Συνηθίσαμε! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ. Επικοινωνιολόγος- Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

 

Συνηθίσαμε, στα ''Βατερλό'' της κυβέρνησης σε κάθε κρίση, στεγαστικής πολιτικής, ακρίβειας, υγείας, κράτους δικαίου και ασφάλειας πολιτών και περιουσιών και άλλες.

Συνηθίσαμε, να ακούμε για την μάστιγα της κερδοσκοπίας και μάλιστα αχαλίνωτης, την έλλειψη του κοινωνικού κράτους, την ανεξέλεγκτη πολιτική του Airbnb καθώς και τους μισθούς Βουλγαρίας που δεν φτάνουν ποτέ για να περάσει ένα νοικοκυριό το μισό μήνα.

Συνηθίσαμε, να ακούμε για μικρά καλάθια και χαμηλές προσδοκίες της κυβέρνησης στην Δ.Ε.Θ από την αντιπολίτευση και στοχευμένα μέτρα στήριξης της οικογένειας από την κυβέρνηση.

Συνηθίσαμε, στην παντελή απουσία ενός ισχυρού αντιπάλου, με αποτέλεσμα το κυβερνών κόμμα να εμφανίζεται ως κυρίαρχος στο πολιτικό σκηνικό και παρά τα πάσης φύσεως ανοιχτά θέματα της κοινωνίας, η φθορά της να είναι μικρότερη από την αδυναμία των αντιπάλων της. 

Συνηθίσαμε, να ακούμε για την εικόνα του λεγόμενου ''επιτελικού κράτους'', το οποίο όταν χρειάστηκε απέτυχε να αντιμετωπίσει τις κάθε είδους φυσικές καταστροφές, 

πλημμύρες, πυρκαγιές, τραγωδίες και άλλα φοβερά πλήγματα. Και πάντα, η ίδια εικόνα της επανεκκίνησης των κυβερνητικών οργάνων, με διαγγέλματα ή από το βήμα της Δ.Ε.Θ κάθε χρόνο.

Συνηθίσαμε, να ζούμε με την πεποίθηση ότι τα προβλήματα μας, δεν λύνονται και πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Δεν περιμένουμε ούτε τον από μηχανής ''Θεό'' ούτε από τον από μηχανής ''Άνθρωπο''. Δεν εμπιστευόμαστε αυτούς που είναι εξουσιοδοτημένοι να τα λύσουν και ιδιαίτερα όσους ψηφίζουμε για να τα λύσουν. Απογοήτευση μετά την προσδοκία.

Συνηθίσαμε, στην φιλονικία με την κοινή λογική μέσα από τα social media, πολιτικών και πολιτών, για κάθε είδους πρόβλημα που καλούμαστε να λύσουμε. Ακόμη και αν το punic button σώζει ζωές και αν το 112 σημαίνει εκκενώστε την χώρα. Άχαρες αναρτήσεις από ανίδεους που κάνουν τους ειδικούς. 

Συνηθίσαμε, στην απομυθοποίηση λέξεων, φράσεων, αξιών, εικόνων της πραγματικής ζωής και του κόσμου που ζούμε, με τον κόσμο των social media, που καθρεφτιζόμαστε. Απομυθοποίηση ακόμη και πολλών ιστορικών προσώπων. Μία νέα κουλτούρα, η λεγόμενη woke  κουλτούρα κυριαρχεί στα media, παραδοσιακά και νέα. 

Συνηθίσαμε, να συμβιβαζόμαστε στο ''λίγο'' των διακοπών, στην πολιτική φτώχεια, στην απουσία σχεδίων για το αύριο, το δικό μας και των παιδιών μας. 

Συνηθίσαμε σε μία καθημερινή θλίψη διαρκείας, ξεχνώντας την ιστορική ρήση 

''το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη''. 

Συνηθίσαμε στην πολιτική Σαμσών,  από τους πολιτικούς την πολιτική "αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων".

Συνηθίσαμε, να βλέπουμε αντισυστημικούς πολιτικούς να μπαίνουν με την πρώτη ευκαιρία 

στο σύστημα, για να εισπράξουν με τη σειρά τους, αναπτυξιακό μέρισμα όπως η ελίτ 

και οι ολιγάρχες!

Αλήθεια θα έχουν άδικο οι πολίτες να γυρίζουν την πλάτη τους στη θέα πολιτικών;

Μήπως είναι μια νέα μορφή ήρεμης διαμαρτυρίας, στο πολιτικό προσωπικό της χώρας;

 

Έξυπνες τεχνικές επικοινωνίας στις δημόσιες εμφανίσεις ενός πολιτικού. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις ενός πολιτικού ξεκινάνε από το πρωί, από την ώρα που θα βγει στο δρόμο μέχρι την ώρα που θα επιστρέψει, στο προσωπικό, ιδιωτικό του χώρο, στο σπίτι του.

Σε καθημερινή βάση οι πολιτικοί δίνουν εξετάσεις σε ένα δύσκολο κοινό, από αδιάφορο μέχρι απειλητικό και αρκετά ψαγμένο. Από ένθερμους ψηφοφόρους μέχρι πολέμιους. Στα μέσα επικοινωνίας αλλά και σε συγκεντρώσεις. Χρησιμοποιείστε μικρές και έξυπνες επικοινωνιακές συμβουλές – τεχνικές στην καθημερινότητα των δημόσιων εμφανίσεων σας.

Ειδικά αν ανήκετε στην κατηγορία Υποψήφιων Προέδρων πολιτικού κόμματος.

• Αποφύγετε να μετακινείστε με πολυτελή αυτοκίνητα και με μεγάλη συνοδεία «αυλής». Μικρά αυτοκίνητα, πάντα καθαρά και πάντα συνοδηγός. Αποφύγετε να κάθεστε στο πίσω κάθισμα. Φοράτε πάντα τη ζώνη ασφαλείας. Έτσι, δείχνετε τα πόσο νομοταγής είστε.

• Δεν περιμένετε να σας ανοίξουν την πόρτα για να κατεβείτε. Ανοίγετε μόνοι σας κι αν κάποιος απ’ έξω το επιδιώξει, κλείστε την μετά μαζί του. Δείχνει σεμνότητα και φιλικότητα.

• Αν συνοδεύεστε από σύζυγο ή άλλο συγγενή, φροντίστε για την διακριτική παρουσία του. Η κομπορρημοσύνη των συγγενών των πολιτικών, επηρεάζει αρνητικά την εικόνα σας. Προσοχή, και σε πιθανή προκλητική ένδυση.

• Αν έχετε ασθενή μνήμη «χρυσόψαρου», να συνοδεύεστε πάντα από συνεργάτες σας γνωστούς για τη μνήμη «ελέφαντα». Θα σας βγάλει από τα δύσκολα αρκετές φορές. Οι πολίτες – ψηφοφόροι και ιδιαίτερα τα κομματικά στελέχη αρέσκονται να τους αποκαλείτε με τα μικρά τους ονόματα όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό.

• Να έχετε πάντα ένα καλό λόγο και για τις γυναίκες και για τους άνδρες που συναντάτε στο δρόμο ή στην εκδήλωση. Αποφύγετε χιουμοριστικές ατάκες. Δεν έχουν όλοι την αίσθηση του χιούμορ.

