Οι Αγανακτισμένοι δεν ζουν πια εδώ…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Απύθμενο θράσος από επιφανείς αξιωματούχους. Δηλώνουν σπουδές που δεν έκαναν ποτέ. Μιλάνε ξένες γλώσσες μόνο σε νοηματική κωφαλάλων. Κρατάνε για τον εαυτό τους το ηθικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα βγάζουν μύρια όσα στο εξωτερικό ή ξεχνάνε να τα συμπεριλάβουν στις δηλώσεις τους.

Καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας πλαστά πτυχία λυκείων, πανεπιστημίων και αντί για τον εξοστρακισμό των «έξυπνων» πλαστογράφων, τους δίνεται και μια δεύτερη ευκαιρία να εξεταστούν και να κρατήσουν τη θεσούλα τους στο δημόσιο. Κοινωνική πρόκληση θεωρείται και από φίλια κυβερνητικά μέσα και η περιβόητη ρύθμιση για την νομιμοποίηση «εξωχώριων» εταιριών για χρήση από πολιτικούς! Και δεν γίνεται, ο γνωστός πολιτικός σεισμός που θα γινόταν παλαιότερα, ούτε προβληματίζεται η κοινή γνώμη, ούτε ιδρώνει το αυτί κανενός.

Σκηνές απείρου κάλλους στα τηλεοπτικά παράθυρα από θέματα ηθικής αλλά και από τα σκληρά μέτρα σε φορολογία και ασφαλιστικό, ανάμεσα σε εκπροσώπους των κομμάτων. Ο πολιτικός υδράργυρος ανεβαίνει στα ύψη προς τέρψιν των τηλεθεατών και της τηλεθέασης των καναλιών. Με υβριστικούς χαρακτηρισμούς αλλά και με εκκωφαντικές αποχωρήσεις από τα πάνελ διαλέγονται με τον δικό τους τρόπο. Όσοι στριμώχνονται, αποχωρούν και όσοι δεν έχουν απάντηση, πετάνε τη μπάλα στην εξέδρα.

Πέρα όμως από την καρτποσταλική απεικόνιση της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος. Ο κόσμος της βιοπάλης, της ανεργίας, της ανασφάλειας που βιώνει τις καταστροφικές συνέπειες των λανθασμένων επιλογών των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Και ο κόσμος αυτός δεν αποζημιώνεται από την τεράστια απογοήτευση του, με τις καθημερινές πολιτικές καρικατούρες των ειδήσεων και των πάνελ των πολιτικών εκπομπών και τις νέες ψεύτικες εξαγγελίες. Και αυτό αποτυπώνεται στα αναιμικά ποσοστά πρόθεσης ψήφου των κομμάτων σε σχέση με τα ποσοστά αποχής από τις εκλογές.

Δύσκολη και καταθλιπτική κατάσταση που ζούμε όσοι απομείναμε στη χώρα μας, καθήμενοι στον καναπέ μας ή στον μικρόκοσμο του ψηφιακού κόσμου, βρίζοντας και απειλώντας «Θεούς και δαίμονες»!

Μια καθημαγμένη κοινωνία από φόρους, ανεργία, λουκέτα επιχειρήσεων, φτωχοποίηση, δεν αντιδρά, μένει απαθής και όπως λένε, οι ανά την Ευρώπη διαδηλωτές «κοιμάται». Μια ολόκληρη κοινωνία βλέπει το τέλος της να έρχεται και κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και στο internet και απλά το παρατηρεί ή και το καταγράφει στο τελευταίο μοντέλο κινητού που απέκτησε. Οι Αγανακτισμένοι δεν ζουν πια εδώ…!

Τέτοια γελοιοποίηση, τέτοια κοροϊδία, τόσα ψεύδη, ο λαός θα τα αποδεχτεί ή επιτέλους θα ξυπνήσει και γαία πυρί μειχθήτω;

Η Κυβέρνηση σε αυταπάτη, η Αντιπολίτευση στον κόσμο της, ο λαός σε κώμα!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μια νέα αρρώστια μαστίζει αυτόν τον τόπο, χρόνια τώρα, και ακούει στο όνομα αυταπάτη. Για όλα φταίνε οι άλλοι, οι διεθνείς συνωμοσίες, οι ξένοι τοκογλύφοι, οι ντόπιοι διαπλεκόμενοι.

Μας ψεκάζουν, μας ζηλεύουν, θέλουν να κλέψουν την ιστορία μας και τα πλούτη που διαθέτει το υπέδαφος μας. Ιδεοληπτικές εμμονές μας κατατρέχουν ως κοινωνία. Και οι πολιτικοί μας το ξέρουν.

Επίσημα κι από το βήμα της Βουλής, υπουργός παραδέχεται ότι τα νέα μέτρα είναι υφεσιακά, αλλά προχωράμε σε ανάπτυξη.

Βουλευτής θρηνεί για τα νέα μέτρα, αλλά τα ψηφίζει, ενώ άλλος συνάδελφος του τα καθυβρίζει στο περιστύλιο της Βουλής, αλλά μέσα το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ το λέει …. Όλοι φοβούνται μήπως ακούσουν κάποια στιγμή το «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η ώρα της εκλογικής κρίσης», και το παίζουν μετανοούσες Μαγδαληνές για να έχουν άλλοθι! Αλήθεια, το 45% της αποχής του Γενάρη του ’15, είναι ευχαριστημένο από την επιλογή του;

Ευρωβουλευτής επιτίθεται στο κόμμα με το οποίο είχε εκλεγεί, για τα σκληρά μέτρα που ψήφισε. Εύγε! Θα ήταν όμως λογικά σωστό να παραιτηθεί από το θεσμικό αξίωμα και μετά να το παίξει προστάτης των καταπιεσμένων Ελλήνων. Ψιλά γράμματα θα πείτε!

ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ από την αξιωματική αντιπολίτευση, αίτημα για νέες εκλογές και τελευταία δικαίωμα ψήφου σε Έλληνες του εξωτερικού!

Με αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνδέεται το εκλογικό αποτέλεσμα της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκή χώρα με τους ψήφους των ομογενών. Φανταστείτε όμως με ψήφους ομογενών να επιβραβεύεται ένα κόμμα παρά τα ανοσιουργήματα που έχει κάνει ως κυβέρνηση σε βάρος της χώρας.

Οι περισσότεροι ομογενείς ψηφοφόροι γνωρίζουν τα συμβαίνοντα της πατρίδας τους από τα ΜΜΕ και από τον δικό τους «ντόπιο» μικρόκοσμο! Το βρίσκετε λογικό να ψηφίζει κάποιος που δεν γνωρίζει από ΕΝΦΙΑ, μείωση συντάξεων, μισθών και άλλα επιτεύγματα των μνημονίων;

Πασιφανέστατα φαίνεται ότι παίζεται ένα πολιτικό  θέατρο. Η κυβέρνηση, με το μπετόν των 153 ψήφων κάνει ότι θέλει, περνάει όποια μέτρα θέλει και δε δίνει λογαριασμό ούτε στην αντιπολίτευση, ούτε στο λαό. Η αντιπολίτευση σύσσωμη αντιδρά με τον ίδιο τρόπο κατηγορώντας την κυβέρνηση για ψευτιές, ασυνέπειες, ναυάγιο οικονομίας, εκτροχιασμό του τρένου και άλλα συναφή.

Όμως ενδόμυχα αναγνωρίζει ότι η ίδια δεν θα μπορούσε να περάσει ούτε ένα μικρό αριθμό από τα λεγόμενα «φορομπηχτικά» μέτρα. Και οι δανειστές το ξέρουν.

Αν το είχε τολμήσει, θα είχε βουλιάξει το Σύνταγμα από αλαλάζοντα πλήθη.

Και αν η κυβέρνηση προκήρυσσε πρόωρες εκλογές θα ξεκινούσαν νέες διαπραγματεύσεις, με απρόβλεπτες εξελίξεις;

Και οι θεατές στο πολιτικό θέατρο που παίζεται το παρακολουθούν αμήχανοι, καρφωμένοι στις θέσεις τους, χωρίς να βγάζουν λέξη. Απαθείς παρακολουθούν την εξέλιξη του έργου, μην μπορώντας να συνειδητοποιήσουν που βρίσκονται και ποιο θα είναι το τέλος. Ένας λαός εγκλωβισμένος σε ένα παρόν και μέλλον γεμάτα παγίδες και ανασφάλειες, προτίμησε να πέσει σε κώμα!

Τελικά επειδή ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση δεν έχουν σχέδιο εξόδου από την κρίση, ψάχνονται και δοκιμάζουν εναλλακτικές λύσεις. Μαθαίνουν στου «κασίδη το κεφάλι» όσο αυτό θα υπάρχει! 

