, και αρκετοί τα αγοράζουν!
Ή ακόμη όταν ακούμε δηλώσεις εξόφθαλμης βλακείας από θεσμικούς παράγοντες και δεν ξεσηκωνόμαστε από τον καναπέ – νιρβάνα! Αμφισβητείται η κοινή λογική, διαπραγματεύεται το αυτονόητο, θεωρείται το παράλογο, νορμάλ, και όλοι μας κάνουμε ότι δεν βλέπουμε τι μας περιμένει στη στροφή του χρόνου. Με ξύλινες, κλισέ ευχές δεν βάφουμε αβγά, ούτε αλλάζουμε ρότα! Ζούμε αυτό που μας αξίζει και ούτε στρατός από "Χουντινι", δεν μας σώζει .
Είναι γνωστό ότι οι βιωματικές εμπειρίες έχουν μεγαλύτερη δύναμη, από την προπαγάνδα, τα «ψεύτικα» λόγια τα μεγάλα και τις κούφιες υποσχέσεις των χαρισματικών πολιτικών και επιτήδειων. Αυτό βέβαια ισχύει μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μια και τα γεγονότα έχουν δύο χρόνους.
Τον πραγματικό και αυτόν που χρειάζονται για να καταλάβουν αρκετοί συμπολίτες μας. Μια πραγματικότητα που συνηθίζουν να την κλωθογυρίζουν αμήχανα μέχρι να βρεθούν σε αδιέξοδο. Γοητεύονται από «κραυγαλέα» ανόητες υποσχέσεις, από εφήμερες φαντασιώσεις και από επίπλαστες εγγυήσεις, που επιβεβαιώνουν ότι το έξυπνο πουλί. από τη μύτη πιάνεται! Τα παραδείγματα αρκετά. Από το νερό του Καματερού, την Αγία του Αιγάλεω, το λεφτά υπάρχουν, το σκίσιμο των μνημονίων με ένα νόμο μέρα μεσημέρι και την εξόφληση χρέους του κράτους και προσωπικών χρεών μας από τα ομόλογα μιας ανύπαρκτης τράπεζας. Και καλά, οι πολιτικοί μας που μοίρασαν απλόχερα έωλες υποσχέσεις, προστατεύονται στον πολιτικό βιότοπο που έχουν φροντίσει με το νόμο περί "μη ευθύνης των Υπουργών" να καλυφτούν, οι υπόλοιποι πως θα γλυτώσουν από την αφιονισμένη μάζα πολιτών που, όταν τους καταλάβουν, θα τους πάρουν φαλάγγι; Ας μη αναρωτιούνται λοιπόν, για την απαξίωση του πολιτικού προσωπικού, την αρνητική εικόνα λειτουργίας των κρατικών θεσμών, την αύξηση των "πολιτικά άστεγων" με το υψηλό δημοσκοπικό ποσοστό, της "αστάθμητης" ψήφου αλλά και την προτίμηση των πολιτών στον «Κανένα» στις δημοσκοπήσεις και με την αποχή στις εκλογές. Δεν ξέρω αν μας ψεκάζουν. Είμαι σίγουρος ομως ότι δεν μας εμπνέουν πλέον και γι αυτό είμαστε εύκολα θύματα στον καθένα επιτηδειο με η χωρίς ονοματεπώνυμο! Ευτυχείτε που θα έλεγε και ο αείμνηστος Άλκης Στέας!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

… και ο Γκόρτσος στην ανεργία; Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Η ανακυττάρωση του πολιτικού δυναμικού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεκίνησε με παρέλαση νέων πολιτικών στελεχών που αναμένεται να στελεχώσουν μέρος των ψηφοδελτίων του κόμματος αλλά και θέσεις ευθύνης, σε περίπτωση ανάληψης της εξουσίας
Ένα είδος πολιτικού «κάστινγκ» στα πρότυπα των γνωστών μουσικών «κάστινγκ», που έχουν κατακλύσει τις τηλεοπτικές οθόνες μας. Βαρύγδουπα βιογραφικά, πολύωρες συνεντεύξεις με πρωτοκλασσάτα πολιτικά στελέχη, ακόμη και έλεγχος ποινικού μητρώου.
Τέρμα πια, σε επιλογές από τον κομματικό σωλήνα, από αφισοκολλητές, από οικογενειοκρατία και από άλλους παράγοντες τύπου Γκόρτσου. Αξιοκρατία. Πετυχημένοι σαραντάρηδες-πενηντάρηδες στην κοινωνία. Και επαγγελματικά και κοινωνικά.
Όμως, ένα κόμμα για να κερδίσει τις εκλογές και για να στρατολογήσει νέους ψηφοφόρους, κάποιοι θα πρέπει να τρέχουν από καφενείο σε καφενείο, να κολλάνε αφίσες για τις προεκλογικές εκδηλώσεις να οργανώνουν συγκεντρώσεις, να «εκτεθούν» στα έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα υποστηρίζοντας τις θέσεις του κόμματος, να «ματώσουν» για το όνομα! Χρειάζεται να έχουν και την πολιτική στο DNA τους εκτός από μεταπτυχιακές περγαμηνές και πτυχία..
Να πιστεύουν σ’ αυτό που καλούνται να υπηρετήσουν. Να έχουν «ζυμωθεί» με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Και τότε πρόσθετα προσόντα να είναι τα πτυχία, η ηλικία, και τα Μητρώα!
Διαφορετικά εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος να μακροημερεύσουν και πάλι όσοι μοιράζουν «μούφα» συντάξεις, υπόσχονται αβέρτα – κουβέρτα όσα θέλουν να ακούσουν ψηφοφόροι που πιστεύουν ότι θα μας σώσει η τράπεζα της Ανατολής. Ένα μέρος των ψηφοφόρων ασπάζεται ακόμη την ευτελή μικροκομματικού επιπέδου επικοινωνιακή λογική, της όποιας πολιτικής απάτης σκαρφίζονται, οι ιδεολόγοι του κόμματος.
 
