Ήρθε η ώρα για νέα πρόσωπα στη Βουλή και στην Αυτοδιοίκηση. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

 Καλή φώτιση να έχουμε στην επιλογή των προσώπων που θα κοσμήσουν τα ψηφοδέλτια πολιτικών κομμάτων και αυτοδιοικητικών παρατάξεων, στις εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στον χρόνο που διανύουμε.

Το κυριότερο κριτήριο στην επιλογή των προσώπων από τους πολίτες είναι η αναγνωρισιμότητα ενώ μικρότερη σημασία έχουν η ικανότητα του υποψηφίου και η προσωπικότητα του.

Μια από τις παθογένειες του εκλογικού σώματος είναι να ψηφίζονται «νούμερα», υποψήφιοι που έχουν την ικανότητα να φέρνουν «νούμερα» τηλεθέασης σε τηλεοπτικά προγράμματα. Οι έχοντες την ευθύνη κλεισίματος προσώπων σε ένα πάνελ τους προτιμούν, γιατί ξέρουν ότι με τις φωνασκίες και τις ύβρεις τους, θα καθηλώσουν το τηλεοπτικό κοινό στους καναπέδες. Και θα δώσουν υψηλά νούμερα τηλεθέασης!

Ανάμεσα σε όλα τα κριτήρια επιλογής, «σταυρώματος» ενός υποψήφιου,  τα πλέον δυνατά «όπλα» ψηφοθηρίας είναι, ένα γνωστό οικογενειακό όνομα ή ακόμη και κάποιο έργο που μπορεί να έχει αφήσει κάποιος από το γενεαλογικό του δέντρο, με τα πλούσια πολιτικά φυλλώματα, που για κάποιους «αδιευκρίνιστους» λόγους ο ψηφοφόρος πρέπει να πιστέψει πως ο επίγονος του, είναι ικανός συνεχιστής.

Φυσικά υπάρχουν περιπτώσεις που κληρονόμοι μεγάλων ονομάτων μεγαλούργησαν προς δόξα των προγόνων τους, αλλά είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Δυστυχώς, η οικογενειοκρατία και ο νεποτισμός αποτελούν ένα από τα ισχυρότερα συμπτώματα της γενικότερης νόσου του πολιτικού μας συστήματος αν και αρκετές φορές έχουν συνδεθεί με φαινόμενα διαφθοράς στην πολιτική. Σε όλες τις περιπτώσεις ένα «βαρύ» οικογενειακό όνομα ανοίγει τον πολιτικό δρόμο πιο εύκολα στον κληρονόμο, αλλά για κάποιους στη συνέχεια αποδεικνύεται "βαρίδι"!

Μια ακόμη περίπτωση τρόπου επιλογής των πολιτικών, από τους πολίτες, είναι η αναγκαστική συμμετοχή υποψηφίων πολιτικών, του κομματικού σωλήνα, υποψήφιοι με κομματικές ρίζες μακρόβιες, στα ψηφοδέλτια.

Όμως τα πράγματα,τα τελευταία χρόνια, φαίνεται ότι έχουν αλλάξει.

Οι ψηφοφόροι σε μεγάλη πλειοψηφία, έχουν την ωριμότητα να κρίνουν τον ταγό τους όχι από τις γνωριμίες, τα τηλεοπτικά παράθυρα, τα κλειστά κομματικά κλαμπ και τα φυτώρια «γόνων» και «επιγόνων». Αδιαφορεί ο σημερινός ψηφοφόρος στις εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές για τη "χρυσόσκονη" του υποψήφιου. Ζητά απεγνωσμένα να εμπιστευτεί τον υποψήφιο που θα έχει το όραμα, τις γνώσεις και τις ικανότητες να τον βγάλει από το τέλμα που βιώνει καθημερινά.

Χόρτασε από λόγια και υποσχέσεις. Ισχύει για την επιλογή κάθε υποψήφιου η γνωστή ρήση. πέραν από άλλους παράγοντες, "άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια". Η αποτελεσματικότητα και η συνέπεια λόγων και έργων.

Ο υποψήφιος πολιτικός που θέλει να κερδίσει την προτίμηση των πολιτών, θα πρέπει να προβάλει εκτός από το προσωπικό και πολιτικό του προφίλ και το «ενεργειακό» προφίλ του.

Για ποιους λόγους να προτιμηθεί από τους ψηφοφόρους. Τι ακριβώς θα πρέπει να περιμένουν οι πολίτες αν εκλεγεί. Το ενεργειακό προφίλ είναι ένας νέος όρος, ένα νέο κριτήριο επιλογής ενός πολιτικού προσώπου, μετά από προσωπική μου πολυετή εμπειρία και παρατήρηση, του τρόπου επιλογής των πολιτών! Σε επόμενο άρθρο μου θα δώσω παραδείγματα τρόπου χρήσης του ενεργειακού προφίλ ενός υποψηφίου για την Ευρωβουλή, Βουλή και Αυτοδιοίκηση.

Όσο για τους «γυρολόγους» των πολιτικών κομμάτων, θα πρέπει σε αυτές τις εκλογές να πάρουν μια και καλή, την τελική απάντηση, από τους πολίτες. Τέρμα στις «κωλοτούμπες» για λόγους πολιτικής επιβίωσης. Οι πόρτες κλείνουν γι αυτούς.

Ήρθε η ώρα για νέα πρόσωπα στη Βουλή και στην Αυτοδιοίκηση.

Στο χέρι μας είναι !

