Το “κύκνειο” άσμα των πολιτικών την επόμενη ημέρα των εκλογών! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

«Η αχαριστία έναντι των μεγάλων ανδρών είναι το χαρακτηριστικό των μεγάλων λαών», δήλωνε πριν από εκατοντάδες χρόνια ο δικός μας Πλούταρχος. Και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το ζούμε. Σε λίγες ημέρες, στην κεντρική πολιτική σκηνή και σε λίγους μήνες, στην αυτοδιοίκηση. Μάτσο, οι άνεργοι πολιτικοί στα ύψη το κλίμα δυσθυμίας τους για τους «αχάριστους» πολίτες και το "σύστημα"!

Πάντα προηγούνται οι πολίτες, γιατί αυτοί φταίνε, που δεν κατάλαβαν το λόγο και τα έργα του αποτυχόντος στις εκλογές πολιτικού προσώπου. Και ακολουθεί το "σύστημα". Μετεκλογικές υστερικές τσιρίδες, από πολιτικούς τεράστιου βεληνεκούς, μόνο κατά την άποψη των οικογενειών τους! Πολιτικά πρόσωπα, που έχουν στο τσεπάκι την εύκολη δικαιολογία ότι «στοχοποιούμαι αλλά δεν ευθύνομαι».
Οι «άφρονες ψηφοφόροι» και η "παραπλανημένη" κοινωνία, θα μετανιώσουν πικρά, επικολυρικές δηλώσεις, φιλοσοφικοί στοχασμοί, ανούσιοι και βαρύγδουποι μελοδραματισμοί. Μια συλλογική τύφλωση αποτυχημένων να εκλεγούν, πολιτικών, που κάποιοι οδηγούνται σε πολιτική απομόνωση, συνταξιοδότηση αλλά και πολύς ο φόβος μήπως βρεθούν κάποια στιγμή, δικαιολογημένα η μη, σε καγκελόφραχτα παράθυρα  από όπου θα βλέπουν τον κόσμο ριγέ!
Από τα δρύινα γραφεία, τους παχυλούς μισθούς, τα προνόμια εξουσίας, στη μίζερη καθημερινότητα, στους μπλοκαρισμένους από την κίνηση δρόμους, στην ανωνυμία, στη λήθη.
Μια δύσκολη προσαρμογή, η έλευση του κύκνειου άσματος μιας μακρόχρονης εμπλοκής στα κοινά. Άτιμο πράγμα η ήττα στην πολιτική . φέρνει τα πάνω κάτω. Τα μέσα, έξω!
Μέγιστο μάθημα. Και η πιο επώδυνη και σκληρή ήττα, μπορεί να γίνει εποικοδομητική, όταν συνοδεύεται από αυτοκριτική, ανάληψη ευθυνών και από το σπάνιο ήθος του πολιτικού. 
Η ζωή ενός πολιτικού μοιάζει με καρδιογράφημα και έχει θεατρικό ενδιαφέρον περισσότερο από τη νίκη ή ήττα.  Ο τρόπος της διαχείρισης της ήττας, θα επηρεάσει και το μελλοντικό come back όποτε αυτό επιχειρηθεί.
Το αξιοπρεπές παρελθόν είναι από τα πιο βασικά υλικά για την οικοδόμηση ενός πετυχημένου μοντέλου πολιτικού στο μέλλον.  Πολιτικοί μη «νυχτωθείτε» σε άλλους δρόμους συνωμοσιολογίας, ραδιουργίας και υπονόμευσης. Μακριά από το μακροβούτι στην εσωστρέφεια. Θα σας πάει πίσω και υπάρχει ο κίνδυνος να χάσετε πάλι.
Αν οι πολίτες σας άφησαν «εκτός», θα πρέπει να τα σκεφτείτε όλα από την αρχή.  Χρειάζεται γερό στομάχι, απέραντη υπομονή και πιθανόν θεαματική αλλαγή πολιτικής πίστας!

Αντίθετα με το πολιτικό ένστικτο επιβίωσης της κοινωνίας, που αργεί βασανιστικά να πάρει μπροστά, εσείς, οι άνεργοι πολιτικοί, θα πρέπει να ανάψετε φουλ τις μηχανές επανεκλογής σας. Οι μνηστήρες των θέσεων εξουσίας πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο.

Μην καθυστερήσετε όταν φτάσει η ώρα!

 

Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγου-Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α)

Το «εκλέγεσθαι» από σημαντικό αριθμό νέων υποψήφιων πολιτικών, στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ακολουθεί,  αποτελεί για πολλούς μια ευχάριστη έκπληξη, ιδιαίτερα για όσους πιστεύουν στην ανακυττάρωση, ανανέωση του αυτοδιοικητικού δυναμικού της χώρας μας. Και δεν περιορίζεται η λέξη νέος αυτοδιοικητικός μόνο στα ηλικιακά χαρακτηριστικά της νιότης. Άλλωστε, γενικά στην πολιτική είναι αναγκαία η ηλικιακή ισορροπία στη σύνθεση του πολιτικού προσωπικού. Καταξιωμένοι επιστήμονες, πετυχημένοι επιχειρηματίες, μέλη ακτιβιστικών οργανώσεων, εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών προσελκύονται από τα θέλγητρα της εξουσίας είτε εξαιτίας της κοινωνικής απαίτησης του εκλογικού σώματος είτε από την αίγλη που αποπνέει το επιδιωκόμενο αξίωμα, είτε από πραγματική πρόθεση προσφοράς προς το κοινωνικό σύνολο. Υπάρχει πλούσια αρθρογραφία και βιβλιογραφία για τα χαρακτηριστικά του επιτυχημένου πολιτικού. Ωστόσο, δεν είναι όλοι κατάλληλοι να παραμείνουν στην πολιτική και η επιτυχία τους δεν είναι εγγυημένη. Πολλοί εξωτερικοί παράγοντες παίζουν ρόλο όπως συγκυρίες, συμμαχίες, τύχη, το timing κλπ. Όμως, κάποια από τα χαρακτηριστικά αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες εκλογής του υποψήφιου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ή και για κάθε είδους εκλογική αναμέτρηση.

 

1.       Μελετήστε προσεκτικά το πολιτικό τοπίο. Δουλέψτε με τη μέθοδο που δουλεύουν οι μαρκετίερς σε όλο τον κόσμο την s.w.o.t analysis. Πατήστε πάνω της και βρείτε την στρατηγική που χρειάζεστε. Φυσικά στις εκλογές πάντα υπάρχει «ρίσκο». Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά μεταξύ του «αλόγιστου» ρίσκου και του «λελογισμένου». Μελετήστε το πολιτικό περιβάλλον, τον εαυτό σας, διαβάστε τις προθέσεις των ψηφοφόρων, αξιολογείστε τους αντιπάλους σας και ζυγίστε τις πιθανότητες εκλογής σας. Το πολιτικό timing πρέπει να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην απόφαση σας. Μελετήστε το.

 

2.       Αποφασίστε άμεσα. Μην κωλυσιεργείτε συζητώντας με φίλους, γνωστούς, συγγενείς σε ατέρμονες συναντήσεις. Ήδη απομείνανε μόνο 4 μήνες. Πάρτε γρήγορα την απόφαση και κάντε πρώτοι το βήμα μπροστά, σε σχέση με τους αντιπάλους σας. Όσο πιο γρήγορα, ξεκινήσετε τις χειραψίες με τα μέλη του εκλογικού σας σώματος τόσο περισσότερες χειραψίες θα κάνετε και τόσες περισσότερες ψήφους θα κερδίσετε!

 

3.       Κάντε επικοινωνία με «πλήρες νόημα». Μετατρέψτε το πολιτικό σας όραμα και προτάσεις σας που πιστεύετε ότι είναι ικανά να αναμορφώσουν ριζικά τη ζωή των κατοίκων του Δήμου, της Περιφέρειας, σε επικοινωνιακά μηνύματα πλήρη και με τέτοιο τρόπο ώστε να πείσετε το εκλογικό σας σώμα για την ορθότητα τους.

 

4.       Ο από μηχανής Θεός είστε Εσείς! Μην περιμένετε από θαυματοποιούς επικοινωνιολόγους, από συζητήσεις σε τηλεοράσεις, από συνεντεύξεις σε εφημερίδες, ή από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως facebook, twitter και άλλες να σας φέρουν τον βασικό «κορμό» των συνολικών ψήφων σας. Απλά, θα συνεισφέρουν στην δική σας σκληρή δουλειά και καθημερινή επαφή με τους συμπολίτες σας. Φυσικά, οι λεγόμενοι «ψηφοσυλλέκτες» συνεργάτες είναι επιθυμητοί αλλά μην ξεχνάτε ο από μηχανής Θεός είστε Εσείς. Ο Υποψήφιος. 5.Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από όσους πιστεύουν ότι υπάρχει το επάγγελμα πολιτικός η Δήμαρχος. Φυσικά και υπάρχουν Δήμαρχοι και Πολιτικοί, με μακροχρόνιες καριέρες που στα μάτια όμως των πολιτών, φαίνονται  επαγγελματίες πολιτικοί.  Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής. Φορτώνει με άγχος, πίεση, ανασφάλεια, εγκυμονεί κινδύνους για τη ψυχική υγεία του υποψήφιου, αλλάζει τις προτεραιότητες του και της οικογένειας του περιορίζει τα ενδιαφέροντα και εγκλωβίζει όλες τις συμπεριφορές προσωπικές και κοινωνικές του υποψήφιου. Ιδιαίτερα σε μια φορτισμένη προεκλογική περίοδο, ο τρόπος ζωής ενός υποψήφιου μοιάζει με τον τρόπο ζωής ενός γυρολόγου!

5.       Αλλά έχει και τα καλά της!

 

Πόσο θα επηρεάσουν τα αποτελέσματα των Εθνικών εκλογών τις Αυτοδιοικητικές εκλογές. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Είναι μια από τις λίγες φορές που οι εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έπονται των Εθνικών εκλογών. Συνήθως προηγούνται και στέλνουν μηνύματα στις εθνικές εκλογές. Σας θυμίζω την φράση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου "το πήραμε το μήνυμα" μετά από ήττα σε αυτοδιοικητικές εκλογές και λίγο πριν τις εθνικές εκλογές».

Για να επανέλθουμε στα καθ’ ημάς, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας κέρδισε στις εκλογές της πρώτης Κυριακής με μια μεγάλη διαφορά είκοσι μονάδων με μια μεγαλειώδη και ιστορική για την παράταξη νίκη.

Στη δεύτερη κάλπη, δημοσκόποι και πολιτικοί αναλυτές «βλέπουν» αυτοδύναμη κυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία, αν τα πράγματα  εξελιχθούν ομαλά, διαφορετικά  μπαίνουμε σε νέα εκλογική φάση.

Πόσο όμως μια τέτοια εξέλιξη, αυτοδυναμίας, θα επηρεάσει τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που θα γίνουν το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου, είναι το ζητούμενο.

Ποιοι υποψήφιοι αυτοδιοικητικοί άρχοντες θα ωφεληθούν και ποιοι θα χάσουν τον αγώνα από τα αποδυτήρια;

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών της πολιτικής επικοινωνίας αλλά και της κοινής λογικής όλων όσοι βλέπουν τις εκλογές χωρίς κομματικά γυαλιά και ψυχρά, τρεις είναι οι παράγοντες που θα επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Πρώτον. Με δεδομένη την απόφαση της Νέας Δημοκρατίας να μην δώσει τα γνωστά σε όλους «χρίσματα» αλλά «μυστικές» στηρίξεις υποψηφίων σε Δήμους, εξαιρούνται οι Περιφέρειες, οι θεωρούμενοι «εκλεκτοί» υποψήφιοι από τη Νέα Δημοκρατία θα έχουν ένα σημαντικό εκλογικό προβάδισμα για ευνόητους λόγους. Φυσικά, το σημαντικό αυτό εκλογικό προβάδισμα δεν σημαίνει και σίγουρη εκλογική νίκη για τον υποψήφιο. Απαιτούνται πολλά ακόμη.

Δεύτερον. Στις εθνικές εκλογές έχει επιβεβαιωθεί μια αντιπαλότητα, ένας "εμφύλιος", μια "κόντρα" μεταξύ των κομμάτων της κεντροαριστεράς. Η άλλοτε συνεργασία στις αυτοδιοικητικές εκλογές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται ότι θα συνεχιστεί. Η «κόντρα στην κόντρα» για τη δεύτερη θέση στις εθνικές εκλογές, δεν δίνει υψηλές πιθανότητες συνεργασίας στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Άλλωστε αρκετοί υποψήφιοι αυτοδιοικητικοί που θα κατέβουν με τις ευλογίες της Χαριλάου Τρικούπη, προβλέπουν περισσότερο στη συνεργασία με τους υποψήφιους της Νέας Δημοκρατίας, ιδιαίτερα τη Β’ Κυριακή. Όσο για τους «εκλεκτούς» υποψήφιους του ΣΥΡΙΖΑ θα επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, η θεωρία του απροσδόκητου δηλαδή ότι οι μεγαλύτερες καταστροφές μας βρίσκουν απροετοίμαστους αν και έπρεπε να το περιμένουν το αποτέλεσμα.

Τρίτον. Η χάραξη της σωστής προεκλογικής στρατηγικής ενός υποψήφιου αυτοδιοικητικού συνδυασμού, μαζί με την προσωπικότητα του επικεφαλής, το πρόγραμμα, την ομάδα των υποψηφίων που θα παρουσιάσει και το αφήγημα με το οποίο θα ζητήσουν την ψήφο των πολιτών, είναι από τα βασικά κριτήρια επιλογής των πολιτών. Δεν αρκεί η κομματική προέλευση του υποψηφίου, όσο κι αν το κόμμα του είναι σε εκλογικά ποσοστά δυνατό. Απαιτούνται ακόμη, νέα, σύγχρονα εργαλεία του πολιτικού μάρκετινγκ και ελκυστικό αυτοδιοικητικό προϊόν. Απαιτείται και η σύγχρονη εκπαίδευση των υποψηφίων συμβούλων, στις νέες τεχνικές συλλογής ψήφων!

  

Η άμμος στην κλεψύδρα έφτασε στο τέλος της. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου- Επικοινωνιολόγος - Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

Η προεκλογική περίοδος φτάνει στο τέλος της. Διανύουμε την τελευταία εβδομάδα πριν από την κάλπη και η άμμος στην κλεψύδρα τελειώνει. Αν θα ακολουθήσει και δεύτερη προεκλογική περίοδος θα το δείξει η κάλπη, κι αν θα επιβεβαιωθούν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων ή θα έχουμε κυβέρνηση αυτοδύναμη, πράγμα απίθανο, ή συνεργασίας ή ειδικού σκοπού. Αν βγαίνουν τα «κουκιά» ή λείπει η βούληση;

Κάνοντας ,έναν απολογισμό των μέχρι τώρα πεπραγμένων των πολιτικών κομμάτων, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι είναι μια προεκλογική μάχη με έναν πρωταγωνιστή και αρκετούς δεύτερους ρόλους. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, παρά τα λάθη και τις αντιξοότητες που της έχουν συμβεί, κρατάει τα σκήπτρα της πρωτιάς και ακολουθούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μακράν το τρίτο από το δεύτερο. Μια αντιπολίτευση, που στο σύνολο της είναι επιθετική, διχαστική και χωρίς όραμα και σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Στόχος της, ιδιαίτερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κατάκτηση της εξουσίας με οποιοδήποτε τρόπο. Από τη συνεργασία με το τρίτο σε κατάταξη πολιτικό κόμμα μέχρι την περίπτωση ψήφου ανοχής, από τα υπόλοιπα κόμματα του λεγόμενου προοδευτικού χώρου.

Δεν αξίζουν στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, τέτοιου είδους εκλογικά τερτίπια και σχεδιασμοί.

Τα όσα περίεργα και παράδοξα ακούσαμε στην άνευρη τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών, δεν μας έκαναν σοφούς, ούτε μας έδειξαν τον νικητή της Κυριακής. Μια από τα ίδια. Ότι λένε οι πολιτικοί αρχηγοί στις καθημερινές συγκεντρώσεις σε πλατείες και καφετέριες ακούσαμε και στην πολυαναμενόμενη τηλεμαχία. Όλα στο μίξερ, από την ακρίβεια, τις υποκλοπές, τα Τέμπη, μέχρι την «τερατογέννηση», τα πεπραγμένα της περιόδου 2015-2019 και την κοστολόγηση των προγραμμάτων. Δηλαδή κοστολόγηση των «θα»!

Απώτερος στόχος όλων των πολιτικών κομμάτων, την τελευταία εβδομάδα ,με σφοδρή επίθεση στην Κυβέρνηση, η συσπείρωση της σκληρής βάσης, ο επηρεασμό των αναποφάσιστων και η ψήφος των νέων, που όμως «περί άλλων τυρβάζουν».

Τα εκλογικά αφηγήματα, σταθερότητα για το κυβερνών κόμμα, θολό και με πολλά παράσιτα για την αξιωματική αντιπολίτευση λόγω πολλών συνθημάτων ανά περίπτωση.

Η αυτοδυναμία ,κύρια επιδίωξη για τον έναν, η αλλαγή της κυβέρνησης για τον άλλον, διψήφιο ποσοστό για τον τρίτο διεκδικητή του χώρου της κεντροαριστεράς, για να πάνε “σπίτι” τους οι άλλοι δύο!.

Φυσικά οι «καινούργιες» ημέρες που διαλαλούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στην εκλογική διαδικασία, θα μοιάζουν απελπιστικά με τις “παλιές” την επόμενη μέρα. Η φυγή προς τα εμπρός και η περιβόητη δικαιοσύνη παντού, περιγράφουν ένα ευοίωνο μέλλον, αλλά οι πολίτες ζουν στο παρόν και θέλουν χειροπιαστές απαντήσεις βελτίωσης της ποιότητας ζωής τους. Φοβούνται ότι τα δύσκολα δεν περάσανε ,απλώς σκεπάστηκαν κάτω από το χαλί, λόγω των εκλογών.

Αν οι πολιτικοί, τους “έπεισαν” με τα λεγόμενα τους, θα φανεί την Κυριακή. Διαφορετικά, καλό βόλι το καλοκαίρι!

 

Πολλά τα like, ελάχιστοι οι ψήφοι! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος– Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης .

Τα social media, για όσους τα εμπιστεύονται, είναι μια καλή διέξοδος και μια καλή και  άκρως οικονομική ευκαιρία ώστε οι υποψήφιοι να δείξουν την εξωστρέφεια τους, την επικοινωνιακή τους ικανότητα αλλά και στοιχεία πιο «ζεστά» του χαρακτήρα τους.

Από την άλλη, τριάντα μέρες προεκλογικού χρόνου, δεν είναι αρκετές για να δημιουργήσεις την απαιτούμενη «οικειότητα» μέσα στο χώρο των social media για αυτό και θα ευνοηθούν όσοι ήδη, από χρόνια, έστω μήνες, ήταν χρήστες και είχαν παρουσία σε αυτά τα μέσα. Από τους περισσότερους υποψήφιους η χρήση των social media γίνεται με λάθος τρόπο, με κυριότερο λόγο την άγνοια των υποψηφίων στη σωστή χρήση κατά την προεκλογική περίοδο.

Ανέθεσαν, οι περισσότεροι σε φίλους, γνωστούς και συγγενείς την ευθύνη της διαχείρισης τους με μια σελίδα τους στο fb ή λίγες αναφορές στο twitter. Ποστάρουνε συνεχώς πολυσέλιδα δελτία τύπου, τις επισκέψεις και τις εκδηλώσεις τους, με τον ίδιο τρόπο που θα τις διαφήμιζαν και μέσω των έντυπων Μέσων. Γεμίζουνε τους τοίχους του fb και tweets στο twitter ολημερίς αλλά περνάνε απαρατήρητοι. Κανένας δεν τους είπε ότι τα social media είναι «ζωντανά» media και έτσι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν; Χρειάζονται ειδικές τεχνικές από ειδικούς της πολιτικής επικοινωνίας. Στην επόμενη προεκλογική περίοδο που μπορεί να μην  αργήσει, θα πρέπει να απευθυνθούν σε ειδικούς και όχι σε «κολλητούς». Πρέπει να κρατάνε «ζωντανή» τη σχέση με τον χρήστη του Η/Υ και να του «μιλάνε» προσωπικά. Δεν αρκούν μια σελίδα στο fb, ένα ατελές site και ολίγον twitter… για κους-κους. Με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα social media αποφέρουν στους υποψήφιους τα ελάχιστα ή και καθόλου. Απλά, μένουν με την ικανοποίηση ότι τα δοκίμασαν. Φιλοδοξούν να κερδίσουν ψήφους χωρίς να κουραστούν οι ίδιοι, χωρίς να τρέξουν και να ξοδέψουν αλλά όπως είπε και ο R.W. Emerson «χωρίς φιλοδοξία δεν αρχίζει τίποτα αλλά και τίποτα δεν τελειώνει μόνο μ’ αυτήν». Ακόμη δεν θα πρέπει να ξεχνάνε την πασίγνωστη φράση "το μέσον είναι το μήνυμα" του θεωρητικού της επικοινωνίας Μάρσαλ Μακ Λούαν που συνοψίζει την επιστημονική άποψη για την επίδραση των παραδοσιακών μέσων

στην εικόνα ενός πολιτικού. Η κρίση εμπιστοσύνης που μαστίζει το σύνολο του πολιτικού συστήματος χρειάζεται, πέραν των νέων μέσων και την εγκυρότητα και αξιοπιστία των παραδοσιακών μέσων όπως έντυπο τύπο, τηλεόραση και ραδιόφωνο. Και φυσικά την προσωπική επαφή που φέρνει σίγουρα ψήφους. Κάθε χειραψία και μια ψήφος έλεγαν οι παλιοί πολιτικοί! Μόνο με τα social media προεκλογική εκστρατεία, πολλά τα like, ελάχιστοι οι ψήφοι!

 

Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία είναι υποχρέωση, όχι δικαίωμα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης.

 Με γεωμετρική πρόοδο αυξάνεται τα τελευταία χρόνια η αποχή των πολιτών από τις κάλπες. Σε λίγο, σύμφωνα με τις έρευνες, μεγάλο ποσοστό από ψηφοφόρους, δεν θα πάνε να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Στις τελευταίες εθνικές εκλογές ξεπέρασε το 40% του συνόλου των ψηφοφόρων!

Άλλοι από πολιτική αδιαφορία, άλλοι από αποπολιτικοποίηση και αποστροφή από τα πολιτικά δρώμενα, και άλλοι για να πάνε για μπάνιο και ουζάκι, αδιαφορώντας αν, η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία είναι υποχρέωση όχι δικαίωμα!

Κυριακή κοντή γιορτή, για να μετρήσουμε το ποσοστό της αποχής. Θα δοθούν πολλές εξηγήσεις, την επόμενη μέρα για να αιτιολογήσουν τις συμπεριφορές που οδηγούν σε απολιτικοποίηση και αποχή. Όμως περισσότερο ενδιαφέρον θα έχει να εξεταστεί, εκτός από διάφορους εξωγενείς παράγοντες όπως καλοκαιρία και κόστος μετακίνησης, πόσο συμμετέχουν και τα πολιτικά κόμματα με τη συμπεριφορά τους, οδηγώντας τους πολίτες στην πολιτική αδιαφορία και αποχή από τις κάλπες και μετά να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την κατάσταση που τα ίδια δημιούργησαν. Το λάθος που γίνεται από πολιτικούς και εκλογικούς αναλυτές, είναι να αποδίδεται η αποχή σε νέκρωση ή απουσία κάθε πολιτικού αισθητηρίου των ψηφοφόρων και ιδιαίτερα των νέων. Το ότι κρύβει την ανάγκη αλλαγής των πραγμάτων πολιτικών και κοινωνικών, όλων όσων επιθυμούν τη διαφοροποίηση από την καταθλιπτική καθημερινότητα, λαμβάνονται υπόψη στις εξηγήσεις; Μάλλον  όχι!

Το ότι ζούμε στην εποχή της ολοκληρωτικής επικοινωνίας, με δυσδιάκριτα τα όρια της ψευδούς προπαγάνδας και των μεθόδων της που διαπλέκονται σε τέτοιο βαθμό που οι πολίτες δεν διακρίνουν εύκολα, αλλά που μετά από λίγο αποδεικνύεται το αναληθές, πόσο συμβάλλουν στην αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος;

Στις μέρες που θα ακολουθήσουν, μετά την Κυριακή των εκλογών, τα συναισθήματα των πολιτών θα είναι αντιφατικά. Κάποιοι θα είναι νικητές και τροπαιούχοι των βουλευτικών προνομίων και κάποιοι θα είναι ηττημένοι και αρκετοί θα περάσουν το κατώφλι του ταμείου ανεργίας!

Αντίθετα, οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τη νίκη ή ήττα των πολιτικών. Τους ενδιαφέρει μόνο στο βαθμό που το αποτέλεσμα συνδέεται με τα πολύ συγκεκριμένα δικά τους συμφέροντα. Παρά το γεγονός ότι η μεγάλη δύναμη της αποχής, δημιουργεί ανασφάλεια, απογοήτευση και εκνευρισμό, στο πολιτικό σύστημα, οι ευμετάβλητες θέσεις που εκφράζουν τους υποχρεώνουν να φαίνονται αναξιόπιστοι στα μάτια των ψηφοφόρων τους.

Σήμερα η αποχή ποσοστού των νέων ψηφοφόρων , από τις κάλπες ως στρατηγική επιδίωξη πολιτικού κόμματος, είναι τραγικό λάθος. Εγκυμονεί κινδύνους πολιτικής επιβίωσης ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών προσώπων.

Τα πολιτικά κόμματα, στο σύνολο τους, θα πρέπει να πολεμήσουν, την αποχή των πολιτών από τις κάλπες, διαφορετικά δεν θα βρίσκουν πρόθυμο ακροατήριο.
Οι πολίτες θα πρέπει από τη δική τους πλευρά να στείλουν στη βουλή πρόσωπα που εγγυώνται ότι δεν θα μετατραπούν σε «πρόθυμους» και «χρήσιμους ηλίθιους» για να κρατήσουν τα προνόμια, ενώ παράλληλα απαξιώνουν την πολιτική.

 

Θα ψηφίσουμε πάλι ηχείο ή το είδος της μουσικής που θέλουμε να ακούσουμε; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Πέρασαν οι γιορτινές μέρες του Πάσχα και μπήκαμε για τα καλά στην επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου, εν μέσω καταγγελιών, διαξιφισμών, αντεγκλήσεων, αρνητικής κριτικής, μεγάλων υποσχέσεων, αλλά και αδιαφορίας από την "σιωπηλή" πλειοψηφία των πολιτών. Το εκλογικό σώμα που δίνει τον νικητή στις κάλπες, δεν εκφράζεται ακόμη. Κωφεύει!

Το πολιτικό κλίμα είναι "βουβό". Οι πολιτικοί αρχηγοί με επιθέσεις εκατέρωθεν προσπαθούν  να το "πολώσουν Το μεγαλύτερο θόρυβο τον κάνουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ και τα πληρωμένα δημοσιεύματα στα social media των υποψήφιων, που κάνουν ότι ενδιαφέρονται για το «δέον» των πολιτών αλλά στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται μόνο για το προσωπικό τους συμφέρον.

Η αδιευκρίνιστη ψήφος, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι σε δικαιολογημένα υψηλά ποσοστά, λόγω της απογοήτευσης των πολιτών για το πολιτικό μας σύστημα, στο σύνολο του.

Λέγεται ότι οι πολιτικοί ενός κράτους είναι ο «καθρέφτης» του λαού. Πολιτική προίκα, πελατειακές σχέσεις, συγκυρίες, δημόσιες σχέσεις, τύχη και άλλα πλην πολιτικών κριτηρίων αποτελούν τα βασικά κριτήρια της εκλογής ενός πολιτικού.

Ο λαός ψηφίζει με κλειστά μάτια τον πολιτικό και το κόμμα που τον έχει στο ψηφοδέλτιο και όχι το πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί την επόμενη των εκλογών. Ο λαός ψηφίζει το ηχείο και όχι το είδος της μουσικής που θα ακουστεί.

Τα τελευταία χρόνια, μνημονιακά και μη, έφεραν στο προσκήνιο μια νέα «ελίτ» πολιτικών της νέας εποχής. Κυρίως πρόσωπα που προήλθαν από τη συνεχή τηλεοπτική παρουσία τους σε πρωινάδικα, σε σήριαλ, ακόμη και σε μουσικά και άλλου είδους διαγωνιστικά τηλεοπτικά προγράμματα.

Πολιτικά πρόσωπα που κέρδισαν αρκετές χιλιάδες ψήφων από πολίτες, όμως οι μόνοι κερδισμένοι ήταν οι ίδιοι, οι πολιτικοί. Αντί να σώσουν τους πολίτες κοίταξαν πρώτα να σώσουν τον εαυτό τους, με τα πλούσια προνόμια που κέρδισαν λόγω της εκλογής τους.

Σε λίγες μέρες θα στηθούν νέες κάλπες με διαφορετικού είδους διακυβεύματα από τα πολιτικά μας κόμματα. Στην κάλπη θα φανεί αν οι πολίτες θα πειστούν να προσέλθουν, να επιτελέσουν την εκλογική τους υποχρέωση και όχι δικαίωμα ή το εκλογικό σώμα έχει «μπαφιάσει» στην κυριολεξία από τους ίδιους και ίδιους πολιτικούς που μπήκαν στην πολιτική νέοι και σε λίγο παίρνουν σύνταξη! Και πάλι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η αποχή θα «σπάσει» νέο ρεκόρ. Ιδιαίτερα  η μικρή συμμετοχή των νέων ψηφοφόρων, λόγω αδιαφορίας για το αποτέλεσμα των εκλογών ή λόγω εργασίας σε τουριστικά θέρετρα, μακριά από τον τόπο που έχουν τα εκλογικά τους δικαιώματα.

Μια απλή σκιαγράφηση του νέου πολιτικού προσωπικού, που πρέπει να επιλεγεί ,είναι να συνδυάζει τη γνώση, τη μεθοδικότητα, την αυθεντικότητα, να μην υπολογίζει το πολιτικό κόστος, να έχει όραμα και στόχους, να βάζει πάνω από το προσωπικό του όφελος τα συμφέροντα όλων όσων τους τίμησαν με την ψήφο τους. Η τηλεοπτική δημοφιλία δεν πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο εκλογής. Μαϊντανοί και γλάστρες των media και της showbiz να μην κατακλύσουν και πάλι, το Κοινοβούλιο. Η χώρα χρειάζεται πολιτικούς με κύρος, προσωπικότητα, διεθνή αναγνώριση και ακτινοβολία.

 

Επιτέλους, ανάγκη για περισσότερες Γυναίκες στην Πολιτική! 'Αρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

 Η «ομορφιά μπορεί να σώσει τον κόσμο», σύμφωνα με τη ρήση του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, αλλά η εκπροσώπηση των γυναικών στα «κοινά» είναι από πολύ μικρή έως «αόρατη»! Στη σημερινή κυβέρνηση «μετράμε» μια μικρή αναλογία, ένα μικρό ποσοστό, σε γυναίκες σε σύνολο 300 ατόμων.

 

Στην Αυτοδιοίκηση και παρά την αναγκαστική ποσόστωση του 40% στα δημοτικά ψηφοδέλτια, η γυναικεία συμμετοχή είναι πάρα πολύ μικρή, για να μην πούμε απογοητευτική. Στο σύνολο των 13 Περιφερειών, εξελέγη μία γυναίκα, ενώ στο σύνολο των 334 Δήμων της Ελλάδας, εξελέγησαν μόνο 19 γυναίκες Δήμαρχοι. Ευτυχώς που για πρώτη φορά έχουμε γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

 

Οι γυναίκες αποτελούν το 51% του πληθυσμού της Ελλάδας, ωστόσο δεν βλέπουν με «καλό μάτι» ούτε τη συμμετοχή των γυναικών σε ψηφοδέλτια, ούτε ψηφίζουν γυναίκες στην κάλπη, ενώ τις ψηφίζουν στις δημοσκοπήσεις! Οι λόγοι ανταγωνιστικότητα και έλλειψη εμπιστοσύνης. Είναι προνομιακό το πεδίο της πολιτικής για τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, στις χώρες που το τιμόνι της εξουσίας, το είχαν γυναίκες, τα αποτελέσματα στην οικονομική ανάπτυξη, στη μείωση της ανεργίας και στην κοινωνική πολιτική, οι γυναίκες αποδείχθηκαν περισσότερο αποτελεσματικές από τους άνδρες συναδέλφους. Είναι αυτονόητο ότι χρειαζόμαστε εξίσου γυναίκες και άνδρες για να έχουμε ένα ισορροπημένο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα. Απαραίτητη προϋπόθεση οι γυναίκες να «πολιτευτούν» με πρότυπα γυναικεία και όχι ανδρικά. Να ξεχωρίσουν με τις δυνατότητες τους, το ταλέντο τους, το έργο που έχουν να επιδείξουν και τις προτάσεις τους για το κοινωνικό σύνολο.

 

Μέσα από την πολυετή επαγγελματική μου εμπειρία, οι γυναίκες για να διεκδικήσουν μια θέση κύρους, εφόσον διαθέτουν τις κατάλληλες δεξιότητες, έχουν ένα πρόσθετο πλεονέκτημα σε σχέση με τους άνδρες. Έχουν το βασικό πλεονέκτημα της γυναικείας φύσης, την ενσυναίσθηση, τη διαλλακτικότητα, τη μεταδοτικότητα, την οργανωτικότητα, οικείο και ουσιαστικό λόγο. Οι γυναίκες πολιτικοί δεν φημίζονται για τον ξύλινο λόγο όπως το σύνολο των ανδρών συναδέλφων τους.

 

Το πιο σημαντικό για μια γυναίκα πολιτικό είναι να ξεκαθαρίσει ποια θα είναι η συνεισφορά της στην πολιτική διαδικασία. Τι θέλει να επιτύχει και φυσικά να μπορεί να μεταδώσει το σχετικό μήνυμα προς το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Η πολιτική για μια γυναίκα είναι ένα επαγγελματικό πεδίο «δόξης λαμπρό», σήμερα στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας.

 

Έχουν μια μοναδική ευκαιρία να συμμετέχουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, βελτιώνοντας το επίπεδο ζωής των πολιτών, ενώ παράλληλα έχουν εργασιακά προνόμια που πολύ λίγοι επαγγελματικοί κλάδοι προσφέρουν.

 

Η υιοθέτηση των στερεότυπων ότι οι γυναίκες είναι αδύναμες, γκρινιάρες, συναισθηματικές και όταν ασχοληθούν με την πολιτική παραμελούν την οικογένεια και τα παιδιά, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο ιδιαίτερα ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Το νέο μίγμα του πολιτικού προσωπικού στη Βουλή, στην Αυτοδιοίκηση αλλά και σε πολλές ακόμη θέσεις εξουσίας, θα πρέπει να έχει περισσότερες γυναίκες.

Και μια τελευταία συμβουλή, για το προφίλ μιας γυναίκας. Είναι λάθος να υιοθετούν οι γυναίκες πολιτικοί, την «αρρενωπότητα» των ανδρών συναδέλφων τους, στην εμφάνιση, στην απολυτότητα, στην αυστηρότητα, στην εκφορά του λόγου.

Ελληνίδες, "ξυπνήστε" τον πολιτικό μέσα σας. Η χώρα μας σας χρειάζεται και όχι μόνο τα κόμματα για να κλείσουν τις "τρύπες" των ψηφοδελτίων!!!

 

Αρκούν τα social media για να εκλεγείτε; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Ο Πρόεδρος Ομπάμα, πριν από χρόνια, άνοιξε το δρόμο. Με ευφάνταστες μεθόδους επικοινωνίας, ήρθε σε επαφή με το κοινό του, έκανε διάλογο, προώθησε την ατζέντα του και κέρδισε τις εκλογές. Άκουγε περισσότερο από όσο μίλαγε και ξόδεψε πολύ λιγότερα από ότι θα ξόδευε σε παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας.

Στοχευμένη επικοινωνία, με πλατφόρμες που γνωρίζουν τι σκέφτονται οι άνθρωποι, τι τους απασχολεί, μοναδικές απόψεις και όχι πακεταρισμένες απαντήσεις σε τυποποιημένες δημοσκοπικές ερωτήσεις.

Σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων, απογοήτευσης των πολιτών από το πολιτικό προσωπικό, το διαδίκτυο φαίνεται να κερδίζει την πρωτοκαθεδρία σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα.

Οι πολιτικοί ανακάλυψαν τα social media, λόγω χαμηλού κόστους και για λόγους εύκολης προσπάθειας να στείλουν άμεσα τα μηνύματα τους. Πολλάκις άγαρμπα και ανέμπνευστα. Χρειάζονται πολλά περισσότερα από το να πετάξεις μια ατάκα ή να βάλεις τη φωτογραφία, για να μετασχηματιστεί ο τρόπος της επικοινωνίας πολίτη με πολιτικό. Μέσα από το διαδίκτυο, οι πολίτες αναζητούν σύνδεση με άλλους ανθρώπους, η γνώμη τους μετράει, δημοσιοποιούν τις σκέψεις τους, αφηγούνται τη δική τους ιστορία και επηρεάζονται από τη γνώμη άλλων ατόμων, που εκτιμούν αν και δεν γνωρίζουν προσωπικά τις περισσότερες φορές.

Πολιτικά κόμματα και πολιτικοί χρησιμοποιούν τη διάδραση που προσφέρει το διαδίκτυο, μονοδιάστατα. Απλά μεταδίδουν το μήνυμα τους. Και η αποτελεσματικότητα είναι πάντα πολύ χαμηλή.

Έρευνες έχουν καταδείξει ότι οι πολίτες θέλουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στα κελεύσματα των πολιτικών, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.

Αν οι πολιτικοί νοιάζονταν όντως για τα «θέλω» των πολιτών- ψηφοφόρων τους και θέλουν να τους απευθύνουν το όραμα τους, τότε θα πρέπει να απομακρυνθούν από αυτόν τον τρόπο της επικοινωνίας, μέσα από τα social media και να εφεύρουν άλλους τρόπους μεταφοράς των «εύπεπτων» μηνυμάτων τους. Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν και να διαβάζουν για πολιτικές ανάπτυξης, δικαιώματα νέων, προτάσεις για μείωση της ανεργίας και βελτίωση του επιπέδου ζωής.

Το φλερτ των πολιτικών με το νέο ψηφιακό κόσμο, τον μαγικό κόσμο των social media, φέρνει πολλές φορές και τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Μπορεί ακόμη και να γκρεμίσει πολιτικές καριέρες που κάποτε, κάποιοι έχτιζαν για χρόνια.

Αν δεν έχει ο πολιτικός, έμπειρους συνεργάτες στα social media καλύτερα να εγκαταλείψει το «άθλημα». Ασφαλέστερο ένα δύσκολο μονοπάτι που το γνωρίζεις από μια σύγχρονη λεωφόρο, όταν δεν γνωρίζεις τις σημάνσεις.

Οι πολιτικοί πρέπει να γνωρίσουν τον νέο αυτόν κόσμο και τους κανόνες της διαδικτυακής δραστηριότητας. Να μάθουν τις σωστές πρακτικές και τους τρόπους αποφυγής των παγίδων. Να ξέρουν, αν απαντούν στα σχόλια και ερωτήσεις, αν τα υβριστικά σχόλια κάνουν πως δεν τα βλέπουν ή πρέπει να  απαντάνε..

«Δουλεύουν» καλύτερα οι μακροσκελής αναρτήσεις ή οι μικρές και στοχευμένες; Όλα αυτά και άλλα πολλά μυστικά απαιτούνται για μια σωστή επικοινωνία μέσω του διαδικτύου, ενός πολιτικού. Αν δεν τα ξέρει, καλύτερα να συνεχίσει τον παλιό παραδοσιακό τρόπο επικοινωνίας ή να προσλάβει επαγγελματίες του είδους!

Και κάτι τελευταίο. Η προσωπική επαφή με τον πολίτη είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να κερδίσουμε ψήφους. Η Μεγάλη Εβδομάδα και οι γιορτινές ημέρες του Πάσχα είναι ευκαιρία. Μην την αφήσετε να πάει χαμένη. Του χρόνου, με το αξίωμα του Βουλευτή, θα κάνετε τις καλλίτερες πασχαλιάτικες διακοπές! Καλό Πάσχα.

 

Συμβουλές για μια αποτελεσματική πολιτική ομιλία 'Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

Έμπειροι συγγραφείς ομιλιών λένε ότι η αρχή σε μια ομιλία παρουσιάζει τη μεγαλύτερη δυσκολία. Άπαξ και βρείτε πώς θα ξεκινήσετε, τα υπόλοιπα έρχονται. Οι δυσκολίες προκύπτουν από το ότι παίζονται πολλά. Το κοινό αποφασίζει αν του αρέσετε ή αν είστε έντιμος στα πρώτα δευτερόλεπτα της ομιλίας και σας χαρίζει μόνο 30 δευτερόλεπτα προσοχής πριν αρχίσετε να χάνετε κάποιους. Θα σας ακούσει προσεκτικά για περίπου μισό λεπτό. Ύστερα, κάθε δευτερόλεπτο που περνά όλο και περισσότεροι αποσύρονται. Στα δυο λεπτά το κοινό συνήθως δεν ακούει προσεκτικά, σκέφτεται άλλα πράγματα ή απλώς τίποτα, εκτός αν του έχετε δώσει έναν καλό λόγο να σας ακούει για άλλα 30 δευτερόλεπτα. Το μορφωτικό επίπεδο συνδέεται άμεσα με το κατά πόσο σας ακούει προσεκτικά. Γιατροί, δικηγόροι και όσοι έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση μπορούν να ακούν προσεκτικά για περισσότερη ώρα, σύμφωνα με μελέτες.

Η αρχή μιας ομιλίας κατευθύνει τη σκέψη των κοινού. Με κάθε πρόταση, μια ομιλία κατευθύνει και καθοδηγεί το κοινό της να δει ένα πρόβλημα ή να σκεφτεί ένα ζήτημα με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Με μια καλή αρχή «στενεύετε» με κάθε σας πρόταση τον τρόπο που σκέφτεται το κοινό κάνοντάς το πολύ γρήγορα να συμφωνήσει ομόφωνα πάνω σε ένα ζήτημα. Με την αρχή της ομιλίας σας πρέπει να δημιουργήσετε, να καθιερώσετε έναν τρόπο να σας ακούει το κοινό, χρησιμοποιώντας καθοδηγητικές «πινακίδες» που το βοηθούν να κατανοήσει την επιχειρηματολογία σας ή φράσεις που το βοηθούν να ακούσει και να αντιληφθεί καλύτερα όσα λέτε, όπως επαναλαμβανόμενα το: «είμαι ένας από εσάς ».

Η αρχή μιας ομιλίας μπορεί να βοηθήσει τον ομιλητή να συνδεθεί με το κοινό, να ενωθεί μαζί του. Όταν συμβεί αυτό, ο ομιλητής γίνεται η «φωνή της συλλογικής συναίνεσης», η φωνή έκφρασης των ανησυχιών και προσδοκιών του κοινού. Μια καλή αρχή αποκαλύπτει την ανθρώπινη πλευρά του ομιλητή, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο κοινό να τον πιστέψει και να τον εμπιστευτεί. Η αρχή δίνει τον τόνο μιας ομιλίας, δημιουργεί την ατμόσφαιρα. Δύσκολα θα προχωρήσετε ξεκινώντας από τρία αστεία σε ένα σοβαρό ζήτημα: οι αλλαγές στον τόνο μπορεί να κάνουν το κοινό να νιώσει άβολα. Θα τους ακούσετε να αναστενάζουν και να μετακινούνται στις καρέκλες τους διότι αλλάξατε τον τόνο ενώ είχαν συνηθίσει στον αρχικό κωμικό τόνο.

Μια καλή αρχή πρέπει αμέσως, δυνατά και καθαρά να κατευθύνει τη σκέψη του κοινού σε μια προκαθορισμένη κατεύθυνση. Ο Winston Churchill ξεκίνησε μια ραδιοφωνική ομιλία τον Μάιο του 1940, όταν η γερμανική επίθεση στη Μεγάλη Βρετανία έδειχνε αναπόφευκτη, λέγοντας: «Έχουμε καθήκον όχι μόνο να κερδίσουμε τη μάχη, αλλά να κερδίσουμε τον πόλεμο». Κατηύθυνε έτσι το κοινό του ακριβώς εκεί που ήθελε! Γι’ αυτό ακριβώς κάθε ομιλία που μπαίνει κατευθείαν στην καρδιά του ζητήματος κερδίζει το χειροκρότημα,

ευθέως, μεστά, ξεκάθαρα και με φράσεις που μένουν. Σε μια εποχή που πολύ δύσκολα κερδίζεται η προσοχή ενός κοινού, πρέπει να μπείτε κατευθείαν στο θέμα. Χωρίς χασομέρι, χωρίς στήσιμο σκηνικών, χωρίς υπερβολική άνεση και αστεία: κατευθείαν στο θέμα! Δεν υπάρχει όμως και η ανάγκη να εκφράσετε ευχαριστίες.

Ειλικρινά, οι λίστες ευχαριστιών έχουν παραγίνει και συνήθως κουράζουν το κοινό. Περιορίστε τις ευχαριστίες στο ελάχιστο και μνημονεύστε ανθρώπους και επιτεύγματα στο κυρίως σώμα της ομιλίας προβάλλοντας τον καθένα ξεχωριστά, χρησιμοποιώντας την ιστορία τους αποδεικτικά στην επιχειρηματολογία σας. Έτσι πετυχαίνετε μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια: ευχαριστείτε και τεκμηριώνετε με τις ίδιες λέξεις και ταυτόχρονα. Ευχαριστείτε όσους θέλατε να ευχαριστήσετε κερδίζοντας την ίδια στιγμή μεγαλύτερη απήχηση και κάνοντας μεγαλύτερη εντύπωση.

Πόσο θα βοηθήσει η πολιτική επικοινωνία, στις ερχόμενες εκλογές τα κόμματα. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Ως «πολιτικός σεισμός», μπορούν πλέον να χαρακτηριστούν οι τελευταίες ημέρες, οι ημέρες που ακολούθησαν την "μαύρη" ημέρα των Τεμπών, με τους δεκάδες νεκρούς από λάθη ανθρώπων, αλλά και από παραλείψεις πολιτικών προσώπων. Στις ημέρες που περνάμε, το ενδιαφέρον είναι στραμμένο στο «ρήγμα» που προκάλεσε την τραγωδία. Οι προσπάθειες των κομματικών σχηματισμών να επιρρίψουν τις ευθύνες οι μεν στους προηγούμενους και οι άλλοι στους επόμενους, έπεσαν στο κενό.

Οι πολίτες έχουν βγάλει το δικό τους συμπέρασμα, σύμφωνα με τις έρευνες. Φταίνε όλοι, όσοι είχαν την εξουσία τα τελευταία δέκα έως είκοσι χρόνια. Η ακολουθούμενη πολιτική επικοινωνία των κομμάτων, με δηλώσεις, μαρτυρίες και δημόσια έγγραφα, για τις διαχρονικές τους ευθύνες, παίζει  τελικά το μικρότερο ρόλο στη διαμόρφωση της εικόνας του πολιτικού συστήματος στο σύνολο του, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Ο κόσμος δεν θέλει να ακούσει, θέλει να εκφράσει συναισθήματα οργής, θυμού, απαξίωσης και τιμωρίας προς το σύστημα, αδιαφορώντας για την προεκλογική περίοδο που έχει ξεκινήσει προ πολλού και με άγνωστη, μέχρι στιγμής, την ημερομηνία των εκλογών. Με  καθημερινές διαδηλώσεις, από ένα  πλήθος ανθρώπων όλων των ηλικιών και τάξεων και από οργανωμένες από κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις εκδηλώσεις, οργής και θυμού.

Η ύπαρξη ενός νέου πολιτικού αγώνα στους δρόμους «ριζώνει» μέρα με τη μέρα στη συνείδηση των πολιτών, με την κρίση εμπιστοσύνης στα κόμματα εξουσίας να μεγαλώνει καθημερινά. Από την πλευρά των πολιτικών κομμάτων, ακούμε μια ρητορική χωρίς απήχηση και διλήμματα που δεν «βγαίνουν», δεν προβληματίζουν ούτε και τους "δικούς" τους και ακυρώνονται την επόμενη μέρα.

Σε λίγους μήνες, θα στηθούν οι κάλπες και η ώρα του απολογισμού φτάνει και θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για όσους προσπαθήσουν να «θολώσουν» την πραγματικότητα αντί να την «φωτίσουν», μετακυλώντας τις ευθύνες στην προσπάθεια να ξεφύγουν από το "κάδρο". Το μόνο που θα πετύχουν τελικά, είναι να μεγιστοποιήσουν την οργή και τον θυμό των ψηφοφόρων.

Επιπλέον, σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει ηθικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, πολιτικά και οικονομικά, αυτό που χρειάζονται οι Έλληνες είναι μια νέα διέξοδος ελπίδας, για το αύριο το δικό τους και των παιδιών τους. Εγγυήσεις, για μην υπάρξουν νέα φαινόμενα διαφθοράς, ασυνεννοησίας, υποκλοπών, αδράνειας, μεταθέσεως ευθυνών και όλων των γνωστών παθογενειών που μας ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια, μνημονιακά και μη.

Όταν όλα αλλάζουν προς το χειρότερο, όπως αλλάζουν και οι ζωές μας τα τελευταία δέκα χρόνια, θα πρέπει οι πολιτικοί να αλλάξουν τη στάση απέναντι στους πολίτες και στα προβλήματα τους.

Το προεκλογικό σύνθημα της Δημοκρατικής Συμμαχίας, που όμως δεν μπήκε στη Βουλή, αξίζει να το ξαναθυμηθούμε «Φταίει το κράτος όχι εσύ. Άλλαξε το»! Μια αλήθεια, ένα πολιτικό μήνυμα με βάθος, ουσία και περιεχόμενο. Τελικά οι πολίτες δεν το πίστεψαν!

Ίσως να ακουστεί και σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αλλά στις επικείμενες εκλογές όση προσπάθεια κι αν κάνουν τα κομματικά  και επικοινωνιακά επιτελεία, για έξυπνες στρατηγικές, η οργή, ο θυμός και η απαξία των ψηφοφόρων, θα δώσουν μεγάλα ποσοστά στην αποχή και στην αντισυστημική ψήφο. Ιδιαίτερα από τα νέα τμήματα του εκλογικού σώματος, που θα ψηφίσει για πρώτη ή και για δεύτερη φορά. Η επικοινωνία των κομμάτων μέσα από τα παραδοσιακά και τα νέα μέσα, θα αποδώσει σε αυτές τις εκλογές ή θα την «πνίξει» η οργή και ο θυμός των πολιτών;

 

«Ευχαριστώ για την τιμή αλλά…!» Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

«Να υπουργοποιηθεί κανείς ή να μην υπουργοποιηθεί» είναι το ερώτημα που  πλανάται στα χείλη πολλών πρωτοκλασάτων πολιτικών, μετά τα τελευταία γεγονότα.

Μπορεί ένα από τα οδόσημα της ζωής ενός πολιτικού να είναι και ένας υπουργικός θώκος αλλά οι εποχές δεν είναι κατάλληλες. Μια θέση που δίνει προστιθέμενη αξία στην εικόνα ενός πολιτικού, αυξάνει το εύρος των πελατειακών του σχέσεων με τους πολίτες- ψηφοφόρους, όμως φορτώνει με άγχος, νεύρα, πίεση, απογοητεύσεις αλλά και νομικές διώξεις αν «κάτσει στραβή στη βάρδια του». Και δόξα τον Θεό  δεν  μας λείπουν οι "στραβές"!

Σε μια στιγμή από την τάξη των «επιτυχημένων», των «ελίτ» υπουργών, στην τάξη των «αποτυχημένων» των «αποδιοπομπαίων» και αποσυνάγωγων!

Πολλά τα παραδείγματα πρωτοκλασάτων  υπουργών που παύτηκαν ή παραιτήθηκαν σε μια στιγμή, είτε είχαν ολική ευθύνη, είτε μερική, είτε εκτελούσαν εντολές ανωτέρων. Τελικό τους κέρδος, η αναφορά στις «προσωπικές» τους κάρτες, κάτω από το όνομα, το «τέως υπουργός» και αυτό με ψιλά γράμματα.

Μοναδική βάρκα σωτηρίας, ο γνωστός σε όλους εμάς νόμος περί ευθύνης υπουργών, που ερμηνεύεται κατά το δοκούν ανάλογα με την «στραβή» και μπορεί και να αφήσει ακάλυπτα τα νώτα και τις υπογραφές.

Ζούμε και βιώνουμε καχύποπτους και πονηρούς καιρούς. Ο χώρος της κεντρικής πολιτικής σκηνής θεωρείται από τους πολίτες χώρος διαπλοκής και διαφθοράς. Προκατάληψη, δυσπιστία σε κάθε οικονομική διαχείριση από την αντιπολίτευση, σε κάθε υπογραφή που μπαίνει σε σχέδια νόμου, αναθέσεις έργων ακόμη και στην κατάθεση επερωτήσεων στη Βουλή. Η υποχρεωτική «εθελουσία» έξοδος από τα υπουργικά έδρανα στη Βουλή και από τα κυβερνητικά κλιμάκια, παραμονεύει.

Η διαχείριση μιας κυβερνητικής καρέκλας, δεν διαφέρει από τη διαχείριση μιας «ηλεκτρικής» καρέκλας και συνοδεύεται πολλές φορές από πρόωρη «πολιτική συνταξιοδότηση» ή και ξαφνικό «πολιτικό θάνατο», με συνέπειες αρνητικής υστεροφημίας και ολοκληρωτικής απαξίωσης.

Μια κυβερνητική καρέκλα μπορεί να μετατραπεί «εν μία νυκτί» σε φλεγόμενη βάτο και αντί για τη φωνή της ανώτερης θεϊκής δύναμης, να ακουστεί η φωνή του δημόσιου κατήγορου με ή χωρίς το "γουνάκι", που θα προτάσσει το «κάτσε στο σκαμνί»!

Αν θέλετε να μην υποστείτε  τέτοιου είδους δοκιμασία, και να μείνετε στο απυρόβλητο ή να μη χαρακτηριστείτε «μαύρο πρόβατο» για το κόμμα σας, παραμείνετε ασφαλείς στις θέσεις σας μέχρι να προσγειωθεί το αεροσκάφος, όπως λένε και στα αεροπλάνα κατά την προσγείωση. Στην πρόταση «αν θέλετε μια κυβερνητική καρέκλα, απαντήστε απλά. Ευχαριστώ για την τιμή  που μου κάνετε αλλά…»! Η πολιτική σας μακροημέρευση δεν κινδυνεύει πλέον.

Η απλή λογική μας λείπει, για την επιτυχία της απλής αναλογικής! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Το νέο εκλογικό σύστημα  της απλής αναλογικής εγκαινιάστηκε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 και εφαρμόστηκε από τις αυτοδιοικητικές αρχές, επιφέροντας το «χάος» στους Δήμους και Περιφέρειες!

Διορθώθηκε κάποια στιγμή και με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν οι αυτοδιοικητικές αρχές να κάνουν και κάποια έργα. Στις επόμενες εθνικές εκλογές θα εφαρμοστεί και πάλι στην λεγόμενη πρώτη κάλπη, με πολλές αμφιβολίες για την δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας. Και θα ακολουθήσει και η δεύτερη κάλπη με την ενισχυμένη αναλογική, για να υπάρξει κυβέρνηση.

Και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.

Φταίει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, ή φταίει η έλλειψη απλής λογικής από το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος; Ένα πολιτικό σύστημα που «βλέπει» όλα τα θετικά της απλής αναλογικής όταν δεν «βλέπει» αυτοδυναμία για το ίδιο.

Από το 2012 μέχρι και το 2019 είχαν οικοδομηθεί κυβερνήσεις συνεργασίας, με αναλογική μοιρασιά θέσεων εξουσίας και γνωρίσαμε από πρώτο χέρι τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος. Ασυμφωνία σε όλα!

Η απλή αναλογική προϋποθέτει πνεύμα συναίνεσης, συνεργασίας, αμοιβαίων ιδεολογικών υποχωρήσεων από τα πολιτικά κόμματα, με παράλληλη σταθερή και οργανωμένη δημόσια διοίκηση για την προστασία της χώρας από οικονομική αστάθεια και αντιμετώπιση εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων. Πράγματα δύσκολα για το πολιτικό μας σύστημα.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές, η σύνθεση των αυτοδιοικητικών συμβουλίων αδυνατούσε να συμφωνήσει για τα αυτονόητα. Τα αναπτυξιακά έργα παρέμειναν στις καλένδες και ο επικεφαλής ήταν «έρμαιο» των απαιτήσεων της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος.

Στις μέρες μας, η αυτοδύναμη κυβέρνηση είχε μια ακόμη «στραβή στη βάρδια της». Μια ανείπωτη τραγωδία με δεκάδες νεκρούς από ανθρώπινο λάθος και από διαχρονικές κρατικές παραλείψεις, λάθη, αβελτηρίες. Το σύνολο των πολιτικών μας κομμάτων, ιδιαίτερα της αντιπολίτευσης, αντί να σκύψουν πάνω σε ένα υπαρκτό διαχρονικά, πολιτικό πρόβλημα που κόστισε δεκάδες ζωές επιδόθηκε σε αντεγκλήσεις, κοκορομαχίες, φωνασκίες και μετακύλιση ευθυνών, από τον Άννα στον Καϊάφα, στην κυριολεξία.

Το ίδιο θα είχαμε κι αν ακόμη δεν είχε ξεκινήσει άτυπα η προεκλογική περίοδος και με όποιο πολιτικό σύστημα κι αν είχαμε. Είναι στο DNA τους!

Το λεγόμενο πνεύμα σύμπνοιας και συνεργασίας ακόμη και σε ζωτικά θέματα πάει περίπατο όταν πρόκειται για το στενό κομματικό συμφέρον.

Αλαζονικές συμπεριφορές, αδιαλλαξία και όξυνση των πολιτικών παθών ακόμη και «πτώση» της κυβέρνησης. όπως και έγινε πριν από λίγα χρόνια. με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία και οργή των πολιτών.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης όπου επικρατεί ο πολυκομματισμός αλλά υπερτερεί το πνεύμα συμπόνιας και συνεργασίας όταν πρόκειται για το κοινό καλό.

Έχει αποδειχθεί και αποδεικνύεται σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής ότι η κουλτούρα των πολιτικών μας είναι ασύμβατη με την έννοια της συνεργασία και αντίθετη στην πραγματική αξία της απλής αναλογικής.

Δεν φταίει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής,

το έλλειμμα της απλής λογικής φταίει, πολιτών και πολιτικών.

 

«Σταυρώστε» μετά από σκέψη! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μια φράση από μύθο του Αισώπου «ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη», χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι ένα μόνο στοιχείο δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετηθεί μια κατάσταση.

Για την άνοδο του επιπέδου του πολιτικού προσωπικού της χώρας μας, δεν είναι αρκετοί οι εκλεγμένοι Βουλευτές Επικρατείας, από τα πολιτικά μας κόμματα.

Η Δημοκρατία προβλέπει το μεγαλύτερο ποσοστό των εκλεγμένων Βουλευτών στο Κοινοβούλιο να προέρχονται από την σταυροδοσία των πολιτών και όχι από τις λίστες Επικρατείας που καταρτίζουν τα πολιτικά κόμματα, με προσωπικότητες της τέχνης, του πολιτισμού και των επιχειρήσεων.

Το μεγάλο βάρος πέφτει στις πλάτες των πολιτών, που με την ψήφο τους, τον σταυρό προτίμησης, στέλνουν στα έδρανα του Κοινοβουλίου τους εκπροσώπους τους. Κι εδώ πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ως πολίτες, ποιους θέλουμε να μας εκπροσωπήσουν και με ποια κριτήρια τους επιλέγουμε.

«Σταυρώνουμε» στα ψηφοδέλτια ανθρώπους με επάρκεια, όραμα, γνώση, αίσθηση καθήκοντος ή το μόνο κριτήριο επιλογής είναι η αναγνωρισιμότητα, με αποτέλεσμα να εκλέγονται σταρ των μίντια, τηλεπερσόνες, ηθοποιοί νέοι και ωραίοι, ποδοσφαιριστές και λαμπερά πρόσωπα του life style και της δημοσιογραφίας; Ποιος θα φροντίσει καλύτερα τις ανάγκες των πολιτών, ποιος θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας στο εξωτερικό;  Ποιος θα μας εκπροσωπήσει και θα διασφαλίσει περισσότερα έσοδα από τα ταμεία των Βρυξελλών; Ποιόν θέλουμε να βλέπουμε να μιλάει στα έδρανα της Βουλής και να μη θέλουμε να αλλάξουμε κανάλι; Μας αρκούν οι πεζοδρομιακές ύβρεις, οι φωνασκίες, οι ανούσιες αντιπαραθέσεις και τα άδεια έδρανα; Σκεφτόμαστε ποιους και γιατί τους ψηφίζουμε;

Υπεύθυνοι για τις λάθος επιλογές δεν είναι μόνο οι πολίτες. Είναι και τα πολικά κόμματα που επιλέγουν υποψήφιους με βάση τη δημοφιλία τους και τους ψήφους που θα φέρουν στην κάλπη. Το κύριο μέτρο της επιλογής ενός υποψήφιου για το ψηφοδέλτιο, είναι ο αριθμός των προσωπικών ψήφων που έχει. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού βρίσκεται στο ναδίρ από πλευράς ποιότητας. Και από ότι φαίνεται δεν είναι το φαινόμενο μοναδικό στο Ελληνικό κοινοβούλιο, αλλά και στην Ευρωβουλή, σύμφωνα με τα τελευταία γεγονότα. Επελέγησαν άνθρωποι με σταυρό, από το «κάτω ράφι» των υποψηφίων έχοντας παντελή άγνοια των μεγάλων γεωπολιτικών προκλήσεων, πολυσύνθετων διεθνών προβλημάτων και χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις ακόμη και της πιο αναγκαίας, της ξένης γλώσσας.

Στις επικείμενες εθνικές εκλογές, εντός ολίγων μηνών, καλά θα είναι να σκεφτούμε σοβαρά ποιους θα επιλέξουμε να μας εκπροσωπήσουν, γιατί οι απαιτήσεις της χώρας είναι μεγάλες και η διαχείριση τους δύσκολη. Προσωπική μου άποψη, η επαναφορά της λίστας για την Ευρωβουλή, για να μην ξαναγίνουμε πρωτοσέλιδα στον Διεθνή Τύπο.

 

Τα γεγονότα, τα γεγονότα, θα δείξουν τον νικητή των εκλογών. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

«Τα γεγονότα, τα γεγονότα αγαπητέ μου», είναι μια φράση που αποδίδεται στον Μακ Μίλαν, πολιτικό που διετέλεσε και Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το τι φοβάται στις εκλογές.

Στην εποχή μας τα έκτακτα γεγονότα είναι πλέον  ρουτίνα. Ποιος περίμενε τον καταστροφικό σεισμό στην Τουρκία, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές.

Ποιος περίμενε να «σκάσουν» οι ειδήσεις όπως υποκλοπές, πλειστηριασμοί, κόκκινα δάνεια, ακρίβεια, διάφορα καλάθια νοικοκυριού και όλα αυτά σε λιγότερο από έναν χρόνο πριν από τη λήξη της συνταγματικής θητείας της κυβέρνησης.

Τα προεκλογικά αφηγήματα των κομμάτων, αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Μέρα με τη μέρα. Και σίγουρα θα έχουμε και άλλες "φρέσκες" ειδήσεις που θα κυριαρχήσουν την προεκλογική περίοδο που ξεκίνησε πριν ακόμη γίνουν οι τελικές ανακοινώσεις για την ημερομηνία. Κανείς δεν ξέρει ποια και πόσα ακόμη γεγονότα θα δουν το φως της δημοσιότητας, πιθανόν και άκρως απρόβλεπτα γεγονότα, που θα δράσουν ως καταλύτης, στο αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών, διαψεύδοντας τις δημοσκοπικές προβλέψεις και σταθερές, των προηγούμενων τεσσάρων ετών.

Σε μια κοινωνία που κινδυνεύει να αποφορτιστεί εντελώς, λόγω των πολλαπλών κρίσεων, με διχαστικά και συνάμα απειλητικά φαινόμενα, τα γεγονότα θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο, την τελευταία στιγμή της ψήφου, τροφοδοτώντας με πολιτική μισαλλοδοξία πολιτικούς και πολίτες.

Το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, που ψηφίστηκε από την σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, όταν ήταν κυβέρνηση, δίνει πολλές ευκαιρίες για μια προεκλογική περίοδο με «κραυγές» ανατριχίλας από κάποια νέα στελέχη των κομματικών ψηφοδελτίων, που έτσι πιστεύουν ότι θα ξεχωρίσουν.

Ύβρεις, αντεγκλήσεις, φωνασκίες και βρώμικα παιχνίδια μέσα από τα social media.

Ακούμε για επαναφορά της δημοκρατίας, με τον ήρεμο ή τον άγριο τρόπο. Διαβάζουμε για απειλές και καταδίκες των διεφθαρμένων πολιτικών και βλέπουμε ομιλίες, για εξέγερση που δεν θα είναι αναίμακτη ή για να κλείσουμε τις τηλεοράσεις γιατί θα φέρουν μεγάλη καταστροφή.

Και είμαστε ακόμη τρεις μήνες πριν από τις εκλογές. Φανταστείτε τι θα γίνει τις τελευταίες ημέρες, πριν στηθούν οι κάλπες, ή όταν έρθει η ώρα και μετρηθούν οι ψήφοι κι αν θα γίνει το αποτέλεσμα αποδεκτό.

Μπορεί μέσα στα τέσσερα χρόνια να έχουν συμβεί γεγονότα πρωτόγνωρα, αλλά να ωχριούν μπροστά στα γεγονότα που πιθανόν να συμβούν. Σε μια έντονη προεκλογική περίοδο, όπως αυτή που διάγουμε, αναμένονται πολλά και ενδιαφέροντα γεγονότα που θα επηρεάσουν το εκλογική αποτέλεσμα.

«Από το ποτήρι μέχρι τα χείλη πολλά γίνονται» σύμφωνα με μια αρχαία παροιμία από περιστατικό με δούλο του αργοναύτη Ανταίου. Πολλά απρόοπτα μπορεί να συμβούν μέχρι να τελειώσει κάτι. Οψόμεθα.

 

Αυτοδιοικητικές εκλογές. Τροφή για σκέψη. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, τον Οκτώβριο, θα προσπαθήσουμε να ιεραρχήσουμε, να διακρίνουμε, τα κριτήρια επιλογής ψήφου για την εκλογή των νέων αυτοδιοικητικών αρχόντων, πενταετούς θητείας και με βάση το νέο εκλογικό σύστημα, της ενισχυμένης αναλογικής και την εκλογή τους από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό 43%.

Κι ας ξεκινήσουμε την αξιολόγηση των κριτηρίων, από το κατά πολλούς, περισσότερο δυνατό κριτήριο της κομματικής επιλογής. Το γνωστό μας κριτήριο του «χρίσματος», γύρω από το οποίο κάποτε «σφάζονταν» ποιος θα το πάρει. Σήμερα δίνεται μόνο σε δυο-τρεις περιπτώσεις μεγάλων Δήμων ενώ σε πολλές εκλογικές περιφέρειες, αποτελεί «ασήκωτο βαρίδι».

Στις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές, αν συνεχιστεί ο σημερινός πολιτικά ασταθής και κατακερματισμένος συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων και η αποϊδεολογικοποίηση των λεγομένων "απολιτίκ" ψηφοφόρων, ακόμα και η κατά περίπτωση κομματική «στήριξη», πιθανόν να έχει αρνητικό πρόσημο.

Το άλλοτε αποτελεσματικό κριτήριο της επανεκλογής αυτοδιοικητικών αρχόντων, βάσει της αποτελεσματικότητας και συνέπειας προεκλογικών υποσχέσεων και έργων, δεν είναι ισχυρό κριτήριο και για λόγους διετούς αποχής έργων, λόγω πανδημίας αλλά και της μείωσης των εσόδων από την κεντρική διοίκηση. Μοναδική σανίδα σωτηρίας τα έργα «βιτρίνας» και οι έκτακτες προσλήψεις, ένα χρόνο πριν από τις εκλογές.

Σε πολλές περιοχές η εμπιστοσύνη των πολιτών σε όσους κατέχουν την εξουσία είναι στο ναδίρ και η επανεκλογή θα είναι μια δύσκολη εξίσωση με πολλούς αγνώστους.

Τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών, που προηγούνται των αυτοδιοικητικών, είναι μια πραγματική «σπαζοκεφαλιά», για τον τρόπο επηρεασμού της εκλογής τοπικών αρχόντων, με κυριότερο άγνωστο την αποχή από τις κάλπες. Είναι οι πρώτες αυτοδιοικητικές εκλογές που δεν θα υπάρξει «μήνυμα» το βράδυ των αποτελεσμάτων στην όποια κυβέρνηση υπάρχει. Αποστολή "μηνύματος" θα υπάρξει μόνο την πρώτη Κυριακή των εθνικών εκλογών.

Για πολλούς φαίνεται ελκυστικό το πρόταγμα «ανεξάρτητος υποψήφιος», αλλά δυστυχώς έχει αποδειχθεί, ότι δεν αρκεί για την εκλογή.

Το κριτήριο της προσωπικότητας και του κύρους του υποψηφίου, σε συνδυασμό με την ομάδα των συμβούλων, το μελετημένο πρόγραμμα και το προεκλογικό αφήγημα, είναι τα πιο σημαντικά κριτήρια, που απαιτούν να γνωρίζουν οι πολίτες, για να δώσουν την ψήφο τους..

Ο ιδανικός αυτοδιοικητικό συνδυασμός πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη, να έχει όραμα και να βρίσκεται πάντα δίπλα στον πολίτη.

Στις παλαιότερες εποχές, η ανάδειξη των αυτοδιοικητικών αρχόντων, προέκυπτε από την κεντρική πολιτική σκηνή, σήμερα ο μηχανισμός αυτό πέρασε στα χέρια των ψηφοφόρων. Χρειάζεται έγκαιρη και σωστή προετοιμασία, ακολουθώντας της επιταγές του καιρού μας και τις συμβουλές των ειδικών της επικοινωνίας.

Αυτοδυναμία, συμπλήρωμα, ή προοδευτική συμμαχία; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Το κλασικό τρίπτυχο της εκλογικής επιτυχίας για ένα πολιτικό πρόσωπο, είναι να έχει μια χαρισματική υποψηφιότητα, ισχυρή πολιτική και οικονομική στήριξη και ένα λαμπερό χαμόγελο, δίκην, μοντέλου οδοντόκρεμας. Το μόνο το οποίο θα προσέθετα είναι να έχει και τύχη. Γιατί χωρίς τύχη, τα πάντα ακυρώνονται. Τα ίδια ισχύουν και για ένα πολιτικό κόμμα.

Ζούμε σε μια εποχή πολλών και μεγάλων κρίσεων και σοβαρών απειλών, διεθνών και εθνικών. Ζούμε στην εποχή των αναγκών, για ασφάλεια και επιβίωση από την ενεργειακή κρίση, την ακρίβεια, μέχρι και την ανασφάλεια από την επιθετικότητα της γείτονος χώρας.

Προς το παρόν, η κοινωνία μας στέκεται όρθια και η οικονομία μας, παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις δυσμενείς διεθνείς εξελίξεις, παραμένει σταθερά δίπλα στις δοκιμαζόμενες οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες, χάρη στις παροχές, τα επιδόματα και τις άλλες οικονομικές διευκολύνσεις που δίνονται από τους έχοντες την εξουσία. Σύμφωνα με τις δηλώσεις ξένων ηγετών, η χώρα μας συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες, με την μεγαλύτερη οικονομική στήριξη, τα τελευταία χρόνια των κρίσεων, της επιδημίας και της ενεργειακής κρίσης, στους πολίτες της.

Απομένουν μόνο δύο με τρεις μήνες για να στηθούν οι κάλπες των εθνικών εκλογών.

Τα διλήμματα των πρωταγωνιστών μονομάχων, έχουν ήδη τεθεί. Ανανέωση της εμπιστοσύνης, κυβερνησιμότητα, σταθερότητα και ανάπτυξη από το κυβερνών κόμμα, εν ονόματι του έργου του και δημοκρατία ή εκτροπή από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης λόγω των παρακολουθήσεων. Συνθήματα και διλήμματα που έχουν έντονα  προσωποποιηθεί, με ακραία πόλωση, τοξικότητα, καταστροφολογία, κίνδυνο κατάλυσης δημοκρατίας, επιστροφή στο "αμαρτωλό" παρελθόν, διχασμός και ασυνεννοησία.

Σύμφωνα με τα δημοσκοπικά ευρήματα οι πολίτες ενδιαφέρονται περισσότερο για τα απλά, καθημερινά πράγματα και τα ορίζουν με σαφήνεια. Απαιτούν καθαρές απαντήσεις για τον τρόπο επιβίωσης τους, από την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση, την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας και τα  έντονα προβλήματα κλιματικής αλλαγής, προβλήματα που συγκλονίζουν συθέμελα την κοινωνία.

Δεν ενδιαφέρονται, στην πλειοψηφία τους, για την αυτοδυναμία το ενός ή για την προοδευτική διακυβέρνηση του άλλου. Αυτό απαντάνε οι πολίτες, στις δημοσκοπήσεις.

Απορρίπτουν την τυφλή πόλωση, τις κοκορομαχίες και τις εκάστοτε εργαλειοποιήσεις των κομμάτων με θέματα δικαιοσύνης,  πατριωτισμού, το καλάθι του νοικοκυριού, και για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, της πρώτης κατοικίας.

Ο ρεαλισμός των επιδομάτων και ο λαϊκισμός των άκρατων υποσχέσεων, αναμένεται να κυριαρχήσουν πιο έντονα στην προεκλογική περίοδο, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε νέα αδιέξοδα και εκλογικά και οικονομικά.

Μέσα σε αυτό το εκλογικό σκηνικό, οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο, αν οι επιλογές τους δεν είναι σαφείς και ξεκάθαρες.

Αυτοδυναμία, συμπλήρωμα, ή προοδευτική συμμαχία; Οψόμεθα!