Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Είναι γνωστή η περίφημη φράση του Ουμπέρτο Έκο ότι «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις» και δεν υπάρχουν γιατί οι δημοσιογράφοι πάνε διακοπές και δεν γράφονται άχρηστες και «ανούσιες» πληροφορίες! Δεν υπάρχουν πραγματικές ειδήσεις, ειδήσεις ποιότητας.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα διαψευστεί η διάσημη φράση και να περάσουμε έναν Αύγουστο κάνοντας πραγματικά διακοπές με ηρεμία, ησυχία και ανεμελιά.

Όμως, κι αυτό το καλοκαίρι, όπως και τα τελευταία, το μυαλό όλων μας γυρίζει σαν εκκρεμές, στην πιθανή νέα καραντίνα, στην αποξένωση, στο φόβο πολέμου, σε γεγονότα επικίνδυνα όπως δελτίο στην ενέργεια, έλλειψη βασικών ειδών διατροφής, ακρίβεια, οικονομική ανασφάλεια και γενικά εγκλωβισμός σε προβλέψεις διλημματικές.

Προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τη σκληρή και επώδυνη πραγματικότητα, όπου και η πιο καλπάζουσα φαντασία ωχριά απέναντι της.

Ζούμε ένα καλοκαίρι με το βλέμμα στραμμένο στις δύο επόμενες εποχές του χρόνου, φθινόπωρο – χειμώνας που ακολουθούν και τα δεινά που θα φέρουν, σύμφωνα με τις πιο επίσημες δηλώσεις ντόπιων και ξένων αξιωματούχων. Μια εξίσωση με πολλούς αγνώστους και με κοινό παρονομαστή τον πολλαπλάσιο αριθμό τροφίμων Πρυτανείου.

Μπαίνουμε σε ένα μήνα, που στη χώρα μας έχουμε τις περισσότερες και πιο δραματικές ειδήσεις. Από δεκάδες φωτιές, πνιγμούς, νεκρούς στην άσφαλτο και πολλές ακόμα δυσάρεστες καθημερινές ειδήσεις. Και δεν είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία!

Μπαίνουμε σε ένα μήνα, όπου τα πολιτικά μας κόμματα «τροχίζουν» τα μαχαίρια για την παρουσία τους στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνουν την ανάγκη της δικής τους ύπαρξης και γαία πυρί μειχθήτω για τη χώρα.

Στην καρδιά του καλοκαιριού, οι επίσημες δηλώσεις των «μαυρισμένων» πολιτικών μας, γίνονται από παραλίες και τουριστικά θέρετρα και η εγχώρια showbiz, αποκαλύπτεται με τάγκα και μπραζίλ.

Τα αστυνομικά ρεπορτάζ «βρίθουν» από διαρρήξεις και κλοπές, λόγω της απουσίας των ιδιοκτητών.

Οι υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου, όπως λένε οι επιστήμονες επηρεάζουν τον ψυχισμό πολλών ανθρώπων, με αποτέλεσμα ακόμη και γυναικοκτονίες.

Η εγκυρότητα των ειδήσεων τον Αύγουστο περνάει μέσα από τα φίλτρα των social media. Κάθε μέρα πλήθος fake news και σοβαρές ειδήσεις που «λιώνουν» άμα τη εμφανίσει στον τοίχο του internet.Ειδήσεις που δεν αντέχουν σε καμιά κριτική!

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες να ζήσουν ένα πολύ καλό Αυγουστιάτικο διάλειμμα. Τον Σεπτέμβριο πάλι μαζί!

Η κόλαση του φθινοπώρου έρχεται! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Κατώτερη των περιστάσεων το σύνολο της αντιπολίτευσης. Αξιωματική αντιπολίτευση και έλασσον, διστακτική, χωρίς όραμα για την επόμενη μέρα, με φθηνή λαϊκίστικη ρητορική και ακραίες επιθέσεις εναντίον μιας κυβέρνησης που περνάει από τη Σκύλα στη Χάρυβδη ,από την ώρα που ανέλαβε. Από τον εγκλεισμό των πολιτών λόγω της πανδημίας, τις συνεχείς απειλές του άρπαγα γείτονα, τον απρόβλεπτο πόλεμο στην Ουκρανία, τον πληθωρισμό, την ακρίβεια και τα προβλήματα με την ενέργεια, προβλήματα πρωτόγνωρα που προσφέρουν στους ακραίους λαϊκιστές την ευκαιρία υπόσχεσης εύκολων λύσεων σε σύνθετα προβλήματα της οικονομίας, καμουφλάροντας παράλληλα τις αντιδημοκρατικές δικές τους ιδεολογικές απόψεις και θέσεις. Άσπρο η κυβέρνηση, μαύρο αυτοί.

Απώτερος στόχος η συσπείρωση της σκληρής τους βάσης και η δημιουργία κλίματος αναταραχής στους κυβερνητικούς κόλπους και στην κοινωνία.

Αυτοκριτική για τα δικά τους πεπραγμένα ούτε ίχνος. Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Όλα καλά καμωμένα. Καθημερινά δείχνουν το αφτιασίδωτο επιθετικό τους πρόσωπο στις τηλεοράσεις, στη Βουλή, στην κοινωνία. Τα βάζουν με όλους και με όλα. Ακόμη και με την ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Σκληρά και χυδαία, βγάζουν συμπεράσματα εξοργιστικά. Από υβρίδιο νεοφιλελευθερισμού, ακραίας δεξιάς, ανάλγητης κυβέρνησης, συναλλαγής με το κεφάλαιο και πολλές ακόμη μικροπολιτικές ασχήμιες. Όλες τις παθογένειες του παρελθόντος, όπως διαπλοκή, διαφθορά, φοροδιαφυγή, τις επανέφερε μέσα σε τρία χρόνια η Κυβέρνηση!

Καμιά αναφορά στα θετικά, στις παροχές προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και πρωτοβουλίες στην εξωτερική πολιτική.

Σύμφωνα με το επαναλαμβανόμενο σύνθημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι “η χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών”!

Η επί τριετίας συνεχιζόμενη μεγάλη δημοσκοπική διαφορά της κυβέρνησης που καταγράφεται από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι οφθαλμαπάτη, «πετσομένα» δημοσκοπικά ευρήματα και απόψεις των «κυρ Παντελήδων».

Με νέες προσπάθειες διαχωριστικών γραμμών προσπαθούν να «θολώσουν» τα νερά λόγω αδυναμίας άλλου συγκεκριμένου αφηγήματος, από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Ακόμη και την κυβίστηση στο δημοψήφισμα του 2015 προσπαθούν να την περάσουν σαν επιτυχία στην διαπραγμάτευση του τρίτου μνημονίου που υπέγραψαν.

Σύμφωνα με τις νέες δηλώσεις, η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να εξαντλήσει την συνταγματική της θητεία, την τετραετία δηλαδή και καλά θα κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ασχοληθούν με τα δικά τους προβλήματα παρά να επιτίθενται καθημερινά στην κυβέρνηση. Υπάρχει φόβος να «καούν» στην προπόνηση, αλλά και να «καεί» και η κοινωνία αν συνεχίσουν την τακτική των απεργιών, αντιδράσεων, και υποκίνησης κοινωνικών αναταραχών μέχρι τις εκλογές.

