"ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ"!

Πού είναι τα παλιά χρόνια που οι νεοέλληνες παίρνανε τη φαμίλια τους και πηγαίνανε για ψώνια στα Λονδίνα και στους Παρισίους;
Πού είναι οι αλλοτινές γιορτινές μέρες που τρέχαμε στα χιονοδρομικά κέντρα, στα χωριά και στα λαγκάδια με τα τζιπ τα τετρακύλινδρα με μηχανές 4 χιλιάδων κυβικών.
Φέτος και σύμφωνα με τις μετρήσεις, γιοκ μετακινήσεις. Χωρίς δώρο, με τιμή βενζίνης γύρω στα 1,70 ευρώ ήτοι 570 δραχμές, και κόστος διοδίων δυσβάσταχτο, δεν βγαίνεις από το σπίτι σου.
Όσο για εκείνους που πήγαν στα χωριά τους, ρεφάρανε φέρνοντας τυριά, κρέατα και λαχανικά φθηνότερα και από τις λαϊκές αγορές στις δύο το μεσημέρι.
Η πλειονότητα των νεοελλήνων δεν μετακινήθηκε. Έτσι, προτείνεται νέο σύνθημα για τον ελληνικό τουρισμό. Αντί «μένουμε Ελλάδα», να γίνει «μένουμε σπίτι».
Τέρμα λοιπόν και στον εσωτερικό τουρισμό.
Το καλοκαίρι τα μπάνια σας το πολύ μέχρι τη Λούτσα!
Αίσιον και ταξιδιάρικο το 2011!


(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2025! "ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣ.ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΝΤ"!

Η ιστορία είναι εποχές. Οι εποχές χαρακτηρίζονται από ονόματα, σύμβολα, γεγονότα και πολλές από το ρήμα «πέρασε»!
Πάρτε για παράδειγμα. Ο Παρθενώνας έγινε την εποχή του Περικλή, ο συνδικαλισμός ανδρώθηκε την εποχή Παπανδρέου, και οι πολύ γνωστές εποχές της Κατοχής και του Εμφύλιου.
Μέχρι τώρα για κάποιον ή κάποια που «μέτραγε» τα πάντα, από χρήματα, περιττές δαπάνες ένδυσης, υπόδησης, διασκέδασης, λέγαμε «μην τον ακούς πέρασε κατοχή ή εμφύλιο»!
Μετά από δέκα το λιγότερο χρόνια, όταν θα έχουμε εξαθλιωθεί και θα έρθει η περιβόητη ανάπτυξη, οι νέες γενιές θα λένε για μας «Μην τους ακούτε. Αυτοί πέρασαν ΔΝΤ» και θα εννοούν φυσικά την εποχή όπου τα πάντα απορυθμίστηκαν. Από τους μισθούς και τις συντάξεις, μέχρι την εξέγερση του Κολωνακίου με την εκλογή νέου Δημάρχου.
Μεγάλες ανατροπές, νομοσχέδια-σκούπα, μνημόνιο, μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων, απολύσεις, αριθμοί, νέα μέτρα και όλο το νέο ρεπερτόριο των τελευταίων μηνών μετουσιώνεται σε μια εποχή.
Την εποχή ΔΝΤ.
Μετά από όλα αυτά η στήλη εύχεται να περάσετε Καλές Γιορτές!


(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ!

Δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ!

Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που πριν ακόμα από την επίσημη έναρξη της εορταστικής περιόδου αλωνίζαμε τους εμπορικούς δρόμους της πόλης για να προ-αγοράσουμε τα δώρα που θα χαρίσουμε στις γιορτές. Λες και θα μας τα έπαιρναν όλα οι άλλοι.
Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που σε κάθε χαρά, σε κάθε Χριστούγεννα μαζεύαμε καμιά δεκαριά πουκάμισα οι άνδρες και άλλα τόσα φουλάρια οι γυναίκες, για να μας βγάλουν για δύο και τρεις ακόμα σαιζόν.
Με άλλα λόγια, όσο ψωνίσαμε ψωνίσαμε. Τέλος στα δώρα σε είδος, πανηγυρική αρχή στα δώρα σε… ευρώ!!!
Κι αν κάποτε ανησυχούσαμε μήπως παρεξηγηθούμε αν κάνουμε μετρητά δώρο σε φίλους και γνωστούς, τώρα που άλλαξαν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λατρέψουν το δώρο μας.
Τι κι αν γνωρίζει ο αποδέκτης την ακριβή αξία του δώρου μας; Τι κι αν δεν είναι προσωπικό; Τι κι αν δεν του θυμίζει εμάς που το χαρίζουμε; Τι να την κάνει μια ακόμα γραβάτα εάν δεν έχει χρήματα για την έξοδο που θα τη φορέσει;
Ένα είναι το σίγουρο- οι αγαπημένοι σας θα σας θυμούνται με πολλή περισσότερη αγάπη εάν τους βοηθήσετε να αποπληρώσουν ένα μέρος του ενοικίου που χρωστούν ή του σούπερ μάρκετ.
Συμπέρασμα: Στους χαλεπούς καιρούς μας, δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ. Μήπως θα πρέπει να κάνουμε όλοι λίστα δώρων σε ευρώ δίνοντας τραπεζικό λογαριασμό;

Ο … «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ «ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ»…….

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στον Κύριο… Κανένα φαίνεται πως παγιώνεται η εναπόθεση της ελπίδας των Ελλήνων πολιτών για ένα καλύτερο αύριο, όπως επιβεβαιώνουν σε τακτική βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων.

Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δηλώνει απογοητευμένη τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, ενώ ένα συντριπτικό ποσοστό, που αγγίζει το 80% εκφράζει την αγωνία του ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας…..