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΟΥΣ

Για πρώτη φορά

ΣΕΙΡΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ

ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΟΥΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016  /  Διάρκεια Σεμιναρίου:  5 ώρες (16:00 - 21:00)

Οι Σύγχρονες Τεχνικές της Νοημοσύνης
Της Επιτυχίας στην Πολιτική

Η Νοημοσύνη της Επιτυχίας είναι ένα διευρυμένο μοντέλο της ανθρώπινης ευφυΐας. Είναι η μετα-ικανότητα του να μπορεί κάποιος να επικοινωνεί σαν ηγέτης, αυθόρμητα και φυσικά, ανά πάσα στιγμή, χωρίς άλλο κόπο ή προετοιμασία με τρόπο που πείθει και εμπνέει θαυμασμό και σεβασμό.

Οι άνθρωποι, που διαθέτουν την νοημοσύνη της επιτυχίας:

•     Διαισθάνονται τι ενθαρρύνει τους άλλους.

•     Τι τους συγκινεί και τι τους ενθουσιάζει και έτσι μπορούν να επικοινωνούν  με τρόπο που πείθει τον συνομιλητή τους και αποπνέει την ποιότητα του ηγέτη. 

•     Μπορούν να δημιουργήσουν ένα πολιτικό όραμα και να το επικοινωνήσουν στους άλλους με τρόπο που οι άλλοι να το θυμούνται, να το πιστέψουν, να αγωνιστούν και να επενδύσουν σ’ αυτό χρόνο, χρήμα και ενέργεια.

Έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν, να παρακινούν και να κατευθύνουν τους άλλους είτε πρόκειται για τους μελλοντικούς ψηφοφόρους τους ή για άλλους ανθρώπους οι οποίοι είναι πόλοι επιρροής και εξουσίας.

Οι ποιο έξυπνες λέξεις και οι ποιο έξυπνες φράσεις σύντομα θα ξεθωριάσουν και θα ξεχαστούν αν εκείνος που τις χρησιμοποιεί δεν γνωρίζει τους ουσιαστικούς κανόνες της Νοημοσύνης της Επιτυχίας.

Δομή και περιεχόμενα του σεμιναρίου:

Οι Σύγχρονες Τεχνικές της Νοημοσύνης Της Επιτυχίας στην Πολιτική είναι ένα σεμινάριο το οποίο κατά βάσει αποτελείται από λίγη εισαγωγική θεωρία και  πολλές πρακτικές ασκήσεις ανάπτυξης της δεξιότητας της νοημοσύνης της επιτυχίας.

ü   Ασκήσεις ανάπτυξης και καλλιέργειας των ατομικών δεξιοτήτων της Νοημοσύνης της Επιτυχίας

ü   Ασκήσεις Κατανόησης & διαχείρισης της σχέσης με τον συνομιλητή μου

ü   Ασκήσεις αντίληψης εξωλεκτικής επικοινωνίας

ü   Ασκήσεις αύξησης της αντίληψης των  συναισθημάτων των άλλων

ü   Διερεύνηση προσωπικών ποιοτήτων με στόχο την κατανόηση των αυτόματων - μη συνειδητών μοτίβων περιοριστικής συμπεριφοράς & αντιμετώπισης τους.

ü   Ασκήσεις ανάπτυξης της τέχνης της ηγετική επικοινωνίας.

Με το πέρας του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες:

1.   Θα έχουν κατανοήσει πλήρως τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να αυξήσει την επιρροή τους απέναντι στους συνομιλητές τους.

2.   Θα έχουν ήδη κάνει εξάσκηση κάποιων από τις δεξιότητες της Νοημοσύνης της Επιτυχίας.

3.   Θα έχουν καταλάβει τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να δημιουργήσει αφοσιωμένους ακόλουθους και να εμπνεύσει τους άλλους να στηρίξουν το έργο τους.

4.   Θα έχουν μάθει να κατανοούν καλύτερα τους συνομιλητές τους και να αντιλαμβάνονται πολύ πιο αποτελεσματικά τις προθέσεις τους.

5.   Θα έχουν πάρει εργαλεία τα οποία μπορούν να τους κάνουν πιο δημοφιλείς και πιο αποδεκτούς.

Διάρκεια Σεμιναρίου:  5 ώρες (16:00 - 21:00)

Ημερομηνία Σεμιναρίου:   Τετάρτη 1 Ιουνίου 2016

Κόστος :   125 € (+ ΦΠΑ)

Τοποθεσία:   Think Politics, Λεωφ. Συγγρού 40-42, Αθήνα / Μετρό: στάση Ακρόπολη

Εισηγήτρια Σεμιναρίου:   Ελίνα Γιαχαλή - NLP Life & Business Coach

Ιστοσελίδα: www.lifecoachelina.com

Linkedin: Elina Giachali

Facebook: Elina Giachali Motivational Success Coach

Προφίλ Επαγγελματία:

Η Ελίνα Γιαχαλή είναι Certified Master NLP Practitioner, ICF Life & Business Coach, και Σύμβουλος Κοινωνικής και Συναισθηματικής Νοημοσύνης. Διδάσκει και εκπαιδεύει ανθρώπους για πάνω από 15 χρόνια. Κάνει Coaching σε άτομα προς την επίτευξη των στόχων τους για πάνω από 5. Έχει μιλήσει σε κοινά μεγαλύτερα των 100 ατόμων. Είναι ένας επαγγελματίας που στοχεύει στο αποτέλεσμα και έχει ιδιαίτερη έφεση στο να κατανοεί τι κινητοποιεί τον coachee της και να τον ωθεί στο να ξεπεράσει τους ίδιους του τους περιορισμούς. Όταν δημιουργεί το πλάνο δράσης της για τα σεμινάρια, τα εργαστήρια και τις συνεδρίες της χρησιμοποιεί ένα σύνολο από παράγοντες και εργαλεία. Από το γήινο και απτό Life Coaching & το Marketing μέχρι την Ενεργειακή Ψυχολογία, τη Φιλοσοφία και τους πιο πνευματικούς Διαλογισμούς.

Tις γνώσεις της στην εκπαίδευση ενηλίκων τις έχει πάρει από μια ευρεία γκάμα σπουδών και σεμιναρίων, και αυτό της δίνει τη δυνατότητα να έχει μια σφαιρική και παράλληλα βαθιά προσέγγιση των θεμάτων με τα οποία δουλεύει. Αρθρογραφεί τακτικά στο epixeiro.gr, το Lifesharing.gr, το inspireyourlife.gr, to atticanews.gr και άλλα ιντερνετικά περιοδικά.

Άρθρα της έχουν κατά καιρούς φιλοξενηθεί από τα περιοδικά Psychology, Madame Figaro, Επενδυτή και άλλα έντυπα.

Μια ψυχή που είναι να βγει….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Με την ψυχή στο στόμα και πάλι, ήταν ο τίτλος ενός άρθρου μου που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος κατάρρευσης της χώρας έχει γίνει θέαμα για όλο τον κόσμο για περισσότερο από ένα χρόνο.

Τη μια «πρόσω ολοταχώς» για ανάπτυξη, την άλλη «όπισθεν ολοταχώς» και πορεία προς τα βράχια, τη μιζέρια και την εξαθλίωση. Μαδάμε τη μαργαρίτα grexit or no grexit. Χώρα έρμαιο εσμού ανίκανων πολιτικών, συντεχνιών, και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Δεν γνωρίζουμε που βαδίζουμε και τι μας περιμένει.

Τη μια οι «δραχμολάγνοι» όπως αποκαλούνται οι φαν της επιστροφής στη δραχμή και στο εθνικό νόμισμα, μια οι ατυχείς δηλώσεις για τη σχέση ανθρώπου και νομίσματος από εξέχοντα πολιτειακό παράγοντα και οι φωνές του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού επαναφέρουν το δίλημμα για την τύχη του πολύπαθου ενιαίου νομίσματος, του ευρώ.

Από την άλλη πλευρά πολλές χώρες του ευρωπαϊκού νότου αρχίζουν να αντιδρούν στα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής που τους επιβάλλονται και αρχίζουν τα «δικά» τους.

Αυξήσεις κατώτατων μισθών, μειώσεις φόρων, αυξήσεις συντάξεων και αυξήσεις των ελλειμμάτων τους. Κουράστηκαν οι πολίτες να υπακούουν στα δημοσιονομικά «κελεύσματα» κεντρικών τραπεζών και οίκων αξιολόγησης, και άλλο που δεν θέλουν οι πολιτικοί να επαναφέρουν στο γήπεδο της ψηφοθηρίας τις αγαπημένες τους υποσχέσεις για κάθε είδους παροχές προς τους πολίτες.