Είναι γεγονός ότι η ανανέωση του πολιτικού δυναμικού προχωρά με γοργούς ρυθμούς σε όλες τις χώρες. Νέοι πολιτικοί σχηματισμοί εμφανίζονται στο πολιτικό προσκήνιο προβάλλοντας το «Νέο» και το «Διαφορετικό» προσπαθώντας να κερδίσουν ψηφοφόρους με νέα πρόσωπα και  νέες λύσεις. Τα παραδείγματα πολλά. Μπέπε Γκρίλο στην Ιταλία, Ποτάμι στην Ελλάδα, το κόμμα του Απλού Ανθρώπου στην Ινδία. Τόπο στα νιάτα, στροφή στο άφθαρτο κομμάτι της κοινωνίας και στη νεολαία είναι ο μονόδρομος των περισσότερων πολιτικών σχηματισμών. Ανανέωση με όρους αξιοκρατίας και άνοιγμα στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία για την επίτευξη των προεκλογικών εξαγγελιών.
 
Τα κόμματα έχουν ανάγκη από τη φρεσκάδα και την ορμή που θα δώσουν τα νέα πρόσωπα. Οι πολίτες έχουν απογοητευθεί από τα επαναλαμβανόμενα λάθη των πολιτικών και έχουν απαξιώσει την πολιτική εκφράζοντας την περιφρόνηση τους με αποχή από τις εκλογές ή με την επιλογή της «εκδικητικής» ψήφου.
 
Όμως τολμηρό το εγχείρημα να βαδίζεις με νέα πρόσωπα στο δύσκολο πεδίο μιας εκλογικής μάχης. Εκλογές ίσον πόλεμος, η γνωστή ρήση των περισσότερων γκουρού της πολιτικής επικοινωνίας.
 
Στα ερωτήματα της «αποστράτευσης» των παλιών και του ποσοστού της αναλογίας των νέων στα ψηφοδέλτια καλούνται να απαντήσουν οι εκάστοτε αρχηγοί των κομματικών σχηματισμών.
 
Ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τζου στην τέχνη του πολέμου σημείωνε ότι «οι στρατηγοί που δεν συμβουλεύονται τοπικούς αρχηγούς, είναι ανίκανοι να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που τους προσφέρονται». Το μίγμα, δομημένης στρατηγικής ανθρώπινου δυναμικού νέων και παλιών στελεχών, είναι το κομβικό σημείο που εγγυάται την εκλογική νίκη. 
Ο Γκόρτσος είναι και θα είναι πάντα αναγκαίος!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Καλοί Σαμαρίτες και Αι Βασίληδες!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Οι "καλοί Σαμαρίτες" ευδοκιμούν πάντα με την έλευση της φτώχειας. Και η προβολή του έργου τους έχει σαν στόχο το θεάρεστο έργο της φιλανθρωπίας να υπακούει στις αρχές της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης. Πλημμυρίσαμε από καλούς Σαμαρίτες που προσφέρουν από καθημερινά γεύματα, τρόφιμα, παιχνίδια ακόμη και πετρέλαιο θέρμανσης! Καλοδεχούμενα θα πείτε όταν το επίσημο κράτος ενδιαφέρεται μόνο για την αναδιανομή της φτώχειας και τον αφανισμό της μεσαίας τάξης. Όμως οι καλοί Σαμαρίτες ξοδεύουν και αρκετά για την προβολή του φιλανθρωπικού τους έργου, με στόχους καθαρά εμπορικούς. Να προτιμηθούν από τους λίγους εναπομείναντες καταναλωτές έναντι των ανταγωνιστών τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα χωρίς "φτιασιδώματα" επικοινωνιακά. 
Προσωπικά, θα ήθελα μια κοινωνία χωρίς καλούς Σαμαρίτες να φέρνουν τα χριστουγεννιάτικα «καλούδια» τους γιατί δεν θα τα έχει ανάγκη η κοινωνία. Και το νέο επικοινωνιακό «φρούτο» της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης καλό θα είναι να απέχει της έντονης μαζικής προβολής! 
«Ου γνωστό η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου» λέει η Εκκλησία. «Κάνε το καλό και ρίχτο στο γυαλό» λέει ο θυμόσοφος λαός. Δεν λέει ρίχτο στην TV!
 
Αλλά για κάθε πάσχοντα συνάνθρωπο μας η ακένωτος πηγή ανιδιοτελούς προσφοράς δεν σταματάει στους ανωτέρω καλούς Σαμαρίτες δημιουργήματα της ενσκήψασας ως λαίλαπα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης στο χώρο της επικοινωνίας.
 
Έχουμε και τους Αι – Βασίληδες που έχουν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια στα κάθε είδους τηλεοπτικά προγράμματα των τηλεοπτικών σταθμών. Από το πρωί ίσαμε το βράδυ μοιράζονται καθημερινά χιλιάδες ευρώ με τελάληδες τους παρουσιαστές των εκπομπών. Μόνο με ένα τηλεφώνημα ή με την αγορά προϊόντων κερδίζετε μετρητά, ζεστά και λαϊκά όπως εύστοχα μας ενημερώνει γνωστή τηλεπερσόνα.
 
Τώρα, ποιοι τα κερδίζουν δεν το γνωρίζουμε επακριβώς δεδομένου ότι μια άλλη τηλεπαρουσιάστρια Αι – Βασίλης προβάλλει την κλήρωση των μετρητών «ζωντανά» σε real time!!! Και όλα αυτά για πωλήσεις κάποιων προϊόντων, για εισπράξεις μέσω των τηλεφωνημάτων και σίγουρα για αύξηση της τηλεθέασης.
 
Ενόψει των πιο γιορτινών ημερών του χρόνου, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες μας τα φετινά Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά του 2017 να σηματοδοτήσουν το ξεκίνημα μιας αισιόδοξης και δημιουργικής εποχής, χωρίς την ανάγκη της κοινωνίας μας από καλούς Σαμαρίτες και να δώσει περισσότερη «φώτιση» σε πολλούς συμπολίτες μας για να καταλάβουν επιτέλους ότι Αι – Βασίληδες σταματάνε να υπάρχουν μετά από κάποια ηλικία. 