Το φθινόπωρο και ο χειμώνας από "βαρύς" που θα είναι, μπορεί εύκολα να μετεξελιχθούν και σε «κόλαση»! Και ξέρουμε τι σημαίνει αυτό. Το ζήσαμε πριν από κάποια χρόνια όταν κάηκε η Αθήνα.

Το πρώτο καμπανάκι της αντίδρασης χτύπησε, με τα καλοκαιρινά θεατρικά δρώμενα, που ζούμε!

 

Αυθημερόν τελευθήσατω! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Αυθημερόν τελευθήσατω, ήταν η ποινή για όποιον πολιτικό ζημίωνε με νόμο που πρότεινε και ψήφιζε ηθικά στην Αθήνα και δεν επαρκούσε η προσωπική του περιουσία να πληρώσει τον λογαριασμό. Αυτό επί Αθηναϊκής Δημοκρατίας, γιατί σήμερα δεν ακούμε ούτε ψήγμα αυτοκριτικής από το πολιτικό προσωπικό για το οικονομικό και κοινωνικό «γονάτισμα» που μας έχουν υποχρεώσει με τους νόμους και διατάξεις που έχουν ψηφίσει, σύμφωνα με τις αποφάσεις τους. Απλά αναλαμβάνουν, που και που, την πολιτική ευθύνη, δηλαδή σκεφτείτε αν θα μας ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές. Και όπως λέει κι ο λαός "πιάσε το αβγό και κούρευτο"!!!

Το άλλοτε βολικό θεώρημα «μαζί τα φάγαμε», δεν εμφανίζεται στο πόθεν έσχες των πολιτών, αλλά των πολιτικών μας, κάθε χρόνο. Αυγατίζουν τα περιουσιακά στοιχεία στους περισσότερους, δείχνοντας το "έσχες" και αποκρύπτοντας το "πόθεν".

Αν πιστεύουν ότι οι έχοντες το δικαίωμα του εκλέγειν τρώνε κουτόχορτο ή στρουθοκαμηλίζουν, πλανώνται πλάνην οικτράν!

Το γεγονός ότι η πολιτική έγινε το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα, ενώ θα έπρεπε να είναι λειτούργημα το είδαμε και το ακούσαμε σε μια φράση της ομιλίας του απερχόμενου Πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, δηλώνοντας ότι «αφήνω την καλύτερη δουλειά του κόσμου»! Ανερυθρίαστη και πιο ξεκάθαρη δήλωση, δεν έχει ακουστεί από τα χείλη γνωστού πολιτικού μέχρι τώρα. Οι περισσότεροι ψελλίζουν κοινότυπες ασυναρτησίες και παιδαριώδεις δικαιολογίες. Έτσι εξηγείται και το κληρονομικό δικαίωμα μετάβασης της εξουσίας από πρωτοκλασάτα και μη πολιτικά πρόσωπα, προς τα παιδιά τους. Δίνοντας τους προίκα, το πελατειακό σύστημα που έχουν χτίσει όλα τα χρόνια της πολιτικής τους καριέρας.

Ο πολιτικό έχει ένα επάγγελμα που του εξασφαλίζει υψηλές απολαβές και ασφάλεια σε προσωπικό και επαγγελματικό πεδίο.

Μια ματιά στα περιουσιακά στοιχεία των πολιτικών μας εκλεγμένων και μη, δείχνει πόσο καλά πληρωμένο επάγγελμα είναι, ιδιαίτερα στις ημέρες μας και πόσο άνετες και ευχάριστες είναι οι εργασιακές τους συνθήκες. Φυσικά περιττεύει να κάνουμε τις αντίστοιχες συγκρίσεις με τους «χειμαζόμενους» πολίτες.

Και είναι η καλύτερη δουλειά του κόσμου, όχι μόνο για πρωθυπουργούς, βουλευτές και έχοντες θεσμικό αξίωμα, αλλά και για αποτυχόντες βουλευτές, τους γνωστούς πολιτευτές και άλλα κομματικά στελέχη που διορίζονται πρόεδροι, αντιπρόεδροι και μέλη διοικητικών συμβουλίων  Δημοσίων Οργανισμών, με υψηλούς μισθούς και πολλές παροχές.

Όσο για τις ευθύνες τους από την ψήφιση νόμων, άλλες παραγράφονται και άλλες δεν έχουν κανενός είδους κυρώσεις.

Ακόμη κι αν υπάρξουν περιπτώσεις να πιαστούν με τη «γίδα στην πλάτη», όπως λέγεται, είναι δύσκολο να την πληρώσουν.

Το αυθημερόν τελευθήσατω, έχει να ακουστεί από αρχαιοτάτων χρόνων. Μακροχρόνια άνεργοι εκτός από τον ΟΑΕΔ, γραφτείτε και σε μια τοπική κόμματος, για να βρείτε σίγουρη και καλοπληρωμένη  δουλειά!

 

Αφιερωμένο σε «ώτα μη ακουότων»; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, θα πρέπει να αναρωτηθούν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τα δημοσκοπικά αποτελέσματα των τελευταίων μηνών. Σταθερά λίγο πάνω από το 20% και με μεγάλη πτώση από το τελευταίο εκλογικό τους αποτέλεσμα, κοντά στο 32%.

Κανονικά θα έπρεπε να «χτυπάνε» τριαντάρια και πάνω, με τα τόσα προβλήματα, αλλά και ολισθήματα της Κυβέρνησης. Αν περιμένουν να πέσει η Κυβέρνηση, στις πρόωρες ή με τη λήξη της συνταγματικής θητείας εκλογές, σαν ώριμο φρούτο, άξιος ο μισθός σας, ας κοιμηθούν τον ύπνο του δικαίου εκεί στην Κουμουνδούρου.

Η στρατηγική του άκρατου λαϊκισμού, της συνεχούς άρνησης των πάντων, της επαναστατικής γυμναστικής και της συνεχούς υπενθύμισης και ότι θα είναι το πρώτο κόμμα στις εκλογές, δεν αρκούν να τους φέρουν την εξουσία.

Οι πολίτες θέλουν σιγουριά, ασφάλεια και ανάταση της οικονομίας. Αρκετά έχουν υποφέρει και συνεχίζουν να υποφέρουν από εξωγενείς παράγοντες και από λάθη και παραλήψεις της Κυβέρνησης.

Να σταματήσει η πορεία της παρακμής, πριν ο άνεμος της χρεωκοπίας σαρώσει κάθε ελπίδα.

Οι πολίτες θέλουν νέες ιδέες, νέα "μυαλά" στα ΜΜΕ και όχι στα χαρτιά και στις δεξαμενές σκέψεις, «φρέσκες» πολιτικές ιδέες και το κυριότερο νέα πολιτικά πρόσωπα, σήμερα στο κόμμα και αύριο στη μαρκίζα της Κυβέρνησης. Όταν παρελαύνουν στις τηλεοράσεις και στις συγκεντρώσεις, τα ίδια και τα ίδια, φθαρμένα στη συνείδηση των πολιτών πρόσωπα και με έντονο αρνητικό πρόσημο, τότε η εξουσία θα παραμείνει αυταπάτη.

Πρέπει να αντιμετωπίζεται το εκλογικό σώμα ως σκεπτόμενοι άνθρωποι με θέσεις και απόψεις και όχι σαν ευκαιριακοί ψηφοφόροι, για να υλοποιηθεί το δικό τους όραμα της προοδευτικής διακυβέρνησης της χώρας.

