Μάρκες και πολιτικοί.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ποιος είπε ότι το μάρκετινγκ πέθανε να του βάλουμε πιπέρι…; Ούτε το μάρκετινγκ, ούτε οι μάρκες έχουν πεθάνει σε πείσμα των δηλώσεων CEO μεγάλης πολυεθνικής διαφημιστικής. Και αυτό το αποδεικνύουν οι πολιτικοί μας ταγοί με τα λεγόμενα τους…. Διασταύρωσαν τα ξίφη τους στη Βουλή και άρχισε η ανάγνωση των μαρκών. «Φοράς rolex» ο ένας, η γυναίκα του αρχηγού σας φοράει bulgari ο άλλος…. Vacheron Constantin δεν άκουσα να αναφέρεται από κανέναν μάλλον γιατί είναι δύσκολο να το προφέρουν με τις γνώσεις ξένων γλωσσών που έχουν οι πολιτικοί μας. Βέβαια το status του γνωστού μας μέχρι τώρα life style στη δημόσια σφαίρα περίσσευε πάντα. Πολιτικοί, αστέρες της tv, μεγαλοδημοσιογράφοι ακολούθησαν πιστά τις μεγάλες μάρκες που το παραδοσιακό μάρκετινγκ ανέδειξε. Πιστεύετε ότι μπορεί τα social media, η διαφήμιση από στόμα σε στόμα ή και οι συστάσεις να κερδίσουν πότε τη δύναμη των γνωστών μας παραδοσιακών μέσων στη δημιουργία εικόνας μιας μάρκας; Η τέχνη της δημιουργικής διαφήμισης βρίσκει εύφορο έδαφος μόνο στα κλασσικά Μέσα. Θυμίζω ακόμη ένα εκπληκτικό άρθρο με τίτλο «τα burberry της οργής» του Αντώνη Καρακούση για τη δημοσιογράφο που ενώ γοητεύθηκε και υιοθέτησε το burberry look, κάθε μέρα από τα πρωινά παραθυρόφυλλα των τηλεοράσεων στηλίτευε τα κακώς κείμενα και το έπαιζε Ρομπέν των αδικημένων! Το μάρκετινγκ και κατ’ επέκταση και οι μάρκες δεν θα πεθάνουν όσο η πολιτική και επιχειρηματική ελίτ το υμνολογούν και λιβανίζουν. Σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε έναν λαό που πεινάει καλά θα είναι να μείνουν ΜΟΝΟ στις προφορικές αναφορές γνωστών πανάκριβων μαρκών. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια τους αν κυκλοφορούν «φορτωμένοι» με ρούχα και αξεσουάρ πανάκριβων μαρκών. Κρύψτε τα σε θυρίδες και αναμείνατε τις καλύτερες μέρες της έκθεσης τους….

Ανέκδοτα: Το αντίδοτο της κρίσης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics «Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάμεσα σε δύο κανάλια, όταν από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου: - Τι κάνεις ρε Δημήτρη, θα την κάψεις την τηλεόραση! - Τι να κάνω, αφού βάλανε το μπάσκετ μαζί με την τσόντα και δεν ξέρω ποιο από τα δύο να δω… Και η γυναίκα λέει: - Την τσόντα, την τσόντα δες…. Μπάσκετ ξέρεις!». Ανέκδοτα, το αντίδοτο στη μαυρίλα των ημερών που ζούμε, στην κατατονία των ψυχών που βιώνουμε. Στην επικαιρότητα το σκληρό δίλημμα του Σαίξπηρ «να ζει κανείς ή να μη ζει»…. Αδιέξοδα παντού. Τα ανέκδοτα ενισχύουν το καταρρακωμένο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και σπάνε την πέτρα της μαύρης πλάκας που σκεπάζει την ψυχή. Σε γιορτινά τραπέζια, σε μεσημεριανές ή βραδινές συνάξεις σε ταβέρνες, μοναδικό θέμα συζήτησης η κρίση και η επόμενη μέρα της. Πρόσωπα σκυθρωπά, κατήφεια και αγωνία, ακόμη και πριν έρθει ο λογαριασμός. Οι ειδικοί συνιστούν, σκεφτείτε θετικά και ευχάριστα πράγματα. Προσωπικά σας προτείνω μια καθημερινή επίσκεψη στο site της συναδέλφου Κατερίνας Τσεμπερλίδου για ανάγνωση κειμένων που αποπνέουν αισιοδοξία και θετική αύρα. Κλείστε τα αφτιά σας στις αναλύσεις των ειδικών κινδυνολόγων και ζήστε τη ζωή σας. Προετοιμαστείτε για τη βραδινή σας έξοδο με φίλους ή συγγενείς, έχοντας στη «φαρέτρα» σας δύο τρία έξυπνα ανέκδοτα ανάλογα με την περίσταση. Πείτε τα όταν η «ατμόσφαιρα» βαρύνει και ζήστε την αλλαγή της. Θα νοιώσετε όμορφα, θα περάσετε καλύτερα όλοι σας.

Compose new tweet...

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Η δύναμη της ατάκας είναι γνωστή. Σύντομο και περιεκτικό μήνυμα που μένει…. Πολλές ατάκες μας κάνουν και γελάμε, άλλες κινηματογ ραφικές έχουν αφήσει εποχή, ατάκες χωρισμού μας κάνουν και κλαίμε μέχρι και για σουβλατζίδικο έχουμε όνομα την «ατάκα και στο χέρι»…. Πολλών ειδών έξυπνες ατάκες και εφαρμογές αλλά τελευταία έχουν εφευρεθεί και οι ατάκες οι εκπαιδευτικές. Πρώτοι διδάξαντες οι πολιτικοί μας που θέλοντας να «γράψουν» με τα λεγόμενα τους και να «παίξουν» λίγα δευτερόλεπτα στα ηλεκτρονικά Μέσα, αλλά και να δείξουν ότι ανήκουν στην πνευματική ελίτ του τόπου, μας υποχρεώνουν να ανοίξουμε το wikiλεξικό ή να googlάρουμε τις άγνωστες λέξεις που έχουν στην ατάκα τους. Έτσι, χάρη σε πολιτικό που χαρακτήρισε άλλους συναδέλφους του ως «εσχατόγερους» μάθαμε ότι βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους και η ατάκα «μιλάει ο κρονόληρος» σημαίνει ότι μιλάει ένας φλύαρος και ανόητος γέρος. Φυσικά η εκπαίδευση μας στην αρχαία ελληνική γλώσσα θα συνεχιστεί, μια και οι πολιτικές αυτές ατάκες έχουν «πιάσει» το στόχο τους. Και μεταδόθηκαν από τα Μέσα λόγω του ότι ήταν ξεχωριστές και όλοι εμείς προσθέσαμε νέες λέξεις στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Παράλληλα είναι γνωστό ότι η χρησιμοποίηση του διαδικτυακού τόπου twitter, υποχρεώνει να λέμε το μήνυμα μας κωδικοποιημένο σε λίγες λέξεις. Μια ατάκα έξυπνη αλλά και λίγο ελιτίστικη λόγω άγνωστων λέξεων έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπαραχθεί από χρήστες και Μέσα και σ’ εμάς να προστεθεί μια νέα ακόμη γνώση…. Εμπρός λοιπόν… compose new tweet… ανοίγοντας το λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Η τηλεοπτική «εκπαίδευση»…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Κατ’ ευφημισμόν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ο χαρακτηρισμός εκπαίδευση. Αποβλάκωση θα πρέπει να λέγεται η παροχή γνώσης μέσα από τα τηλεοπτικά υπερθεάματα ελληνικά και ξένα. Η τηλεοπτική εκπαίδευση ξεκινάει με τις πρωινές εκπομπές λόγου όπου η παιδεία των προσκεκλημένων τηλεμαϊντανών, κοκορομάχων, είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τηλεθέαση που προσφέρουν. Όσο πιο χαμηλό το επίπεδο συζήτησης προσφέρεται τόσο πιο υψηλό το ποσοστό της τηλεθέασης. Συνεχίζεται η τηλεοπτική «εκπαίδευση» με τις μεσημεριανές εκπομπές αγλαΐσματα ναρκισσισμού, εγωπάθειας, κυνισμού, ξεκατινιάσματος και θεοποίησης του life style. Ακόμη «λεξοπλάστες» φροντίζουν για την ολοκλήρωση της πνευματικής αναπηρίας των τηλεθεατών τους. Και έρχεται το απόλυτο σκοτάδι, όπου οι εθνικοί τηλεοπτικοί σταρ αναλαμβάνουν να τα δώσουν όλα, για την πρώτη θέση της τηλεθέασης στην prime time ζώνη. Ο λόγος, τα χρήματα του κεφαλαίου και των διεφθαρμένων διαφημιστικών εταιριών. Και ακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών με τις τούρκικες και τις ξένες σειρές. Και μετά έκπληκτοι, ακούμε από τους νέους να λένε ότι ο Καραϊσκάκης ήταν γήπεδο του ’21 και ο Σολωμός ψάρι κατεψυγμένο. Αρκούμαστε στο να κόψουμε ένα gay φιλί πιστεύοντας ότι φροντίζουμε τη σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων μας. Ότι σπέρνουμε, θερίζουμε.