 

Όλοι Μαζί και την νέα χρονιά, για την Ελλάδα μας! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

Καλή  χρονιά ,αλλά με όλα τα θέματα, εσωτερικά και εξωτερικά ανοιχτά. Από ημερομηνία εκλογών, εξέλιξη πανδημίας, ακρίβεια, και εθνικά θέματα. Ιδιαίτερα στα εθνικά θέματα, ποιος θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του Κυριάκου, έχοντας απέναντι του τον «άρπαγα» γείτονα να ορέγεται ένα θερμό επεισόδιο, αδιαφορώντας για την επόμενη μέρα; Ποιος θα πατήσει πρώτος τη σκανδάλη, και θα πέσει στην παγίδα της έκθεσης στον διεθνή παράγοντα, αλλά και σε μια σύρραξη, με άγνωστα αποτελέσματα;

 

Ο γείτονας με ανοιχτά πολεμικά θέματα και σε άλλες περιοχές, δεν τον ανησυχεί ιδιαίτερα για την έκβαση της μάχης. Αν κερδίσει, θα ανέβουν τα ποσοστά δημοφιλίας στο εσωτερικό του και θα μας σύρει στη Χάγη, για διαπραγματεύσεις στις οποίες θα φέρει όλα τα θέματα – διεκδικήσεις που κατά καιρούς επιδιώκει. Αν χάσει, που θα χάσει, θα βρει τρόπο να τα «μπαλώσει» και θα επιτεθεί σε έναν από τους πολλούς στόχους που εποφθαλμιά. Κάποιο νησί μας θα την πληρώσει τη νύφη, της ήττας.

 

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, για την κυβέρνηση, που άλλοτε προβάλλει τα δώδεκα μίλια και άλλοτε τα έξι. Ούτε λάστιχο να ήταν. Στόχος να αποφύγουμε την στρατιωτική εμπλοκή, να ενεργοποιήσουμε τον διεθνή παράγοντα, που φαίνεται να κωφεύει, για τους δικούς του λόγους και να προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο, παίζοντας «κατενάτσιο» στις προκλήσεις του αδηφάγου γείτονα. Άλλωστε είμαστε και σε προεκλογική περίοδο.

 

Ένα σύστημα πολιτικής στρατηγικής, που δεν έχει πολλά περιθώρια χρόνου όπως το «κατενάτσιο» στο ποδόσφαιρο, που έχει όριο λήξης το ενενήντα. Αν ένα από τα πλοία υπερβεί τα εσκαμμένα των κόκκινων γραμμών, θα πατήσουμε το κουμπί ή θα βρούμε δικαιολογίες που δεν θα πείθουν κανέναν, απλά θα έχει αποφευχθεί μια στρατιωτική σύρραξη και θα συνεχίζουμε τις διπλωματικές πιέσεις.

 

Χρειάζεται σύνεση, ψυχραιμία και συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων. Δεν χωράνε διχογνωμίες, διχασμοί και διαιρέσεις σε πατριώτες και μη. Αν αναγκαστούμε να πατήσουμε το κουμπί, παρά τις προθέσεις μας, θα πρέπει να το πατήσουμε όλοι μαζί, πολιτικά κόμματα και λαός. Διαφορετικά, θα μιλάμε και θα διαβάζουμε για ένα νέο «ιστορικά ατυχή πόλεμο», μετρώντας αμέτρητες καταστροφές, πιθανή απώλεια εδαφών και  χιλιάδων Ελλήνων πολιτών.

 

Πολλές φορές, σε δύσκολες αποφάσεις, οι κυβερνήσεις αφουγκράζονται δημοσκοπήσεις ή ακόμη και αναρτήσεις της κοινής γνώμης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως, κυβερνήτης δεν είναι ούτε το twitter ούτε το Facebook. Κυβερνήτης είναι ένας εκλεγμένος ηγέτης, που θα πάρει τις αποφάσεις μελετώντας τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας απέναντι στον φωνακλά Ερντογάν. Με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και σύνεση, «διαβάζοντας» πολύ καλά τις στρατιωτικές  δεξιότητες του αντιπάλου και καταστρώνοντας στρατηγική νίκης, αν υπάρξει ανάγκη.

 

Φυσικά, ο πατριωτισμός της κοινής γνώμης είναι το «καύσιμο», η ύλη που απαιτείται για την αποτελεσματικότητα κάθε πολεμικού εγχειρήματος. Αρκεί, και στην κοινωνία να επικρατούν οι λογικές φωνές και όχι οι φωνές των πολεμοκάπηλων. Οι ένδοξες σελίδες του πολεμικού πρόσφατου παρελθόντος μας, γράφτηκαν πάντα με το μελάνι της ενότητας.

Αντίθετα οι μαύρες σελίδες είχαν τη σφραγίδα της διχόνοιας και της «άτσαλης» πολεμικής προπαρασκευής.

Σύγκρουση ή συμβιβασμός; Ούτε ψύλλος στο κόρφο του, σε όποιον πέφτει αυτό το δίλημμα. Οι υπερφωταγωγημένες ειδήσεις των Μέσων ενημέρωσης, με τον φακό του  άκρατου πατριωτισμού, σβήνουν πολύ γρήγορα όταν έρχονται απέναντι στην ανάγνωση της πραγματικότητας. Στην τύχη μας είναι να έχουμε γείτονα έναν σουλτάνο, έναν αυτοκράτορα που θέλει να γίνει κατακτητής ως άλλος Μεγάλος Τζεκίνγκ Χαν, ρυθμιστής στην παγκόσμια σκακιέρα, χωρίς όμως ίχνος ηθικής. Όσο μας αφορά πλανάται πλάνην οικτράν.

Αρκεί να είμαστε όλοι Μαζί στην νέα χρονιά, ανεξάρτητα από την διαφαινόμενη προεκλογική ένταση! Μιλάμε για την  ακεραιότητα της Ελλάδας μας!

 

Η “τσαλακωμένη” εικόνα ενός πολιτικού προσώπου, "ισιώνει"; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

Πολιτική και σκάνδαλα. Σεξ και πολιτική. Χρήμα και πολιτική .Πολιτικά σκάνδαλα, κάθε είδους, "σφραγισμένα" σε συρτάρια. Λέξεις συχνά συνυφασμένες στα εξώφυλλα εφημερίδων, περιοδικών και στους τίτλους των ειδήσεων στα ηλεκτρονικά μέσα. Έκτακτες ειδήσεις στο διαδίκτυο. Τι μπορεί να πάει «στραβά» στην καθημερινότητα ενός πολιτικού; Τα πάντα.

Από απροσεξία, από αμέλεια, από υπέρμετρο εγωισμό, από ατυχία, από, από,  από...

Από εκατοντάδες αιτίες. Την κάθε είδους αποκάλυψη ακολουθεί ο πανικός και τις περισσότερες φορές η παραίτηση ή η περιθωριοποίηση στα αζήτητα της πολιτικής σκηνής. Η πολιτική ειλικρίνεια και το θάρρος ανάληψης της ευθύνης σπανίζουν. Πάντα ακολουθούν ,σιωπή και μισές αλήθειες!