Το leave ή το remain στην ευρωπαϊκή ένωση  δοκιμάζεται στη Βρετανία και ποιος μπορεί να το αποκλείσει κι από τις άλλες χώρες. Μπορεί το κριτήριο της οικονομίας να παίζει το ρόλο του, αλλά τα απρόοπτα συνηθίζονται από τις πλειοψηφίες πολλών λαών. Το δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου είναι η καλύτερη απάντηση στη θρυλούμενη σοφία μερίδας ψηφοφόρων που ακόμη πιστεύει ότι το προσφυγικό και η παγκοσμιοποίηση του, είναι η καλύτερη διαφήμιση για τα νησιά μας!!! Βάλτε όσα θαυμαστικά θέλετε.

Η επικοινωνιακή μάχη των πολιτικών μας έχει επικεντρωθεί στα πρόσθετα μέτρα των 3,6 δις ευρώ ενώ τα 5,4 δις που έχουν ψηφιστεί από το καλοκαίρι με τους πιστωτές είναι εύκολα να υλοποιηθούν; Όταν θα αρχίσουν να υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει ή να  μετακομίσουμε ή να πιούμε το πικρό ποτήρι της εξόδου από το ευρώ; Τώρα αν θα λέγεται το νέο νόμισμα δραχμή, hellas euro ή όπως και να λέγεται, λίγο θα μας ενδιαφέρει. Εκείνο που θα πρέπει να μας νοιάζει αν θα μπορούμε να έχουμε ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο που να διαφέρει από αυτό της Βενεζουέλας!

Και τότε θα ανάψει για τα καλά το φυτίλι της τιμωρίας των ενόχων, πολιτικών νυν και τέως. Γιατί δεν αμφιβάλει κανείς ότι οι πολιτικοί ευθύνονται για την ηθική και οικονομική χρεοκοπία της χώρας, όσο κι αν οι ίδιοι ρίχνουν και ευθύνες σε «άφρονες» ψηφοφόρους πολίτες.

Για άλλη μια φορά το πολιτικό σύστημα της χώρας μας αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων. Η Κυβέρνηση διαρκώς συσκέπτεται, συζητά, καθυστερεί, και σύσσωμη η αντιπολίτευση περιμένει διακαώς την πτώση της, είτε από ξένο παράγοντα, είτε από την αδυναμία της να αντέξει το βάρος της χρεοκοπίας.

Όσο ξορκίζουμε το κακό, την αποπομπή μας από το ευρώ, και όσο δεν παίρνουμε μέτρα σταθεροποίησης της οικονομίας μέσα στο ευρώ, τόσο υποσκάπτουμε και καθυστερούμε την ανάπτυξη της χώρας.

Γιατί όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει μια ώρα αρχίτερα…».

Ο Αλέξης φεύγει, ο Κυριάκος έρχεται…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Η θριαμβευτική επαναλαμβανόμενη άνοδος στην εξουσία και από το «ωσαννά ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου» που εύκολα μπορεί να μετατραπεί στο «άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν» από τον ίδιο όχλο. Διαχρονικό και επίκαιρο.

Σε καθημερινή βάση η κυβέρνηση, εδώ και ενάμιση χρόνο, αγωνίζεται για να αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας, να αποφύγει την μοιραία σύγκρουση με τα βράχια και με την οδύνη της κατάρρευσης. Με την ψυχή στο στόμα, περιμένουμε καθημερινά τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται εντός και εκτός της χώρας.

Αλλεπάλληλες δηλώσεις αξιωματούχων σε τηλεοπτικές συγκρούσεις με αντιπάλους, προκαλούν μεγαλύτερη αναστάτωση για τι μέλλει γενέσθαι απαξιώνοντας και υπονομεύοντας τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Προσπαθούν να πείσουν ότι παλεύουν για τα λαϊκά συμφέροντα, ενώ έχουν ξεχάσει ότι στην πολιτική σημασία έχουν τα αποτελέσματα και όχι οι προθέσεις.

Πρόκειται για μια κοντόφθαλμη τακτική που μπορεί να φέρει πρόσκαιρη δημοσιότητα αλλά δεν μπορεί να πείσει πλέον και τον πιο καλοπροαίρετο και ευκολόπιστο πολίτη.

Η αναπαραγωγή παθογενειών του παρελθόντος από πολλά κυβερνητικά στελέχη και η γνωστή τους ανέξοδη κριτική του καφενείου βλάπτουν σοβαρά την εικόνα του αρχηγού τους. Υποστέλλουν τη σημαία τους, το λεγόμενο ηθικό τους πλεονέκτημα.

Μια εικόνα αρχηγού που κάποτε ήταν το «βαρύ χαρτί» που κέρδιζε την παρτίδα και σήμερα έχει «θαμπώσει»! Για Τρίτη κατά σειρά το «φωτοστέφανο» του μάρτυρα δεν μπορεί να το ξαναφορέσει. Τα νέα επώδυνα μέτρα φέρνουν την προσωπική σφραγίδα του.

Νέα δεδομένα έχουν διαμορφωθεί και στην παραμονή μας στο ευρωπαϊκό σύστημα έστω και με αμφισβητούμενες «ανθρώπινες» προϋποθέσεις, αλλά και στο χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Για πρώτη φορά ο Αλέξης έχει υπολογίσιμο αντίπαλο.

Ο Κυριάκος προηγείται ήδη και στην παράσταση νίκης του κόμματος του και στην καταλληλότητα ως Πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Πήρε «κεφάλι» όπως λέμε. Προηγείται σε όλα τα προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Καθαρά και χωρίς αμφίσημες ερμηνείες καταφέρνοντας και να περάσει στην κοινωνία μηνύματα ανανέωσης, διεύρυνσης αλλά και επικοινωνιακής αυτοβελτίωσης του. Αυτό φάνηκε και στην τελευταία προ ημερήσιας ομιλία του στη Βουλή. Θεαματική η επικοινωνιακή βελτίωση του. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας απέκτησε πλέον ένα «γερό χαρτί», έναν σοβαρό αντίπαλο που μπορεί να παίξει στα «ίσια» το μέχρι τώρα ανίκητο αρχηγό της πρώτης φοράς αριστερά. Αρκεί να εφεύρει και το εκλογικό αφήγημα που θα πείσει τους πολίτες για τις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που πρεσβεύει.

Οι πρώτες δυναμικές του κινήσεις, όπως η εκ νέου δημιουργία της νεολαίας του κόμματος και οι αλλαγές στο καταστατικό αποδεικνύουν ότι είναι από τους δυνατούς παίκτες στην πολιτική. Και παρά το γεγονός ότι προέρχεται από παραδοσιακή πολιτική δυναστεία της χώρας και βίωσε την πολιτική από τα γενοφάσκια του, παραμένει η αυθεντικότερη και πιο σύγχρονη έκφραση όσων πολιτών πιστεύουν στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και θεωρούν την παρουσία του την πιο αξιόπιστη εναλλακτική απέναντι στο επικίνδυνο πείραμα της σύγκρουσης με την Ευρώπη από την σημερινή κυβέρνηση.

Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, θα δούμε αν ο πολίτης θα προχωρήσει στην ανάγνωση του τρίτου κεφαλαίου του βιβλίου της αριστεράς ή θα αλλάξει ανάγνωσμα!

Ζητείται ιντερνετικός πολιτισμός.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Σε tweets, σε διαδικτυακούς τοίχους, σε sites γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μας, αναρτούν καθημερινά ότι υβριστικότερο  υπάρχει.

Ζητείται άμεσα ιντερνετικός πολιτισμός για να μας γλυτώσει από ψευτιές, ξεκατινιάσματα, ύβρεις και κάθε είδους χυδαιότητα που διαβάζουμε καθημερινά στο διαδίκτυο. Με ψεύτικα προφίλ «φορτώνουν» τους  διαδικτυακούς τοίχους με ανυπόστατες ειδήσεις και ρυπαρά δημοσιεύματα και στη συνέχεια συγκρίνουν τον αριθμό όσων συμφώνησαν μαζί τους. Σπάνια αναγνωρίζουν ότι έχουν παρεκτραπεί και ακόμα σπανιότερα να ζητήσουν συγνώμη. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι απολαμβάνουν το χαμό που δημιούργησαν, όπως ο φαρσέρ που τηλεφωνεί για ανύπαρκτη βόμβα σε αεροπλάνο, για να απολαύσει το θέαμα των τρομοκρατημένων επιβατών ή για τη δημοσιότητα της βλακώδους είδησης.