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

ΨΩΜΟΤΥΡΙ ΤΑ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Για επικοινωνιακούς λόγους, η κυβέρνηση δρα μέσω πρωθυπουργικών διαγγελμάτων, την πιο προσφιλή μέθοδο δικαιολόγησης των κυβιστήσεων της. Η αρχή έγινε από τα πολλαπλά διαγγέλματα του δημοψηφίσματος και των εκλογών του Σεπτεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Χθες είχαμε το διάγγελμα της παροχής της «13ης σύνταξης», σε χαμηλοσυνταξιούχους, σήμερα έχουμε το διάγγελμα της «νησιωτικής πολιτικής» και αύριο τη νέα σειρά πρωτοβουλιών με επίκεντρο τους νέους λεονταρισμούς απέναντι στο κουαρτέτο των δανειστών.

Το αναμενόμενο διάγγελμα της ρήξης και της προσφυγής σε πρόωρες εκλογές σχεδιάζεται οσονούπω, αν δεν πετύχει ο «έντιμος συμβιβασμός» που ήδη μας έχει προαναγγελθεί από πρωτοκλασσάτο υπουργό που αποφάσισε να βάλει «νερό στο κρασί» του.

Ψωμοτύρι πλέον τα πρωθυπουργικά διαγγέλματα ενώ η μεσαία τάξη έχει καταρρεύσει κάτω από το βάρος των φόρων και της συρρίκνωσης του αποταμιευτικού «λίπους» της.

Παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις, τα σενάρια των πρόωρων εκλογών δίνουν και παίρνουν. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα παρατεταμένης αναμονής και αγωνίας για το επόμενο διάγγελμα, είναι πολύ δύσκολο για τους σημερινούς αντιπροσώπους μας στο κοινοβούλιο να προβλέψουν τη χρονική τους παραμονή στα έδρανα.

Όλες οι αμαρτίες του κόσμου και όλα τα «βάσανα» τα προερχόμενα από τα μνημόνια τα έχουν χρεωθεί. Από κόσκινο θα τους περάσουν οι πολίτες στις επόμενες εκλογές. Δεν είναι μονάχα τα κόμματα εξουσίας εκείνα που πρόκειται να απορροφήσουν εκλογικά τους κραδασμούς της κρίσης, αλλά και νυν βουλευτές ασχέτως αν έχουν μετάσχει ενεργά στη διακυβέρνηση.

Πάντως οι έχοντες σχέση με τη διακυβέρνηση βουλευτές που θεωρούνται μέρος των προβλημάτων που βιώνουν οι πολίτες καλά θα κάνουν να εύχονται να μην ακούσουν σύντομα το διάγγελμα των πρόωρων εκλογών. Για την πλειονότητα, θα ισχύσει η γνωστή παραδοχή «εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής»! Ευτυχώς που σε νέο διάγγελμα πληροφορηθήκαμε ότι αυξήθηκε το επίδομα ανεργίας.

Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει στην πολιτική επικοινωνία. Όταν «δουλέψει» ένα επικοινωνιακό τρικ, του αλλάζουμε τα φώτα στην επανάληψη. Με το παραμικρό, πολιτικό διάγγελμα με βαρύγδουπες ανακοινώσεις, νέες σκηνοθετικές αρχιτεκτονικές τύπου πλανητάρχη!

Τα συνεχή πολιτικά διαγγέλματα, δίκην πολιτικών πυροτεχνημάτων βλάπτουν σοβαρά την εικόνα του μοναδικού πρωταγωνιστή μετατρέποντας τον από σωτήρα σε αποσυναγωγό.

Το πιο αστείο είναι όταν τηλεοπτικά κανάλια διαφημίζουν με τρέϊλερ το νέο πολιτικό διάγγελμα όπως τα καθημερινά τηλεοπτικά προγράμματα τους.

Μπορείτε να φανταστείτε το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον Ελληνικό λαό να είχε προαναγγελθεί από την τότε Ελληνική ραδιοφωνία!

Τα πολιτικά διαγγέλματα είτε με άρωμα μείωσης φόρων, είτε με μποναμάδες για ευπαθείς ομάδες, θα πρέπει να ονοματίζονται διαφορετικά. Αλλιώς θα χάσουν τη σοβαρότητα τους. Δεν μπορεί κάθε άγγελμα που ηχεί ευχάριστα σε μια μερίδα πολιτών να ονοματίζεται ως ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ!

* Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή

Αυτοδιοίκηση: Η φωτεινή πλευρά της πολιτικής. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν. Και για να αλλάξει η πολιτική ηγεσία, θα πρέπει ο λαός να γίνει πολίτης.
 
Δύσκολα πράγματα ειδικά όταν οι πολιτικές ηγεσίες πολλών χωρών μοιάζουν με «παιδικές χαρές». Κάποιος θα πρέπει να τους σταματήσει πριν καταλήξει το μεγαλύτερο μέρος των λαών να κάνει «ελεύθερο κάμπινγκ» σε πάρκα, παγκάκια, εισόδους κλειστών καταστημάτων, δρόμους και κάτω από γέφυρες!
 
Μας διοικούν απίστευτοι πολιτικοί που με τις πράξεις τους ανατροφοδοτούν και επιταχύνουν την κάθε είδους κρίση, ενώ μετατρέπουν τα αποτελέσματα δημοψηφίσματος κατά το δοκούν αν δεν το μετατρέπουν σε ψήφο εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο τους.
 
Η χώρα μας αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, πληθώρα προκλήσεων όπως το προσφυγικό, η αποχαλίνωση εξωτερικών παραγόντων με τις επεκτατικές τους βλέψεις και επώδυνους συμβιβασμούς με τους δανειστές της. Και οι πολιτικοί ταγοί μας συνεχίζουν να  υπόσχονται περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να προσφέρουν. Σύνηθες το φαινόμενο, ψέματα, αυταπάτες, πελατειακές σχέσεις, διαπλοκή, ασυνέπεια λόγων και έργων. Στις τηλεοράσεις ασκείται «υψηλή πολιτική» ποδοπατώντας πολλές από τις αξίες μιας κοινωνίας.
 
