Εικοτολογίες. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Η διατύπωση εικασιών ή αυθαίρετων συμπερασμάτων στην πολιτική με το «τι θα γινόταν αν», έχει μόνο νόημα ως μυθιστόρημα πολιτικής φαντασίας και προϋποθέτει ένα ασάλευτο παρόν. 

Ας κάνουμε μια περιήγηση σε μια θεματολογία που περιέχει τις εικοτολογίες «τι θα γινόταν αν». 
«Τι θα γινόταν αν» τα δημοσκοπικά ευρήματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, μέσω των «εξαρτημένων» από κόμματα και μεγαλοσχήμονες επιχειρηματίες ΔΕΝ ήταν μακιγιαρισμένα και μαγαρισμένα. Ήρεμη πολιτική κατάσταση, ενότητα, ομόνοια, συμφιλίωση πολιτών και άλλα πολλά θετικά. Στην πραγματικότητα, φέρνουν διχασμό, πόλωση, αντεγκλήσεις, διαξιφισμούς, επικοινωνιακά τεχνάσματα και άλλα πολιτικά παιχνίδια.

«Τι θα γινόταν αν» επιτρεπόταν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι μόνο μετά από ψυχιατρικό έλεγχο των πολιτών και έγκριση από μια ανεξάρτητη αρχή. Καλύτερο πολιτικό προσωπικό και επιλογή με κριτήρια αξιοκρατικά από τους ψηφοφόρους. Στην πραγματικότητα έχουμε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, τη χειρότερη εκλογική συμμετοχή πολιτικών και εγκεφαλικά νεκρούς πολίτες με δικαίωμα ψήφου!

«Τι θα γινόταν αν» η ανακύκλωση ληγμένων πολιτικών τσιτάτων, υποσχέσεων, παροχολογιών απαγορευόταν δια νόμου και τιμωρείται με ποινή αποκλεισμού το «ψεύδεσθαι ειλικρινώς». Θα είχαμε τους καλύτερους να μας κυβερνούν. Στην πραγματικότητα έχουμε «πλαστικούς» πολιτικούς, ανατροφοδότες της οικονομικής κρίσης. 

Στην καθημερινή πολιτική ζωή ακούμε, διαβάζουμε, σκεφτόμαστε άπειρες εικοτολογίες και βγάζουμε αυθαίρετα συμπεράσματα. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με «αν»!

Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι επικοινωνιολόγος

Αλλοπρόσαλλα. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ανθεκτικές κατσαρίδες τείνουν να μοιάσουν αρκετά πολιτικά ανδρείκελα, τοκιστές και σουλατσαδόροι, που νέμονται το δημόσιο χρήμα, χάρη της βλακώδους αποκοτιάς μερίδας των ψηφοφόρων να τους δώσουν τη δυνατότητα να τους εκπροσωπήσουν σε θέσεις εξουσίας.
Επιστρατεύοντας τεχνάσματα μετονομασιών για καθαρά λόγους επικοινωνιακής ανάγκης, καταφέρνουν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Εξωραΐζουν τη «βασανιστική» καθημερινότητα των πολιτών, την πραγματικότητα της επιτροπείας για υψηλά πλεονεκτήματα, τη θηριώδη φορολογία, τις μεγαλοστομίες για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια και την επαναφορά των επιδομάτων, συσσιτίων, με στόχο τη χειραγώγηση φτωχοποιημένης μερίδας της κοινωνίας και την αποφυγή του επερχόμενου πολιτικού «Βατερλό» τους.
Ψέμα στο ψέμα, έχουν αρχίσει να το πιστεύουν και οι ίδιοι και το βροντοφωνάζουν με όλη τους τη δύναμη από τα φίλια Μέσα επικοινωνίας.
Μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας, μετονομάζοντας την Τρόικα σε Θεσμούς, τον άλλοτε αλήτικο προπηλακισμό των Τροϊκανών, με υποδοχές υψηλού επιπέδου στα στελέχη των δανειστών στα καλύτερα ξενοδοχεία. Τα σκισίματα των μνημονίων με έναν νόμο, οι «Γερμανοτσολιάδες», οι προσκυνημένοι, τα οικονομικά προγράμματα Θεσσαλονίκης, τα «μιράκολα» από την Κίνα και τη Ρωσία, ήταν όλα αυταπάτες.
Όλα ήταν εφαλτήρια κατάληψης της εξουσίας. Και συνεχίζουν να παράγουν μεγαλοστομίες αριστεροσύνης, να επιδιώκουν ανίερες συμμαχίες και χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής με τους άλλοτε εκμεταλλευτές, «ρουφήχτρες» του αίματος των εργαζομένων, και «απομυζητές» της υπεραξίας. Ωδή στον λαϊκισμό και στα Οργουελικά παιχνίδια. Άθυρμα, στις ορέξεις της ελίτ εσωτερικού και εξωτερικού. Με τιτιβίσματα ένας εκ των δύο συνεταίρων εξουσίας, με διαγγέλματα ο άλλος πανηγυρίζουν δεόντως κυβερνητικές επιλογές αν και σε αρκετές υπάρχει αμφισημία απόψεων.
Το σήριαλ της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα είχε τη χαμηλότερη τηλεπροτίμηση, αν στο άλλο κανάλι της αντιπολίτευσης θα έπαιζε ένα άλλο σήριαλ με πρωταγωνιστή που «αρέσει» στο κοινό και δυνατή κάστα των ηθοποιών που τον πλαισιώνουν. Οι ιδεολογίες της αμφισβήτησης και ο διαγκωνισμός των στελεχών με την προβολή προσωπικών θέσεων δημιουργούν μια νεφελώδη κατάσταση για την πολιτική της οριοθέτηση. Ακόμη, παίζει ρόλο και το πολιτικό φαινόμενο που ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας αλλά γι αυτό θα αναφερθούμε αναλυτικά σε ειδικό άρθρο.
Παρόλα αυτά, η διψήφια διαφορά της στις δημοσκοπήσεις από το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει την στράτευση των πολιτών όχι τόσο στο πλευρό του αρχηγού, όσο στην ανάγκη να «φύγει» η υπάρχουσα κυβέρνηση.
Ο χορός των προεκλογικών διακηρύξεων, άνοιξε. Και το χθες συγκρούεται με το σήμερα, με το βλέμμα στο αύριο. Αριστερά, δεξιά ή και αλλοπρόσαλλα.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Σωσίβιο διάσωσης. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Είναι γνωστό ότι είναι μάταιο να πείσεις ένα λιοντάρι να γίνει χορτοφάγος. Είναι πολιτική αυτοχειρία να πιστεύεις ότι ο λαϊκισμός δεν είναι αλλεργικός στη λογική και στην αλήθεια. Η φόρμουλα του λαϊκισμού εφαρμόζεται σε λούπα με αφηγήματα που  ξεθωριάζουν αμέσως μετά το κλείσιμο κάθε προεκλογικής περιόδου.
Οι προεκλογικές εξαγγελίες «βαλτώνουν» για άλλη μια φορά, στο βούρκο της αναξιοπιστίας των απολιθωμάτων της πολιτικής, πιστοί θιασώτες της ατομικής συλλογικότητας τους.
Ομόσταυλα λαμόγια, οι περισσότεροι, που ισοπεδώνουν ότι δεν συμβαδίζει με τα δικά τους στερεότυπα και ότι το πεινασμένο κτήνος του λαϊκισμού δεν κατάφερε να καθυποτάξει. Στον αντίποδα, σημαντικό ποσοστό «παραπλανημένων» με αδιανόητη επιπολαιότητα, υιοθετούν άκριτα την ανέφικτη επιστροφή σε ένα ουτοπικό παρελθόν, σε μια καθαρή έξοδο από το σκοτεινό τούνελ της λιτότητας. Καθαρό δούλεμα, αβάσιμες υποσχέσεις από στρατευμένους στην ιδεολογία της παραπλάνησης. Ο μιθριδατισμός στο ψεύδος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ιδεολογίας τους.
 Όσο η κλεψύδρα του χρόνου των εκλογών αδειάζει, οι κινήσεις των κομμάτων πληθαίνουν, με αναμόχλευση του παρελθόντος, επαναφορά διαχωριστικών γραμμών και σκοινί – κορδόνι την επώαση του αυγού του φιδιού.
Επανέρχονται, τα γνωστά κέντρα αποσταθεροποίησης, η ταξική εκμετάλλευση, το μαχαίρι εκ νέου στο κόκκαλο και το άπλετο φως που θα φωτίσει κάθε σκοτεινή πλευρά του θέματος, κάθε φαιδρής αρλουμπολογίας. Με «χολερικές» δηλώσεις, δημοσιεύσεις, πολιτικές σκοπιμότητες παραπληροφόρησης, αυτοεξευτελισμούς και εσκεμμένα λανθασμένες οικονομικές διαγνώσεις και προβλέψεις. Φυσικά ο καθένας τρώει από το τσουκάλι που έχει μάθει. Μόνο που οι κατεψυγμένες ιδεολογίες που έχουν βγει από τα κομματικά ψυγεία, είναι ληγμένες και επικίνδυνες για την υγεία των πολιτών.
Τα κριτήρια επιλογής ψήφου των πολιτών έχουν αλλάξει. Δεν επηρεάζονται πλέον από τα Μέσα, τα οργανωμένα συστήματα των κομμάτων και την άκριτη παροχολογία, αλλά κρίνουν με βάση την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν.
Στην εξάπλωση της μιζέριας, στον φτωχοποιημένο πολίτη που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, το κράτος – πατερούλης επιδομάτων, δεν είναι εργαλείο άσκησης πολιτικής και εκλογικό αφήγημα.
Η ξεδιάντροπη εξαγορά ψήφων, τα επαναλαμβανόμενα ψέματα, το αναμάσημα κοινοτοπιών και στερεότυπων, ο πλειστηριασμός παροχών, δεν θα βοηθήσουν αυτή τη φορά. Θα φέρουν πόνο, δάκρυα, αίμα και ένα τεράστιο μηδέν εις το πηλίκον. Η χώρα μας ανήκει στη Δύση, σύμφωνα με τη ρήση του αείμνηστου Εθνάρχη αλλά σήμερα όχι και πολύ μακριά από τη δύση, το τέλος της.
Μοναδικό σωσίβιο διάσωσης η σωστή κρίση των πολιτών στην επιλογή των πολιτικών.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Οι "πρωτάρηδες" των ψηφοδελτίων! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Εκλογικό καύσιμο και προσάναμμα για να "φουντώσει" η φωτιά των προεκλογικών εξαγγελιών των κομμάτων αλλά και αρκετές φορές " Ιφιγένειες" για να φυσήξει ούριος άνεμος νίκης στα πανιά των "δυνατών" ονομάτων των ψηφοδελτίων!
Πάντα, κάποιοι φτάνουν στην πηγή αλλά δεν πίνουν το νερό της νίκης. Και οι περισσότεροι είναι από τους πρωτάρηδες στην πολιτική και στα ψηφοδέλτια. Έχετε αναρωτηθεί γιατί;
. 
Στα θρανία κάθισαν και θα συνεχίσουν να κάθονται, πολλά νέα στελέχη των κομμάτων , ως μαθητές, με στόχο την κατάρτιση και την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους, για την υποστήριξη του πολιτικού και προγραμματικού λόγου της παράταξης, τόσο στα ΜΜΕ, όσο και σε άλλα περιβάλλοντα στα οποία θα κινηθούν, ενόψει των εθνικών εκλογών και της ένταξης τους στα ψηφοδέλτια.
Εκπαίδευση, σε συνθήκες εργαστηρίου!
.
Αρκεί όμως, για να καταφέρουν, να πετύχουν την πολυπόθητη εκλογική τους νίκη; Φτάνει η γνώση βασικών αρχών της γλώσσας του σώματος και οι τρόποι αντιμετώπισης ενός τηλεοπτικού φακού, ενός ραδιοφωνικού μικροφώνου ή ακόμη και οι τρόποι να κερδίσετε περισσότερα likes στα social media και από σημειώσεις, δίκην, φροντιστηρίων μεταλυκειακής εκπαίδευσης:
Η εκλογική νίκη ενός «πρωτάρη» υποψήφιου, έρχεται μόνο μέσα από παρακολούθηση σεμιναρίων και διαλέξεων, από θεωρητικούς «μέντορες», ή στη συνεχεία, από εκλογικά «μπαρουτοκαπνισμένους» επαγγελματίες της επικοινωνίας, προπονητές, υποψήφιων πολιτικών;
Ποιος θα τους διδάξει στην πράξη, την εξωστρέφεια που έχει ανάγκη ο κάθε υποψήφιος; Ποιος θα σταθεί δίπλα του, θα οργανώσει, θα κατευθύνει, θα δώσει τα «έμπειρα πολιτικά» του φώτα σε κάθε δύσκολη καμπή της προεκλογικής εκστρατείας του υποψήφιου;
Ποιος θα σχεδιάσει την «προσωπική» στρατηγική του υποψήφιου, το «όπλο» του αδυνάτου, σύμφωνα με γνωστό πολιτικό αναλυτή; Ποιος θα τον προστατεύσει από τις "παγίδες" που στήνονται πολλές φορές από συνυποψήφιους;
Οι νέοι υποψήφιοι, όλων των εκλογικών αναμετρήσεων για Βουλή, Περιφέρειες, Δήμους, χρειάζονται επαγγελματίες της επικοινωνίας, με πλούσια εμπειρία και με ιστορικό πλήρες από νικηφόρες εκλογικές εκστρατείες. Ιδιαίτερα νικηφόρες σε υποψήφιους που ήταν αουτσάιντερ! 
Επαγγελματίες της επικοινωνίας, που δεν πιστεύουν στα θαύματα, ούτε αφήνουν στην τύχη τη νίκη του υποψήφιου πελάτη τους, αλλά εφαρμόζουν τις πιο σύγχρονες και πρωτότυπες ιδέες και ενέργειες για να ξεχωρίσει ο υποψήφιος πελάτης, στα μάτια των ψηφοφόρων..
Παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, στον καθορισμό της στρατηγικής του υποψήφιου, στην ανάπτυξη της προεκλογικής καμπάνιας του στη δημιουργική επικοινωνία, στα συνθήματα, στην σχέση του με διαμορφωτές κοινής γνώμης και Μέσα
. 
Καλή η θεωρία στην πολιτική, αλλά η πράξη είναι απαραίτητη!
Γιατί Οι Εκλογές είναι Πόλεμος και γίνονται σε πεδίο πραγματικής μάχης και όχι σε θρανία!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος
 