This is Greek future…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Οικονομική καταστροφή, περιθωριοποίηση, εξαφάνιση. Αυτό είναι το δυσοίωνο μέλλον πολλών ελληνικών καταναλωτικών προϊόντων που έχουν την τύχη να αναγράφουν στη συσκευασία τους made in Greece, αλλά την ατυχία να μην επιλέγονται από Έλληνες καταναλωτές στα ράφια των super markets. Σύμφωνα με έρευνα του ΚΕΠΚΑ που είδε το φως της δημοσιότητας μόνο το 9% των Ελλήνων καταναλωτών θεωρούν σημαντική την αναγραφή της χώρας προέλευσης κάθε προϊόντος για εθνικούς λόγους και φυσικά επιλέγουν με κριτήριο μόνο με βάση την τιμή. Δεν έχουμε καταλάβει ακόμη ότι το μοντέλο της επιλογής των καθημερινών μας προϊόντων πρέπει να αλλάξει, αν θέλουμε να σώσουμε την Ελληνική οικονομία και να σταματήσουμε την αύξηση των ποσοστών της ανεργίας. Το δόγμα «ο σώζων εαυτώ σωθείτω» που φαίνεται ότι έχει κυριαρχήσει λόγω της παρατεταμένης κρίσης θα αποτελέσει την «ταφόπλακα» για πολλές ελληνικές επιχειρήσεις, θα εκτινάξει την ανεργία στα ύψη και κατ’ επέκταση θα φέρει ακόμη και απρόβλεπτες καταστροφές. Αλλάξτε τα κριτήρια επιλογής, όταν γεμίζετε το καρότσι στα s/m και βάλτε σε πρώτη προτεραιότητα την εθνικότητα της εταιρίας παραγωγής, γιατί όπως είπε και ο Ξενοφών «Να θεωρείς την πατρίδα σπίτι σου και τους συμπολίτες συνεταίρους σου». Όσον αφορά για το επίσημο Κράτος που συστηματικά επιλέγει πολυεθνικές εταιρίες για την προβολή του, του ταιριάζει η λαϊκή ρήση «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

Ποια θα είναι τα δυνατά και τα αδύνατα κριτήρια ψήφου των πολιτών στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics Στις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές τον Ιούνιο 2014, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τα κριτήρια επιλογής ψήφου για την εκλογή των νέων Καλλικρατικών Δημάρχων, πενταετούς θητείας, σε δυνατά και αδύνατα κριτήρια ή σε παλιά και νέα κριτήρια. Ας ξεκινήσουμε την αξιολόγηση των κριτηρίων αρχίζοντας από το περισσότερο δυνατό κριτήριο μέχρι τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. • Το κριτήριο της κομματικής επιλογής, το γνωστό μας κριτήριο του «χρίσματος». Υποψήφιοι «σφάζονταν» στο σε ποιόν θα δοθεί το χρίσμα και ο τυχερός ξεκινούσε το προεκλογικό του ταξίδι – εκστρατεία με μια βάση από το ποσοστό των κομματικών ψηφοφόρων στη γεωγραφική περιφέρεια του ενδιαφέροντος του. Ήταν ένα δυνατό κριτήριο που βοηθούσε τους μεγάλους κομματικούς σχηματισμούς, που μέχρι τώρα εναλλάσσονταν στην κεντρική εξουσία, να μετράνε το βράδυ των εκλογών κέρδη και απώλειες στον εκλογικό χάρτη, στέλνοντας παράλληλα «μηνύματα» στους αντιπάλους τους. Στις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές, αν συνεχιστεί, ο σημερινός πολιτικά ασταθής και κατακερματισμένος συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων και η αποιδεολογικοποίηση των ψηφοφόρων, το κριτήριο της κομματικής επιλογής θα ατονήσει στις περισσότερες εκλογικές περιφέρειες και ίσως να αποτελέσει και «ασήκωτο βαρίδι» σε κάποιες άλλες. • Το κριτήριο της επανεκλογής με βάσει την αποτελεσματικότητα των εν ενεργεία Δημάρχων και υποψηφίων για το 2014, θα έχει αρνητικό πρόσημο δεδομένου ότι το πείραμα « του Καλλικράτη» έφερε πρόσθετες αρμοδιότητες στους αιρετούς αλλά χωρίς τα αντίστοιχα έσοδα στις περισσότερες περιπτώσεις. Ακόμη και το «προνόμιο» πολλών αιρετών να κάνουν έργα βιτρίνας και έκτακτες προσλήψεις ένα χρόνο πριν από τις εκλογές, πέρασαν στη «σφαίρα» του φανταστικού. Αν σ’ αυτά σημειώσετε και ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στο πρόσωπο όσων κατέχουν εξουσία είναι στο ναδίρ, η επανεκλογή είναι μια δύσκολη εξίσωση με πολλούς αγνώστους! • Το κριτήριο επηρεασμού των ψηφοφόρων με τα εργαλεία της επικοινωνίας. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος επικοινωνίας ενός υποψήφιου θα είναι μια κανονική «σπαζοκεφαλιά» με επικοινωνιακές μάχες να δίνονται σε νέα και απρόβλεπτα πεδία. Επικοινωνία με πολλά «απαγορευτικά» όπως πολυτελή προεκλογικά φυλλάδια, ακριβά προεκλογικά κέντρα, καταιγισμός από αφίσες, sms και γενικά πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες. Άλλωστε ο «σφιχτός» προεκλογικός προϋπολογισμός είναι αναγκαίος και νομικά και για την εικόνα του υποψήφιου. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να αναζητήσουν νέους και ασφαλείς τρόπους προσέγγισης των ψηφοφόρων εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες της στοχευμένης επικοινωνίας μέσα από τη σύγχρονη τεχνολογία, αλλά και το στοιχείο της αμεσότητας με προσωπικές επαφές και περιοδείες. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί στη χρήση των νέων media και να χρησιμοποιήσουν ειδικούς στη διαχείριση τους. Όσο εύκολο είναι να ανοίξεις σελίδα στο facebook, τόσο εύκολο είναι να σε «τελειώσει» ως υποψήφιο…. Δώστε βάρος στις διαπροσωπικές σχέσεις χωρίς να ξεχάσετε τα βασικά έντυπα και τα ΜΜΕ. • Το κριτήριο της Β’ Κυριακής. Όπως έχει προαναφερθεί, αν συνεχιστεί ο σημερινός κατακερματισμός και ασταθής συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με την «απολιτίκ» τάση των πολιτών – ψηφοφόρων για την εκλογή Δημάρχων σε επαναληπτικές εκλογές που φέρνει τα ποσοστά της αποχής σε ύψη, θα χρειαστούν να συνεργαστούν δημοτικοί συνδυασμοί περισσότεροι των τριών, με αρκετές δυσκολίες λόγω διαφόρων απαιτήσεων από τους συνδυασμούς αλλά και από τα κόμματα που τους στηρίζουν. Στις «μυστικές» συμφωνίες και συζητήσεις για τη στήριξη ενός υποψήφιου για το αξίωμα του Δημάρχου, θα παίξει καθοριστικό ρόλο και το κριτήριο της προσωπικότητας και του κύρους του υποψήφιου και η εικόνα του στην τοπική κοινωνία. • Το κριτήριο της προσωπικότητας και του κύρους του υποψήφιου, είναι το δυνατότερο κριτήριο επιλογής ψήφου για τη θέση του τοπικού άρχοντα. Ένα κριτήριο που στηρίζεται στην επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση του υποψήφιου. Το πολιτικό σύστημα πλήττεται βάναυσα από την καχυποψία των πολιτών στο πρόσωπο όλων όσων έχουν εξουσία. Στις παλαιότερες εποχές η ανάδειξη νέων πολιτικών προέκυπτε από την κεντρική πολιτική σκηνή, σήμερα ο μηχανισμός αυτός πέρασε πρώτιστα στα χέρια των ψηφοφόρων και δευτερεύοντα στα ΜΜΕ για να μην τα παραγκωνίσουμε. Ο ιδανικός υποψήφιος για τον Έλληνα ψηφοφόρο για κάθε δημόσιο αξίωμα πέραν του κύρους του είναι να έχει όραμα για το τόπο του, να έχει αξίες, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να βρίσκεται πάντα κοντά του. Φυσικά, κανένα από τα κριτήρια δεν είναι από μόνο του ή σε συνδυασμό αρκετό για να εγγυηθεί ένα νικηφόρο αποτέλεσμα. Χρειάζεται έγκαιρη και σωστή προετοιμασία από τον κάθε υποψήφιο, ακολουθώντας τις επιταγές του καιρού μας και τις συμβουλές ειδικού της επικοινωνίας.