Ενεργά αντανακλαστικά, παρά την κρίση, επιδεικνύει η τοπική αυτοδιοίκηση αποδεικνύοντας ότι σε δύσκολους καιρούς είναι το «αποκούμπι» ενός ταλαιπωρημένου λαού. Είναι πραγματικά η φωτεινή πλευρά της πολιτικής γιατί στην αυτοδιοίκηση η αξιοκρατία κυριαρχεί.
 
Αξιοκρατία. Μια λέξη ξένη για τον τόπο τόσο “απόμακρη” που αναγκάζει κάθε χρόνο σε φυγή χιλιάδες Έλληνες που βλέπουν να ανέρχονται σε αξιώματα και να καταλαμβάνουν καίριες θέσεις κάθε λογής κομματικά στελέχη, τα οποία μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που εκλέγονται ακόμη και στο ελληνικό κοινοβούλιο με μόνο προσόν την κομματική ταυτότητα. Με αποκλειστικό “όχημα” την υποταγή στο κόμμα, ήτοι την κομματική πειθαρχία, δεν είναι λίγες οι φορές που ο εκάστοτε πολιτικός αρχηγός συνθέτει με αυτή την λογική τα ψηφοδέλτια που “κατεβάζει” στις εκλογές με λίστα, επιβραβεύοντας πρόσωπα που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα επιλέγονταν ούτε για θυρωροί της πολυκατοικίας τους.
 
Η περίπτωση εξάλλου των εκλογών με λίστα είναι ο ιδανικότερος τρόπος για να απομακρύνεις τους άξιους και να επικροτήσεις όσους είναι αρεστοί στην εξουσία γιατί συνήθως την κολακεύουν και καταφέρνουν να γίνουν απαραίτητοι κυρίως γιατί αποφεύγουν να πουν επώδυνες αλήθειες.
 
Παράλληλα, με τον ίδιο τρόπο που ο κομματικός μηχανισμός διορίζει σε θέσεις ευθύνης θαυμαστές τηλεοπτικών προσώπων, ο Έλληνας ψηφοφόρος που σιχτιρίζει για τον νεποτισμό και την κομματοκρατία στις εθνικές εκλογές ψηφίζει είτε με βάση το δίπολο αριστερά δεξιά, είτε με βάση την ψευδαίσθηση ποιος είναι καλύτερος στον λαϊκισμό και την παροχολογία, είτε με το μοιρολατρικό μότο “το μη χείρον βέλτιστον” η αλλιώς να φύγουν οι παλιοί για να δοκιμάσουμε τους νεότερους. Η κατηγορία αυτών των κριτηρίων δημιουργεί δε τις καλύτερες συνθήκες για να επωάσει τους λεγόμενους ψηφοφόρους “κοψοχέρηδες”, τους μετανιωμένους εκλογείς που κατόπιν εορτής αντιλαμβάνονται το λάθος τους και δεσμεύονται ότι δεν θα ξαναψηφίσουν φθαρμένα πρόσωπα και συνδυασμούς αλλά σπανίως το τηρούν.
 
Αχτίδα φωτός ωστόσο τα τελευταία χρόνια αποτελεί η διαφοροποίηση στην ψήφο για τις τοπικές, δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που φαίνεται να γίνεται με περισσότερο αξιοκρατικά και εκλογικευμένα κριτήρια, όπως ο πιο αξιόπιστος, ο πιο κατάλληλος, ο πιο άφθαρτος, ο πιο έμπειρός, ο πιο προσοντούχος, αυτός που έχει φρέσκες ιδέες και όχι αναγκαστικά ο νεότερος σε ηλικία, σε αντίθεση με το πιο κομματικός, ο πιο φαύλος, ο περισσότερο επιρρεπής στην παροχολογία, αυτός που πουλάει περισσότερο επικοινωνιακά αλλά στην ουσία αναπαράγει τα ίδια μονότονα κλισέ των προηγουμένων.
Το μοντέλο Μαυρογιαλούρου και Γκόρτσου στην τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται να ξεψυχά και να δίνει τη θέση του σε πιο υγιή αντανακλαστικά ψηφοφόρων που βλέπουν τον δήμο ή την κοινότητα τους ως το ευρύτερο σπίτι τους που πρέπει να προστατεύσουν από τα λαμόγια του παρελθόντος, πολιτικάντιδες που λυμαίνονταν τον τόπο τους και δεν δίστασαν να τον καταστρέψουν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που και τα ίδια τα κόμματα κρατούν αποστάσεις από τους υποψηφίους των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν δίνουν πλέον το περίφημο χρίσμα και όταν το κάνουν συνήθως ο κόσμος γυρνά την πλάτη σε αυτόν που θα το λάβει, προτιμώντας περισσότερο ανεξάρτητες υποψηφιότητες που δεν παραπέμπουν σε κομματικό παρελθόν και ανέλιξη σε κομματική ιεραρχία. Στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται λοιπόν ότι έχει εμπεδωθεί στον κόσμο το κριτήριο της καταλληλότητας με βάση τα προσόντα και την αξιοσύνη, κάτι που είναι πλέον απαραίτητο να συμβεί και στις εθνικές εκλογές, εκεί που διακυβεύονται πλέον τεράστια συμφέροντα για το μέλλον του τόπου, οικονομικά και κοινωνικά.
 
Φαίνεται λοιπόν ότι ο λαός γίνεται σοφότερος όσον αφορά τις επιλογές που κάνει ψηφίζοντας για δήμαρχο ή για περιφερειάρχη, μένει τώρα να αναλάβει και την πρόκληση των εθνικών εκλογών, επιλέγοντας ηγέτες που πραγματικά μπορούν να αναλάβουν ευθύνες και κόστη χωρίς να λαϊκίζουν και να μοιράζουν φρούδες ελπίδες. 
 