Ένα μεγάλο μέρος όλων όσων «ξεφεύγουν» με λέξεις και συμπεριφορές στα social media ανήκει στο «πολιτισμένο» πολιτικό προσωπικό μας. Με ύβρεις και ακατονόμαστες φράσεις επιτίθενται στους πολιτικούς τους αντιπάλους με την αφοπλιστική αιτιολογία, ότι πολεμούν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή την αγωνιστική τους δράση. Τις περισσότερες φορές είναι για να γίνουν είδηση του ενός λεπτού στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Ιντερνετικές ατάκες, χυδαία τσιτάτα που χαρακτηρίζουν την προσωπικότητα των δημιουργών.

Φυσικά είναι εύκολο να περάσει κάποιος τις κόκκινες γραμμές, να ξεχάσει την αστική ευγένεια και να βγάλει τις μύχιες πλευρές του. Ειδικά όταν γράφει ανώνυμα ή ανήκει στην ομάδα των πληρωμένων κονδυλοφόρων, μέσων κοινωνικής εκδήλωσης. Είναι κι αυτό ένα σύγχρονο επάγγελμα, όπως του αφισοκολλητή τα προηγούμενα χρόνια.

Και ο ευτελισμός καλά κρατεί σε καθημερινή βάση, αν κάποιος παρακολουθεί διαδικτυακούς τοίχους και παράθυρα.

Απ’ όλα έχει ο «μπαξές». Ερωτικά ξεκατινιάσματα, θυελλώδη πάθη σε tweets,απίστευτοι καβγάδες γνωστών καλλιτεχνών σε τοίχους και sites με προσωπικές κατηγορίες.

Τελικά θα πρέπει μέχρι να μπει κάποια τάξη, κάποιες αρχές ιντερνετικού πολιτισμού, να μη δίνουμε σημασία και να μην παίρνουμε σοβαρά ειδήσεις χωρίς να τις διασταυρώνουμε.

Ακόμη και «ψεύτικους» θανάτους ανακοινώνουν οι αθεόφοβοι χωρίς να υπολογίζουν το ψυχολογικό κόστος των οικείων του «θανόντος» μέχρι να διαπιστώσουν ότι ήταν ψεύτικη η ανακοίνωση. Μυαλά διεστραμμένα, άνθρωποι – απάνθρωποι.

Έπεα πτερόεντα στο χάος του διαδικτύου θα σκεφτείτε. Όμως το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας με θετικές αλλά και αρνητικές συνέπειες. Μια από τις αρνητικές είναι και η καταπάτηση των προσωπικών δεδομένων μας. Ολέθριες αν πέσουν σε χέρια επιτήδειων, γι αυτό ζητείται άμεσα ινερνετικός πολιτισμός και ασφάλεια. Χρήση με σύνεση και μέτρο. 

Με την ψυχή στο στόμα και πάλι!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Προ των πυλών για άλλη μια φορά ο κίνδυνος κατάρρευσης της χώρας και μιας εθνικής καταστροφής με ευθύνη όλων μας. Μια χώρα έρμαια ενός εσμού ανίκανων πολιτικών, επαγγελματιών συνδικαλιστών και κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων.

Μια χώρα που φλερτάρει με τα βράχια, τη μιζέρια και την εξαθλίωση. Και το δράμα της έχει γίνει θέαμα για όλο τον κόσμο που το παρακολουθεί σιωπηρά από τα θεωρεία. Με την ψυχή στο στόμα κάθε μέρα ένα χρόνο και πλέον για όλα όσα για πολλά χρόνια είχαμε δεδομένα.

Τη μια «πρόσω ολοταχώς», την άλλη «όπισθεν ολοταχώς» από όσους ξέρουν, βλέπουν τι έρχεται και παίζουν κάποιο ρόλο στην ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία που βράζει στην κυριολεξία μέσα στην αγανάκτηση, οργή αλλά και απογοήτευση για το μέλλον που έρχεται.

Χωρίς εναλλακτική, δηλώνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί την απαξίωση της στο πολιτικό σύστημα στο σύνολο του. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα έχει πάψει προ πολλού να εκφράζει το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπολιτών μας. Αυτό άλλωστε καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις που επαναλαμβάνεται το ίδιο πολιτικό εύρημα των τελευταίων χρόνων. Πέφτουν τα δημοσκοπικά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος, βγαίνει κερδισμένο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακόμη και χωρίς να εισπράττει τη φθορά του πρώτου. Η φιλοσοφία του μεταξύ δύο κακών το μη χείρον βέλτιστον και στην πολιτική.

Ένα πράγμα όπως είναι βέβαιο. Ζούμε ιστορικές στιγμές, στην προσπάθεια μας να διασχίσουμε μια απέραντη κινούμενη άμμο, νοιώθοντας ενδόμυχα ότι βουλιάζουμε σε κάθε βήμα. Και το μοιραίο δεν θα αργήσει να έρθει αν και αφήσαμε να αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας, τα δικό μας και των παιδιών μας, οι διάφορες μειοψηφίες! Η διαιώνιση ενός πολιτικού λάθους από απλούς πολίτες!

Απόδειξη το ποσοστό της αποχής των πολιτών στις εθνικές εκλογές που αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Το απολιτίκ έγινε μόδα! Αλλά αρκετά επισφαλές για το κοινό μας μέλλον. Για να δούμε θα μας κρατήσει το σχοινί για άλλη μια φορά;

Η αναγέννηση της χώρας μας ακούει μόνο στην ύπαρξη πολιτικής βούλησης για δομικές αλλαγές στο δημόσιο τομέα και στην κοινωνία. Μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται να γίνουν, πέραν των απολύσεων και μειώσεις μισθών, και που δεν έγιναν λόγω του πολικού κόστους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.

Σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της χώρας μας ο κόσμος στενάζει και βροντοφωνάζει ότι δεν αντέχει άλλο. Και οι έχοντες την εξουσία θα πρέπει να πάρουν παράδειγμα από την ιστορία όπου αρκετές φορές η ατομική δράση το απλού πολίτη μπορεί να επιφέρει συλλογική κοσμογονική αλλαγή.

Εκτός αν στο DNA του Έλληνα υπάρχει το σύνδρομο αδράνειας και αυτοκαταστροφής.

Όσο για τους «κοψοχέρηδες», γεμίσαμε. Δεν υπάρχει χρόνος για νέα πειράματα! Όσο για την ψυχή στο στόμα κάθε μέρα όλοι εμείς φταίμε με τις επιλογές μας.

Ποιόν ενδιαφέρουν πια, οι πολιτικές μονομαχίες;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Έληξε άδοξα η «μητέρα των μαχών» της Τρίτης, όπως είχε χαρακτηριστεί η προ ημερήσιας συζήτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Μια σοβαρή συζήτηση, η μάχη κατά της διαφθοράς, τελείωσε χωρίς χειροπιαστά αποτελέσματα. Ούτε ονόματα, ούτε ακλόνητες αποδείξεις, ούτε αδιάσειστα στοιχεία, όπως είχαν αφήσει να εννοηθεί οι πρωταγωνιστές της μάχης.

Είδαμε μόνο λεκτικά πυροτεχνήματα, προσωπικές αντεγκλήσεις, ψευδεπίγραφες διακηρύξεις επί παντός του επιστητού και μετωπική σύγκρουση με χαμηλή την ταχύτητα πρόσκρουσης. Με απλά λόγια, η μπάλα στην εξέδρα και τέλος αγώνα χωρίς νικητή. Στόχος της πολυδιαφημιζόμενης μάχης, ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τα πραγματικά προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες. Προβλήματα οικονομικά και προβλήματα από το ανεξέλεγκτο πλέον προσφυγικό πρόβλημα.

Πολιτική και ηθική ισοπέδωση πολιτικών προσώπων, νυν και τέως κυβερνήσεων, ένα ανελέητο σφυροκόπημα που θύμιζε προεκλογική περίοδο για το θεαθήναι.

Η εκτόξευση βολών εκατέρωθεν έφτασε στα όρια του ξεκατινιάσματος μόνο για επικοινωνιακούς λόγους συμμετοχής στα δελτία ειδήσεων των καναλιών αλλά και για ικανοποίηση του σκληρού πυρήνα των κομμάτων, και αναπτέρωση του ηθικού των βουλευτών τους.

Η σκληρή πολιτική αντιπαράθεση ήταν πάντα «τροφή» της κοινής γνώμης, όπως στις αρένες οι μονομάχοι και τα λιοντάρια. Μόνο που πλέον ένα μικρό μέρος της κοινής γνώμης συγκινείται.

Δυστυχώς η πολιτική έγινε επάγγελμα από λειτούργημα και η «καρέκλα» για τους περισσότερους πάνω απ’ όλα.