 

απόψεις

Θανάσης Παπαμιχαήλ

Ανέστιος ψηφοφόρος. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ο πολιτικά ανέστιος. Μια ζωή θύμα. Απογοητευμένος, εξοργισμένος, εξαπατημένος. Δοκίμασε τα λεγόμενα μνημονιακά χρόνια όλες τις κυβερνήσεις, αλλά στην πρώτη εκλογική ευκαιρία τις εγκατέλειψε. Και τώρα, μετά από ένα οκταετές κουραστικό ταξίδι, που είδε τα πάντα να καταρρέουν, δεν φαίνεται διατεθειμένος να ακούσει και να ακολουθήσει κανέναν από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς. Τα τερατώδη ψέματα, οι λαγοί με τα πετραχήλια, η εξαπάτηση των προσδοκιών και η λεγόμενη real politic που ακολουθήθηκε από τους πολιτικούς για την διατήρηση της εξουσίας, τον οδήγησαν στην πόρτα εξόδου από κάθε είδους πολιτικοποίηση, παίρνοντας όπως φαίνεται και οριστικό διαζύγιο.
Για τον ανέστιο ψηφοφόρο, εθνικιστές, λαϊκιστές, δημαγωγοί, ακροδεξιοί, συλλογικότητες, όλοι ένα κουβάρι, σε μια χώρα που μπήκε σε πολυετή πρωτοφανή διχασμό. Μνημονιακοί, αντιμνημονιακοί που γίνανε μνημονιακοί, αντιμερκελιστές που γίνανε μερκελιστές, διαστρεβλωτές δημοσκοπικών αποτελεσμάτων, ηγέτες και ηγετίσκοι, λανθασμένες διαγνώσεις, ηθικοί και ανήθικοι, κλέφτες και αστυνόμοι. Δομικά προβλήματα, παθογένειες, γραφειοκρατία στρώνουν το χαλί του θριάμβου στους λαϊκιστές πολιτικούς και σε ακραίους ηγέτες.
Και ο ανέστιος ψηφοφόρος αποστασιοποιημένος, διστακτικός, προβληματισμένος, για την επανένταξη του σε κομματική εστία. Η προσφιλής τακτική της απόρριψης που καιροφυλακτεί, κερδίζει. Και γιγαντώνεται το ποσοστό της αποχής. Ξεπερνά  το σαράντα τοις εκατό. Γιατί όσα τους ανέστιους ενώνουν, θα μπορούσαν να επαναπροσδιοριστούν με την ψήφο τους, κι αν ήταν κομματικός σχηματισμός θα έπαιρνε και αυτοδυναμία!
Στις σημερινές συνθήκες, η κλασσική απάντηση ενός ανέστιου ψηφοφόρου είναι, «δεν με εκπροσωπεί κανένας, όλοι το ίδιο είναι». Στο ίδιο τσουβάλι άπαντες, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι και ο κίνδυνος να κυβερνάει για τα επόμενα χρόνια μια μικρή μειοψηφία, λόγω εκλογικού συστήματος, ελλοχεύει. Σκέτη πολιτική αυτοχειρία.
Για τον ανέστιο ψηφοφόρο, οι σημερινοί πολιτικοί σχηματισμοί, έχουν ευνουχιστεί ιδεολογικά από «μεταμοσχεύσεις εκ μεταγραφής» τοξικών πολιτικών προσώπων και έχουν ακρωτηριαστεί πολιτικά από περιθωριοποιημένες ακραίες ομάδες, με αποτέλεσμα να καταποντίζονται δημοσκοπικά με ποσοστά αναιμικά.
Με προπαγάνδα παλαιάς κοπής και βερμπαλιστικά συνθήματα, τα κόμματα καλλιεργούν νέες αυταπάτες χωρίς να δίνουν απαντήσεις στο ερώτημα κάθε λογικού ανθρώπου για τις  προηγούμενες δεσμεύσεις που δεν τήρησαν.
Ο ανέστιος ψηφοφόρος ξύπνησε και δεν είναι εύκολο να ξαναπιαστεί κορόιδο. Θέλει έναν νέο κομματικό φορέα, που να τον εμπιστευθεί και να του δίνει ελπίδα. Ελπίδα για πρόοδο, ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, αξιοκρατία, κατάργηση προνομίων των πολιτικών, με πολιτικούς  αυτοδημιούργητους και όχι του κομματικού σωλήνα ή από τζάκια. Ελπίδα για αλλαγές στην παιδεία, υγεία, ίσες ευκαιρίες σε όλους. Με νέα φρέσκα πρόσωπα, που θα βάλουν τις συλλογικές αρχές και αξίες πάνω από το προσωπικό συμφέρον. Αυτή είναι η νέα πρόκληση για την επιστροφή του ανέστιου σε κομματική εστία! Διαφορετικά το ποσοστό των ανέστιων θα αυξηθεί, πλήττοντας πρώτιστα τον θεσμό του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Γιατί και το δεν ψηφίζω, σημαίνει ψηφίζω!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Το νέο χανγκόβερ της Αυτοδιοίκησης. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Οι μάσκες έπεσαν και φάνηκαν οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, με τη δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου που ακούει στο όνομα «Κλεισθένης 1» μετά από παρατεταμένη αντιπαράθεση Υπουργείου και φορέων της αυτοδιοίκησης.  Μια αντιπαράθεση που δημιούργησε εντάσεις και εκρήξεις, όπως ήταν αναμενόμενο. Με τη δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου προς διαβούλευση σε χρονικό διάστημα δύο εβδομάδων, ελλοχεύει ο κίνδυνος να προκληθεί ανήκεστος βλάβη ακόμη και στις σχέσεις των υποστηρικτών του νομοσχεδίου με την ηγεσία του Υπουργείου και να δημιουργηθεί ανυπέρβλητο πολιτικό ψυχικό χάσμα! Η κυβέρνηση, διά του αρμοδίου Υπουργού, έχει την υποχρέωση να λειτουργήσει συνθετικά και όχι διαλυτικά, αν πράγματι ενδιαφέρεται  για την ενότητα της αυτοδιοίκησης και τη συμβολή της με τη δημιουργία νέων μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν τα «κακώς κείμενα».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το εγχείρημα της αλλαγής του εκλογικού συστήματος με τη θέσπιση της απλής αναλογικής είναι δύσκολο και αρκετά περίπλοκο στην εφαρμογή της κυβερνησιμότητας των ΟΤΑ την επόμενη μέρα των εκλογών. Ξεκίνησε όμως και «ολίγον» σουρεαλιστικά. Το Υπουργείο χρειάστηκε δύο χρόνια να ετοιμάσει τις αλλαγές και δίνει μόνο δύο εβδομάδες για διαβούλευση, στους φορείς που θα το εφαρμόσουν.
Όσοι ονειρεύονται απλώς αυτή τη νέα αυτοδιοικητική κούρσα εκλογικής αναμέτρησης ως ευκαιρία κομματικής άλωσης μέρους της αυτοδιοικητικής εξουσίας, θα προσφέρουν κάκιστες υπηρεσίες και στην παράταξη τους και στο χώρο της αυτοδιοίκησης, αλλά και στον εαυτό τους.
Οι αυτοδιοικητικές δυνάμεις δεν θα είναι επιεικείς με κανένα. Ο θεσμός της αυτοδιοίκησης απαιτεί σεβασμό απ΄ όλους.
Φυσικά, ούτε το περιεχόμενο, ούτε ο λίγος χρόνος που δόθηκε στην αυτοδιοίκηση να τοποθετηθεί επί του νομοσχεδίου, δεν αποτελούν οδυνηρή έκπληξη.  Οι άπειρες διαρροές που είχαν γίνει, έδωσαν τη δυνατότητα να γίνουν ακόμη και συνέδρια των φορέων. Απλά, η αποτύπωση των προτάσεων της κυβέρνησης σε χαρτί και η επίσημη ανακοίνωση τους ενίσχυσαν τη σύσταση του χρόνιου χανγκόβερ της αυτοδιοίκησης.
Ένα χρόνιο αυτοδιοικητικό χανγκόβερ, που αναπαράγει στερεότυπα όπως, της διαφθοράς, πελατειακών σχέσεων, ανικανότητας στελεχών, εφαλτήριο πολιτικής ανέλιξης, κατασπατάληση πόρων και άλλα πολλά.