Η φωτεινή πλευρά της πολιτικής από αυτοδιοικητικούς και όχι πολιτικούς!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Προσώρας... Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Προσώρας έχουν αποφευχθεί εσωτερικές αναταραχές στην συγκυβέρνηση. Το ενδεχόμενο όμως παραμένει ανοιχτό, μιας και οι βουλευτές θα κληθούν εντός ολίγων ημερών να ψηφίσουν τα αναγκαία, αλλά όχι καλά, μέτρα, αψηφώντας τις «κόκκινες γραμμές» των διακηρύξεων τους.
 
Προσώρας παραμένουν μιας και η συγκολλητική ουσία της εξουσίας κρατάει αρραγή την κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία και αδιαφιλονίκητη την πρωτοκαθεδρία του αρχηγού, παρότι η εικόνα του έχει «θαμπώσει» σε κάποια σημεία με κυριότερο αυτό της αξιοπιστίας λόγων και έργων. Οι υψηλοί τόνοι επίθεσης του στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν βρίσκουν πλέον πολλά «ευήκοα ώτα».
Η δημοσκοπική αποδοκιμασία της κυβέρνησης αποδιδόμενη στις αιχμές κατά των μέσων ενημέρωσης που προβάλλουν μόνο «αρνητικές ειδήσεις» δεν επαρκεί ούτε ως δευτερεύουσα αιτιολογία για την υπεράσπιση της ασκούμενης πολιτικής. 
 
Προσώρας ο αρχηγός παραμένει το «δυνατό» χαρτί αν και εκφράζεται έντονος προβληματισμός από τους «δικούς» του για το νέο αφήγημα του. ανάκαμψη μετά από το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και την αναδιάρθρωση του χρέους. Ένα νέο αφήγημα, ένα νέο success story με πολλές πιθανότητες να έχει την τύχη του προηγούμενου success story του αντιπάλου του. Για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά η γνωστή ρήση «όπου ευημερούν οι αριθμοί δυστυχούν οι άνθρωποι».
 
Προσώρας η μάχη κατά της φτώχειας φαίνεται ότι θα είναι για μια ακόμη φορά, χαμένη. Η σκληρή πραγματικότητα δείχνει περισσότερα από το ένα τρίτο του πληθυσμού να έχει φτωχοποιηθεί, οι απλήρωτοι λογαριασμοί σε φόρους και υπηρεσίες κοινής ωφελείας να έχουν πολλαπλασιαστεί, οι δαπάνες διαβίωσης να έχουν συρρικνωθεί, να έχει υψωθεί «πόρτα» σε επενδύσεις και τα σημεία βρασμού της κοινωνίας να βρίσκονται στα κόκκινα!
 
Προσώρας δίνουμε απάντηση φορώντας το αγωνιστικό αμπέχονο και πάμε ταξίδι για να αποτίσουμε ένα επαναστατικό τελευταίο «χαίρε» στον μεγάλο δάσκαλο. Ίσως στην επιστροφή μας περιμένουν μια ηρωική έξοδος και απαλλαγή από τον εφιάλτη της επόμενης μέρας της διακυβέρνησης.
 
Προσώρας σε νέα φάση δομικής αντιπολίτευσης μπαίνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προβάλλοντας ως νέα ντριμ τιμ φρέσκων προσώπων, για να παίξουν το σύστημα man to man απέναντι στην κυβέρνηση, με αρκετές επιλογές κομματικών ενσήμων, εσωκομματικών ισορροπιών και έντονης τηλεοπτικής παρουσίας σε ιδεολογικό- πολιτικές αντιπαραθέσεις.
 
Προσώρας δεν να ακούσουμε από κανέναν το «αυθημερόν τελευθήσατω»! Η ποινή για όποιον πολιτικό ζημίωνε, με νόμο που πρότεινε και ψήφιζε, ηθικά την Αθήνα και δεν επαρκούσε η προσωπική του περιουσία να πληρώσει τον λογαριασμό. Αυτό επί Αθηναϊκής Δημοκρατίας γιατί σήμερα ούτε ψήγμα αυτοκριτικής δεν ακούμε από το πολιτικό προσωπικό, για το οικονομικό και κοινωνικό "γονάτισμα" που μας έχει υποχρεώσει ,με τους νόμους που ψήφισε. Το βολικό του "θεώρημα" μαζί τα φάγαμε" αλλά δεν εμφανίζονται στα Πόθεν Έσχες των πολιτών, γιατί δεν έκαναν καλό κουμάντο ,είναι κρύο ανέκδοτο. 'Η τρώμε κουτόχορτο η στρουθοκαμηλίζουμε λόγω άκρατου φιλοτομαρισμού, οι έχοντες το δικαίωμα του εκλέγειν.
 
Προσώρας πάμε ολοταχώς σε νέο επώδυνο μνημόνιο και έχει ο Θεός!
 
Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος 

Κλάφτα Χαράλαμπε…! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Κλάφτα Χαράλαμπε, αναφωνούν σε όλον τον κόσμο, δημοσκόποι, δημοσιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και άλλοι ειδήμονες του «γλυκού νερού» της επικοινωνίας. Ο λόγος είναι απλός και ξεκάθαρος. Πλήρης η αποτυχία προβλέψεων και πολιτικών στρατηγικών. Το καρκίνωμα του εθνικιστικού λαϊκισμού πλημμυρίζει όλον τον κόσμο. Η αντι-παγκοσμιοποίηση απέναντι στην παγκοσμιοποίηση κερδίζει κατά κράτος! Κέρδισε το outsider, το βαρύ πυροβολικό του παγκόσμιου πολιτικού στερεώματος! Κέρδισε το BREXIT το  REMAIN και αρκετοί πιστεύουν ότι το φαινόμενο του εθνικιστικού λαϊκισμού, θα επαναληφθεί σε Γαλλία, Αυστρία, Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σε εκλογές. Ούτε οι μετρήσεις, ούτε τα media, ούτε τα ισχυρά testimonials από δυνατές προσωπικότητες, και stars των οπτικοακουστικών θεαμάτων, δεν φαίνεται να είναι ικανά να σταματήσουν το τσουνάμι της τιμωρητικής ψήφου. Όλα τα γνωστά προεκλογικά όπλα που χρησιμοποιούνται από τα «φαβορί» της κάθε αναμέτρησης θα γίνονται αυτεπίστροφα! Και αυτό δεν είναι «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Θα είναι μια επώδυνη πραγματικότητα και για τους πολίτες και για το δημοκρατικό πολίτευμα!
 