• Κρατείστε την ψυχραιμία σας όταν κάνετε κάποιο λάθος ή σας κάνουν μια ερώτηση δύσκολη ή ακόμη και προσβλητική. Με χιούμορ ή με μια έξυπνη ατάκα ή «γύρισμα» του λόγου μπορείτε να βγείτε κερδισμένοι.

• Πάντα το «εμείς», ποτέ το «εγώ». Δείξτε το συλλογικό τρόπο της σκέψης σας και αποφύγετε να ταυτιστείτε με την εικόνα του «εγώ» στην πολιτική.

• Μιλήστε με τη γλώσσα του σώματος. Τονίστε με κινήσεις τα λεγόμενα σας, τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ομιλίας σας.

• Δώστε «τροφή» στους δημοσιογράφους που παρευρίσκονται. Βγάλτε ειδήσεις που θα «παίξουν» στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο.

• Κλείστε τη δημόσια επικοινωνία σας με το ΕΣΕΙΣ. "Εσείς είστε η δύναμη μου, η φωνή μου. Εσείς μας οδηγείτε". Στο κοινό αρέσει πάντα να είναι το κέντρο της προσοχής του πολιτικού, έστω κι αν κατά βάθος γνωρίζει ότι αυτό είναι ουτοπικό.

Οι Υποψήφιοι Πρόεδροι που σε λίγους μήνες θα κριθούν από τους πολίτες, πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι οι καλύτερες και πιο ξένοιαστε διακοπές είναι μετά τις εκλογές.

Πολλές ευχές για καλές διακοπές!

 

Δεξιότητες για να κερδίσετε σε μια «κούρσα» διαδοχής. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 Η πολιτική «πιάτσα» θεωρεί πολύ δύσκολο να γίνει κάποιος αρχηγός κόμματος αν δεν είναι από οικογένεια, από τζάκι για να πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής ή το κληρονομικό δικαίωμα ψήφου. Κατά καιρούς ακούγονται ορισμένα ονόματα πρωτοκλασάτων στελεχών κομμάτων, να «παίζουν»  ως διάδοχοι, δελφίνοι και εν δυνάμει αρχηγοί, του ενός ή του άλλου κόμματος.

Η ιστορία έχει δείξει ότι αλλαγές αρχηγών κομμάτων γίνονται είτε μετά από μια βαριά ήττα είτε μετά από αδυναμία ενός κόμματος να ανεβάσει τα ποσοστά του και να αναδειχθεί σε ηγεμονική θέση. Η αντικατάσταση του αρχηγού θεωρείται επιβεβλημένη και αναγκαία για μια νέα αρχή του κόμματος και εσωτερική ανασυγκρότηση κι έτσι αρχίζει το παιχνίδι της διαδοχής.

Ποιος θα είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος, ποιόν και γιατί θα ψηφίσει η κομματική βάση;

Θα είναι η εικονική πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει τα ΜΜΕ ή η πραγματικότητα που έχει ανάγκη ο κομματικός συνδυασμός από ένα νέο υποψήφιο αρχηγό.

Ας εξετάσουμε κάποιες βασικές δεξιότητες που οδηγούν στην κορυφή της ηγεσίας ενός κόμματος.

Το όνομα του υποψηφίου. Για όλους όσους ασχολούνται με το μάρκετινγκ κάθε προϊόν  πουλάει πρώτα με το όνομα του. Οι πολιτικοί που είναι γνωστοί με το μικρό τους όνομα, θεωρούνται πιο «δικοί» μας και είναι σίγουρα πιο εύκολο να προτιμηθούν. Όμως το πολιτικό σύστημα αλλάζει, οι ψηφοφόροι ξυπνάνε, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν και το όποιο όνομα δεν αρκεί από μόνο του να δώσει το στέμμα. 

Τόλμη και σταθερότητα με αποδεδειγμένη εμπειρία, βιώματα, γνώσεις και ικανότητες που θα πείσουν τους πολίτες ότι υπάρχει διαφορετικός και καλύτερος δρόμος για τη χώρα και τη δική τους ζωή.

Αφήγημα. Επεξεργασία ειδικού αφηγήματος που θα δίνει απαντήσεις στις βασικές ανάγκες των πολιτών και ειδικά πως θα προσεγγίσει ο υποψήφιος μεγαλύτερο αριθμό ψηφοφόρων από όμορους πολιτικούς χώρους και να μην περιοριστεί στον κομματικό του χώρο. Οι πολίτες ψηφοφόροι στις εσωκομματικές εκλογές, επιλέγουν για αρχηγό αυτόν που πιστεύουν ότι αρέσει σε όσους μέχρι χθες δεν ψήφιζαν το κόμμα. Προτιμούν αυτόν που τους πείθει ότι θα κερδίσει στις εκλογές! 

Πολιτικό πρόγραμμα ολοκληρωμένο και τεκμηριωμένο. Αξιόπιστη πολιτική πρόταση και όχι προχειρότητες στην αντιμετώπιση των αναγκών των πολιτών.

Απευθύνεται  στους νέους. Οι νέοι ψηφοφόροι είναι ιδεαλιστές, απαιτούν την αλλαγή, κατανοούν τις νέες τεχνολογίες και είναι άμεσα διαθέσιμοι στις νέες πολιτικές φωνές. Ενωθείτε μαζί τους σε έναν κοινό σκοπό. Η ενέργεια τους, θα ενεργοποιήσει και την εκστρατεία τους.

Τα παιχνίδια της διαδοχής είναι πάντα βρώμικα. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη πολλαπλασιάζονται. οι απόπειρες εξαπάτησης εντείνονται, οι προσπάθειες πολιτικής και ηθικής εξόντωσης πληθαίνουν. Χρειάζεται ευφυΐα, ψυχραιμία και γερό στομάχι.

Όταν μπαίνεις σε ναρκοπέδιο κινείσαι με ελιγμούς. 

Να είστε έτοιμοι για τα πάντα.

 

Νέα δεδομένα, ίδια τα προβλήματα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Ένας ακήρυχτος πόλεμος έχει ξεσπάσει στις εσωκομματικές μάχες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με φήμες, παρεμβάσεις, δημόσιες δηλώσεις, διαρροές, διαγραφές, χτυπήματα ύπουλα, υπόγεια και κάτω από τη μέση, τα οποία θα διακοπούν για τις λίγες ημέρες των καλοκαιρινών διακοπών και θα επανέλθουν δριμύτερες στις πρώτες ημέρες του φθινοπώρου. Και θα συνεχιστούν μέχρι τελικής πτώσεως και εξόντωσης, στην τελική σύγκρουση προσώπων και ιδεολογιών.

Οι εσωκομματικές μάχες των πολιτικών κομμάτων δεν είναι μόνο προσώπων και  εκλογικές, αλλά παράλληλα πολιτικές και ιδεολογικές. Ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται εντός των τειχών είναι δύσκολο να το κατανοήσουν και να συνεννοηθούν ώστε να ανατρέψουν την παντοδυναμία του εχθρού που βρίσκεται εκτός των τειχών!