Με ελεγκτή το αδιάφθορο κράτος που βαρύνεται με τα υπέρογκα ελλείμματα δημοσιονομικά, πληρωμών και ανταγωνιστικότητας!
Με έναν πολιτικό κυνισμό η κρατική εξουσία, νέο και παλαιό πολιτικό σύστημα, «φορτώνει» τις δικές του αμαρτίες στις πλάτες της Αυτοδιοίκησης.
Με εκθέσεις από ανεξάρτητες αρχές, καλύπτουν τα δικά τους νώτα, θεωρώντας την αυτοδιοίκηση, χρόνια τώρα, «πρωταθλήτρια» στη διαφθορά. Απώτερος στόχος της κεντρικής εξουσίας η μη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και πόρων στην αυτοδιοίκηση και η στοχοποίηση Δήμων και Περιφερειών, και η ενοχοποίηση τους, στα μάτια των πολιτών.
Το νέο χανγκόβερ που θα προκληθεί από την εφαρμογή του νέου εκλογικού συστήματος και των συνεπειών με θέματα ακυβερνησίας, και παράλυση των δημοτικών υπηρεσιών, θα «φορτωθεί» για μια ακόμη φορά στην αδυναμία συγκλίσεων και συνεργασιών.
Θα ενοχοποιηθούν τα αυτοδιοικητικά πρόσωπα και οι συντάκτες νέου εκλογικού συστήματος θα μείνουν στο απυρόβλητο.
Χρόνια τώρα όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν να μετατρέψουν την αυτοδιοίκηση σε «μαύρο πρόβατο» στα μάτια των πολιτών, αποπροσανατολίζοντας τους από τους πραγματικούς στόχους.
Η «αφωνία» και η ελλειπής ενημέρωση της κοινωνίας για την αλήθεια στην αυτοδιοίκηση, είναι υπευθυνότητα των φορέων της αυτοδιοίκησης. ΚΕΔΕ & ΕΝΠΕ θα πρέπει να πάρουν μέτρα.
Αιχμές και καταγγελίες των Προέδρων των συνδικαλιστικών ενώσεων εναντίον των υπευθύνων κρατικών λειτουργών δεν επαρκούν. Χρειάζεται ενημέρωση των πολιτών με όλες τις σύγχρονες τεχνικές επικοινωνίας. Διαφορετικά, Hangover ever για την αυτοδιοίκηση!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Ζητώ ακρόαση. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Αυτόπτες μάρτυρες του τριήμερου συνεδρίου της αυτοδιοίκησης, ανέφεραν, εν χορώ, ότι εκείνο που λείπει από την απλή αναλογική, που φαντασιώνεται ο Υπουργός, είναι η απλή λογική. Το γεγονός ότι στην επόμενη αυτοδιοικητική εκλογική αναμέτρηση θα εξυπηρετούσε ξεκάθαρα τον ΣΥΡΙΖΑ, κερδίζοντας μερικούς δήμους, και θα ήταν η αιτία τεκτονικών αλλαγών στον πολύπαθο χώρο της αυτοδιοίκησης, δεν συγκινεί κανέναν.
Παραφράζοντας το γνωστό άσμα του αξέχαστου λαϊκού βάρδου, «Ζητώ ακρόαση Υπουργού, λαού ακόμη και Θεού», πριν ζητήσω αλλαγή πλανήτη.
Ζητώ ακρόαση από τον Υπουργό, για να με  πληροφορήσει αν οι αλλαγές κομματικών συσχετισμών στην τοπική αυτοιδιοίκηση, μ ε τη στόχευση της δημιουργίας δημοτικών «οχυρών» που θα πρόσκεινται στο κόμμα του, θα φέρουν την πολυπόθητη αποκέντρωση, οικονομική αυτοτέλεια και διοικητική μεταρρύθμιση που έχει ανάγκη η τοπική αυτοδιοίκηση. Η απλή αναλογική θα φορέσει το κοστούμι της «ολιστικής» μεταρρύθμισης στην αυτοδιοίκηση; Υπάρχει στο DNA των Ελλήνων, η κουλτούρα της συνεργασίας, πλαίσιο προγραμμάτων, συγκλίσεων, για την εξεύρεση ευρείας πλειοψηφίας στα δημοτικά συμβούλια την επόμενη μέρα;
Έχει απασχολήσει τους εμπνευστές της απλής αναλογικής, πόσο θα γιγαντωθεί η πόλωση μεταξύ των ισχυρών δημοτικών συνδυασμών, με αποτέλεσμα την συμπίεση των μικρότερων; Το ίδιο θα ισχύσει και στις εθνικές εκλογές με απλή αναλογική.
Έχουν αναρωτηθεί ότι ο αριθμός των υποψηφίων τοπικών αρχόντων και συμβούλων θα πολλαπλασιαστεί σε βαθμό να μην συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός υποψηφίων στα ψηφοδέλτια, ιδιαίτερα στην ποσόστωση των γυναικών;
Παρά τα εγνωσμένα προβλήματα της αυτοδιοίκησης, η θεραπεία ακούει στο όνομα της απλής αναλογικής; Ούτε Viagra να ήτανε.
Ζητώ ακρόαση λαού, να πάρει θέση στο θέμα της απλής αναλογικής στους δήμους και στις περιφέρειες. Ενδιαφέρεται περισσότερο για την αναλογικότερη εκπροσώπηση του στα έδρανα των τοπικών συμβουλίων, παρά για την άμεση εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών του και την βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου μέσω της τοπικής ανάπτυξης. Η προφανής υποκρισία περί αντιπροσωπευτικότερης αντιπροσώπευσης, μπορεί να ισοφαρίσει τις αδυναμίες που θα προέλθουν, γιατί θα προέλθουν, από την ακυβερνησία των δήμων; Οι μέχρι σήμερα παρεχόμενες κοινωνικές υπηρεσίες θα μπορούν να παρέχονται όπως σήμερα ή θα υπάρχουν αντιδράσεις από δημοτικές μειοψηφίες που στηρίζουν τη δημοτική αρχή; Θα ψηφίζουν στα δημοτικά συμβούλια τις προτάσεις ή θα τις «αδειάζουν» λόγω κομματικής πειθαρχίας; Οι κυβερνητικοί ταγοί συνεχίζουν απτόητοι τα μεγάλα λόγια για την ωφελιμότητα της απλής αναλογικής σε αυτοδιοικητικές αλλά και εθνικές εκλογές. Ανώριμα, επικίνδυνα, καιροσκοπικά, χωρίς στρατηγικό όραμα και με πυξίδα το πολιτικό ζάπινγκ, κυβερνά «ελέω» αδύναμης αντιπολίτευσης και ξένου παράγοντα. Η υπηρέτηση του λαϊκού συμφέροντος, λόγω απλής αναλογικής, είναι στη σημερινή πολιτική συγκυρία, μια ψευδαίσθηση και μόνο!
Ζητώ ακρόαση Θεού για μια πρόβλεψη. Πότε θα εκραγεί το καζάνι που βράζει κι αν τελικά θα υπάρξουν στιβαροί πολιτικοί ηγέτες, ή θα συνεχίσουμε να έχουμε πολιτικούς τζάμπα μάγκες, τηλεκαφενόβιους, γραφικούς, ακραίους, φανατικούς και παρτάκηδες.
Ζητώ ακρόαση Θεού, αν στους άμεσους σχεδιασμούς του έχει τη «φόρτωση και αποστολή» των περισσοτέρων εθνοπατέρων μας, στον κόκκινο πλανήτη, για να γλυτώσουμε από τις αρλούμπες που εκστομίζουν καθημερινά.
Τελικά αν θα χρειαστούμε να στείλει τον Αρχάγγελο για να μας σώσει, μόνο ένας Θεός το ξέρει!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Πάρτι Πατριδοκάπηλων. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Πατριδοκαπηλία, το επικοινωνιακό «υπερόπλο» της προσωπικότητας μεμονωμένων ατόμων, ταυτότητας ομάδων, πολιτικών κομμάτων, αθλητικών ενώσεων και πολλών άλλων που υπερασπίζονται συγκεκριμένες απόψεις και πολιτικές, που σκοπό έχουν να τους αναδείξουν, είτε στο πολιτικό στερέωμα, είτε για να αποκομίσουν οικονομικά οφέλη, είτε για επίτευξη ιδιοτελών σκοπών και ωφελειών.

