Όσο η πολιτική γλώσσα δεν έχει φρένο, καριέρες θα τσακίζει! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Μια αποστροφή από μια ομιλία, ένα επικοινωνιακό φάλτσο, μια παρελκυστική δήλωση, ένα μη αναμενόμενο, χάριν αστειότητας λάθος, μια ατυχής αναφορά, μπορούν να ανάψουν φωτιές πολιτικής αντιπαράθεσης και ειδικά τώρα με τη έντονη χρήση των social media, ένα «τοξικό» τιτίβισμα μπορεί να φέρει ακόμη και διαγραφή πολιτικού στελέχους. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν πολιτικό αρχηγό, να αντιστρέψει την ατζέντα που επιθυμεί να επιβάλει. Να μαζέψει τα "ασυμμάζευτα" ακόμη και να προβαίνει αναγκαστικά, σε διαγραφές στελεχών.

Στις εκλογικές αποδόσεις των επικοινωνιακών εντυπώσεων, στο ρεσάλτο της διαφοροποίησης κάθε πολιτικού προσώπου, από υπερβολική σιγουριά ή από άγνοια, ή συζήτηση μετακινείται σε άλλα επίπεδα με κυριότερο αυτό της εσωτερικής αντιπαλότητας η και εσωστρέφειας  του ενός ή του άλλου κόμματος. Αυτά συμβαίνουν όταν το πολιτικό προσωπικό μπερδεύει την ουσία της πολιτικής από την επικοινωνία. Αρκεί ένα λεκτικό ατόπημα, μια γκάφα, ένα φάλτσο, μια λάθος φωτογραφία, να δημιουργηθούν άσχημες εντυπώσεις, που δύσκολα διαγράφονται και πιο δύσκολα ξεχνιούνται. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις αστοχίες της καθημερινότητας και στα επικοινωνιακά φάουλ. Δύσκολα ανασκευάζονται και τις περισσότερες φορές οδηγούν σε χειρότερο αποτέλεσμα. Ειδικά όταν οι ατυχείς στιγμές έχουν καταγραφεί σε ηλεκτρονικά μέσα.

Σήμερα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις καιροφυλακτούν να εκμεταλλευτούν τα λάθη, τις αστοχίες και τα φάλτσα των αντιπάλων τους. Πολλές φορές με τα γνωστά μας κομματικά τρολ,να τα δημιουργούν, για να κερδίσουν σε εντυπώσεις ακόμη και σε δημοσκοπικά ευρήματα.

Φυσικά, είναι άλλο η στρατηγική της αρνητικής διαφήμισης, αυτή  δεν είναι αποτέλεσμα της στιγμής αλλά εντάσσεται στην γενικότερη ανάπτυξη της επικοινωνιακής στρατηγικής ενός κόμματος. Τα γνωστά σε όλους fake news ακόμη και για παλαιότερε δηλώσεις πολιτικών προσώπων η όσων δεν προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα της εποχής, είναι κατακριτέα και αντιστρέφουν το κλίμα στο μεγαλύτερο δυνατό κόστος για αυτόν που τα επινόησε ,σε κάποιες περιπτώσεις.

Τα περισσότερα θεαματικά αυτογκόλ, δεν μπαίνουν στο ποδόσφαιρο αλλά στην πολιτική. Οι πολιτικοί μας θα πρέπει να σκέφτονται πριν μιλήσουν, ιδιαίτερα στο πολύ επικίνδυνο τερέν των κοινωνικών δικτύων. Να ξέρουν τι λένε, πόσο βαρύ είναι αυτό που εκστομίζουν και τι σάλο πιθανόν να προκαλέσει. Διαφορετικά να περιμένουν την πληρωμή. Από πειθαρχικές κυρώσεις μέχρι και διαγραφή από το κόμμα τους και απόρριψη από τους ψηφοφόρους τους στην κάλπη. Η πολιτική  πόλωση που αναμένεται να κυριαρχήσει στην νέα προεκλογική περίοδο των Ευρωεκλογών, θα είναι το έναυσμα των νέων πιο θεαματικών αυτογκόλ, που έχουμε δει. Οψόμεθα!

Τι μας δίδαξαν οι εκλογές για τα social media. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου - Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Τρεις εκλογικές αναμετρήσεις είχαμε αυτή τη χρονιά και βγάλαμε κάποια συμπεράσματα, για τη δύναμη των λεγόμενων νέων μέσων, των social media.

Συμπερασματικά και πριν δούμε τι μας δίδαξαν οι εκλογές, εθνικές και αυτοδιοικητικές, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο υποψήφιος δεν εκπέμπει το μήνυμα του και την εικόνα του μόνο μέσω των φίλιων δυνάμεων όπως πυρήνες, ΜΜΕ και διαδικτυακά.

Γνωρίζει ότι ο ίδιος είναι ο πομπός των μηνυμάτων και ότι η εικόνα του πρέπει να «μιλάει» και η παρουσία του να «γράφει». Η προσωπική ταυτότητα του είναι ένα βασικό κριτήριο στην επιλογή του από τους πολίτες όταν έρθει η ώρα. Και το ερώτημα είναι, η προβολή της προσωπικής ταυτότητας του υποψήφιου γίνεται καλύτερα με την προσωπική επαφή του με τους πολίτες ή αρκεί μόνο η προβολή μέσα από την σωρεία των social media;

Ας δούμε λοιπόν, τι μας δίδαξαν για τα social media οι τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. Πρώτα τι έβγαλαν οι κάλπες.

1. Το μεγαλύτερο ποσοστό των αυτοδιοικητικών αρχόντων, εξελέγη την πρώτη Κυριακή των εκλογών και επανεξελέγησαν με αρκετά μεγάλα ποσοστά εν ενεργεία Δήμαρχοι. Οι πολίτες επιβράβευσαν υποψήφιους που έδωσαν θετικά δείγματα γραφής των προσπαθειών τους κατά τη διάρκεια της αυτοδιοικητικής θητείας τους. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εκλεγμένων τοπικών αρχόντων, δεν αρκέστηκαν στην παρουσίαση του έργου μέσα από video και παρουσιάσεις στα social media αλλά επιδίωξαν την άμεση και δια ζώσης επικοινωνία, με τους πολίτες. Πέρασαν από γειτονιά σε γειτονιά, σφίξανε χέρια, άκουσαν τους πολίτες τι είχαν να τους πουν. Αντίθετα, αρκετοί από τους νέους υποψήφιους έπεσαν στην παγίδα της έντονης χρήσης των social media, πιστεύοντας ότι επικοινωνούν άμεσα με τους πολίτες. Το αποτέλεσμα τους διέψευσε. Τίποτα δεν αντικαθιστά την προσωπική επαφή πολίτη με πολιτικό.

2. Όσοι από τους υποψήφιους, στις εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές, επένδυσαν διαφημιστικά στο facebook είχαν καλύτερα αποτελέσματα αν η στρατηγική τους είχε στόχο την αποδόμηση του αντιπάλου. Με μέτρο, φυσικά! 

3. Όσοι από τους υποψήφιους επένδυσαν χρόνο και χρήμα στο Instagram, tik-tok και twitter πέτυχαν τα ελάχιστα από όσα ανέμεναν, αν ακολούθησαν κοινή στρατηγική επικοινωνίας.

4. Σε όσους από τους υποψήφιους, «σκάλωσε» στο μυαλό τους ότι με τη χρήση του tik tok, θα «πιάσουν» την νεολαία ακολουθώντας τις γνωστές στρατηγικές, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θυμίζουν έναν πωλητή που πουλάει παγάκια στο Βόρειο Πόλο. Το κοινό του κάθε μέσου είναι διαφορετικό και θέλει ειδική στρατηγική επικοινωνίας. Στο tik tok «δουλεύει» η στρατηγική του χιούμορ και του «τσαλακώματος» της εικόνας. Ό,τι ακριβώς λάνσαρε και ο Πρωθυπουργός. Έξυπνες ατάκες, χαριτωμένα πλάνα, αυτοσαρκασμός και αισθητική της νέας γενιάς. Τελικά, βγήκαν όλοι ίδιοι οι υποψήφιοι!  