Και όλα αυτά κάτω από τις «σκιές» επιφανών πολιτικών ανδρών, που δυστυχώς κουβαλάνε και ναρκισσισμό και αλαζονεία. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον άξονα τους και όλοι οι άλλοι θα πρέπει να προσέλθουν χωρίς απαιτήσεις, να υπηρετήσουν αγόγγυστα, αναγνωρίζοντας την ύπαρξη του μεγαλείου τους.’

Η εκλογή νέου αρχηγού ή και η παραμονή του υπάρχοντος, δεν πρόκειται να αλλάξουν τίποτα αν οι παρατάξεις ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο περιοριζόμενοι σε μία μάχη χαρακωμάτων και συνεχούς αμφισβήτησης για τη διαφύλαξη των χαμηλών εκλογικών ποσοστών τους, επαναλαμβάνοντας τις τετριμμένες θέσεις και προτάσεις απέναντι στα μεγάλα προβλήματα των πολιτών.

Στις μέρες μας, όπου η απαξίωση του πολιτικού συστήματος είναι περισσότερο από εμφανής, η ανάγκη της συλλογικής επιβίωσης των πολιτικών κομμάτων, είναι ισχυρότερη από ιδεολογίες και από τις σκουριασμένες πολιτικές επετηρίδες. 

Οι πολίτες, στην κυριολεξία είναι στα κάγκελα ενώ για πολλούς πολιτικούς τα θέματα της ακρίβειας της υγείας, της ασφάλειας ή των κόκκινων δανείων, είναι μόνο αριθμοί που ανεβοκατεβαίνουν στην ανάγνωση, ενώ αντίθετα είναι εφιάλτης, βραχνάς και βρόγχος στο λαιμό για τους πολίτες, που τα βιώνουν με δάκρυα και πόνο.

Όσο για το «μπάχαλο» της ασυνεννοησίας και των διαφορετικών απόψεων που επικρατούν μεταξύ των εκλεγμένων προσώπων όλων των κομμάτων, δείχνει ότι άπαντες έχουν αποκοπεί από τη ζώσα πραγματικότητα και η διαφαινόμενη κρίση λειτουργεί ως δούρειος ίππος στην κοινωνική διάλυση.

Εάν δεν μπορούν να καταλάβουν τα μηνύματα των καιρών, δεν θα πορευτούν σωστά και θα αποκοπούν από την εποχή. Δυστυχώς, θα πάρει η μπάλα και όλους εμάς που δεν φταίμε σε τίποτα. Πλην του γεγονότος, ότι τους εκλέξαμε! 

Νέα δεδομένα αλλά τα προβλήματα ίδια! 

 

 

Είναι βαριά η κομματική φανέλα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η μεγάλη αποχή που έπληξε σε μεγάλο βαθμό το σύνολο των πολιτικών κομμάτων, στις τελευταίες εκλογές, σε συνδυασμό με την αποσυσπείρωση τους, δείχνει ξεκάθαρα ότι ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αναζητεί άλλα πράγματα.

Έτσι σήμερα οι εκλογικές βάσεις των κομμάτων είναι αρκετά ρευστές. Τίθεται λοιπόν ευλόγως το ερώτημα "Η δημιουργία νέων κομματικών φορέων" θα μπορέσει να αναπληρώσει το κενό που άφησαν τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν, με τις μεγάλες αστοχίες και τις δραματικές παραλείψεις, τα τελευταία χρόνια;

Στην αριστερά και στην συνείδηση του κόσμου της, υπήρχε πάντα μια «απενοχοποίηση» στη δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, με την έννοια ότι πάντα υπάρχει χώρος για να εκφραστεί το όραμα του σοσιαλισμού από διαφορετικούς ανθρώπους. Εξάλλου, η κοινωνία πάντα θα αναζητά ανατροπή του μοντέλου αντιπροσώπευσης και ρήξη με το σύστημα και τη δομή διακυβέρνησης και τα κόμματα αυτά εδράζουν τη δυναμική τους σε αυτή την αντιπολιτευτική ρητορική.

Για την κυοφορούμενη απόπειρα των κομμάτων του ευρύτερου προοδευτικού χώρου δεν ξέρουμε την κατάληξη της και αν θα εξελιχθεί σε έναν υπολογίσιμο παίκτη, τουλάχιστον εκλογικά, και εν δυνάμει αξιοπρεπή συνομιλητή του κυβερνώντος κόμματος.

Φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάνε ότι στην παλιά αριθμητική δεν μπορούμε να προσθέσουμε μήλα και πορτοκάλια. Τώρα, πως θα προστεθούν και θα "δουλέψουν" πολιτικά κόμματα αντίπαλα μέχρι χθες, η ιστορία θα το καταγράψει.

Αυθαίρετα ,συνένωση κομματικών δυνάμεων, με σημαντικές προγραμματικές διαφορές σε πλείστα  θέματα όπως γεωπολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, εγκυμονεί αστάθεια. 

Είναι βαριά η κομματική φανέλα!

Στην κεντροδεξιά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο χώρος αυτός έχει μια σκληρή παράδοση ενότητας ενώ ιστορικά όλες οι απόπειρες δημιουργίας νέων πολιτικών ομάδων, υπολογίσιμων, έχουν αποτύχει πλην των περιόδων με συνθήκες γενικευμένης δυσαρέσκειας, αλλά και πάλι με μικρό ορίζοντα ύπαρξης.

Ακόμη δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών είχαν χαρακτήρα αντίδρασης και δυσαρέσκειας του εκλογικού σώματος απέναντι στο κυβερνών κόμμα. Δεν γνωρίζουμε ποια θα ήταν τα αποτελέσματα αν το διακύβευμα των εκλογών ήταν η αλλαγή κυβέρνησης. 

Θα το μάθουμε το αργότερο σε τρία χρόνια.

Εν κατακλείδι, τα όποια νέα πολιτικά μορφώματα εμφανιστούν, είναι πιθανόν να συμβάλλουν σε μια ακόμη μεγαλύτερη ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος.

Αν δεν ρισκάρουν κάτι καινούργιο και δεν συγκρουστούν με το παλιό, κινδυνεύουν να εκληφθούν ως μέρος του «κατεστημένου»!

Άλλωστε οι πολίτες γνωρίζουν ότι σε πολλά κόμματα περισσεύει το "προοδευτικό" πρόσημο όταν είναι στην αντιπολίτευση και μετασχηματίζεται "συντηρητικό" όταν πάρουν την εξουσία.

Εδώ, αν προσθέσουμε και την ύπαρξη εμφανών προσωπικών στρατηγικών έχουμε πλήρη την εικόνα ενός «καινούργιου» που φαντάζει ως συνέχεια του «παλιού» με άλλα μέσα. 

 

Αντί άρθρου! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Μετά το μήνυμα των ευρωεκλογών, που πήρε ο κάθε ένας από τους πολιτικούς αρχηγούς, ακολούθησε μικρή και μεγάλη αρθρογραφία για την διεξοδική ανάλυση των αποτελεσμάτων και το "αύριο" της κάθε πολιτικής παράταξης.

Αντί λοιπόν ενός ακόμη άρθρου που θα επαναλάμβανε όσα έχουν ήδη γραφτεί, κάποιες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία.