Οι απειλές για την εικόνα ενός δημόσιου προσώπου προέρχονται από διάφορα μέτωπα, λασπολογία, ανταγωνισμός ή ακόμα και κάποιος λανθασμένος χειρισμός από την πλευρά του, με αποτέλεσμα να πιαστεί με τη "γίδα" στην πλάτη!.
Μια κρίση αρνητικής δημοσιότητας, μια «στραβή στη βάρδια», όπως ελέχθη, μπορεί να βλάψει την εικόνα του πολιτικού και να δώσει προβάδισμα στους ανταγωνιστές του, αμηχανία στους υποστηρικτές του και να προκαλέσει το λεγόμενο «boomerang  effect», επηρεάζοντας ακόμη και τους ουδέτερους ψηφοφόρους.

Ανεξάρτητα από το τέλος της κάθε κρίσης, πανδημία, πλημμύρες, φωτιές, σεισμοί, ροζ και οικονομικά σκάνδαλα, η πρόληψη και η άμεση αντίδραση του δημόσιου προσώπου μπορεί να αποβεί ακόμα και θετική για την εικόνα του. Οι κρίσεις απαιτούν συντονισμό και γρήγορα αντανακλαστικά.
Στις μέρες μας, οι κρίσεις αποτελούν περισσότερο μια πραγματικότητα παρά μια κακή είδηση  ή μια στραβή στη βάρδια.

Αυτό θα πρέπει κάθε δημόσιο πρόσωπο να το ακολουθεί, και να συνειδητοποιήσει ότι με κατάλληλο σχεδιασμό, είναι δυνατόν να μετατρέψει την αρνητική πλευρά της κρίσης, σε θετική. Μια κρίση είναι ένας «κίνδυνος» και μια «ευκαιρία» που πρέπει να συνειδητοποιηθεί από κάθε πολιτικό για να διαφυλάξει την πολιτική του πορεία, από τα διάφορα «πλήγματα» που μπορεί να "τσαλακώσουν" την εικόνα του. Μπορεί να "σιδερώσει" την εικόνα του μετά και από την μεγαλύτερη κρίση! Να την "ισιώσει"!

Η συνήθης αμέλεια των πολιτικών, να βάλουν στο κάδρο της πολιτικής τους πορείας και την πιθανότητα να «σκάσει» πρόβλημα, τους βρίσκει παντελώς απροετοίμαστους.
Πώς να διαχειριστούν το πρόβλημα, την αρνητική δημοσιότητα, πως θα ξεφύγουν από τον κίνδυνο. Πελαγοδρομούν ανάμεσα στις προτεινόμενες συμβουλές από φίλους, γνωστούς δικηγόρους και γενικά ερασιτέχνες της επικοινωνίας.

Τις περισσότερες φορές τα κάνουν χειρότερα λόγω κακού χειρισμού.

Από την αρχή που ο πολιτικός αναλαμβάνει ένα δημόσιο αξίωμα θα έπρεπε να γνωρίζει τα πιθανά είδη κρίσεων, που μπορεί να τον πλήξουν. Και θα έπρεπε να είναι έτοιμος να χαράξει την προσωπική επικοινωνιακή του στρατηγική. Να γνωρίζει, ποια κοινά και με ποια μηνύματα θα πρέπει πρώτα να ενημερωθούν και ποιοι, από την ομάδα του θα αναλάβουν το δύσκολο έργο της επικοινωνίας και με ποια στρατηγική, αμυντική ή επιθετική, εμποδίζοντας μια άσχημη κατάσταση να γίνει χειρότερη.
Στη συνέχεια ακολουθεί ο δρόμος προς την αποκατάσταση της εικόνας του, ακολουθώντας τις συμβουλές «μπαρουτοκαπνισμένων» σε διαχείριση κρίσεων, συμβούλους επικοινωνίας.

Η στρατηγική στη διαμόρφωση των ψηφοδελτίων. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Τα ψέματα τελείωσαν. Οι κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις από το καλοκαίρι, ότι δεν επίκεινται πρόωρες εκλογές έδωσαν τέλος στις διαδικασίες όλων των κομμάτων, να συγκρατήσουν ψηφοδέλτια για να κερδίσουν τους πολίτες. Φτάσαμε στην αρχή του νέου χρόνου και εκλογές θα έχουμε σε λίγους μήνες. Με δεδομένο το γεγονός ότι η εκλογική μάχη θα δοθεί στο χώρο του κέντρου, ξεκίνησαν οι πρώτες αναζητήσεις κεντρώων στελεχών που έχουν τη δυνατότητα να διευρύνουν την επιρροή τους σε μεγάλες ομάδες ψηφοφόρων. Να στελεχώσουν ψηφοδέλτια.

 

Το κόμμα του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, ο σταθερός τρίτος πόλος του πολιτικού σκηνικού και μελλοντικός συνδιαμορφωτής των εξελίξεων, δέχεται τις μεγαλύτερες πιέσεις από τα δύο κόμματα εξουσίας, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.

 

Τα σημαντικά κεντρώα στελέχη για τα ψηφοδέλτια είναι στο στόχαστρο των δύο μεγάλων κομμάτων. Ακόμη τα κομματικά επιτελεία όλων των κομμάτων, έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα ανανέωσης των ψηφοδελτίων με νέα πρόσωπα που θα φέρουν νέους ψηφοφόρους και θα συγκρατήσουν όσους αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων. Βέβαια, ο βασικός κορμός κάθε κόμματος παραμένει αταλάντευτα ο ίδιος και πάντα μέσα στις στενές κομματικές γραμμές. Αναπαλαίωση!

Τα λεγόμενα εξωκομματικά στελέχη στελεχώνουν κατά κύριο λόγο τα ψηφοδέλτια Επικρατείας λόγω ευρύτερης αναγνώρισης του πολιτικού, οικονομικού, επιχειρηματικού, κοινωνικού και πολιτιστικού έργου τους. Ποδοσφαιριστές  τραγουδιστές, δημοσιογράφοι δεν προτιμούνται στα Επικρατείας.