5. Ένα like για να μετατραπεί σε ψήφο θα πρέπει η εικόνα που παρουσιάζεται να έχει συνέπεια με την πραγματική εικόνα του υποψήφιου, αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα ο αριθμός των likes.

Ένας από τους κύριους λόγους της μεγάλης αποχής από τις εκλογές είναι και η τοξικότητα που επικράτησε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Μπούκωσαν» οι πολίτες από αρνητικά συναισθήματα και από διαδικτυακές φωνές και αντεγκλήσεις που έφταναν απρόσκλητες στις οθόνες των κινητών. 

Ο πολιτικός της Νέας Εποχής. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η γνωστή φράση (Ο Βασιλεύς πέθανε-Ζήτω ο Βασιλεύς) με την οποία αναγγελλόταν

ο θάνατος του ανώτατου άρχοντα και η νόμιμη διαδοχή του, ταιριάζει γάντι και στην πολιτική.

Τρείς εκλογικές αναμετρήσεις είχαμε αυτή τη χρονιά και βγάλαμε  κάποια συμπεράσματα

για το είδος των πολιτικών προσώπων που προτιμούν οι πολίτες.

Ποια είναι τα προσόντα του πολιτικού της Νέας Εποχής και 

τι βαραίνει τελικά στη ζυγαριά των πολιτών.

 Ο  πολιτικός της Νέας Εποχής είναι για το κόμμα του, το κεφάλαιο κίνησης και όχι στοιχείο του παθητικού. Μοιάζει και με τους ισολογισμούς των εταιριών.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή μοιάζει με τον μπακάλη της παλαιάς εποχής. 

Και οι δύο ζυγίζουν τα πάντα.

Ο πολίτης το καταλαβαίνει

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή δεν βγάζει πλέον, σέλφι ούτε βάζει στην ιστοσελίδα του, φωτογραφίες από τη συμμετοχή του σε πορείες, συγκεντρώσεις και κάτω από «αγωνιστικά» πανό. Προτιμά λόγω των νέων συνθηκών, να δείχνει πόσο ζωόφιλος είναι η πόσο νοιάζεται για την κλιματική αλλαγή.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή φροντίζει η «σκάλα» της προσωπικής ανέλιξης του, να ακουμπάει γερά, στο σωστό τοίχο. Και δεν θα πρέπει να ξεχνά, ότι όσους θα συναντήσει ανεβαίνοντας, θα τους συναντήσει και κατεβαίνοντας.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή όταν χάνει σε μια εκλογική μάχη, αναγνωρίζει ότι έχασε δίκαια. Στη συνέχεια, δεν αναρωτιέται αν οι ψηφοφόροι γνώριζαν τι έκαναν, αλλά ψάχνεται να δει τι έκανε ο ίδιος και τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά στην κάλπη.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή τηρεί πάντα τη λατινική παροιμία «verba volent – scripta manent». Πιο συγκεκριμένα «τα λόγια πετούν – τα γραπτά μένουν». Τηρεί πάντα τον κανόνα και στέλνει μόνο συλλυπητήρια και ευχετήρια σε γάμους, βαφτίσια, ονομαστικές γιορτές. Αποφεύγει  διαδικτυακές κακοτοπιές!

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή απευθύνεται στους ανθρώπους της «αυλής» του μόνο όταν θέλει να ακούσει κολακευτικά λόγια και κομπλιμέντα για τον ίδιο, για την αφεντιά του. Διαφορετικά, όταν θέλει να μάθει την πραγματικότητα και να ακούσει μια πολύτιμη γνώμη, προτιμά το μάρκετινγκ του πεζοδρομίου. Κατεβαίνει στο λαό και μαθαίνει από «πρώτο χέρι» τα προβλήματα του κόσμου και τη γνώμη τους, για εκείνον. Ακόμη και οδηγός ταξί, μπορεί να γίνει!

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή, αποφεύγει να χαρακτηριστεί με τις πράξεις του, από τους πολίτες σαν έμπορος ψεύτικων ελπίδων, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι στην κάλπη αντί για σταυρούς στο όνομα του θα βρει «αποτυπώματα της  παλάμης»  ψηφοφόρων.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή, δεν εκπέμπει το μήνυμα του μόνο μέσω των φίλιων δυνάμεων όπως πυρήνες, ΜΜΕ και διαδικτυακά. Γνωρίζει ότι ο ίδιος είναι το μήνυμα και η εικόνα του πρέπει να «μιλάει» και η παρουσία του να «γράφει». Η προσωπική του ταυτότητα, είναι ένα βασικό κριτήριο της επιλογής του από τους πολίτες όταν έρθει η ώρα της κάλπης.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή, δεν βλέπει την αποτυχία στην κάλπη παρά μόνο σαν μια νέα ευκαιρία επανατοποθέτησης της στρατηγικής εικόνας του και διόρθωση στη διαχείριση των λαθών του. Την επόμενη φορά αλλάζει  ολόκληρη την επικοινωνιακή του ομάδα και δεν θεωρεί δεδομένους τους ψηφοφόρους της προηγούμενης φοράς.

Ο πολιτικός της Νέας Εποχή για τη λύση ενός προβλήματος,  που αφορά την πολιτική του καριέρα, δεν περιμένει να εμφανιστεί ο «από μηχανής Θεός», αλλά παίρνει τα ηνία στα χέρια του!

Σε λίγους μήνες θα έχουμε Ευρωεκλογές. Προετοιμαστείτε σωστά και κερδίστε μια αξιοζήλευτη καριέρα! 

 

Ο πόλεμος της προπαγάνδας, ένας ακήρυκτος πόλεμος, στα social media! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Ζούμε στην εποχή, που περνάμε την ημέρα μας πάνω σε ένα πληκτρολόγιο. Ξέρουμε τι γίνεται στο προσκήνιο αλλά αγνοούμε το παρασκήνιο. Ένας ολόκληρος στρατός από έμπειρους επικοινωνιολόγους, πολιτικούς αναλυτές αλλά και με κομματικούς στρατούς,  με "ψεύτικα" προφίλ, να μας βομβαρδίζουν με  Tweets και Retweets, με τη δική τους "αλήθεια". Μας θυμίζουν μια σατυρική κωμωδία, λίγο παρατραβηγμένη από τα μαλλιά, αλλά πολύ εύστοχη στην κοινωνία που ζούμε, μια ταινία της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα με τίτλο «wag the dog» και 

μεταφρασμένο ελληνικά «Ο Πρόεδρος, ένα ροζ σκάνδαλο και ένας πόλεμος».
Μια καμπάνια δημοσιότητας, για την ανατροπή της αρνητικής εικόνας ενός σκανδαλιάρη Προέδρου, με την «κατασκευή» ενός ανύπαρκτου, φανταστικού πολέμου της χώρας του Προέδρου, με μια μικρή και άγνωστη για τους περισσότερους χώρα ακόμη και με γεωγραφικό προσδιορισμό.
Τα αποτελέσματα ικανοποιητικά, η προεκλογική καμπάνια του Προέδρου 