Η εποχή μας ενδείκνυται στην ανάπτυξη της Πατριδοκαπηλίας λόγω της όξυνσης των κοινωνικών συγκρούσεων στο εσωτερικό μιας χώρας αλλά και των εθνικών προβλημάτων της.
Με ακραία συνθήματα και με αρνητικές επιδράσεις στην κοινωνία, οχυρώνονται τα τελευταία χρόνια, δυνάμεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, φτάνοντας σε σημεία ιδεολογικού ευτελισμού της έννοιας της πατρίδας.
Πατριδοκαπηλία, μια παρεξηγημένη έννοια των πατριωτισμού και στο βωμό της σωτηρίας της πατρίδας οδηγεί στον ακρωτηριασμό κάθε κοινωνίας και της Ελληνικής.
Σε πορεία διαμαρτυρίας οπαδών αθλητικού συλλόγου, δέσποζε στην κεφαλή της, πανό με αποσχιστικό σύνθημα ενώ παραδοσιακά διαδικτυακά μέσα και πολιτικά στελέχη κραυγάζουν για απόψεις και πολιτικές που διχάζουν την ελληνική κοινωνία.
Το μεγάλο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, η προκλητικότητα των Τούρκων και η άμεση αμφισβήτηση των συνόρων μας, έδωσαν την ευκαιρία ακόμη και σε πολιτικούς εγνωσμένης αξίας να ξιφουλκούν εναντίον όλων, με στόχο τη διαμόρφωση και επηρεασμό της κοινής γνώμης στις θέσεις που έχουν επιλέξει για να τους αναδείξουν πολιτικά.
Νέοι, φιλόδοξοι πολιτικοί φωνάζουν και ωρύονται στα τηλεοπτικά πάνελ και στα συλλαλητήρια σε ευαίσθητα θέματα εξωτερικής πολιτικής προφασιζόμενοι έναν «φιλοπατριωτισμό». Έστω κι αν αυτός ο «φιλοπατριωτισμός» μπορεί να οδηγήσει σε αιματηρές θυσίες και στο μηδέν την κοινωνία.
Όλοι αγαπάμε τον τόπο μας, όλοι θα τον υπερασπιστούμε μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματος μας όταν απαιτηθεί.
Όμως σε μια δημοκρατική χώρα, οι αξίες της Δημοκρατίας, της ισότητας και της ισονομίας πρέπει να γίνονται αποδεκτές από όλους εμάς που λέμε ότι αγαπάμε την πατρίδα μας και βάζουμε το συλλογικό μας καλό, πάνω από το ατομικό και τις προσωπικές μας φιλοδοξίες. Πολύ περισσότερο πάνω από συλλογικότητες και αθλητικές ομάδες!
Μεγάλο μέρος ευθύνης στη δημιουργία πατριδοκάπηλων και πολεμοκαπήλων διαμορφωτών της κοινής γνώμης, έχουν και τα παραδοσιακά μέσα με ακραίες τις φωνασκίες των δημοσιογράφων και την ανεξέλεγκτη σπορά πανικού, δίκην πολεμικών χολιγουντιανών ταινιών. Η υπέρ- προβολή ασήμαντων γεγονότων ως σημαντικών, επηρεάζει τον ευαίσθητο, λόγω οικονομικής κρίσης ψυχισμό των Ελλήνων και ξεσηκώνει κλίμα αντίδρασης, ακόμη και σε μείζονα εθνικά θέματα, στα οποία χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί.
Το φαινόμενο της πατριδοκαπηλίας και το πάρτι, δεν γίνονται μόνο στη χώρα μας. Έχει εξαπλωθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα, με ακραίες εθνοκεντρικές  εκλογικές επιλογές των πολιτών, με συνεχείς διαμαρτυρίες ξενοφοβικών ομάδων, με «μπετοναρισμένα» σύνορα.
Σε μια κοινωνία απογοητευμένη, τσακισμένη, φοβισμένη, παρηκμασμένη, τόσο οι τάσεις εθνομηδενισμού όσο και πατριδοκαπηλίας, είναι η χαριστική βολή στην αποδόμηση της.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Αμόλα αρλούμπες! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Με αναπαραγωγή, άκριτα, διαφόρων τερατολογιών ασκείται η εξωτερική μας πολιτική από μεγαλοσχήμονες Υπουργούς και τηλεκαφενόβιους πολιτικούς που λειτουργούν ως εξαπτέρυγα της προσωπικής περιφοράς της μεγαλοσύνης τους.
Αναξιόπιστοι, μπαρουφολόγοι, ανυπόληπτοι, που από τη θέση εξουσίας και μόνο θα έπρεπε να σκέφτονται πριν εκστομίσουν βαρύγδουπες ανοησίες, αυτοί οι Τιτάνες της πολιτικής σκέψης, αρκούνται καθημερινά και τηλεοπτικά σε «αμόλα αρλούμπες»! Στη συνέχεια αναγκάζονται να διαψεύσουν τα λεγόμενα τους, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις τους. Κάποιος τους τράβηξε το αφτί και τους υποχρέωσε να ακολουθήσουν το γνωστό μότο από την αργκό «σπάστα και ξαναρίχτα».
Κρίση μεγαλείου και ανασφάλειας από τους σημαντικότερους ασήμαντους της πολιτικής μας ζωής και του φθαρμένου μέρους του πολιτικού μας συστήματος.
Αμόλα αρλούμπες και βερμπαλιστικές μεγαλοστομίες σε έναν κακομαθημένο λαό, αλλά συνηθισμένο σε αερολογίες και γαργάρες άσκοπων δημοψηφισμάτων.
Αμόλα αρλούμπες, χλευάζοντας κάθε αντιπολιτευτικό με ρητορική εξαλλοσύνη και δίχως αιδώ, ζητούν «επώνυμο» αίμα από το αντιπολιτευτικό περιβάλλον.
Αμόλα αρλούμπες, εξωραΐζοντας τον κυβερνητικό τους βίο, καλλωπίζοντας βάναυσα το ηθικό τους πλεονέκτημα και επαναπροσδιορίζοντας το μέλλον τους ως να έχουν προέλθει από παρθενογένεση!
Αμόλα αρλούμπες, απολαμβάνοντας την τρυφηλότητα της ζωής εκμεταλλευόμενοι τα προνόμια που απορρέουν από τα αξιώματα, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι σήμερα κατακρίνονται από εκείνους που κάποτε λοιδορούσαν. Αντικομφορμιστές μιας γνήσιας αριστεράς με Armani! Μπέρδεψαν τις στρατιωτικές στολές με τα αξεσουάρ του life style που πωλούνται στο Μοναστηράκι.
Αμόλα αρλούμπες, ακόμη και τις Άγιες ημέρες προφασιζόμενοι για το θεαθήναι τους πιστούς Χριστιανούς για ψηφοθηρικούς λόγους, με παρουσίες σε εκκλησίες, με λαμπάδες αναμμένες ανά χείρας, μια Άγια κυβέρνηση από, κατά το πλείστον, άθεους κυβερνώντες. Ευτυχώς, τα καντήλια παρέμειναν στο ύψος τους!
Αμόλα αρλούμπες, σπεκουλάροντας με την «καθαρή έξοδο», ως τον συγκολλητικό ιστό της παραμονής στην εξουσία. Μια περιθωριακή ομάδα που από ιστορικό ατύχημα βρέθηκε στην εξουσία, τάισε το λαό σανό με το τσουβάλι και με απίστευτο θράσεμα ζητάει εκ νέου τη θετική γνωμοδότηση των πολιτών. Αμελλητί, θα την έχει!
Αμόλα αρλούμπες, αναζητώντας με πάθος τα χρόνια τα δοξασμένα του 1821, πιστεύοντας  ότι μπορούμε ανατρέχοντας σε παλιές συνταγές να θεραπεύσουμε τα προβλήματα του παρόντος. Με σπονδές στο παρελθόν δεν μπορούμε να επενδύουμε στο μέλλον. Επενδύουμε σε ουτοπικές εξαγγελίες και αποστρέφουμε το βλέμμα μας από το δυσοίωνο μέλλον. Η επιστροφή στο παρελθόν της ευμάρειας, του βολέματος και της  αραχτής, έχει περάσει ανεπιστρεπτί όσες αρλούμπες κι αν, τα κάθε λογής πολιτικά άνθη που επιλέγουμε, μας φλομώσουν!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Νέοι Αυτοδιοικητικοί – Νέοι πολιτικοί – Νέα Ελλάδα. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Ακραίοι, οικτρές μετριότητες, τηλεμαϊντανοί, τζάκια, διά βίου απασχολούμενοι, κυριαρχούν στο πολιτικό μας στερέωμα. Εμπόλεμες και εγωιστικές φυλές, που αντιμάχονται για τον πλούσιο επιούσιο τους. Η θρυλούμενη ανανέωση των πολιτικών προσώπων, οδήγησε σε μια γενιά νέων πολιτικών προσώπων από «σύμπτωση», λόγω μνημονιακής αγανάκτησης. 