Το αφήγημα, του κυβερνώντος κόμματος, περί σταθερότητας δεν "δούλεψε", δεν πέτυχε στο στόχο του. Δεν έγινε ιδιαίτερα πιστευτό από το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος, που θεώρησε ότι οι ευρωεκλογές είναι ευκαιρία διαμαρτυρίας ή και αδιαφορίας προς το σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Για τα αφηγήματα των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν γίνεται λόγος δεδομένου ότι το κοινό τους μήνυμα να "φύγει" ο Μητσοτάκης και η αλαζονεία του 41%, δεν ήταν ούτε πρωτότυπο, ούτε αποτελεσματικό όπως αποδείχτηκε.

Οι αντισυστημικές ακροδεξιές δυνάμεις ενισχύθηκαν λόγω των δύσκολων συνθηκών ζωής, ακρίβεια, οικονομικές δυσκολίες, αλλά και από τα ζητήματα όπως μεταναστευτικό, γάμος των ομόφυλων ζευγαριών και της ,ευρωπαϊκής ανόδου της ακροδεξιάς.

Η αποχή έφτασε σε ιστορικό ρεκόρ. Τα αίτια πολλά. Από τη μία ο καύσωνας έστειλε τους πολίτες στις παραλίες και  από την άλλη η απουσία εκλογικού διακυβεύματος στη διοίκηση του κράτους, έπαιξαν σημαντικό ρόλο. 

Αν δεν είχε αλλάξει ο νόμος και οι ευρωεκλογές συνέπιπταν μαζί με τις αυτοδιοικητικές όπως το 2019, η αποχή θα είχε περιοριστεί. 

Όμως ο κυριότερος λόγος είναι αποξένωση των πολιτών από τα πολιτικά κόμματα. Δύο ξένοι στην ίδια χώρα. Το δυσάρεστο είναι ότι τα πολιτικά μας κόμματα, ενώ το καταλαβαίνουν δεν κάνουν τίποτα για να το διορθώσουν.

Για να λέμε αλήθειες, τα τρία μεγάλα κόμματα έχουν ηττηθεί κατά κράτος, ότι κι αν προσπαθούν να ισχυριστούν. Μοναδικός κερδισμένος ο χώρος της ακροδεξιάς που συγκέντρωσε υψηλά ποσοστά, αν και κατακερματισμένος.

Στα high lights της βραδιάς των ευρωεκλογών, είναι η παντελής απουσία των ακριβοπληρωμένων επικοινωνιολόγων, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Επέλεξαν το ασφαλές, να είναι μακριά από τα φώτα των τηλεοράσεων και «εκτός κάδρου» από τα δυσάρεστα γεγονότα της βραδιάς για τους πελάτες τους.

Όσο οι άνθρωποι της χάραξης επικοινωνιακής στρατηγικής των κομμάτων εξουσίας αρκούνται μόνο στο «διάβασμα» των νούμερων των δημοσκοπήσεων και δεν αφουγκράζονται τις «κρυφές» σκέψεις των  πολιτών, θα έχουν αρνητικά αποτελέσματα για τους πελάτες τους.

 

Από Δευτέρα τα «σπουδαία»! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Από Δευτέρα, σε κάποια κόμματα θα ξεκινήσει μια νέα πραγματικότητα με δομικά υλικά την ομφαλοσκόπηση, τη μιζέρια, τις εσωτερικές ισορροπίες, τις συμμαχίες, τα συναδελφικά μαχαιρώματα και τις ωφέλιμες αμφισβητήσεις των ηγετών των κομμάτων. Αναμενόμενα μετά από ήττα!

 

Από Δευτέρα, κάποιοι θα βγαίνουν στα παράθυρα και θα εξηγούν με απλά επιχειρήματα τα λάθη της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος τους και θα διολισθαίνουν σε κρίσεις αυτολύπησης, σε αυτομαστιγώματα, σε δακρύβρεχτες εκκλήσεις, σε λαϊκισμό, σε συλλογική ενοχοποίηση. Λόγια του αέρα.

 

Από Δευτέρα, κάποιοι άλλοι δεν θα αναγνωρίσουν κανένα λάθος της πολιτικής τους, αν και θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο λάθος από μια πολιτική «αμαρτία» είναι η δημόσια υπεράσπιση της. Εθελοτυφλία.

 

Από Δευτέρα, η αβάσταχτη ελαφρότητα των ευρωεκλογών θα αποτελεί ένα παρελθόν και για λίγες μέρες τα αποτελέσματα θα αποτελούν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων αλλά πολύ γρήγορα η ατζέντα θα αλλάξει. 

Έρχονται τα μπάνια του λαού!

 

Από Δευτέρα, σε πολιτικά κόμματα θα αναρτηθεί η γνωστή πινακίδα «Σε λίγες μέρες το κατάστημα θα λειτουργεί υπό νέα Διεύθυνση»! 

Νέος σερίφης στην πόλη.

 

Από Δευτέρα, θα γνωρίζουμε αν όσοι είχαν την τύχη να εκλεγούν στο Ευρωκοινοβούλιο, θα μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, με γνώση, εμπειρία και διάθεση να δουλέψουν και να μας εκπροσωπήσουν επάξια στις δύσκολες αποφάσεις για τη χώρα μας. 

Στο χέρι μας ήταν η ψήφος στους καλύτερους και όχι στους ψεκασμένους!

 

Από Δευτέρα, το πολιτικό προσωπικό θα κάνει «ταμείο» και οι πολίτες θα γνωρίζουμε αν είχαμε ανανέωση του πολιτικού προσωπικού στην Ευρώπη ή ανακύκλωση. Θα μάθουμε εμείς οι πολίτες ,για μια ακόμη φορά, αν ο μαγνήτης του life style, των τηλεστάρ και αθλητών πρώτευσε και πάλι. Ποντάρατε σωστά; 

 

Από Δευτέρα, οι πολιτικοί αρχηγοί θα πρέπει να σταματήσουν να πιστεύουν ότι σύμπασα η ανθρωπότητα οφείλει να είναι στρατευμένη στην εκτόξευση του μεγαλείου της δόξης τους. Το καλάμι στο parking!

 

Από Δευτέρα, θα επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά ότι η" έλλειψη εκτίμησης" προς το πολιτικό προσωπικό είναι η κυριότερη αιτία της αποχής από τις κάλπες. Και αυτό είναι το πιο "σπουδαίο"!

 

Από Δευτέρα, οι εκλογικές αναλύσεις και τα λόγια είναι περιττά!

Ο γέγονεν, γέγονεν! Πάμε για άλλα, σε τρία χρόνια!

 

 

Η ώρα είναι τώρα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Ένα βήμα τη φορά αλλά μεγάλο! Η χώρα μας δεν μπορεί να ανέχεται να συνεχίζεται η θητεία των μικρών βημάτων, στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

 

Η ώρα είναι τώρα, η ώρα να στείλουμε τους καλύτερους για να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα μας στην Ευρώπη. Ίσως να είμαστε και αναγκαίοι στην Ευρώπη, με τις προτάσεις και τις λύσεις που θα κομίσουμε, στη νέα κοινοβουλευτική περίοδο της. Αρκεί να στείλουμε τους καλύτερους. Και είναι στο χέρι μας, στην κυριολεξία.