Η ατμόσφαιρα απαισιοδοξίας εντείνεται από την εικόνα που κυριαρχεί στην αγορά με τα καταστήματα να βάζουν λουκέτο καθημερινά, τις θέσεις εργασίας να «εξανεμίζονται» μαζικά και τον κοινωνικό ιστό να μην αντέχει τους κατ’ εξακολούθηση κραδασμούς από τις απεργίες, τις πορείες και τις κοινωνικές εντάσεις που απορρέουν από τις πολιτικές της λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα. Το τελευταίο οχυρό που έπεσε στο βωμό του μνημονίου λέγεται εργασιακά δικαιώματα με τους ίδιους τους ταγούς του συνδικαλιστικού κινήματος να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από την ταφόπλακα που οι ίδιοι βοήθησαν να τοποθετηθεί με τις επί δεκαετιών πράξεις και παραλείψεις τους. Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν εξασφαλίσει ένα πιο σίγουρο μέλλον στις παρυφές ή στα ενδότερα των πολιτικών κομμάτων. Την ίδια ώρα μεσούσης μιας πρωτόγνωρης κρίσης που μοιάζει να μην έχει «πάτο», αναδύεται μια νέα «συμμαχία» πολιτικών προσώπων που δηλώνουν διατεθειμένοι να μας βγάλουν από το τέλμα και να ρίξουν φως στο τούνελ.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δεν πρόκειται για νέα πρόσωπα που αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας και σπεύδουν για βοήθεια, αλλά για τα ίδια πρόσωπα που άλλοτε ως οδηγοί και άλλοτε ως συνοδηγοί κατηύθυναν το πλοίο που αργότερα ονόμασαν « Τιτανικό» σε ξέρα και έθεσαν το δίλημμα « αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»…..

Είναι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, το κόμμα με την μεγαλύτερη σε διάρκεια κυβερνησιμότητα τα τελευταία χρόνια άρα και τις περισσότερες ευθύνες, η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά που ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη για να ηγηθεί τελικά του κόμματος που κάποτε κατήγγειλε, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη που ανεβάζει τις αντιπολιτευτικές κορόνες με την μύχια ελπίδα να βρει ένα μικρό χώρο συμμετοχής όταν έρθει η ώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ- ΣΥΝ των Αλαβάνου- Τσίπρα που είναι τόσο απασχολημένοι με τις εσωτερικές τους έριδες ώστε όλα τα υπόλοιπα να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Δίπλα σε αυτούς, προστίθεται το ΚΚΕ της Αλέκας Παπαρήγα συνεπές στις θέσεις του αλλά μονίμως ακούνητο στα κελεύσματα της κοινωνίας, ενώ τελευταία προστέθηκαν στη Συμμαχία των Προθύμων για να «σώσουν τη χώρα» οι ανεξάρτητοι βουλευτές Ντόρα Μπακογιάννη και Φώτης Κουβέλης που όσο και αν θεωρητικά είναι σωστό να τους δοθεί επιπλέον χρόνος για να κριθεί το εγχείρημα τους είναι δύο δοκιμασμένοι πολιτικοί που δεν προήρθαν από παρθενογένεση…

Σε κάθε περίπτωση η Ιστορία είναι ο αμείλικτος κριτής σε κάθε εποχή κρίσης όπως αυτή που διανύουμε και αν τους « αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα», με την προϋπόθεση οι υπόλοιποι να παραμείνουμε «ζωντανοί πάνω στη σκηνή»……

«ΑΝΤΙΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑ» από τον τελευταίο πρόεδρο της ΕΝΑΕ, Νομάρχη Μεσσηνίας Δημήτρη Δράκο

7/12/2010

Συνέντευξη στον Νίκο Βοσδογάνη
(www.e-aftodioikisi.gr)

Με συγκίνηση μα και με ρεαλισμό, ο τελευταίος πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας Δημήτρης Δράκος, αναφέρεται στον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε η Νομαρχία, στην οργάνωση και λειτουργία του ελληνικού κράτους. «Ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη του στην e-αυτοδιοίκηση www.e-aftodioikisi.gr , ο Δημήτρης Δράκος εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την οργάνωση της αιρετής περιφέρειας, όμως σημειώνει με νόημα ότι ο νέος θεσμός «είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής. Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού».

Πώς αισθάνεστε τώρα που ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσετε ένα θεσμό που τόσα χρόνια υπηρετήσατε;

Σίγουρα η συγκίνηση είναι μεγάλη. Η Νομαρχία αποτελεί στη συνείδηση όλων εμάς που την υπηρετήσαμε αλλά και όλων των πολιτών ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά.
Μετά από 177 χρόνια προσφοράς στον τόπο και τον πολίτη, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι η Νομαρχία ως θεσμός υπήρξε αναμφίβολα βασικός πυλώνας Διοίκησης του νεότερου ελληνικού Κράτους από την ίδρυσή του ακόμη. Άσκησε τη Διοίκηση, διασφάλισε τα δημόσια συμφέροντα, στήριξε το λαό ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η Νομαρχία ως θεσμός ατσαλώθηκε μέσα από πολέμους, εθνικές συμφορές, εμφυλίους, ταραγμένες πολιτικές περιόδους.

Από το 1994 με την αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, και για τα επόμενα 16 χρόνια που ακολούθησαν, ο ρόλος αυτός του εκφραστή των τοπικών κοινωνιών έγινε ακόμη πιο διακριτός. Οι αγώνες για την πρόοδο και την εξυπηρέτηση του πολίτη, ακόμη πιο έντονοι.

Η Νομαρχία, ακόμη κι ως αποκεντρωμένη κρατική οντότητα, αποτέλεσε διαχρονικά τον κύριο εκφραστή των τοπικών κοινωνιών και των αναγκών τους, ένα αληθινά και ουσιαστικά σταθερό στήριγμα των συμφερόντων τους έναντι της Κεντρικής Εξουσίας. Η Νομαρχία μετουσίωσε σε πράξη τις αρχές και τις αξίες της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Η πορεία της είναι σύμφυτη και αναπόσπαστα δεμένη με την πορεία του έθνους.