Κλάφτα Χαράλαμπε! Η πολιτική ορθότητα καταποντίστηκε από τον άκρατο λαϊκισμό, και το ένστικτο ερασιτεχνών της πολιτικής, που αμφισβήτησαν τους διασημότερους δημοσκόπους και παράκουσαν τους ακριβότερους επικοινωνιολόγους και διαφημιστές. Προσώρας, αναζητείται νέα πολιτική γλώσσα, νέος πολιτικός λόγος, νέες πολιτικές προτάσεις που να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα του εκλογικού σώματος.
 
Κλάφτα Χαράλαμπε και κατ’ επέκταση ο κόσμος όλος με το τι πρόκειται να συμβεί από τον νέο πλανητάρχη. Πλέει σε αχαρτογράφητα νερά το μέλλον όλων μας!
 
Κλάφτα Χαράλαμπε και στη χώρα μας γιατί το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών κομμάτων ενώ έπαθε, δεν έμαθε και συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο, στο ίδιο τροπάριο. Λαϊκισμός, εντυπωσιακά τσιτάτα, ρητορικές υπερβολές, βιτριολικές ατάκες, εγγενή ροπή προς το ψέμα, ασυνάρτητος και προβληματικός πολιτικός ακτιβισμός.
 
Κλάφτα Χαράλαμπε, γιατί η κοινωνία στην οποία ζούμε, αρέσκεται να ζει με ψευδαισθήσεις. Οι πολίτες απαιτούν να δίνουν ψήφο με ανταλλάγματα. Με το αζημίωτο κάθε φορά χωρίς να υπολογίζουν την μετέπειτα ζημιά που ελλοχεύει. Δος υμίν σήμερον, είναι το διαχρονικό σύνθημα όλων των εκλογών. Είναι γνωστό ότι το τάξιμο δεν έβλαψε κανέναν, η υλοποίηση πολλούς!
 
Κλάφτα Χαράλαμπε! Όταν ο Μεσσιανισμός είναι η διαχρονική και μόνιμη επωδός μιας κοινωνίας. Όταν περιμένει τη σωτηρία από Μεσσία ή από, από μηχανής Θεός που υπόσχεται να πληρώσει όλα τα χρέη για λογαριασμό της.
 
Κλάφτα Χαράλαμπε, αν δεν αλλάξει σύντομα ολόκληρο το πολιτικό δυναμικό της χώρας. Αν και στις νέες εκλογές η πολυθρύλητη πολιτική κυτταρική ανανέωση γίνει με κριτήρια πελατειακά, συνδικαλιστικά, προσωπικά και κομματικού σωλήνα.
 
Εδώ που βρισκόμαστε είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Ακόμα και για σένα Χαραλάμπη!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

- See more at: http://www.ekriti.gr/apopseis/klafta-haralampe-toy-thanasi-papamihail#sthash.8cUEPFcD.dpuf

Το καρκίνωμα του λαϊκισμού. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Δημοσκόποι και δημοσιολόγοι σε όλον τον κόσμο έχουν χάσει και τα αυγά και τα «πασχάλια» μετά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Οι κατ’ εξοχήν διαμορφωτές της κοινής γνώμης δεν είδαν το αντισυστημικό τσουνάμι απέναντι στο σύστημα της παγκοσμιοποίησης. Η προσπάθεια επηρεασμού της κοινής γνώμης στην επιλογή της πολιτικής ορθότητας, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Δεν πιάσανε τον σφυγμό του κόσμου. Ούτε στο Brexit, ούτε στις αμερικανικές εκλογές και στον θρίαμβο ενός λαϊκιστή δημαγωγού, ούτε και οι δικοί μας «φωστήρες» της επικοινωνίας στις εκλογές και στο δημοψήφισμα.

Ανάμεσα στου «πρώτους διδάξαντες», το παγκόσμιο ρεύμα της μαζικής διαμαρτυρίας, της αμφισβήτησης, της αγανάκτησης, της εύκολης και αβάσιμης καταγγελίας, φιγουράρουν και οι «δικές» μας αγανακτισμένες, πικραμένες μάζες ψηφοφόρων που με την εκδικητική ψήφο τους προτίμησαν να «σκοτώσουν» την κατσίκα του γείτονα αδιαφορώντας για το δικό τους μέλλον. Κοινή επωδός, η καταστροφή και το χάος. Το σύνδρομο του μελλοθάνατου!
Όπως όλοι καταλαβαίνουμε άλλαξαν τα πράγματα, για όσους ασχολούνται  με τα πολιτικά δρώμενα.. Για να κερδίσουν πλέον εκλογές σε όλο τον κόσμο χρειάζονται, αχαλίνωτος λαϊκισμός, θεωρίες συνωμοσίας, ανερμάτιστη ρητορική, πόλωση, διχασμός, συντεχνιακά κίνητρα, γραφικότητες, επιλεκτική ιδεολογική ανάγνωση της πραγματικότητας, φανφάρες εντυπωσιασμού, τοξικά τσιτάτα, υφολογικές υπερβολές, προεκλογικά ευχολόγια, πολιτικός ακτιβισμός, αμετροέπεια, βιτριολική αυταρέσκεια, χυδαία γλώσσα πεζοδρομίου, σεξιστικά αστεία, εμετικό ρατσιστικό χιούμορ, παντελής απουσία πολιτικής ορθότητας, κοινής λογικής, εμπιστοσύνης σε δημοσκοπικά ευρήματα και ύπαρξη μπόλικης τρέλας! Όσοι μπορείτε, κάντε τα "κτήμα" σας;

Προσώρας η τιμωρητική ψήφος θα κατευθύνεται σε ότι πιο ακραίο, προκλητικό, απροσάρμοστο, γκροτέσκο, γελοίο, λόγω παρενεργειών της νέας τάξης πραγμάτων, της γνωστής παγκοσμιοποίησης, και των αποτελεσμάτων των νέων οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Και ότι δεν αλλάζει, επιβάλλεται να καταστραφεί. Το γνωστό μας «γαία πυρί μειχθήτω»!