Από τα γνωστά σε όλους μας μητρώα στελεχών και από τις λίστες εγγραφής νέων μελών, λίγα πράγματα να περιμένουμε. Το «άνοιγμα» σε νέα πρόσωπα στα ψηφοδέλτια, είναι επικίνδυνο λόγω αντιστάσεων και αγκυλώσεων, των ήδη υπαρχόντων κομματικών στελεχών. Πέφτει άγριο «ψαλίδισμα» ακόμη και στις επιλογές της ηγεσίας του κόμματος.

Αναταράξεις και αντιδράσεις προκαλούν προβλήματα λίγο πριν την έναρξη της εκλογικής μάχης. Η προσέλκυση νέων ανθρώπων που επιθυμούν να ασχοληθούν με το σπορ της πολιτικής μετατίθεται για μετά τις εκλογές και λίγο πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Εκεί τα πράγματα είναι πιο εύκολα για νέα πρόσωπα που θα στελεχώσουν αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια.

Όσον αφορά το ηλικιακό πλαφόν, δεν φαίνεται να αλλάζει κάτι μια και οι παλαιότεροι αρνούνται να «συνταξιοδοτηθούν» όσο οι πολίτες τους ψηφίζουν. Το σύνθημα «τόπο στα νιάτα» είναι για άλλες κατηγορίες επαγγελμάτων.

Από τη στήλη Καλά Χριστούγεννα, καλές γιορτές, με υγεία, αγάπη και αλληλεγγύη!

 

Ποιος είπε… Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος

Ποιος είπε ότι η πολιτική περιορίζεται μόνο σε δείκτες, ελλείμματα, πλεονάσματα, χρέη;

Υπάρχει και ο παράγοντας άνθρωπος.

 

Ποιος είπε ότι το θέμα των υποκλοπών θα παραμείνει «ζωντανό» μέχρι τις εκλογές;

Λίγες ώρες μετά τη σύγκρουση των αρχηγών στο κοινοβούλιο έγινε στροφή στον ευρωπαϊκό χώρο και στα γεγονότα του ευρωκοινοβουλίου.

Άλλαξε άρδην η πολιτική ατζέντα.

 

Ποιος είπε ότι θα μας χαρίζουν λεφτά εσαεί, χωρίς όρους, προϋποθέσεις, ελέγχους και ρήτρες; Απλά δεν θα ξανακούσουμε τη λέξη «μνημόνιο». Θα αντικατασταθεί με νέα λέξη της παγκοσμιοοιημένης οικονομίας. Αναμείνατε!

 

Ποιος είπε ότι θα καταργηθούν τα προσφερόμενα από το κυβερνών κόμμα, «καλάθια» πάσης φύσεως, με τον νέο χρόνο; Ίσως αντικατασταθούν με «τσουβάλια» επιδομάτων λόγω προεκλογικής περιόδου.

 

Ποιος είπε ότι την πολιτική ατζέντα μιας χώρας την καθορίζουν οι κυβερνήσεις ή οι αξιωματικές αντιπολιτεύσεις; Τις περισσότερες φορές καθορίζεται από πολιτικές προσωπικότητες εκτός των εθνικών συνόρων. Ο ξένος παράγοντας που λέμε. Να το έχουμε στα υπόψη λόγω επικείμενων εκλογών.

 

Ποιος είπε ότι αρκούν οι «φίλοι» που έχουμε στα social media, να εκλεγεί ένας υποψήφιος στις εκλογές. Η προσωπική επαφή του υποψήφιου με τον ψηφοφόρο φέρνει τη νίκη στις εκλογές.

 

Ποιος είπε ότι ο λαός θέλει "άρτο και θεάματα" και ξεχνάει τα πάντα; Και επιδόματα έχουμε και Μουντιάλ που άλλοτε θα μας γέμιζαν χαρά, σήμερα σύμφωνα με τις έρευνες, τα βλέπουμε όλα μαύρα, απαισιόδοξα. Η κάθε είδους κρίση, άλλαξε την συμπεριφορά μας. Δεν υπάρχει ελπίδα για το αύριο.

 

Ποιος είπε ότι οι πολιτικοί μας «διάβασαν» σωστά την τελευταία απογραφή; Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κατανομή των εδρών ανά νομό. Η επαρχία ερήμωσε, το δημογραφικό είναι κινούμενη βόμβα, για τις συντάξεις και την εθνική ασφάλεια. Και αυτοί εκεί για τις έδρες...

 

Ποιος είπε ότι η συνεργασία πολιτικών κομμάτων είναι καλύτερη από την αυτοδυναμία;

Όσοι το υποστηρίζουν, εξαπατούν τους πολίτες με την ιδέα των συμμαχιών, λόγω της δικής τους αδυναμία να κερδίσουν την πλειοψηφία. Οι πολίτες γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασίας. Το απέδειξαν και τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών με την απλή αναλογική. Πλήρης ασυμφωνία των παρατάξεων ακόμη και για τα απλά καθημερινά έργα και αποφάσεις  των δήμων.

 

Ποιος είπε ότι όσοι υποψήφιοι "πιάνουν" στασίδι στα πρωινάδικα των τηλεοράσεων έχουν περισσότερες πιθανότητες εκλογής, καλά θα κάνει να δει τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών. Η ταύτιση με τα συστημικά μέσα δεν φέρνει ούτε συμπάθειες ούτε ψήφους.

Τα πιο θεαματικά αυτογκόλ, δεν θα τα δείτε στο Μουντιάλ, αλλά στην πολιτική. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μια αποστροφή από μια ομιλία, ένα επικοινωνιακό φάλτσο, μια παρελκυστική δήλωση, ένα μη αναμενόμενο, χάριν αστειότητας αυτογκόλ, μια ατυχής αναφορά, μπορούν να ανάψουν φωτιές πολιτικής αντιπαράθεσης και ειδικά τώρα με τη έντονη χρήση των social media, ένα «τοξικό» τιτίβισμα μπορεί να φέρει ακόμη και διαγραφή πολιτικού στελέχους. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν πολιτικό αρχηγό, να αντιστρέψει την ατζέντα που επιθυμεί να επιβάλει. Να μαζέψει τα "ασυμμάζευτα".

