Η μαγεία της «μαγιάς» των political tips στον πολιτικό λόγο. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Είναι γνωστό ότι η πολιτική δεν είναι μόνο θέαμα, εμφάνιση, γλώσσα του σώματος, κινήσεις των χεριών, φιλικοί χαιρετισμοί, "ζεστές" χειραψίες, αλλά και πολιτικό λόγος, μια αλυσίδα από έξυπνες και δομημένες φράσεις, που ξαφνιάζουν για την πρωτοτυπία και εντυπωσιάζουν με την ευρηματικότητα του πολιτικού λόγου. Πάντα σύμφωνα με την επικαιρότητα των προβλημάτων της κοινωνίας.

Και δεν μιλάμε για τις γνωστές σε όλους μας πολιτικές  ατάκες, που άλλοτε μετατρέπουν τον πολιτικό λόγο, σε στείρα ρητορική οξύτητα, άλλοτε προκαλούν γέλωτα, παραπληροφορούν και τις περισσότερες φορές ψεύδονται ασύστολα.

Μιλάμε για μια νέα κατηγορία πολιτικών φράσεων, που λειτουργούν ως εξαιρετική μαγιά στη διαμόρφωση ενός πολιτικού λόγου, δίνοντας όγκο, βαρύτητα και περιεχόμενο. με στόχο να κερδίσουν τη μάχη των πολιτικών εντυπώσεων. Είναι τα tips της πολιτικής επικοινωνίας, μια κατηγορία από μόνη της, στην επικοινωνία.

Οι πολιτικοί που έχουν φάει με το «κουτάλι» την πολιτική, γνωρίζουν πολύ καλά την αξίας της "μαγιάς", στον πολιτικό τους λόγο, που προκαλείται από τη χρήση των political tips, στην επικοινωνία τους με τους πολίτες. Μια επικοινωνία, με έξυπνες φράσεις, σύντομες και με συμπυκνωμένο πολιτικό λόγο.

Τα political tips, δεν μοιάζουν με τις ατάκες στην πολιτική. Δεν χλευάζουν, δεν παραπληροφορούν, δεν χυδαιολογούν, αλλά πιστώνουν μόνο με θετικό πρόσημο τον δημιουργό, πολιτικό.

Και το κυριότερο διαμορφώνουν κλίμα στην κοινή γνώμη, γιατί «ντύνουν» θετικά όλο τον πολιτικό λόγο και λειτουργούν πολλές φορές και ως κεντρικό αφήγημα.

Η πολιτική χρειάζεται σοβαρότητα και τα political tips, με τη μαγεία της «μαγιάς», που τα διακρίνει, κρατάνε ψηλά το επίπεδο της πολιτικής και κάνουν πράξη τον λεγόμενο πολιτικό πολιτισμό.

Δικαιολογημένα αποκαλούνται «μικρά διαμαντάκια» της πολιτικής επικοινωνίας, καθορίζοντας τη βάση κάθε πολιτικής ομιλίας, συνέντευξης, δήλωσης, αφήνοντας παράλληλα το προσωπικό στίγμα, σφραγίδα κάθε πολιτικού και «παίζουν» πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιλογή από τα ΜΜΕ, που θα τα παρουσιάσουν.

Κυριολεκτικά, «γράφουν» ιστορία στην πολιτική καριέρα και πολλές φορές είναι το χαρακτηριστικό "αποτύπωμα" της υστεροφημίας του πολιτικού.

Τα political tips δεν είναι γενικές και προσεγγίσεις, κλισέ, ενός πολιτικού λόγου. Είναι εύκολο για ένα πολιτικό πρόσωπο να πετάει «ατάκες» σε θέματα επικαιρότητας, είναι όμως δύσκολο να «πατάει» πάνω στο στέρεο και σταθερό έδαφος ενός political tip, που θα τον βοηθήσει να πρωτοπορεί , να οδηγεί, να εμπνέει. Η πολιτική των political tips, εξελίσσεται σε πολιτική πράξη και γίνεται αντικείμενο θετικών σχολίων από τους πολίτες.

Τα tips της πολιτικής επικοινωνίας, αναδεικνύουν την νέα γενιά των σύγχρονων πολιτικών στο «Ευ Πολιτεύεσθαι», ζητούμενο, στην εποχή μας, από τους πολίτες. Η νέα γραμμή στη σύγχρονη εποχή της πολιτικής, στην μετά «ατάκας εποχή», είναι τα tips , η «μαγιά» στην πολιτική επικοινωνία κάθε πολιτικού. Αναζητείστε τα!

 

Η πολιτική στα καλύτερα της! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα. Η πολιτική αλλάζει, αλλά οι πολιτικοί ακολουθούν το διαχρονικό «γηράσκω αεί διδασκόμενος» του Σωκράτη, πριν από πολλούς αιώνες και εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους, με τα νέα δεδομένα που προκύπτουν σε κάθε περίοδο;

Είναι γνωστό ότι ο  κάθε πολιτικός, θέλει να αφήσει το προσωπικό του αποτύπωμα, να κάνει τη διαφορά, άλλοτε με το έργο του και άλλοτε με τις «έξυπνες» παρεμβάσεις, τις ατάκες, τα σύγχρονα tips του πολιτικού του λόγου.

Στην σύγχρονη εποχή μας, που κάθε φράση ενός πολιτικού «διυλίζεται» μπαίνοντας στο μικροσκόπιο των ΜΜΕ και του διαδικτύου, η πολιτική του καριέρα καθορίζεται από εικόνες και μικρές φράσεις, ατάκες  της πολιτικής επικοινωνίας, με στόχο τον εντυπωσιασμό της κοινής γνώμης και την αναπαραγωγή από τα ΜΜΕ.

«Ανδρέα, δεν αρέσουμε πλέον» είναι μια έξυπνη φράση, ατάκα, tip, της αείμνηστης Μελίνας, προς τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.

Είναι tip, μια ατάκα, μια γρήγορη και μικρή φράση συμπυκνωμένου πολιτικού μηνύματος, στην εποχή της ταχύτητας και της πολιτικής επικοινωνίας μέσω των social media.

Ακόμη και οι δύο τελευταίοι Πρόεδροι της Αμερικής, στήριξαν τις προεκλογικές τους καμπάνιες, στον περιορισμένο χώρο του twitter, προβάλλοντας τα συνθήματα τους.

Φυσικά, τα tips της πολιτικής επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται από τους πολιτικούς, δεν υποκαθιστούν την αφήγηση, το περιεχόμενο του αναλυτικού μηνύματος, τα επιχειρήματα διαλόγου, αλλά διευκολύνουν και απλουστεύουν την επικοινωνία στη νέα εποχή των τεχνολογικών εξελίξεων και της νέας κοπής «ακροατών – πολιτών».

Αρκεί να στηρίζονται, σε έξυπνες ιδέες, αλήθειες, διαπιστώσεις και μικρά μυστικά, παραπολιτικά. Στόχος, η αύξηση του βαθμού αναγνωρισιμότητας και εικόνας  ενός πολιτικού και η ανάδειξη του στη νέα γενιά των πολιτικών, οι οποίοι είναι πραγματικοί γνώστες των νέων τρόπων επικοινωνίας με τους πολίτες.

Σε μια εποχή όπου το «μέσον είναι το μήνυμα» , σύμφωνα με τον καθηγητή Marshall Mcluhan, η επικοινωνία των πολιτικών μηνυμάτων έχει μεταμορφωθεί από βαρύγδουπες, στομφώδεις και ανούσιες φράσεις, σε απλές, εύκολες και κατανοητές φράσεις, ατάκες, tips πολιτικής επικοινωνίας.

Ένας νέος Οδηγός, με πληθώρα tips, 331+1 και τίτλο" Ευ Πολιτεύεσθαι" που θα κυκλοφορήσει μέσα στο καλοκαίρι, με πολιτικές φράσεις, tips, που στόχο έχουν να βοηθήσουν την επικοινωνία των πολιτικών με τους πολίτες, μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας των μέσων.

Tips, που διαμορφώθηκαν μέσα από την καθημερινότητα της πολιτικής πρακτικής, των πρωταγωνιστών του χώρου και της πολυετούς εμπειρίας του συγγραφέα του , Οδηγού των tips.

Σύμφωνα με την κριτική ειδικών της πολιτικής επικοινωνίας, το χαρακτηριστικό των tips,είναι.. μια νέα πολιτική γραφή χωρίς το λίπος του περιττού!

Ένα «πολιτικό λίπασμα» για έξυπνες ομιλίες, συνεντεύξεις και δηλώσεις, που θα «παίζουν» σε όλα τα ΜΜΕ. Με τα tips, η πολιτική επικοινωνία σας, στα καλύτερα της!

Και σύμφωνα με γνωστό απόφθεγμα του Ανατόλ Φρανς, Γάλλου μυθιστοριογράφου και κριτικού "Αν κάτι έχει ειπωθεί και έχει ειπωθεί καλά, μην έχεις ενδοιασμούς. Παρ το και αντίγραψε το!"

 

Τι θα λέγατε για ένα ντιμπέιτ; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

 

Μια τηλεμαχία, ένα debate, μια τηλεοπτική αναμέτρηση μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, που στις τελευταίες εθνικές εκλογές στερηθήκαμε.

Μια αντιπαράθεση, direct των αρχηγών των πολιτικών μας κομμάτων, πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς έτοιμες δηλώσεις γραμμένες από συμβούλους ή σκηνοθετημένες συνεντεύξεις για τα ζέοντα θέματα της καθημερινότητας των πολιτών. Μια αντιπαράθεση επί ίσοις όροις, μικρών και μεγάλων κομμάτων, που κοσμούν το κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα ο τηλεθεατής – ψηφοφόρος να ακούσει από πρώτο χέρι τις λύσεις που προτείνει ο κάθε αρχηγός, για προβλήματα οικονομίας, εθνικά και κοινωνικά.

Φυσικά, ένα ντιμπέιτ χωρίς προκαθορισμένες και «στημένες» ερωτήσεις, που στην πράξη είναι πραγματικοί μονόλογοι λόγω δέσμευσης χρόνου και αδυναμίας συζήτησης και με απουσία από το πάνελ των εχόντων την ευθύνη των ερωτήσεων, μικρού αριθμού εκπρόσωπων της κοινής γνώμης, πέραν των δημοσιογράφων.

Αποτέλεσμα ,να κερδίζουν οι αρχηγοί τις εντυπώσεις μόνο με έξυπνες ατάκες, επικλήσεις στο συναίσθημα των τηλεθεατών, και με δεξιότητες στη ρητορική τέχνη και στην λογομαχία. Απουσία ουσίας ,σε θέσεις και προτάσεις. Η εικόνα κερδίζει τους τηλεθεατές!

Η πλειονότητα των τηλεθεατών ενδιαφέρεται πρώτιστα για το ντύσιμο, το χτένισμα, το χρώμα της γραβάτας και τα πιθανά να γίνουν σαρδάμ ,για να σχολιαστούν στη συνέχεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μετά το τέλος του ντιμπέιτ, δίνεται βαρύνουσα σημασία στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που βγάζουν τον νικητή της τηλεμαχίας, όχι για αυτά που είπε αλλά για τον τρόπο που τα είπε. Ψάχνουμε για ρήτορες, λαϊκιστές ή για ηγέτες της επόμενης μέρας;

Πολλές φορές κάποια ντιμπέιτ, εξαντλούνται στο χθες, σε επιθέσεις προσωπικές, σε «κονταροχτυπήματα» κάτω από τη μέση, προσφέροντας ένα θέαμα κατώτερο των προσδοκιών, δείχνοντας ακόμη και ασέβεια στους τηλεθεατές που τους παρακολουθούν, με τη χρήση ακόμη και πεζοδρομιακών εκφράσεων .Η απουσία του λεγόμενου πολιτικού πολιτισμού, εμφανής.

Φανταστείτε πόσο ποιο χαμηλά μπορεί να πέσει το επίπεδο του πολιτικού μας συστήματος, σε απευθείας τηλεσύνδεση με την κοινή γνώμη, όταν ακούμε και διαβάζουμε κάποια λεκτικά «παρατράγουδα» ακόμη και εντός του ναού της δημοκρατίας.

Στον πόλεμο, το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια, σε ένα ντιμπέιτ, το πρώτο θύμα είναι η ευπρέπεια και η ειλικρίνεια.

Ίσως γιατί από την έκβαση ενός ντιμπέιτ, κρίνεται πολλές φορές η έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος.

Φυσικά, αν τα καθ’ ημάς πολιτικά ντιμπέιτ, συνεχίσουν να γίνονται με την μορφή που γνωρίζουμε, με επιφανειακή ανάλυση των σοβαρών προβλημάτων, τις ανούσιες πολιτικές ατάκες και τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, τότε καλό θα είναι αντί να θεσμοθετηθεί, ένα τουλάχιστον πριν τις εκλογές ,να καταργηθούν. Δεν προσφέρουν τίποτα οι «ομιλούσες κεφαλές». Καλύτερα να αντικατασταθούν από ριάλιτι χιουμοριστικών αγώνων.

Περισσότερη τηλεθέαση θα έχει .

Να ελπίσουμε ότι κάποτε θα αλλάξουν τα πράγματα και να θεσμοθετηθούν νέοι κανόνες για ένα ντιμπέιτ, προσφέροντας ουσιαστική αναμέτρηση μεταξύ των εχόντων την ευθύνη της κυβέρνησης και αντιπολίτευσης της χώρας.

Πρώτιστα όμως θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία των πολιτικών προσώπων, που συμμετέχουν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο διακύβευμα της επόμενης μέρας στα ντιμπέιτ.

 

Ανάσταση, κυριολεκτικά και όχι αλληγορικά! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Θα πρωτοτυπήσω. Θα βάλω στην αρχή του άρθρου τις προσωπικές μου ευχές, για όλες και όλους,  που μου κάνουν την τιμή να με διαβάζουν. ‘’Εύχομαι ολόψυχα το Άγιο Φως της Ανάστασης του Θεανθρώπου, να φωτίσει τις καρδιές μας και να λαμπρύνει τις μέρες μας. Η φετινή Ανάσταση Του Χριστού , ας μας δώσει δύναμη για την δική μας Ανάσταση, μετά τον Γολγοθά του κορονοϊού, να φωτίσει το σκοτάδι που καλύπτει τη ζωή μας και να φέρει την Ανάσταση της χώρας μας και την επανεκκίνηση της οικονομίας, που τόσο ανάγκη έχουμε". Ανάσταση, κυριολεκτικά και όχι αλληγορικά, τη στιγμή που η χώρα μας βιώνει μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση, διάρκειας ενός χρόνου και πάνω, με τα επακόλουθα οικονομικά προβλήματα να μας χτυπούν την πόρτα.

Η χώρα μας, έπειτα από την πολυετή οικονομική κρίση, λόγω των μνημονίων και της πανδημίας ήρθε ώρα να αλλάξει σελίδα. Η γνωστή σε όλους οικονομική θεωρία του ελατηρίου, αναμένεται να εκτινάξει τα οικονομικά αποτελέσματα πολλών κλάδων της αγοράς, μεγιστοποιώντας τις θετικές προοπτικές που απορρέουν από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η εποχή της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας αρχίζει με το άνοιγμα του τουρισμού και παράλληλα, περιορίζει τη διάδοση των ‘’ψεκασμένων’’ αντιλήψεων, αφαιρεί από την αντιπολίτευση την επιμονή της για προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, επικαλούμενη ανικανότητα της κυβέρνησης και πολλαπλασιάζει τον αριθμό των εισερχομένων  επενδύσεων, μειώνοντας τα ποσοστά της ανεργίας.  Βρισκόμαστε στο τέλος της οικονομικής δυσπραγίας και στην αρχή ενός νέου αναπτυξιακού οικονομικού κύκλου.

Η στρατηγική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στρατηγική του πετροπόλεμου, της διαμαρτυρίας, των καταγγελιών κενού περιεχομένου και ιδεολογικών αγκυλώσεων,  δείχνουν αδυναμία παραγωγής πολιτικού λόγου, έλλειψη οραματικού αφηγήματος και κυρίως φόβο για την επόμενη ημέρα, όταν η οικονομία θα δείχνει σημάδια ανάκαμψης και η νέα πραγματικότητα να τη βρίσκει εκτός τόπου και χρόνου. Και χωρίς αντιπολιτευτικά εφόδια.

Ο ‘’Οδικός χάρτης’’ για την Ανάσταση της Ελληνικής οικονομίας και την επανεκκίνηση της , περιέχει πολλά και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία , για τους κλάδους που έχουν πληγεί από την πανδημία. Για πρώτη φορά ακούμε για μέτρα που έρχονται και δεν βγάζουμε φλύκταινες από την αγωνία μας.  Όλα τα νέα μέτρα έχουν θετικό πρόσημο για την οικονομία της χώρας και για τα εισοδήματα των πολιτών.

Ένα οικονομικό πλέγμα μέτρων, για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων και ανάλογα με την εξέλιξη της υγειονομικής κρίσης, πρόσθετες παροχές είναι στο τραπέζι.

Παράλληλα με το τείχος της ανοσίας από τον ιό, χτίζεται και η ανάταξη της οικονομίας. 

Η φετινή Ανάσταση φέρνει αλλαγή σελίδας, χαμόγελα στους πολίτες,τουρισμό και μας θυμίζει άλλες εποχές, με θετικές προοπτικές ανάκαμψης.

Ανάσταση, κυριολεκτικά και όχι αλληγορικά!

Ούτε ιερό, ούτε όσιο… Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Με δέκα χιλιάδες θύματα, με χίλιους διασωληνωμένους και καθημερινά εκατοντάδες κρούσματα θετικά στον κορωνοϊό, ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν οι δεκάδες επικίνδυνες συγκεντρώσεις στις πλατείες των μεγάλων πόλεων και οι υποστηρικτές του «Πάσχα στο χωριό».

 

Σε μια περίοδο που αυξάνεται ο αριθμός των εμβολιασμών, έχει αναγγελθεί το άνοιγμα του τουρισμού, η άρση των περιοριστικών μέτρων αναμένεται, ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας ασπάζεται τη φιλοσοφία «κάνε ότι σου γουστάρει», αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις ζωές των άλλων και δημιουργώντας πραγματικά «βραχυκύκλωμα» στο άνοιγμα του τουρισμού, πηγή επιβίωσης χιλιάδων εργαζομένων.

 

Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν από την άλλη πλευρά όσα πολιτικά κόμματα στηρίζουν τις συγκεντρώσεις των μεγάλων ομάδων στις πλατείες, για λόγους καθαρά αντιπολιτευτικούς, περιμένοντας την κυβερνητική πανωλεθρία, αν και γνωρίζουν ότι σκάβουν το λάκκο τους!

 

Όταν βλέπετε ότι στις δημοσκοπήσεις, όλα τα πολιτικά κόμματα να υποχωρούν, άλλο λίγο, άλλο πολύ, και αυξάνεται η αδιευκρίνιστη ψήφος, τότε είναι αναμενόμενη μια αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Οι πολίτες αναζητούν μια νέα γενιά πολιτικών, που θα δημιουργεί χωρίς να φωνασκεί, που θα διεκδικεί την εξουσία όχι για να την οικειοποιηθεί αλλά για να την μοιράσει και που δεν θα «χτίσει» πάνω σε χαλάσματα, που η ίδια επεδίωξε να συμβούν.

 

Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν όσοι υποχρεώνουν σε άυπνες και εξαντλητικές νύχτες, νοικοκυραίους γείτονες σε ανοιχτές πλατείες, όπου γίνονται τα αυτοσχέδια πάρτι. Τα πολιτικά χάδια, από την αντιπολίτευση για δήθεν κουρασμένη νεολαία, ισοδυναμούν με κάλυψη αρκετών ΜΕΘ, μετά από λίγες μέρες.

 

Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν όσοι από τους «αρνητές» της μάσκας και των μέτρων υγιεινής προστασίας, δείχνοντας την ασέβεια τους σε όσους προσπαθούν μέρα – νύχτα, στα νοσοκομεία να γλιτώσουν από βέβαιο θάνατο, συνανθρώπους μας. Καλά θα ήταν να κάνουν  μια επίσκεψη σε έναν θάλαμο Μ.Ε.Θ. κορωνοϊού και τότε θα δούνε «τι εστί βερίκοκο»!

 

Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν όσοι έχουν τη «βιτριολική» αντίληψη ότι αμέσως μετά από μια εκλογική αποτυχία, ο εκάστοτε αρχηγός απειλείται από δεκάδες διαδόχους, με θετικό ή μη πρόσημο. 

Η σκυτάλη δίνεται πρώτα-πρώτα σε οικονομικούς παράγοντες, μιντιάρχες , στον κομματικό σωλήνα και στο τέλος στον λαό για να επικυρώσει!

Κωδικός «Επόμενη μέρα». Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

«Μη σου δώσει ο Θεός όσα μπορείς να αντέξεις», έλεγαν οι παλαιότεροι. Μας έκλεισαν μέσα για έναν ολόκληρο χρόνο και αντέξαμε. Ποιος θα το πίστευε και ακόμη δεν ξέρουμε πότε θα μας ανοίξουν τις πόρτες της κυκλοφορίας, από δήμο σε δήμο, από νομό σε νομό.

Κάθε Παρασκευή ακούμε την γνωστή μας επιτροπή να μας δίνει τη «γραμμή» της επόμενης εβδομάδας, χωρίς να αφουγκράζεται  τις ανάγκες της κοινωνίας.

Όσον αφορά την «επιστροφή» στην κανονικότητα, κανείς δεν μπορεί να την προβλέψει. Η βιωσιμότητα του covid-19 είναι αβέβαιη και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει πως θα εξελιχθεί.

Άγνωστος Χ και ο προορισμός, άγνωστος και Ψ και το ταξίδι. Φυσικά, η ανασφάλεια αυτή δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, αλλά έχει επηρεάσει ολόκληρη την υφήλιο. Τα εμβόλια λειτουργούν κατευναστικά στην ανασφάλεια του τοπίου της επόμενης μέρας αλλά θέλουν υπομονή και χρόνο.

Αυτό που ζούμε σήμερα, βλέποντας ένα κράτος να μην προλαβαίνει τις εξελίξεις, 

με κυρίαρχη την αγωνία του, να πείσει τους κουρασμένους, απογοητευμένους, οργισμένους πολίτες ότι βρισκόμαστε στο τέλος της πανδημίας. 

Μπροστά στην ορατότητα της μετά- πανδημίας περιόδου, δηλαδή στην «επόμενη μέρα», το επιτελικό μας κράτος, ακολουθεί τη γνωστή στρατηγική, βλέποντας και κάνοντας! 

Ο κωδικός «επόμενη μέρα», αναγκάζει τα κόμματα εξουσίας να «ψαρεύουν» για το νέο προεκλογικό τους αφήγημα σε αχαρτογράφητα νερά. Η πρώτη παραδοχή των εχόντων την ευθύνη, στο πολιτικό πεδίο, του καθορισμού του νέου αφηγήματος είναι η εξάρτηση του σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο μέχρι την «επόμενη μέρα» και από τα νέα ζητούμενα και ανάγκες της κοινωνίας. Να τους υπενθυμίσουμε ότι το βασικό κριτήριο ψήφου των πολιτών, είναι το συμφέρον, η τσέπη τους. Η ιδεολογία ακολουθεί!

Στις αντιπαραθέσει των κομμάτων στο κοινοβούλιο, στις καθημερινές δηλώσεις του στα ΜΜΕ, αποτυπώνεται ένα κλίμα δυσφορίας της εξουθενωμένης κοινωνίας, οι κοινωνικές ανισότητες, ο εγκλωβισμός των νεότερων γενιών, ο φόβος και η αγωνία του καταστηματάρχη, του μισθοσυντήρητου, των ευπαθών ομάδων και των γυναικών που έχουν και το μεγαλύτερο μερίδιο στα ποσοστά της ανεργίας.

Παρά τα συνεχή δημοσκοπικά ευρήματα, την περιορισμένη φθορά της κυβέρνησης και τους σκληρούς χαρακτηρισμούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τον πόλεμο των αντιφάσεων, τις φωνές διχασμού και παραπληροφόρησης, το αφήγημα των πολιτικών κομμάτων για την επόμενη μέρα, θα πρέπει να είναι συνετό, ρεαλιστικό, αναπτυξιακό για να αποδώσει εκλογικούς «καρπούς».

Να αφήσει τις πληγές του παρελθόντος πίσω και να σηματοδοτήσει την απαρχή μια νέα ενωτικής περιόδου, μια φυγή προς τα εμπρός, με αναγκαίο ένα μίνιμουμ συνεννόησης όλων των δυνάμεων. Η ανοσία της αγέλης, θα αργήσει τουλάχιστον αρκετό χρόνο ακόμη, με αποτέλεσμα η επόμενη μέρα, να καθυστερήσει να έρθει μαζί με το επόμενο βήμα πολιτών και πολιτικών για την ανάταξη της κοινωνίας.

Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση δεν κυβέρνησε, απλά έκανε διαχείριση κρίσεων πανδημίας, οικονομίας και το σύνολο της αντιπολίτευσης της ασκούσε κριτική τονίζοντας την επικινδυνότητα και ανεπάρκεια της, στη διαχείριση της πανδημίας και στην αυταρχικότητα της, απέναντι στους πολίτες.

Με το τέλος της πανδημίας και τη λεγόμενη «επιστροφή» στην κανονικότητα, όλα τα πολιτικά κόμματα θα ανοίξουν τα χαρτιά τους, για την επόμενη μέρα. Οι διαφορετικές στρατηγικές προσεγγίσεις που θα παρουσιάσουν, θα αποτελέσουν τη βάση του προεκλογικού τους αφηγήματος. Η εμπιστοσύνη των πολιτών, είναι το κυρίαρχο ζητούμενο. Εμπιστοσύνη που κερδίζεται από τη «βιτρίνα» των πολιτικών προσώπων και την αξιοπιστία λόγων και έργων!

 

Ο έξυπνος πολιτικός. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 Ο έξυπνος πολιτικός είναι για το κόμμα του, το κεφάλαιο κίνησης και όχι στοιχείο του παθητικού. Μοιάζει και με τους ισολογισμούς των εταιριών.

Ο έξυπνος πολιτικός  μοιάζει με τον μπακάλη της παλαιάς εποχής. Και οι δύο ζυγίζουν τα πάντα.

Ο έξυπνος πολιτικός δεν βγάζει πλέον, σέλφι ούτε βάζει στην ιστοσελίδα του, φωτογραφίες από τη συμμετοχή του σε πορείες, συγκεντρώσεις και κάτω από «αγωνιστικά» πανό. Προτιμά λόγω των νέων συνθηκών, να δείχνει πόσο ζωόφιλος είναι.

Ο έξυπνος πολιτικός φροντίζει η «σκάλα» της προσωπικής ανέλιξης του, να ακουμπάει γερά, στο σωστό τοίχο. Και δεν θα πρέπει να ξεχνά, ότι όσους θα συναντήσει ανεβαίνοντας, θα τους συναντήσει και κατεβαίνοντας.

Ο έξυπνος πολιτικός όταν χάνει σε μια εκλογική μάχη, αναγνωρίζει ότι έχασε δίκαια. Στη συνέχεια, δεν αναρωτιέται αν οι ψηφοφόροι γνώριζαν τι έκαναν, αλλά ψάχνεται να δει τι έκανε ο ίδιος και τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά στην κάλπη.

Ο έξυπνος πολιτικός τηρεί πάντα τη λατινική παροιμία «verba volent – scripta manent». Πιο συγκεκριμένα «τα λόγια πετούν – τα γραπτά μένουν». Τηρεί πάντα τον κανόνα και στέλνει μόνο συλλυπητήρια και ευχετήρια σε γάμους, βαφτίσια, ονομαστικές γιορτές.

Ο έξυπνος πολιτικός απευθύνεται στους ανθρώπους της «αυλής» του μόνο όταν θέλει να ακούσει κολακευτικά λόγια και κομπλιμέντα για τον ίδιο, για την αφεντιά του. Διαφορετικά, όταν θέλει να μάθει την πραγματικότητα και να ακούσει μια πολύτιμη γνώμη, προτιμά το μάρκετινγκ του πεζοδρομίου. Κατεβαίνει στο λαό και μαθαίνει από «πρώτο χέρι» τα προβλήματα του κόσμου και τη γνώμη τους, για εκείνον. Ακόμη και οδηγός ταξί, μπορεί να γίνει!

Ο έξυπνος πολιτικός, αποφεύγει να χαρακτηριστεί με τις πράξεις του, από τους πολίτες σαν έμπορος ψεύτικων ελπίδων, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι στην κάλπη αντί για σταυρούς στο όνομα του θα βρει «αποτυπώματα της  παλάμης»  ψηφοφόρων.

Ο έξυπνος πολιτικός, δεν εκπέμπει το μήνυμα του μόνο μέσω των φίλιων δυνάμεων όπως πυρήνες, ΜΜΕ και διαδικτυακά. Γνωρίζει ότι ο ίδιος είναι το μήνυμα και η εικόνα του πρέπει να «μιλάει» και η παρουσία του να «γράφει». Η προσωπική του ταυτότητα, είναι ένα βασικό κριτήριο της επιλογής του από τους πολίτες όταν έρθει η ώρα της κάλπης.

Ο έξυπνος πολιτικός, δεν βλέπει την αποτυχία στην κάλπη παρά μόνο σαν μια νέα ευκαιρία επανατοποθέτησης της στρατηγικής εικόνας του και διόρθωση στη διαχείριση των λαθών του. Την επόμενη φορά αλλάζει  ολόκληρη την επικοινωνιακή του ομάδα και δεν θεωρεί δεδομένους τους ψηφοφόρους της προηγούμενης φοράς.

Ο έξυπνος πολιτικός για τη λύση ενός προβλήματος,  που αφορά την πολιτική του καριέρα, δεν περιμένει να εμφανιστεί ο «από μηχανής Θεός», αλλά παίρνει τα ηνία στα χέρια του!

 

Ο έξυπνος πολιτικός για τη λύση ενός προβλήματος  που αφορά την πολιτική του καριέρα, δεν περιμένει να εμφανιστεί ο «από μηχανής Θεός», αλλά παίρνει τα ηνία στα χέρια του!

Ο καιρός γαρ εγγύς! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 Ο καιρός γαρ εγγύς, φυσικά όχι για τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή, ούτε για το πότε θα ανακοινωθεί η ημερομηνία των πρόωρων εκλογών, αλλά για θέματα που ενδιαφέρουν τους πολίτες και τη ζωή τους, στη νέα πραγματικότητα. Το άνοιγμα της αγοράς, των σχολείων, των μετακινήσεων των πολιτών, η επιστροφή στην κανονικότητα που ξέραμε.

Ο καιρός γαρ εγγύς, φυσικά όχι για τα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου των πολιτών, στις επόμενες εκλογές, αλλά για την ακριβή ημερομηνία, του σταδιακού και ελεγχόμενου ανοίγματος των δραστηριοτήτων, ειδικά για το λιανεμπόρια και την εστίαση. Το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τους πολίτες, είναι τα ποσοστά του καταλληλότερου να ηγηθεί και της μετακίνησης των ψηφοφόρων από κόμμα σε κόμμα.

Ο καιρός γαρ εγγύς, φυσικά όχι για τις αντεγκλήσεις, διαξιφισμούς και κοκορομαχίες των πολιτικών κομμάτων στα ΜΜΕ και στο Κοινοβούλιο, αλλά να συμφωνήσουν επιτέλους οι ειδικοί της προστασίας της υγείας μας, λοιμωξιολόγοι και πνευμονολόγοι, πως θα γίνει η περιβόητη μερική άρση των μέτρων προστασίας. Ο καθένας βγαίνει στα Μέσα και λέει τα δικά του,από τη δική του οπτική γωνία.

Ο καιρός γαρ εγγύς, σε λιγότερο από ένα μήνα, αρχίζει η εορταστική περίοδος του Πάσχα. Έμποροι, καταστηματάρχες αγωνιούν να μη χαθεί η αγοραστική περίοδος. Η πρόληψη με τα self tests και η στοχευμένη εφαρμογή των μέτρων, είναι αρκετά για να κινηθεί η αγορά ή θα κάνουμε πάλι Πάσχα στα προαύλια Εκκλησιών, στα μπαλκόνια και στις ταράτσες!

Ο καιρός γαρ εγγύς, η ανόητη εφαρμογή του μέτρου των sms και γραπτών βεβαιώσεων μετακίνησης, να σταματήσει. Αν οι πολίτες δεν έχουν καταλάβει ένα χρόνο τώρα ότι η τιμωρία από τον κορωνοϊό δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα κανένα μέτρο περιορισμού της κυκλοφορίας δεν θα αποδώσει. Είναι τόσο υποτιμητικό, προσβλητικό και φοβικό το μέτρο για τους πολίτες, που οι κυβερνώντες θα το εισπράξουν στις κάλπες.

Ο καιρός γαρ εγγύς, να χτυπήσει "κόκκινο" η κόπωση των πολιτών από την κλεισούρα. Οι πολίτες φτάσανε στα όρια τους. Η κατάθλιψη καλπάζει, ο αριθμός των διαζυγίων έχει φτάσει «ταβάνι» και η αποσυμπίεση είναι αναγκαία και επείγουσα. 

Ο καιρός γαρ εγγύς, με πιθανή εξέλιξη το «γαία πυρί μειχθήτω». Τα προβλήματα της επόμενης μέρας στην οικονομία, ο φόβος της ανεργίας, εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για την συνοχή της κοινωνίας. Η ανοχή στην παρούσα φάση, δεν θα πρέπει να ξεγελά τους έχοντες την ευθύνη του τρόπου αντιμετώπισης των επιδημιολογικών δεδομένων. Η κοινωνική έκρηξη είναι προ των πυλών!

Ο καιρός γαρ εγγύς, για να πατηθεί το «πράσινο φως» ακόμη και για την επέκταση η και άρση του ωραρίου κυκλοφορίας. Οι τουρίστες που θα έρθουν, θα τους «μαντρώνουμε» από τις εννέα το βράδυ ή θα κυκλοφορούν μόνοι στους δρόμους:

Ο καιρός γαρ εγγύς, να ξεκουραστούν τα πληκτρολόγια που μας οδηγούν σε ιντερνετικά μονοπάτια, εσώκλειστοι με συντροφιά μια νέα ψηφιακή ζωή.. Η ζωή είναι έξω και η διάρκεια της, είναι σύντομη. Ας μην το ξεχνάμε!

 

Ο καιρός γαρ εγγύς, με τον δημοσκοπικό αέρα να ξεφουσκώνει και τότε θα είναι αργά, για πολλούς που εφησυχάζουν στις καρέκλες τους.

Τα πρώτα δείγματα κάνανε την εμφάνιση τους. 

Φύλακες γρηγορείτε!

 

Αφερίμ εφέντη! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

 

Διασταυρώνουν τα ξίφη τους καθημερινά στο κοινοβούλιο, στις οθόνες των τηλεοράσεων, στο διαδίκτυο , όλα τα πολιτικά μας κόμματα. Αφερίμ εφέντη!

Πολιτικοί καβγάδες, από θερμοκέφαλους, κατηγορίες, φωνασκίες, αντεγκλήσεις, που δεν εκπλήσσουν και δίνουν «τροφή» στα δελτία των τηλεοπτικών ειδήσεων, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στις αναρτήσεις των τρολ. Αφερίμ εφέντη!

Αποποιούνται και μετακυλίουν τις ευθύνες, για τα οικονομικά, της υπερμετάδοσης του ιού της πανδημίας, με υψηλούς τόνους συζήτησης, πεζοδρομιακούς διαλόγους, απίστευτους συμψηφισμούς προς τέρψιν φίλιων δυνάμεων και εναπομεινάντων οπαδών που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα. Σκηνικό άκρας πόλωσης, που ουδόλως ενδιαφέρει τους πολίτες, που ασφυκτιούν να τα φέρουν βόλτα και βρίσκονται σε κατάσταση πανικού από το φόβο να προσβληθούν από τον ιό και να χρειαστεί να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο. Αφερίμ εφέντη!

Για κάποιους βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους, περνάμε τον τελευταίο δύσκολο κάβο της πανδημίας. Για κάποιους άλλους, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, επικρίνοντας το κάθε τι, κάνοντας σκληρή αντιπολίτευση, εντοπίζοντας μόνο τα κακώς κείμενα και  με στεντόρεια φωνή και διαδηλώσεις τις περισσότερες φορές. Αν η αντιπολίτευση τα βλέπει όλα μαύρα, αλλά δεν έχει να αντιπροτείνει παρά μόνο έναν κοινό υπουργό Υγείας και έναν νέο υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τότε, Αφερίμ εφέντη!

Ο γνωστός σε όλους στρατηγός Σουν Τζου, στην Τέχνη του Πολέμου συνιστά, για την κατάληψη ενός μεγάλου υψώματος. Με μικρά και σταθερά βήματα καταλαμβάνουμε πρώτα τα πιο μικρά υψώματα και στη συνέχεια πάμε για το μεγάλο ύψωμα.

Για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ακούμε για γενναία άλματα προόδου, αντί για μικρά και απλά βήματα βελτίωσης της.

Πως θα γίνουν όλα αυτά μετά από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία, πολλούς μας ξεπερνάει. Αν δεν είναι ένα φληνάφημα, ένα νέο προεκλογικό αφήγημα, τότε ανεβάζει τον πήχη, στην μετά covid εποχή, πολύ ψηλά. Ας είναι. Αφερίμ εφέντη!

Κάθε φορά που ανακοινώνονται νέα μέτρα, οι μισοί από τους ειδικούς της επιτροπής, δεν συμφωνούν. Το κάνουν γιατί διαφωνούν η για λόγους δημοσιότητας; Αυτοί ξέρουν.

Αφερίμ εφέντη!

Το λατρεμένο φρούτο των περισσοτέρων  Ελλήνων ψηφοφόρων, λίγο πριν την κάλπη, είναι ο λωτός. Μια ματιά στα αποτελέσματα των εκλογών της περιόδου 2000-2019

το αποδεικνύει. Τελικά η κάλπη λειτουργεί σαν "Κολυμπήθρα του Σιλωάμ". Όλα τα καθαρίζει! Αφερίμ εφέντη! 

 

Οι πρόωρες εκλογές, σε πρώτο πλάνο, οι υποψήφιοι σε "αναμμένα κάρβουνα"! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

 Σε γνωστό σύγγραμμα επιφανούς πολιτικού αναλυτή, και καθηγητή πολιτικής επικοινωνίας, αναφέρεται ότι τα ίδια πρόσωπα, οι «μαϊντανοί» σε διάφορα ηλεκτρονικά Μέσα, είναι μια επινόηση για να αποφεύγεται το αποκαλούμενο ζάπινγκ. Ο λόγος, σε όποιοι κανάλι κι αν γυρίσεις, τον ίδιο «μαϊντανό» θα δεις, είτε είναι σε πρωινάδικη εκπομπή, είτε στις ειδήσεις που είναι πλέον μακρόσυρτες συζητήσεις στα περισσότερα κανάλια. Και φυσικά, οι περισσότεροι «τηλε-μαϊντανοί» είναι τα γνωστά μας πολιτικά πρόσωπα, που αν δεν είναι καλεσμένοι σε πάνελ, έχουν τη δική τους εκπομπή για «φρεσκάρισμα» του προφίλ τους. 

Οι πολιτικοί «τηλε-μαϊντανοί» θεωρούνται προστατευόμενο είδος από τα Μέσα και η «καλλιέργεια» τους επιδοτείται από τους πολίτες με την ψήφο τους σε κάθε εκλογική διαδικασία. Τώρα αν μαζί με τους πολιτικούς που αξίζουν να εκλεγούν, εκλέγονται και διάφορες ακόμη ποικιλίες όπως «παράσιτα, βούρλα, βλήτα, γλάστρες» η ευθύνη βαραίνει περισσότερο τους πολίτες.

Βέβαια, στην τηλεοπτική δημοκρατία όπου ζούμε ενδημεί ένας τεράστιος αριθμός ειδών που κατακλύζουν τα τηλεοπτικά σαλόνια μας και φιλοδοξούν να κυριαρχήσουν στις τελευταίες σκέψεις μας πριν κοιμηθούμε. Κονταροχτυπιούνται φωνασκούν, «αναλύουν» με τον δικό τους τρόπο τα πάντα. Είναι παντογνώστες, έχοντας άποψη για όλα .

Σήμερα διανύουμε μια περίοδο κρίσιμων πολιτικών εξελίξεων, με πανδημία, με οικονομική ασφυξία των πολιτών, με έναν αλλοπρόσαλλο γείτονα και με ανοιχτό το ενδεχόμενο αιφνίδιας προσφυγής στην λαϊκή ετυμηγορία και τα επικοινωνιακά επιτελεία πολιτικών και υποψηφίων πολιτικών αποδίδονται στους λεγόμενους «μιντιακούς αγώνες», για να πετύχουν λίγα λεπτά αναγνωρισιμότητας των επικεφαλής τους.

Στο παρελθόν όντως η συγκεκριμένη συνταγή μπορούσε να αποφέρει κάποια αποτελέσματα, ωστόσο προϊόντος του χρόνου έχει αποδειχθεί ότι η μη στοχευμένη ή η υπερβολική έκθεση ενός υποψηφίου στην δημοσιότητα μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει. Δεν προέκυψε τυχαία ο ορισμός του τηλεοπτικού μαϊντανού ή της τηλεοπτικής γλάστρας που αναφέρθηκε πιο πάνω. Και οι δύο είναι απόρροια των παραπάνω λόγων, ενώ στις μέρες μας μια και μόνο αποτυχημένη τηλεοπτική παρουσία μπορεί να ακολουθήσει έναν πολιτικό για μια ολόκληρη ζωή.

Εξάλλου, τις περισσότερες φορές οι ολιγόλεπτες εμφανίσεις ενός πολιτικού, η εκκολαπτόμενου πολιτικού σε τηλεοπτικά μέσα που συνήθως περιλαμβάνουν συμμετοχή σε ενημερωτική εκπομπή εάν εκείνος δεν «προκαλέσει» με βαρύγδουπες ή προκλητικές δηλώσεις το τηλεοπτικό πάνελ, πολλά παραδείγματα τον τελευταίο καιρό, λόγω της διάρθρωσης αυτών των συνεντεύξεων, δεν θα μπορέσει ούτε να αναπτύξει επαρκώς τις απόψεις του, ούτε να περάσει το μήνυμα που θέλει στους εν δυνάμει ψηφοφόρους του.

 Στην καλύτερη περίπτωση θα τον αναγνωρίσουν κάποιοι άνθρωποι παραπάνω, γιατί απλά θα τον δουν στους δέκτες τους για λίγα δεύτερα, στη χειρότερη ωστόσο η παρουσία του μπορεί να αναπαραχθεί σε σατυρική εκπομπή, που αντλεί τη θεματολογία της από αυτού του τύπου τις εκπομπές.

Η τηλεοπτική αρένα είναι δύσκολη και σε αυτή μπορεί να λειτουργήσει μόνο όποιος έχει και προσόντα καλού ηθοποιού.

Εμμένοντας ωστόσο σε μια επικοινωνιακή πολιτική που βασίζεται στην τηλεοπτική ή ραδιοφωνική προβολή χάνονται πολλές άλλου τύπου σημαντικές στρατηγικές στις οποίες πρέπει να στρέψει την προσοχή του ο πολιτικός.

Η αναγνωρισιμότητα είναι ένα από τα στοιχεία επιλογής που έχει ένας ψηφοφόρος, δεν είναι όμως το πιο σημαντικό. Ιδιαίτερα οι νέοι ψηφοφόροι προτιμούν να γνωρίσουν πιο αναλυτικά και πιο σφαιρικά έναν υποψήφιο ως προσωπικότητα, κάτι που δεν αποτελούσε προϋπόθεση για τις παλαιότερες γενιές.

Η γνώση για το πρόσωπο του υποψηφίου είναι το κομβικότερο στοιχείο επιλογής και αυτή δεν ταυτίζεται πια με τα παραδοσιακά μέσα διοχέτευσης της πληροφορίας αλλά έχει προσαρμοστεί σε νέα δεδομένα που πρέπει να λάβει υπόψη του ο πολιτικός είτε είναι νέος είτε είναι εμπειρότερος. Ίσως ήρθε ο καιρός να ξεκαθαριστεί όχι μόνο το πολιτικό τοπίο αλλά και το τηλεοπτικό…. Και ο «δημοσιογράφος – παρουσιαστής» να κλείσει την πόρτα!

Ίσως ήρθε ο καιρός για πολιτική «σαλάτα» αλλά χωρίς μαϊντανούς και βλήτα. Με τη μοναδική γεύση της αξιοσύνης!

Συμπέρασμα. Οι σύγχρονες απαιτήσεις γύρω από μια υποψηφιότητα ενός πολιτικού ξεπερνούν την εφήμερη συμμετοχή σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και ιντερνετικά Μέσα. Η σωστή ανάδειξη της υποψηφιότητας και η δόμηση του προφίλ του για να ξεχωρίσει δεν εξυπηρετείται αποκλειστικά από δύο άρθρα και δύο εμφανίσεις στην τηλεόραση ή από τα likes στο facebook.

Τα κριτήρια ψήφου των πολιτών έχουν αλλάξει. Είναι πλέον σύνθετα και περίπλοκα και δύσκολα κωδικοποιούνται σε ένα άρθρο.

Άλλωστε και η σχέση των πολιτών με τα Μέσα, δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες της. Πολλά από αυτά θεωρούνται κατευθυνόμενα, συστημικά και δεν πείθουν όπως παλιά με τις επιλογές τους. Η ταυτοποίηση ενός πολιτικού προσώπου με ένα τέτοιο Μέσο εγκυμονεί κινδύνους για την εικόνα του. Μια ακόμη απόδειξη είναι ότι στις τελευταίες εκλογές Εθνικές και Αυτοδιοικητικές  έχουν εκλεγεί πολλά νέα πρόσωπα που δεν «πέρασαν» ούτε έξω από πόρτες των Μέσων. Απλά, «δούλεψαν» δίπλα στον πολίτη – ψηφοφόρο.

 

7 βήματα για να αντιμετωπίσετε το σκάνδαλο. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Σε μια κουταλιά νερό πνίγονται πολλές φορές διασημότητες της πολιτικής, της οικονομίας και του life style όταν τα ΜΜΕ παραδοσιακά και social ,προβούν σε αποκαλύψεις για κάθε είδους σκάνδαλα, γκάφες, η χτυπήματα κάτω από τη μέση. Πανικός αντί ψυχραιμίας ,επικρατεί μόλις 'σκάσει' ένα σκάνδαλο, ανεξαρτήτως μεγέθους και είδους.

Πριν από μια δεκαετία, ένα άρθρο μου με τίτλο «Πώς να αντιμετωπίσετε ένα ροζ σκάνδαλο», είχε αρκετά μεγάλη απήχηση σε επιρρεπείς στην απιστία άνδρες και γυναίκες, από όλους τους χώρους της κοινωνίας.

Ακόμη, ζητιέται από πολλούς για να διαβαστεί. Φυσικά δεν είναι όλα τα σκάνδαλα ίδια. Μια  αποκάλυψη ερωτικής περιπέτειας ενός πολιτικού προσώπου, δεν συγκρίνεται με ένα οικονομικό σκάνδαλο όπως η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η σύλληψη με τη "γίδα" στην πλάτη και άλλα.

Ιστορίες με ερωτικά και οικονομικά σκάνδαλα, έχουν «διακοσμήσει» τις σελίδες αρκετών εφημερίδων, με γαργαλιστικές αφηγήσεις των πρωταγωνιστών.

Στην σύγχρονη εποχή μας, ένα σκάνδαλο είναι πολύ δύσκολο να αποφύγει τα φώτα της δημοσιότητας. Τα social media καιροφυλακτούν να κάνουν την "τρίχα τριχιά," και σαν πανίσχυροι αναμεταδότες ,να πολλαπλασιάσουν την ισχύ του μηνύματος, που τα παραδοσιακά ΜΜΕ παρουσίασαν.

Λάσπη, χυδαιότητες και εκφράσεις που δεν κοσμούν κανένα επίπεδο δημόσιου διαλόγου, ακολουθούν τη δημοσιοποίηση του σκανδάλου. Οι πολίτες περιμένουν από τον θύτη να ζητήσει πρώτα από όλα συγνώμη από τα θύματα για τα λάθη ή τις ολιγωρίες του ή τις απρέπειες του. Ας δούμε όλα τα 7 βήματα αντιμετώπισης ενός σκανδάλου..

Το πρώτο βήμα, όταν εμφανίζεται ένα σκάνδαλο είναι να εντοπιστεί ποιος έδωσε τη σχετική πληροφορία, ποιος προσπαθεί να κάνει τη ζημιά, αν είναι πολιτικοί αντίπαλοι ή αν κάποιος προσπαθεί να σας εκβιάσει και ανάλογα θα σχεδιάσετε τη στρατηγική σας!

Το δεύτερο βήμα είναι να μάθετε τι ακριβώς είναι γνωστό για την υπόθεση. Μια απλή νύξη, δεν σημαίνει ότι είναι γνωστές όλες οι λεπτομέρειες. Αν όσα έχουν κυκλοφορήσει ως σκάνδαλο δεν είναι αληθή, τότε αναλαμβάνουν οι νομικοί σύμβουλοι. Αν δεν υπάρχει κάτι άλλο, πίσω από την "προειδοποίηση", τότε βγείτε δυναμικά μπροστά.

Τρίτο βήμα αν η υπόθεση είναι πραγματική, τότε έχετε να πάρετε μια σοβαρή απόφαση, για να κλείσετε το θέμα. Να παραιτηθείτε, να ομολογήσετε την ενοχή σας. Αν παραιτηθείτε αμέσως, είναι πολύ πιθανόν να κερδίσετε τη συμπάθεια πολλών  πολιτών. Αν καθυστερήσετε, και η ανάκαμψη σας θα καθυστερήσει και τα νεύρα είναι κακός σύμβουλος ενεργειών. Ίσως ,με τις δηλώσεις σας, να κάνετε χειρότερα τα πράγματα.

Τέταρτο βήμα. Αν αποφασίσετε να παλέψετε την υπόθεση, το κλειδί είναι να αναλάβετε προσωπικά τον ρόλο της ενημέρωσης ώστε οι πολίτες να μάθουν τα πραγματικά γεγονότα από εσάς, από πρώτο χέρι, όλες τις λεπτομέρειες και όχι από τα ΜΜΕ.

Πέμπτο βήμα. Χρειάζεστε συμμάχους. Σημαντικό ρόλο θα παίξουν κατ’ αρχήν τα συγγενικά σας πρόσωπα, στενοί φίλοι και πρόσωπα από τον κοινωνικό σας περίγυρο με σαφή στάση υπέρ σας.

Έκτο βήμα. Χρειάζεστε έναν καλό δικηγόρο, όταν το θέμα έχει και ποινικές προεκτάσεις. Φυσικά, θα μιλάει μόνο αυτός για την υπόθεση σας, γιατί εσείς μπορεί να υποπέσετε σε πολλά λεκτικά ατοπήματα.

Έβδομο βήμα. Μην επιχειρήσετε να συγκαλύψετε το θέμα. Είναι πολύ επικίνδυνο. Μπορεί η προσπάθεια συγκάλυψης να φέρει χειρότερα αποτελέσματα, ειδικά όταν αποκαλυφθεί ότι περιφρονείτε θεσμούς, που υποτίθεται ότι υπηρετείτε.

Στη ζωή τίποτα δεν είναι εξασφαλισμένο, ότι θα πάει όπως το θέλουμε. Η καριέρα σας, η υπόληψη σας κινδυνεύουν κάθε στιγμή. Μείνετε συγκεντρωμένοι στο στόχο σας, αντιμετωπίστε το πρόβλημα με ψυχραιμία και αποτελεσματικά. Γυρίστε το παιχνίδι, με κατάλληλους χειρισμούς. Μπορείτε, αρκεί να κρατήσετε τη ψυχραιμία σας!

 

Ο νέος εκλογικός νόμος φέρνει «άσπρη» ημέρα στην Αυτοδιοίκηση Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Μετά την "μαυρίλα" της απλής αναλογικής, που ψήφισε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και δημιούργησε τόσα προβλήματα στους Δήμους και Περιφέρειες, καταργείται για να διοικηθούν επιτέλους και να εφαρμόσουν οι τοπικοί άρχοντες το πρόγραμμα, για το οποίο οι πολίτες τους εξέλεξαν.

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου είναι μια προεκλογική δέσμευση του κυβερνώντος κόμματος, για να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία των θεσμών της αυτοδιοίκησης, να εξασφαλιστεί η κυβερνησιμότητα, που τόσο επλήγη με τα παράδοξα φαινόμενα διοίκησης πολλών δήμων, λόγω απλής αναλογικής. 

Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες χωρίς πλειοψηφία στα συμβούλια, έρμαιο των απαιτήσεων και ορέξεων αλλοπρόσαλλων παρατάξεων.

Περισσότεροι από τους μισούς Δήμους της χώρας, δεν μπορούσαν να κυβερνηθούν, λόγω εκλογικού συστήματος, που  η προηγούμενη κυβέρνηση ψήφισε, πιστή στο δόγμα «ότι δεν ελέγχουμε, το διαλύουμε»!

Η αδυναμία να εκλέξει, παρά μόνο ελάχιστους Δήμαρχους, την οδήγησε στην νομοθέτηση του νόμου "έκτρωμα" της απλής αναλογικής.

Με τον νέο νόμο που δόθηκε προς διαβούλευση στους εμπλεκόμενους φορείς, θα μπει τέλος στην ακυβερνησία και σε μετεκλογικά παζάρια.

Η δυνατότητα να εκλεγούν οι τοπικοί άρχοντες από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό 43% εναρμονίζεται το εκλογικό σύστημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με αυτό των Εθνικών εκλογών, με αποτέλεσμα να εκπροσωπούνται οι πολίτες μέσα από ισχυρές πλειοψηφίες.

Μια ρύθμιση που βρίσκει σύμφωνες την ΕΝ.ΠΕ και Κ.Ε.Δ.Ε τις συνδικαλιστικές ενώσεις, των οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Επιπλέον, η ύπαρξη πλαφόν εισόδου, σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, έγινε δεκτή με ανακούφιση από σύσσωμη την Τοπική Αυτοδιοίκηση, για όλους τους λόγους που έχουν αναλυθεί διεξοδικά, με κυριότερες την αδυναμία σωστής λειτουργία των συμβουλίων, από μια μικρή μερίδα κομματικά  υποκινούμενων αυτοδιοικητικών συμβούλων, κινούμενοι υποκριτικά και εμποδίζοντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που έχουν ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες.

Ακούγαμε και βλέπαμε υποκινούμενες ασυναρτησίες, από κάθε κομματική γραμμή, απλά για δημιουργία χάους .

Με τον νέο αυτό εκλογικό σύστημα, η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα δει «άσπρη» αυτοδιοικητική ημέρα, με μοναδικό στόχο, να κάνει τη ζωή των πολιτών καλύτερη.

Τα κατά καιρούς, εμφανιζόμενα σενάρια εκλογικού νόμου, με ξεχωριστά ψηφοδέλτια δημάρχων και συμβούλων 

όπως και αναλογικότερος τρόπος κατανομής των συμβούλων, φτάνοντας στα 3/5 μετά το 50,1% και άλλα εκλογικά «φτιασιδώματα», 

θεωρούνται κακέκτυπα της απλής αναλογικής και έχουν απορριφθεί από το σύνολο έμπειρων αυτοδιοικητικών παραγόντων και όχι από κομματικά φερέφωνα συμφερόντων.

Ο νέος εκλογικός νόμος, οικοδομεί την κυβερνησιμότητα των Δήμων και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πολιτών διασφαλίζοντας παράλληλα την αποτελεσματικότητα της Αυτοδιοίκησης. Να ευχηθούμε "καλώς όρισε"!

 

Ευ πολιτεύεσθαι… Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 

Ο Σωκράτης είχε πει αιώνες πριν, το διαχρονικό «γηράσκω αεί διδασκόμενος». 

Η σοφή ρήση «όσο ζεις μαθαίνεις» αν και αφορά ακόμη και θέματα που γνωρίζει κάποιος λίγο, δεν φαίνεται ότι έχει περάσει στις ημέρες μας. 

Πολλοί λίγοι εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους, με τα νέα δεδομένα. Ότι ισχύει στη ζωή, πρέπει να ισχύει και σε υπερθετικό βαθμό και στην πολιτική.

Η πολιτική αλλάζει, οι πολίτες έχουν πλέον, γνώση, μνήμη και περισσότερες απαιτήσεις από τους πολιτικούς και ιδιαίτερα από τους νέους πολιτικούς.

Πως όμως μπορεί να εφαρμοστεί το «ευ πολιτεύεσθαι» και σε ποιο επίπεδο σε μια κανονική πολιτική περίοδο και σε μια προεκλογική περίοδο;

Η πληθώρα των ΜΜΕ και η πλημμυρίδα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ευνοούν ένα πολιτικό πρόσωπο να αφήσει το προσωπικό του αποτύπωμα, 

στο λόγο και στις πράξεις του ή σηματοδοτούν το λυκόφως του «ευ πολιτεύεσθαι», με τα γνωστά μας fake news και τις μικρές γρήγορες φράσεις, ατάκες, δίχως ουσία;

Ευ πολιτεύεσθαι, για έναν πολιτικό δεν σημαίνει συνεχής αυτοπροβολή, φωτογραφική υπερέκθεση, άκρατος λαϊκισμός, μετατόπιση ευθυνών, αλλά συνέπεια λόγων και έργων.

Ευ πολιτεύεσθαι, δεν σημαίνει αναμάσημα των κλισέ του απώτατου χθες και παραγωγή ιδεών από πολυκαιρισμένα μυαλά αλλά απαντήσεις στις σύγχρονες ερωτήσεις της κοινωνίας.

Ευ πολιτεύεσθαι, δεν σημαίνει για έναν πολιτικό να αλλάζει ομάδες, πολιτικές παρατάξεις όπως ένας αθλητής αλλάζει αμέτρητες μουσκεμένες φανέλες ή πετσέτες 

κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, αλλά να βάζει σε πρώτη μοίρα, τους πολίτες που τον στηρίζουν και όχι την πολιτική του επιβίωση.

Ευ πολιτεύεσθαι, σημαίνει να τηρείται απαρέγκλιτα ο κανόνας «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις» 

μη παραβιάζοντας με εξόφθαλμες και αθέμιτες μέθοδοι αλαζονείας, 

τις κείμενες απαγορευτικές διατάξεις, που έχουν συμφωνηθεί αμοιβαία, με τους πολίτες.

Ευ πολιτεύεσθαι, σημαίνει την αποφυγή κάθε δελεαστικής πρόκλησης,με αποτέλεσμα να «πιαστεί» με τη γίδα στην πλάτη. 

Η ακεραιότητα του χαρακτήρα και ο κρυστάλλινος βίος, του πολιτικού, είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά του ευ πολιτεύεσθαι.

Ευ πολιτεύεσθαι, δεν σημαίνει να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα της κοινωνίας στην κατάληξη τους, αλλά στη βάση τους.

Ευ πολιτεύεσθαι ,το μοναδικό σωσίβιο πολιτικής σωτηρίας όλων όσοι επιδιώκουν την πολιτική τους μακροημέρευση!

 

Ευ πολιτεύεσθαι, ο τίτλος του Νέου μου Βιβλίου, που θα κυκλοφορήσει σε λίγες ημέρες με, Συμβουλές, Μυστικά. Ιδέες, Διαπιστώσεις και Αλήθειες για μια σύγχρονη και αποτελεσματική  Πολιτική Επικοινωνία!