Ευρωβουλευτές με παιδεία, τεχνοκράτες με νέες σύγχρονες ιδέες, πετυχημένοι, επαγγελματίες, καταξιωμένες γυναίκες, με στόχο να αλλάξουν την άποψη  της πολιτικής ως επάγγελμα, σύμφωνα με τον Μαξ Βέμπερ.

Θα πρέπει η πολιτική να είναι το ύψιστο λειτούργημα των πολιτικών, με στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών των πολιτών, αφήνοντας παράλληλα πλούσια κληρονομιά σε ιδέες και έργα!

 

Η ώρα είναι τώρα, να επιλέξουμε φυσικά με κομματικά κριτήρια, αλλά τους καλύτερους από το ψηφοδέλτιο της αρεσκείας μας.

Διαφορετικά θα πέσουμε για άλλη μια φορά από τα σύννεφα, επιλέγοντας ακατάλληλους να μας εκπροσωπήσουν και να σκύψουν πάνω από προβλήματα και να προτείνουν λύσεις χωρίς να υπολογίσουν το πολιτικό τους κόστος.

Στη χώρα μας όπου από εκλογές σε εκλογές, είτε εθνικές είτε για την ευρωβουλή, σε μεγάλο ποσοστό ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα, που προέρχονται κατά κύριο λόγο από κομματικές οργανώσεις, κληρονόμους πολιτικών τζακιών και δυναστειών, «κολλητών» πρωτοκλασάτων πολιτικών και ρουσφετολογικών μικροσυμβιβασμών και υπόγειων συναλλαγών, με αποτέλεσμα η κρίση του πολιτικού συστήματος να διαιωνίζεται.

 

Η ώρα είναι τώρα, να αναδειχθούν με την ψήφο μας νέα πρόσωπα και ιδίως γυναίκες που θα φέρουν ένα διαφορετικό ήθος και κύρος στον θεσμό του Ευρωβουλευτή, έχοντας θέληση και δυνατότητα να συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην επίλυση των ευρωπαϊκών προβλημάτων που είναι και δικά μας όπως το μεταναστευτικό, το αγροτικό, την ακρίβεια, τα γεωπολιτικά θέματα.

 

Η ώρα είναι τώρα, για την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας μας στην Ευρωβουλή και όχι ανακύκλωση. Υπάρχουν σε όλα τα ψηφοδέλτια των πολιτικών μας κομμάτων, ικανότατοι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές. 

Τολμήστε να τους «σταυρώσετε»!

 

Τελευταίες οδηγίες προς υποψήφιους Ευρωβουλευτές αλλά και ψηφοφόρους! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Το «εκλέγεσθαι» στην Ευρωβουλή αποτελεί για πολλούς την πιο ευχάριστη έκπληξη που θα μπορούσε να τους συμβεί στη ζωή τους. Ιδιαίτερα αν μεταξύ των εκλεγέντων Ευρωβουλευτών έχουμε και ένα σημαντικό αριθμό νέων υποψηφίων που εκλέγονται για πρώτη φορά. Η ανανέωση και ανακυττάρωση του πολιτικού προσωπικού του Ευρωκοινοβουλίου, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη όπως και στα "καθ’ ημάς". Και όταν λέμε νέοι πολιτικοί δεν περιοριζόμαστε στα ηλικιακά χαρακτηριστικά της νιότης.

Καταξιωμένοι επιστήμονες, πετυχημένοι επιχειρηματίες, εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών συνυπάρχουν στα ευρωψηφοδέλτια των πολιτικών μας κομμάτων, με τηλεπερσόνες από πρωινάδικα, ριάλιτι, μπαλαδόρους και πολλούς ακόμη αστέρες του life style. 

Άπαντες προσελκύονται από τα θέλγητρα της εξουσίας, τις υψηλές αμοιβές, τα προνόμια που δίνει ο αξίωμα του ευρωβουλευτή και η πενταετής εργασιακή εξασφάλιση, με σίγουρη κατοχύρωση σύνταξης. Δεν τα λες και λίγα τα πλεονεκτήματα της θέσης. 

Η πιθανότητα εκλογής ενός υποψήφιου εξαρτάται από πολλούς εξωτερικούς παράγοντες όπως συγκυρίες, συμμαχίες, τύχη και από το γνωστό μας timing.

Το πολιτικό timing παίζει τον σημαντικότερο ρόλο για πολλά από τα λεγόμενα μικρά κόμματα αλλά και για όσους υποψήφιους βρίσκονται στο οριακό σημείο εκλογής λόγω του εκλογικού μέτρου.

Στην επικοινωνία σας με τους πολίτες προτιμήστε την αδιαμεσολάβητη επαφή μαζί τους, διαβάστε τις προθέσεις τους, αξιολογείστε τους αντιπάλους σας,  και πάρτε «λελογισμένο» ρίσκο που θα σας βοηθήσει να ξεχωρίσετε.

Μην περιμένετε από θαυματοποιούς επικοινωνιολόγους, από συζητήσεις στις τηλεοράσεις, από συνεντεύξεις σε εφημερίδες ή από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως Facebook, twitter και άλλες να σας φέρουν τον βασικό "κορμό" των συνολικών ψήφων σας.

Ο από μηχανής Θεός της εκλογικής επιτυχίας σας, είστε εσείς και μόνο εσείς. Ακόμη και οι πολιτικοί αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων, γνωρίζουν τα οφέλη της καθημερινής επαφής με τους πολίτες. Είναι τρόπος ζωής του επαγγέλματος, πολιτικός. Μοιάζει λίγο με τον τρόπο ζωής ενός γυρολόγου αλλά κανένα επάγγελμα δεν είναι ντροπή!

Στα χέρια όλων των ενεργών πολιτών, πέφτει η ευθύνη της επιλογής των καλύτερων από τα ψηφοδέλτια της κομματικής αρεσκείας τους.

Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει οι πολίτες πριν «σταυρώσουν» να διαβάσουν εξονυχιστικά το βιογραφικό κάθε υποψήφιου. Να μάθουν ποια είναι η μέχρι τώρα προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο, την πορεία της πολιτικής του καριέρας, την ιδεολογική συνέπεια, την κομματική νομιμοφροσύνη του και τις γνώσεις του πάνω στα ευρωπαϊκά θέματα που θα απασχολήσουν τη χώρα μας την επόμενη πενταετία. Και την άριστη γνώση μιας ξένης γλώσσας για να μπορεί να επικοινωνήσει με ευρωπαίους συναδέλφους του, χωρίς απαραίτητα διερμηνέα.

Να επιλεγούν πρόσωπα που μπορεί να μην έχουν μεγάλη αναγνωρισιμότητα, δημοφιλία, ούτε θετικό δημοσκοπικό σφυγμό στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου, αλλά έχουν τις δεξιότητες να παράξουν έργο αν εκλεγούν.

Να βγάλουν ασπροπρόσωπη τη χώρα που τους έστειλε στην Ευρώπη! 