Το μείζον ζητούμενο, μετά την παγκόσμια τρελή πορεία των φοβισμένων και περιθωριοποιημένων ψηφοφόρων είναι πότε θα καταλάβουν ότι η λύση είναι η ψήφος της κοινής λογικής και όχι της καταστροφής. Και εδώ σημαντικό ρόλο θα παίξει ο νέος ηγέτης που θα ενσαρκώσει αυτό το όραμα και θα πείσει το μεγάλο αυτό κοινό των ψηφοφόρων να τον ακολουθήσει σε μια νέα πορεία δημιουργίας. Όμως το μεγαλύτερο διακύβευμα είναι ο χρόνος της ομαλής προσγείωσης στην κανονικότητα.

Απαραίτητη προϋπόθεση η αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων όπως η άνιση κατανομή του παραγόμενου πλούτου, το μεταναστευτικό, οι απειλές επιβίωσης από τη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης, η ραγδαία άνοδος της ανεργίας.

Σε διαφορετική περίπτωση το καρκίνωμα του λαϊκισμού θα συνεχίσει να κατατρώει και τα πλέον υγιή κύτταρα των τοπικών κοινωνιών, παρασύροντας τες στο διάβα του, με μαθηματική ακρίβεια, στον όλεθρο. Σε απότομες προσγειώσεις με ανεξέλεγκτες συνέπειες!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

- See more at: http://www.ekriti.gr/apopseis/karkinoma-toy-laikismoy-toy-thanasi-papamihail#sthash.wteqQkqB.dpuf

Πολιτικές προβλέψεις για το Νέο Χρόνο. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Στο χρονοντούλαπο της ιστορίας πολλά από τα σημερινά κόμματα θα κλειδωθούν οριστικά στο εγγύς μέλλον. Ήδη στις περισσότερες δημοσκοπήσεις «παγιώνεται» η έξοδος από το κοινοβούλιο των περισσότερων λεγόμενων «μικρών» κομμάτων. Η αξιωματική αντιπολίτευση αυξάνει τα ποσοστά της λόγω τιμωριτικής διάθεσης και το κυβερνών κόμμα «χάνει» ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων του, που κατευθύνεται στην επιλογή της αδιευκρίνιστης ψήφου. Οι «άστεγοι» τέως ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος, είναι κοντά στο ένα τρίτο των ψηφοφόρων του στις  τελευταίες εκλογές!

Εννέα στους δέκα πολίτες δηλώνουν δυσαρεστημένοι και από τις κυβερνητικές επιδόσεις και ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων θα προτιμήσει την αποχή λόγω δυσαρέσκειας του από τα πολιτικά κόμματα.

Δεν εμπιστεύονται και σταθερά πρώτος στην προτίμηση για Πρωθυπουργός ο ΚΑΝΕΝΑΣ. Απαξίωση και μηδενική ανοχή σε υποσχέσεις και περιόδους χάριτος. Οι πολίτες περιστρέφονται στον «κυκλώνα» τρίτο μνημόνιο και τους αφήνει αδιάφορους η πολιτική επικαιρότητα και τα απόνερα του ανασχηματισμού.

Έχουν καταλήξει σύμφωνα με τα δημοσκοπικά ευρήματα, να κάνουν την αναμενόμενη ανατροπή, δίνοντας τέλος στην αναπαλαίωση του πολιτικού συστήματος. Το μεγάλο crash test με την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού δεν θα αργήσει να γίνει. Η απογοήτευση, η οργή, ο θυμός και η δυσφορία απέναντι στην ανακολουθία λόγων και έργων των παλαιών πολιτικών σχηματισμών, που συνεχίζουν να κουράζουν τους πολίτες με τις προσωπικές βιτριολικές αντιπαραθέσεις τους, καθιστούν τη σύγκρουση με κάθε τι νέο, αναπόφευκτη!

Σοκ και δέος οι προβλέψεις για το νέο χρόνο. Αναμένονται ,νέα και προσαυξημένα τα παλιά χαράτσια, απίστευτου ύψους ασφαλιστικές εισφορές, μισθοί που αρκούν για επιβίωση μόνο τον μισό μήνα, νέο ρεκόρ αύξησης λουκέτων και ένας "οδικός χάρτης" εξόδου από την ομαδική παράκρουση να αναζητείται εναγωνίως στα κυβερνητικά γραφεία. Αποσβόλωση και μαρμάρωμα για τους περισσότερους και κυρίως "αιώνιους" πολιτικούς μας, λόγω αναγκαστικής αποστρατείας τους! Μια αποστρατεία που θα επιβληθεί από τις νέες τάσεις κριτηρίων επιλογής του εκλογικού σώματος ,αποδεκατίζοντας ακόμη και τους περισσότερους παλιούς και γνωστούς μας κομματικούς σχηματισμούς,, φέρνοντας στο προσκήνιο νέους, που η επώαση τους φτάνει στο τέλος! Συστήνεται, σε αρκετούς πολιτικούς να επιλέξουν πρώτοι την πόρτα εξόδου, πριν τους την δείξουν οι ψηφοφόροι. Αν φυσικά θέλουν να φύγουν με το κεφάλι ψηλά! Το Re-Thinkpolitics είναι νομοτελειακό και θα πάρει σάρκα και οστά την νέα χρονιά.

Το κοντέρ θα μηδενίσει για πολλούς πολιτικούς που στήριζαν την ύπαρξη τους σε κομματική «καμαρίλα» δηλαδή κλειστές κομματικές διαδικασίες. Οι πολίτες είναι πολιτικά πιο συνειδητοποιημένοι και τα νέα μέσα ενημέρωσης ρίχνουν άπλετο φως στα πεπραγμένα τους.