Στις εκλογικές αποδόσεις των επικοινωνιακών εντυπώσεων, στο ρεσάλτο της διαφοροποίησης κάθε πολιτικού προσώπου,, από υπερβολική σιγουριά ή από άγνοια, ή συζήτηση μετακινείται σε άλλα επίπεδα με κυριότερο αυτό της εσωτερικής αντιπαλότητας η και εσωστρέφειας  του ενός ή του άλλου κόμματος. Αυτά συμβαίνουν όταν το πολιτικό προσωπικό μπερδεύει την ουσία της πολιτικής από την επικοινωνία. Αρκεί ένα λεκτικό ατόπημα, μια γκάφα, ένα φάλτσο, μια λάθος φωτογραφία, να δημιουργηθούν άσχημες εντυπώσεις, που δύσκολα διαγράφονται και πιο δύσκολα ξεχνιούνται. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις αστοχίες της καθημερινότητας και στα επικοινωνιακά φάουλ. Δύσκολα ανασκευάζονται και τις περισσότερες φορές οδηγούν σε χειρότερο αποτέλεσμα. Ειδικά όταν οι ατυχείς στιγμές έχουν καταγραφεί σε ηλεκτρονικά μέσα.

Μπήκαμε σε μια μεγάλης διάρκειας προεκλογική περίοδο, και όσο πλησιάζουμε στις κάλπες, όλες οι πολιτικές δυνάμεις καιροφυλακτούν να εκμεταλλευτούν τα λάθη, τις αστοχίες και τα φάλτσα των αντιπάλων τους. Πολλές φορές με τα γνωστά μας κομματικά τρολ, τα δημιουργούν για να κερδίσουν σε εντυπώσεις και σε δημοσκοπικά ευρήματα.

Φυσικά, είναι άλλο η στρατηγική της αρνητικής διαφήμισης, αυτή  δεν είναι αποτέλεσμα της στιγμής αλλά εντάσσεται στην γενικότερη ανάπτυξη της επικοινωνιακής στρατηγικής ενός κόμματος. Τα γνωστά σε όλους fake news ακόμη και για ψεύτικους θανάτους πολιτικών προσώπων η όσων δεν προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα της εποχής, είναι κατακριτέα και αντιστρέφουν το κλίμα στο μεγαλύτερο δυνατό κόστος γι αυτόν που τα επινόησε.

Τελικά τα περισσότερα θεαματικά αυτογκόλ, δεν μπαίνουν στο ποδόσφαιρο αλλά στην πολιτική. Οι πολιτικοί μας θα πρέπει να σκέφτονται πριν μιλήσουν, ιδιαίτερα στο πολύ επικίνδυνο τερέν των κοινωνικών δικτύων. Να ξέρουν τι λένε, πόσο βαρύ είναι αυτό που εκστομίζουν και τι σάλο πιθανόν να προκαλέσει. Διαφορετικά να περιμένουν την πληρωμή. Από πειθαρχικές κυρώσεις μέχρι και διαγραφή από το κόμμα τους και απόρριψη από τους ψηφοφόρους τους στην κάλπη. Η πολιτική  πόλωση που αναμένεται να κυριαρχήσει με την ανακοίνωση της ημερομηνίας των εκλογών, θα είναι το έναυσμα των νέων πιο θεαματικών αυτογκόλ, που έχουμε δει!

 

Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μπήκαμε για τα καλά σε μια μακρά προεκλογική περίοδο με άγνωστη την ημερομηνία των εκλογών. Μπορεί σε δύο μήνες, 4 μήνες ακόμη και 7 μήνες.

Είναι μια μεγάλη χρονικά προεκλογική περίοδος και σίγουρα θα βαρεθούμε να βλέπουμε καθημερινά να εμφανίζονται γραφήματα για την πορεία των κομμάτων και τις απαιτήσεις των πολιτών σε δημοσκοπήσεις, μαζί με τις προσωπικές απόψεις των δημοσκόπων, που δεν προέρχονται φυσικά, από δημοσκοπήσεις!

Ακολουθούν συγκριτικοί πίνακες, και προβλέψεις για την πρώτη θέση, τα σενάρια συνεργασιών και οι διαβεβαιώσεις ότι ο μεγάλος χρόνος της προεκλογικής περιόδου είναι ό,τι χειρότερο για την οικονομία, τις επιχειρήσεις, τη χώρα.

Οι παρουσιάσεις γίνονται από τους παρουσιαστές των τηλεοράσεων και ακολουθούν οι σχολιαστές, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι κομμάτων και διάφοροι παρατρεχάμενοι που ενώ η γνώμη τους είναι αδιάφορη, απλά τη λένε!

Απορίας άξιον είναι, η πάντα μόνιμη διαπίστωση ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν κερδίζει από τα ποσοστά που χάνει η κυβέρνηση λόγω της δυσαρέσκειας των πολιτών. Και αυτό γίνεται δείχνοντας ακόμη και μια μικρή δόση λύπησης, από τους παρουσιαστές.

Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως θα διαμορφωθεί το εκλογικό τοπίο στη διάρκεια του χειμώνα, λόγω της συνεχιζόμενης ακρίβειας στην αγορά και στην ενέργεια. Μπορεί να παραμείνουν όπως έχουν σήμερα τα ποσοστά των κομμάτων, μπορεί να μιλάμε και για εκλογές ντέρμπι με ανεξέλεγκτες εξελίξεις.

Πολλές φορές, απρόοπτα γεγονότα ανατρέπουν τις όποιες προβλέψεις και τον κάθε λεπτομερή σχεδιασμό. Αλλά ποιος μπορεί να ξεγράψει το απρόοπτο.

Κόμματα – κάστρα με τεράστια εκλογικά ποσοστά κατέρρευσαν με πάταγο και αλλά είχαν απρόσμενα ποσοστά ανόδου.

Ακόμη και στο φετινό Μουντιάλ, ισχυρές ποδοσφαιρικές ομάδες, λόγω αλαζονείας, επιπολαιότητας και αδιαφορίας, οδηγήθηκαν σε ταπεινωτικές ήττες από ομάδες που στο "στοίχημα" παίζονταν με μεγάλες αποδόσεις!