συνέπεσε με τον νικηφόρο πόλεμο που έδωσε και τελικά επανεξελέγη πανηγυρικά.
Μια μικρή σεξουαλική παρενόχληση δεν στάθηκε ικανή να του κόψει ψήφους και να τον οδηγήσει εκτός του Λευκού Οίκου.
Η αμυντική παραπληροφόρηση με τις ψευδείς ειδήσεις, φανταστικού πολέμου, κατασκευασμένες από τη μία, και η ανάγκη υπερπληροφόρησης για τον πόλεμο των ΜΜΕ προς τους πολίτες από την άλλη, απομάκρυναν το επίμαχο θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης της ανήλικης μαθήτριας από τον Πρόεδρο. Μια «μαύρη» προεκλογική εκστρατεία για την κάλυψη μιας δυσάρεστης κατάστασης για την πολιτική επιβίωση του Προέδρου.
Οι λαοί συσπειρώνονται σε εθνικούς κινδύνους, στο πρόσωπο του ηγέτη τους. Ξεχνάνε και έωλες υποσχέσεις και δυσβάσταχτους φόρους και κάθε είδους σκάνδαλο.
Μετά την επιτυχία της ταινίας «wag the dog», κάθε στρατιωτική επέμβαση ελέγχεται από δημοσιογράφους και πολιτικούς αναλυτές, αν  υπάρχει από πίσω κάποια άλλη πολιτική σκοπιμότητα. Καχυποψία, εύλογη από μια πολύ επιτυχημένη στρατηγική παραπληροφόρησης.
Στα καθ’ ημάς, στον δικό μας πολιτικό χώρο, οι ψευδείς πληροφορίες χρησιμοποιούνται με μεγάλη ευκολία. Μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα ηχεία αναμετάδοσης των κεντρικών ειδήσεων των τηλεοράσεων, θα πείσει και τον πιο δύσπιστο πολίτη. Διαφθορά, ψευδολογία, μίζες, σκάνδαλα υπαρκτά και ανύπαρκτα, κατηγορίες ασαφείς και αναπόδεικτες, σοκαριστικές αποκαλύψεις, σκηνοθετημένες δωροδοκίες κακέκτυπων χολιγουντιανών σεναρίων, εκστρατείες λάσπης, αφερέγγυες υποσχέσεις και πολλά άλλα, συμπληρώνουν το πάζλ της παραπληροφόρησης για ίδιον όφελος των δημιουργών.
Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω της ανασφάλειας για την εργασία, το βιοτικό επίπεδο, το μέλλον των πολιτών και των παιδιών τους, της εδαφικής ακεραιότητας και του πατριωτισμού, είναι «έργα» που πουλάνε μέσω των media. Σήμερα το τέλειο περιβάλλον για την παραπληροφόρησης, με τη διάδοση ψευδών ειδήσεων και με στόχο ακόμη και την οικονομική χειραγώγηση της κοινής γνώμης, είναι το περιβάλλον του διαδικτύου. Θύματα «ινστρουχτόρων» 

πολιτικο-οικονομικών συμφερόντων, βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση για όλα τα θέματα που μας απασχολούν. Με διαρροή πληθώρας ανώνυμων πληροφοριών από αξιόπιστες πηγές και φερόμενους ειδικούς, βομβαρδιζόμαστε με ήσσονος σημασίας θέματα και μας διαφεύγουν τα κύρια.
Ευτυχώς στρατηγικές όπως η wag the dog, δεν έχουν ακόμη μπει στο οπλοστάσιο των κατεχόντων οικονομικές και πολιτικές εξουσίες, αλλά καλύτερα να μη «βάζουμε» ιδέες…

 

Μήπως ακούσατε κάποια συγγνώμη; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η μοναδική φορά που ακούστηκε η λέξη συγγνώμη από στόμα πολιτικού, είναι από τον Μαυρογιαλούρο, στη γνωστή ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο». Στο ποδόσφαιρο, βλέπουμε κορυφαίους ποδοσφαιριστές να ζητάνε συγγνώμη για το λάθος τους, από τους φιλάθλους της ομάδας τους, με έναν πολύ όμορφο και ευφάνταστο τρόπο. Κρύβουν το πρόσωπο τους με τη φανέλα. Έχουν «τσίπα», σε αντίθεση με τους πολιτικούς που προσπαθούν πάντα να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, όταν δεν εκφράζονται με mea culpa ή αυταπάτες.

Μήπως ακούσατε κάποια συγγνώμη από αυτοδιοικητικά πρόσωπα μετά από τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές;
Στη λαϊκή, γράφουν τους πολίτες στα «μεζέα» τους, σύμφωνα με την άλλοτε προσφιλή έκφραση μέλους του κοινοβουλίου μας. Ασχολούνται με  υψηλή πολιτική και αρθρογραφία βασισμένη σε υψηλά νοήματα γυναικών και ανδρών επιφανών, για να προβάλλουν τη μεγάλη τους μόρφωση, με εμφανή την προσωπική τους έπαρση. «Χτίζουν» το προφίλ τους μέσω media και social media, και αρέσκονται στην «ατάκα» και όχι στην ουσία. Στη μεταπολιτική,το πρόσωπο και η εικόνα κυριαρχούν απέναντι στην ουσία της πολιτικής. 
Υπάρχουν στην πολιτική επικοινωνία, συγκεκριμένα πρότυπα στρατηγικής, που προκύπτουν από διαφορετικούς στρατηγικούς συλλογισμούς, και τα οποία επιλέγονται από τους ειδικούς πολιτικούς αναλυτές, επικοινωνιολόγους κάθε κομματικού σχεδιασμού.
Μια γνωστή στρατηγική είναι η στρατηγική της παραδοχής ή απελευθέρωσης, από τα βάρη που σηκώνει ένας πολιτικός σχηματισμός από κατηγορίες που δύσκολα μπορούν να διαψευστούν ή «βγάζουν μάτι» με τις ανακολουθίες λόγων και έργων. Τα παραδείγματα πολλά. Από υποσχέσεις που πέρασαν στη σφαίρα της αυταπάτης, μέχρι προγράμματα που έμειναν «κενά γράμματα» σε συσκευασία δώρου. Από ασαφείς κατηγορίες με αδυναμία την παρουσίαση πειστικών αποδεικτικών στοιχείων, μέχρι συσσωρευμένα λάθη κυβερνητικού κόμματος εις βάρος ομάδων πολιτών με ιδιαίτερα προβλήματα και ανάγκες.
Οι συζητήσεις πολλές και η εκμετάλλευση από τους αντίπαλους κομματικούς σχηματισμούς καθημερινή και κλιμακούμενη σε εντάσεις.
Στις περιπτώσεις αυτές η ενδεικνυόμενη στρατηγική επικοινωνίας, είναι η λεγόμενη στρατηγική της παραδοχής, στρατηγική της ομολογίας, στρατηγική της απελευθέρωσης. Όλα τα λάθη, οι παρατυπίες, τα σφάλματα καταγράφονται και κοινοποιούνται στο ευρύ κοινό με μια φράση «Έχουμε καταλάβει. Ζητάμε συγγνώμη. Δεν θα επαναληφθούν».
Με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε ότι αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και αφαιρούμε από το σύνολο του αντιπολιτευτικού σώματος την ευκαιρία να τα φέρνει κάθε λίγο και λιγάκι στην επικαιρότητα.
Μια αρκετά μεγάλη μερίδα των πολιτών, θα σταθμίσει προσεκτικά την «ομολογία» και θα έχει περισσότερα θετικά αποτελέσματα από κάθε άλλη στρατηγική, αμυντικά παρελκυστική ή και Tit for Tat, η αγγλική έκφραση της «οφθαλμός αντί οφθαλμού». Δυστυχώς, οι πολιτικοί πολύ δύσκολα πείθονται να ακολουθήσουν αυτή τη στρατηγική της μεταμέλειας στα λάθη τους.

Σήμερα, με την απαξίωση των πολιτικών να έχει φτάσει στο ζενίθ, η αποχή από την κάλπη να ξεπερνάει τα επιτρεπτά όρια και η αποστροφή των πολιτών σε αρχέγονες αξίες και αρχές, η στρατηγική της παραδοχής, από πολιτικά κόμματα και πρωτοκλασάτους πολιτικούς, ως εργαλείο αύξησης της εμπιστοσύνης, είναι αυτονόητη και επιβεβλημένη.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές που θα ακολουθήσουν, θα δούμε ποιο πολιτικό κόμμα η πρόσωπο θα έχει τη δύναμη, το «τσαγανό» αλλά και την εξυπνάδα να κατέβει ακόμη και στην τελευταία φάση της προεκλογικής του εκστρατείας, με τη στρατηγική της παραδοχής λαθών παρελθόντων ετών και πρόσφατων. Με ένα μήνυμα «Ζητάμε συγγνώμη» βασιζόμενοι στη φιλοτιμία του Έλληνα ψηφοφόρου. Μην το περιμένετε!