Πολιτικά κόμματα και πολίτες διανύουν περίοδο αμφισβήτησης και δυσπιστίας. Η διανομή των κρατικών πόρων πρέπει να γίνεται προς όφελος του συνόλου των πολιτών και όχι της εκλογικής πελατείας τους. Με το νέο χρόνο θα δούμε νέους σχηματισμούς στην πολιτική κονίστρα, που θα προσπαθήσουν να ισορροπήσουν σε απόλυτα διάφανη σχέση με τους πολίτες. Οψόμεθα…

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

- See more at: http://www.ekriti.gr/apopseis/politikes-provlepseis-gia-neo-hrono-toy-thanasi-papamihail#sthash.IIClM7Nu.dpuf

ΟΡΓΟΥΕΛ-ΟΓΙΚΑ!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Υπερτερεί στις δημοσκοπήσεις αλλά υστερεί σε πρωτοβουλίες agenda setting πολιτικών θεμάτων και προώθησης τους στην κοινή γνώμη, η αξιωματική αντιπολίτευση. Αντίθετα, στην Κυβέρνηση, σε καθημερινή βάση, επεξεργάζονται το πολιτικό story της ημέρας. Την «πολιτική γραμμή της ημέρας», η οποία μεταβιβάζεται από τα μίντια άμεσα, σκηνοθετώντας εικόνες και μηνύματα για να ενισχύσουν τις θέσεις τους και να προλάβουν τα αντίπαλα μηνύματα. Γνωρίζουν ότι η άσκηση εξουσίας ταυτίζεται με ένα είδος διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας, με αποτέλεσμα να μην είναι αρκετά μόνο προγράμματα και εξηγήσεις αλλά και η δόμηση-σκηνοθέτηση ενός νέου πολιτικού οράματος, κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Τα παραδείγματα πολλά, από το δημοψήφισμα, την συνταγματική αναθεώρηση, το κλείσιμο των καναλιών ακόμη και την υποψηφιότητα του προέδρου ΕΣΡ. Υπαγορεύουν πολιτικές προτεραιότητες, που θεωρούν αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων τους.

Απώτεροι στόχοι είναι η απόσπαση της προσοχής των πολιτών από τα ουσιώδη διακυβεύματα όπως συνεχής φτωχοποίηση, τέταρτο μνημόνιο αλλά και η δημιουργία μιας αντί-πραγματικότητας, με μυθοπλασίες, για χειραγώγηση από τα μίντια και εχθρών του λαού που επεξεργάζονται την υποδούλωση της χώρας. Φυσικά διαθέτουν ικανότατους, δεξιοτέχνες storytellers δηλαδή πολιτικούς «παραμυθάδες»!

Η εικονική αφήγηση – προσομοίωση οράματος έχει στόχο να προκαλεί ερεθίσματα που παράγουν το προσδοκώμενο πολιτικό αποτέλεσμα, αδιάφορο αν μπορεί να εφαρμοστεί πιστά στην πραγματικότητα. Η επαναφορά του δέκατου τρίτου μισθού, το «σκίσιμο» των μνημονίων με ένα νόμο, το αλλάζουμε ή βουλιάζουμε και πολλές ακόμη πολιτικές «αφηγήσεις» Οργουελ-ογικής έμπνευσης, το αποκαλύπτουν!

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να πάψει να είναι τόσο προβλέψιμο όσον αφορά τα πολιτικά του εργαλεία που περιορίζονται σε προγραμματικές εξαγγελίες των προθέσεων της για την επόμενη μέρα της ανάληψης της εξουσίας. Να οικοδομήσει την πολιτική ζωή που οραματίζεται για τους πολίτες με μια αφήγηση.

Μικρές, έξυπνες αφηγήσεις – ιστορίες που εικονογραφούνται τις πιο πολλές φορές και με τα πολιτικά συνθήματα. Στις σύγχρονες κοινωνίες, η πολιτική επικοινωνία των υποψηφίων εστιάζεται περισσότερο στη μάχη των αφηγήσεων του καθενός υποψήφιου παρά στη μάχη των ιδεών. Είναι η κύρια μορφή πολιτικού διαλόγου στη δημόσια ζωή. Στις μέρες μας ζούμε έντονα το storytelling στις αμερικανικές εκλογές. Τα μυθεύματα εκατέρωθεν των υποψήφιων περισσεύουν αλλά προέχει η κατάκτηση της εξουσίας.

Ο παραστατικός λόγος αντικατέστησε τον επίσημο και ο κατάλογος των στατιστικών δεν έχει τον ίδιο βαθμό επίδρασης στους ψηφοφόρους όσο ένα καλογραμμένο σενάριο – αφηγηματικό μιας πιθανής πολιτικής διακυβέρνησης.

Στη χώρα μας, η ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της πολιτικής αντιπαράθεσης εγκυμονεί κινδύνους να βυθιστεί η χώρα είτε σε ακυβερνησία, είτε σε πολιτική αποσταθεροποίηση. Η κυβέρνηση – σεναριογράφος των επόμενων επεισοδίων που θα βιώσουμε προσεχώς, θα αποφασίσει αν θα δώσει, το τέλος με προσφυγή στις κάλπες ή θα συνεχίσει να επενδύει στην πόλωση, με άκρως αρνητική εξέλιξη για την κοινωνία.

Η πρυτάνευση της λογικής είναι το ζητούμενο από τους πολίτες για να έρθει επιτέλους η ανάπτυξη αλλά το πολιτικό προσωπικό της χώρας «πιθηκίζει» σε φυγόκεντρο περιδίνηση, για τη διαφύλαξη των στενών προσωπικών του ωφελειών. Αυταπατώνται και πάλι, έχοντας όμως την πλήρη συναίσθηση της αυταπάτης τους!

Πηγή άρθρου: http://new-deal.gr/orgouel-ogika/#ixzz4PJOA0N42