Σιγά τα λάχανα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Σιγά τα λάχανα. Αυξήθηκε το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο, οι ντομάτες και τα αγγούρια. Η ακρίβεια καλπάζει και ο κόσμος αναστενάζει αλλά τα δύο τρίτα των ειδήσεων ενδιαφέρονται μόνο για το ζευγάρι στην Πάτρα! Παρέλαση συγγενών, γειτόνων, ειδικών!

Σιγά τα λάχανα. Ο πόλεμος συνεχίζεται, οι απειλές εκτοξεύονται εκατέρωθεν για χημικά όπλα και χαμηλά ατομικά, αλλά τα κομματικά συνέδρια και οι εβδομαδιαίες δημοσκοπήσεις συνεχίζουν ακάθεκτα.

Σιγά τα λάχανα. Οι ειδικοί προειδοποιούν στις μέρες που ζούμε ότι η κατάθλιψη πέρασε τις πύλες του ανεξήγητου. Το προ των πυλών, ανήκει στο παρελθόν. Τα χρέη αυξάνονται, το οικογενειακό εισόδημα εξανεμίζεται πριν καλά – καλά εισπραχθεί και οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται σαν τους μύκητες των θανατηφόρων ιών.

Στην Αμερική μια εταιρία ευχετήριων καρτών συμπαραστεκόμενη στους ανέργους έκανε μια κάρτα με σύνθημα «Μη σκέφτεσαι ότι χάνεις τη δουλειά σου, σκέψου ότι είναι μια ανάπαυλα ανάμεσα σε δύο ανόητους εργοδότες».

Σιγά τα λάχανα. Γέμισαν οι τηλεοράσεις από Έλληνες καταναλωτές που διαμαρτύρονται  ότι τους λείπουν τα βασικά για να περάσουν το μήνα και από την άλλη, η πληρότητα των ξενοδοχείων, ξεπερνάει το ογδόντα τοις εκατό, στις ακριβές περιοχές για τις διακοπές του Πάσχα. Ή πολλά ψέματα λέμε, ή πολλοί είναι πλούσιοι και μας το κρύβουν. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Σιγά τα λάχανα. Φόβος και τρόμος η τιμή του οβελία και του πασχαλινού τραπεζιού. Απλησίαστα για την μεσαία τάξη, σύμφωνα με τα πασχαλινά ρεπορτάζ των τηλεοπτικών καναλιών. Μόνιμη επωδός των καταναλωτών που συνεντευξιάζονται είναι «ακρίβεια, ακρίβεια, αλλά θα τα βολέψουμε». Όταν υπάρχει το "αλλά" ή το "όμως" σε μια φράση ακυρώνεται ότι έχει προηγηθεί.

Σιγά τα λάχανα, στη μαυρίλα του κόστους της νυχτερινής διασκέδασης. Τα τηλεοπτικά σήριαλ μυθοπλασίας, τα κάθε είδους τηλεπαιχνίδια, οι μουσικοχορευτικές εκπομπές, είναι πλέον, η δωρεάν όαση διασκέδασης, αρκεί να ανοίγετε το τηλεοπτικό κουτί, μετά τα δελτία των ειδήσεων. Αλλιώς τα πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας, θα είναι καθημερινά και  όποιος αντέξει. Οι ειδήσεις βλάπτουν σοβαρά το νευρικό σύστημα.

 

Σιγά τα λάχανα. Η ακρίβεια έχει πάρει τα πάνω της και δήθεν χρησιμοποιείται από πολιτικά κόμματα και αρχηγούς σαν «λίπασμα»  λαϊκισμού. 

 

Σιγά τα λάχανα, αν ήρθε η σειρά της ακρίβειας, μετά από το "λίπασμα" της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, και πολλών άλλων, να πάρει τον επίκαιρο ρόλο των "γεγονότων", σύμφωνα με τη γνωστή φράση του Μακ Μίλαν, που θα καθορίσουν τα αποτελέσματα της κάλπης, μέσω της κοινής γνώμης.

Σιγά τα λάχανα, οι δηλώσεις επωνύμων ανάμεσα στις μυρωδιές φρεσκομαγειρεμένου φαγητού που έρχεται από το σαλόνι του σπιτιού και όχι από την κουζίνα, οι κομματικές αναλύσεις ειδικών που "μυρίζουν" από μακριά προεκλογικό αφήγημα, οι υποσχέσεις των πολιτικών μας ταγών για καλύτερες μέρες Καλύτερα να έλειπαν!

Σπουδαία τα λάχανα, θα είναι μόνο όταν γίνει το θαύμα της επιστροφής στην καθημερινότητα, και μάλιστα στην καθημερινότητα, προ δεκαπενταετίας!

Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα!

 

Η τιμή του πιτόγυρου. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Όπου κι αν καθίσεις τα ίδια πράγματα ακούς. Χρεοκοπίες, πτώχευση, αδυναμία πληρωμών, ανασφάλεια, φόβος, μιζέρια, ακρίβεια, απομόνωση.

Τα ΜΜΕ «οργιάζουν» καθημερινά, η ακρίβεια καλπάζει και τα πολιτικά μας κόμματα αγωνιούν μόνο για το αν θα σχηματιστεί κυβέρνηση στις πρώτες ή στις δεύτερες εκλογές. Ένα κράτος που σε λίγο μπορεί και να πνέει τα λοίσθια, παρά τις εκτιμήσεις των ξένων χρηματοδοτικών οργανισμών και με πολίτες να παραμιλούν από τα χρέη.

Περάσαμε ήδη μια δωδεκαετία με οικονομικές, υγειονομικές και εθνικές κρίσεις και η παραδοχή ότι έπεται και συνέχεια, επιδεινώνουν το ψυχολογικό ναδίρ που βρισκόμαστε. Το μόνο θελκτικό είναι οι αναφορές στο προ των κρίσεων εγγύτερο παρελθόν. Στο παρελθόν ΠΑΣΟΚ!

Στη μνήμη μένουν ο εύκολος τρόπος εξεύρεσης χρήματος, τα αλήστου μνήμης κεκτημένα των εργαζομένων, οι παχυλές συντάξεις και η οριζόντια κρατική επιδοματική πολιτική, με ασυδοσία και ανεξέλεγκτα. «Και διηγώντας τα να κλαίς…» ή και να γελάς ,με τα ανέκδοτα που κυκλοφορούν στις μέρες μας. για τις δεκαετίες που έδεναν «τα σκυλιά με τα λουκάνικα»!

Και για να κλείσουμε τη νοσταλγία του χθες, πάμε στο σήμερα.

Σήμερα, χρειαζόμαστε μεγάλη δόση από ενέσεις αισιοδοξίας, για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας. Τα προβλήματα του καθενός μας δεν αντιμετωπίζονται με τις  συνεχείς τηλεοπτικές συζητήσεις ειδικών, «μνημόσυνα» σε γραφεία, σαλόνια και καφετέριες. Λόγια, λόγια, λόγια κρατικοδίαιτων πολιτικών που τα επιδεινώνουν. Στις προτάσεις των εχόντων την ευθύνη της πραγματικής ζωής των πολιτών, λείπει ένα βασικό συστατικό.

Η ενσυναίσθηση των πολιτικών στην αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων, των πολιτών.

Και η αλήθεια, η πραγματικότητα των όσων μας περιμένουν, χωρίς το περιτύλιγμα του λαϊκισμού.

Θα ζήσουμε δύσκολες καταστάσεις και θα περάσουμε τις νέες κρίσεις, της ενέργειας και του επισιτισμού, αλλάζοντας τον γνωστό τρόπο ζωής μας.

Ίσως να χρειαστεί να καθιερώσουμε δύο ή τρεις ημέρες του μήνα, να μετακινούμαστε χωρίς αυτοκίνητο ή με ποδήλατο, αν η πετρελαϊκή κρίση ενταθεί.

Ακόμη υπάρχει και ο κίνδυνος να έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα εκ περιτροπής και όχι όλες τις ώρες.

Η ακρίβεια στα είδη της διατροφής, θα αυξήσει τις στρατιές των απόρων, ανέστιων, ανέργων και ευπαθών στα οικονομικά πολιτών.

Όπως κι όταν υπάρχουν συνθήκες πολέμου.

Η συνταγή για να ξαναδούμε το ποτήρι μισογεμάτο είναι η πιο αναγκαία συνταγή για να μας βγάλει από τις σημερινές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της Σκύλας και Χάρυβδης.

Και μη φανεί παράξενο, αν ένα από τα κριτήρια επιλογής ψήφου στις επόμενες εκλογές είναι η τιμή του πιτόγυρου!

Είναι η κορυφή του παγόβουνου που δεν είδαν ούτε και στον Τιτανικό!

 

Αλλάζουμε Κεφάλαιο όχι σελίδα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

 

Τέλος χρόνου για όσους πολιτικούς δεν υιοθετούν τη φράση του  συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη «Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω», με αποτέλεσμα να αποφεύγουν την ανάληψη ευθύνης λόγω πολιτικού κόστους και να την μεταθέτουν στους πολίτες. Μαύρο δαγκωτό στις ερχόμενες εκλογές, εθνικές και αυτοδιοικητικές,

Τέλος χρόνου στις προβλέψεις των δημοσκόπων για ευθύγραμμες και λογικές εξελίξεις στην πολιτική σκακιέρα. Οι κοινωνίες άλλαξαν και οι ψηφοφόροι έγιναν απρόβλεπτοι. Η κοινή λογική είναι είδος προς εξαφάνιση στην πολιτική και το απρόσμενο κερδίζει. Ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους ζει στα όρια της φτώχειας. Μπορείτε να προβλέψετε με βεβαιότητα την ψήφο του;
Τέλος χρόνου σε όσους αρέσκονται στην κριτική, αλλά ποτέ στην αυτοκριτική. Σχολιάζουν, λοιδορούν, διαφωνούν για τα έργα των αντιπάλων τους, αλλά ποτέ για τα λάθη των ίδιων. Η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί το σύνολο του πολιτικού προσωπικού υπεύθυνο για τις σεισμικές δονήσεις των πολλαπλών κρίσεων και την φτωχοποίηση μεγάλης μερίδας των πολιτών. Τα εκλογικά σωσίβια σωτηρίας-επιδόματα, ελάχιστα.
Τέλος χρόνου για τους επαγγελματίες της πολιτικής με προϋπηρεσία μόνο σε βουλευτικά έδρανα και αυτοδιοικητικούς θώκους. Όσοι δεν μας έσωσαν τα τελευταία είκοσι χρόνια, θέλουν παράταση νέας τετραετίας να μας σώσουν ή να συνταξιοδοτηθούν με πλήρεις αποδοχές;
Τέλος χρόνου η γνωστή σε όλους ξύλινη γλώσσα των πολιτικών, προνόμιο να μιλάνε χωρίς να λένε τίποτα. Τυποποιημένες φράσεις, κοινοτυπίες, βαρύγδουπες δηλώσεις για εντυπωσιασμό και προπαγάνδα.
Τέλος χρόνου στους χούλιγκανς της πολιτικής, στους γυρολόγους κομμάτων, στους «πιανωστασιδήδες» στα τηλεοπτικά παράθυρα για να συνεχίσουν το αειθαλές μοντέλο παραποίησης της πραγματικότητας.

Τέλος χρόνου στην ακραία ρητορική ταξίματος. Στην παλάμη και ούτω βοήσωμεν! Τα τελευταία χρόνια, άπαντες οι πολιτικοί αποδείχθηκαν απελπιστικά αναξιόπιστοι. Ταξίματα που μείνανε ταξίματα!

Τέλος χρόνου στις ιδεολογίες αριστεράς και δεξιάς, μιας ξεπερασμένης γενιάς. Ιδεολογίες με κοινό παρονομαστή, τους διορισμούς, τα επιδόματα, την τακτοποίηση των «ημετέρων». Κοινό το DNA τους.

Τέλος χρόνου και στις κάθε είδους πολιτικές αυταπάτες. Μια φορά στέκει σαν δικαιολογία.

Τέλος χρόνου για τα "κλειστά" κομματικά κλαμπ, φυτώρια "γόνων και επιγόνων". Νέα πρόσωπα, με όραμα, διάθεση προσφοράς και ηθικό πρόσημο!

Τέλος χρόνου για όσα ξέραμε. Αλλάζουμε κεφάλαιο όχι σελίδα!

 

 

«Αγροτικό» και για πολιτικούς. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Στην πολιτική άτιμο πράγμα η ήττα, φέρνει τα πάνω κάτω, τα μέσα έξω. Ιδιαίτερα για όσους επιχειρούν για πρώτη φορά στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην αυτοδιοίκηση.

Αλλά είναι και μέγιστο μάθημα. Και η πιο επώδυνη και σκληρή ήττα, μπορεί να γίνει εποικοδομητική, όταν συνοδεύεται από αυτοκριτική, ανάληψη ευθυνών

και από το ακέραιο ήθος του πολιτικού προσώπου.

Ο τρόπος διαχείρισης της ήττας, θα επηρεάσει και το μελλοντικό comeback

οπότε αυτό επιχειρηθεί. Για τους νεοεισερχόμενους στην πολιτική και αυτοδιοικητική σκηνή, το αξιοπρεπές παρελθόν τους, είναι από τα πιο βασικά υλικά για την οικοδόμηση ενός πετυχημένου πολιτικού προσώπου στο μέλλον.

Οι «βιαστικοί» υποψήφιοι πολιτικοί, που θέλουν με την «πρώτη» τους επαφή, με το εκλογικό σώμα, να ανέλθουν σε θεσμικά αξιώματα, οι στατιστικές απογοητεύουν.

Οι πιθανότητες να κάνουν το «αγροτικό» τους είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε «αγρανάπαυση» είναι περισσότερες από το να στεφθούν νικητές με την «πρώτη»!

Σκληρή, βασανιστική, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου κληρονομικό δικαίωμα, κερδίζουν το εκλογικό σώμα και ανεβαίνουν στο βάθρο του νικητή. Είναι όμως περιπτώσεις μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.Και τα πολιτικά "τζάκια"λίγα!

Η ζωή ενός νέου πολιτικού προσώπου μοιάζει με καρδιογράφημα και έχει θεατρικό ενδιαφέρον περισσότερο από τη νίκη, ή ήττα. Χρειάζεται γερό στομάχι, απέραντη υπομονή και πιθανόν θεαματική αλλαγή ακόμη και πολιτικής πίστας.

Συμφιλιωθείτε οι νέοι πολιτικοί, με την ιδέα ότι το ένστικτο αλλαγής του πολιτικού προσωπικού από την κοινωνία, αργεί βασανιστικά να πάρει μπροστά και θα πρέπει να περιμένετε κάνοντας το «αγροτικό» σας, όπως το ιατρικό προσωπικό, ενώ παράλληλα θα πρέπει οι μηχανές εκλογική ετοιμότητας σας, να είναι στο φουλ και όχι στο ρελαντί.

Από την άλλη σκεφτείτε ότι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση οι μνηστήρες των θέσεων εξουσίας πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο. Πιθανόν να περνάει από το μυαλό σας ότι οι «άφρονες» ψηφοφόροι θα μετανιώσουν πικρά για τις επιλογές τους. Αυτό είναι μια συλλογική τύφλωση όλων των αποτυχημένων να εκλεγούν και αν δεν βγείτε από αυτή τη ψύχωση, σας περιμένει απομόνωση και συνταξιοδότηση, με μοναδικό τίτλο, αυτόν του Υποψήφιου!

Στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην αυτοδιοίκηση, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, είναι «μάτσο» οι αποτυχόντες νέοι πολιτικοί και στα ύψη το κλίμα δυσθυμίας τους για τους «αχάριστους» πολίτες. Υπομονή, τελειώστε το «αγροτικό» σας, επιλέξτε τον δρόμο που σας ταιριάζει, τους συνεργάτες σας και φροντίστε να έχετε γερό κομπόδεμα. Θα χρειαστεί.

  

Το Νέο brand name του Έλληνα πολιτικού. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Τα μνημονιακά χρόνια, η οικονομική κρίση, τα χρόνια της πανδημίας, αλλά και τα σύγχρονα προβλήματα που μας «κληρονόμησε» ο πόλεμος, έφεραν στο προσκήνιο μια νέα «ελίτ» πολιτικών της νέας εποχής.

Ένα νέο brand name του Έλληνα πολιτικού, που αφορά την εικόνα του και τα νέα απαραίτητα προσόντα του, τις νέες δεξιότητες του.

Λένε ότι οι πολιτικοί ενός κράτους είναι ο «καθρέφτης» του λαού, ενός λαού όπου οι πολίτες ψηφίζουν με γνώμονα το ατομικό συμφέρον και όχι το συλλογικό. Με βασικά κριτήρια επιλογής πολιτικού προσώπου, τις πελατειακές σχέσεις, τα λεγόμενα «τζάκια» και την πολιτική προίκα κάθε υποψήφιου. Ακολουθούν τα κριτήρια του νεαρού της ηλικίας, το πόσα ένσημα έχει κολλήσει και πόσο καλός αφισοκολλητής υπήρξε στα νιάτα του και πόσο πιστός είναι στις εντολές του κόμματος του.

Είναι γεγονός ότι το εκλογικό σώμα έχει «μπαφιάσει» στην κυριολεξία, από τους ίδιους και τους ίδιους πολιτικούς που μπήκαν στην πολιτική αρκετά νέοι και βγήκαν στην σύνταξη αρκετά ηλικιωμένοι.

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια τα κριτήρια επιλογής των ψηφοφόρων άλλαξαν. Ο πολιτικός της νέας εποχής, της νέας «κοπής», πρέπει να συνδυάζει τη γνώση, τη μεθοδικότητα, την ενσυναίσθηση, τα νέα δεδομένα της επικοινωνίας και να δείχνει ότι δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος.

Να έχει όραμα και στόχους, να μην κάνει πίσω στις πρώτες αντιδράσεις μερίδας των πολιτών ή συντεχνιών.

Να δημιουργεί νέες κοινωνικές δομές με τις τεχνοκρατικές γνώσεις του, σε συνδυασμό με την πολιτική εμπειρία.

Να ξέρει τουλάχιστον πολύ καλά μια ξένη γλώσσα και να γνωρίζει από το σύγχρονο μάνατζμεντ.

Ο πολιτικός της νέας εποχής δεν γίνεται ούτε μαϊντανός, ούτε γλάστρα στις προσκλήσεις των media.

Πρέπει να ξέρει τα όρια του και πόσο επικίνδυνα είναι σε διαστρέβλωση δηλώσεων και δημιουργία σκανδάλων και παγίδων.

Και το κυριότερο. Να γνωρίζει ότι η «χρυσή εποχή» ενός πολιτικού είναι μια δεκαετία δράσης και προσφοράς. Ότι έχει ημερομηνία λήξης, η πολιτική του θητεία.

Αν πιστεύει σε μακροχρόνια άσκηση εξουσίας, τότε πιστεύει στον ίδιο του τον μύθο. Σε μια ψευδαίσθηση.

Σήμερα στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχουν αρκετοί «φωτεινοί» αστέρες της πολιτικής, που προεκλογικά δηλώνουν ότι γνωρίζουν τα προβλήματα των πολιτών, υπόσχονται ότι θα τα λύσουν αλλά δεν λένε πως θα τα λύσουν. Αποτέλεσμα, τα προβλήματα να διαιωνίζονται και οι θεσιθήρες πολιτικοί να ανακυκλώνονται.

Με αυτόν τον τρόπο η χώρα δεν πάει μπροστά!

 

Η Αυτοδιοίκηση είναι «έρωτας»! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Είναι και «στήριγμα» της κοινωνίας, σε έναν κόσμο που αλλάζει. Αρκεί να είναι και ισχυροί οι Δήμοι. Αυτός ήταν ο τίτλος της έκτακτης Συνάντησης των Δημάρχων, που πραγματοποιήθηκε από την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος, γνωστή και ως Κ.Ε.Δ.Ε.

Στην λαίλαπα των πολλαπλών κρίσεων που έπληξαν και συνεχίζουν να πλήττουν την χώρα μας όπως τα τρία μνημόνια, η πανδημία και ο πόλεμος, οι πολίτες ψάχνουν στήριγμα και οι Δήμοι αποδείχθηκαν το «αποκούμπι» τους, το ασφαλές λιμάνι. Μπορεί όμως μια Αυτοδιοίκηση, με κουτσουρεμένη χρηματοδότηση  και αποδυναμωμένη από ανθρώπινο δυναμικό, να αποτελέσει στήριγμα; Σίγουρα "κουτσό"!

Μπορούν οι Δήμοι, ο πιο κοντινός για τον πολίτη φορέας διοίκησης, να παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση της γενικότερης ποιότητας ζωής των πολιτών και στη διαχείριση της κοινής καθημερινότητας τους; Στα χαρτιά όχι στην πραγματική ζωή!

Είναι αλήθεια ότι για να υπηρετήσεις την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τα σημερινά της οικονομικά, γραφειοκρατικά και οργανωτικά προβλήματα, χρειάζεται να είναι «καύσιμη ύλη», ο έρωτας, σύμφωνα με δήλωση γνωστού Δημάρχου. Έρωτας χωρίς ανταπόκριση!

Γιατί οι απαιτήσεις των πολιτών είναι πολλές και οι δυνατότητες χρηματοδότησης των Δήμων, ελάχιστες. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, δεν μπορεί να ταΐσουν πέντε χιλιάδες ανθρώπους που πεινάνε, ούτε να αναστηλώσουν στα πόδια τους, ολόκληρες οικογένειες που πάσχουν από οικονομική παραλυσία. Εκτός κι αν το κεντρικό κράτος πιστεύει ότι μπορούν να «χορτάσουν» με τις υποσχέσεις με τις οποίες «προικίζουν» τους Δήμους.

Η κοινωνία βιώνει σήμερα μια εικόνα, μέσα στην οποία τα πάντα δείχνουν να γκρεμίζονται. Και οι Δήμοι, οφείλουν να στέκονται δίπλα στον πολίτη την δύσκολη ώρα. Να βιώνουν οι ίδιοι την κοινωνική καθημερινότητα στους δρόμους και στις γειτονιές, με δράσεις ουσιαστικές και πρακτικά ωφέλιμες.

Αρκεί και το κεντρικό κράτος να σταθεί αρωγός, δείχνοντας εμπιστοσύνη και επιδιώκοντας σχέσεις συνεργασίας με τους έχοντες την ευθύνη διοίκησης των Δήμων και εγγύτητας με τους πολίτες.

Οι Δήμοι και ιδιαίτερα οι Δήμαρχοι χρειάζονται αναγνώριση του έργου τους και στήριξη, τα οποία από δεδομένα είναι ζητούμενα τις περισσότερες φορές. Μικροί και μεγάλοι Δήμοι, νησιωτικοί, ορεινοί αλλά και αστικοί, έχουν πολλά προβλήματα σε έναν κόσμο που αλλάζει, ενώ ο επανασχεδιασμός της Αυτοδιοίκησης που είναι αναγκαίος, γίνεται μόνο στα κείμενα των ομιλητών στα συνέδρια. Φτάνει πια!

Οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν θα πρέπει να ξεχνάνε ότι οι Δήμοι είναι «μεταφορείς» των μηνυμάτων και επιδιώξεων της κάθε κυβέρνησης, προς τους πολίτες. Την επόμενη φορά, που θα κατατίθεται ένα νομοσχέδιο που αφορά την καθημερινότητα των πολιτών, η Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει συμμετοχικό ρόλο κατά την ετοιμασία του και όχι εκ των υστέρων για μια απλή ενημέρωση.

Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι παρίας, αλλά μέρος την δημόσιας διοίκησης!

Μην την πυροβολείτε!

 

Προσοχή στις δημοσκοπήσεις! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Είμαστε στο κατώφλι αρκετών εκλογικών αναμετρήσεων. Πρόωρες ή κανονικές εθνικές εκλογές, με τουλάχιστον δύο εκλογικές αναμετρήσεις λόγω του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής και των Αυτοδιοικητικών εκλογών ,τον Οκτώβριο του 2023.

Εκλογές ιδιαίτερες, αφού θα διεξαχθούν μέσα σε έντονο κλίμα, οικονομικής δυσχέρειας και κλίμα πρωτόγνωρης πολιτικής απαξίωσης.

Οι λόγοι της πολιτικής απαξίωσης έχουν αναλυθεί από πολλούς ειδικούς πολιτικούς αναλυτές.

Στην δύσκολη αυτή συγκυρία της χώρας μας, οι επιλογές των πολιτών θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον, το καλύτερο αύριο όλων μας. Τα γκάλοπ, οι προβλέψεις για τις εθνικές εκλογές βλέπουν το φως της δημοσιότητας αρκετά συχνά. Αντίθετα, περιστασιακά γκάλοπ βλέπουμε για την κατάκτηση των Περιφερειακών και Δημαρχιακών θώκων. Σε λίγο καιρό, θα πάρουν κι αυτά «φωτιά»!

Σε αντίθεση με τις δημοσκοπήσεις που γίνονται μέχρι τώρα τις εθνικές εκλογές, από ένα μικρό αριθμό δημοσκοπικών εταιριών, όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, σαν μαϊντανοί θα ξεπηδάνε γκάλοπ σε ηλεκτρονικές σελίδες αμφιβόλου προελεύσεως και σκοπιμοτήτων. Αλλά και από "άγνωστες" δημοσκοπικές εταιρείες.

Απαιτείται να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις, στις δήθεν διασταυρωμένες προτιμήσεις του εκλογικού σώματος, στους κάθε λογής κανιβαλισμούς του δικαιώματος του πολίτη, στην αντικειμενική ενημέρωση.

Γκάλοπ που φέρνουν πρώτο το ένα κόμμα ή το άλλο χωρίς την έγκυρη υπογραφή κάποιας νόμιμης και έγκυρης εταιρείας δημοσκοπήσεων, πρέπει να θεωρούνται απλές φημολογίες, με σκοπό τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, ανάλογα με το ρεύμα και την τσέπη του καλοπληρωτή εντολέα. Στους καιρούς πλήρους απαξίωσης της πολιτικής, το παιχνίδι των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να παραμείνει τίμιο. Ο σεβασμός στον πολίτη και στην αλήθεια είναι τα μοναδικά ζητούμενα, από μια δημοσκοπική έρευνα. Προσοχή λοιπόν στα γκάλοπ- μαϊμού, στις δημοσκοπήσεις που παραπληροφορούν με τα ευρήματα τους και με τις αναξιόπιστες αναλύσεις των απανταχού επιτηδείων.

Δημιουργούν έλλειμμα δημοκρατίας, χειραγωγούν την ελεύθερη βούληση, πλήττουν υποψήφιους και ζημιώνουν τους ψηφοφόρους πολίτες, κατευθύνοντας τους σε λανθασμένες επιλογές.

Έχει έρθει ο καιρός να επιβάλλονται οι ανάλογες κυρώσεις στους παραβαίνοντες τους κανόνες αξιοπιστίας μιας δημοσκόπησης.

 

Ετοιμαστείτε για πρόβα εκλογών! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Οι εκλογές είναι προ των πυλών. Πρόωρες ή κανονικές σε ένα χρόνο και αυτοδιοικητικές σε ενάμιση χρόνο και λίγο παραπάνω.

«Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», λέει ο θυμόσοφος λαός. Οι επόμενοι μήνες είναι μήνες προεκλογικοί και προβλέπονται να είναι αρκετά ενδιαφέροντες.

Μεγάλες εκπλήξεις και ανατροπές είναι πιθανές, σε δημοσκοπήσεις, υποψηφιότητες, μετακινήσεις υποψήφιων πολιτικών, λάσπη στον ανεμιστήρα και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Οι πολίτες ετοιμάζονται να «εκτελέσουν» όσους πολιτικούς του έχουν καθίσει στο στομάχι, με τις συμπεριφορές τους. Από σήμερα, ο κάθε εν δυνάμει υποψήφιος θα πρέπει να χτίσει, να βελτιώσει το προφίλ του, να πείσει τους πολίτες πως μπορούν να τον εμπιστευτούν. Ξεκινήστε άμεσα, τώρα για να μην ισχύσει και για εσάς η γνωστή ρήση «ανθ’ ημών Γουλιμής»!

Η πολιτική επικοινωνία δεν είναι υπόθεση μόνο μερικών εβδομάδων πριν από τις εκλογές. Όποιος θέλει να εκμεταλλευτεί τα οφέλη της πολιτικής επικοινωνίας, θα πρέπει να ξεκινήσει αρκετά νωρίς την προσπάθεια και στον «νεκρό» για τους αντιπάλους του χρόνο, να κάνει κινήσεις που θα αυξήσουν την αναγνωρισιμότητα του, θα βελτιώσουν την εικόνα του και θα πείσουν τους πολίτες – ψηφοφόρους για τις ικανότητες του και για την σίγουρη επιλογή τους. Η πεμπτουσία μιας προεκλογικής εκστρατείας είναι η επιλογή της στρατηγικής. Στρατηγική με απλά λόγια, είναι η θέση που επιλέγει ο κάθε υποψήφιος να πάρει στο πλαίσιο του ανταγωνισμού που έχει, καθώς και η κατεύθυνση, η προσαρμογή του λόγου του, του προγράμματος του και των μηνυμάτων του.

Όσο περισσότερος χρόνος υπάρχει, τόσο καλύτερα μπορούμε να διαμορφώσουμε χαρακτηριστικά της στρατηγικής, να πετύχουμε καλύτερη στόχευση και να πετύχουμε τους αντίστοιχους πρώτους στόχους. Όπως αναγνωρισιμότητα, εικόνα υποψήφιου, πολιτική χαρτογράφηση της περιοχής και μελέτη των προβλημάτων και των πιθανών ανταγωνιστών. Και επειδή στο μυαλό των ψηφοφόρων η ανανέωση πολιτικών ξεπερνά κάθε φορά το 50%, είναι λογικό να αναρωτιέστε ποιοι θα είναι οι αντίπαλοι σας και πως θα τους αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά.

Πολλοί φιλόδοξοι νέοι πολιτικοί βλέπουν την πρώτη θητεία τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, εφαλτήριο πολιτικής ανέλιξης σε μεγαλύτερα αξιώματα.

Πολλοί πολιτευτές ή πολιτικοί μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να βρεθούν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων η στη Βουλή, στρέφονται προς την Αυτοδιοίκηση για να «κλείσουν» την πολιτικής τους καριέρα. Μια θέση Περιφερειάρχη ή Δημάρχου δημιουργεί ελπίδες για μια καλύτερη νέα αρχή.

Γι αυτό και απαραίτητη προϋπόθεση να κατοχυρώσετε τη θέση που στοχεύετε, είναι να ξεκινήσετε άμεσα, να ξεδιπλώσετε την στρατηγική σας σε ανύποπτο χρόνο, εκεί που δεν σας περιμένουν.

Με σειρά επικοινωνιακών και προσωπικών ενεργειών, σιγά και μεθοδικά, λίγο καιρό πριν στηθούν οι κάλπες, θα είστε ήδη μπροστά, σε απόσταση ασφαλείας από τους αντίπαλους σας που θα βρίσκονται ακόμη στη γραμμή εκκίνησης!

Ο κινέζος στρατηγός Sun Tzu συστήνει, η έγκαιρη προετοιμασία, είναι σίγουρη η νίκη!

 

Ο «εφιάλτης» της απλής αναλογικής. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Πρωτοκλασάτο στέλεχος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε δηλώσει προσφάτως ότι η κανονικότητα δεν βοηθάει την αριστερά, όντως σοκαριστική δήλωση για πολλούς. Έχουμε εισέλθει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο και παρά τις διαψεύσεις του Πρωθυπουργού ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, ο χρόνος διεξαγωγής πρόωρων εκλογών, μετατίθεται από Άνοιξη, σε Φθινόπωρο ακόμη και στην Άνοιξη του επόμενου χρόνου. Οψόμεθα.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν και παίρνουν αλλά η αυτοδυναμία για το πρώτο κόμμα είναι ανέφικτη. Η απλή αναλογική «ανακατεύει» την τράπουλα συνεργασιών των πολιτικών κομμάτων, με τον «εφιάλτη» της ακυβερνησίας να είναι ορατός. Από την πρώτη εκλογική αναμέτρηση, αδύνατη.

Κομματικές συγκλίσεις γράφονται και διαψεύδονται στη στιγμή. Πολιτικοί αναλυτές προβλέπουν και σχεδιάζουν γραμμικές αναγωγές μεταξύ των εκλογικών αναμετρήσεων, μη λαμβάνοντας υπόψη ότι η απλή αναλογική μπορεί να φέρει στη Βουλή κόμματα που θα σηκωθούν οι τρίχες από το κεφάλι μας, λόγω  της χαλαρής ψήφου των πολιτών. Σε πρώτη και δεύτερη φάση προοπτική διακυβέρνησης της χώρας, δεν πρόκειται να υπάρξει. Θα δρομολογηθούν ραγδαίες και καταστροφικές εξελίξεις και στην οικονομία και στη δημόσια διοίκηση της χώρας, όσο η ακυβερνησία θα κυβερνά τη χώρα. Το δίλημμα-αφήγημα που θα πρέπει να τεθεί, πρώτιστα από το κυβερνών κόμμα, στους πολίτες θα πρέπει να είναι η ανάγκη κυβερνησιμότητας της χώρας την επόμενη ημέρα των εκλογών. Τελευταίο παράδειγμα της εφαρμογής του συστήματος της απλής και «άδολης» αναλογικής ήταν στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. Τραγελαφικές καταστάσεις στους περισσότερους Δήμους της χώρας. Οι περισσότεροι Δήμαρχοι βρίσκονταν με την πλάτη στον τοίχο λόγω αδυναμίας πλειοψηφίας στα δημοτικά συμβούλια. Ούτε «ζωγραφιστά» έργα δεν θα μπορούσαν να κάνουν. Ευτυχώς, άλλαξε ο αρμόδιος υπουργός και τον νόμο για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και για το τώρα, βρήκε λύση να κυβερνηθούν οι δήμοι.

Ο εκλογικός νόμος ,με το "μικρό" μπόνους που θα ισχύσει μεταξύ πρώτης και δεύτερης εκλογικής διαδικασίας, είναι αρκετά προβληματικός, για να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση από το πρώτο κόμμα. Η επαναφορά του γνωστού εκλογικού νόμου Παυλόπουλου, είναι αναγκαία και απαραίτητη. Θα το τολμήσει όμως το κυβερνών κόμμα να τον φέρει προς ψήφιση ή θα πάμε από εκλογή σε εκλογή, με τον εφιάλτη της ακυβερνησίας να καταστρέψει ότι έχει επιτευχθεί με θυσίες στην οικονομία και στη δημόσια διοίκηση. Τα μνημόνια "καιροφυλακτούν"!!!

 

Οι επόμενες εκλογές απαιτούν νέο αφήγημα. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μετά από τρία σχεδόν χρόνια πανδημίας, διαδοχικές καραντίνες, χιλιάδες κρούσματα και εκατοντάδες θανάτους, η κοινωνία έχει ανάγκη από ένα μόνο πράγμα. Από χαρά. Ένα μήνυμα που θα πρέπει να το λάβουν όλοι όσοι έχουν βιώσει πρωτόγνωρες καταστάσεις, που άλλαξαν συμπεριφορές και καθοριστικές τάσεις των πολιτών ακόμη και στην πολιτική επικοινωνία.

Με τη χρήση των social media, ένα νέο τοπίο έχει διαμορφωθεί στους κλάδους της εμπορικής και πολιτικής επικοινωνίας. Οι αναλύσεις των τάσεων στον τομέα της πολιτικής επικοινωνίας αλλάζουν τα δεδομένα και διδάσκουν τον νέο τρόπο με τον οποίο πολιτικοί αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και πολιτικό προσωπικό θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν.

Τα μηνύματα των τελευταίων δημοσκοπικών ερευνών δείχνουν τον δρόμο και είναι σαφή. Άγχος, κούραση, κατάθλιψη, έλλειψη ύπνου, αλλά και πρωτόγνωρες εθιστικές συμπεριφορές απόρροια της τριετούς πανδημίας του κορονοϊού, δημιουργούν νέο κοινωνικό κλίμα και διαμορφώνουν νέες συμπεριφορές και τάσεις στην πολιτική επικοινωνία. Η υπερχρήση των social media επέτεινε τα οικονομικά και ψυχολογικά «βαρίδια» των πολιτών. Τα ζητούμενα των πολιτών είναι πλέον διαφορετικά,  με πρώτο τον πιο υγιεινό και εξωστρεφή τρόπο ζωής, την επανεξέταση ηθικών αξιών και φυσικά το μη προβλέψιμο τρόπο όσον αφορά την ψήφο τους.

Το «ζήστε την πραγματική ζωή, όχι τη ζωή των social» θα μπορούσε να είναι  από σύνθημα πολιτικό μέχρι ένα κοινωνικό κίνημα, ένα νέο συναρπαστικό «trend», για όσους πρωτοστατούν με θετικότητα στον νέο τρόπο ζωής.

Η πολιτική επικοινωνία θα πρέπει να στηρίζεται, από εδώ και πέρα, σε καμπάνιες που θα ξεχειλίζουν από υποσχέσεις χαράς και αισιοδοξίας. Οι παραδοσιακές μέθοδοι αναμέτρησης των πολιτικών κομμάτων δεν πολλά έχουν περιθώρια προσέλκυσης των πολιτών.

Οι καλύτερες ημέρες, η ήρεμη ζωή, η ασφάλεια των πολιτών και η δυνατότητα μακροχρόνιου προγραμματισμού είναι μερικά από τα αυτονόητα του χθες, αλλά σημερινά ζητούμενα.

Η ψυχική διάθεση των πολιτών, απαλλαγμένη από τις φοβίες του ιού και τις ανασφάλειες της οικονομίας, θα κρατήσουν ζωντανό τον δίαυλο επικοινωνίας, πολίτη - πολιτικού. Πέραν από την υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων, οι πινελιές αισιοδοξίας και οι προκλήσεις για μια ποιοτική ζωή, δημιουργούν θετικό «δέσιμο» με τον πολίτη και είναι το κλειδί κάθε εκλογικής επιτυχίας.

Οι «έξυπνοι» αυτοδιοικητικοί και πολιτικοί, με  μπαράζ περιοδειών και επαφών με τις τοπικές κοινωνίες, θα πρέπει να γίνουν καθημερινοί «πρεσβευτές» των νέων μηνυμάτων, χαράς και αισιοδοξίας για το μέλλον. Φυσικά, θα πρέπει να γίνεται παράλληλα, με τις πτυχές του προγράμματος του και το συνολικό όραμα του πολιτικού.

Να έχει προσωπική επαφή με τους πολίτες, σκεπάζοντας τον «θόρυβο» που προκαλούν τα social media σκρολάροντας με μεγεθυντικό φακό, τα αρνητικά της καθημερινότητας.

Ο πολιτικός με τον πολίτη θα πρέπει να έχει σχέση συναισθηματική και πολλές φορές στα όρια της καρμικής εξάρτησης.

Στις επόμενες εκλογές τα πολιτικά αφηγήματα του πολιτικού μας συστήματος θα πρέπει να στηριχτούν στα ευρήματα ερευνών που προτείνουν,  χαρά, αισιοδοξία και  ηρεμία των πολιτών. Για τις καλύτερες μέρες, όπως το αλήστου μνήμης σύνθημα, του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80!

 

Η προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών, μεγάλο λάθος των πολιτικών! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Εύγε! Για άλλη μια φορά οι πολιτικοί μας αρχηγοί διασταύρωσαν τα ξίφη τους, με την ευκαιρία της πρότασης μομφής ή δυσπιστίας. Εύγε τους και μπράβο τους!

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ασχοληθούν για άλλη μια φορά με περισσότερα ενδιαφέροντα θέματα από το αν κρατήθηκαν πρακτικά στις συνεδριάσεις ή αν φταίνε τα βαρέα οχήματα και φορτηγά, που μπήκαν στην Αττική οδό.

Μετά την πολυήμερη και εξαντλητική συζήτηση δεν γίναμε σοφότεροι για τα γεγονότα που ζήσαμε. Απλά αποζημιωθήκαμε  με τους καβγάδες, αψιμαχίες που στήθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Ο ένας προσπαθούσε να πείσει τον άλλον, ανακυκλώνοντας συνεχώς, Μάνδρα, Μάτι, Κατεχάκη, Αττική Οδός και πάει λέγοντας. Ένα ακόμη πολιτικό σήριαλ με αντεγκλήσεις, κατηγορίες, φωνασκίες, που δεν εκπλήσσουν πια και δίνουν μόνο «τροφή» στα δελτία των τηλεοπτικών ειδήσεων και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Τα social media προτίμησαν να ασχοληθούν περισσότερο με θέματα κοινωνικά και του life style, επιστροφή παίκτη survivor, παρά με τις κοκορομαχίες στη Βουλή. Φαίνεται να βαρέθηκαν τα «στημένα» πολιτικά παιχνίδια. Η αποποίηση και η μετακύλιση των ευθυνών, οι υψηλοί τόνοι συζήτησης, οι απίστευτοι συμψηφισμοί και οι πεζοδρομιακοί διάλογοι προς τέρψιν των φίλιων δυνάμεων στα έδρανα της Βουλής και στο εντευκτήριο, είναι πολυπαιγμένα έργα. Μια τριήμερη συζήτηση που άφησε αδιάφορους τους περισσότερους πολίτες, που γνώριζαν εξ αρχής, το τέλος της. Οι πολιτικοί για άλλη μια φορά υποτίμησαν την νοημοσύνη των πολιτών.

Για άλλη μια φορά οι κομματικές σκοπιμότητες των πολιτικών ταγών, δεν τους επέτρεψαν να πιάσουν το σφυγμό της κοινωνίας. που θέλει προτάσεις και λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας. Αυτοί περί άλλων τυρβάζουν!

Ζητάνε να φύγει ο ένας να έρθει ο άλλος ,για να σώσει σε πρώτη φάση τη δική του πολιτική καριέρα και με πρόγραμμα για την κοινωνία το "βλέποντας και κάνοντας"!

Το σκηνικό της ακραίας πόλωσης, που διαμορφώθηκε στο κοινοβούλιο, ουδόλως ενδιαφέρει τους πολίτες που ασφυκτιούν να τα φέρουν βόλτα, ούτε οι βαρείς χαρακτηρισμοί και αλληλοκατηγορίες για ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού, σχέσεις με υπόδικους ή για την ύπαρξη πολιτικών που πιστεύουν στα μερομήνια και όχι στους μετεωρολόγους. Τους πολίτες τους ενδιαφέρουν οι λύσεις και να πληρώσουν οι ένοχοι και φυσικά όχι μόνο με μια απλή συγγνώμη, ειλικρινή η προσχηματική.

Η προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών, είναι το μεγαλύτερο λάθος των πολιτικών. Οι πολίτες δεν είναι επαίτες να ζητούν αποζημιώσεις Σεβασμό απαιτούν από το εκάστοτε πολιτικό σύστημα είτε είναι στην Κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση.

Διαφορετικά τους γυρίζουν την πλάτη και μεγαλώνουν το ποσοστό της αποχής από τις εκλογές.

Ένα μικρό ποσοστό των πολιτών παρακολούθησε την πολιτική σκιαμαχία από την τηλεόραση, ενώ ένα μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθεατών προτίμησαν άλλα πιο ενδιαφέροντα τηλεοπτικά προγράμματα, επιβάλλοντας «νηστεία» δημοσιότητας στους πολιτικούς.

 

 

Προσοχή στην εικόνα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Η εικόνα ενός πολιτικού προσώπου «χτίζεται» με ρυθμό χελώνας και «γκρεμίζεται» με ρυθμό λαγού! Τι μπορεί όμως να πάει «στραβά» στην καθημερινότητα ενός πολιτικού; Τα πάντα! Από απροσεξία, από αμέλεια, από υπέρμετρο εγωισμό, από ατυχία, από, από, από εκατοντάδες αιτίες. Την κάθε είδους αποκάλυψη, ακολουθεί ο πανικός και η πρώτη σκέψη που περνάει από το μυαλό, είναι η παραίτηση ή η περιθωριοποίηση στα αζήτητα της πολιτικής. Στην πολιτική τα σκάνδαλα είναι πολλών ειδών. Ροζ σκάνδαλα με ολίγον σεξ και πολλή απιστία, οικονομικά σκάνδαλα με μπόλικο «μαύρο» χρήμα και με ανεξέλεγκτες απευθείας αναθέσεις, αλλά και ρουσφετολογικά σκάνδαλα που μπορεί να κοστίσουν ακριβά σε ένα πολιτικό πρόσωπο όπως καθαίρεση από το αξίωμα του. Τα πολιτικά σκάνδαλα εμφανίζονται σαν κεραυνός εν αιθρία, με έκτακτες ειδήσεις στα παραδοσιακά μέσα αλλά και στο διαδίκτυο, στα γνωστά μας social media. Κανονικός βομβαρδισμός με εκτόξευση λάσπης από τον ανεμιστήρα του Μέσου. Μια κρίση αρνητικής δημοσιότητας, μια απειλή στην εικόνα ενός δημόσιου προσώπου, μια «στραβή στη βάρδια» όπως ελέχθη, με μόνο στόχο να δώσει προβάδισμα ολίγων δημοσκοπικών μονάδων στους ανταγωνιστές, αμηχανία στους υποστηρικτές και να προκαλέσει το λεγόμενο «boomerang effect» επηρεάζοντας ακόμη και τους ουδέτερους ψηφοφόρους. Οι απειλές για την εικόνα ενός πολιτικού προσώπου προέρχονται τις περισσότερες φορές από διάφορα μέτωπα, λασπολογία, ανταγωνισμός ή ακόμα και από λανθασμένο χειρισμό του ίδιου, δημόσιου προσώπου, με προεξάρχουσα αιτία την μη σωστή εκτίμηση του μεγέθους του προβλήματος. Στρουθοκαμηλισμός! Οι κρίσεις απαιτούν συντονισμό και γρήγορα αντανακλαστικά. Η άμεση αντίδραση και η έγκαιρη πρόληψη μπορεί να ανατρέψουν τα κακόβουλα σχέδια των ανταγωνιστών και να αποβούν ακόμα και θετικά για την εικόνα του. Μια «κρίση» είναι και μια «ευκαιρία» πολλές φορές αρκεί να συνειδητοποιηθεί έγκαιρα από το δημόσιο πρόσωπο και με κατάλληλο σχεδιασμό να διαφυλάξει την εικόνα και πολιτική του πορεία από τα διάφορα «πλήγματα» που μπορεί να τσαλακώσουν την εικόνα του. Όσο προχωράμε προς τις εκλογές, πρόωρες ή κανονικές, οι κεραίες των δημόσιων προσώπων θα πρέπει να είναι στραμμένες στους ανταγωνιστές τους που καιροφυλακτούν. Η συνήθης αμέλεια να αδιαφορούν για την πιθανότητα να «σκάσει» κάποιο σκάνδαλο, τους βρίσκει παντελώς απροετοίμαστους να διαχειριστούν το πρόβλημα και να ξεφύγουν από τον κίνδυνο. Κι όταν «σκάσει» πελαγοδρομούν ανάμεσα στις προτεινόμενες συμβουλές από φίλους, γνωστούς και γενικά ερασιτέχνες της επικοινωνίας. Στις ημέρες μας όπου τίποτα δεν μένει κρυφό, από τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας, θα πρέπει ένα δημόσιο πρόσωπο να είναι πολύ προσεκτικό, να «μετράει» τα βήματα του στην διαχείριση του αξιώματος του. Θα πρέπει να έχει έτοιμη την ομάδα που θα αναλάβει το δύσκολο έργο της επικοινωνίας, εμποδίζοντας μια άσχημη κατάσταση, να γίνει χειρότερη. Χρειάζονται συμβουλές από «μπαρουτοκαπνισμένους» σε διαχείριση κρίσεων, συμβούλους επικοινωνίας, για να βγει αλώβητος, καθαρός και με όσο το δυνατόν λιγότερες «αμυχές» στην εικόνα του δημόσιου προσώπου του. Προσοχή στα πολιτικά στραβοπατήματα, λίγο πριν τις εκλογές.

Η εικόνα ενός πολιτικού προσώπου «χτίζεται» με ρυθμό χελώνας και «γκρεμίζεται» με ρυθμό λαγού!

Τι μπορεί όμως να πάει «στραβά» στην καθημερινότητα ενός πολιτικού; Τα πάντα! Από απροσεξία, από αμέλεια, από υπέρμετρο εγωισμό, από ατυχία, από, από, από εκατοντάδες αιτίες. Την κάθε είδους αποκάλυψη, ακολουθεί ο πανικός και η πρώτη σκέψη που περνάει από το μυαλό, είναι η παραίτηση ή η περιθωριοποίηση στα αζήτητα της πολιτικής.

Στην πολιτική τα σκάνδαλα είναι πολλών ειδών. Ροζ σκάνδαλα με ολίγον σεξ και πολλή απιστία, οικονομικά σκάνδαλα με μπόλικο «μαύρο» χρήμα και με ανεξέλεγκτες απευθείας αναθέσεις, αλλά και ρουσφετολογικά σκάνδαλα που μπορεί να κοστίσουν ακριβά σε ένα πολιτικό πρόσωπο όπως καθαίρεση από το αξίωμα του. Τα πολιτικά σκάνδαλα εμφανίζονται σαν κεραυνός εν αιθρία, με έκτακτες ειδήσεις στα παραδοσιακά μέσα αλλά και στο διαδίκτυο, στα γνωστά μας social media. Κανονικός βομβαρδισμός με εκτόξευση λάσπης από τον ανεμιστήρα του Μέσου. Μια κρίση αρνητικής δημοσιότητας, μια απειλή στην εικόνα ενός δημόσιου προσώπου, μια «στραβή στη βάρδια» όπως ελέχθη, με μόνο στόχο να δώσει προβάδισμα ολίγων δημοσκοπικών μονάδων στους ανταγωνιστές, αμηχανία στους υποστηρικτές και να προκαλέσει το λεγόμενο «boomerang effect» επηρεάζοντας ακόμη και τους ουδέτερους ψηφοφόρους.

Οι απειλές για την εικόνα ενός πολιτικού προσώπου προέρχονται τις περισσότερες φορές από διάφορα μέτωπα, λασπολογία, ανταγωνισμός ή ακόμα και από λανθασμένο χειρισμό του ίδιου, δημόσιου προσώπου, με προεξάρχουσα αιτία την μη σωστή εκτίμηση του μεγέθους του προβλήματος. Στρουθοκαμηλισμός!

Οι κρίσεις απαιτούν συντονισμό και γρήγορα αντανακλαστικά. Η άμεση αντίδραση και η έγκαιρη πρόληψη μπορεί να ανατρέψουν τα κακόβουλα σχέδια των ανταγωνιστών και να αποβούν ακόμα και θετικά για την εικόνα του. Μια «κρίση» είναι και μια «ευκαιρία» πολλές φορές αρκεί να συνειδητοποιηθεί έγκαιρα από το δημόσιο πρόσωπο και με κατάλληλο σχεδιασμό να διαφυλάξει την εικόνα και πολιτική του πορεία από τα διάφορα «πλήγματα» που μπορεί να τσαλακώσουν την εικόνα του.

Όσο προχωράμε προς τις εκλογές, πρόωρες ή κανονικές, οι κεραίες των δημόσιων προσώπων θα πρέπει να είναι στραμμένες στους ανταγωνιστές τους που καιροφυλακτούν.

Η συνήθης αμέλεια να αδιαφορούν για την πιθανότητα να «σκάσει» κάποιο σκάνδαλο, τους βρίσκει παντελώς απροετοίμαστους να διαχειριστούν το πρόβλημα και να ξεφύγουν από τον κίνδυνο.

Κι όταν «σκάσει» πελαγοδρομούν ανάμεσα στις προτεινόμενες συμβουλές από φίλους, γνωστούς και γενικά ερασιτέχνες της επικοινωνίας.

Στις ημέρες μας όπου τίποτα δεν μένει κρυφό, από τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας, θα πρέπει ένα δημόσιο πρόσωπο να είναι πολύ προσεκτικό, να «μετράει» τα βήματα του στην διαχείριση του αξιώματος του. Θα πρέπει να έχει έτοιμη την ομάδα που θα αναλάβει το δύσκολο έργο της επικοινωνίας, εμποδίζοντας μια άσχημη κατάσταση, να γίνει χειρότερη.

Χρειάζονται συμβουλές από «μπαρουτοκαπνισμένους» σε διαχείριση κρίσεων, συμβούλους επικοινωνίας, για να βγει αλώβητος, καθαρός και με όσο το δυνατόν λιγότερες «αμυχές» στην εικόνα του δημόσιου προσώπου του.

Προσοχή στα πολιτικά στραβοπατήματα, λίγο πριν τις εκλογές.

 

Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει κατοστάρικο! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Η κάκιστη επικοινωνιακή διαχείριση του εμβολίου, δημιούργησε ένα νέο κίνημα πολιτών, των αρνητών των εμβολίων που φιλοδοξούν εκτός από πρακτικοί «επιστήμονες», να μεταμορφωθούν σε νέους ανένταχτους και αντιστασιακούς. Αν η πανδημία κρατήσει σε έξαρση μέχρι τις εκλογές, πρόωρες ή κανονικές, τότε θα δούμε μια πλειάδα κομμάτων, με κύριο αφήγημα όχι στον εμβολιασμό, να διεκδικεί την επιλογή της ψήφου μας, στην κάλπη.

Το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, με το οποίο θα γίνουν οι εκλογές, ανοίγει την όρεξη σε νέους «σωτήρες».

Θα πρέπει γρήγορα να χτίσουμε ανοσία, για να αποφύγουμε πολλά παρατράγουδα. Διαφορετικά, θα δούμε "πράματα και θάματα" και θα τρίβουμε τα μάτια μας.

Οι προσπάθειες για κοινωνική συναίνεση και πειθώ των αρνητών, θα πρέπει να συνεχιστούν εντατικά με τις κάθε είδους ενημερωτικές εκστρατείες αλλά και με τις τιμωρητικές ποινές κατά των αρνητών του εμβολιασμού.

Ακόμη και με την χρηματική ποινή των εκατό ευρώ, κάθε μήνα. Όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει κατοστάρικο. Για ευρώ, μιλάμε, το πιο δυνατό νόμισμα, με μεγάλη ανταλλακτική αξία, σε όλον τον κόσμο. Φαίνεται ότι η μεγάλη μάχη της ανθρωπότητας δεν είναι η μάχη με τον κορονοϊό και της κάθε μετάλλαξης του, αλλά απέναντι στους αμφισβητίες του ιού, που κινδυνεύουν να κάνουν «Κούγκι» τις κοινωνίες, αγνοώντας τις επιπτώσεις που θα ακολουθήσουν ακόμη και στην τσέπη τους. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Ρισκάρει τη ζωή του, των δικών του, να διασωληνωθεί, να εξοστρακιστεί από τις καθημερινές χαρές της ζωής όπως οι διασκεδάσεις και να πληρώνει και από πάνω ένα κατοστάρικο, κάθε μήνα. Και να πει κανείς ότι του τρέχουν κι από τα μπατζάκια;

Όσοι από εμάς προσπαθούμε, να τους μεταπείσουμε με λογικά επιχειρήματα, μας αντιμετωπίζουν ως συστημικούς, «προσκυνημένους» στα ΜΜΕ και στα μεγάλα συμφέροντα και «υπάκουα» όργανα μιας αυταρχικής εξουσίας. Μόνο «νενέκους» δεν μας έχουν αποκαλέσει ακόμα, λόγω του ότι δεν υπάρχει επικεφαλής πολιτικός φορέας να τους καθοδηγεί. Είναι «ορφανά» μέχρι στιγμής, αν και κάποια πολιτικά κόμματα, αλληθωρίζουν! Εκλογές έρχονται, λοξοκοιτάζουν σε μια νέα δεξαμενή ψήφων. Αυτή των ανεμβολίαστων.

Αν το «μαραφέτι» που λέγεται εμβόλιο δεν ήταν είδος εν αφθονία και μάλιστα δωρεάν, τότε οι ίδιοι, οι ανεμβολίαστοι θα έτρεχαν πρώτοι να πληρώσουν και πέραν των εκατό ευρώ, για να εμβολιαστούν. Να σωθούν.

Η πολιτικοποίηση του εμβολίου, έφερε νέα στρατιά νεοαγανακτισμένων πολιτών. Μετά το κατοστάρικο, απομένει η υποχρεωτικότητα εμβολιασμού κάποιων ομάδων κοινού. 

Γιατί και «βροχή» να πέσουν τα κατοστάρικα, ο ιός δεν φεύγει!

 

Υπομονή, δεκαοκτώ μήνες μείνανε!!!! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Φέτος είναι η πρώτη Πρωτοχρονιά που γράφεται με Omicron, και μέχρι να φτάσουμε στο Ωμέγα, αργούμε.

Στους πρώτους μήνες του νέου χρόνου, η ζωή όλων μας, φαίνεται να περνάει σε φάση «αφυδάτωσης».

 

Παίρνουμε ήδη την πρώτη δόση και μια ματιά ,επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Άνθρωποι αγέλαστοι, γεμάτοι άγχος, ανησυχία, με φόβο στα μάτια και σε μια ιδιότυπη καραντίνα ωραρίου, σχέσεων και μάσκας. Άλλοτε απλής και άλλοτε ενισχυμένης. Σφιγμένες γροθιές για σύντομο και εκ του μακρόθεν χαιρετισμό, μαντηλάκια εμποτισμένα σε αντισηπτικό και σπρέι που θα «καθαρίσουν» για εμάς από κάθε ιό.

 

Το μέλλον όλων μας άγνωστο, αβέβαιο, με πολύ ξηρασία και μεγάλη δυσκολία

στην εξεύρεση «νερού» αισιοδοξίας για ενυδάτωση.

Η λογική ως εργαλείο πρόβλεψης της ζώσας πραγματικότητας δεν «δουλεύει» πλέον.

Οι προδιαγραφές δυσοίωνες για το «αύριο» όλων μας.

Όλα τα σχέδια και οι προβλέψεις και των πιο δυνατών αστρολόγων, πιθανόν να ανατραπούν από τον «εξωγενή» παράγοντα που ακούει στο όνομα «έξαρση» της πανδημίας λόγω μιας πιθανής νέας μετάλλαξης.

 

Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα και την πολύτιμη εμπειρία που αποκτήσαμε, είμαστε πολλά «κλικ» μακριά από την πολυθρύλητη «ελευθερία» και την επιστροφή στην γνωστή προ διετίας «κανονικότητα».

 

Είναι γεγονός ότι το νέο τσουνάμι της πανδημίας που βιώνουμε υποτιμήθηκε από όλα τα πολιτικά κόμματα. Δεν περίμεναν ο αριθμός των κρουσμάτων να φτάσει τα ουράνια.

Αποτέλεσμα, τα μέτρα προφύλαξης δεν ελήφθησαν έγκαιρα, τα κρεβάτια ΜΕΘ δεν μετρήθηκαν σωστά, η «απείθαρχη» νεολαία συνεχίζει τα πάρτι, οι «ψεκασμένοι» αρνητές να αδιαφορούν για τους θανάτους και ενώ βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο της κοινωνικής κατάρρευσης, να μπαίνει στο τραπέζι και θέμα πρόωρων εκλογών.

«Ότι του φανεί του Λωλοστεφανή». Πρόωρες εκλογές μας λείπουν για να συμπληρωθεί η επιβαρυμένη ψυχική υγεία των πολιτών από τα ορατά και αόρατα προβλήματα που φέρνει η πανδημία, με τις μεταλλάξεις της.

 

Τώρα, η αξιωματική αντιπολίτευση, βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί στην Κυβέρνηση

για την αδυναμία αντιμετώπισης της πανδημίας χωρίς όμως να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης. Επίθεση, ακόμη και με διαφημιστικό σποτάκι. Προσπαθεί με μαξιμαλιστικές φανφάρες και μηνύματα που λέγονται εύκολα, όταν είσαι εκτός παιχνιδιού και υλοποιούνται δύσκολα όταν μπεις στο παιχνίδι. Αυτό έπρεπε να τα ξέρουν.

Άλλο το επιθυμητό και άλλο το εφικτό, σύμφωνα με τη ρήση του ηγέτη που έχουν «αγιοποιήσει».

 

Στις μέρες μας μια στείρα αντιπολίτευση, σε αστοχίες, λάθη και παραλήψεις της Κυβέρνησης, είναι το τελευταίο που έχει ανάγκη η κοινωνία. Είναι ένα κίνημα κατά της λογικής, με «θανατηφόρα» αποτελέσματα.

Η αντιπολίτευση, στο σύνολο της, πρέπει να σταθεί στο ύψος της, να βάλει «πλάτη» για να νικήσουμε τον αόρατο εχθρό, να σοβαρευτεί. Θέλει κότσια και «κοχόνες» να είσαι λογικός αντί για ιδεοληπτικά φανατικός.

Το πεδίο αναμέτρησης των μονομάχων εξουσίας και λοιπών παρατηρητών, η κάλπη, αργεί ακόμη δεκαοκτώ μήνες.

Υπομονή.

 

Ανήκουστα πράγματα. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος

 

Η ανατολή του νέου χρόνου βρίσκει τη χώρα σε περιδίνηση. 

Στο εσωτερικό στήνεται σκηνικό πόλωσης, το πολιτικό σύστημα βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο αξιοπιστίας και η κοινωνία φοβισμένη για όσα πέρασε και οι πολίτες τρομαγμένοι για όσα αναμένουν ότι θα συμβούν, μετά τις γιορτές. 

 

Στην υγεία τους και στην τσέπη τους. Στα εθνικά μας θέματα, όλα είναι δυνατά και αναμενόμενα,  τη στιγμή που κάποιος κάνει το μοιραίο λάθος και βάλει «μπουρλότο» στην ησυχία χιλιάδων πολιτών, εκατέρωθεν των χωρών. Μόνο αν κλείσει κάποιος τα μάτια, δεν βλέπει τη μεγάλη εικόνα των πολλαπλών προβλημάτων. 

 

Οι προσδοκίες όλων για τον νέο χρόνο είναι πολύ μικρότερες αντίθετα από τις δηλώσεις  των πολιτικών μας που στερούνται μετριοπάθειας. Ζουν στον δικό τους κόσμο. Φτάσανε σε σημεία μεσούσης της πανδημίας, να ζητάνε «εδώ και τώρα εκλογές», με πρόσχημα την ανικανότητα της διαχείρισης της πανδημίας, από το κυβερνών κόμμα. 

Ανήκουστα πράγματα.

 

Θα μετρήσουμε εκατόμβη θυμάτων, δυσκολίες επιβίωσης απερίγραπτες, πρωτόγνωρες καταστάσεις  και σίγουρα θα δούμε σε νέα έκδοση τον ξαφνικό «θάνατο του εμποράκου».

Μια μεγάλη προεκλογική περίοδος, με πόλωση, ανοίκεια χτυπήματα, διαξιφισμούς,

δίκες προθέσεων, είναι ότι χειρότερο για την οικονομία της χώρας.

 

Σήμερα, πρώτη προτεραιότητα είναι η καταπολέμηση της πανδημίας, η ανοσία και ακολουθεί η ανάταξη της χώρας και όχι το μικροπολιτικό συμφέρον του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ξαφνικά αποφάσισε να ζητήσει πρόωρες εκλογές ,αν και  με δημοσκοπικό υστέρημα πάνω από τις δέκα  μονάδες. 

 

Φυσικά, την ευθύνη της προκήρυξης την έχει ο Πρωθυπουργός ο οποίος έχει αποδείξει ότι είναι υπεύθυνος Κυβερνήτης και ότι δεν συντρέχουν λόγοι πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, μέσα στην πανδημία. Θα γίνουν στην ώρα τους. 

 

Όμως, πόσο υπεύθυνος μπορεί να χαρακτηριστεί ένας αρχηγός πολιτικού κόμματος όταν ζητά εκλογές μέσα στο πέμπτο και πιο δραστικό κύμα της νέας παραλλαγής του ιού;

Δεν περνάει από το μυαλό του ότι το εθνικό σύστημα υγείας είναι στα όρια της κατάρρευσης και μια επιπρόσθετη πίεση θα είχε αποτέλεσμα να πολλαπλασιαστούν τα θύματα. Τρέμουν στην ιδέα της προκήρυξης εκλογών όλοι οι σώφρονες πολίτες.

Δεν θυμάται ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι πριν από δύο χρόνια είχε δηλώσει ότι η ιδιοσυγκρασία του και οι αρχές του κόμματος, δεν του επιτρέπουν σε συνθήκες που αυξάνονται τα κρούσματα, να ζητάει εκλογές. Σήμερα, τι άλλαξε και τις ζητάει. Χριστουγεννιάτικα γεμίσαμε από χρυσόσκονη, νεραϊδόσκονη και εκλογόσκονη 

με πολύ ρίσκο για την υγεία των πολιτών.

 

Κλείνοντας, θα ήθελα να θυμίσω την απάντηση που έδωσε ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής σε αντίστοιχο αίτημα της αντιπολίτευσης. Είπε «Μη διατυπώνετε αιτήματα, διότι αυτά ενίοτε γίνονται δεκτά». 

Και μετά θα το μετανιώσετε, θα κλαίτε (δική μου η προσθήκη του τέλους).

Καλή Χρονιά με υγεία!