Είναι γνωστή η φράση του Χαρίλαου Τρικούπη όταν έχασε τη βουλευτική έδρα από έναν άσημο πολιτευτή ή φράση «Ανθ’ ημών Γουλιμής»!

Η κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα, οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τα λάθη της τελευταίας στιγμής ανατρέπουν προβλέψεις, εκτιμήσεις και γραφήματα δημοσκοπήσεων. Αυτά για το κυβερνών κόμμα, που έρχεται πρώτο στις δημοσκοπικές έρευνες. Δεν θα πρέπει να εφησυχάζει ακόμη κι όταν χάνει κάθε τόσο μόνο μισή μονάδα.

Όσο για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν καρπώνεται  από τη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση, θα πρέπει οι υπεύθυνοι να ξαναδούν την στρατηγική πάνω στην οποία κινούνται. Θέλουν τη θετική ψήφο η αρκούνται στη αρνητική για την Κυβέρνηση.

Η ανεύθυνη και μη εποικοδομητική κριτική, τα άσφαιρα πυρά, οι λεκτικοί μύδροι, οι αφορισμοί από στελέχη, οι ανούσιες παρεμβάσεις και το άνευρο αφήγημα τους, αφήνουν αδιάφορη την κοινωνία.

Οι συνταγές του παρελθόντος είναι ξεπερασμένες. Οι πολίτες θέλουν νέες προτάσεις, νέες ιδέες και επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους.

Απορρίπτουν διχαστικά διλήμματα, στείρους διαξιφισμούς και τεχνικές εντάσεις. Τα πολιτικά κόμματα, δεν θα πρέπει να επαναπαύονται στα δημοσκοπικά ποσοστά της "σήμερον". Μόνο στην κάλπη θα δούμε τα τελικά ποσοστά. Έχει ο καιρός γυρίσματα και πολλές ανηφοροκατηφόρες!

Άλλωστε, είναι γνωστό ότι στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό!

 

7 Συμβουλές για να αντιμετωπίσετε ένα σκάνδαλο! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

 

Σε μια κουταλιά νερό πνίγονται πολλές φορές διασημότητες της πολιτικής, της οικονομίας 

και του life style όταν τα ΜΜΕ παραδοσιακά και social προβούν σε αποκαλύψεις  για κάθε είδους σκάνδαλα, γκάφες, η χτυπήματα κάτω από τη μέση. 

Πανικός αντί ψυχραιμίας επικρατεί μόλις "σκάσει" ένα σκάνδαλο,  ανεξαρτήτως μεγέθους και είδους.

 

Πριν από μια δεκαετία, ένα άρθρο μου με τίτλο «Πώς να αντιμετωπίσετε ένα ροζ σκάνδαλο», είχε αρκετά μεγάλη απήχηση σε επιρρεπείς στην απιστία άνδρες και γυναίκες, 

από όλους τους χώρους της κοινωνίας. Ακόμη, ζητιέται από πολλούς για να διαβαστεί. Διαθέσιμο το άρθρο, σε όποιον το θέλει!

Φυσικά δεν είναι όλα τα σκάνδαλα ίδια. 

Μια  αποκάλυψη ερωτικής περιπέτειας ενός πολιτικού προσώπου, δεν συγκρίνεται με ένα οικονομικό σκάνδαλο όπως η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η σύλληψη με τη "γίδα" στην πλάτη και άλλα. Ιστορίες με ερωτικά και οικονομικά σκάνδαλα, έχουν «διακοσμήσει» 

τις σελίδες αρκετών μέσων, με γαργαλιστικές αφηγήσεις των πρωταγωνιστών.

 

Στην σύγχρονη εποχή μας, ένα σκάνδαλο είναι πολύ δύσκολο να αποφύγει  τα φώτα της δημοσιότητας.  Τα social media καιροφυλακτούν να κάνουν την "τρίχα τριχιά," και  σαν πανίσχυροι αναμεταδότες ,να πολλαπλασιάσουν την ισχύ του μηνύματος, που τα παραδοσιακά ΜΜΕ παρουσίασαν. Λάσπη, χυδαιότητες και εκφράσεις που δεν κοσμούν 

κανένα επίπεδο δημόσιου διαλόγου, ακολουθούν τη δημοσιοποίηση του σκανδάλου. 

Οι πολίτες περιμένουν από τον θύτη να ζητήσει πρώτα από όλα συγνώμη από τα θύματα για τα λάθη ή τις ολιγωρίες του ή τις απρέπειες του. 

Ας δούμε τα 7 βήματα αντιμετώπισης ενός σκανδάλου..

 

Το πρώτο βήμα, όταν εμφανίζεται ένα σκάνδαλο είναι να εντοπιστεί ποιος έδωσε τη σχετική πληροφορία, ποιος προσπαθεί να κάνει τη ζημιά, αν είναι πολιτικοί αντίπαλοι ή 

αν κάποιος προσπαθεί να σας εκβιάσει και ανάλογα θα σχεδιάσετε τη στρατηγική σας!

 

Το δεύτερο βήμα είναι να μάθετε τι ακριβώς είναι γνωστό για την υπόθεση.  Μια απλή νύξη, δεν σημαίνει ότι είναι γνωστές όλες οι λεπτομέρειες.  Αν όσα έχουν κυκλοφορήσει ως σκάνδαλο δεν είναι αληθή, τότε αναλαμβάνουν οι νομικοί σύμβουλοι. Αν δεν υπάρχει κάτι άλλο, πίσω από την "προειδοποίηση", τότε βγείτε δυναμικά μπροστά.

 

Τρίτο βήμα αν η υπόθεση είναι πραγματική, τότε έχετε να πάρετε μια σοβαρή απόφαση, 

για να κλείσετε το θέμα. Να παραιτηθείτε, να ομολογήσετε την ενοχή σας. Αν παραιτηθείτε αμέσως, είναι πολύ πιθανόν να κερδίσετε τη συμπάθεια πολλών  πολιτών. Αν καθυστερήσετε, και η ανάκαμψη σας θα καθυστερήσει και τα νεύρα είναι κακός σύμβουλος ενεργειών. Ίσως ,με τις δηλώσεις σας, να κάνετε χειρότερα τα πράγματα.