 

Φέτος τη γλυτώσαμε; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η κακοκαιρία που έπληξε την κεντρική Ελλάδα, ανάγκασε την μετάθεση πολλών εκδηλώσεων και ανάμεσά τους και την επίσκεψη και ομιλία του Πρωθυπουργού στην Δ.Ε.Θ. Δεν προβληματίστηκε κανείς ,δεν έλειψε σε κανέναν πλην όσων είχαν προγραμματίσει το σόου της διαμαρτυρίας ως είθισται και των δεκάδων αστυνομικών που δεν θα παρευρεθούν στα οδοφράγματα. Τελικά χρειάζεται αυτό το πανηγυράκι στην Δ.Ε.Θ; 

Ο καθένας το «μακρύ και το κοντό» του και ο παραπλανημένος από προηγούμενες Δ.Ε.Θ. λαός, το Βατερλό του. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια από τους αξιότιμους αρχηγούς των πολιτικών μας κομμάτων. Ανεβαίνουν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και «πριμοδοτούν» την εκλογική τους πελατεία, με κατασκευασμένες και πολλές φορές παραπλανητικές ειδήσεις.

Μια άλλη μορφή των γνωστών μας fake news από τους επικριτές των ψεύτικων παραπλανητικών ειδήσεων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες πολιτικών παροχών που δεν υλοποιήθηκαν ούτε στο πιο μεγάλο βάθος χρόνου. Απλά, οι δημιουργοί, πολιτικοί ταγοί μας, μετά τις υποσχέσεις που έδωσαν, προσπαθούν να δικαιολογήσουν την αθέτηση τους. Δεν ανήκουν στη χώρα των «ψευδολόγων», απλά πιστεύουν ότι θα καταφέρουν να κάνουν τα αδύνατα δυνατά. Στη συνέχεια, αποδίδουν τις ευθύνες σε θεσμούς, νέους εξωγενείς παράγοντες, ακόμη και στην κακιά μας μοίρα.

Και οι πολίτες αποκαμωμένοι από τα καθημερινά προβλήματα, παίρνουν βαθιές ανάσες από τις κάλπικες ελπίδες των πολιτικών, τα ολιστικά τους σχέδια, τη δίκαιη ανάπτυξη και τους λοιπούς βερμπαλισμούς. "Έπεα πτερόεντα", μέχρι την επόμενη Δ.Ε.Θ. όπου θα ξανακούσουμε για τη «γη της επαγγελίας». 

Αυτοκριτική δεν ακούμε μέσα από τις ομιλίες που εκφωνούν. Όσοι τους ακούν, δεν την χρειάζονται. Φίλοι τους είναι. Όσο για τους άλλους τους αδιάφορους, τους «απέναντι», δεν υπάρχει λόγος. Ούτως ή άλλως δεν τους πιστεύουν. Άλλωστε το πανηγυράκι στη Δ.Ε.Θ. σε λίγο τελειώνει και γυρίζουμε στη σκληρή πραγματικότητα. Στο ζοφερό παρόν, στη  αντιπολίτευση με υστερικές τσιρίδες, στο κλίμα δυσθυμίας των πολιτών. Των «αφρόνων» ψηφοφόρων, που και στην επόμενη εκλογική διαδικασία θα παραμένουν εκτός κάλπης ή κατ’ εξακολούθηση «άφρονες». Με επιλογές που πάνε τη χώρα και κατ’ επέκταση τη ζωή τους από το κακό στο χειρότερο. Και καταδικάζουν μια κουρασμένη, εξοντωμένη κοινωνία, να "παραμυθιάζεται" με έωλες υποσχέσεις και μεγαλεπήβολα σχέδια.

Η φαρσοκωμωδία στη Δ.Ε.Θ. είναι ακόμη και οι στημένες συνεντεύξεις Τύπου, από όλους τους αρχηγούς που υποτίθεται ότι θα τους «ανακρίνουν» αδέκαστοι δημοσιογράφοι. Την πρώτη ώρα επιλέγονται ερωτήσεις «βούτυρο στο ψωμί» του ερωτώμενου, στη συνέχεια αδιάφορες και γενικόλογες ερωτήσεις, απαγόρευση στους «μη δικούς μας» να ρωτήσουν και κλείνουμε τη συνέντευξη με νέες υποσχέσεις, φούμαρα και «πάλης αγώνες».

Χιλιοπαιγμένα ρεπερτόρια από όλους τους «σωτήρες» του λαού. Κακόγουστη στοχευμένη προπαγάνδα σε ώτα μη ακουόντων. Τα ποσοστά τηλεθέασης των ομιλιών τους αδιάψευστοι μάρτυρες. Και το ακροατήριο κομματικά στελέχη, φρεσκοδιορισμένοι, «κηπουροί και γλάστρες» κατά την προσφιλή φράση σε προηγούμενη κυβέρνηση και όσων είδαν «φως βολέματος» και μπήκαν. 

Προσωπικά πιστεύω ότι ο θεσμός της Δ.Ε.Θ. θα αναβαθμιστεί αν εκλείψουν οι ομιλίες των πολιτικών στο Βελλίδειο. Μην ξεχνάμε ότι είναι εμπορική έκθεση. Θα γλιτώσουμε και από τα έξοδα των μετακινήσεων ανδρών των σωμάτων ασφαλείας, των κρατικών αξιωματούχων και της επανόρθωσης της πόλης από τις καταστροφές. Θα ησυχάσει και η πόλη από την κάθοδο των μυρίων υπαιτίων των δεινών! Θα δούμε και φέτος τι θα γίνει. 

Αν θα έχουμε κάτι διαφορετικό σε σχέση με τις άλλες Δ.Ε.Θ.

 

9+1 Επικοινωνιακές Συμβουλές, στην Τελική Ευθεία ενός Προεκλογικού Αγώνα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Η μάχη των δημοτικών εκλογών ξεκίνησε και οι ευχές για καλή επιτυχία δίνουν και παίρνουν. Εννέα και μία επικοινωνιακές συμβουλές, λίγες ημέρες πριν την ημέρα των εκλογών, για όλους εσάς τους αυτοδιοικητικούς συμβούλους, που θα σας βοηθήσουν να νικήσετε.

Σε λίγο θα μιλήσει η κάλπη και εσείς θα πρέπει από σήμερα κιόλας, να πείσετε τους πολίτες να  επιλέξουν το ψηφοδέλτιο με το οποίο "κατεβαίνετε" και να δώσουν τον πολύτιμο σταυρό στο όνομά σας. 

Στην τελική ευθεία για την κάλπη, συγκεντρώσαμε κάποιους απλούς και  έξυπνους τρόπους για να σας βοηθήσουμε να αξιοποιήσετε σωστά το προεκλογικό χρόνο που απέμεινε. 

Γιατί ποτέ δεν είναι αργά, για να εκλεγείς.

1.       Γνωστοποιήσετε για άλλη μία φορά την υποψηφιότητά σας, στο στενό οικογενειακό περιβάλλον σας, στους φίλους σας, στους γνωστούς αλλά και στο επαγγελματικό σας περιβάλλον.

2.       Κυκλοφορήστε σε όσο το δυνατόν περισσότερες εκδηλώσεις γίνονται στο δήμο σας για να σας γνωρίσουν από κοντά, οι ψηφοφόροι. Μη λυπάστε τις κάρτες και τα έντυπα τα οποία έχετε τυπώσει μοιράστε τα αφειδώς. Αυτά θα σας φέρουν ψήφους.

3.       Ανεβάστε καθημερινά στα social media, τις δράσεις του υποψηφίου συνδυασμού αλλά και τις προσωπικές σας. Με φωτογραφίες ή ακόμη και με βίντεο.

4.       Στείλτε μηνύματα με την ανακοίνωση της υποψηφιότητας σας, σας μέσα από σταθερά και κινητά τηλέφωνα αλλά και μέσα από τα social media.

5.       Στείλτε το προσωπικό σας μήνυμα- αφήγημα, 30-50 λέξεων, γιατί ζητάτε την ψήφο των πολιτών. Πρέπει να ξέρουν. Γιατί να  ψηφίσουν εσάς και όχι κάποιον άλλον.

6.       Κάντε μικρά βίντεο με θέματα που αφορούν τους πολίτες και δώστε τις δικές σας προτάσεις παράδειγμα ένας βρώμικος κάδος ,όταν είστε στην αντιπολίτευση η κάτι παρεμφερές.

7.       Ενεργοποιήστε τους λεγόμενους πυρήνες που έχετε είτε μέσα από τα social media είτε μέσα από το συγγενικό σας περιβάλλον είπε ακόμη και μέσα από τα καφενεία

8.       Τις τελευταίες ημέρες των εκλογών, κάντε επισκέψεις σε σπίτια που δεν είστε σίγουροι αν θα σας ψηφίσουν. Τους είχατε κατατάξει  στους αναποφάσιστους . Αν καταφέρετε να κερδίσετε μία ψήφο, από αυτές στις οικογένειες, τότε η εκλογή σας είναι σίγουρη.

9.       Την ημέρα των εκλογών, βοηθήστε όσους έχουν αδυναμία να πάνε στην κάλπη .Και φυσικά, βάλτε  δικό σας εκλογικό αντιπρόσωπο. Παίζονται πολλά με τα ψηφοδέλτια τα ασταύρωτα η με λιγότερους σταυρούς.

+1. Λόγω του μεγάλου μήκους των ψηφοδελτίων, πολλά τα ονόματα, πολλοί ψηφοφόροι θα προτιμήσουν, για ευκολία, να έχουν στην τσέπη τους σταυρωμένο το ψηφοδέλτιο της επιλογής τους. Χρησιμοποιήστε έξυπνες τεχνικές να πάρουν το δικό σας "σταυρωμένο" ψηφοδέλτιο, χωρίς φυσικά να τους προσβάλετε.

Οι "κούρσες", οι "λαγοί" και τα "πετραχήλια"! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Ζούμε σε έναν πρωτόγνωρο πολιτικό αστερισμό. Οι περισσότεροι πολιτικοί μας χαρακτηρίζονται ως ψυχροί επαγγελματίες της πολιτικής, με μοναδικό κίνητρο τις πλούσιες παροχές της θέσης. Οι πολίτες και το κοινωνικό συμφέρον έρχονται σε δεύτερη θέση. ενώ σημασία και πρωτεύοντα ρόλο παίζει το συμφέρον της ηγεσίας που μεταφράζεται και ως ατομικό συμφέρον.

Σε κρίσιμους αθλητικούς αγώνες στίβου, μεγάλων αποστάσεων αλλά και πολιτικές «κούρσες ηγεσίας» και όχι μόνο, παρατηρείται το «φαινόμενο του λαγού».

Πολιτικές  και αθλητικές προσωπικότητες, που αναλαμβάνουν, καίριους ρόλους για την επίτευξη «ξένων» επιδιώξεων.

Στην πολιτική, οι «πολιτικοί λαγοί», βγαίνουν πάντα μπροστά, με πρόγραμμα και κατόπιν συμφωνίας, έχουν βαθιά συνειδητοποιήσει το ρόλο τους, γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, αλλά λίγο πριν το φίνις, την «κάνουν» με ψιλά πηδηματάκια η και μεγάλα  άλματα, όπως  ένας λαγός, που προσπαθεί να ξεφύγει από το όπλο του κυνηγού η τα φώτα που τον τυφλώνουν!

Ο "πολιτικός λαγός", δεν χρησιμοποιείται μόνο σε κρίσιμες περιόδους «κούρσας» εκλογής αρχηγού κόμματος, όπου μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και ανήθικες πρακτικές, για τη εξουδετέρωση εσωκομματικών αντιπάλων αλλά και σε δολοφονίες χαρακτήρων όταν χρειαστεί. Κάνει προεκλογική καμπάνια, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα. Δεκανίκι στον δεύτερο γύρο. Είναι πολύ αναγκαία η ύπαρξη του "πολιτικού λαγού", για την επιβίωση και μακροημέρευση  και ενός κόμματος εξουσίας αλλά και της αντιπολίτευσης.

Ένας "πολιτικός λαγός", σχεδόν πάντα «φυτρώνει εκεί που τον σπέρνουν», ιδιαίτερα από ένα κυβερνών κόμμα, για να διαφωνήσει έντονα και με θόρυβο, για κάποια κυβερνητική απόφαση ή νομοσχέδιο, που πρόκειται να κατατεθεί, και με τη σκληρή κριτική του να δείχνει ότι αναγκάζει το κυβερνών κόμμα, να διορθώσει τις ατέλειες του, μετρώντας παράλληλα και τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Κι όλα αυτά, χάριν του "πολιτικού λαγού", που έβγαλε το πρόβλημα και στη συνέχεια αποσύρθηκε στο λαγούμι του, στη φωλιά του. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Κι αν κάποια στιγμή θεωρηθούν, οι "πολιτικοί λαγοί", ως γραφικοί φωνακλάδες, αντιρρησίες κομματικών επιλογών και νομοσχεδίων, δείχνουν κατανόηση περιμένοντας την επιβράβευση από τον αρχηγό της παράταξης για το ρόλο τους ως πετυχημένοι "πολιτικοί λαγοί". Άλλωστε περιμένουν και τα «πετραχήλια», την νόμιμη αμοιβή, κάποιο αξίωμα.

Σε  πολιτικές «κούρσες», με πλήθος υποψηφίων, για την ανάδειξη αρχηγού κόμματος, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να χρησιμοποιηθούν περισσότεροι του ενός "πολιτικοί  λαγοί",  φυσικά μετά από τις συμφωνίες που έχουν γίνει για την επόμενη μέρα. Ο «πολιτικός λαγός» θα δουλέψει  με τον συμφωνηθέντα τρόπο, περιορίζοντας τον αριθμό των ψήφων  στα αντίπαλα στρατόπεδα, βοηθώντας παράλληλα και ψυχολογικά, τον εντολέα του. Φυσικά τίποτα δεν αποκλείει, ο «πολιτικός λαγός» να ξεστρατίσει και να αποφασίσει να τερματίσει και να κερδίσει και την «κούρσα»!

Το δύσκολο για να χρησιμοποιηθεί ένα πολιτικός ως "λαγός", είναι ότι πρέπει να τον εμπιστεύονται. Να είναι αξιόπιστος, δοκιμασμένος κάποια άλλη στιγμή, στον ίδιο ρόλο και να "μιλάει" προσεκτικά, ώστε να μην «καρφωθεί» σε κάποια συζήτηση με δημοσιογράφους.

Αποτέλεσμα, οι "λαγοί" να είναι περισσότεροι από τους κυνηγούς και τα "πετραχήλια" να περιμένουν να απονεμηθούν  στους πιο αποτελεσματικούς "λαγούς"!

 

Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές!!!

 

Αυτοδιοικητικοί. Αυτό το καλοκαίρι να είστε σε επιφυλακή! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

 

«Οργώστε» τις παραλίες. Η πολιτική του μέλλοντος είναι μια πρόσμιξη της πολιτικής και του λάιφ στάιλ. Ζούμε σε μια άκρατη μιντική εποχή όπου το σύνθημα το κάθε πολιτικού «είμαι ένας από εσάς», και είναι το απαραίτητο επικοινωνιακό εργαλείο. Είμαι δίπλα σας, είμαι μαζί σας, είμαι ο υποψήφιος της διπλανής πόρτας, κάνω ότι κάνετε. Είναι μερικές από τις νέες πρακτικές επικοινωνίας που ακολουθούνται από όλους τους αυτοδιοικητικούς.

«Οργώστε το καλοκαίρι», είναι η συμβουλή όλων των ανθρώπων της επικοινωνίας, στους υποψήφιους. Επικοινωνήστε με τους ψηφοφόρους μέσα από τα social media, αλλά και δια "ζώσης" όπου κι αν βρίσκονται. Από την Ραφήνα, τη Μύκονο μέχρι την Παναγία Σουμελά και το αντάμωμα των Σαρακατσάνων. Επισκεφθείτε όλες τις εκκλησίες, πανηγύρια, εξοχικά εκκλησάκια που γιορτάζουν. Χορέψτε και γλεντήστε μαζί με τους ψηφοφόρους σας.

Οι εκλογές σε λιγότερο από τρεις μήνες έρχονται. Δεν θα εκλεγείτε μόνο από το γυαλί της τηλεόρασης ή τους τοίχους των social media. Η προσωπική επαφή θα σας δώσει περισσότερους ψήφους και τη νίκη. 