Από την πλευρά μας, όλοι οι Αυτοδιοικητικοί, είμαστε υπερήφανοι γιατί αρθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί προχωρήσαμε θαρραλέα, απαιτήσαμε, αγωνιστήκαμε και πετύχαμε από την Κεντρική εξουσία τη Διοικητική Μεταρρύθμιση. Ακόμη και αν δεν ήταν αυτής της εμβέλειας που οραματιστήκαμε, η νέα Περιφερειακή Δομή της χώρας δεν παύει να είναι μια κατάκτηση του Αυτοδιοικητικού Κινήματος.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι υπηρέτησαν επάξια το θεσμό της Νομαρχίας όλα αυτά τα χρόνια. Το ταξίδι της Αυτοδιοίκησης προς την πραγμάτωση των οραμάτων μας συνεχίζεται. Γιατί η Αυτοδιοίκηση δεν τελειώνει με τη Νομαρχία. Η Αυτοδιοίκηση έχει παρόν, κυρίως δε έχει μέλλον. Ένα μέλλον που πάντα θα συνεχίζουμε να διεκδικούμε συλλογικά για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Κάνοντας τον απολογισμό σας, ως Πρόεδρος της ΕΝΑΕ και αυτοδιοικητικός, κατά πόσο πιστεύετε ότι η λειτουργία της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στήριξε την πορεία του θεσμού της Νομαρχίας;

Η Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, δεν υπήρξε απλά το πολιτικό – συνδικαλιστικό Όργανο των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων της Ελλάδας. Με τη δράση και τη λειτουργία της πέτυχε να διευρύνει το ρόλο της, να εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο και σοβαρό θεσμικό Φορέα, ο οποίος είχε λόγο για την πορεία της Αυτοδιοίκησης στη χώρα και συνέβαλε στη νέα πορεία που αρχίζει με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Η περίοδος 2007-2010 κατά την οποία είχαμε την ευθύνη της Διοίκησης της ΕΝΑΕ, δεν χωρά αμφιβολία ότι ήταν η πλέον ενδιαφέρουσα, η πλέον κρίσιμη και μια από τις πλέον ιστορικές στη μακρόχρονη πορεία του θεσμού.

Ο αγώνας, που δώσαμε όλοι μαζί από το μετερίζι της ΕΝΑΕ, δεν έγινε απλά για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Νομαρχιών και της εύρυθμης λειτουργίας τους. Αυτό ήταν και παραμένει το αυτονόητο. Ο αγώνας ήταν διττός, αφού, παράλληλα με τη στήριξη του θεσμού, μπήκαμε όλοι με τη δική μας θέληση και επιδιώξαμε την πορεία μετεξέλιξής του με βάση τις νέες σύγχρονες ανάγκες της χώρας.

Όλα αυτά χρόνια, έχοντας την ευθύνη για τη διοίκηση της ΕΝΑΕ, λειτουργήσαμε δημοκρατικά, συναινετικά, με ανοιχτές διαδικασίες και θετικό πνεύμα συνεργασίας και ενότητας. Βάζοντας στην άκρη τις προσωπικές φιλοδοξίες, τις ατομικές επιδιώξεις και τα τοπικιστικά μικροσυμφέροντα, προτάξαμε πάνω απ’ όλους και απ’ όλα το συμφέρον της Ελλάδας και την ανάγκη να αποκτήσει η χώρα ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο, ικανό να σταθεί στις νέες διεθνείς συνθήκες.

Η συμβολή μας αυτή μας κάνει υπερήφανους και μας γεμίζει ικανοποίηση.

Ποιες, κατά τη γνώμη σας, είναι οι προοπτικές που ανοίγει ο «Καλλικράτης» και ποιες οι ανησυχίες σας για την πορεία του νέου θεσμού;

Ήταν και είναι επιτακτική ανάγκη για την Ελλάδα να αποκτήσει ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο. Ένα πλαίσιο σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό, που θα μπορεί να βοηθήσει την πατρίδα στα δύσκολα χρόνια μιας κρίσης που ξεκίνησε από τη χώρα μας και κινδυνεύει να λάβει διαστάσεις πανευρωπαϊκής κρίσης.

Με την εφαρμογή του «Προγράμματος Καλλικράτης» από 1/1/ 2011, η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση εισέρχεται σε μια νέα περίοδο. Οι συνάδελφοι που θα κληθούν να υπηρετήσουν την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, είτε από τη θέση της Περιφερειακής Αρχής, είτε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη. Ο νέος θεσμός είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής.
Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού.

Αναμφίβολα όλοι έχουμε αντιρρήσεις και ενστάσεις για τον τρόπο που διαμορφώθηκε από την Κυβέρνηση ο νέος θεσμός, ειδικά ως προς τους πόρους και τις αρμοδιότητες με τις οποίες αυτός εφοδιάστηκε. Οραματιστήκαμε και παλέψαμε για μια συνολική Μεταρρύθμιση του Κράτους, και αντ’ αυτού οδηγηθήκαμε σε μια περιορισμένη θεσμικά και οργανωτικά Μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης.

Ζητήσαμε φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε η ελληνική περιφέρεια να αποκτήσει νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και πόρους, και αντ’ αυτού περιοριζόμαστε μόνο στον Αναπτυξιακό Σχεδιασμό, που θα τελεί κι αυτός υπό την αίρεση του Κρατικού Υπερ-περιφερειάρχη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη του, οι ασάφειες στην εφαρμογή του Νόμου, η ανετοιμότητα των Επιχειρησιακών Σχεδίων, η απουσία πειστικών απαντήσεων για πάρα πολλά επί μέρους ζητήματα είναι ορατή.

Παρ’ όλα αυτά, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε όλοι να κάνουμε αυτό που πάντα ξέραμε: να αγωνιζόμαστε. Να αγωνιζόμαστε ενωμένοι, παρά τις όποιες κατά καιρούς διαφορετικές γνώμες επικρατούν στο εσωτερικό του αυτοδιοικητικού μας Κινήματος, για την επιτυχία του νέου θεσμού. Για την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, για την οικονομική αυτοτέλεια του θεσμού, για την διαχειριστική του επάρκεια, για τη θεσμική του διεύρυνση, εν τέλει για την καταξίωση του μεταξύ των πολιτών και την επιτυχημένη πορεία του.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!

O κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ελιοτ Σπίτζερ, επιφανές στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος και φέρελπις πολιτικός ακόμα και για το προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του όταν ήρθε στο φως η εξωσυζυγική σχέση του με κολ γκερλ πολυτελείας, το οποίο μάλιστα τον χρέωνε με περίπου 5.000 δολάρια για συντροφιά μίας ώρας. Οι συναντήσεις τους γινόταν στο ξενοδοχείο “Mayflowe” και υπάρχει η φήμη ότι ο Σπίτζερ κατά τη διάρκεια της συνεύρεσής τους σε καμία στιγμή δεν αποχωριζόταν τις κάλτσες του, που όπως λέγεται τις προτιμούσε μέχρι το γόνατο!

Το πάθημα του Σπίτζερ ανάγκασε τον νέο κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον να ανακοινώσει ότι τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις πριν από μερικά χρόνια και σε μια περίοδο που ο γάμος τους περνούσε κρίση. Ο Πάτερσον φέρθηκε έξυπνα. Ομολόγησε δημοσίως αυτά που κάποιοι γνώριζαν και είχαν αρχίσει να ψιθυρίζουν μόλις ανακοινώθηκε ότι θα διαδεχθεί τον Σπίτζερ, για να προλάβει το σκάνδαλο.

Η THINK POLITICS ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ "ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ"

ΔΡΥΟΣ ΠΕΣΟΥΣΗΣ ΚΑΘ'ΗΣ ΚΟΜΜΑ ΟΡΕΓΕΤΑΙ!

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Η μεγάλη αποχή που έπληξε, όχι βέβαια καίρια, αλλά σε μεγάλο βαθμό τα δύο μεγάλα κόμματα στις τελευταίες εκλογές, σε συνδυασμό με την αποσυσπείρωση τους, δείχνει ξεκάθαρα ότι ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αναζητεί άλλα πράγματα.

Έτσι σήμερα οι εκλογικές βάσεις και των δύο μεγάλων κομμάτων είναι αρκετά ρευστές. Τίθεται λοιπόν ευλόγως το ερώτημα « Η δημιουργία νέων κομματικών φορέων θα μπορέσει να καλύψει το κενό που άφησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με τις μεγάλες αστοχίες και τις δραματικές παραλείψεις των κυβερνήσεων τους την τελευταία εικοσαετία;» Η απόπειρα του Φώτη Κουβέλη έχει στεφθεί μέχρι στιγμής με σχετική επιτυχία, με το δεδομένο ότι η « Δημοκρατική Αριστερά» εξελίσσεται σε έναν υπολογίσιμο παίκτη -τουλάχιστον εκλογικά- και εν δυνάμει « αξιοπρεπή συνομιλητή» σε όσα πολιτικά τεκταίνονται.

Στην αριστερά ωστόσο και στην συνείδηση του κόσμου της, υπήρχε πάντα μια «απενοχοποίηση» στην δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, με την έννοια ότι πάντα υπάρχει χώρος για να εκφραστεί το όραμα του σοσιαλισμού από διαφορετικούς ανθρώπους. Εξάλλου, η κοινωνία πάντα θα αναζητά ανατροπή του μοντέλου αντιπροσώπευσης και ρήξη με το σύστημα και τη δομή διακυβέρνησης και τα κόμματα αυτά εδράζουν τη δυναμική τους σε αυτή την αντιπολιτευτική ρητορική.

Στην κεντροδεξιά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο χώρος αυτός έχει μια σκληρή παράδοση ενότητας, ενώ ιστορικά όλες οι απόπειρες δημιουργίας νέων πολιτικών ομάδων προερχόμενων, με διάσπαση ή αποχώρηση, από το πάντα ισχυρό δίπολο ΠαΣοΚ- Νέα Δημοκρατία έχουν αποτύχει, με μόνη ίσως -ενδεχομένως προσωρινή εξαίρεση- το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, που θέλησε να εκφράσει την εθνικιστική Ακροδεξιά και τώρα όμως αντιμετωπίζει κρίση.

Η Ντόρα Μπακογιάννη με την « Δημοκρατική Συμμαχία» επέλεξε να διεμβολίσει αυτόν τον χώρο, αντιλαμβανόμενη ότι αυτή τη στιγμή είναι ακάλυπτος, μεσούσης μιας πρωτόγνωρης για την χώρα οικονομικής κρίσης και την ώρα που η « αντιμνημονιακή» στρατηγική του Άντωνη Σαμαρά δείχνει ότι αποφέρει περισσότερο κόστος παρά όφελος για τη ΝΔ.

Έτσι, μέσα σε συνθήκες γενικευμένης δυσαρέσκειας έρχεται ένα νέο κόμμα με σκοπό να εκφράσει τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας όμως δύο βασικά μειονεκτήματα. Αφενός κινείται σε μια «συστημική λογική», είναι κόμμα «κεντρώας φοράς» που επιδιώκει «συναινέσεις», στο πεδίο όμως που ορίζουν οι ήδη ασκούμενες πολιτικές, μέσα σε συνθήκες απονομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Αφετέρου επιχειρεί «ανανέωση» της πολιτικής με φθαρμένα εργαλεία του παρελθόντος και κυρίως με δοκιμασμένες ρητορικές. Εξάλλου, οι ιδέες του νεοφιλελευθερισμού τίθενται σήμερα εν αμφιβόλω στο κατά πόσον μπορούν να περιληφθούν στις δυναμικές πολιτικές λύσεις που απαιτούνται για την έξοδο από την οικονομική κρίση.