 

Τέταρτο βήμα. Αν αποφασίσετε να παλέψετε την υπόθεση, το κλειδί είναι να αναλάβετε προσωπικά τον ρόλο της ενημέρωσης ώστε οι πολίτες να μάθουν τα πραγματικά γεγονότα από εσάς, από πρώτο χέρι, όλες τις λεπτομέρειες και όχι από τα ΜΜΕ.

 

Πέμπτο βήμα. Χρειάζεστε συμμάχους. Σημαντικό ρόλο θα παίξουν κατ’ αρχήν τα συγγενικά σας πρόσωπα, στενοί φίλοι και πρόσωπα από τον κοινωνικό σας περίγυρο με σαφή στάση υπέρ σας.

 

Έκτο βήμα. Χρειάζεστε έναν καλό δικηγόρο, όταν το θέμα έχει και ποινικές προεκτάσεις. Φυσικά, θα μιλάει μόνο αυτός για την υπόθεση σας, γιατί εσείς μπορεί να υποπέσετε σε πολλά λεκτικά ατοπήματα.

 

Έβδομο βήμα. Μην επιχειρήσετε να συγκαλύψετε το θέμα. Είναι πολύ επικίνδυνο. Μπορεί η προσπάθεια συγκάλυψης να φέρει χειρότερα αποτελέσματα, ειδικά όταν αποκαλυφθεί ότι περιφρονείτε θεσμούς, που υποτίθεται ότι υπηρετείτε.

 

Στη ζωή τίποτα δεν είναι εξασφαλισμένο, ότι θα πάει όπως το θέλουμε. Η καριέρα σας, η υπόληψη σας κινδυνεύουν κάθε στιγμή. Μείνετε συγκεντρωμένοι στο στόχο σας, αντιμετωπίστε το πρόβλημα με ψυχραιμία και αποτελεσματικά. Γυρίστε το παιχνίδι, με κατάλληλους χειρισμούς. Μπορείτε, αρκεί να κρατήσετε τη ψυχραιμία σας!

Ο χρόνος, γίνεται σφουγγάρι και τα "σβήνει" όλα τις περισσότερες φορές!

 

Πως ο πιο “cool” Δήμαρχος της Αμερικής εξελέγη Γερουσιαστής! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ-Επικοινωνιολόγου

Η  New York Times, τον ανακήρυξε το 2009 σαν τον πιο cool Δήμαρχο. 

Πριν από λίγες ημέρες, στις ενδιάμεσες εκλογές, εξελέγη  Γερουσιαστής. 

Κυκλοφορεί με τα μαζικά μέσα μεταφοράς, ντύνεται καθημερινά casual αλλά και στις επίσημες εκδηλώσεις,  έχει "κτυπήσει" τατουάζ σε ορατό το σημείο του σώματός του και έχει υπηρετήσει στο δημαρχιακό αξίωμα για 14 χρόνια. Ζει σε μία παλιά αποθήκη, έχοντας αρνηθεί την επίσημη κατοικία που του είχε προσφερθεί,  μία πολυτελή έπαυλη. Παραχώρησε δε τη χρήση της πισίνας, στους πολίτες!

Εμφανίζεται σπάνια σε τηλεοπτικά κανάλια και αποφεύγει τις περιττές δηλώσεις και εμφανίσεις.

Κατά τη διάρκεια  της θητείας του ως Δήμαρχος άφησε ένα τεράστιο αποτύπωμα έργου. Από κοινοτικά κέντρα, δωρεάν κατοικίες σε δημότες, προγράμματα εξειδικευμένης εκπαίδευσης για νέους, ανάπτυξη βιολογικών αγροτικών μονάδων ενώ παράλληλα πρωτοστάτησε σε πολλές καινοτόμες δράσεις Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου του.

Θεωρείται προοδευτικός πολιτικός και ανήκει στην πολιτική ομάδα του σοσιαλιστή Μπέρνι Σάντερς. Έχει κάνει ακόμη και φυλακή, λόγω διαμαρτυρίας του, για το κλείσιμο νοσοκομείου. Κέρδισε το μεγάλο ενδιαφέρον των πολιτών όταν υλοποίησε την υπόσχεσή του ότι θα έκανε τατουάζ, την ημερομηνία  των παιδιών που είχαν δολοφονηθεί στο Δήμο του. Κόντρα στις δημοσκοπήσεις, που τον έφερναν πολύ πίσω, κέρδισε τον αντίπαλό του, διάσημο Τηλε-γιατρό Doctor Oz, με πολύ μεγάλο κονδύλι προβολής και παρά το γεγονός ότι έπαθε εγκεφαλικό  πριν λίγο το χρίσμα των δημοκρατικών. Το όνομά του είναι Τζον Φέτερμαν και είναι σήμερα Γερουσιαστής στην  πολιτεία Πενσυλβάνια

Σύμφωνα με έρευνα που είχε γίνει στη πολιτεία, στην οποία εξελέγη Γερουσιαστής δεν ήταν σε σημαντικό ποσοστό "αναγνωρίσιμος" από τους πολίτες, είχε όμως μεγάλα ποσοστά στην εικόνα αναγνωρισμένου πολιτικού, σε διαχειριστική επάρκεια και αποτελεσματικότητα έργου, σε όσους τον γνώριζαν.

Επικοινωνιολόγοι και πολιτικοί αναλυτές, συμφωνούν με την εκτίμηση ότι μόνο η αναγνωρισιμότητα ενός πολιτικού προσώπου, χωρίς καμία αξιόλογη και διακριτική επιλογή, δεν συνιστά από μόνη της, εγγύηση για την όποια εκλογική επιτυχία, Στη σημερινή εποχή, ο πολίτης- ψηφοφόρος, έπαψε να συγχέει τους "αναγνωρίσιμους" πολιτικούς από τους αναγνωρισμένους,  για την ανάδειξη των πολιτικών ταγών του.

Φυσικά, ο ευτελισμός των κριτηρίων εισόδου στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, ξεκινάει από τα μοναδικά κριτήρια επιλογής, όπως "πόσο αναγνωρίσιμος είναι", "πόσους ψήφους φέρνει" και ποιος μεγαλοπαράγοντας "στηρίζει" τον κάθε υποψήφιο. Μία επιλογή που έχει αποδειχθεί ότι είναι και στρεβλή και αναξιοκρατική.

Είναι γνωστό από το παρελθόν, το γραφικό φαινόμενο υποψηφίου Βουλευτή, πού γύριζε από κηδεία σε κηδεία, για να αυξήσει την αναγνωρισιμότητά του, μία ιδιόμορφη σταυροθηρία, που οδηγεί στη γελοιοποίηση του πολιτικού προσώπου. Το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται και στις ημέρες μας, μέσα από τη συχνή και άνευ ουσίας, εμφάνιση των πολιτικών μας στα ΜΜΕ. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί πολλές φορές, μπορεί να φέρνει την πολυπόθητη αναγνωρισιμότητα αλλά και να έχει αρνητικές συνέπειες για ένα πολιτικό πρόσωπο, στην εικόνα του. Η μεγάλη "αναγνωρισιμότητα" ενός πολιτικού τον βοηθάει έναντι των "αγνώστων" αντιπάλων του αλλά δεν είναι και το μοναδικό κριτήριο επιλογής ψήφου των πολιτών. Η θετική ψήφο, στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, προϋποθέτει αποδοχή και εκτίμηση της προσωπικότητάς, του έργου και της προσφοράς του πολιτικού, πρώτιστα στον επαγγελματικό του στίβο και στη συνέχεια στο δημόσιο βίο του. Να το έχουν υπόψη τους ιδιαίτερα οι νέοι υποψήφιοι οι οποίοι διαθέτουν τα προσόντα να  υπηρετήσουν επάξια τον τόπο και να μην αποθαρρύνονται από την έλλειψη υψηλής αναγνωρισιμότητας.

 

Το πολιτικό επίπεδο, δείκτης του πολιτισμού μιας χώρας. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση, γίνεται κοινός τόπος η διαπίστωση ότι «αυτή η Βουλή είναι η χειρότερη όλων των εποχών» και ότι «το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού είναι κάτω του μετρίου». Για να είμαστε ειλικρινείς, σε όλο τον κόσμο, στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, το «πολιτικό επίπεδο» έχει πάθει καθίζηση. Όπως και η έννοια του «πολιτικού πολιτισμού» με την οποία και συνδέεται το «πολιτικό επίπεδο» μιας χώρας. Η άνοδος των άκρων στην πολιτική, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η πανδημία, η ενεργειακή και οικονομική κρίση, θεωρούνται τα κύρια αίτια του σημερινού χαμηλού πολιτικού επιπέδου, λόγω της επιλογής πολιτικού στελεχιακού δυναμικού, από το "κάτω ράφι".

Ο νηφάλιος, ορθός πολιτικός λόγος, δεν πείθει και τη θέση του πήρε το μικρόβιο του λαϊκισμού με τον συχνά αγοραίο λόγο να έχει εξαπλωθεί και να έχει γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών.

Αποτέλεσμα, η ψήφος των πολιτών να είναι προϊόν, ενός εν βρασμώ θυμικού, με τα γνωστά αποτελέσματα την επόμενη ημέρα της κάλπης, όπου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Το αποκούμπι στα άκρα και στον λαϊκισμό, βλάπτουν σοβαρά το πολιτικό επίπεδο κάθε χώρας. Το βλέπουμε καθαρά, καθημερινά στις συζητήσεις, στα τηλεοπτικά στούντιο, στα προεκλογικά ντιμπέιτ, στον δημόσιο λόγο που καθοδηγεί και διαμορφώνει συνειδήσεις και νοοτροπίες πολιτών.

Η πρόσδεση στον ορθό λόγο, στις αξίες της δημοκρατίας και του πολιτικού πολιτισμού, είναι από τα πλέον δύσκολα ζητούμενα, αυτονόητα για άλλες εποχές.

Είναι καιρός να αντιληφθούμε ότι αν συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, τότε θα βιώσουμε την πλήρη παρακμή της πολιτικής με ότι αυτό σημαίνει για το είδος του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, που θέλουμε.

Από τις ευθύνες για την ανίατη ασθένεια, του πολιτικού επιπέδου, δεν θα πρέπει να εξαιρεθούν και οι λεγόμενοι «στρατηγοί της νίκης», έμπειροι επικοινωνιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές και στρατηγικοί σύμβουλοι προεκλογικών εκστρατειών. Οι επικοινωνιακές στρατηγικές που ακολουθούν, πολλές φορές είναι ζημιογόνες για το «πολιτικό επίπεδο». Αρκετές φορές ακολουθούν και επικοινωνιακές συμβουλές πανάρχαιων εποχών. Συμβουλές που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρες και αποτελεσματικές για όσους διαχειρίζονται τα κοινά.

Είναι γνωστό ότι ο πρώτος γνωστός επικοινωνιολόγος ήταν ο αδελφός του Ρωμαίου ρήτορα Μάρκου Κικέρωνα. Αυτός τον συμβούλευσε ότι οι ψήφοι κερδίζονται, κάνοντας εκδουλεύσεις, κοινώς ρουσφέτια, πουλώντας ελπίδα και κερδίζοντας συμπάθεια με τσάι ή καφέ. Ο ίδιος τον προέτρεψε να μάθει την τέχνη της κολακείας και της υποσχεσιολογίας. Να μην είναι αυθεντικός, αλλά χαμαιλέων, για να προσαρμόζεται αλλάζοντας έκφραση και λόγια, ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση. Βλέπετε σήμερα, να έχει αλλάξει κάτι;

Και τότε και τώρα, δεν υπάρχει κατάλληλο αντιβιοτικό για την πολιτική ίαση της κοινωνίας. Όσο για τους πολιτικούς αντιπάλους, συχνά υιοθετούνται στρατηγικές, με στόχο να εξαφανιστούν από το πολιτικό προσκήνιο ή και να «λερωθούν» ηθικά. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι όποιος δεν σέβεται τους ηθικούς περιορισμούς της πολιτικής επικοινωνίας, δεν μακροημερεύει στην πολιτική. Ας το έχουν υπόψη τους, οι υποψήφιοι των εθνικών και ιδιαίτερα των αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου κυριαρχούν, συνήθως, επικοινωνιακές στρατηγικές που θα "λερώσουν" και τη σελίδα του άρθρου, αν αναφερθούν.