Κρατείστε ακόμα και το "μαντήλι" να χορέψει ο ψηφοφόρος. 

Εσείς θα κάνετε διακοπές και θα χορέψετε του χρόνου ως νικητής.

Και μερικές συμβουλές επικοινωνίας για να κερδίσετε καλοκαιριάτικα ψήφους.

• Ετοιμάστε έντυπα που σχετίζονται με το καλοκαίρι, όπως για την αποφυγή εγκαυμάτων από τον ήλιο και ιδιαίτερα για την προστασία των παιδιών. Μοιράστε τα στις παραλίες.

• Δείξτε την περιβαλλοντική σας ευαισθησία, μοιράζοντας χάρτινες σακούλες για να διατηρηθούν οι παραλίες καθαρές. 

• Στις πολύ ζεστές μέρες, μοιράστε μπουκαλάκια με νερό, καπελάκια, ομπρελίτσες καθώς και οδηγίες για τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση «πνιγμού» των λουομένων.

• Χρησιμοποιείστε τις τεχνικές του e-mail marketing, στέλνοντας στη λίστα των e-mails ευχαριστήριες κάρτες για καλές διακοπές ή για καλή επιστροφή από τις διακοπές.

• Δημιουργείτε έξυπνα προσωπικά video, προβάλλοντας περιοχές του τόπου σας και προσκαλώντας επισκέπτες. Θα εκτιμηθεί από τους ψηφοφόρους σας.

Οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, θα διεξαχθούν κάτω από ένα νέο εκλογικό σύστημα και νέες εκλογικές συνθήκες και του πολιτικού μας προσωπικού. Και μην ξεχνάτε. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές τον πιο σημαντικό ρόλο στα κριτήρια επιλογής από τους πολίτες παίζουν, η προσωπικότητα του υποψήφιου, η ομάδα του ψηφοδελτίου, το πρόγραμμα του συνδυασμού, το αφήγημα και τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν για να γίνει η επικοινωνία. Αλλά, το πιο σημαντικό μέσον είστε εσείς,  ο υποψήφιος και η επικοινωνία σας με το κοινό.

 

Το παιχνίδι της διαδοχής. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

 

 Η ιστορία έχει δείξει ότι οι αλλαγές αρχηγών κομμάτων εξουσίας, γίνονται πάντα μετά από μια βαριά ήττα που έχει δυσκολίες στη διαχείριση και ιδιαίτερες δυσκολίες στην ενότητα του κόμματος. Τα δαχτυλίδια της διαδοχής δίνονται με πολλούς τρόπους, άμεσους και έμμεσους.

Κεραυνός εν "αιθρία" έπεσε και στο δικό μας πολιτικό στερέωμα. Πριν ακόμη καθίσει η σκόνη της βαριάς ήττας και πριν οι δημοσιολόγοι και πολιτικοί αναλυτές «φωτίσουν» την επόμενη μέρα, ήρθε η παραίτηση του αρχηγού του πολιτικού κόμματος της βαριάς ήττας, με μια σιβυλλική δήλωση. «Αποχωρώ αλλά θα μείνω παρών και τώρα και μετά». Και η πολιτική ατζέντα των θερμών ημερών του καλοκαιριού άλλαξε. Από την επόμενη ημέρα της διαχείρισης ήττας περάσαμε στις διαδικασίες εκλογής του νέου αρχηγού. Όσο για τον παραιτηθέντα αρχηγό, θα παρευρίσκεται στα ορεινά έδρανα του Κοινοβουλίου και θα εκφράζεται μέσω κύκλων! Τακτική γνωστή.

Το έργο έχει ξαναπαιχτεί. Αρχηγός φευγάτος αλλά όχι απών. Όπως ο «Νέστωρ», ο σοφός και συνετός «Νεογέροντας» που οι συμβουλές του θα ακούγονται με σεβασμό.

Και έτσι το παιχνίδι της διαδοχής ξεκίνησε μεσούσης της καλοκαιρινής περιόδου, με την πολιτική «πιάτσα» να θεωρεί ότι είναι πολύ δύσκολο να μπορέσει να κρατήσει ο νέος αρχηγός τα ποσοτικά και ποιοτικά κομματικά κεκτημένα του προηγούμενου. 

Ήδη μπαίνουν στο παιχνίδι, στην «κούρσα» της διαδοχής ορισμένα ονόματα πρωτοκλασάτων στελεχών του κόμματος, να «παίξουν» ως διάδοχοι, δελφίνοι, εν δυνάμει αρχηγοί, διαφόρων τάσεων και συνιστωσών. Από προεδρικούς μέχρι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Με καλά βιογραφικά αλλά μικρό βεληνεκές στην κοινωνία,Δεν κάνουν "γκελ" όπως λέγεται.

Στο ποιος θα πάρει το δαχτυλίδι,  μπαίνουν ήδη αρκετά στοιχήματα. Στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές κόμματος εξουσίας, είχαμε σκληρές μάχες και ανατροπές, μέχρι να δοθεί το δαχτυλίδι στο αουτσάιντερ.

Στις μέρες μας η απροσδόκητη εξέλιξη φέρνει στο προσκήνιο ούτε έναν, ούτε δύο, αλλά περισσότερους από πέντε υποψήφιους αρχηγούς,  ο καθένας με την ιστορία, τις χάρες, τα "βαρίδια"και αδυναμίες που κουβαλάει.

Το ποιο σημαντικό στις νέες εσωκομματικές εκλογές, είναι το εκλογικό σώμα και ο χρόνος που θα στηθούν κάλπες. Μέσα στο καλοκαίρι και στις παραλίες ή μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, μια και ούτως ή άλλως είναι χαμένη υπόθεση για το κόμμα.

Στην περίπτωση μεγάλου αριθμού υποψηφίων αρχηγών ισχύει ότι και στους αγώνες δρόμου μεγάλων αποστάσεων, το σύστημα των «λαγών» θα παίξει σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

 

Το παιχνίδι της διαδοχής δεν είναι ποτέ καθαρό. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη πολλαπλασιάζονται όσο πάμε προς την κάλπη και οι προσπάθειες πολιτικής εξόντωσης πληθαίνουν. Γι αυτό όταν μπαίνεις σε ναρκοπέδιο κινείσαι με ελιγμούς!

 

Και στην πολιτική, η ζωή είναι στιγμές! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης(Σ.Ο.Π.Α)

 

Οι  εθνικές εκλογές πέρασαν στην ιστορία. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί αναλυτές, διανοούμενοι και επικοινωνιολόγοι, αναλύουν τις στρατηγικές νικητών και ηττημένων αλλά με πολλά λόγια! Φλυαρούν ακαταπαύστως! 

Στην εποχή της υπερπληροφόρησης, πόσοι διαβάζουν τα κατεβατά, τα «σεντόνια» των βαθυστόχαστων δήθεν άρθρων, που φιλοξενούνται καθημερινά σε παραδοσιακά και νέας τεχνολογίας έντυπα; Όπως και το άρθρο που διαβάζετε!

Το ενδιαφέρον των αναγνωστών έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Πολιτικοοικονομικές αναλύσεις, αδιάκοπος βομβαρδισμός πληροφοριών, γλωσσικών εμμονών σε φραστικά τερτίπια, ακαταλαβίστικα για τους περισσότερους αναγνώστες, παραληρήματα, σφραγίζονται με τον τίτλο «αδιάφορα».

Η ευθύνη βαρύνει τους ίδιους τους συντάκτες των άρθρων. 

Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και στη διάχυση των πληροφοριών και ειδήσεων. 

Ο αναγνώστης κάθε τυπωμένου κειμένου, ειδησεογραφικού, πολιτικού, ενημερωτικού, θέλει να έχει τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισης, όπως είναι η αντιμετώπιση από την τηλεόραση. 

Πληθώρα ειδήσεων σε μικρό χρόνο. Εύπεπτος λόγος, ταχύτητα ενημέρωσης, ένας «φαύλος κύκλος» πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων. 

Από την ελληνοτουρκική κρίση μέχρι τον γάμο ενός σελέμπριτι. Και όλα αυτά κρίνονται από τους επαΐοντες των τηλεοπτικών ειδήσεων σαν διάφορα, αλλά όχι αδιάφορα.

Η δεξαμενή της τηλεθέασης, έχει μεγάλο εύρος ενδιαφερόντων τηλεθεατών. 

Από ενεργούς πολίτες, απολιτίκ, ακτιβιστές, μέχρι θεσμικούς παράγοντες, καθηγητές πανεπιστημίων και πάσης φύσεως παρατρεχάμενους στο τηλεοπτικό ζάπινγκ.

 

Στον καθημερινό τηλεοπτικό μαραθώνιο της «σαχλαμάρας» με τις φανφάρες 

και τα φούμαρα που εκστομίζουν για να ξεχωρίσουν διάφοροι φερόμενοι και ως ειδικοί, στα αδιέξοδα και ζέοντα προβλήματα της χώρας, όπως το ουκρανικό,  ελληνοτουρκικό, μεταναστευτικό, προσφυγικό, ενεργειακό, ακρίβεια και άλλα της επικαιρότητας, οι τηλεθεατές έχουν ένα μόνο όπλο άμυνας. Το τηλεκοντρόλ!

Σε πιθανή ερώτηση «φωτεινά μυαλά» ή «πρακτικά μυαλά» στην πολιτική, η απάντηση είναι απλή. Χορτάσαμε από «φωτεινά μυαλά» με μεταπτυχιακά και ντοκτορά που μας εκπαιδεύουν, μας διδάσκουν και μας καθοδηγούν μόνο «επί χάρτου». Θέλουμε «ψημένους» πολιτικούς, θέλουμε μάνατζερ, θέλουμε «βοσκούς» που ξέρουν να οδηγούν το «ποίμνιο». Να δίνουν μάχες στα προκεχωρημένα χαρακώματα και όχι στα της οπισθοφυλακής!

Να είναι οι κυβερνώντες προμηθείς και όχι επιμηθείς.

Άγραφοι νόμοι. Στην πολιτική μεγαλύτερη δύναμη από την προπαγάνδα έχουν οι βιωματικές εμπειρίες. Ζούμε στην εποχή του story telling και το χειροπιαστό παράδειγμα υπερτερεί όλων των μορφών επικοινωνίας. Και ένας ακόμη άγραφος νόμος. 

Αν ένας πολιτικός θέλει να μείνει στην ιστορία, θα πρέπει κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας, εκτός από το να ακολουθεί υπεύθυνη πολιτική στάση, πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όταν πρόκειται να πάρει, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, μια ιστορική απόφαση που θα «ταυτιστεί» μαζί του. 

Και για κάθε πολιτικό, υπάρχει μόνο μια ιστορική στιγμή. Κάποιοι «έπιασαν» τη στιγμή, κάποιοι άλλοι την «έχασαν» γιατί δεν την είδαν, ή «κιότεψαν». 

Και στην πολιτική, η ζωή είναι στιγμές!

Δεν γνωρίζω αν αυτή η νέα απλή άσκηση γραφής και παρουσίασης ενός πολιτικού άρθρου, βρει μιμητές.

Θέλω όμως να πιστεύω ότι αξίζει το χαρτί και μελάνι της εκτύπωσης! 

Και φυσικά, αξίζει να διαβαστεί.

 

Τίτλοι τέλους. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

Μια εβδομάδα τώρα και όλοι ασχολούνται με το τραγικό ναυάγιο στην Πύλο, την ακύρωση του debate των πολιτικών αρχηγών και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Τα αποτελέσματα της Κυριακής, λίγο πολύ γνωστά και αναμενόμενα.

Πρωτιά του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και μικρό ερωτηματικό για το μέγεθος της αυτοδυναμίας της, αξιωματική αντιπολίτευση παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, με ολίγη πτώση των ποσοστών της πρώτης Κυριακής των εκλογών ή ολίγη άνοδος και το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ το πιθανότερο είναι να βρεθεί στην τρίτη θέση.

Μεγάλα ερωτηματικά είναι το πόσα και ποια κόμματα, από τα λεγόμενα μικρά θα πάρουν το εισιτήριο για τη Βουλή. Αλλά Κυριακή "κοντή" γιορτή και θα δοθούν όλες οι απαντήσεις.

Και μαζί θα πέσει και η αυλαία των εκλογών, χωρίς σπέσιαλ εφέ και χωρίς πολλούς από τους πρωταγωνιστές να βγουν στη σκηνή για το τελευταίο χειροκρότημα.

Θα γραφτούν τίτλοι τέλους για πολλούς και ίσως η αποχώρηση τους να γίνει

από την πίσω πόρτα της πολιτικής σκηνής.

Φυσικά, τίτλοι τέλους έχουν πέσει για αρκετά πρωτοκλασάτα πολιτικά ονόματα, το βράδυ των εκλογών της πρώτης εκλογικής αναμέτρησης του Μαΐου. Μοναδική τους ελπίδα "διάσωσης", η άνοδος των ποσοστών του κόμματος τους, στις νέες εκλογές.

Τέλος εποχής είχαμε και για πολλούς κομματικούς συνδυασμούς και Προεδρίες κομμάτων, μια και το σύστημα της απλής αναλογικής, που θα τροφοδοτούσε με ψήφους τα λεγόμενα μικρά κόμματα, δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αντίθετα μάλιστα!

Με το νέο σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, δεν υπάρχουν πιθανότητες να μπουν στη Βουλή τα περισσότερα από τα μικρά κόμματα. Ίσως να διασωθούν κάποια κόμματα, με ποσοστά λίγο πάνω από τα όρια εισόδου στη Βουλή. Δύο-τρία το πολύ.

Προβλέπεται ένα πολιτικό «θερμό» καλοκαίρι, με νέα συνέδρια των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, εκλογή νέων Προέδρων και νέα μέλη θεσμικών οργάνων.

Νέες στρατηγικές σε επίπεδο πολιτικής επικοινωνίας, αλλά και εφαρμοσμένης πολιτικής. Ακόμη και πολύ πιθανό νέο όνομα κόμματος, για την στέγαση των «αστέγων» πολιτών και νέα ιδεολογική στόχευση.

Από τη Δευτέρα των εκλογών, «ο καιρός γαρ εγγύς» για να παρθούν καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον των πολιτικών προσώπων και των κομμάτων. Οι τίτλοι τέλους, γράφτηκαν!

 

Το “κύκνειο” άσμα των πολιτικών την επόμενη ημέρα των εκλογών! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

«Η αχαριστία έναντι των μεγάλων ανδρών είναι το χαρακτηριστικό των μεγάλων λαών», δήλωνε πριν από εκατοντάδες χρόνια ο δικός μας Πλούταρχος. Και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το ζούμε. Σε λίγες ημέρες, στην κεντρική πολιτική σκηνή και σε λίγους μήνες, στην αυτοδιοίκηση. Μάτσο, οι άνεργοι πολιτικοί στα ύψη το κλίμα δυσθυμίας τους για τους «αχάριστους» πολίτες και το "σύστημα"!