ΨΥΧΟΔΡΑΜΜΑ

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Προέδρου και Δ/ντα Συμβούλου της ΑΝΑΝΑΣ ΑΕ Εάν δεχτούμε τη ρήση του Αϊνστάιν ότι «τα προβλήματα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με το επίπεδο σκέψης που τα δημιούργησε», τότε οι απαντήσεις στο ερώτημα της διαχείρισης των νέων δεδομένων της αγοράς επικοινωνίας και marketing θα πρέπει να αναζητηθούν από άλλους επαγγελματίες εκτός των επαγγελματιών επικοινωνίας και marketing. Άλλωστε οι νέες ιδέες είναι προνόμιο έμπνευσης «τρελών» που υλοποιούνται από «λογικούς». Και οι επαγγελματίες της επικοινωνίας και του marketing ανήκουν στην κατηγορία των λογικών, μια και η κάθε είδους «στοχοποίηση» είναι μέρος της δουλειάς τους και τα μυαλά είναι «ταριχευμένα» στις έννοιες απόδοση, κέρδος και πλούτος. Φυσικά, δεν θα πρέπει κανείς να απευθυνθεί στο Δρομοκαϊτειο, αλλά να σκεφτεί να κάνει το πρόβλημα της «κρίσης» μέρος της απάντησης. Στους λάτρεις των σοφών αποφθεγμάτων είναι γνωστό το «του πλέονος επιθυμείν, το παρόν απολλύσι» του Δημόκριτου, δηλαδή, η επιθυμία για περισσότερα καταστρέφει τα υπάρχοντα. Σκεφτείτε το και δώστε εσείς τις απαντήσεις για την κρίση στην αγορά. Πληθωρισμός επιχειρήσεων, κανιβαλισμός τιμών και παροχών, πληθώρα ομοειδών προϊόντων και υπηρεσιών, ασύδοτη ελεύθερη αγορά που παράγει ιδιωτικό πλούτο σε λίγους και φτώχεια σε πολλούς σύμφωνα με τον οικονομολόγο Γκαλμπραίηθ, με αποτέλεσμα προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς πωλήσεις, επιταγές χωρίς αντίκρισμα και αγορές να μετεωρίζονται στο χείλος της αβύσσου και έχουμε και το απεχθές χρέος να μας πιέζει. Ζοφερό το παρόν, άδηλο το μέλλον αν δεν σκεφτεί ανορθόδοξα και εξειδικευμένα βάσει των δεξιοτήτων και δυνατοτήτων του, ο καθένας στο χώρο του. Είναι καταστροφικό να προσδιορίζεται από το παρελθόν της η κάθε επιχείρηση. Για να ταξιδέψουμε σε άγνωστες θάλασσες χρειάζονται νέα σκαριά και για να δούμε ωκεανό πρέπει να χάσουμε από τα μάτια μας τη στεριά, αλλιώς η επιχειρηματική κατατονία που βιώνουμε θα συνεχιστεί μέχρι το ΤΕΛΟΣ. Σε πραγματικό ψυχόδραμα εξελίσσεται η κρίση….

Στη χώρα της λήθης ή ….;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Στη χώρα της λήθης ή στην αρχή μιας νέας καριέρας για πολλές από τις μεγάλες μέχρι χθες τουλάχιστον, διαφημιστικές εταιρίες. Κολοσσοί εταιρίες βρέθηκαν στον γκρεμό της πτώχευσης και στην πόρτα του άρθρο 99. Κι όμως η μεγάλη οικονομική τους κατάρρευση ήταν απλώς η απαρχή μιας νέας επιχειρηματικής καριέρας. Με νέα ονόματα – εταιριών, νέα ΑΦΜ και παλιούς διαφημιζόμενους προχωράνε και «σαρώνουν» διαφημιστικά κονδύλια και βραβεία για τις δημιουργίες τους. Η συσσώρευση χρεών επί χρεών στους ώμους Μέσων, Τραπεζών και άλλων προμηθευτών είναι φανερό ότι δεν τους επηρέασε. Κλείσαμε και … σας γράψαμε και ανοίξαμε και … σας περιμένουμε είναι η πετυχημένη συνταγή τους. Συνεχίζεται απρόσκοπτα η νέα καριέρα τους κάτι σαν ανταμοιβή για τα ιστορικά υψηλά «φέσια» που άφησαν στην αγορά. Ούτε εξοστρακισμός από την αγορά ούτε καταδίκη στη χώρα των πτωχευμένων, όπως πριν από κάποιες δεκαετίες. Τι θα συμβεί όμως αν βρεθούν κι άλλοι μιμητές; Πόσοι ακόμη θα πληρώσουν τα σπασμένα; Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Ενέσεις αισιοδοξίας….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Μιζέρια παντού. Όπου κι αν καθίσεις ακούς τα ίδια πράγματα. Χρεοκοπία, πτώχευση, αδυναμία πληρωμών, φόβος, ανασφάλεια. Δυστυχώς η μιζέρια κολλάει. Ένα κράτος πνέει τα λοίσθια, με πολίτες που παραμιλούν. Σε περίοδο κρίσης η παραδοχή της νέας κατάστασης δεν είναι εύκολη. Θελκτικό είναι μόνο το καταφύγιο στο εγγύτερο παρελθόν. Στη μνήμη μένουν ο εύκολος τρόπος εξεύρεσης χρημάτων, τα αλήστου μνήμης κεκτημένα των εργαζομένων, οι παχυλές συντάξεις και η οριζόντια κρατική επιδοματική πολιτική με ασυδοσία και ανεξέλεγκτα. Και η αδράνεια καλά κρατεί. Μόνο που όταν ένα σώμα μένει αδρανές, βουλιάζει... «Και διηγώντας τα να κλαις»… για να κλείσουμε με την νοσταλγία του χθες! Σήμερα χρειαζόμαστε ενέσεις αισιοδοξίας για να βγούμε από το ψυχολογικό ναδίρ που βρισκόμαστε. Τα προβλήματα του καθενός μας δεν αντιμετωπίζονται με συνεχείς συζητήσεις «μνημόσυνα» σε γραφεία, σαλόνια, σε καφετέριες, εστιατόρια, με συνοδεία αλκοόλ. Τα επιδεινώνουν! Και τις ενέσεις αισιοδοξίας θα τις κάνουμε ο ένας στον άλλον και χωρίς «φακελάκια». Δίνοντας τη θετική σκέψη μας στα προβλήματα του φίλου, του συναδέλφου μας. Μια άλλη γνώμη είναι πάντα περισσότερο αντικειμενική και μας βοηθάει στη ζητούμενη εξωστρέφεια που πρέπει να κυριαρχήσει σε όλους μας. Ας ξαναδούμε το ποτήρι μισογεμάτο, ας ξαναδημιουργήσουμε συνθέτοντας τις εμπειρίες του παρελθόντος με τις σημερινές μας ανάγκες. Η συνταγή για τις ενέσεις αισιοδοξίας είναι η πιο αναγκαία συνταγή για να μας βγάλει από τις σημερινές οικονομικές μας αγκυλώσεις. Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Οι ψευδαισθήσεις συνεχίζονται…….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου- Δ/ντή της Think Politics Τα τελευταία είκοσι χρόνια ο κλάδος της επικοινωνίας ήταν όμηρος ενός ακραίου και κούφιου ευδαιμονισμού. Η ανηθικότητα στις συναλλαγές και η φορολογική ανομία εξελίχθηκαν σε τέχνη. Το αξιακό σύστημα των επιχειρήσεων που υπήρχε θεωρήθηκε παλαιομοδίτικο και ξεθώριασε. Ο γρήγορος και εύκολος πλουτισμός ανήχθη σε οικονομική θεωρία μέσω των επιστροφών και άλλων λογιστικών παρατυπιών. Οι προνομιούχες εταιρείες αποδείχθησαν λαίμαργες και αχόρταγες. Ήταν πολύ εκθαμβωτικό και μεθυστικό το πάρτι του ευδαιμονισμού, όπως εκείνο με τους μνηστήρες της Πηνελόπης που δεν είδαν τον Χάρο να έρχεται με τη μορφή του ξεχασμένου Οδυσσέα. Και άρχισαν τα όργανα της καθίζησης μαζί με τον κατήφορο. Μείωση των ιδιωτικών κονδυλίων, “πάγωμα” των χορηγήσεων από το κράτος, πληθωρισμός αιτήσεων για ένταξη στο άρθρο 99, αυξημένες δαπάνες και πολλά άλλα με στόχο την ανώμαλη προσγείωση των αποσβολωμένων επιχειρηματιών του κλάδου που μέχρι χθες αρμένιζαν…… Άλλα και σήμερα βλέπουμε να απουσιάζει η επισήμανση των λαθών που μας οδήγησε στην οικονομική απόγνωση και χρεοκοπία. Διαβάζουμε συχνά από ειδικούς του κλάδου αερολογίες, γενικότητες, κοινοτυπίες για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ακούμε για νέους τρόπους καταστρατήγησης των διατάξεων των νόμων των επιστροφών και του αθέμιτου ανταγωνισμού. Ο κλάδος αερολογεί, τα μέλη του αργοπεθαίνουν, όμως οι ψευδαισθήσεις του ευδαιμονισμού συνεχίζονται..! Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