 

Ευρωεκλογές με +σταυρό ή με λίστα; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

 

Είναι η τρίτη φορά που ψηφίζουμε εμείς οι πολίτες για τους εκπροσώπους μας στην Ευρωβουλή με +σταυρό. Είναι γνωστό ότι η δεύτερη φορά, πολλές φορές επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, σε σχέση με τα πενιχρά αποτελέσματα επιλογής προσώπων την πρώτη φορά. Όσο για την τρίτη, θα δείξει αν θα είναι μόνο φάρσα η καταστροφή. Και τότε και τώρα είχαμε στα ψηφοδέλτια την αφρόκρεμα του life style, του αθλητισμού, της δημοσιογραφίας, του μόντελινγκ και των τηλεοπτικών πρωινάδικων. Στις επικείμενες εκλογές του Ιουνίου ελπίζουμε να στείλουμε περισσότερους εκπροσώπους με πολιτική επάρκεια, συγκρότηση, καθαρό λόγο, ουσιαστικό, καίριο, ευθύβολο και με γνώση των ευρωπαϊκών θεμάτων. Πρόσωπα, με εμπειρία και άποψη  σε θέματα κλιματικής κρίσης, αγροτικής πολιτικής, μεταναστευτικών ροών και όχι για να κάνουν αντιπολίτευση στην εθνική κυβέρνηση ή να απέχουν από τις  συνεδριάσεις, με μοναδικό ενδιαφέρον τα πλούσια προνόμια της «καρέκλας»! 

Οι παλιές καραβάνες της πολιτικής αναπολούν τις εξέχουσες προσωπικότητες που εκπροσωπούσαν τη χώρα μας όταν είχαμε εκλογές με το σύστημα της εκλογής με «λίστα» και με ευθύνη των αρχηγών των πολιτικών μας κομμάτων.

Φυσικά υπάρχει και ο αντίλογος. Οι κατήγοροι της ποιότητας του εγχώριου πολιτικού μας συστήματος, έχουν αναρωτηθεί για το επίπεδο του πολιτικού συστήματος των άλλων ευρωπαϊκών χωρών; 

Κωμικοί ηθοποιοί, πάσης φύσεως καλλιτέχνες ακόμη και ερωτικών ταινιών, γίνονται από βουλευτές, ευρωβουλευτές αυτοδιοικητικοί άρχοντες μέχρι και αρχηγοί κρατών, στο εξωτερικό. 

Στις δημοκρατίες, το αίτημα για νέο αίμα στην πολιτική είναι αναγκαίο αλλά πρέπει να είναι κοινωνικό και όχι κομματικής αναπαραγωγής προσώπων, αρκεί η ανάδειξη να συνδυάζει την τεχνοκρατική επάρκεια με το πολιτικό μέταλλο του υποψήφιου.

Σε αυτό , σημαντικό ρόλο παίζουν τα πολιτικά κόμματα με τις επιλογές των υποψηφίων στα ψηφοδέλτια αλλά και οι πολίτες που ψηφίζουν στις κάλπες.

Η μέχρι τώρα εμπειρία της εκπροσώπησης στο εθνικό και ευρωπαϊκό κοινοβούλιο έχει αποδείξει ότι τα πολιτικά κόμματα επιλέγουν για υποψήφιους γνωστά πρόσωπα με μοναδικό γνώμονα τη δημοφιλία τους, που φέρνει  ψήφους από τους πολίτες. Ούτε την απαίτηση γνώσης μιας ξένης γλώσσας, όλα σε επίπεδο Lower! 

Στην προεκλογική περίοδο που ξεκίνησε, τα μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα που θα συζητηθούν στην ερχόμενη Ευρωβουλή, δεν πρόκειται να συζητηθούν λόγω άγνοιας των περισσότερων υποψήφιων αλλά και των δημοσιογράφων των τηλεοπτικών εκπομπών. Μόνο κόντρες για ελαφρά θέματα της καθημερινότητας από ακρίβεια, υγεία μέχρι τις υποκλοπές και τις κολυμπήθρες! Ψηφίζουμε για την Ευρώπη με ατζέντα εθνικών θεμάτων!

Τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα και ούτε πρόκειται να γίνουν από τα πολιτικά μας κόμματα, αν δούμε τις επιλογές των προσώπων που έστειλαν οι πολίτες την προηγούμενη φορά στην ευρωβουλή.

Απουσίες, ανυπαρξία παρεμβάσεων και σκάνδαλα πάσης φύσεως. Ο φαύλος κύκλος ξεπεσμού δεν έχει τελειωμό. 

Εσείς τι προτείνετε, Ευρωεκλογές με +σταυρό ή με λίστα; 

 

 

Στην "πυρά" τα επιτελεία πολιτικής επικοινωνίας; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η πολιτική επικοινωνία άλλαξε τα τελευταία χρονιά. Η άσκηση της πολιτικής γίνεται  με όρους marketing και οι πολιτικοί μας επικοινωνούν και πλασάρονται ως καταναλωτικά προϊόντα. Πολιτική λοιπόν με όρους marketing και social media, η οποία   ‘’πουλάει" καλύτερα ένα πολιτικό πρόσωπο, το κάνει οικείο και προσιτό όπως και οι λεγόμενοι influencers, μέσα από δημοφιλή δίκτυα προβάλλουν προϊόντα και υπηρεσίες . Για την εικόνα ενός πολιτικού, το πώς ντύνεται, το πώς μιλάει,  πώς ‘’γράφει’’ στο φακό, δίνεται μεγάλη σημασία από τα επιτελεία της επικοινωνίας αλλά και από το κοινό που έχει συνηθίσει να καταναλώνει εικόνες, επιμελημένες και καλά πακεταρισμένες ‘’συσκευασίες’’ πολιτικών προσώπων αντί να ενδιαφέρεται για την ουσία του λόγου, το περιεχόμενο του. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η εικόνα, το φαίνεσθαι, δεν ταυτίζεται με αυτό που ακριβώς στην πραγματικότητα είναι. Και τις περισσότερες φορές είναι χειρότερα. Λογογράφοι, επικοινωνιολόγοι, δημοκόποι και δημοσιογράφοι αναμφισβήτητα δημιουργούν μια πλασματική, "εικονική" εικόνα ενός πολιτικού προσώπου με στόχο την εκλογή του, σε θέσεις ευθύνης. Έχουν αλήθεια ευθύνη όλοι αυτοί, οι επαγγελματίες της επικοινωνίας για τα πρόσωπα που προβάλλουν. Να τους στείλουμε στην πυρά:

Σύμφωνα με ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ στην κρατική ΕΡΤ3, όταν ξεκίνησαν να δικάζονται τα Γερμανικά στελέχη και μέλη του κόμματος, κάθισε μαζί τους ως ένοχος και ο φωτογράφος του Χίτλερ. Καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση γιατί σύμφωνα με την εισαγγελική αγόρευση ‘’Μπορεί να μην έβαψε τα χέρια του με αίμα αλλά με την τέχνη που έβαλε στην φωτογράφιση του Χίτλερ, τον παρουσίασε στο κοινό ως δυναμικός και ανίκητος ηγέτης’’. Ο φακός του φωτογράφου ξεγέλασε τους πολίτες, τότε! 

