Αν είχαμε "δεύτερη ψήφο" και στις εθνικές εκλογές...θα έτριζαν καρέκλες στο Μαξίμου! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η δημόσια συζήτηση σχετικά με τον νέο εκλογικό νόμο της αυτοδιοίκησης έχει ανοίξει έναν ευρύτερο διάλογο για τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται η λαϊκή βούληση. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι, αν το μοντέλο της «δεύτερης ψήφου» εφαρμοζόταν και στις εθνικές εκλογές, το πολιτικό σκηνικό θα μπορούσε να είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή  στις επόμενες κάλπες.

Η δεύτερη ψήφος, δηλαδή η δυνατότητα οι πολίτες να εκφράζουν χωριστά 

την προτίμησή τους για κυβέρνηση και για την πολιτική κατεύθυνση ,της περιφέρειας ή του δήμου, ενισχύει τη δημοκρατική εκπροσώπηση και περιορίζει το φαινόμενο της «τυφλής» κομματικής ταύτισης. Σε ένα τέτοιο σύστημα, ο ψηφοφόρος έχει περισσότερο χώρο να εκφράσει σύνθετα μηνύματα. Μπορεί να δώσει ισχυρή εντολή αλλαγής, ακόμη κι αν επιλέξει σταυρό σε πρόσωπα ή σχηματισμούς  που εκτιμά σε τοπικό επίπεδο.

Τώρα φανταστείτε, απλώς φανταστείτε, αυτό το μοντέλο να ίσχυε 

και στις εθνικές εκλογές. 

Θα μιλούσαμε για εντελώς άλλο αποτέλεσμα. Το «σίγουρο» κυβερνητικό προβάδισμα δεν θα ήταν και τόσο σίγουρο, γιατί η δεύτερη ψήφος θα ξεδίπλωνε τη γνήσια κοινωνική διάθεση, αυτή που συχνά χάνεται μέσα στο δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτεια».

Πιο συγκεκριμμένα αν το πρώτο κόμμα των δημοσκοπήσεων,η κυβέρνηση, 

δεν έπαιρνε το 42% στην πρώτη κάλπη για να κυβερνήσει και οι λοιπές αντιπολιτευτικές δυνάμεις είχαν ως δεύτερη επιλογή το δεύτερο κόμμα των δημοσκοπήσεων με στόχο να αλλάξει η κυβέρνηση, αυτό θα ήταν περισσότερο και από σίγουρο!  

Με ένα τέτοιο σύστημα, ακόμη κι αν η κυβέρνηση έβγαινε πρώτη, θα μπορούσε να χάσει την πλειοψηφία μέσα σε μια νύχτα. Θα ήταν η απόλυτη δημοκρατική ανατροπή: όχι με φωνές, όχι με οργή, αλλά με ένα έξυπνο, κομψό εργαλείο που ήδη ισχύει στην αυτοδιοίκηση. Ο νέος εκλογικός νόμος στην αυτοδιοίκηση αποτελεί ένα παράδειγμα που Το ερώτημα είναι αν η πολιτεία έχει τη βούληση να μεταφέρει αυτή την αλλαγή και 

στο εθνικό επίπεδο, δίνοντας πραγματική δεύτερη ευκαιρία στη φωνή των πολιτών.

Ήρθε ίσως η ώρα να το παραδεχθούν όλοι. Η εναλλακτική ψήφος δεν θα έφερνε “αστάθεια”. Θα έφερνε αλήθεια και θα έβαζε φρένο στην απόλυτη κυριαρχία!