«Καυτά» Ερωτήματα! του Θανάση Παπαμιχαήλ

• Πόσες από τις εταιρίες του κλάδου της επικοινωνίας μπορούν να λέγονται εταιρίες ακόμη; • Πόσες από αυτές θα μπορέσουν να ξεπεράσουν την ύφεση ακολουθώντας νέες αποτελεσματικές στρατηγικές διάσωσης; • Πόσες σκέφτονται ακόμη με τα νοητικά μοντέλα του παρελθόντος, πιστεύοντας ότι η μείωση του κόστους είναι η «πανάκεια» της ύφεσης; • Πόσες στερούν από τον εργασιακό τους χώρο τα νέα «φρέσκα μυαλά» για να κρατήσουν την εμπειρία, τη γνώση και τις δεξιότητες του ηλικιακά ώριμου προσωπικού που έχει «δαφνοστεφανωθεί» στο παρελθόν; • Πόσες έχουν κατανοήσει πλήρως τη σημερινή πραγματικότητα και έχουν αναθεωρήσει τις πεπατημένες στρατηγικές του παρελθόντος; Πόσες βλέπουν συγχρόνως και το δέντρο και το δάσος; • Πόσες επενδύουν στην «εκπαίδευση» των στελεχών τους, πιστεύοντας ότι αυτό είναι το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα; • Πόσες είναι προνοητικές και ετοιμάζονται για «εθελούσια» έξοδο λίγο πριν την αναγκαστική; Στην ύφεση οι «αποθεματικές – ρεζέρβα μπαταρίες» ζωής των εταιριών εξαντλούνται μέχρι να πεις κίμινο! • Πόσες βγαίνουν από το καβούκι της άμυνας και της απομόνωσης και περνάνε στην αντεπίθεση είτε με νέα όπλα είτε προσβλέποντας σε νέους στόχους; Αυτά είναι μερικά από τα πιο «καυτά» ερωτήματα που θα πρέπει να μας αποσχολούν. Όσο πιο γρήγορα τα απαντήσουμε, τόσο πιο γρήγορα θα δούμε το δικό μας «φως στο τούνελ»!

Καταρρακωμένος ο κλάδος Απροστάτευτοι οι άνθρωποι του.

Η διαφημιστική αγορά ακολουθεί μοιραία και αγεληδόν τις άλλες αγορές στο σπιράλ πτώχευσης και παρακμής. Τις περισσότερες επιχειρήσεις τα χρέη θα τις λυγίσουν και οι επισφάλειες θα τις οδηγήσουν σε παύση πληρωμών. Όσον αφορά τις προσδοκίες από τη νέα πολιτική τάξη και ιδιαίτερα για το χώρο μας ευελπιστούμε και ευχόμαστε να διαγνώσει τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου και να προτείνει εγκαίρως και λυσιτελώς μια βιώσιμη λύση. Διαφορετικά τα αποτελέσματα θα είναι αυτονόητα ολέθρια. Εξοντωμένοι και λεηλατημένοι οι πολίτες δεν θα μπορούν να προβούν σε αγορές ακόμη κι αν οι εκπτώσεις ξεπεράσουν το ενενήντα τοις εκατό. Ούτε κι αν τα διαφημιστικά μηνύματα των καταναλωτικών προϊόντων και υπηρεσιών ξεπεράσουν τα 50 OTS και τα 2000 GRPS! Υπέρογκοι φόροι, μειωμένα εισοδήματα, έκτακτες εισφορές, περαιώσεις, ανεργία, τερματισμός αποθεματικών καταρρακώνουν και την ελάχιστη καταναλωτική συμπεριφορά. Δημιουργείται μια νέα αγορά και απαιτούνται μόνο νέα προϊόντα χαμηλότατης τιμής. Στο κόστος του προϊόντος δεν «χωράει» το κόστος της διαφήμισης, σύμφωνα με την Κενσιανή θεωρία επένδυσης και ανάπτυξης. Ο κλάδος μας πάει διακοπές με ευρώ αλλά με την επιστροφή μπορεί να βρεθεί μέσα στην κόλαση της δραχμής. Οψόμεθα. Καλές διακοπές! (Δημοσιεύθηκε στο Business Today)

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Έλεγχος Αγοράς Ελλάδα – Βουλγαρία Προώθηση Τυποποίησης και Πιστοποίησης Ελέγχου Αγοράς