Σήμερα, ζούμε στην εποχή της μετα-πολιτικής όπου η εικόνα ενός πολιτικού προσώπου είναι πιο ισχυρή από την ουσία της πολιτικής του. Το αστραφτερό  χαμόγελο, το μοντέρνο ντύσιμο, η χολιγουντιανή παρουσίαση των θεμάτων, τα πανάκριβα βίντεο και οι αγκαλιές με τους πολίτες, πουλάνε πολύ περισσότερο από την όποια ιδεολογία και το περιεχόμενο.

Από την άλλη, ζούμε σε εποχή πλήρους απαξίωσης της πολιτικής και το να μη μιλάς πολιτικά, είναι το ζητούμενο για μεγάλο μέρος του κοινού.

Τώρα όσον αφορά το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, ευτυχώς που υπάρχουν και οι κάθε είδους σύμβουλοι πολιτικής επικοινωνίας και δημιουργούν το περιτύλιγμα, τη "συσκευασία" του πολιτικού προς κατανάλωση στο ευρύ κοινό.

Ίσως να φαίνεται παράδοξο αυτό, που το άρθρο να υπογράφεται από έναν σύμβουλο πολιτικής επικοινωνίας αλλά όταν οι επιλογές των πολιτών στην κάλπη είναι από το λεγόμενο lifestyle και από το κάτω ράφι των υποψηφίων, τότε όλα είναι πιθανά! Άλλωστε εμείς συμβουλεύουμε τους πελάτες μας να «τσαλακώνουν» την εικόνα τους όταν χρειάζεται, εμείς θα μείνουμε στο απυρόβλητο!

 

Πόσο οι ειδήσεις επηρεάζουν την ψυχική υγεία μας; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Έχετε μήπως αναρωτηθεί για το γεγονός ότι δεν βλέπουμε πλέον δελτία ειδήσεων, μετά τις δέκα το βράδυ όπως τα παλαιότερα χρόνια, για λόγους ψυχικής υγείας.

Είναι γεγονός ότι καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από τα τηλεοπτικά μας κανάλια και από τα μεγάλα ειδησεογραφικά σάϊτ, από αρνητικές ειδήσεις που άλλοτε προκαλούν τρόμο και φόβο και άλλοτε παραπληροφόρηση, με εντυπωσιακούς τίτλους, για να τραβήξουν την προσοχή των θεατών μπροστά στην οθόνη.

Στις περισσότερες καθημερινές ειδήσεις, η κάθε είδους καταστροφολογία παίζει πρωταρχικό ρόλο. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επιστήμονες ακόμη και καλλιτέχνες είναι «νονοί» σκοτεινών, ψευδών και υπερβολικών ειδήσεων.

Ειδήσεις που δεν επιβεβαιώνονται στο πέρασμα του χρόνου. Τη μία θα έχουμε ξηρασία, κρίση πετρελαίου, πλήρη οικονομική καταστροφή, και την άλλη απόλυτη φτώχεια, οικολογική κατάρρευση και ό,τι άλλο βάλει ο νους του συντάκτη της "φοβικής" είδησης.

Επι-κεφαλής μας κρέμεται ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και τα δεινά που θα επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη. Άρθρα και αναλύσεις ειδικών και μη, για την αναμενόμενη εξόντωση των ανθρώπων από νέους ιούς και πανδημίες.

Αφήνουμε στην άκρη, τον καθημερινό φόβο των ληστειών από συμμορίες, το σχολικό bulling, τα θανατηφόρα τροχαία και κάθε τι άλλο σοκαριστικό και βάρβαρο.

Σύμφωνα με κάποιους ειδικούς που ασχολήθηκαν με το φόβο από τη γρήγορη μετάδοση των ειδήσεων, τρεις είναι οι ομάδες που «πουλάνε» φόβο. Τα μεγάλα ειδησεογραφικά κανάλια, οι πολιτικοί με τις αντιπαραθέσεις τους και από τους απανταχού ιδεολογικά διανοούμενους, μελετητές-ερευνητές και επιστήμονες υγείας για τους δικούς τους λόγους. 

Ακολουθούν οι αναπαραγωγές από τα social media και τις ενημερωτικές ιστοσελίδες, που φιλοξενούν τις απόψεις ψυχολόγων, κοινωνιολόγων ακόμη και φιλοσόφων για να ενισχύσουν και να αναλύσουν τις ειδήσεις που «τρομάζουν» τους πολίτες.

Σίγουρα, δεν είναι λύση να προφυλάξουμε τον εαυτό μας, μη βλέποντας και διαβάζοντας τις ειδήσεις. Απλά να φροντίσουμε για προσεκτική και επιλεκτική ενημέρωση από όσο τις πιο δυνατόν αξιόπιστες και αντικειμενικές πηγές ενημέρωσης και ποτέ μόνο από μία. Πλουραλισμός στην ενημέρωση, κριτική σε όσα ακούμε και διαβάζουμε και πάνω από όλα ανοιχτό μυαλό!

Μη ξεχνάτε ότι κατά καιρούς, θρησκευτικές αιρέσεις προβλέπουν τη συντέλεια του κόσμου, δίνοντας και κάποια καταλυτική ημερομηνία. Και όμως τίποτα δεν έγινε, όπως δεν θα γίνουν τόσο εύκολα, πολλές από τις χιλιάδες δηλώσεις για κινδύνους και καταστροφές. Το εμπόριο του φόβου είναι βασικό εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών. Μην το ξεχνάμε!

 

Πρόταση μομφής, Ένα έργο σε επανάληψη! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγος- Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Τελικά η υπόθεση της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών εξελίσσεται πιο επικίνδυνα για την κυβέρνηση ένα χρόνο μετά, αποδεικνύοντας ότι είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστεί ως θέμα καθημερινής συζήτησης σε αναζήτηση ευθυνών. Η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, ανεβάζει το πολιτικό θερμόμετρο, λίγες ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές. Αφορμή για την κατάθεση της πρόταση μορφής ήταν δημοσίευμα εφημερίδας στην οποία γίνεται λόγος για αφαίρεση και χάλκευση των συνομιλιών μεταξύ των εμπλεκομένων, υπεύθυνων στην κίνηση των τρένων το μοιραίο βράδυ. 

 

Και τώρα, μένει να αποδειχθούν εάν η κυνική εκμετάλλευση του πόνου είναι μέρος της προσπάθειας αποσταθεροποίησης της χώρας από οικονομικούς παράγοντες. οι γνωστοί "νταβατζήδες" όπως δηλώνει η κυβέρνηση ή αν έχουν "πειραχθεί" οι διάλογοι και το δυστύχημα των Τεμπών, δεν ήταν μόνο από ανθρώπινο λάθος όπως έσπευσε να υιοθετήσει άμεσα από το δημοσίευμα της εφημερίδας, κόμμα της αντιπολίτευσης. 

 

Μέσα στην εβδομάδα θα έχει κατατεθεί η πρόταση μομφής της αντιπολίτευσης, 

στην σκιά των αποκαλύψεων για τα Τέμπη και θα δούμε αν η κυβέρνηση θα "επιζήσει", παίρνοντας ψήφο εμπιστοσύνης ή θα βρεθεί η χώρα σε δίνη αναταραχής. 