Οι «κυρ -Παντελίδες», οφείλουν να ξέρουν ότι αριθμητικά είναι περισσότεροι από τις ομάδες των ψηφοφόρων που στοχεύουν.

Να αποφύγουν να αναμασούν τετριμμένα συνθήματα και ανούσιες ατάκες που ταλαιπωρούν ακόμη και την αισθητική της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων που έχουν ανάγκη.

Να δείξουν ότι πήραν μαθήματα από τα λάθη τους και είναι έτοιμοι για το καλό της χώρας να υιοθετήσουν, σε περίπτωση εθνικής ανάγκης, τη συνταγή της συναίνεσης και συμφιλίωσης.

Όλοι γνωρίζουν, ιδιαίτερα η εσωτερική αντιπολίτευση τους, κι ας μην το παραδέχεται ότι ο αρχηγός του κόμματος τους είναι τα δυνατό χαρτί. Χωρίς αυτόν η διάσπαση σε μεγάλο αριθμό «συνιστωσών» αναμενόμενη, μαζί με την επιστροφή σε εκλογικά ποσοστά μονοψήφια. Ας τον στηρίξουν.

Ακόμη, ένα μεγάλο μέρος των επιλογών τους, όπως σε χάραξη όμοιας στρατηγικής παρελθόντων ετών , σε αδικαιολόγητη ακινησία στις αλλαγές προσώπων, δημιουργούν παραλυτικά συμπτώματα, με αποτέλεσμα τα γνωστά δημοσκοπικά ευρήματα. Και σίγουρα δεν φταίνε γι αυτό, οι «πετσωμένες» όπως τις αποκαλούν δημοσκοπικές εταιρίες.

Από τον μαέστρο και το «πρώτο βιολί» της ορχήστρας εξαρτώνται τα μουσικά αποτελέσματα και τα εκλογικά!

Και να μην ξεχνάμε πίσω από μια καλή Κυβέρνηση, κρύβεται μια εξίσου καλή αντιπολίτευση. Και το αντίθετο. Οι πολίτες ψηφίζουν και για τα δύο.

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε "ώτα μη ακουόντων"

 

Διεθνείς εξελίξεις , Ελληνικές εκλογές και πόθεν έσχες πολιτικών. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στις ημέρες που περνάμε, η ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της πολιτικής αντιπαράθεσης από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το θέμα των πρόωρων εκλογών, εγκυμονεί κινδύνους να βυθιστεί η χώρα είτε σε μια παρατεταμένη παράλυση, είτε σε πολιτική αποσταθεροποίηση, πριν την ώρα της. Η κυβέρνηση – σεναριογράφος των επόμενων κινήσεων, επεισοδίων που θα βιώσουμε προσεχώς, θα πρέπει να δώσει με τον πιο επίσημο τρόπο μια καθαρή απάντηση, αν σκοπεύει να πάει σε εκλογές στο τέλος της συνταγματικής θητείας της.

Αν δεν αρκούν οι επανειλημμένες  δηλώσεις του Πρωθυπουργού, ένας ανασχηματισμός θα κλείσει την εκλογολογία! Εκτός αν προλάβει να την ακυρώσει ο "άρπαγας" γείτονας με τον αναθεωρητισμό του!

Διαφορετικά να μην διαμαρτύρεται για την επένδυση στην πόλωση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και την άκρως αρνητική εξέλιξη της οικονομίας στους προσεχείς μήνες.

Προσώρας, οι μάχες κατά της φτώχειας, της ακρίβειας, της ενέργειας και της κλιματικής αλλαγής αντιμετωπίζονται με επιδόματα και ευχολόγια. Πλήρης αποτυχία προβλέψεων του πολέμου στην Ουκρανία και των πολιτικών στρατηγικών που είχαν σχεδιαστεί. Το καρκίνωμα του εθνικιστικού λαϊκισμού πλημμυρίζει όλον τον κόσμο.

Η αντιπαγκοσμιοποίηση απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, κερδίζει κατά κράτος. Παντού ή σχεδόν παντού κερδίζουν τα outsider ,από το Brexit μέχρι τις τελευταίες εκλογές στη Γαλλία.

Ούτε οι μετρήσεις, ούτε τα media, ούτε τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, ούτε οι δυνατές προσωπικότητες και stars οπτικοακουστικών θεαμάτων, δεν φαίνεται να είναι αρκετά να σταματήσουν το τσουνάμι της λεγόμενης τιμωρητικής ψήφου.

Η πολιτική ορθότητα, μη εξαιρούμενης και της χώρας μας, καταποντίζεται καθημερινά από τον άκρατο λαϊκισμό και τα απρόβλεπτα ένστικτα ερασιτεχνών της πολιτικής, οδηγούν το καράβι σε αχαρτογράφητα νερά. Παίζεται σε μια στιγμή, το μέλλον όλων μας!

Στις επόμενες εθνικές εκλογές, η ανακυττάρωση του πολιτικού προσωπικού στη χώρα μας, είναι αναγκαία. Τέρμα πια, οι επιλογές από τον κομματικό σωλήνα, από «διαδρομιστές» πολιτικών κομμάτων, από οικογενειοκρατία και από άλλους παράγοντες τύπου Γκόρτσου. Τέλος, στα κομματικά ρετιρέ.

Αξιοκρατία, με νέους φιλόδοξους, με όραμα και με ένσημα από εργασία και όχι κομματικά.

Νέοι πολιτικοί να πάρουν την εξουσία όχι για να την οικειοποιηθούν αλλά να την μοιράσουν στο λαό, στην πράξη!

Να έχουν την προσφορά προς τον πολίτη στο DNA τους, εκτός από μεταπτυχιακές περγαμηνές και πτυχία στο βιογραφικό τους.

Να πιστεύουν σε αυτό που καλούνται να υπηρετήσουν. Να έχουν «ζυμωθεί» με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και τότε τα πρόσθετα προσόντα τους, να είναι η ηλικία, τα πτυχία και η συμμετοχή σε μητρώα και δεξαμενές σκέψεις.

Και κάτι επίκαιρο. Να γνωρίζουμε ως πολίτες το πόθεν έσχες τους που είχαν όταν μπήκαν στην πολιτική και πιο είναι σήμερα. Και κυρίως το "πόθεν"!

Ακόμη για τους νέους, το πόσο διαυγές είναι το παρελθόν τους, πριν μπουν στα ψηφοδέλτια.

Για να μην υπάρξουν «ψεγάδια» αργότερα.

Η ιδιότητα του βουλευτή δεν είναι η επαγγελματική αποκατάσταση του

και ο άκρατος πλουτισμός. Είναι λειτούργημα, στην υπηρεσία των πολιτών.

Επιτέλους, ας το καταλάβουν οι πολίτες, έστω και πάνω από την κάλπη.

 

Πάμε για νέο ρεκόρ αποχής από τις κάλπες στις επόμενες βουλευτικές εκλογές; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στις Γαλλικές βουλευτικές εκλογές της πρώτης Κυριακής «νικήτρια» είχαμε την αποχή με ποσοστό 53%. Ένα ποσοστό ρεκόρ, σε μια μάχη δύο πολιτικών κομμάτων «στήθος με στήθος» και με οριακό προβάδισμα όπως έδειξε η τελική καταμέτρηση των ψήφων.