Του Θανάση Παπαμιχαήλ Προέδρου & Δ/ντος Συμβούλου της διαφημιστικής εταιρίας ANANAS AE Σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα σύνορα είναι απλές γραμμές στον χάρτη. Η ελεύθερη διακίνηση πολιτών, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, είναι το πιο δημοφιλές δικαίωμα. Μια Ευρώπη χωρίς σύνορα συνεπάγεται τεράστια οφέλη για τις οικονομίες των χωρών μελών της. Οι γνωστές στην Ευρώπη «4 ελευθερίες» είναι ο οδηγός για την κυκλοφορία όλων των χωρών. Παράλληλα βλέπουμε  Ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός μείωσε τις τιμές πολλών προϊόντων και υπηρεσιών, αεροπορικοί ναύλοι μειώθηκαν ακόμη και οι τηλεφωνικές κλήσεις κοστίζουν πολύ λιγότερα από όσο κοστίζουν πριν από 10 χρόνια.  Οι παραγωγοί έχουν απεριόριστη πρόσβαση σε 500 εκατ. καταναλωτές, η μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά αποτελεί πόλο έλξης για ξένους επενδυτές.  Αύξηση επιλογών από τους καταναλωτές, προστασία καταναλωτών από ρυθμιστικές αρχές, περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Υπάρχουν όμως και σύνορα!  Διαφορετικά εθνικά φορολογικά συστήματα.  Βραδύς ρυθμός ανοίγματος του τομέα των υπηρεσιών σε σχέση με τις αγορές αγαθών.  Η γραφειοκρατία που υπάρχει στις διάφορες χώρες εμποδίζει την υλοποίηση της Ευρώπης των «4 ελευθεριών». Στην οικονομική κρίση που μαστίζει την Ευρώπη η επένδυση στη μάρκα ενός προϊόντος είναι το αντίδοτο στην κρίση. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης οι πωλήσεις μειώνονται και τα κέρδη των επιχειρήσεων εξανεμίζονται. Στις περιόδους αυτές πολλά από τα δήθεν «αθάνατα» προϊόντα εξαφανίζονται από την αγορά. Αυτό γίνεται γιατί πολλά από αυτά έχουν μόνο «όνομα» και δεν έχουν «δεθεί» με τον καταναλωτή. Στην πρώτη δυσκολία καταποντίζονται. Η ανυπαρξία ταυτότητας και προϊοντικής ουσίας είναι ο λόγος της απόσυρσης τους από την αγορά. Κάθε προϊόν πρέπει να δημιουργεί τη δική του προστιθέμενη αξία, λαμβάνοντας υπόψη την αξία του χρήματος μέσα στο χρόνο, το κόστος του κεφαλαίου και τους κινδύνους που συνδέονται με την στρατηγική των επώνυμων προϊόντων. Σήμερα οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επενδύσουν στο λεγόμενο branding ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας. Branding είναι όλες εκείνες οι ενέργειες που κάνουμε προκειμένου να δημιουργήσουμε την πεποίθηση στους καταναλωτές πως το προϊόν μας, η brand μας είναι η μόνη και καλύτερη απάντηση στην ανάγκη τους. Branding σημαίνει:  Η διαμόρφωση της στρατηγικής μιας μάρκας  Η δημιουργία ταυτότητας  Η επικοινωνία  Η διαχείριση της μάρκας σε βάθος χρόνου Οι στόχοι του branding είναι:  Να δημιουργήσει εμπιστοσύνη στον καταναλωτή  Να συνδέσει συναισθηματικά τη μάρκα με τον καταναλωτή  Να μεταφέρει το μήνυμα της brand – μάρκας. Τα οφέλη από ένα δυνατό brand  Καλύτερα περιθώρια κέρδους – Όσο πιο διαφοροποιημένο είναι το brand σας από τον ανταγωνισμό του, τόσο πιο ευέλικτοι είστε στην τιμολογιακή πολιτική και τα περιθώρια κέρδους που επιθυμείτε καθώς δεν υπάρχει ευθύ μέτρο σύγκρισης. – Αρκεί βέβαια αυτό που ζητάτε να μπορεί να το πληρώσει η αγορά που απευθύνεστε...  Καλύτερη διείσδυση στην αγορά – Όσο καλύτερα προσαρμόζονται τα χαρακτηριστικά των προϊόντων, των υπηρεσιών κλπ στο κοινό που στοχεύετε τόσο καλύτερα μπορείτε να διεισδύσετε στην αγορά που σας ενδιαφέρει και να την διευρύνετε. – Αρκεί βέβαια να μην το ...παρακάνετε με την διαφοροποίηση γιατί τότε κινδυνεύετε μια άλλη, πιο μεγάλη μερίδα κοινού να σας χαρακτηρίσει μη σχετικούς για αυτήν και τα ενδιαφέροντα της.  Απομάκρυνση του ανταγωνισμού – Όσο δυνατός και να αισθάνεστε πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος του ανταγωνισμού. Όσο πιο έξυπνα χτίσετε την δική σας ταυτότητα, όσο πιο δημιουργικοί φανείτε, τόσο περισσότερες ευκαιρίες αποκτάτε στην αγορά, και μάλιστα με μικρότερο προϋπολογισμό marketing.  Δυνάμωμα της σχέσης με τους πελάτες – Η όλο και καλύτερη αντίληψη που έχουν οι πελάτες σας για εσάς, τα προϊόντα, τις υπηρεσίες σας είναι το κλειδί για να αποκτήσετε πιστούς πελάτες. Η πίστη όμως αποκτάται με τον χρόνο και η αγορά διαθέτει χρόνο μόνο για brands που δείχνουν σταθερότητα και τιμιότητα, brands που εμπνέουν ασφάλεια. – ...και εννοείται πως η αγορά αγνοεί brands που μένουν στάσιμα, που δεν εξελίσσονται... Πέραν όμως από την αγορά, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, στα οποία αναφέρεται το branding, έχει αναπτυχθεί και ένας ακόμη όρος που συνοδεύει το branding με έναν τόπο. Έτσι έχει δημιουργηθεί και το branding τόπου. Η διαδικασία απόκτησης και προβολής της «ταυτότητας» ενός τόπου. Τα τελευταία χρόνια έχει επιχειρηθεί από ιδιώτες να προβληθούν τα brands Αθήνα και Ελλάδα. Το branding τόπου είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο ανάπτυξης αρκεί να στηθεί σωστά. Δεν απαιτείται απλά ένα έξυπνο και ευρηματικό σλόγκαν, ούτε μια δημιουργική διαφήμιση, είναι μια δύσκολη διαδικασία με στόχο την αναζήτηση όλων εκείνων των στοιχείων που συνθέτουν την εικόνα του τόπου. Πρωταγωνιστικό ρόλο, στη δημιουργία branding τόπου θα πρέπει να παίζουν η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι τοπικοί φορείς που ζουν και δημιουργούν σ’ αυτόν τον τόπο. Το branding τόπου μπορεί να εξελιχθεί ως «η βαριά βιομηχανία» μας αρκεί να σχεδιαστεί, συστηματικά με όραμα, δημιουργικότητα και να προβληθεί με τα σωστά σχεδιασμένα «εργαλεία» επικοινωνίας του τόπου. Κύρια θα πρέπει να ετοιμαστεί ένας «Μύθος» για κάθε branding τόπου. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να συμβάλλει στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της περιοχής της και στις εξαγωγές, προτείνοντας διαδικασίες όπως το «Σύμφωνο Ποιότητας» και τα τοπικά «καλάθια προϊόντων» αναπτύσσοντας παράλληλα την τοπική κουλτούρα και τις αναγκαίες ενέργειες μεταξύ των παραγωγών. Εταιρείες, προϊόντα, υπηρεσίες, άνθρωποι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας τοπικής κοινωνίας, αναδεικνύονται μέσα από αυτή και συμμετέχουν στην ανάπτυξη της και την διαμόρφωση του τοπικού brand name. Όπως ένα αεροπλάνο δεν πετά χωρίς φτερά, έτσι και οι επιχειρήσεις δεν θα μπορέσουν να παραμείνουν στην αγορά χωρίς το branding προϊόντων και τα κράτη και οι τοπικές κοινωνίες χωρίς το branding τόπου. Σε έναν κόσμο που αλλάζει χρειάζεται μια κουλτούρα και ένα περιβάλλον όπου ευημερεί η δύναμη της καινοτομίας, της δημιουργικότητας, του οράματος και της συναισθηματικής νοημοσύνης. Τα brands προϊόντων, υπηρεσιών ή τα brands τόπων πρέπει να αφηγούνται ιστορίες για να πετύχουν. Είναι η εποχή του story telling και των ειδικών της επικοινωνίας. (από την ομιλία στο Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης)

Φέρτε μου ομπρέλα!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντη της Think Politics Μία μεγάλη ομπρέλα επειγόντως! Διότι εκατοντάδες, χιλιάδες ίσως, opinion makers, πέφτουν από τα σύννεφα λόγω του διπλού περιστατικού εκτόξευσης νερού και εξάσκησης σωματικής βίας υποψήφιου πολιτικού σε γυναίκες πολιτικούς ζωντανά στον αέρα. Μιλάμε φυσικά για υποκρισία. Εδώ και χρόνια η ιδιωτική τηλεόραση προάγει και προβάλλει περιστατικά έντασης και βίας. Είτε μιλάμε για trash shows με ξεμαλλιάσματα και νυχιές ανάμεσα σε περιθωριακούς του life-style, ή ψυχικά ασθενείς συνανθρώπους, είτε μιλάμε για καθωσπρέπει τάχα πολιτικά πάνελ, όπου είναι ευπρόσδεκτοι ως καλεσμένοι διάφοροι μπαχαλάκηδες, που δεν έχουν πολιτικό λόγο, δεν κάνουν πολιτικό διάλογο, αλλά εκτοξεύουν πολιτικές ύβρεις, μειωτικούς υπαινιγμούς και μπήζουν αγριοφωνάρες. Στο μεταξύ, ο παρουσιαστής μειδιά, η κάμερα γράφει και να νούμερα της θέασης ανεβαίνουν. Επίσης, στην εποχή των γενικών ηθικών εκπτώσεων, απέκτησαν συμμετοχή και δικαίωμα τηλεοπτικής παρουσίας, πολιτικοί εξτρεμιστές με απρόβλεπτες εκρήξεις. Πόσος χρόνος άραγε χρειαζόταν για να δούμε αυτό που συνέβη Πέμπτη πρωί; Τι ακόμη περιμένουμε να δούμε που θα μας κάνει πιο «περήφανους» σε όλο τον κόσμο. Φταίνε πολλοί για το χάλι. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Μέχρι τότε, θα πέφτουν από τα σύννεφα. Μία ομπρέλα παρακαλώ!