 

Πρώτη εκτίμηση, είναι ότι η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια κοινοβουλευτική θητεία περισσότερο από 3 χρόνια και είναι δύσκολο οι κυβερνητικοί βουλευτές να υποστηρίξουν την πρόταση μομφής και να θελήσουν ξαναπεράσουν τη "βάσανο" της επανεκλογής τους.

 

Στα highlights των όσων πρόκειται να ακολουθήσουν στο κοινοβούλιο θα είναι οι γνωστές μετωπικές συγκρούσεις των πολιτικών αρχηγών και οι έντονες λεκτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ υπουργών και βουλευτών. Στο τέλος, δεν αποκλείεται οι  σημερινοί κατηγορούμενοι να αποδειχθούν κατήγοροι και οι νυν κατήγοροι, να αποδειχθεί ότι είχαν εξαπατηθεί! 

Στις ημέρες που θα συζητηθεί η πρόταση μομφής, θα στηθεί σκηνικό πόλωσης, οξύτητας και ακραίας ρητορικής, για να εγκλωβιστούν οι πολίτες, ιδιαίτερα συναισθηματικά. Θα ασκηθεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση  για όλα τα θέματα της επικαιρότητας, από την ακρίβεια, την υγεία, την ασφάλεια, την ιδιωτική εκπαίδευση και θα βγουν και πάλι στην επιφάνεια οι υποκλοπές, τα σκάνδαλα του παρελθόντος ακόμη και η υποκλοπή των e-mails των αποδήμων. 

 

Για μία ακόμη φορά η κυβέρνηση θα κατηγορηθεί ότι δεν υπηρετεί τις αρχές της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου και λειτουργεί ως καθεστώς και Μαξίμου Α.Ε. 

Η συζήτηση στην πρόταση μομφής, θα εξελιχθεί σε υψηλού στο τόνους ,με το βλέμμα στραμμένο στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Συνήθως διαρκεί τρείς ημέρες η συζήτηση για την πρόταση μομφής και πάντα ολοκληρώνεται μεσάνυχτα. 

 

Το έργο αυτό έχει παιχθεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια με την ίδια πάντα κατάληξη. Καμία πρόταση μομφής που έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα δεν κατέληξε σε απώλεια εμπιστοσύνης της βουλής προς την εκάστοτε  κυβέρνηση. Όλες οι κυβερνήσεις πήραν ψήφο εμπιστοσύνης! Λέτε αυτή τη φορά να έχουμε διαφορετικό τέλος;

 

Άγνωστο το πολιτικό τοπίο την επόμενη των Ευρωεκλογών. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

 

Το μόνο σίγουρο στις Ευρωεκλογές είναι  ότι δεν αμφισβητείται η πρωτιά του κυβερνώντος κόμματος και δεν διακυβεύεται η πολιτική σταθερότητα. Όμως, τα τελικά ποσοστά των κομμάτων που θα πάρουν μέρος στις εκλογές και οι διαφορές μεταξύ τους θα καθορίσουν το πολιτικό τοπίο της επόμενης μέρας.

Αν η διαφορά του πρώτου κόμματος από το δεύτερο φτάσει στα σημερινά δεδομένα σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τότε θα δημιουργηθεί δυναμική αποσυσπείρωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και εξασφάλιση της πρωτοκαθεδρίας για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για μια ακόμη νέα τετραετία.

Ένας βασικός «άγνωστος» των ευρωεκλογών είναι το ποσοστό της αποχής από τις κάλπες.

Το ποσοστό της αποχής στις επικείμενες ευρωεκλογές αναμένεται να φτάσει σε νέα ύψη, να σπάσει νέα ρεκόρ!

Και ίσως να ξεπεράσει ακόμη και τα ποσοστό της αποχής, πάνω από 50%, σε αρκετούς δήμους στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. Το δείχνουν άλλωστε οι δημοσκοπήσεις και το επιβεβαιώνει και η πραγματικότητα.

Ένα σημαντικό ποσοστό των πολιτών -ψηφοφόρων κατοικοεδρεύει, εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, στην δεξαμενή των αναποφάσιστων. Δεν έχει ακόμη αποφασίσει 

όχι μόνο πιο κόμμα θα ψηφίσει αλλά κι αν τελικά θα πάει να ψηφίσει. Άλλωστε το διακύβευμα των ευρωεκλογών δεν τους συγκινεί. Ίσως γιατί δεν το ξέρουν, δεν το γνωρίζουν και γιατί κάποιοι δεν φρόντισαν να τους ενημερώσουν. Δεν φρόντισαν να τους εξηγήσουν ότι τα προβλήματα της ακρίβειας, της μετανάστευσης, της εγκληματικότητας, της κλιματικής αλλαγής, της ασφάλειας, των χρηματοδοτήσεων, των αποζημιώσεων ακόμη και του γάμου των ομόφυλων, της ψήφισης, μη κερδοσκοπικών, μη κρατικών πανεπιστημίων και πολλά άλλα, δεν είναι  θέματα που αφορούν μόνο τα πολιτικά κόμματα της ελληνικής κοινωνίας αλλά και το σύνολο της Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 

Αποτέλεσμα οι εκλογές να θεωρούνται για πολλούς περιττές και όσοι πολίτες  πάνε να ψηφίσουν δεν θα καταφέρουν τίποτα να αλλάξουν γιατί η ψήφος τους θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων. 

Δικαιολογημένη λοιπόν, η αποχή από τις κάλπες! 

Για τον Έλληνα πολίτη, τα διακυβεύματα των ευρωεκλογών είναι το ποσοστό που θα πάρει το κυβερνών κόμμα και ποιο θα είναι το μήνυμα που θα της σταλεί, ποιο κόμμα θα έρθει δεύτερο και ποιο τρίτο, πόσο θα  ανέβουν τα ποσοστά των κομμάτων, δεξιά πέραν της Νέας Δημοκρατίας και αν τελικά το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης θα παραμείνει στη θέση του μαζί με τον αρχηγό της ή θα έχουμε ανακατατάξεις. 

Δικαιολογημένη λοιπόν, η χαλαρή ψήφος στην κάλπη!

Η χώρα μας έχει ανάγκη από την επιλογή των ικανότερων προσώπων που θα μας εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη και θα πολεμήσουν για την αναβάθμιση της εικόνας μας και για τα συμφέροντα μας!

Και αυτό προϋποθέτει την Δικαιολογημένη  όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή του 

εκλογικού σώματος στις εκλογές.

Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται να δει το φως της δημοσιότητας και το αφήγημα της ΝΔ με στόχο να περιορίσει τη χαλαρή ψήφο διαμαρτυρίας και αντισυστημικότητας. Επίσης το  πως θα συγκρατήσει τη διαρροή ψηφοφόρων της προς τα δεξιά της, στα τρία κοινοβουλευτικά κόμματα αλλά και στον κατακερματισμό με την εμφάνιση πολλών νέων κομμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πρόβλημα ταυτότητας ενώ το ΠΑΣΟΚ κούρασε με την στασιμότητα του στα εκλογικά ποσοστά!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις δημοσκόπων το βράδυ των ευρωεκλογών θα «τρίβουμε» τα μάτια μας, με τα αποτελέσματα που θα δούμε. Οψόμεθα!