Ένα πραγματικό θρίλερ στη Γαλλία και μια απειλητική πρόβλεψη στα καθ’ ημάς. Στη χώρα μας η μεγαλύτερη αποχή έφτασε σε Ευρωεκλογές το 2009 σε ποσοστό 47,4%. Είναι πλήγμα για τη δημοκρατία, τα μεγάλα μεγέθη της αποχής. Πλειοψηφία που κυβερνά με αυτοδυναμία!

Τα αίτια πολλά. Από την αδυναμία μετακίνησης στο τόπο που ψηφίζουν οι λεγόμενοι ετεροδημότες, λόγοι υγείας πολιτών, υπερήλικες, οικονομικά προβλήματα και άλλα.

Αρκεί να θυμηθούμε τις στρατιές ετεροδημοτών που προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν ένα εισιτήριο για τον τόπο που θα ασκούσαν το εκλογικό τους δικαίωμα. Λέγεται ότι σε αυτό οφείλεται και ένα μεγάλο μέρος από το χρέος των κομμάτων εξουσίας ,που προμήθευαν αφειδώς, τα χιλιάδες εισιτήρια στους φίλους του κόμματος.

Υπάρχουν όμως και όσοι απέχουν από την κάλπη , από πεποίθηση. Δεν πιστεύουν ότι με την ψήφο τους θα επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις, γυρίζουν την πλάτη και απέχουν. Κυριαρχεί το δόγμα "οι Κυβερνήσεις αλλάζουν, οι πολιτικές παραμένουν ίδιες". Αν είναι και ανοιξιάτικη ή καλοκαιρινή ημέρα, προτιμούν να εκχωρούν το δικαίωμα να αποφασίζουν άλλοι γι αυτούς, πηγαίνοντας για καφέ και ουζάκι στις παραλίες.

Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί και βαθυστόχαστες αναλύσεις έχουν γραφτεί, ότι η αποχή βλάπτει σοβαρά τη δημοκρατία και η μη άσκηση του δικαιώματος, δίνει το δικαίωμα να βρίσκονται στο «τιμόνι» της διοίκησης, οι μειοψηφίες, που αποφασίζουν ερήμην της πλειοψηφίας των πολιτών.

Όμως δεν φταίνε μόνο οι πολίτες. Μεγάλο μέρος ευθύνης έχει και το πολιτικό μας σύστημα.

Η χαμηλή ποιότητα του πολιτικού λόγου στη Βουλή, στα ΜΜΕ παραδοσιακά και κοινωνικά δίκτυα, με ύβρεις, αντεγκλήσεις, προπηλακισμούς, λόγω ένδειας επιχειρημάτων και χρήση αρνητικών προθέσεων, οδηγούν στην απαξίωση από τους πολίτες, πολλών πολιτικών προσώπων και του συνόλου του πολιτικού συστήματος.

Ένας ακόμη βασικός λόγος της αποχής, είναι η απουσία σωστής ενημέρωσης των πολιτών, για τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν, καθώς και η μη προσεκτική και ενδελεχής επιλογή των προσώπων που «κοσμούν» τα ψηφοδέλτια. Αποτέλεσμα, να έχουμε μάχη συνθημάτων και όχι προγραμμάτων. Το ότι ο κόσμος δεν έχει χρόνο για ενημέρωση, είναι μεγάλο λάθος και πρέπει να διορθωθεί.

Στις επόμενες εθνικές εκλογές, που θα γίνουν με απλή αναλογική, την πρώτη Κυριακή η αποχή αναμένεται να καταρρίψει ένα ακόμη ρεκόρ. Εκτός από το γεγονός ότι οι πολίτες δεν πιστεύουν ότι κάτι θα αλλάξει, με την ψήφο τους, η σίγουρη δεύτερη Κυριακή ψηφοφορίας τους επιτρέπει να ετεροχρονίσουν την επίσκεψη τους στην κάλπη. Οι πολιτικοί μας θα πρέπει να επανατοποθετηθούν στον ορθό λόγο  και στην ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές προτάσεις τους, πριν απορριφθούν συλλήβδην από τους πολίτες.

 

Πρόωρες εκλογές. Μια δύσκολη εξίσωση με πολλούς «αγνώστους»! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στις προσεχείς εθνικές εκλογές, πιθανά πρόωρα φθινοπωρινές, αναμένονται διαφοροποιήσεις στην κάλπη και μάλιστα σημαντικές, μερίδας ψηφοφόρων, που προβληματίζουν όλα τα κομματικά επιτελεία και πολλά πολιτικά πρόσωπα.

Με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, ένας μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων αναμένεται να στείλει μήνυμα δυσαρέσκειας στα κόμματα εξουσίας, επιλέγοντας μικρά η ακόμη και πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα.

Αποτέλεσμα, να δυσκολέψει σε μεγάλο βαθμό η επανεκλογή  και πρωτοκλασάτων υποψηφίων πολιτικών, λόγω του ότι πολλοί από αυτούς θεωρούνται από τους πολίτες μέρος των προβλημάτων που βιώνουν και όχι η λύση όπως οι ίδιοι επικαλούνται.

Τα κόμματα εξουσίας θα νοιώσουν εκλογικά, την πρώτη Κυριακή, έντονους κραδασμούς από τις πολιτικές επιλογές που οι πολίτες τους χρεώνουν.

Περισσότερους εκλογικούς κραδασμούς, θα αισθανθούν όσοι έχουν συμμετάσχει ενεργά στη διακυβέρνηση κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων και θεωρούνται υπαίτιοι όλων των "πληγών" που έχουν υποστεί οι πολίτες. Από την πανδημία, την οικονομική κρίση και τις φυσικές καταστροφές.

Όλες οι "αμαρτίες" του κόσμου θα τους χρεωθούν στην κάλπη. Σε αυτές τις "αμαρτίες" ,θα πρέπει να προστεθούν και τα πλούσια προνόμια των πολιτικών σε περιόδους κρίσης, οι ασυλίες και η γενικότερη απαξίωση του πολιτικού κόσμου. Πρόσφατη έρευνα, έδειξε ότι πάνω από το 70% των πολιτών θεωρούν το πολιτικό σύστημα «ξένο» σώμα από τον «μέσο» πολίτη. Δύο ξένοι στην ίδια χώρα!

Την πρωτοκαθεδρία, φυσικά, την έχει το Κοινοβούλιο και πολύ λιγότερο η Αυτοδιοίκηση.

Αυτό που κυριαρχεί από τους πολιτικούς, είναι ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι», με αποτέλεσμα να ζητούν, να τους περάσουν από «κόσκινο» στην κυριολεξία  οι πολίτες πριν αποφασίσουν ποιοι αξίζουν την ψήφο τους. Το λένε αλλά το εννοούν;

Η αποχή από την κάλπη, την πρώτη Κυριακή, θα αυξηθεί σημαντικά και ο λόγος είναι  ότι θεωρείται αναγκαία η ύπαρξη της δεύτερης Κυριακής για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Είτε αυτοδύναμης, είτε συνεργασίας. Η περίπτωση τρίτης Κυριακής προβλέπεται μεν από το νόμο, αλλά οι γενικότερες συνθήκες καθιστούν την προσφυγή σε τρίτη Κυριακή, απαγορευτική. Αυτοκτονική, θα λέγαμε καλύτερα!

Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν οι πρόωρες εκλογές θα προκηρυχθούν μετά τη λήξη της τουριστικής περιόδου και των θερινών διακοπών ή κάποιο θερμό πολεμικό επεισόδιο, με τον άρπαγα γείτονα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλάξει όλους τους σχεδιασμούς. Αν ο γείτονας – άρπαγας, το τολμήσει καλοκαιριάτικα και πάρει αποφασιστική απάντηση, τότε θα αλλάξουν οι πολιτικές διεργασίες και στο χρόνο των εκλογών και στο αποτέλεσμα τους. Είναι γνωστό ότι οι πολίτες συσπειρώνονται στο κυβερνών κόμμα ,σε εθνική κρίση.

Στην αντίθετη περίπτωση, της απευκταίας μη αποφασιστικής απάντησης, το πλήγμα στο μεγάλο «κεφάλαιο» του κυβερνώντος κόμματος, που είναι ο Πρωθυπουργός, θα αλλάξει εκ βάθρων, τα εκλογικά αποτελέσματα.

Είναι οι πρώτες εθνικές εκλογές, με πολλές πιθανότητες τα εθνικά μας θέματα να είναι από τους πιο βασικούς παράγοντες που θα επηρεάσουν το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα και φυσικά το μέλλον όλων μας.

Οι πρόωρες  εκλογές αποδεικνύονται, μια δύσκολη εξίσωση με πολλούς «αγνώστους»!

 

Μύρισαν εκλογές! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

 

Μύρισαν εκλογές αν και οι εξαγγελίες είναι για το τέλος της τετραετίας, ήτοι  με τη λήξη της συνταγματικής θητείας.

Άλλωστε στην πολιτική ισχύει ότι διαψεύδεται, σύμφωνα με τη ρήση γνωστού πολιτικού.

Ξεκινάνε καλοκαιριάτικα, η πορεία στο λαό και το άνοιγμα στην κοινωνία. Γνωστά και επαναλαμβανόμενα, από τα πολιτικά μας κόμματα.

 

Άνοιγμα στην κοινωνία από όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου, τώρα που μπήκαμε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Προσοχή όμως να μην «ξεχειλώσουν» από το πολύ άνοιγμα! 

 

Παχιά και μεγάλα λόγια από πιστούς θιασώτες μιας «χαλασμένης» πολιτικής. 

Απευθυνόμενοι στους μόνιμους κωπηλάτες στις κομματικές γαλέρες και σε όλα τα μέλη των πληρωμάτων, τους παροτρύνουν να βγουν στην κοινωνία και ακολουθώντας τη στρατηγική «στόμα με στόμα» να πουλήσουν την πολιτική τους πραμάτεια! 
 
Όμως η κοινωνία περιμένει στη γωνία. Με απαξία, ωχαδερφισμό, αδιαφορία και απάθεια. Πολλάκις με ύβρεις και προπηλακισμούς. Και αυτό, τα εκάστοτε ηχεία της πολιτικής το ξέρουν.
 
Άνοιγμα στην κοινωνία, είτε διά ζώσης, είτε μέσω των νέων τεχνολογιών και ερωτηματολογίων, η βασική προτεραιότητα κάθε πολιτικού κόμματος που σέβεται τον ψηφοφόρο του. Μαζί αποφασίζουμε, όπως το αλήστου μνήμης μαζί τα φάγαμε!
 Η συνέχεια γνωστή. Τα περισσότερα αιτήματα των πολιτών δεν συνάδουν με τις πολιτικές αρχές του κόμματος και άρα μη αποδεκτά. Στον κάλαθο, μετά την κάλπη!
 
Το άνοιγμα στην κοινωνία πραγματοποιείται και με περιοδείες και επισκέψεις σε διάφορες περιοχές και οργανωμένους συλλόγους, όπου συγκεντρώνονται μια «τυφλή» κομματική πελατεία και μεγάλος αριθμός από "αγκιστρωμένα" ψάρια που δεν χρειάζονται δόλωμα. Εκεί σηκώνεται για περιορισμένο χρόνο η σημαία της νίκης του κόμματος και 

γίνονται αποδεκτά τα πεπραγμένα της πολιτικής ως Ευαγγέλια, από πολιτικούς αργόσχολους!  Στόχος το «Υπάρχω» του πολιτικού σχηματισμού και «όσο με στηρίζεις θα υπάρχω», παραφράζοντας το λαϊκό άσμα. Κάθε άνοιγμα της κοινωνίας για να είναι επιτυχημένο, θα πρέπει να ακολουθείται κι από ορυμαγδό υποσχέσεων γενικών και ειδικών στην κοινωνική ομάδα που απευθύνεται. Το κρεσέντο των κυβιστήσεων θα ακολουθήσει, μετά την κάλπη. Είναι σε όλους γνωστό και αποδεκτό.
 
Άνοιγμα στην κοινωνία για προσέλκυση και νέων υποψήφιων που θα κοσμήσουν τα ψηφοδέλτια στις Εθνικές  και Αυτοδιοικητικές εκλογές που ακολουθούν. Νέα εκλογή προσώπων με ευρύτερη νομιμοποίηση από τη βάση, με ελεύθερη συμμετοχή. Αυτό στη θεωρία, γιατί στην πράξη οι πολίτες ενώ αποστρέφονται πολλά από τα γνωστά πολιτικά ονόματα τους ψηφίζουν ανελλιπώς κάθε φορά. Ανάγκη ψυχιατρικής εξέτασης. Πελατειακές, κυκλικές και γνώριμες ψηφοδοσίες με κύριο γνώρισμα το «όλοι το ίδιο είναι». Η στοχοπροσήλωση των κομμάτων σε ανοίγματα στην κοινωνία, πολλές φορές συγχέεται με το άνοιγμα στον κομματικό μηχανισμό τους, για τη στελέχωση των οργάνων του κόμματος. Γαρνιτούρα είναι τις περισσότερες φορές τα νέα πρόσωπα στα ψηφοδέλτια. 

Ο κομματικός μηχανισμός στηρίζει πάντα έναν «δικό» του παλαιό κατά προτίμηση.
 
Για κάθε κυβερνών κόμμα το άνοιγμα στις κοινωνίες συνοδεύεται σχεδόν πάντα με γκρίνια, γιούχα και ακατονόμαστες ύβρεις. Πολιτική αυτοχειρία τις περισσότερες φορές αντί δίαυλος αμφίδρομης επικοινωνίας αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος προσωπικής επικοινωνίας με τον πολίτη ψηφοφόρο, που βγάζει τα απωθημένα του, λίγο πριν την κάλπη.

 

Μπήκαμε σε ένα θερμό καλοκαίρι, με πολλά θέματα που "καίνε" και θέλουν λύσεις.