Marketing for you. Πρόταση που κάνει τη διαφορά!

«Μπορώ να βγώ από την κρίση; Πως θα με μάθει η αγορά, που θα βρω περισσότερους πελάτες, θα καταφέρω να έχω κέρδος;» Λογικές ερωτήσεις σε μια εποχή που η ανάπτυξη παραμένει επιδίωξη και εσένα ως επιχειρηματία σε απασχολεί όλο και περισσότερο η καθημερινότητα, η επιβίωση, δεν έχεις ούτε χρόνο ούτε διάθεση να σκεφτείς, να σχεδιάσεις, να προγραμματίσεις... Η απάντηση μας είναι απλή: «Ναι, μπορείς να βγείς από την κρίση!» Οι απλές απαντήσεις όμως δεν είναι ο λόγος που διαβάζεις την επιστολή αυτή. Tο ζητούμενο δεν είναι απλά να σταθείς στα πόδια σου, πρέπει να κάνεις το κάτι παραπάνω που θα βοηθήσει να κερδίσεις εκεί που χάνουν οι ανταγωνιστές σου! Αυτό το κάτι παραπάνω λοιπόν είναι η πρόταση μας: «marketing for you»! Μια ομάδα από επαγγελματίες με ειδίκευση στο μάρκετινγκ, την επικοινωνία και τις πωλήσεις, ικανοί να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν το δικό σας πρόγραμμα marketing. Ένα «κέντρο αριστείας» εύκολα προσβάσιμο σε κάθε επιχειρηματία, με γνώσεις και εμπειρία χρόνων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι σύμβουλοι που θα βοηθήσουν να οργανώσετε και να υλοποιήσετε τη δική σας εταιρική στρατηγική, χωρίς να κοστίζουν περισσότερα από όσα θέλετε και μπορείτε να επενδύσετε! Εμείς προτείνουμε και κάνουμε «marketing for you»! Η πρόταση μας γίνεται δέσμευση με 1€ την ημέρα! Θα δεσμευτούμε απέναντι σας με ένα ετήσιο συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών συμβούλου μάρκετινγκ και επικοινωνίας αξίας 365€ (+ΦΠΑ). Έτσι, η απόδοση της δουλειάς μας και το κέρδος για την εταιρεία σας να είναι μετρήσιμα από την πρώτη κιόλας στιγμή! Από εσάς θέλουμε πρώτα πρώτα την απόφαση... ...και ένα τηλεφώνημα σας στο 2109246770 ή ένα e-mail στο ananasa@otenet.gr για να συναντηθούμε και να σας μιλήσουμε για μας, τις υπηρεσίες μας, τη νέα προοπτική που μπορούμε να προσφέρουμε! οι άνθρωποι του marketing for you. [ Θανάσης Παπαμιχαήλ: ιδρυτής & διευθ. σύμβουλος της ananas communications, από τα πλέον έμπειρα στελέχη της διαφημιστικής αγοράς με συμμετοχή σε πολλά γνωστά και διαχρονικά project της ελληνικής διαφήμισης [ Γιάννης Π. Τριανταφύλλου: διευθυντής μάρκετινγκ και ανάπτυξης, με πολύχρονη ενασχόληση με το marketing, την οργάνωση, ανάπτυξη και διοίκηση εταιρικών σχημάτων σε Ελλάδα και εξωτερικό [ Στεφανία Χαντζή: σύμβουλος επικοινωνίας ειδικευμένη στη διαμόρφωση και διαχείριση εικόνας και δημοσιότητας, το business coaching και την ανάπτυξη δικτύου πωλήσεων [ Κωνσταντίνος Μαυρέας: σύμβουλος marketing και πωλήσεων, με εμπειρία σε πολυεθνικές εταιρίες και γνώσεις στην διαχείριση επαγγελματικού stress και την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού

Πόσους ψήφους έφεραν fb και twitter στους υποψήφιους;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics Τα social media, για όσους τα εμπιστεύτηκαν, ήταν μια καλή διέξοδος και μια καλή ευκαιρία ώστε οι υποψήφιοι να δείξουν την εξωστρέφεια τους, την επικοινωνιακή τους ικανότητα αλλά και στοιχεία πιο «ζεστά» του χαρακτήρα τους. Από την άλλη δεκαπέντε μέρες προεκλογικού χρόνου δεν είναι αρκετές για να δημιουργήσεις την απαιτούμενη «οικειότητα» μέσα στο χώρο των social media για αυτό και ευνοήθηκαν όσοι ήδη, από χρόνια, έστω μήνες ήταν χρήστες και είχαν παρουσία σε αυτά τα μέσα. Από τους περισσότερους υποψήφιους η χρήση των social media έγινε με λάθος τρόπο, με κυριότερο λόγο την άγνοια των υποψηφίων στη σωστή χρήση κατά την προεκλογική περίοδο. Ανέθεσαν, οι περισσότεροι σε φίλους, γνωστούς και συγγενείς την ευθύνη της διαχείρισης τους με μια σελίδα τους στο fb ή λίγες αναφορές στο twitter. Ποστάρανε συνεχώς πολυσέλιδα δελτία τύπου, τις επισκέψεις και τις εκδηλώσεις τους, με τον ίδιο τρόπο που θα τις διαφήμιζαν και μέσω των έντυπων Μέσων. Γεμίζανε τους τοίχους του fb και tweets στο twitter ολημερίς αλλά περάσανε απαρατήρητοι. Κανένας δεν τους είπε ότι τα social media είναι «ζωντανά» media και έτσι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν. Χρειάζονται ειδικές τεχνικές από ειδικούς της πολιτικής επικοινωνίας. Στην επόμενη προεκλογική περίοδο που δεν θα αργήσει, θα πρέπει να απευθυνθούν σε ειδικούς και όχι σε «κολλητούς». Πρέπει να κρατάνε «ζωντανή» τη σχέση με τον χρήστη του Η/Υ και να του «μιλάνε» προσωπικά. Δεν αρκούν μια σελίδα στο fb, ένα ατελές site και ολίγον twitter… για κους-κους. Με τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκαν τα social media απέφεραν στους υποψήφιους τα ελάχιστα ή και καθόλου. Απλά, έμειναν με την ικανοποίηση ότι τα δοκίμασαν. Φιλοδοξούσαν να κερδίσουν ψήφους χωρίς να κουραστούν οι ίδιοι, χωρίς να τρέξουν και να ξοδέψουν αλλά όπως είπε και ο R.W. Emerson «χωρίς φιλοδοξία δεν αρχίζει τίποτα αλλά και τίποτα δεν τελειώνει μόνο μ’ αυτήν».