Πάντα προηγούνται οι πολίτες, γιατί αυτοί φταίνε, που δεν κατάλαβαν το λόγο και τα έργα του αποτυχόντος στις εκλογές πολιτικού προσώπου. Και ακολουθεί το "σύστημα". Μετεκλογικές υστερικές τσιρίδες, από πολιτικούς τεράστιου βεληνεκούς, μόνο κατά την άποψη των οικογενειών τους! Πολιτικά πρόσωπα, που έχουν στο τσεπάκι την εύκολη δικαιολογία ότι «στοχοποιούμαι αλλά δεν ευθύνομαι».
Οι «άφρονες ψηφοφόροι» και η "παραπλανημένη" κοινωνία, θα μετανιώσουν πικρά, επικολυρικές δηλώσεις, φιλοσοφικοί στοχασμοί, ανούσιοι και βαρύγδουποι μελοδραματισμοί. Μια συλλογική τύφλωση αποτυχημένων να εκλεγούν, πολιτικών, που κάποιοι οδηγούνται σε πολιτική απομόνωση, συνταξιοδότηση αλλά και πολύς ο φόβος μήπως βρεθούν κάποια στιγμή, δικαιολογημένα η μη, σε καγκελόφραχτα παράθυρα  από όπου θα βλέπουν τον κόσμο ριγέ!
Από τα δρύινα γραφεία, τους παχυλούς μισθούς, τα προνόμια εξουσίας, στη μίζερη καθημερινότητα, στους μπλοκαρισμένους από την κίνηση δρόμους, στην ανωνυμία, στη λήθη.
Μια δύσκολη προσαρμογή, η έλευση του κύκνειου άσματος μιας μακρόχρονης εμπλοκής στα κοινά. Άτιμο πράγμα η ήττα στην πολιτική . φέρνει τα πάνω κάτω. Τα μέσα, έξω!
Μέγιστο μάθημα. Και η πιο επώδυνη και σκληρή ήττα, μπορεί να γίνει εποικοδομητική, όταν συνοδεύεται από αυτοκριτική, ανάληψη ευθυνών και από το σπάνιο ήθος του πολιτικού. 
Η ζωή ενός πολιτικού μοιάζει με καρδιογράφημα και έχει θεατρικό ενδιαφέρον περισσότερο από τη νίκη ή ήττα.  Ο τρόπος της διαχείρισης της ήττας, θα επηρεάσει και το μελλοντικό come back όποτε αυτό επιχειρηθεί.
Το αξιοπρεπές παρελθόν είναι από τα πιο βασικά υλικά για την οικοδόμηση ενός πετυχημένου μοντέλου πολιτικού στο μέλλον.  Πολιτικοί μη «νυχτωθείτε» σε άλλους δρόμους συνωμοσιολογίας, ραδιουργίας και υπονόμευσης. Μακριά από το μακροβούτι στην εσωστρέφεια. Θα σας πάει πίσω και υπάρχει ο κίνδυνος να χάσετε πάλι.
Αν οι πολίτες σας άφησαν «εκτός», θα πρέπει να τα σκεφτείτε όλα από την αρχή.  Χρειάζεται γερό στομάχι, απέραντη υπομονή και πιθανόν θεαματική αλλαγή πολιτικής πίστας!

Αντίθετα με το πολιτικό ένστικτο επιβίωσης της κοινωνίας, που αργεί βασανιστικά να πάρει μπροστά, εσείς, οι άνεργοι πολιτικοί, θα πρέπει να ανάψετε φουλ τις μηχανές επανεκλογής σας. Οι μνηστήρες των θέσεων εξουσίας πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο.

Μην καθυστερήσετε όταν φτάσει η ώρα!

 

Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγου-Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

Το «εκλέγεσθαι» από σημαντικό αριθμό νέων υποψήφιων πολιτικών, στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ακολουθεί,  αποτελεί για πολλούς μια ευχάριστη έκπληξη, ιδιαίτερα για όσους πιστεύουν στην ανακυττάρωση, ανανέωση του αυτοδιοικητικού δυναμικού της χώρας μας. Και δεν περιορίζεται η λέξη νέος αυτοδιοικητικός μόνο στα ηλικιακά χαρακτηριστικά της νιότης. Άλλωστε, γενικά στην πολιτική είναι αναγκαία η ηλικιακή ισορροπία στη σύνθεση του πολιτικού προσωπικού. Καταξιωμένοι επιστήμονες, πετυχημένοι επιχειρηματίες, μέλη ακτιβιστικών οργανώσεων, εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών προσελκύονται από τα θέλγητρα της εξουσίας είτε εξαιτίας της κοινωνικής απαίτησης του εκλογικού σώματος είτε από την αίγλη που αποπνέει το επιδιωκόμενο αξίωμα, είτε από πραγματική πρόθεση προσφοράς προς το κοινωνικό σύνολο. Υπάρχει πλούσια αρθρογραφία και βιβλιογραφία για τα χαρακτηριστικά του επιτυχημένου πολιτικού. Ωστόσο, δεν είναι όλοι κατάλληλοι να παραμείνουν στην πολιτική και η επιτυχία τους δεν είναι εγγυημένη. Πολλοί εξωτερικοί παράγοντες παίζουν ρόλο όπως συγκυρίες, συμμαχίες, τύχη, το timing κλπ. Όμως, κάποια από τα χαρακτηριστικά αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες εκλογής του υποψήφιου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ή και για κάθε είδους εκλογική αναμέτρηση.

 

1.       Μελετήστε προσεκτικά το πολιτικό τοπίο. Δουλέψτε με τη μέθοδο που δουλεύουν οι μαρκετίερς σε όλο τον κόσμο την s.w.o.t analysis. Πατήστε πάνω της και βρείτε την στρατηγική που χρειάζεστε. Φυσικά στις εκλογές πάντα υπάρχει «ρίσκο». Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά μεταξύ του «αλόγιστου» ρίσκου και του «λελογισμένου». Μελετήστε το πολιτικό περιβάλλον, τον εαυτό σας, διαβάστε τις προθέσεις των ψηφοφόρων, αξιολογείστε τους αντιπάλους σας και ζυγίστε τις πιθανότητες εκλογής σας. Το πολιτικό timing πρέπει να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην απόφαση σας. Μελετήστε το.

 

2.       Αποφασίστε άμεσα. Μην κωλυσιεργείτε συζητώντας με φίλους, γνωστούς, συγγενείς σε ατέρμονες συναντήσεις. Ήδη απομείνανε μόνο 4 μήνες. Πάρτε γρήγορα την απόφαση και κάντε πρώτοι το βήμα μπροστά, σε σχέση με τους αντιπάλους σας. Όσο πιο γρήγορα, ξεκινήσετε τις χειραψίες με τα μέλη του εκλογικού σας σώματος τόσο περισσότερες χειραψίες θα κάνετε και τόσες περισσότερες ψήφους θα κερδίσετε!

 

3.       Κάντε επικοινωνία με «πλήρες νόημα». Μετατρέψτε το πολιτικό σας όραμα και προτάσεις σας που πιστεύετε ότι είναι ικανά να αναμορφώσουν ριζικά τη ζωή των κατοίκων του Δήμου, της Περιφέρειας, σε επικοινωνιακά μηνύματα πλήρη και με τέτοιο τρόπο ώστε να πείσετε το εκλογικό σας σώμα για την ορθότητα τους.

 

4.       Ο από μηχανής Θεός είστε Εσείς! Μην περιμένετε από θαυματοποιούς επικοινωνιολόγους, από συζητήσεις σε τηλεοράσεις, από συνεντεύξεις σε εφημερίδες, ή από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως facebook, twitter και άλλες να σας φέρουν τον βασικό «κορμό» των συνολικών ψήφων σας. Απλά, θα συνεισφέρουν στην δική σας σκληρή δουλειά και καθημερινή επαφή με τους συμπολίτες σας. Φυσικά, οι λεγόμενοι «ψηφοσυλλέκτες» συνεργάτες είναι επιθυμητοί αλλά μην ξεχνάτε ο από μηχανής Θεός είστε Εσείς. Ο Υποψήφιος. 5.Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από όσους πιστεύουν ότι υπάρχει το επάγγελμα πολιτικός η Δήμαρχος. Φυσικά και υπάρχουν Δήμαρχοι και Πολιτικοί, με μακροχρόνιες καριέρες που στα μάτια όμως των πολιτών, φαίνονται  επαγγελματίες πολιτικοί.  Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής. Φορτώνει με άγχος, πίεση, ανασφάλεια, εγκυμονεί κινδύνους για τη ψυχική υγεία του υποψήφιου, αλλάζει τις προτεραιότητες του και της οικογένειας του περιορίζει τα ενδιαφέροντα και εγκλωβίζει όλες τις συμπεριφορές προσωπικές και κοινωνικές του υποψήφιου. Ιδιαίτερα σε μια φορτισμένη προεκλογική περίοδο, ο τρόπος ζωής ενός υποψήφιου μοιάζει με τον τρόπο ζωής ενός γυρολόγου!

5.       Αλλά έχει και τα καλά της!