Οι επόμενες μέρες της μάχης βρήκαν όλους τους πρωταγωνιστές της ενθουσιασμένους. Ο ένας ήταν αχτύπητος, διαβασμένος, πήρε βάφτισμα αρχηγού, ο άλλος ασυμβίβαστος με τη διαπλοκή, πολύ σκληρός για να πεθάνει πολιτικά, και πολλά άλλα κοσμητικά επίθετα που λίγο ενδιαφέρουν του πολίτες.

Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι για πέντε μήνες και πλέον, οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ζούγκλας που ισχύουν στην αγορά εργασίας, τα δύο εκατομμύρια εργαζομένων με μαύρα, το εξήντα τοις εκατό της ανεργίας των νέων και τα χιλιάδες λουκέτα των επιχειρήσεων, δεν απασχόλησαν κανένα στη δεκάωρη συζήτηση. Πόσο και ποιόν ενδιαφέρουν πια, οι πολιτικές μονομαχίες είναι κάτι που πρέπει να απαντηθεί.

Ημερολογιακά μπήκαμε στην άνοιξη, πολιτικά είμαστε ακόμη στο χειμώνα!

Και τα χειρότερα για όλους εμάς που παλεύουμε με τα πραγματικά «άγρια θηρία» της κοινωνίας και όχι τα γιαλαντζί της πολιτικής, έρχονται.  Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος το προσφυγικό σε συνδυασμό με την αγανάκτηση των πολιτών από την οικονομική ασφυξία  να αποδειχτούν κερκόπορτα για τα εθνικά μας θέματα. Και τότε οι μονομαχίες θα είναι άλλου επιπέδου!

Οι πολιτικοί keep walking. Ο λαός keep calm!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Τα αφεντικά της πολιτικής αλλάζουν, οι συμπεριφορές μένουν οι ίδιες. Κι αυτό δεν είναι μόνο λυπηρό, αλλά είναι τραγικό τις περισσότερες φορές. Μιλάμε για όλες τις νέες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών που διαδέχονται η μία την άλλη, υποσχόμενες το «διαφορετικό» κατά την προεκλογική περίοδο. Άλλος διαφημίζει ότι λεφτά υπάρχουν, άλλος ότι θα σκίσει τα μνημόνια, άλλος ότι θα βάλει στη φυλακή τους κλέφτες και καταχραστές του δημόσιου χρήματος και πολλές ακόμη προεκλογικές μπαρούφες. Η συνέχεια είναι keep walking πάντα στον ίδιο δρόμο της ρεμούλας και αρπαχτής από τους ευαγγελιζόμενους την κάθαρση και από τους αυλικούς κόλακες τους.

Στα χρόνια της ενασχόλησης μου με την πολιτική επικοινωνία, είχα τη συνήθεια να κρατάω στο αρχείο μου σημειώσεις από την πρώτη φωτογραφία της ορκωμοσίας κάθε νέας  κυβέρνησης αλλά και κάθε νέας αυτοδιοικητικής αρχής και να την συγκρίνω με μια ίδια φωτογραφία, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα εξουσίας, τους χαμογελαστούς πρωταγωνιστές της πρώτης φωτογραφίας.

Οι αλλαγές απίστευτα πολλές και σοκαριστικές. Και στην ένδυση και στην υπόδηση και στο ύφος ακόμη και στη γενικότερη εμφάνιση τους. Με περισσότερα κιλά, οι περισσότεροι, με ακριβό ντύσιμο, με περισπούδαστο ύφος πολλών καρδιναλίων, ατενίζουν το φωτογραφικό φακό με το αίσθημα της υπεροχής που τους δίνει ο θώκος της εξουσίας και οι παχυλοί μισθοί τους.

Ακόμη και η στοματική τους υγιεινή έχει πρώτη προτεραιότητα στις επιλογές τους. Υπάρχει φωτογραφία από σημαίνον πολιτικό πρόσωπο που έχει ποζάρει για πρώτη φορά σε ορκωμοσία με το στόμα του άδειο από μεγάλο αριθμό δοντιών και μετά από λίγο καιρό με υπέροχα λαμπερά δόντια. Αφήστε που όλοι έχουν πλέον μαύρα μαλλιά. Και αυτά είναι τα λιγότερα.

Η μετάλλαξη από πολίτη σε πολιτικό, ξεκίνησε. Η συνέχεια είναι γνωστή. Συμβιβασμοί με το κατεστημένο, πισωγυρίσματα στις υποσχέσεις, νέες μορφές διαπλοκής, αδιαφορία για την συσσωρευμένη δυσφορία της κοινωνίας, πασπάλισμα με χρυσόσκονη στα προβλήματα της νεολαίας, των χιλιάδων ανέργων, φιλοσοφικές μεγαλοστομίες και βαθυστόχαστες ιδεολογικές αναλύσεις, γραμμένες από την στρατιά των ειδικών συμβούλων τους.

Keep walking πάντα στον ίδιο δρόμο, όσο οι πολίτες ψηφίζουν πάντα όσους υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Όσο η μόδα της απολιτίκ κοινωνίας την αποχαυνώνει. Μια αρρώστια της σύγχρονης εποχής μας που θα καταπολεμηθεί μόνο από μια νέα γενιά πολιτικών με ανοιχτούς ορίζοντες για να χαράξουν νέους δρόμους. Διαφορετικά, τα επαχθή μνημόνια θα μονιμοποιηθούν, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα θα συνεχίσουν να συγκινούν, έναν λαό που του ταιριάζει ζουρλομανδύας και η χώρα θα βουλιάζει!

Οι πολιτικοί keep walking. Ο λαός keep calm!

Δωρεάν το νέο ηλεκτρονικό ημερολόγιο του σύγχρονου πολιτικού

07.03.2016 - 13:10

Ένα μοναδικό, πρωτότυπο και πολύ χρήσιμο ηλεκτρονικό ημερολόγιο – ατζέντα, έρχεται με «ζωντανό» τον κάθε μήνα στην οθόνη του υπολογιστή σας, του tablet. Για να μην τα έχετε όλα στο μυαλό σας!

Απαλλαγείτε από μπλοκάκια, χαρτάκια, και κάθε είδους τεφτέρια, που δεν ταιριάζουν με την εικόνα σας στη σύγχρονη εποχή μας. Ανοίξτε το εύκολα και σημειώστε ό,τι καθημερινά θεωρείτε ενδιαφέρον.

Συναντήσεις, εκδηλώσεις, χαιρετισμούς, ομιλίες, συγκεντρώσεις, απαραίτητες επισκέψεις και ότι άλλο προκύψει. Με μια ματιά, βλέπετε ολόκληρο το μήνα, μέρα – μέρα. Γράφετε, σβήνετε, εύκολα, γρήγορα και χωρίς να χάνετε χρόνο.

Είναι το μοναδικό ηλεκτρονικό ημερολόγιο του σύγχρονου πολιτικού με ειδική αναφορά στις σπουδαιότερες παγκόσμιες ημέρες του μήνα, με αρκετά μεγάλο χώρο για προσωπικές σημειώσεις και σοφά αποφθέγματα διάσημων προσώπων.

Το νέο ηλεκτρονικό ημερολόγιο του σύγχρονου πολιτικού μπορείτε να το έχετε στην οθόνη του υπολογιστή σας ΔΩΡΕΑΝ αρκεί :
Να μας στείλετε το προσωπικό σας e-mail, το όνομα και την ιδιότητα σας στη διεύθυνση thanasis.papamichail@yahoo.gr ή ως μήνυμα στη σελίδα μας στο facebook και
Να κάνετε ένα like στη σελίδα μας Think Politics στο facebook. Αυτό δεν είναι υποχρεωτικό απλά θα μας δώσετε τη δύναμη να συνεχίσουμε να εμπλουτίζουμε τη σελίδα με καινοτόμες ιδέες, επίκαιρα άρθρα και καλές πρακτικές, που ενδιαφέρουν όλους εσάς που έχετε την πολιτική στο DNA σας!

Περισσότερες γυναίκες στην πολιτική.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος

Όταν οι Αμερικάνοι πολίτες δεν είναι ώριμοι για την εκλογή στη θέση του Προέδρου της χώρας τους, μιας γυναίκας που απέτυχε μια φορά και προσπαθεί για δεύτερη να κερδίσει τον επίζηλο τίτλο, οι Έλληνες πολιτικοί θα δώσουν τα ηνία της εξουσίας σε γυναίκα;

Ένας Έλληνας πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει υπουργούς περισσότερες γυναίκες από άνδρες όπως έγινε στην Ισπανία; Από την άλλη πλευρά, έχουμε το οξύμωρο οι Ελληνίδες να βλέπουν με «καλό μάτι» τη συμμετοχή γυναικών στα ψηφοδέλτια και στις δημοσκοπήσεις, αλλά να μην τις ψηφίζουν! Είναι ακόμη τόσο προνομιακό το πεδίο της πολιτικής για τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες; Ναι, ακόμη είναι!

Φυσικά, οι εποχές έχουν αλλάξει και οι άνδρες πολιτικοί θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι θα μοιράζονται τις πρώτες θέσεις με γυναίκες πολιτικής. Ακόμη και τη θέση του Πρωθυπουργού. Είναι γνωστή η φράση του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»!

Είναι προφανές ότι γυναίκες πολιτικοί έχουν δρόμο να διαβούν αναφορικά με τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουν πολίτες και μέσα ενημέρωσης τα οποία παραμένουν ανδροκρατούμενα σε μεγάλο βαθμό και είναι ιδιαίτερα επιλεκτικά στην προβολή γυναικών πολιτικών.

Μια ματιά στα τηλεοπτικά πάνελ των ενημερωτικών εκπομπών δείχνουν του λόγου το αληθές. Περιορισμένη η συμμετοχή των γυναικών, παρά το γεγονός ότι η γυναικεία συμμετοχή στην πολιτική και στη δημόσια ζωή είναι απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας.

Ο θεσμός της ποσόστωσης συμμετοχής των γυναικών στα ψηφοδέλτια των κομμάτων είναι ένα μέσον για μεγαλύτερη συμμετοχή και όχι αυτοσκοπός.

Να στηρίζονται οι γυναίκες υποψήφιοι από τα κόμματα και όχι να αναζητούνται μέχρι την τελευταία στιγμή για να κλείσουν «τρύπες» στα ψηφοδέλτια. Ιδιαίτερα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, «κλείνουν» ψηφοδέλτια με ανηψιές και ξαδέλφες.

Χρειάζεται στήριξη και από την πολιτεία ώστε οι γυναίκες να μπορούν να «παντρέψουν» την πολιτική με τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας.

Ακόμη, η γυναίκα πολιτικός είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαρίσει ποια είναι η συνεισφορά της στην πολιτική και τι είναι αυτό που έχει να προσφέρει στην πολιτική διαδικασία.

Η γυναίκα έχει στη φύση της τη δημιουργία, την ανάπτυξη, την προστασία, την προσφορά. Μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο όχι κατ’ ανάγκη ως ωραία Ελένη, δίπλα στον άνδρα ως σύντροφος ή ως Θεοδώρα ως σύμβουλος, αλλά ως Ιωάννα της Λωραίνης ως οδηγός με πάθος, όραμα και διαίσθηση.

Όμως καθηλώνεται στην άκρη της πολιτικής κονίστρας, ενώ διαθέτει και εξυπνάδα και ένστικτο και υπευθυνότητα και αυτογνωσία. Και τις περισσότερες φορές υπερτερεί ανδρών συναδέλφων της στο πολιτικό στερέωμα.

Φανταστείτε πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν επί ίσοις όροις οι γυναίκες είχαν λόγο για τα κυρίαρχα ζητήματα του κόσμου, τον πόλεμο, την πείνα, τη ρύπανση, την ποιότητα ζωής και άλλα.

Και μια συμβουλή από έναν άνδρα επικοινωνιολόγο:

«Γυναίκες φουλ επίθεση στα ανδροκρατούμενα πολιτικά κάστρα, κεντρική πολιτική σκηνή, κοινοβούλιο, αυτοδιοίκηση»! Θα τα κατακτήσετε όλα. Γιατί είστε «γάτες με πέταλα»!

Μικρός οδηγός για Μυστικούς Δείπνους!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Με γάτες ράτσας ή κεραμιδόγατους ο μικρός οδηγός Μυστικών Δείπνων αποκτά ιδιάζουσα πολιτική βαρύτητα μετά από όσα είδαν το φως της δημοσιότητας μεταξύ μεγαλοεκδότη και μεγαλοπολιτικού. Και το γεγονός θα έμενε άνευ ιδιαίτερης πολιτικής σημασίας αν δεν είχαν συμβεί γεγονότα που αλλάζουν άρδην το μηντιακό μας σκηνικό. Φανεροί και Μυστικοί δείπνοι πολιτικών, μας έχουν κατακλείσει τον τελευταίο καιρό και στη συνέχεια ακούμε διαψεύσεις ή κύκλους να μεταφέρουν τα πολιτικά μηνύματα και τις προβλέψεις των εθνοσωτήρων μας! Τα γεύματα ή δείπνα που σερβίρονται μπορεί να είναι από φάβα με λάκκο ή ακόμη και φιλέτα καλά ψημένα μέχρι και Καμένα!

Η Ελλάδα όλη είναι ένα απέραντο καφέ – μαγειρείο. Είναι οι μοναδικές επενδύσεις που γίνονται από νέους και παλιούς ανέργους και σε λιγότερο από ένα χρόνο βάζουν λουκέτο, μια και έχει περιοριστεί η «σπατάλη» ακόμη και του ενός καφέ έξω, από τους εν ενεργεία εργαζόμενους.

Και έχουμε μόνο τόσο λίγους πολιτικούς να διαπλέκονται πλέον στα φανερά με επιχειρηματίες με αποτέλεσμα την πτώση του τζίρου αρκετών κοσμοπολίτικων κουζινών. Η εποχή μας απαιτεί HOT BISTRO όπως τα HOT SPOT με ελληνική και ολίγον διεθνή κουζίνα.

Με υψωμένα τα ποτήρια εις υγείαν πάντα των πολιτών ψηφοφόρων τους, κλείνουν συμφωνίες, επισφραγίζουν συμμαχίες, επιτυγχάνουν την περιβόητη συναίνεση. Και όλα αυτά για την σωτηρία του λαού! Στο όνομα του γίνονται όλα, και ανάμεσα σε «κρύα πιάτα» με σως Agricola και κάβα Μπούτα σφραγίζονται μνημόνια.

Φυσικά, ο λαός θα πληρώσει και τον λογαριασμό! Όπως όμως ακούσαμε στην εποχή του μνημονίου και χάριν της λιτότητας, μπορεί να σερβιριστεί μόνο καφές, εσπρέσο κατά προτίμηση, και χωρίς μπάτλερ. Φτιαγμένος με τα ίδια τα χεράκια του οικοδεσπότη. Και στη συνέχεια «διαβάζουν» τα φλιτζάνι για να δουν τα μελλούμενα. Τώρα το αν θα βγουν αληθινά τα σημάδια του καφέ, θα εξαρτηθεί από το αν θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα. Διαφορετικά, όλα τα άπλυτα στη φόρα και θα κληθεί πάλι ο λαός να τα «ξεπλύνει» με την ψήφο του.

Εξυπακούεται ότι ο χώρος για  Μυστικό Καφέ - Δείπνο πρέπει να είναι ερμητικά άδειος. Ούτε κατοικίδια, ούτε περιττά έπιπλα και ηλεκτρονικές συσκευές. Ένας καναπές με δύο πολυθρόνες. Μιλάμε σιγά με έντονη μουσική υπόκρουση και έχουμε γραμμένα τα «ρουσφέτια» που θέλουμε να ζητήσουμε. Τα δείχνουμε χωρίς να τα διαβάζουμε! Έτσι ούτε γάτα, ούτε διαπλοκή!

Με την ίδια ακριβώς λογική θα πρέπει να υλοποιούνται και οι συναντήσεις φανερές ή κρυφές όλων των πολιτικών αντιπάλων αλλά και με δικούς μας «ελεύθερους πολιτικούς» που αενάως μετακινούνται από κόμμα σε κόμμα. Άλλωστε, σε όλους μας είναι γνωστό το «ουδέν κρυπτόν για πάντα»!

Αλέξη, ξέρεις ποιο είναι το τελευταίο σου χαρτί;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Και δεν είναι μόνο το αγροτικό, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, ή μόνο το προσφυγικό. Και ούτε είναι η πολύ επικίνδυνη διασύνδεση όλων αυτών με την αναμενόμενη αξιολόγηση του οικονομικού προγράμματος. Το προσφυγικό διογκώνεται, το οικονομικό φέρνει ζαλάδες και ιλίγγους σε κυβέρνηση και ιδιαίτερα στο Μαξίμου. Και η επιλογή του χαρτιού του «συμψηφισμού» που έπαιξες στις Βρυξέλλες από ότι φαίνεται δεν βγαίνει. Και δεν είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Δεν αρκούν μόνο να γίνουν στην ώρα τους τα hot spots, κέντρα καταγραφής προσφύγων και μεταναστών για να πάρουμε θετικό πρόσημο στην αξιολόγηση από την τετράδα των θεσμών. Πρέπει να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις που όλοι ομολογούν καθυστερημένα ότι θα έπρεπε να είχαν γίνει. Αυστηρή δημοσιονομική πολιτική, περιορισμός εξόδων, κίνητρα για επενδύσεις.

Φυσικά και θα «ανοίξουν νέες πληγές» στην κοινωνία, αλλά θα σωθεί από τον ολικό ακρωτηριασμό της. Μην περιμένεις Αλέξη, από τους εταίρους να «βάλουν πλάτη» και να δεχτούν μειώσεις στα μέτρα λιτότητας, στις συντάξεις, στις εισφορές. Είναι αμετακίνητοι στις θέσεις τους για νέα λιτότητα όπως οι αγρότες στα μπλόκα. Είναι επίκαιρος άλλωστε και ο στίχος ενός τραγουδιού του προσφάτως αδικοχαμένου τραγουδιστή «όσο δέρμα κι αν πετάξεις, φίδι είσαι, δεν θα αλλάξεις». Κολλάει ταμάμ με τους «θεσμούς» ή Τρόικα!

Η σωτηρία της χώρας δεν θα έρθει με όσα μνημόνια κι αν υπογράψουμε. Η μαύρη τρύπα των μνημονίων θα καταπιεί πολλές ακόμη κυβερνήσεις, κεντροδεξιάς, κεντροαριστεράς ή ακόμη και μιας νέας αριστεράς, μετά το κλείσιμο της παρένθεσης της δικής σου «πρώτης φοράς» αριστεράς.

Αντί να περιμένουμε την επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων της Τρόικας για να μας ενημερώσουν για τον όγκο των μέτρων που πρέπει να λάβει η χώρα για να μας δώσουν τα απαραίτητα κεφάλαια για να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας, παίξε το τελευταίο και μοναδικό σωτήριο χαρτί που μας απέμεινε.

Ακολούθησε τη Θατσερική συνταγή «όχι στις συντεχνίες των συνδικάτων, όχι στις συντεχνίες των πολυεθνικών» και ενίσχυσε με ειδικό καθεστώς την ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας. Τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Μόνο έτσι θα βγούμε από την κρίση, κάνοντας παράλληλα τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Ο κρατισμός, εμμονή της αριστεράς και τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια, η εμμονή της δεξιάς, δεν επαρκούν να φέρουν κανενός είδους ανάπτυξη σε μια χώρα με 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 2 εκατομμύρια συνταξιούχους.

Και οι μεγαλύτερες ξένες επενδύσεις ακόμη κι αν γίνουν, δεν θα μειώσουν τον αριθμό των ανέργων, ούτε πέντε τοις εκατό.

Αν όμως ενισχυθούν με ειδικά καθεστώτα, φορολογικό, ασφαλιστικό, χρηματοδοτήσεις, εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε αναπτυξιακούς κλάδους της οικονομίας μας όπως τουρισμός, πράσινη ενέργεια, υγεία, γεωργία, κτηνοτροφία θα ενισχύσουν και τα δημοσιονομικά έσοδα και την απασχόληση σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Κάπως έτσι τα κατάφερε και η Κύπρος και βγήκε από τα μνημόνια, στις αγορές.

Διαφορετικά η πολιτική της επικοινωνίας, όσο καλά κι αν την μεταχειρίζεται η κυβέρνηση, έχει ημερομηνία λήξης.

Οι δημοσκοπήσεις έχουν αρχίσει να δείχνουν σαφέστατα τα μηνύματα των άλλοτε ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που επιστρέφουν σιγά – σιγά στις ρίζες τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αλέξη, στις εκλογές του Σεπτέμβρη κέρδισες χρόνο παράτασης και όχι χρόνο κανονικού αγώνα. Και στην παράταση έχουμε και τον «ξαφνικό θάνατο».

«Σιγά τι έγινε αν …» Η απογοήτευση μετά την ελπίδα.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η ανοχή της κοινής γνώμης στα αδιέξοδα που την έχουν οδηγήσει, εδώ και ένα χρόνο, οι κυβερνήσεις της λεγόμενης πρώτης φοράς αριστεράς. Και το οξύμωρο είναι ότι ενώ δεν έχει πραγματοποιήσει καμία από τις προεκλογικές υποσχέσεις της, οι διαπραγματεύσεις της με τους δανειστές έχουν αποτύχει και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πάνε από το κακό στο χειρότερο, ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις,  αντιμετωπίζει τη δεινή πραγματικότητα με στωικότητα που θα ζήλευαν ακόμη και οι καταδικασμένοι σε τρις ισόβια! Πόσες χάρες να πάρουν από βασιλείς, προέδρους ή δανειστές!

Οι πολίτες κουράστηκαν να περιμένουν την ανάπτυξη τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, να πληρώνουν φόρους, να τρομάζουν από απειλές GREXIT, επιστροφή στη δραχμή, προβλήματα μεταναστευτικού, ανεργίας, εξαγωγή κεφαλών και κεφαλαίων, απώλεια κεκτημένων, κλειστές κάνουλες χρηματοδότησης και με πολλά άλλα δυσβάσταχτα προβλήματα στους ώμους. Η απογοήτευση πλημμύρισε ολόκληρη την κοινωνία και πλέον δεν αντιδρά όποιον κάλο κι αν της πατήσεις. Τη θέση της αγανάκτησης πήρε η αδιαφορία και το γνωστό μοτό «σιγά τι έγινε αν…».

Σιγά τι έγινε αν η ολιγωρία που επέδειξε η Ελλάδα στην εφαρμογή κοινοτικών αποφάσεων, έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Σιγά τι έγινε αν οι τηλεοπτικές άδειες είναι τέσσερις και η πίτα θα μοιραστεί σε νέα «τζάκια» σήμερα καθαρά και αύριο διαπλεκόμενα.

Σιγά τι έγινε αν κλείσανε οι τράπεζες, αν έχουμε capita control, αν φάγαμε τα ψέματα των προεκλογικών υποσχέσεων με το κουτάλι.

Σιγά τι έγινε αν βγούμε από την Σέγκεν και κλείσουν τα σύνορα για κανένα εξάμηνο.

Σιγά τι έγινε αν το κόμμα με. κοντά, τρία εκατομμύρια ψηφοφόρους δεν βρήκε να κάνει αρχηγό της ένα νέο άφθαρτο, αυτοδημιούργητο πρόσωπο, αλλά εξέλεξε γόνο οικογενειοκρατίας με ότι αυτό συνεπάγεται.

Σιγά τι έγινε αν το χρηματιστήριο μας ζει μέρες δραχμής με τον γενικό δείκτη να επιστρέφει στο πολιτικά λεγόμενο «βρώμικο ‘89».

Σιγά τι έγινε αν όλοι ομολογούν ότι έχουμε φτάσει σε αδιέξοδα αλλά οι υπεύθυνοι αρμενίζουν….

Σιγά τι έγινε αν οι κυβερνώντες ενδιαφέρονται για μια βιώσιμη τηλεοπτική αγορά αλλά αδιαφορούν για τη βιωσιμότητα πολλών κοινωνικών ομάδων.

Σιγά τι έγινε αν το GREXIT παραμένει ζωντανό στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Σιγά τι έγινε αν με το νέο εκλογικό νόμο που επεξεργάζεται η κυβέρνηση θα μπει και η «κουτσή Μαρία» στη Βουλή με το 2%, και θα έχουμε ασταθείς κυβερνήσεις.

Σιγά τι έγινε αν εξακολουθήσουμε να ζούμε με δανεικά, άλλωστε δεν ζητήσαμε ποτέ πνευματικά δικαιώματα για τα φώτα του πολιτισμού που τους δώσαμε.

Σιγά τι έγινε αν δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη σε ποιόν εφιάλτη μας έχουν βυθίσει, και πόσα ακόμη μνημόνια παραμονεύουν.

Σιγά τι έγινε αν κάθε λίγο και λιγάκι κλείνουν οι δρόμοι, τοπικοί και εθνικοί και πλατείες, από τέως αγανακτισμένους και νυν εξαπατημένους ψηφοφόρους. Δεν ιδρώνει το αυτί κανενός!

Πηγαίνουμε ολοταχώς για μετωπική με τα βράχια, και δεν θα είναι περίεργο στις επόμενες εθνικές εκλογές να ψηφιστεί για τρίτη φορά η πρώτη φορά αριστερά και άπαντες εν χορώ θα αναφωνούμε «σιγά τι έγινε…»!