Η επικοινωνία των κομμάτων «πνίγηκε» στην οργή και τον θυμό των ψηφοφόρων.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Ως “πολιτικός σεισμός” μπορούν πλέον να χαρακτηριστούν οι εκλογές της 6ης Μαΐου, ενώ το ενδιαφέρον στρέφεται τώρα στο ρήγμα που τον προκάλεσε. Η πολιτική επικοινωνία για όλους όσους αφουγκράζονταν τις παρέες, τα καφενεία και το κλίμα της εποχής έπαιξε το μικρότερο ρόλο στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. Ο κόσμος δεν ήθελε να ακούσει, ήθελε να εκφράσει συναισθήματα οργής και τιμωρίας προς το «σύστημα», ανεξάρτητα τι θα γίνει την επόμενη των εκλογών. Η ύπαρξη ενός άλλου δρόμου, αντιμνημονιακού ρίζωσε στη συνείδηση των περισσότερων πολιτών, κάνοντας πιο διεισδυτική την πολιτική ρητορική των υπερασπιστών του. Κατάρρευση δικομματισμού, στροφή προς τα άκρα, μνημόνιο - αντιμνημόνιο... Διλήμματα που δεν "βγήκαν", ρητορική χωρίς απήχηση... Η ώρα του απολογισμού έφθασε για τα επικοινωνιακά επιτελεία των κομμάτων. ΠΑΣΟΚ Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θέλησε να επικοινωνήσει με τις διαφημίσεις από τα Μέσα τις αγαθές του προθέσεις και την μερική επικήρυξη του μνημονίου, με ολέθρια όμως αποτελέσματα. Ολέθρια στο ακέραιο, για τον ίδιο και το κόμμα του. Εθισμένος στο πολιτικό παιχνίδι των τελευταίων ετών, με τις συνεντεύξεις του κατάφερε να φέρει την πλήξη στο κοινό αντί να το διαφωτίσει. Ανεπιτυχώς προσπάθησε να μετακυλήσει τις ευθύνες του και να ξεφύγει από το κάδρο του μνημονίου, μεγιστοποιώντας παράλληλα την οργή και τον θυμό των ψηφοφόρων. Στήριξε την επικοινωνία του στην εικόνα του με λάθος δημιουργικό (μιλούσε για δράση και ανάπτυξη από πολυθρόνα) και με τα 2 σποτάκια τελευταίας στιγμής με πολίτες να «μεμψιμοιρούν» ( θα βολευτούμε, θα τα καταφέρουμε, τι να κάνουμε κλπ) Ολόκληρη η καμπάνια του ΠΑΣΟΚ ήταν προσανατολισμένη και ασφυκτικά προσαρμοσμένη στο πρόσωπο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά για ένα “άφθαρτο” πρόσωπο και όχι για έναν πολιτικό που “κουβαλάει” ως μέρος του συστήματος αμαρτίες του παρελθόντος. Η σημαντικότερη ωστόσο αδυναμία ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε η Ιπποκράτους μέσω των εμφανίσεων του αρχηγού και της καμπάνιας. Ένα μήνυμα θολό με πολλά παράσιτα.... ΝΔ Ξεκίνησε με καμπάνια κύρους ότι είναι το μοναδικό κόμμα που μπορεί να εγγυηθεί την σωτηρία της χώρας αλλά στη συνέχεια εγκατέλειψε τον βασικό κορμό της καμπάνιας και διέσπειρε τα επικοινωνιακά μηνύματα κατά των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της ακροδεξιάς. Με τις εμφανίσεις του αρχηγού και την επικοινωνιακή της καμπάνια η ΝΔ ακύρωσε τη θεωρία του μεσαίου χώρου και έστριψε το κόμμα προς τα δεξιά, χάνοντας κεντρώους ψηφοφόρους που είχε κερδίσει ο κ. Καραμανλής. Η προεκλογική στρατηγική ήταν σε τόσο λάθος κατεύθυνση που είχε ως αποτέλεσμα να συσπειρώσει μόλις το 50% των ψηφοφόρων της ΝΔ, ενώ η επιλογή να τεθεί σκληρή δεξιά ατζέντα, οδήγησε σε αντίθετα αποτελέσματα και ευνόησε τη Χρυσή Αυγή, κάτι που έγινε και στη Γαλλία, όπου ο Σαρκοζί έκανε το ίδιος λάθος, δίνοντας πόντους στη Λεπέν. Επιπλέον, δεν έπεισε για την ορθότητα της πολιτικής της και το αφήγημα Ζαππειο 1, Ζάππειο 2, Ζάππειο 3 του κ. Σαμαρά δεν έγινε κατανοητό. Απέφυγε το ντιμπέιτ και τη διακαναλική συνέντευξη, χάνοντας την ευκαιρία να δείξει τα προγραμματικά κενά των άλλων κομμάτων. Αποτέλεσμα για πρώτη φορά να «αποσυντεθεί» ένα κόμμα στις εκλογές ενώ ήταν στην αντιπολίτευση. ΣΥΡΙΖΑ Εδώ υπερίσχυσε η επικοινωνιακή εικόνα του αρχηγού σε συνδυασμό με την πετυχημένη καμπάνια βασισμένη στο σλόγκαν “ Αποφάσισαν χωρίς εμάς. Προχωράμε χωρίς αυτούς”. Όσο και αν ακούστηκαν φωνές περί “αντισυνταγματικού σλόγκαν”, η φράση αυτή στόχευσε απευθείας στο θυμικό των ψηφοφόρων και επηρέασε όσο κανένα άλλο προεκλογικό μότο. Επιπλέον, σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει ηθικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, πολιτικά και οικονομικά αυτό που χρειάζονται οι Έλληνες είναι ελπίδα. Το πλεονέκτημα που έχει ο Αλέξης Τσίπρας –σε σχέση με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς- είναι ότι δίνει μια διέξοδο ελπίδας. Όχι μόνο στα λόγια – όλη η παρουσία του βοηθάει. Είναι νέος, είναι συμπαθής, δεν είχε ποτέ κυβερνητικό πόστο, είναι σχετικά άφθαρτος. Ακολούθησε όλους τους βασικούς κανόνες της επικοινωνίας χωρίς να παρεκκλίνει πουθενά. Με συνέπεια. ΚΚΕ Παγιδεύτηκε για άλλη μια φορά στην “ αμετακίνητη” θέση και την σκληρή επικοινωνία. Η παρουσία της Αλέκας Παπαρήγα ήταν σαν να ξαναβλέπεις το ίδιο βίντεο προ των εκλογών του 2007 ή του 2009. Άλλωστε, όταν αλλάζουν όλα γύρω σου –όπως άλλαξαν οι ζωές μας τα δυο τελευταία χρόνια- και εσύ μένεις ακίνητος, ουσιαστικά εσύ αλλάζεις θέση. ΔΗΣΥ Το προεκλογικό σύνθημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας “ Φταίει το κράτος Όχι εσύ. Άλλαξε το” είναι πολιτικό μήνυμα με βάθος, ουσία και περιεχόμενο. Ένα επικοινωνιακό εφεύρημα, ευφυολόγημα που όμως πέρναγε το μήνυμα της δραστικής μείωσης των Δημόσιων Οργανισμών και δημοσίων υπαλλήλων. Φυσικά και το κράτος φταίει ως προς το παρασιτικό του κομμάτι, μόνο που το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων απέδωσε τα μέγιστα των ψήφων του στα πολιτικά κόμματα που του «έκλεισαν» το μάτι, θεωρώντας τους παραγωγικό κομμάτι. Η γνωστή φράση «στην πολιτική πολλά γίνονται αλλά δεν λέγονται» θα έπρεπε να υιοθετηθεί. Αντίθετα, η πρόεδρος του κόμματος κέρδισε σε επίπεδο επικοινωνίας με όλες τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις ασκώντας δημόσια την αυτοκριτική της στο μέτρο και στον βαθμό που της αναλογούσε. Επίσης το όνομα του κόμματος, παρουσίασε δυσκολίες και δεν ταυτίστηκε εύκολα με την αρχηγό του. ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ Η συνεχής επικοινωνιακή προσπάθεια του κ. Κρατζαφέρη να δικαιολογήσει τις «κυβιστήσεις» που του χρεώνανε καθώς και η στέρηση του «βαρύ πυροβολικού της επικοινωνίας» από τα τέως πρωτοκλασάτα στελέχη του, του κόστισαν πολύτιμες ψήφους για την είσοδο του στη νέα βουλή. Τις εντυπώσεις κέρδισε μάλλον η καμπάνια των Οικολόγων Πράσινων, με το συμπαθές slogan “Σκέψου Καθαρά», ωστόσο η εκπρόσωπος τους, ίσως το πιο προβεβλημένο στέλεχος τους δεν φαίνεται να έπειθε ιδιαίτερα με την τηλεοπτική παρουσία της. Πρωτότυπο ήταν το έντυπο του “ Δημιουργία Ξανά” και ευρηματικό το σύνθημα της «Δράσης» «πολίτες και όχι πελάτες». Πάντως για να λέμε όλη την αλήθεια στις εκλογές της έκτης Μαΐου όση προσπάθεια και αν έκαναν τα κομματικά επιτελεία για έξυπνες στρατηγικές η οργή και ο θυμός των ψηφοφόρων δεν θα επέτρεπαν επ' ουδενί την προβολή των όποιων μηνυμάτων να παίξει ιδιαίτερο λόγο στην απόφαση επιλογής ψήφου, πόσο μάλλον όταν αυτά στην πλειονότητα τους ήταν θολά. Τα 2 αξιοσημείωτα στην επικοινωνία • Τα δύο μεγάλα κόμματα αγνόησαν να στοχεύσουν ένα μέρος της επικοινωνίας τους στη μεγάλη μάζα όλων όσων προτίμησαν την αποχή από «άποψη» παρά το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μη ψηφισάντων (αποχή 36%) ανήκε σ’ αυτούς. Για τις επόμενες εκλογές έχουν μεγάλες εφεδρείες ψήφων αν κάνουν κάτι γι αυτό. • Ένα από τα βασικά επικοινωνιακά στοιχεία αυτών των εκλογών είναι ότι τα ονόματα των πολιτικών αρχηγών αντικατέστησαν τα ονόματα των κομμάτων τους όπως λέμε στη διαφήμιση έγιναν brand generic. Λέμε Nescafe και εννοούμε τον στιγμιαίο καφέ. Αρκετοί ψηφοφόροι χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει το ακρώνυμο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν Τσίπρα ή Αλέξη, άλλοι ψήφισαν Καμμένο και άλλοι Αλέκα ή Ντόρα. Πολύτιμος σύμμαχος στην επίτευξη του στόχου αυτού έπαιξε και η χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν υπήρξε ιδιαίτερη πρωτοτυπία και πως η υπέρμετρη χρήση των social media έγινε με λάθος τρόπο Τα social media, για όσους τα εμπιστεύτηκαν, ήταν μια καλή διέξοδος και μια καλή ευκαιρία ώστε οι υποψήφιοι να δείξουν την εξωστρέφειά τους, την επικοινωνιακή τους ικανότητα αλλά και στοιχεία πιο «ζεστά» του χαρακτήρα τους. Από την άλλη δεκαπέντε μέρες προεκλογικού χρόνου δεν είναι αρκετές για να δημιουργήσεις την απαιτούμενη «οικειότητα» μέσα στο χώρο των social media για αυτό και ευνοήθηκαν όσοι ήδη, από χρόνια, έστω μήνες ήταν χρήστες και είχαν παρουσία σε αυτά τα μέσα.