Οι Τιτάνες της πολιτικής αποδείχθηκαν αστέρες εκτυφλωτικής παραμόρφωσης των υποσχέσεων τους. Με πλειοδοσία ανεύθυνων υποσχέσεων, με γνωστές από το παρελθόν πολιτικάντικες μεθόδους απειλούν και πάλι τη χώρα μας με ολοκαύτωμα, οικονομικό και εθνικό. Αν φυσικά ξαναψηφιστούν!

Η λύση βρίσκεται στη Δύση του πολιτικού μας συστήματος, στο μεγαλύτερο ποσοστό και στην Ανατολή νέων πολιτικών από την Αυτοδιοίκηση. Η Αυτοδιοίκηση, ''μήτρα'' και γενεσιουργός αιτία, πολλών πολιτικών προσώπων, τροφοδοτεί το πολιτικό μας σύστημα, με νέες γενιές στελεχών, με πανθομολογούμενο, από τις τοπικές κοινωνίες, υψηλό κύρος και ήθος. 
Με εργασιακό παρελθόν και πολύτιμη κοινωνική κουλτούρα, είναι τις περισσότερες φορές, ο καταλύτης πετυχημένων πολιτικών εξελίξεων και κοινωνικών αλλαγών.

Το νέο εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, με το οποίο θα διεξαχθούν οι Αυτοδιοικητικές εκλογές το 2019, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για Νέους Υποψήφιους να κάνουν στην Αυτοδιοίκηση το πρώτο τους βήμα στα κοινά. Τολμήστε το! Η Νέα Ελλάδα σας χρειάζεται!
Στις εκλογές οι πολίτες ψηφίζουν, καταψηφίζοντας. Η δεκαετία της οικονομικής κρίσης έφερε δραματικές αλλαγές στην εκλογική συμπεριφορά των πολιτών. Ψηφίζουν, όσοι ακόμα ψηφίζουν, το λιγότερο κακό και το μεγαλύτερο «παραμύθι», γνωρίζοντας την αδυναμία υλοποίησης του. Ψηφίζουν «φρούδες» ελπίδες. 

Η επανένταξη των απεχόντων από τις εκλογικές διαδικασίες, μόνο νέοι πολιτικοί με όραμα, έμπνευση και διάθεση προσφοράς μπορούν να τους ξαναφέρουν στην κάλπη και να δώσουν ζωή στα νεκρά κύτταρα της ελληνικής οικονομίας. Τέλος εποχής για «ψήφο-χαβαλέ» ή «απολιτίκ». Τέλος εποχής για ανούσιες ρητορικές κορώνες, υπερκατανάλωση συνθημάτων, επιχειρήματα χωρίς ουσία και εκπτώσεις στην ποιότητα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και λόγου. 

Ζητούνται νέοι πολιτικοί από την πληθώρα των «φωτεινών» μυαλών της αυτοδιοίκησης, με εμπειρία στη διοίκηση και με εμπιστοσύνη από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, δοκιμασμένα στελέχη σε θέσεις κλειδιά της διοίκησης, για να αναβαθμιστεί το επίπεδο της ελληνικής βουλής. 
Τα μητρώα στελεχών των πολιτικών κομμάτων μαζί με τα νεοεισερχόμενα στελέχη στην αυτοδιοίκηση θα φέρουν την πολυπόθητη ανανέωση αντί της ανακύκλωσης παλιών και φθαρμένων κομματικών επιλογών που μας προσβάλλουν ως πολίτες. Δεν σας λέμε ότι είναι εύκολο. Σας λέμε ότι αξίζει τον κόπο!