Αν όχι τώρα προσφυγή στην κάλπη, πότε; Του χρόνου με πολλαπλάσια τα προβλήματα απλά και μόνο για να λέμε ότι είμαστε θεσμικοί;

 

Μυαλό κουκούτσι… Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Είμαστε μια χώρα απίθανων πολιτικών και πολιτών. Ένας συνδυασμός, ένα εκρηκτικό μείγμα ατόμων με απίστευτη αλαζονεία, παντελή άγνοια και ποινικοποίηση κάθε αποκλίνουσας άποψης από τη δική τους και σε πολύ μεγάλο βαθμό διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Το σκηνικό της ακραίας πόλωσης μεταξύ των τριών πρώτων κομμάτων ξεκίνησε και όσο προχωράμε προς στις εκλογές, θα εντείνεται. Θα ακούμε καθημερινά μισές αλήθειες και ολόκληρα ψέματα, από όλους τους «μνηστήρες» της εξουσίας. Και άλλα πολλά ευφάνταστα!

Με μια κοινωνία σε κατάσταση πανικού για την επιβίωση της, με μια οικονομία στα όρια του εμφράγματος, με ανασφάλεια να κυριαρχεί καθημερινά στη ζωή των πολιτών και με πολιτικούς που ενδιαφέρονται μόνο για τον τρόπο επανεκλογής τους, τα «συμβόλαια» με τον λαό που θα προταθούν, αφήνουν παγερά αδιάφορο τον λαό!

Ένας θορυβώδης χαρτοπόλεμος ειδήσεων μας κατακλύζει καθημερινά και συνεχώς διογκώνεται. Πολιτικοί καβγάδες, ανακύκλωση διαπλοκής, αντεγκλήσεις, φωνασκίες, απίστευτοι συμψηφισμοί, πεζοδρομιακοί διάλογοι για ψύλλου πήδημα, μια κοινωνία στα κάγκελα και ένας λαός θεριό ανήμερο.

Ένα βαθύ ρήγμα εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών και πολιτών. Μια σχέση «νόμισμα στον αέρα». Πού θα κάτσει, το ερώτημα. Οι πολίτες ασφυκτιούν για να τα φέρουν βόλτα και οι πολιτικοί αδυνατούν να σφυγμομετρήσουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Μυαλό κουκούτσι. Ενώ γνωρίζουν ότι με το υπάρχον πολιτικό σύστημα της απλής αναλογικής δεν υπάρχει καμία πιθανότητα αυτοδυναμίας, συζητάει ο κομματικός τους στρατός για δεύτερες εκλογές, με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, που δίνει αυτοδυναμία, κάποιες φορές. Αδιαφορώντας για τα οικονομικά προβλήματα που θα δημιουργηθούν, στην παρατεταμένη εκλογική περίοδο των εξήντα ημερών, που απαιτούνται και την παράλυση όλων των θεσμών του δημόσιου τομέα.

Μέσα στις συμπληγάδες της κρίσης, που έφερε ο πόλεμος, οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις θα είναι καταστροφικές για τη χώρα.

Αν είναι να διαλυθεί η χώρα για να κυβερνήσουν κάποιοι όπως θέλουν, όπως τους βολεύει, θα πρέπει όλοι εμείς, οι λεγόμενοι ενεργοί πολίτες να τους δείξουμε το δρόμο της συνεργασίας μεταξύ τους. Ο τόπος μας δεν αντέχει εκλογικά πειράματα. Η ανάγκη του αυτονόητου είναι το ένζυμο που λείπει από την κουλτούρα συνεργασίας των πολιτικών μας. Ας το καταλάβουν, επιτέλους.

Πολύ φοβάμαι ότι, εκτός από το "συμβόλαιο" με το λαό, θα χρειαστεί και συμβόλαιο "εξόδου" από την πολιτική πολλών πολιτικών, αν συνεχίζουν να έχουν μυαλό κουκούτσι.

 

Πολιτική επικοινωνία «ζωντανή ή ψηφιακή»; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ -Επικοινωνιολόγου

Ο δρόμος των πολιτικών άνοιξε ήδη για εκλογές, μέσα από τα social media.

Με ευφάνταστες μεθόδους επικοινωνίας έρχεστε σε επαφή με το κοινό σας,

κάνετε διάλογο, προωθείτε την ατζέντα σας, ξοδεύοντας

πολύ λιγότερα από ότι θα ξοδεύατε σε παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας.

Στοχευμένη επικοινωνία, με πλατφόρμες που γνωρίζουν τι σκέφτονται οι πολίτες -ψηφοφόροι, τι τους απασχολεί, μοναδικές απόψεις και όχι πακεταρισμένες απαντήσεις σε τυποποιημένες δημοσκοπικές ερωτήσεις.

Σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων, απογοήτευσης των πολιτών από το πολιτικό προσωπικό, το διαδίκτυο φαίνεται να κερδίζει την πρωτοκαθεδρία σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα.

Οι πολιτικοί ανακάλυψαν τα social media, λόγω χαμηλού κόστους και για λόγους εύκολης προσπάθειας να στείλουν άμεσα τα μηνύματα τους. Πολλάκις άγαρμπα και ανέμπνευστα. Χρειάζονται πολλά περισσότερα για να εκλεγείς, από το να πετάξεις μια ατάκα ή να βάλεις τη φωτογραφία, για να μετασχηματιστεί ο τρόπος της επικοινωνίας πολίτη με πολιτικό. Μέσα από το διαδίκτυο, οι πολίτες αναζητούν σύνδεση με άλλους ανθρώπους, η γνώμη τους μετράει, δημοσιοποιούν τις σκέψεις τους, αφηγούνται τη δική τους ιστορία και επηρεάζονται από τη γνώμη άλλων ατόμων, που εκτιμούν αν και δεν γνωρίζουν προσωπικά τις περισσότερες φορές.

Πολιτικά κόμματα και πολιτικοί χρησιμοποιούν τη διάδραση που προσφέρει το διαδίκτυο, μονοδιάστατα. Απλά μεταδίδουν το μήνυμα τους.

Έρευνες έχουν καταδείξει ότι οι πολίτες θέλουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στα κελεύσματα των πολιτικών και όχι μόνο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Όμως, η πανδημία τα άλλαξε όλα. Οι παραδοσιακοί τρόπου επαφής με τον πολίτη, χειραψία, αγκαλιά, προσωπική συζήτηση, αντικαταστάθηκαν με χειραψία αγκώνα, ενάμιση μέτρο απόσταση για συζήτηση και αποφυγή  επικοινωνίας με τα γνωστά έντυπα.. Άπαντα, ψηφιακά! Ακόμη και διαδικτυακές εκλογές, χωρίς ψηφοδέλτια.

Αν οι πολιτικοί νοιάζονταν όντως για τα «θέλω» των πολιτών- ψηφοφόρων τους και θέλουν να τους απευθύνουν το όραμα τους, τότε θα πρέπει να απομακρυνθούν από αυτόν τον τρόπο της επικοινωνίας, μέσα από τα social media και να εφεύρουν άλλους τρόπους επικοινωνίας των προτάσεων τους και όχι απλά μεταφοράς των «εύπεπτων» μηνυμάτων τους. Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν και να διαβάζουν για πολιτικές ανάπτυξης, δικαιώματα νέων, προτάσεις για μείωση της ανεργίας και βελτίωση του επιπέδου ζωής.

Το φλερτ των πολιτικών με το νέο ψηφιακό κόσμο, τον μαγικό κόσμο των social media, φέρνει πολλές φορές και τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Μπορεί ακόμη και να γκρεμίσει πολιτικές καριέρες που κάποτε, κάποιοι έχτιζαν για χρόνια.