Αν, εδώ, προσθέσουμε την ύπαρξη εμφανών προσωπικών στρατηγικών αλλά και τη λειτουργία ισχυρών μηχανισμών έχουμε πλήρη την εικόνα ενός «καινούργιο» που φαντάζει ως συνέχεια του «παλιού» με άλλα μέσα.

Εν κατακλείδι, τα όποια νέα πολιτικά μορφώματα έχουν έως σήμερα εμφανιστεί είναι πιθανόν να συμβάλλουν σε μια ακόμη μεγαλύτερη ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος, καθώς και περαιτέρω μείωση του δικομματισμού, ιδιαίτερα το κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη, ωστόσο αν δεν ρισκάρουν κάτι καινούργιο και δεν συγκρουστούν με το παλιό κινδυνεύουν να εκληφθούν ως μέρος του «κατεστημένου», παρά τον όποιο καινοτόμο ρόλο επιφυλάσσουν αυτάρεσκα για τον εαυτό τους.

ΧΑΜΕΝΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στις δημοτικές εκλογές του 1986, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έχασε για πρώτη φορά τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, είχε δηλώσει πανηγυρικά ότι «κέρδισε η αυτοδιοίκηση» και πως «έλαβε το μήνυμα».

24 χρόνια μετά, οι δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου θα μείνουν στην ιστορία γιατί διεξήχθησαν κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο, με σημαία μια νέα μεταρρύθμιση του διοικητικού χάρτη αλλά και το « μάτι» της τρόικας να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις.

Τελικά ποιος είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος των εκλογών;

Το ερώτημα έχει τόσες απαντήσεις όσοι και οι συμμετέχοντες στην εκλογική διαδικασία και η ανάγνωση διαφέρει κάθε φορά ανάλογα με τον αναγνώστη… Αν και εκ των αριθμών, είναι αναμφισβήτητο ότι μεταξύ όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, μόνον το ΚΚΕ καταγράφει άνοδο, τόσο ποσοστιαία, όσο και πραγματική, δηλαδή σε ψήφους.

Παρότι το μήνυμα της κάλπης την πρώτη Κυριακή ήταν αρκετά συγκεχυμένο, λόγω της απειλής περί πρόωρων εκλογών, ο θεωρητικά « αυτοδιοίκητος χαρακτήρας» των εκλογών του δεύτερου γύρου μας επιτρέπει να βγάλουμε πιο ξεκάθαρα συμπεράσματα για τις τάσεις του εκλογικού σώματος και τις μετέπειτα συμπεριφορές.

Η διαρκώς αυξανούμενη τάση αποχής εδραιώνεται ως ιδεολογικά και πολιτικά νομιμοποιημένη επιλογή εκλογικής πρακτικής, προσομοιάζοντας τα ποσοστά της με εκείνα των ευρωεκλογών, με ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κομματικού συστήματος και απαξίωση της ίδιας της διαδικασίας. Έτσι, οι φετινές εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση παραπέμπουν ευθέως σε εκλογές δεύτερης τάξης, με μειωμένο ενδιαφέρον, αναδίδοντας
«άρωμα ευρωεκλογών» .

Επιπρόσθετα, η μεταρρύθμιση του Καλλικράτη, δεν πέρασε ποτέ ως μια πρόταση επιδοκιμασίας η αποδοκιμασίας στην συνείδηση των ψηφοφόρων, ενώ και η ίδια η κυβέρνηση, που εισήγαγε την μεταρρύθμιση δεν έδωσε καμία μάχη γύρω από αυτήν για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Τα μέσα ενημέρωσης βρήκαν πολύ πιο «πιασάρικη» την αντιπαράθεση μεταξύ μνημονιακών και αντι-μνημονιακών, ενώ και οι ίδιοι οι υποψήφιοι για τις θέσεις των δημάρχων και των περιφερειαρχών προέταξαν στα διάφορα τηλεοπτικά debate αποκλειστικά αυτή την διαφοροποίηση, ανάλογα πάντα με την γραμμή της παράταξης που τους υποστήριζε.

Έτσι, μια ουσιαστική συζήτηση για την πόλη, το περιβάλλον, την καθαριότητα, το πράσινο, τα βουλωμένα φρεάτια που περιμένουν χρόνια έναν αρμόδιο φορέα για να τα
«ξεβουλώσει», το κυκλοφοριακό, οι συγκοινωνίες, οι δρόμοι και τόσα άλλα προβλήματα της καθημερινότητας δεν αναδείχθηκε ποτέ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Αλλά και οι όποιες διαμάχες σε τοπικό επίπεδο, όπως για την συνένωση διαφωνούντων δήμων, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα και πολλές φορές θεωρήθηκαν γραφικές.

Σε αυτό το κλίμα, δεν είναι καθόλου τυχαία και η δήλωση του εμπειρότατου αυτοδιοικητικού στελέχους νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Πάρι Κουκουλόπουλου, επι χρόνια προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, ο οποίος μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό μίλησε για μια μάχη ( του Καλλικράτη) που χάθηκε δίχως ποτέ να δοθεί……

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ "Ε-ΜΑΙL"

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ "Ε-ΜΑΙL":

- Οι εκλογές τελείωσαν. Ζήτω οι εκλογές!

- Διαβάζοντας τα εκλογικά συμπεράσματα της πρώτης και της δεύτερης Κυριακής

Οι εκλογές τελείωσαν. Ζήτω οι εκλογές!

Της Αναστασίας Δουκάκη,
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics

Οι εκλογές και η ακατάσχετη εκλογολογία πέρασαν στο παρελθόν.
Παρόν και μέλλον είναι το ξεφύσημα. Ξεφύσημα από ανακούφιση του υποψηφίου που κατόρθωσε να εκλεγεί εν μέσω πλήρους πολιτικής απαξίωσης. Ξεφύσημα από στενοχώρια του υποψηφίου που ο αγώνας του δεν είχε αίσιο τέλος, παρά μόνο αγωνίες και έξοδα.

Ο κοινός παρανομαστής και του νικητή και του ηττημένου, είναι ότι το ξεφύσημά τους «θολώνει» το τζάμι και δεν τους επιτρέπει να δουν ξεκάθαρα τις –απλές κατά τα άλλα- κινήσεις της επόμενης μέρας.

Ο μεν ηττημένος αν θέλει να έχει πιθανότητες να κερδίσει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση πρέπει να δημιουργήσει από νωρίς ένα δικό του «στρατό» υποστηρικτών, ο οποίος θα ξεκινήσει να «πριονίζει» σιγά σιγά την καρέκλα του νέου Δημάρχου και ταυτόχρονα θα προβάλει τον υποψήφιο στην τοπική κοινωνία.

Οι δε κερδισμένοι των εκλογών, οι πρώτοι «Καλλικρατικοί» Δήμαρχοι, δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα να αμελήσουν την επικοινωνία τους με τους πολίτες, ιδιαίτερα τώρα που οι Δήμοι έγιναν μεγάλες πολιτείες. Δεν πρέπει να θεωρήσουν την επικοινωνία απλή «πολυτέλεια» της προεκλογικής περιόδου με τη δικαιολογία ότι καταπιάστηκαν κάνοντας έργο. Και τα έργα σας και το χαρακτήρα σας πρέπει να τα επικοινωνήσετε στους πολίτες.

Χωρίς αποτελεσματική επικοινωνία, ακόμη και το πιο μεγάλο έργο, ακόμα και ο καλύτερος ηγέτης, είναι απλώς ανύπαρκτα.

Ιδιαίτερα για τα επόμενα 3,5 χρόνια, η προεκλογική σας εκστρατεία θα πρέπει να αρχίσει από σήμερα κιόλας.

Προϊόντα χωρίς αγοραστές- Πολιτικοί χωρίς ψηφοφόρους

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Ο ρόλος του μάρκετινγκ και της διαφήμισης είναι να κάνει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης ευρέως γνωστά, προσπαθώντας συγχρόνως να πείσει το καταναλωτικό κοινό ότι το συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία είναι το καλύτερο που προσφέρει η αγορά και πως είναι εκείνο που ταιριάζει και θα ωφελήσει περισσότερο τον καταναλωτή.

Όμως, στον κύκλο ζωής κάθε προϊόντος επέρχεται –αναπόφευκτα κάποια στιγμή- και τα στάδια της ωρίμανσης και της πτώσης. Αυτό, στις μέρες μας, ισχύει και για την πολιτική ως προϊόν. Η πολιτική απαξίωση και η μεγάλη αποχή από τις εκλογές είναι τα πιο έντονα σημάδια της φθίνουσας πορείας του προϊόντος «πολιτική».

Όπως λοιπόν ισχύει στην εμπορική διαφήμιση, χρειάζεται επειγόντως επαναλανσάρισμα για να επανακάμψει το προϊόν. Χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν τα πλεονεκτήματα και ο τρόπος επικοινωνία τους στο κοινό, διαφορετικά διακινδυνεύουμε να υπάρχουν πολιτικοί- προϊόντα χωρίς ψηφοφόρους- καταναλωτές.

Όπως χρειάζεται συχνή διάδραση μεταξύ εταιρείας- προϊόντος- καταναλωτή για να βελτιωθεί το προϊόν έτσι χρειάζεται και στο πολιτικό μάρκετινγκ αυτή η διάδραση να μην περιορίζεται σε μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια.

Ας μη ξεχνάμε ότι οι ψηφοφόροι παραμένουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια με το ίδιο 'προϊόν', και που κάποιος άλλος πολλές φορές το 'αγόρασε' για λογαριασμό τους, χωρίς τη δυνατότητα να το αλλάξουν ακόμα κι εάν δεν πληροί τις προδιαγραφές που υποσχόταν. Πράγμα αδιανόητο για τους κανόνες της αγοράς. Γιατί η πολιτική να διαφέρει;

Δημοσιεύτηκε στο Ad Business

Λίγο πριν την κάλπη... Οδηγίες προς υποψήφιους

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Η τελευταία εβδομάδα των εκλογών είναι η πιο σημαντική περίοδος για να κερδίσετε περισσότερες ψήφους και μπορεί και τις εκλογές.

Την τελευταία εβδομάδα αν δεν έρθουν τα πάνω-κάτω στην περιοχή σας όπως πλημμύρες, καταποντισμοί, και παντός είδους καταστροφές που οι έξυπνοι υποψήφιοι πρέπει να πρωταγωνιστήσουν, τότε ακολουθείστε τις παρακάτω συμβουλές:

• Βγείτε σε δημόσιους χώρους όπου συγκεντρώνονται οι ψηφοφόροι. Στις λαϊκές αγορές, στα νοσοκομεία, στα καφενεία, στις εκκλησίες, θα πρέπει να βγείτε μπροστά, να μιλήσετε με τον κόσμο, και ακούτε τα προβλήματα του και να έχετε κάτι να πείτε.
• Ξεκινήστε από το πρωί μέχρι το βράδυ, επισκεπτόμενοι σπίτια και περάστε από τα καταστήματα της περιοχής. Ζητείστε το πρόγραμμα του υποψήφιου Δημάρχου και συνοδέψτε τον.
• Μελετήστε το προεκλογικό πρόγραμμα που έχει καταρτιστεί από τον συνδυασμό σας.
• Ενημερώστε τους δικούς σας ψηφοφόρους για τις εκδηλώσεις του συνδυασμού, τελικές ομιλίες.
• Μοιράστε τα προεκλογικά φυλλάδια του συνδυασμού μαζί με τα δικά σας.
• Μοιράστε σταυρωμένα ψηφοδέλτια. Σ’ αυτές τις εκλογές οι πολλοί σταυροί θα δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στους ψηφοφόρους μέσα στο εκλογικό παραβάν. Καλό θα είναι να έχουν όλοι σταυρωμένα τα ψηφοδέλτια στην τσέπη τους.
• Την ημέρα των εκλογών γυρίστε σε όλα τα εκλογικά κέντρα, φορώντας μια κονκάρδα στο πέτο με το όνομα σας και του συνδυασμού. Βάλτε δικούς σας έξω από τα εκλογικά κέντρα και όπου βλέπουν γνωστό τους να ζητάνε να σας ψηφίσουν.
• Δεν ξεχνάμε ότι δουλεύουμε σαν ομάδα, όχι σαν μονάδα. Δεν κερδίζουμε σταυρούς κατηγορώντας τον συνυποψήφιο μας στην ίδια περιοχή.
• Ακόμα και το βράδυ του Σαββάτου περνάμε από τα σπίτια που έχουμε σοβαρές υπόνοιες ότι δεν θα μας ψηφίσουν ή θα προτιμήσουν την αποχή από την κάλπη. Πρέπει να είμαστε κοντά τους μέχρι την τελευταία στιγμή.
• Βάζουμε δικούς μας εκλογικούς αντιπροσώπους να παρακολουθήσουν την καταμέτρηση των ψήφων.
• Καταγράφουμε τους ψηφοφόρους που δεν μπορούν να πάνε μόνοι τους στην κάλπη και οργανώνουμε δίκτυο για την μεταφορά τους στην κάλπη. Παρακολουθούμε από το πρωί τους ψηφοφόρους που μπορεί να έχουν πρόβλημα μετακίνησης.
• Γεμίστε το εκλογικό κέντρο με τα φυλλάδια σας.
• Όσο μπορείτε χρησιμοποιείστε τη βοήθεια της τεχνολογίας, για να καλύψετε και περισσότερους ψηφοφόρους και ιδιαίτερα τους νέους (facebook/ twitter κ.α.).
• Οργανώστε ένα party ή μια βραδιά σε ένα μπαράκι για να συγκεντρώσετε τους νέους δύο ή τρεις μέρες πριν από τις εκλογές.
• Τυπώστε T-shirt με το όνομα σας, δώστε τα να τα φορέσει μια ομάδα υποστηρικτών σας, κάνοντας βόλτα στα εκλογικά κέντρα.
• Μην αφισσορυπαίνετε με τα έντυπα σας γύρω από τα εκλογικά κέντρα. Φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.
• Μη διστάσετε να καθαρίσετε την ημέρα των εκλογών τις αυλές των εκλογικών κέντρων από τα έντυπα που έχουν ριχθεί, μόνος σας ή με τους συνεργάτες σας. Δίνετε ένα μήνυμα για την οικολογική σας ευαισθησία.

ΓΚΑΛΟΠ ΜΑΙΜΟΥ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ!

Της Αναστασίας Δουκάκη,
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics

Είμαστε στο κατώφλι των Αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου. Εκλογές ιδιαίτερες αφού θα διεξαχθούν σε ένα κλίμα πρωτόγνωρης πολιτικής απαξίωσης και οικονομικής δυσχέρειας. Στη δύσκολη αυτή συγκυρία για τη χώρα μας, οι επιλογές των ψηφοφόρων θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το καλύτερο αύριο που όλοι αναμένουμε, με αποτέλεσμα τα γκάλοπ και οι προβλέψεις για την κατάκτηση των δημαρχιακών θώκων και των Περιφερειών να πάρουν φωτιά, ιδιαίτερα κατά το μήνα Σεπτέμβριο.

Προεκλογική περίοδος σε καιρούς αμερικανοποίησης της ελληνικής πολιτικής σκηνής σημαίνει –μαζί με πολλά άλλα- καταιγισμό των πολιτών με πληροφοριακό υλικό για τους υποψηφίους. Σαν μαϊντανοί ξεπηδάνε –καθημερινά σχεδόν- εφημεριδάκια, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες με αμφιβόλου προελεύσεως ειδήσεις και πηγές. Απαιτείται λοιπόν να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις, στις δήθεν διασταυρωμένες προτιμήσεις του εκλογικού σώματος, στους κάθε λογής κανιβαλισμούς του δικαιώματος του πολίτη στην αντικειμενική ενημέρωση.

Γκάλοπ που φέρνουν πρώτο τον ένα και δεύτερο τον άλλο, και τούμπαλιν, χωρίς την υπογραφή κάποιας νόμιμης και έγκυρης εταιρείας δημοσκοπήσεων, πρέπει να θεωρούνται απλές φημολογίες με σκοπό τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση ανάλογα με το ρεύμα και την τσέπη του περισσότερο καλοπληρωτή. Προϋπόθεση στη δημοσίευση πληροφοριών και ευρημάτων δημοσκοπήσεων θα πρέπει να είναι η γνωστοποίηση της ονομασίας της εταιρείας που πραγματοποίησε την έρευνα, ο αριθμός του δείγματος που επιλέχθηκε, καθώς και ο τρόπος διεξαγωγής της (πχ τηλεφωνική έρευνα ή πόρτα πόρτα). Διαφορετικά έχει έρθει ο καιρός που πρέπει να υπάρξουν οι ανάλογες κυρώσεις στους παραβαίνοντες του ηθικού και στους εισβάλοντες στην πολιτική συνείδηση του κάθε Έλληνα ψηφοφόρου, αναγνώστη και τηλεθεατή, με στόχο την παραπληροφόρησή του.

Σε καιρούς πλήρους απαξίωσης της πολιτικής, το παιχνίδι των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να παραμείνει τίμιο. Αυτό πρέπει να είναι το νούμερο ένα ζητούμενο της προεκλογικής περιόδου- ο σεβασμός στον πολίτη και στην ενημέρωσή του. Προσοχή, λοιπόν,
στα γκάλοπ μαϊμού και στις αναξιόπιστες αναλύσεις των απανταχού επιτήδειων. Δημιουργούν έλλειμμα δημοκρατίας, χειραγωγούν την ελεύθερη βούληση, πλήττουν υποψήφιους έντιμους, και ζημιώνουν –κατευθύνοντας τους ψηφοφόρους σε λανθασμένες επιλογές- το θεσμό της Αυτοδιοίκησης και -κατά συνέπεια- το καλό του Δήμου και της Περιφέρειάς μας.