Γράφει ο Θανάσης Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγος

Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Κάποτε η αριστερά ήταν σταθερό σημείο αναφοράς στην αιρετική συνείδηση της κοινωνίας, είχε ηθική υπεροχή και ανωτερότητα, ήταν μια ενοχλητική φωνή σε πολλές «αγκυλώσεις» που επικρατούσαν, έδειχνε την αλληλεγγύη της με τα κινήματα ειρήνης στους δρόμους, στις πλατείες, ακόμη και έξω από πρεσβείες και χώρους συγκέντρωσης των πλουσιότερων αρχηγών κρατών. Τώρα που ήρθαν τα πάνω – κάτω, τα πράγματα αντιστράφηκαν και η αριστερά κάνει πολιτική με όρους «as usual». Από τον ρομαντισμό στον ρεαλισμό, από το όνειρο και τη θεωρία στην πραγματικότητα και στην πράξη.
Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Κάποτε οι «αγανακτισμένοι» των πλατειώνπου φώναζαν, μούντζωναν, δίκαζαν, κρεμούσαν, έκαιγαν ομοιώματα ελλήνων και ξένων πολιτικών, φόρεσαν κουστούμι με γραβάτες ή χωρίς, άλλαξαν τις έννοιες των λέξεων που χρησιμοποιούσαν, άλλαξαν το όνομα των δανειστών – δυναστών από Τρόικα σε «θεσμούς», στρογγυλοκάθισαν στις καρέκλες εξουσίας, μιλούν με βαρύγδουπες επίσημες εκφράσεις με κυνισμό και με οργουελική σκέψη μιας άλλης «αλήθειας».  Άξιοι θαυμασμού στην προπαγάνδα και στη μεταστροφή της πραγματικότητας.
Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Από καφενειακή περιέργεια για τον πλούτο των στελεχών της αριστεράς όπως αυτός εμφανίζεται στα δημοσιεύματα πόθεν έσχες τους. Πιπεράτα και αξιοπερίεργα υπάρχουν και κατά καιρούς έχουν σχολιαστεί. Άλλοι ξέχασαν να δηλώσουν εισοδήματα, άλλοι έβγαλαν αρκετά σε τράπεζες εξωτερικού και άλλοι εκμεταλλεύονται τα προνόμια που παρέχει η εξουσία. Όταν υπερασπίζεσαι τη λαϊκή τάξη είναι ύποπτο τα συμφέροντα σου να είναι με την πλευρά της ελίτ. Ηρωίδα του ’21, πέθανε στην «ψάθα» μοιράζοντας ολόκληρη την αμύθητη για την εποχή περιουσία της για τον σκοπό της Επανάστασης, σιτίζοντας παράλληλα τους φτωχούς αγωνιστές. Άκου να δεις τι διαβάζω τώρα!
Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Το γνωστό μοτό ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό. Κι όμως αυτό που ξεχωρίζει έναν έντιμο πολιτικό από έναν πολιτικάντη, είναι η παραδοχή και ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις και παραλείψεις τους. Οι πραγματικά έντιμοι πολιτικοί άνδρες δεν κρύβονται πίσω από παρερμηνείες, συνωμοσιολογίες, παράνομες διώξεις, σκευωρίες, παραγραφές και ψοφοδεείς ερμηνείες, δίνοντας χείριστα παραδείγματα ανήθικης πολιτικής. Πολιτικοί που «κονταίνουν» μόνοι τους.
Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Τη γνώμη που εξέφρασε ένας Ευρωπαίος πολιτικός και που αφορούσε τις συνέπειες ανάληψης της εξουσίας από την αριστερά στη χώρα μας. Ο Ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε «Θα πρέπει να περιμένουμε τις ίδιες συνέπειες όπως αν δίναμε ένα ξυραφάκι σε ένα μωρό»! Ολέθριες συνέπειες που ζούμε αρκετά χρόνια μετά, με την ανάληψη της εξουσίας από  την αριστερά.
Άκου να δεις τι θυμήθηκα τώρα! Παραμύθι με δράκους και γίγαντες είναι οι υποσχέσεις για ανάπτυξη, «καθαρή» έξοδο, αύξηση κατώτατου μισθού, ελάφρυνση χρέους, χαμηλά επιτόκια, προσλήψεις στο Δημόσιο και άλλες προεκλογικές «μπούρδες» α λα πρόγραμμα Θεσσαλονίκης.  Θα μας πάνε «καροτσάκι», πολλά χρόνια ακόμη με αυστηρή εποπτεία στα οικονομικά και προληπτικές γραμμές στήριξης. Με άλλα λόγια μνημόνια για πάντα!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Άρχισαν τα όργανα! Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Υπό κράτηση ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλίας στο πλαίσιο έρευνας για παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας από τον μακαρίτη Πρόεδρο της Λιβύης, Καντάφι. Αυτά, όπως καταλαβαίνετε, συμβαίνουν στην Γαλλία όπου δεν υπάρχει νόμος «περί ευθύνης» Υπουργών και λοιπών αξιωματούχων, ούτε παραγράφονται τα αδικήματα μετά από κάποια χρονικά διαστήματα.
Στην Ελλάδα οι πολίτες, την ώρα που στενάζουν από τα οικονομικά βάρη που τους έχουν επιβληθεί, ακούνε για παράνομες χρηματοδοτήσεις κομμάτων και προσώπων αλλά το θέμα της κάθαρσης κάπου σκαλώνει. Ακούνε ότι το μαχαίρι θα φθάσει στο κόκκαλο αλλά στη συνέχεια τα πάντα καλύπτονται από ένα αόρατο χέρι προστασίας του πολιτικού συστήματος.
Πέραν της διόλου ευκαταφρόνητης κρατικής οικονομικής ενίσχυσης, πολυεθνικές εταιρείες, με τοπικά συμφέροντα, χρηματοδοτούν πολιτικούς και κόμματα, με το αζημίωτο.
Στο γνωστό μας Lobbing πολιτικών και επιχειρηματιών είναι γνωστό και αναμενόμενο αλισβερίσι.
Η κρίση του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια, έβγαλε στην επιφάνεια το προερχόμενο «πολιτικό χρήμα» από ιδιωτικές παράνομες χορηγίες είτε για πλουτισμό ενός πολιτικού προσώπου είτε για κάλυψη προεκλογικών δαπανών κομμάτων.
Οι διαμαρτυρόμενοι ψηφοφόροι του καναπέ δυσανασχετούν απέναντι σε κάθε είδους τηλεοπτικής αποκάλυψης παράνομης χορηγίας και στολίζουν τους αποδέκτες με αρκετά «γαλλικά»! Αλλά μέχρι εκεί!
Στη χώρα μας έχουν αποκαλυφθεί πολλές παρανομίες «αμαρτωλού» χρηματισμού αλλά λίγες φτάσανε να φέρουν στο εδώλιο τους διεφθαρμένους πολιτικούς.
Τα «παραθυράκια» των νόμων ανοίγουν και τα «πουλάκια την κάνουν» για να αποδειχτεί για άλλη μία φορά ότι «κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει».
Οι πολιτικοί, «δίκην» Πόντιου Πιλάτου, νίπτουν τας χείρας τους,πέφτουν από τα σύννεφα κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα οργανωμένο σύστημα δωροδοκίας και ιδιαίτερα όταν η διαφθορά εκτείνεται στους επικεφαλής του πολιτικού συστήματος.
Οι πολιτικοί στη χώρα μας έχουν αρκετά προνόμια και πρέπει να είναι αρκετά προσεκτικοί σε κάθε είδους προσωπικών παροχών από ιδιώτες. Το νόμιμο πρέπει να είναι και ηθικό διαφορετικά ο λεκτικός λιθοβολισμός από τους πολίτες, θα οδηγήσει την πολιτική καριέρα του πολιτικού σε λυμφατική και θνησιγενή πορεία. Νωπές οι μνήμες πολιτικών που προσπαθούν απεγνωσμένα να σταθούν ξανά στην πολιτική σκακιέρα.
Η περίπτωση του Γάλλου Προέδρου που κατηγορείται για παράνομη χρηματοδότηση αποδεικνύει ότι η δίψα για δύναμη, επιρροή, θέση, χρήμα είναι το κυρίαρχο κίνητρο παράβλεψης ή ακόμη και καταστρατήγησης των υφιστάμενων νόμων. Η διαφαινόμενη αδυναμία των πολιτικών μας να ψηφίζουν την άρση ασυλίας, ακόμη και σε καραμπινάτες καταγγελίες δωροδοκίας συναδέλφων τους, δεν περνάει απαρατήρητη από το εκλογικό σώμα.
Σε ένα κράτος δικαίου με θεσμούς και νόμους, όταν αρχίζουν να παίζουν τα όργανα, τότε όλοι θα χορέψουν.
Άλλοι πίσω από τα σίδερα κι άλλοι πληρώνοντας ακριβά την ορχήστρα.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Αριστερά αποτυπώματα. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Με αναμάσημα στερεότυπων και κοινοτυπιών περί απόδοσης των ευθυνών και βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι θύτες και θύματα, έγινε προσπάθεια να ξεκαθαριστεί ή καλύτερα να κουκουλωθεί, η υπόθεση σπαγγέτι γουέστερν στην κοιλάδα του τουμπαρισμένου πρωτοπαλίκαρου. Ακολούθησαν εκατέρωθεν λασπομαχίες, κοκορομαχίες, δυσφορίες και μη διασταυρωμένες απειλές καριέρας και ζωής. «Η λήθη ίδιων κακών, θρασύτητα γεννά» σύμφωνα με τη ρήση του φιλόσοφου Δημόκριτου και αφιερώνεται σε όσους πιστεύουν ότι στους ταραγμένους καιρούς που ζούμε ο εφησυχασμός και το κουκούλωμα των λαθών εγκυμονούν κινδύνους να επαναλαμβάνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Δουλειά των αρμόδιων οργάνων είναι να αποδώσουν ευθύνες και να επιβάλλουν αυστηρές ποινές, αν θέλουν να μην επαναληφθούν παρόμοια γεγονότα που προκάλεσαν τη λαϊκή καταισχύνη.  Διαφορετικά θα παραμείνει ορατή η «άχλη του σκανδάλου» και οι δηλώσεις των κρατικών αξιωματούχων θα αποδειχθούν πομφόλυγες. Από ρητορικές καταδίκες έχουμε χορτάσει τρία χρόνια τώρα. Από τις καταδίκες των εξοντωτικών μνημονίων, των ανάλγητων ξένων, της αιμοδιψούς Τρόϊκας, της διαφθοράς του παλιού πολιτικού συστήματος και της κάθε είδους δυσανεξίας της άλλης γνώμης. Ιδιαίτερα της αντιπολιτευτικής.
Τρία χρόνια τώρα καθημερινά βλέπουμε τηλεοπτικά και κοινοβουλευτικά πολιτικά κατς αντί για ματς. Τρία χρόνια οι πολίτες υπάρχουν για να φωτίζουν τον δρόμο της αριστεράς κυβέρνησης και να δοκιμάζουν τις αντοχές ανοχής, σε λάθη, παραλείψεις, αστοχίες, κακές και αντιδημοκρατικές επιλογές καθώς και ιδεοληψίες.
Με τη διεθνή αξιοπιστία της να βρίσκεται στο ναδίρ και οι απολυταρχικές τους τάσεις στους τομείς της ενημέρωσης και της απονομής δικαιοσύνης στο ζενίθ.
Τρία χρόνια εξελίσσεται ένα πραγματικό θρίλερ επιβίωσης της κοινωνικής τάξης που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας. Ξορκίζουν ως «πηγή του κακού» την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα, ενώ οι πολίτες την νοσταλγούν ευχόμενοι την άμεση επαναφορά της.
Οι πρόσφατες αστοχίες του πρώτου εξαμήνου της διακυβέρνησης τους, οι οικονομικές ατασθαλίες αρκετών αξιωματούχων τους, και οι λανθασμένες εκτιμήσεις πρωτοκλασάτων καθώς και η παραδοχή «αυταπάτης» από τον επικεφαλής, δεν μπαίνουν στο «ζύγι» των ευθυνών τους. Διατυμπανίζουν τα πάντα καλώς καμωμένα χωρίς ίχνος αιδούς.
Οι παράπλευρες απώλειες, απόρροια της ανικανότητας στη διακυβέρνηση της χώρας και της ιδιότυπης φάσης ύπνωσης που έχουν επιδοθεί, δεν τους απασχολεί γιατί δεν είναι ψηφοφόροι τους όπως ελέχθη από δικό τους στέλεχος.
Αντίθετα ο κουμπουροφόρος εκδικητής, επονομαζόμενος  και «λαγός» για τα κανάλια, θα πρέπει να τύχει ασυλίας παντός κινδύνου. Αποτέλεσμα, ευθύνη σε όλους για να μην ευθύνεται κανένας!
Άλλωστε όπως πολύ ευφυώς τουιτάρεται από την Κυριακή, «δεν σκότωσε και κανέναν» ή «πασχαλιάτικο» ήταν μόνο για στρακαστρούκες στην Ανάσταση του Κυρίου! Διακωμωδούν την αφροσύνη τους, βασιζόμενοι στον Μιθριδατισμό της κοινωνίας, στη βία, την ανομία και την ατιμωρησία. Αριστερά αποτυπώματα.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Αφελείς ή ιδιοτελείς είναι επικίνδυνοι. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Κοσμογονικές αλλαγές στο πολιτικό μας τοπίο θα συντελεστούν μέσα στον τρέχοντα χρόνο, οι οποίες πιθανότατα θα επισφραγιστούν με πρόωρες εκλογές. Η πρόβλεψη, για τον μη πρωταγωνιστικό ρόλο μερικών από τους σημερινούς αρχηγούς κομμάτων, δεν είναι αυθαίρετη, αλλά εδράζεται στις νέες εξελίξεις που αναμένεται να προκύψουν στο εγγύς χρονικό διάστημα! 
Και δεν αναφερόμαστε μόνο, στη γύμνια του ιδεολογικού περιτυλίγματος των κομμάτων εξουσίας, που θα επηρεάσει κι αυτή με τη σειρά της, σημαντική μερίδα ψηφοφόρων που θα απαιτήσουν «αλλαγή κορυφής»!