Οι φυλές των υποψηφίων και η ανάγκη για επαγγελματική Επικοινωνία.

Άρθρο του ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ - Σύμβουλου Επικοινωνίας - Διευθύντος συμβούλου της Think Politics

Είχαμε δεκάδες κατηγορίες υποψηφίων από παλιά και επομένως, ήταν δεκάδες και οι τρόποι με βάση τους οποίους μπορούσαμε να τους διαχωρίσουμε ως προς το σημείο εκκίνησης της επικοινωνιακής τους προετοιμασίας και υποστήριξης. Έτσι, μιλούσαμε για παλιούς υποψηφίους και καινούργιους στη σκηνή. Έμπειρους και άπειρους. Φτασμένους ή πρωτάρηδες. Φθαρμένους από σκάνδαλα ή όζουσες πολιτικές υποθέσεις, ή άφθαρτους. Νεαρούς σε ηλικία ή ώριμους. Άντρες ή γυναίκες, Πλούσιους με γερό πορτοφόλι, ή περιορισμένους στα οικονομικά της κάμπανιας και της οργάνωσης τους. Διάσημους λόγω της επαγγελματικής ή κοινωνικής τους θέσης, ή άσιμους. Γόνους που έφεραν ένα βαρύ επώνυμο, πολιτικό ή άλλο και απέκτησαν πρόσβαση και διείσδυση στον χώρο της πολιτικής βασιζόμενοι κατά μεγάλο μέρος σε αυτό και υποψηφίους με λαϊκές ή αστικές καταβολές που επένδυσαν καθαρά στις δικές τους δυνάμεις και στην πορεία εξελίχθηκαν ως αυτοδημιούργητοι. Σήμερα, σε αντίθεση με άλλες εκλογές, έχουμε επίσης ένα σωρό κόμματα που κινούνται πέρα ή πάνω στα όρια εκλογιμότητας. Και αυτά ακόμη, είναι σε μία διαφορετική από άλλοτε λογική κατηγοροποιημένα. Όχι ότι έχουν πάψει να υφίστανται κόμματα με αστικό, λαϊκό, ή εργατικό προφίλ, ή κόμματα δεξιά, κεντρώα και αριστερά. Απλά, με τα τελευταία δεδομένα της κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλα΄και κοινωνική, θεσμική και πολιτική, δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για μεγάλα κόμματα και μικρά. Μπορούμε όμως να μιλάμε για κόμματα συστηματικά ή εναλλακτικά. Μνημονιακά ή αντιμνημονιακά. Κόμματα πρότασης, ή ένστασης, ακόμη και άρνησης. Που το καθένα από αυτά, υπό την πίεση των νέων απαιτήσεων έχει μία πλατφόρμα θέσεων τόσο σύνθετη και περίπλοκη, που δύσκολα εκφράζεται και κωδικοποιείται σε λίγες λέξεις. Φανταστείτε λοιπόν, με τόσες πολλές κατηγορίες υποψηφίων, προερχόμενους από τόσα πολλά κόμματα, τα οποία κομίζουν τόσο διαφορετικές θέσεις, για πόσες χιλιάδες διαφορετικών μεμονωμένων περιπτώσεων μιλάμε σε ότι αφορά τις μονάδες, τα άτομα δηλαδή, που στελεχώνουν κάθε ψηφοδέλτιο. Και εκεί είναι που δεν έχουμε πλέον τη δυνατότητα να συνδράμουμε οποιονδήποτε επικοινωνιακά με κοινές συνταγές και κοινά μυστικά που αφορούν μία ολόκληρη κατηγορία υποψηφίων, ή μία φυλή όπως έχουμε συνηθίσει κάποιες φορές να λέμε χαριτολογώντας. Αλλά ο κάθε υποψήφιος, προκειμένου να ξεχωρίσει μέσα από τη μάζα, οφείλει να προβάλλει μία καμπάνια προσανατολισμένη στην ανάδειξη των προσωπικών του στοιχείων σε σύγκριση με εκείνα των συνυποψηφίων του στο ίδιο ψηφοδέλτιο και ταυτόχρονα, να κουβαλήσει στην πλάτη του το βαρύ φορτίο της εκπροσώπησης ενός κόμματος, που έχει να αντιμετωπίσει ένα σωρό άλλα πλέον ως αντιπάλους και μίας πλατφόρμας θέσεων, που σίγουρα δεν έχει καμιά σχέση με τα απλοποιημένα πολιτικά ζητήματα και μηνύματα του παρελθόντος. Συμπέρασμα; Οι σύγχρονες απαιτήσεις γύρω από μία υποψηφιότητα ξεπερνούν την νοοτροπία της οργάνωσης και στελέχωσης του επικοινωνιακού σκέλους μίας καμπάνιας με πρόχειρες λύσεις εκ των ενόντων. Με άλλα λόγια, τη σωστή ανάδειξη της υποψηφιότητάς σου και την δόμηση ενός προφίλ που θα σε κάνει να ξεχωρίσεις από όλους τους άλλους υποψηφίους δεν θα το καταφέρεις εσύ ο ίδιος, που είσαι ο άμεσα ενδιαφερόμενος και εκ των πραγμάτων, ο πλέον συναισθηματικά εμπλεκόμενος. Με αποτέλεσμα, να μην μπορείς να μετρήσεις τα πράγματα στη βάση μίας ρεαλιστικής προσέγγισης και ενός αποτελεσματικού προτύπου. Αλλά ούτε αυτά θα σου τα εξασφαλίσει ο μικρός σου ξάδελφος που έχει πάρει πτυχίο στην πολιτική επιστήμη, στην επικοινωνία ή στα ΜΜΕ, έχει γράψει δύο άρθρα σε τοπική εφημερίδα και έχει εκφωνήσει δύο ομιλίες στη σπουδαστική συνέλευση της σχολής του. Υπό τα σημερινά δεδομένα, ένας υποψήφιος χρειάζεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε βοήθεια και καθοδήγηση από έμπειρους, καταρτισμένους, αποτελεσματικούς και πάνω από όλα, πιστοποιημένους μέσα από την παρουσία τους στο χώρο, επαγγελματίες της Επικοινωνίας, προκειμένου να κινηθούν με οργάνωση και σοβαρότητα και να πετύχουν κάτι καλό. Και αν νομίζει κανείς ότι με την σοβούσα οικονομική κρίση δεν έχει τα χρήματα να καλύψει οτιδήποτε τέτοιο, να είναι σίγουρος ότι μία ερασιτεχνική καμπάνια κοστίζει πάντα περισσότερο από μία επαγγελματική, διότι δεν υπάρχει γνώμονας στρατηγικής, σχεδιασμού και επικοινωνιακής προώθησης, με αποτέλεσμα να ξοδεύονται μικροποσά σε αμέτρητες άχρηστες και αναποτελεσματικές επιλογές και στο τέλος, αθροιστικά να ξοδεύεται ένα μεγάλο ποσό. Όλα αυτά, μπορεί να τα διαγνώσει κάποιος στην καμπάνια του που ολοκληρώνεται την Κυριακή και να διαπιστώσει ότι είναι ορθά και ακριβή. Και την επόμενη φορά, να σκεφθεί πιο λογικά και να κινηθεί πιο επαγγελματικά.