Αν δεν έχει ο πολιτικός, έμπειρους συνεργάτες στα social media καλύτερα να εγκαταλείψει το «άθλημα». Ασφαλέστερο ένα δύσκολο μονοπάτι που το γνωρίζεις από μια σύγχρονη λεωφόρο, όταν δεν γνωρίζεις τις σημάνσεις.

 

Οι πολιτικοί πρέπει να γνωρίσουν τον νέο αυτόν ψηφιακό κόσμο και τους κανόνες της διαδικτυακής δραστηριότητας. Να μάθουν τις σωστές πρακτικές και τους τρόπους αποφυγής των παγίδων. Να ξέρουν, αν απαντούν στα σχόλια και ερωτήσεις, αν τα υβριστικά σχόλια κάνουν πως δεν τα βλέπουν ή πρέπει να  απαντάνε..

«Δουλεύουν» καλύτερα οι μακροσκελής αναρτήσεις ή οι μικρές και στοχευμένες; Όλα αυτά και άλλα πολλά μυστικά απαιτούνται για μια σωστή επικοινωνία μέσω του διαδικτύου, ενός πολιτικού.

Όμως σήμερα, μετά από τρία χρόνια απομόνωσης, οι πολίτες διψούν και πάλι για "ζωντανή" πολιτική επικοινωνία. Το δείχνουν οι πρώτες πολιτικές εκδηλώσεις, με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων πολιτών. Επιστροφή στην κανονικότητα και στην πολιτική επικοινωνία!

 

Πώς να κερδίσετε στις εκλογές εφαρμόζοντας την S.W.A.T. ανάλυση! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Η γνωστή σε όλους, όσοι ασχολούνται με το εμπορικό μάρκετινγκ S.W.A.T. analysis, θεωρείται ένα σημαντικό «εργαλείο» και στη λήψη πολιτικών αποφάσεων, για κόμματα αλλά και για πολιτικά πρόσωπα.

Πρόωρες ή στη λήξη της συνταγματικής θητείας, θα γίνουν οι εθνικές εκλογές και μετά από δεκαπέντε μέρες έχουμε τις αυτοδιοικητικές. Χρειάζεται να γνωρίσετε την S.W.A.T. analysis.

Ο κάθε υποψήφιος πολιτικός η κομματικός συνδυασμός, θα πρέπει να μελετήσει εξονυχιστικά την μέθοδο S.W.A.T. analysis, πριν κάνει οποιοδήποτε βήμα. Η διαχείριση της κάθε πολιτικής  καριέρας, περνάει μέσα από την μέθοδο, που εγγυάται σωστές κινήσεις και ασφαλή διαμόρφωση κάθε μελλοντικής κίνησης και σωστής στρατηγικής, ανάλογα με τις ικανότητες  και τους εξωτερικούς παράγοντες που την επηρεάζουν.

Η ανάλυση της S.W.A.T. περιλαμβάνει, την ανάλυση του εσωτερικού  και του εξωτερικού περιβάλλοντος ενός υποψηφίου. Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για ένα πολιτικό κόμμα ή δημοτικό συνδυασμό.

Τα δυνατά στοιχεία και οι αδυναμίες είναι οι εσωτερικοί παράγοντες, που πρέπει να ληφθούν υπόψη στη μελέτη της επικοινωνιακής στρατηγικής.

Στα δυνατά στοιχεία περιλαμβάνονται, η αναγνωρισιμότητα, η εικόνα, η καλή φήμη, η γνώση, η εμπειρία, η εμπιστοσύνη, η ιστορία, τα πεπραγμένα, το «ανταγωνιστικό» πλεονέκτημα και άλλα.

Στις αδυναμίες περιλαμβάνονται, η χαμηλή αναγνωρισιμότητα, η έλλειψη συγκεκριμένης εικόνας ή η αρνητική εικόνα, το έλλειμμα εμπιστοσύνης, οι μικρές ικανότητες διοίκησης και οργάνωσης, η απειρία στο ρόλο του θεσμικού αξιώματος, το "ασθενές" προεκλογικό κονδύλι, οι προβληματικές δημοσκοπήσεις, τα λάθη του παρελθόντος, η πιθανόν «αδύνατη» ομάδα των ανθρώπων που θα συνεργαστούν και η περιρρέουσα πολιτική κατάσταση.

Στον αντίποδα, στο εξωτερικό περιβάλλον, οι ευκαιρίες και απειλές επηρεάζουν τη συμμετοχή στον εκλογικό στίβο και το εκλογικό αποτέλεσμα.

Στις ευκαιρίες περιλαμβάνονται, η θετική πολιτική κατάσταση, πιθανά λάθη των αντιπάλων, η πρόθεση των ψηφοφόρων για αλλαγή και ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, και πολλοί ακόμη εξωγενείς παράγοντες, μη αποκλειόμενης και της τύχης.

Στις απειλές περιλαμβάνονται, παγκόσμιες ανακατατάξεις που επηρεάζουν τις πολιτικές κρατών, μεγάλος αριθμός ανταγωνιστών λόγω ειδικής συγκυρίας όπως με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, γκάφες, χτυπήματα κάτω από τη μέση, σκάνδαλα, "θολό" παρελθόν.

Με την ανάλυση αυτή ο κάθε ενδιαφερόμενος, κόμμα η υποψήφιος, γνωρίζει από την αρχή, το πιθανότερο αποτέλεσμα της κάλπης και τη χαρτογράφηση της πολιτικής πορείας.

Συμβουλή αξίας ενός εκατομμυρίου.

Μην προχωρήσετε χωρίς να κάνετε τη λεπτομερή αυτή ανάλυση. Θα ξοδέψετε χρόνο και χρήμα άδικα. Είναι σαν να πάτε ξυπόλυτοι στα αγκάθια, ή στα αναμμένα κάρβουνα , χωρίς να είστε «αναστενάρηδες»!

Τα παραδείγματα πολλά!

 

Επανάληψη των αναπαλαιωμένων «τίποτα»! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Διανύουμε μια περίοδο κρίσιμων πολιτικών εξελίξεων με ανοιχτό το ενδεχόμενο αιφνίδιας προσφυγής στις κάλπες, στη λαϊκή ετυμηγορία και τα επικοινωνιακά επιτελεία των κομμάτων αποδίδονται σε «μιντιακούς» και «διαδικτυακούς» αγώνες ξεκατινιάσματος, με όλα τα «άπλυτα» στη φόρα, για να πετύχουν άλλοτε λίγα λεπτά δημοσιότητας και άλλοτε αλλαγή της καθημερινής δημοσιογραφικής ατζέντας.

Πολλές φορές ακολουθείται η τακτική της «τρίχας που γίνεται τριχιά»! Συνάντηση του ενός, με γαλαζοαίματο, ερμηνεύεται σαν επιστροφή της μοναρχίας από τον άλλον! Ο,τι του φανεί του Λουλουστεφανή!!!

Η πολυετής και πολυεπίπεδη μνημονιακή, οικονομική, υγειονομική κρίση και  πολιτική απαξίωση, φαίνεται ότι δεν δίδαξε τίποτα, στο πολιτικό μας σύστημα. Γυρίζουμε και πάλι πίσω στις αλήστου μνήμης εποχές όπου ο κόσμος του σκότους επιβουλεύεται τον κόσμο του φωτός, στην εποχή του «εμείς ή αυτοί» και άλλων βαρύγδουπων δηλώσεων.