Τα αδιανόητα των αυτοδιοικητικών εκλογών που έγιναν...αυτονόητα!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Η οικονομική κρίση, ο νέος ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ με τη νέα διοικητική δομή του Κράτους, η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών από τους πολίτες, έχουν μετατρέψει πολλά από τα άλλοτε αδιανόητα των αυτοδιοικητικών εκλογών σε αυτονόητα. Η μετάλλαξη αυτή είναι η θρυλούμενη «επανάσταση του αυτονόητου»!

Αυτονόητο σήμερα στα εγκαίνια πολλών εκλογικών κέντρων των υποψηφίων ή σε ανοιχτές συγκεντρώσεις να παρευρίσκονται μόνο καμιά εκατοστή άτομα. Ούτε όσοι οι υποψήφιοι σύμβουλοι με τις γυναίκες τους.

Αυτονόητο σήμερα να έχουν περιοριστεί οι συγκεντρώσεις σε σπίτια λόγω του κόστους φιλοξενίας δέκα ή είκοσι ατόμων από τον οικοδεσπότη. Εκτός κι αν ο υποψήφιος βάλει το χέρι στην τσέπη και πληρώσει ο ίδιος τη συγκέντρωση.

Αυτονόητο σήμερα να χρησιμοποιούνται κατά κόρον, αφού έχουν Ομπάμα – θεοποιηθεί, τα νέα μέσα όπως ιστοσελίδες, facebook, twitter, e-mail για την προβολή του υποψήφιου, εγκαταλείποντας τα παραδοσιακά μέσα που ήθελαν χρήματα.

Αυτονόητο σήμερα να καλούνται οι πολίτες να ψηφίσουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές με κριτήρια ψήφου εθνικών εκλογών. Αντί να ψηφίσουμε τον καταλληλότερο για Δήμαρχο, ψηφίζουμε για να φύγει η Τρόϊκα.

Αυτονόητο σήμερα να επιλέγονται οι «αρεστοί» των κομμάτων ανεξάρτητα αν τελικά αποδεικνύονται ανάξιοι ή επικίνδυνοι. Έτσι, κρίνεται απόλυτα εύστοχη η ρήση του ΚΙΚΕΡΩΝΑ «Η κατάληψη θέσεων εξουσίας μπορεί να κάνει κι έναν ανόητο να φαίνεται σημαντικός».

Αυτονόητο σήμερα να θεωρείται ότι το διακύβευμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι πολύ ευρύτερο και εξαρτάται από πόσους περιφερειάρχες θα εκλέξει η Αντιπολίτευση.

Αυτονόητο σήμερα να μπαίνουν στη μάχη των εκλογών πρωτοκλασάτα στελέχη μικρών και μεγάλων κομμάτων για να βοηθήσουν, και οι υποψήφιοι να «πλασάρονται» ως ανεξάρτητοι!

Αυτονόητο σήμερα να επιτρέπεται για προβολή των υποψηφίων ένα χρηματικό ποσό που δεν φτάνει ούτε για καφέδες σε μνημόσυνο.

Αυτά και άλλα πολλά αδιανόητα θα δούμε να γίνονται σε αυτές τις εκλογές.

Εδώ θα είμαστε να τα καταγράψουμε και να τα γράψουμε.

Φάτε μάτια … σούσι!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ,
Επικοινωνιολόγου- Διευθυντή της Think Politics

Ξεκίνησε με τη γνωστή μας Βέφα, συνεχίστηκε με τον πιο γνωστό γνωστό μας Μαμαλάκη και σήμερα έχουν γεμίσει τηλεοπτικές εκπομπές, πρωινάδικα, ριάλιτι, ένθετα σε περιοδικά, DVD, ειδικά περί συνταγών και δημιουργικής μαγειρικής.
Όπου ανοίγεις βλέπεις συνταγές. Ευρωπαϊκές, ανατολίτικες, γκουρμέ και ότι τραβάει η όρεξή σας.

Σας θυμίζω ότι κάποτε, εποχές ’60, ’70, και αρχές ’80 πριν ακόμη τα λεγόμενα μεγάλα κέντρα και μεγάλοι τραγουδιστές, γίνουν προσιτοί στα βαλάντια μας, οι κρατικές τηλεοράσεις μας έδιναν αφειδώς μέρος των προγραμμάτων των μεγάλων λαϊκών κέντρων σε εορταστικά τηλεοπτικά προγράμματα. Ακολουθούσαν το γνωστό μας «άρτον και θεάματα». Είχαμε τον άρτο τότε αλλά ήταν δύσκολα τα θεάματα.

Πολύ φοβάμαι ότι λόγω της οικονομικής στενότητας τα Μέσα μας δίνουν συνταγές πολυτελείας να βλέπουμε, αφού σίγουρα είναι δύσκολο να αγοράσουμε την πρώτη ύλη για το μαγείρεμα.

Φάτε μάτια σούσι και χορτάστε με μαριδάκι! Θα «φτιαχνόμαστε» με πάπια με πορτοκάλι και θα τρώμε σπανακόρυζο!

Πάντως μην ανησυχείτε, αποπροσανατολισμός είναι και θα περάσει μαζί με το ΔΝΤ.

Δημοσιεύτηκε στο Ad Business

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΤΕΥΧΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

- Πώς να ξεκινήσετε μια ομιλία

- Πώς να βελτιώσετε τις προεκλογικές σας ομιλίες

- Και προεκλογικά ισχύει ο κανόνας: Είμαστε αυτό που φαινόμαστε, όχι αυτό που λέμε

- Πώς να φτιάξετε ένα ψηφοδέλτιο Νίκης