Εννοούμε την τρομοκρατική ανεπάρκεια των βασικών μονομάχων, να συνειδητοποιήσουν την τεράστια ευθύνη τους απέναντι στην κοινωνία και στην μακρόχρονη Ελληνική ιστορία και με ρητορείες τους, αναπαράγουν τα πλέον καταστροφικά στερεότυπα, μίσους, τυφλής εκδίκησης, φθηνού λεονταρισμού, άκρατου κρατισμού, έχοντας διαβρώσει και την κοινωνία σε βαθμό διχασμού.
Ανιστόρητοι, φαντασιώνονται την αέναη παραμονή τους στην εξουσία, αδιαφορώντας για τα εξωτερικά γεγονότα που εγκυμονούν κινδύνους εθνικής συμφοράς. Αφελείς ή ιδιοτελείς είναι επικίνδυνοι! 

Σήμερα, η Ελληνική κοινωνία απαρτίζεται από ρετάλια αριστερών ομάδων που ονειρεύονται ακόμη έναν άλλο κόσμο εφικτό, από παραπλανημένους ψηφοφόρους που πίστευαν ότι με την πρωτοδεύτερη φορά αριστερά δεν θα πάνε και πολύ χειρότερα τα πράγματα, από «τυφλωμένους» συνδικαλιστές και συντεχνίες που απαιτούν ανέφικτες παροχές και από ένα πολιτικό σύστημα που παραπαίει και μέσα στον πανικό ο ένας προσπαθεί να βγάλει το μάτι του άλλου. Η χώρα είναι απομονωμένη, με ανοχύρωτες τις ακτές του Αιγαίου, με χιλιάδες πρόσφυγες να έχουν πλημμυρίσει νησιά και το εσωτερικό της  χώρας, με αλυτρωτισμούς γειτονικών χωρών, με μειωμένα αποθέματα αξιοπιστίας, «μιλητές» επενδύσεις και χωρίς ουσιαστικά εξωτερικά στηρίγματα οικονομίας. 
Η χώρα είναι καταδικασμένη και οι πολιτικοί ταγοί μας «περί άλλων τυρβάζουν». Σκάνδαλα, μίζες, προεξεταστική, επιτροπές, μαύρο χρήμα, δωροδοκίες, βαλίτσες τροχήλατες και σακ βουαγιάζ, πρωταγωνιστούν στην καθημερινότητα μας. Όμως οι μέρες, οι ώρες είναι πολύ κρίσιμες. Βρισκόμαστε πλέον στην «ζώνη του ατυχήματος». 

Χρειάζεται όλα τα κόμματα να συζητήσουν χωρίς κομματικές παρωπίδες, χωρίς εγωισμούς και αρχηγικές φιλοδοξίες, για να πετύχουν την εθνική συνεννόηση και να αποτρέψουν τις αναμενόμενες για τους περισσότερους φίλους και «ιέρακες», καταστροφικές εξελίξεις. 

Συσκέψεις πολιτικών αρχηγών θα πρέπει να μετράγαμε αρκετές λόγω των εθνικών θεμάτων και όχι μεμονωμένα διαγγέλματα για «ψύλλου πήδημα».  Προέχει η ασφάλεια της χώρας από όσους την επιβουλεύονται και η τιμωρία των πολιτικών στο πεδίο της ηθικής στην ώρα της.

Η κομματική «πόλωση» δεν βοηθάει να ξεμπλέξουμε από την εθνική κρίση που βρίσκεται προ των πυλών, Τουρκίας, Σκοπίων και Αλβανίας. Το πολιτικό μας σύστημα κοιμάται, αντίθετα με την κοινωνία που ξαγρυπνά και αγωνιά για τα εθνικά μας θέματα. Η εξασφάλιση των συνόρων και η τήρηση όλων των Συνθηκών που έχουν υπογραφεί είναι τα μοναδικά αυτονόητα και προτεραιότητες. Οι Έλληνες πολίτες θα στηρίξουν κάθε Κυβέρνηση που θα βάλει τα εθνικά θέματα πάνω απ’ όλα ακόμα κι από την τιμωρία επίορκων πολιτικών και από τις θεσμικές αλλαγές με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Η εθνική αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια είναι το οξυγόνο των Ελλήνων. 
Όποιος πολιτικός προσπάθησε με διάφορα τερτίπια να μην το λάβει σοβαρά υπόψη του, διέγραψε το πολιτικό του μέλλον μονομιάς!

Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι επικοινωνιολόγος

Γαργάρα. Του Θανάση Παπαμιχαήλ

Το ηθικό πλεονέκτημα και το ηθικό ανάστημα δεν είναι πλέον αυτονόητα για την πρώτο-δεύτερη φορά αριστερά. Μάλλον για «μπαρούφες» επικοινωνιακές μοιάζουν και επιβεβαιώνουν το αφήγημα – σύνθημα τελευταίας κοπής, «ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Έκθετοι υπουργοί με εισοδήματα που ζαλίζουν και πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι από τον κρατικό κορβανά, έπαιρναν και επιδότηση ενοικίου. Νόμιμα και ανήθικα για το κόμμα που ευαγγελίζεται την ηθική των στελεχών τους. Πιάστηκαν με τη «γίδα» στην πλάτη και ο άσσος από το μανίκι, έγινε μουτζούρης.
Φυσικά οι εξαναγκασθέντες προς παραίτηση δεν ήταν γέννημα – θρέμμα της κομματικής οικογένειας, αλλά «εισαγόμενοι» εκ του εξωτερικού. Με τη νοοτροπία των επιτυχημένων Ελλήνων του εξωτερικού, πίστευαν ότι οι γηγενείς είναι αφελείς. Και αστόχησαν. Και γιατί τα «πήραν» από το υστέρημα ενός ταλαιπωρημένου λαού και γιατί προσπάθησαν να δικαιολογηθούν με λάθος τρόπο. Ούτε ένα συγγνώμη, στον άνεργο, στον εργαζόμενο των 300 ευρώ το μήνα, στους τριάντα χιλιάδες που σιτίζονται καθημερινά από τους δήμους της Αττικής και από τους χιλιάδες πολίτες που αγκομαχούν να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους.
Η κοινή γνώμη δικαιολογημένα υποδηλώνει με όλους τους τρόπους τη χαμηλή εμπιστοσύνη στους πολιτικούς, βλέποντας να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά για πολιτικούς και πολίτες. Που ακούστηκε επίδομα ενοικίου χωρίς έλεγχο του πόθεν έσχες για πολιτικούς και ανυπαρξία επιδόματος ενοικίου για δασκάλους στις παραμεθόριες περιοχές;
Η φορολογική εξίσωση μεταξύ πολιτικών και πολιτών και εξορθολογισμός στα συστήματα αμοιβών, είναι θέματα ηθικής τάξης και όταν θα έρθουν οι διατάξεις νόμου για να τα ρυθμίσουν, τότε θα πάρει σάρκα και οστά το σύνθημα «ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Μέχρι τότε γαργάρα, γιατί ο κόσμος το πήρε χαμπάρι και η εκ των υστέρων επίκληση παραίτησης για λόγους ευθιξίας, δεν τον συγκινεί.
Οι πολίτες πιστεύουν ότι στα «ψιλά» μέσα στις εκατοντάδες σελίδες νομοσχεδίων και μνημονίων, περνάνε διατάξεις που ωφελούν τα οικονομικά των πολιτικών και βλάπτουν τα δικά τους.
Η μόνιμη επωδός ότι όλοι το ίδιο είναι, επιβεβαιώνεται από τέτοιου είδους ατοπήματα των εκπροσώπων του λαού. Λίστες ντροπής, επιδόματα ανήθικα, καταγγελίες ανώνυμες, λάσπη καθημερινά στο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Πολίτες που  μπαίνουν στην πολιτική, άλλοι για να πλουτίσουν και άλλοι για να βρουν μια καλοπληρωμένη δουλειά. Πολιτικοί που δεν θα μπορούσαν να διευθύνουν ούτε περίπτερο, διοικούν Υπουργεία, Οργανισμούς, νοσοκομεία, κρατικές υπηρεσίες.
Πολιτικοί χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις ξένης γλώσσας επιλέγονται να εκπροσωπήσουν τη χώρα σε διεθνή συνέδρια και συσκέψεις.
Μπορεί οι διάφορες διατάξεις που ευνοούν τους πολιτικούς να ψηφίζονται νύχτα, όμως οι πολίτες τους ψηφίζουμε μέρα μεσημέρι και θα έπρεπε να προσέχουμε περισσότερο για το «σκάρτο» υλικό που επιλέγουμε.

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

Ενότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων. Χωρίς αστερίσκους και άνω τελείες

Ανήκεστο βλάβη σε ζωτικής σημασίας εθνικά συμφέροντα μας ενέχει, η προκλητικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο και στα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου. Η χώρα μας περνά από μια πολύ δύσκολη καμπή και η κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει τις δέουσες πρωτοβουλίες για την αποκλιμάκωση της κρίσης μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών οργανισμών ΝΑΤΟ και ΟΗΕ. Αφιερώνει όλο της τον δυναμισμό στον διχασμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης και στον προσπορισμό πολιτικών ωφελειών, στρουθοκαμηλίζοντας στα εθνικά θέματα και στους πιθανούς κινδύνους από τον επεκτατισμό των γειτόνων της. Σπέρνει στο εσωτερικό ένα επικίνδυνο εμφύλιο-  πολεμικό κλίμα!
Μετά από μια μνημονιακή οκταετία, είμαστε στο χείλος του γκρεμού όσο κι αν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εξωραΐζει την εικόνα. Με χαμηλή εθνική αυτοεκτίμηση, με υψηλά επιτόκια δανεισμού στην οικονομία, με ατέρμονη σκάνδαλο – φάρμακο- αερολογία στη σκιά πολιτικών σκοπιμοτήτων, είμαστε ευάλωτοι ως έθνος, είμαστε του κλώτσου και του μπάτσου, καφενειακά.
Η λύση για το Σκοπιανό φαίνεται ότι «βαλτώνει» για πολλοστή φορά. Οι Τσάμηδες συνεχίζουν τα «χορευτικά» αποζημιώσεων και εθνικών διεκδικήσεων και η Τουρκία τον «χαβά» της με το Αιγαίο και τα οικόπεδα στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου.
Η δειλία και η ασημαντότητα των πολιτικών ταγών μας, η συνεχιζόμενη νοοτροπία ραγιά, τα μικροπολιτικά συμφέροντα και οι διχαστικές κορώνες των βιρτουόζων θεσμικών παραγόντων, έφεραν τη χώρα σε εξαιρετικά αδύναμη θέση και στην κόψη του ξυραφιού.
Χρειάζεται από τους έχοντες την ευθύνη, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ψυχραιμία, συνέπεια, συνεργασία, υπευθυνότητα, ρεαλισμός στην εκτίμηση της παρούσας κατάστασης, εθνικά περιθώρια συνεννόησης και όχι αντιπαραθέσεις που θυμίζουν τα αιώνια ποδοσφαιρικά ντέρμπυ. Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής με χούλιγκανς τους πολιτικούς, δεν κοσμεί το πολιτικό σύστημα μιας ευρωπαϊκής χώρας. Πρέπει να αποβληθούν του συστήματος.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζουν στα όρια της φτώχειας, περιμένοντας ένα ρεαλιστικό σχέδιο και όχι υποσχέσεις για την ενίσχυση της οικονομίας, τη μείωση της ανεργίας, το τέλος του brain drain. Η χώρα χρειάζεται ενότητα δυνάμεων για να τα καταφέρει. Μια άλλη πολιτική κατεύθυνση, ένα άλλο σχέδιο, διαφάνεια, αξιοκρατία, είναι τα αναγκαία για να μην πάνε χαμένες οι θυσίες των μνημονιακών χρόνων και για να ανοίξουν επιτέλους νέοι δρόμοι παραγωγής πλούτου, δίκαιης διανομής, αξιοπρεπούς εργασίας. Ένα πραγματικό κράτος δικαίου που σέβεται τον πολίτη .
Ελεηνολογίες, ρητορική πεζοδρομίου, αγοραίος λόγος, πολιτικός ανταγωνισμός με ατάκες κενού περιεχομένου όπως όλα στο φως, καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται, δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας ή εμείς καθαροί, οι άλλοι βρώμικοι, δεν προάγουν τον λεγόμενο πολιτικό πολιτισμό μιας χώρας, απλά, υποδαυλίζουν αυτοκτονικά, μια πολεμική ανάφλεξη με απρόβλεπτες συνέπειες. Ενότητα των πολιτικών δυνάμεων, η  μοναδική έξοδος από τα αδιέξοδα, χωρίς αστερίσκους και άνω τελείες, φυσικά!

Θανάσης Παπαμιχάηλ, Επικοινωνιολόγος