Άλλωστε όπως είπε και ο Δημήτρης Χορν «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει»!

Οι «εμποράκοι» των ψεύτικων ελπίδων.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Η εικόνα των πολιτικών δεν φιλοτεχνείται μόνο όταν εκείνοι κατέχουν τα ηνία της εξουσίας ή στο χρόνο που ήταν στην αντιπολίτευση και στον τρόπο που διαχειρίστηκαν και τις δύο εξουσίες αλλά συνδιαμορφώνεται και από τη συμπεριφορά που επιδεικνύουν προϊόντος του χρόνου στο δημόσιο βίο και δημόσιο λόγο.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της πολιτικής επικοινωνίας η εικόνα που φιλοτεχνήθηκε για ορισμένους πολιτικούς από την εποχή που ήταν στην αντιπολίτευση μέχρι και την ανάληψη της εξουσίας και τη διαχείριση της παρέμεινε σταθερά η ίδια και απαράλλαχτη. Εικόνα του σύγχρονου εμποράκου μιας πολιτικής απάτης και ψεύτικων ελπίδων.

Η άκριτη και ανεξέλεγκτη υποσχεσιολογία πολλαπλών και πλούσιων παροχών, η ενίσχυση του τέρατος του λαϊκισμού, με στόχο την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου για την ανάληψη της εξουσίας έφεραν καταστροφικές συνέπειες στη χώρα και αυτό ήταν η αρχή. Συνεχίζοντας, το εμπόριο ψεύτικων ελπίδων και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας με μοναδικό στόχο τη διατήρηση της εξουσίας, έχουν οδηγήσει κατ’ εξακολούθηση μια κοινωνία στο χείλος του γκρεμού.

Επιδίωξη τους είναι να αποσοβηθεί η κατάργηση της αναμενόμενης ξεκάθαρης ήττας του μοντέλου της «πρώτης φοράς αριστεράς» και της εκλογικής συντριβής του κομματικού συνδυασμού που ανήκουν.

Η «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» που επικρατεί σε όλες τις κοινωνικές τάξεις δε φαίνεται να προβληματίζει και να επηρεάζει τη συνεχιζόμενη στρατηγική της λιτότητας, ενώ παράλληλα σχεδιάζουν και ανακοινώνουν ότι θα προβούν σε κατ’ επίφαση «προοδευτικές» διορθωτικές πολιτικές, απόλυτα όμως ενσωματωμένες στα κομματικά συμφέροντα και στους αρχικούς σχεδιασμούς τους για την πορεία της χώρας.

Και όλα αυτά αποκαλώντας τα τεχνηέντως «μετά μνημονιακή εποχή»! Άλλωστε οι ίδιοι διαλαλούν ότι θα τηρήσουν τις μνημονιακές δεσμεύσεις αλλά δεν είναι μνημονιακοί. Αν αυτό δεν είναι παράνοια και δεν έχει ανάγκη ανάλυσης από την ψυχιατρική, τότε συνιστά μοναδική ελληνική πολιτική ιδιαιτερότητα. Και δεν είναι και η μοναδική. Στην δωδεκάμηνη διακυβέρνηση τους εκδηλώθηκαν μερικά από τα πιο απρόσμενα συμβάντα όπως δημοψήφισμα capital controls, υπογραφή τρίτου μνημονίου, κρούσματα διαφθοράς σε διορισμούς ημετέρων, αύξηση ανεργίας και πολλές ακόμη «πληγές» άνοιξαν στην κοινωνία που δύσκολα θα κλείσουν.

Και δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα ούτε ψήγμα αυτοκριτικής και πολύ περισσότερο δεν ακούσαμε από κανένα ούτε στα λατινικά το «mea culpa», ούτε στα ελληνικά ένα «συγνώμη». Φαίνεται ότι έχουν προσβληθεί όλοι από τον ιό της αφωνίας! Φυσικά η αυτοκριτική δεν υπήρξε ποτέ από τα δυνατά σημεία όλων των πολιτικών όπως η ελπίδα και ο λαϊκισμός!

Πολιτικό λίφτινγκ λογότυπου ή ουσίας για τη Νέα Δημοκρατία

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Ξεκίνησε να αλλάζει πολλά από την αρχή. Πεισμωμένα, φιλόδοξα, τολμηρά και ασυμβίβαστα. Και άρχισε να κάνει το όραμα πράξη, με πρώτο και καλύτερο το πολύπαθο σήμα, λογότυπο του κόμματος που ηγείται!

Η πρώτη του διαχειριστική πράξη, και ελπίζουμε να μην είναι και η τελευταία, ένα λογότυπο κόμματος που έχει υποστεί ουκ ολίγες «βελτιώσεις» για τους εκάστοτε εμπνευστές του ή και «μερεμέτια» για τους απλούς παρατηρητές – ψηφοφόρους. Κάτι σαν επαναλανσάρισμα συσκευασίας ενός πολυκαιρισμένου προϊόντος που κούρασε τους καταναλωτές. Η αρχή του επαναλανσαρίσματος ενός κόμματος με ιστορία μισού αιώνα γίνεται για μια ακόμα φορά αρχής γενομένης από το λογότυπο του κόμματος.

Αν οι αλλαγές στο άλλοτε κραταιό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνδυαστούν και με αλλαγή ονόματος, όπως ακούγεται, τότε θα μιλήσουμε για το προθανάτιο στάδιο του. Άγαλμα θα στήσουν στους εμπνευστές των αλλαγών, οι διεκδικούντες τη συνέχεια του Καραμανλισμού.

Μέσα σε μια κοινωνία που βράζει και βρίσκεται καθημερινά στους δρόμους και στα κάγκελα, στόχος της κάθε αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να διαχειριστεί τις πολιτικές ευθύνες και προβλήματα που απορρέουν από την πανηγυρική αποτυχία σε όλους τους τομείς, της ενός χρόνου κυβέρνησης της πρωτοδεύτερης φοράς αριστεράς. Λίφτινγκ σε λογότυπα έπονται!

Με ένα πακέτο - δέσμη ρεαλιστικών προτάσεων στους τομείς, της ανεργίας, των επενδύσεων, της παιδείας, του μεταναστευτικού, του φορολογικού και του ασφαλιστικού, χωρίς λαϊκισμούς και τσαρλατάνους πολιτικούς να καταφέρει να μεταλλάξει την παραπαίουσα ελληνική κοινωνία. Με μια νέα πολιτική ταυτότητα, με όραμα και πίστη και με προεξάρχοντες τους κοινωνικούς στόχους και όχι τους πελατειακούς. Διαφορετικά και στις επόμενες εκλογές, θα γίνεται ανάλυση των συμπερασμάτων μιας ακόμη ήττας.

Παράλληλα, η φθορά που έχουν υποστεί πολιτικά πρόσωπα «παλαιάς κοπής» επιβάλλεται να εξαφανιστεί με ένα αναγκαίο πολιτικό λίφτινγκ και από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και από τα ψηφοδέλτια της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Ανακυττάρωση ριζική των πολιτικών προσώπων πρώτης και δεύτερης γραμμής. Ειδικά στα τηλεοπτικά πρόσωπα!

Είναι πολιτικά προαπαιτούμενα από τους ψηφοφόρους της νέας γενιάς, που δίνουν τον τόνο των εκλογών αλλά και τον νικητή. Παλιά εισιτήρια σε νέα λεωφορεία δεν περνάνε. Διαφορετικά, οι άλλοτε ενεργοί  ψηφοφόροι της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θα επαναπατριστούν και οι νέοι ψηφοφόροι δεν θα έχουν νιώσει διακριτές τις διαφορές ανάμεσα στο παλιό και στο νέο.

Ίσως να ψηφίσουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μόνο και μόνο για να φύγει η κυβέρνηση, χωρίς να το πιστεύουν ή προβλέποντας σε μερίδιο από τη νομή της εξουσίας, και στη λεγόμενη πρώτη «στραβή» να την κάνουν προς άλλα κομματικά σχήματα. Όπως και το παρελθόν, διδάσκει.

Φυσικά τα κόμματα δεν αλλάζουν ταυτότητα και χαρακτήρα από τη μια στιγμή στην άλλη. Απλά το παιχνίδι έχει αλλάξει και θα πρέπει η προσαρμογή στα νέα δεδομένα να είναι άμεση. Και δεν αρκεί ένα απλό πολιτικό λίφτινγκ στα κομματικά σύμβολα. Χρειάζεται ένα δυναμικό σχέδιο αναδιάρθρωσης εκ βάθρων για να αποκτήσει σύντομα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τη νέα του νικηφόρα εικόνα προς την κοινωνία, που βρίσκεται σε κώμα.