Εδώ ο κόσμος, στην κυριολεξία, καίγεται και ο πολιτικός κρετινισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Όσο για τους πολίτες, αυτοί κοιμούνται τον ύπνο του αξύπνητου. Ενδιαφέρονται περισσότερο για τα τεκταινόμενα από την μητέρα των τριών κοριτσιών της Πάτρας, παρά από την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία. Αδιάψευστοι μάρτυρες οι τηλεθεάσεις των εκπομπών με ή χωρίς τη γνωστή μας Ρούλα. Που πήγε, που μίλησε, τι ήθελε να πει!

Βέβαια είναι παγκοσμίως γνωστό ότι το κριτήριο επιλογής των πολιτών για τις τηλεοπτικές εκπομπές, είναι η «κλειδαρότρυπα» στις κρεβατοκάμαρες επώνυμων και μη, πολιτών. Ακολουθούν τα κριτήρια του προσωπικού συμφέροντος, το συντεχνιακό και σε δεύτερη μοίρα, η ιδεολογία και οι κάθε είδους χομπίστες της πολιτικής με τις δηλώσεις τους!

Οι εκλογικές προβλέψεις με ορίζοντα αρκετών μηνών και με άλυτα πολλά θέματα, είναι αδύνατες, η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος κυκλοθυμική και αρκετά πιθανόν «αουτσάιντερ» κόμμα να κάνει την έκπληξη. Τίποτα δεν είναι αδύνατον μια και οι πολιτικές συνθήκες αλλάζουν πιο γρήγορα από τους ανθρώπους όπως είπε και ο Μακιαβέλι.

Στη χώρα μας υπάρχει η δίψα για έναν πολιτικό άνδρα, που θα παλέψει τους «αόρατους» ταξικούς εγχώριους και ξένους εχθρούς, τις συλλογικότητες και συντεχνίες, την αναξιοκρατία, τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά. Θα αναστήσει τη μεσαία τάξη, τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας.

Όμως, για άλλη μια προεκλογική περίοδο, θα ακούσουμε υποσχέσεις που οι ίδιοι οι πολιτικοί μας, δεν πιστεύουν, παλαιομοδίτικες ιδεοληπτικές απόψεις και ψεύτικα σκηνικά έναντι εικονικών εχθρών. Μία από τα ίδια.

Θα προτείνουν και πάλι τη γνωστή θεραπεία placebo. Οι παροικούντες της Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι εφεδρείες πολιτικής αξιοπρέπειας, δεν υπάρχουν. Επανάληψη των αναπαλαιωμένων «τίποτα»!

 

Σιγά τα λάχανα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Σιγά τα λάχανα. Αυξήθηκε το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο, οι ντομάτες και τα αγγούρια. Η ακρίβεια καλπάζει και ο κόσμος αναστενάζει αλλά τα δύο τρίτα των ειδήσεων ενδιαφέρονται μόνο για το ζευγάρι στην Πάτρα! Παρέλαση συγγενών, γειτόνων, ειδικών!

Σιγά τα λάχανα. Ο πόλεμος συνεχίζεται, οι απειλές εκτοξεύονται εκατέρωθεν για χημικά όπλα και χαμηλά ατομικά, αλλά τα κομματικά συνέδρια και οι εβδομαδιαίες δημοσκοπήσεις συνεχίζουν ακάθεκτα.

Σιγά τα λάχανα. Οι ειδικοί προειδοποιούν στις μέρες που ζούμε ότι η κατάθλιψη πέρασε τις πύλες του ανεξήγητου. Το προ των πυλών, ανήκει στο παρελθόν. Τα χρέη αυξάνονται, το οικογενειακό εισόδημα εξανεμίζεται πριν καλά – καλά εισπραχθεί και οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται σαν τους μύκητες των θανατηφόρων ιών.

Στην Αμερική μια εταιρία ευχετήριων καρτών συμπαραστεκόμενη στους ανέργους έκανε μια κάρτα με σύνθημα «Μη σκέφτεσαι ότι χάνεις τη δουλειά σου, σκέψου ότι είναι μια ανάπαυλα ανάμεσα σε δύο ανόητους εργοδότες».

Σιγά τα λάχανα. Γέμισαν οι τηλεοράσεις από Έλληνες καταναλωτές που διαμαρτύρονται  ότι τους λείπουν τα βασικά για να περάσουν το μήνα και από την άλλη, η πληρότητα των ξενοδοχείων, ξεπερνάει το ογδόντα τοις εκατό, στις ακριβές περιοχές για τις διακοπές του Πάσχα. Ή πολλά ψέματα λέμε, ή πολλοί είναι πλούσιοι και μας το κρύβουν. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Σιγά τα λάχανα. Φόβος και τρόμος η τιμή του οβελία και του πασχαλινού τραπεζιού. Απλησίαστα για την μεσαία τάξη, σύμφωνα με τα πασχαλινά ρεπορτάζ των τηλεοπτικών καναλιών. Μόνιμη επωδός των καταναλωτών που συνεντευξιάζονται είναι «ακρίβεια, ακρίβεια, αλλά θα τα βολέψουμε». Όταν υπάρχει το "αλλά" ή το "όμως" σε μια φράση ακυρώνεται ότι έχει προηγηθεί.

Σιγά τα λάχανα, στη μαυρίλα του κόστους της νυχτερινής διασκέδασης. Τα τηλεοπτικά σήριαλ μυθοπλασίας, τα κάθε είδους τηλεπαιχνίδια, οι μουσικοχορευτικές εκπομπές, είναι πλέον, η δωρεάν όαση διασκέδασης, αρκεί να ανοίγετε το τηλεοπτικό κουτί, μετά τα δελτία των ειδήσεων. Αλλιώς τα πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας, θα είναι καθημερινά και  όποιος αντέξει. Οι ειδήσεις βλάπτουν σοβαρά το νευρικό σύστημα.

 

Σιγά τα λάχανα. Η ακρίβεια έχει πάρει τα πάνω της και δήθεν χρησιμοποιείται από πολιτικά κόμματα και αρχηγούς σαν «λίπασμα»  λαϊκισμού. 

 

Σιγά τα λάχανα, αν ήρθε η σειρά της ακρίβειας, μετά από το "λίπασμα" της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, και πολλών άλλων, να πάρει τον επίκαιρο ρόλο των "γεγονότων", σύμφωνα με τη γνωστή φράση του Μακ Μίλαν, που θα καθορίσουν τα αποτελέσματα της κάλπης, μέσω της κοινής γνώμης.

Σιγά τα λάχανα, οι δηλώσεις επωνύμων ανάμεσα στις μυρωδιές φρεσκομαγειρεμένου φαγητού που έρχεται από το σαλόνι του σπιτιού και όχι από την κουζίνα, οι κομματικές αναλύσεις ειδικών που "μυρίζουν" από μακριά προεκλογικό αφήγημα, οι υποσχέσεις των πολιτικών μας ταγών για καλύτερες μέρες Καλύτερα να έλειπαν!

Σπουδαία τα λάχανα, θα είναι μόνο όταν γίνει το θαύμα της επιστροφής στην καθημερινότητα, και μάλιστα στην καθημερινότητα, προ δεκαπενταετίας!

Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα!