Πολύ νωρίς για εκλογικά συμπεράσματα. Ώρα για ανασχεδιασμό! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης ( Σ.Ο.Π.Α.)

Μπήκαμε για τα καλά σε μια μακρά  περίοδο προεκλογικών συζητήσεων,

με την ευκαιρία της εκλογής του  Προέδρου της Δημοκρατίας, του επικείμενου ανασχηματισμού και των πάσης φύσεως, πρόωρων εκλογικών συμπερασμάτων, αν και είναι  γνωστή η ημερομηνία των εκλογών. 

Σε δύο χρόνια, μπορεί και τρία! 

Υπάρχει φόβος να "καούνε" τα πολιτικά κόμματα στο "ζέσταμα" όπως λένε και  στον αθλητισμό.

Όμως οι εκλογικές προβλέψεις λόγω δημοσκοπήσεων, δίνουν και παίρνουν. Ποιος θα συνεργαστεί με ποιόν! Όσο για την  αυτοδυναμία δεν υπάρχει στις συζητήσεις,  έχει εξοβελιστεί!

Είναι μια μεγάλη χρονικά, η περίοδος των  δυόμισυ  και πλέον  ετών και σίγουρα θα βαρεθούμε να βλέπουμε καθημερινά να εμφανίζονται γραφήματα για την πορεία των κομμάτων και τις απαιτήσεις των πολιτών σε δημοσκοπήσεις, μαζί με τις προσωπικές απόψεις των δημοσκόπων, που δεν προέρχονται φυσικά, από δημοσκοπήσεις!

Ακολουθούν συγκριτικοί πίνακες, και προβλέψεις για την πρώτη θέση, τα σενάρια συνεργασιών και οι διαβεβαιώσεις ότι ο μεγάλος χρόνος μιας προεκλογικής περιόδου, που οι ίδιοι καλλιεργούν, είναι ό,τι χειρότερο για την οικονομία, τις επιχειρήσεις, τη χώρα!

Οι παρουσιάσεις γίνονται από τους παρουσιαστές των τηλεοράσεων και ακολουθούν οι σχολιαστές, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι κομμάτων και διάφοροι παρατρεχάμενοι που ενώ η γνώμη τους είναι αδιάφορη, απλά τη λένε!

Απορίας άξιον είναι, η πάντα μόνιμη διαπίστωση ότι η όποια αξιωματική αντιπολίτευση δεν κερδίζει από τα ποσοστά που πιθανόν να χάνει η κυβέρνηση λόγω της δυσαρέσκειας των πολιτών. Και αυτό γίνεται δείχνοντας ακόμη και μια μικρή δόση λύπησης, από τους παρουσιαστές.

Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως θα διαμορφωθεί το εκλογικό τοπίο στη διάρκεια των δύο και κάτι ετών, λόγω των  συνεχιζόμενων προβλημάτων ακρίβειας στην αγορά και στην ενέργεια αλλά και των γεωπολιτικών. Μπορεί να παραμείνουν όπως έχουν σήμερα τα ποσοστά των κομμάτων, μπορεί να μιλάμε και για εκλογές ντέρμπι με ανεξέλεγκτες εξελίξεις. Ποιος ξέρει!

Πολλές φορές, απρόοπτα γεγονότα ανατρέπουν τις όποιες προβλέψεις και τον κάθε λεπτομερή σχεδιασμό. Αλλά ποιος μπορεί να ξεγράψει το απρόοπτο.

Κόμματα – κάστρα με τεράστια εκλογικά ποσοστά κατέρρευσαν με πάταγο και αλλά είχαν απρόσμενα ποσοστά ανόδου.

Ακόμη και στα γνωστά μας Μουντιάλ, ισχυρές ποδοσφαιρικές ομάδες, λόγω αλαζονείας, επιπολαιότητας και αδιαφορίας, οδηγήθηκαν σε ταπεινωτικές ήττες από ομάδες που στο "στοίχημα" παίζονταν με μεγάλες αποδόσεις!

Είναι γνωστή η φράση του Άγγλου Πρωθυπουργού Χάρολντ Μακμίλαν 

 "τα γεγονότα ,τα γεγονότα, είναι αυτά που καθορίζουν το αποτέλεσμα 

των εκλογών"! Αυτά φοβούνται οι πολιτικοί αρχηγοί κυρίως των κομμάτων εξουσίας. Άπειρα τα παραδείγματα. 

Η κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα, οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, τα λάθη της τελευταίας στιγμής ανατρέπουν προβλέψεις, εκτιμήσεις και γραφήματα δημοσκοπήσεων. Αυτά για το κυβερνών κόμμα, που έρχεται πρώτο  στις δημοσκοπικές έρευνες. Δεν θα πρέπει να εφησυχάζει ακόμη κι όταν χάνει κάθε τόσο μόνο μισή μονάδα.

Όσο για τα κόμματα του συνόλου της αντιπολίτευσης, που δεν καρπώνονται  από τη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση, θα πρέπει οι υπεύθυνοι να ξαναδούν την στρατηγική πάνω στην οποία κινούνται. Θέλουν τη θετική ψήφο η αρκούνται στη αρνητική για την Κυβέρνηση.

Η ανεύθυνη και μη εποικοδομητική κριτική, τα άσφαιρα πυρά, οι λεκτικοί μύδροι, οι αφορισμοί από στελέχη, οι ανούσιες παρεμβάσεις και το άνευρο αφήγημα τους, αφήνουν αδιάφορη την κοινωνία.

Οι συνταγές του παρελθόντος είναι ξεπερασμένες. Οι πολίτες θέλουν νέες προτάσεις, νέες ιδέες και επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους.

Απορρίπτουν διχαστικά διλήμματα, στείρους διαξιφισμούς και τεχνικές εντάσεις. Τα πολιτικά κόμματα, δεν θα πρέπει να επαναπαύονται στα δημοσκοπικά ποσοστά της "σήμερον" όποια κι αν είναι, να ξαναδούν τον  πιθανό "ανερμάτιστο" λόγο  τους ακόμη  και την αλλαγή των προσώπων των ηγετών  τους, για την προσέλευση στην κάλπη ψηφοφόρων της νέας γενιάς. 

Τα μόνα σίγουρα είναι ότι είναι πολύ νωρίς για εκλογικά συμπεράσματα ,είναι ώρα για αναδιάρθρωση και  ανασχεδιασμό και ότι οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν και πάλι ανάμεσα σε μέτριους πολιτικούς, μετά την εξαφάνιση των μεγάλων , από την πολιτική σκηνή, εγχώρια και ευρωπαϊκή!  

 

"Quo vadis" πολιτική; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η λατινική ερωτηματική φράση σημαίνει  κατά λέξη "που πηγαίνεις" πολιτική στις μέρες μας, με όσα συμβαίνουν στον πλανήτη; Φταίνε οι πολιτικοί  και ο πολιτικός τους λόγος η οι σύμβουλοι επικοινωνίας που τους καθοδηγούν;  

 

Είναι γνωστό ότι ο πρώτος γνωστός επικοινωνιολόγος ήταν ο αδελφός του Ρωμαίου ρήτορα Μάρκου Κικέρωνα. Αυτός τον συμβούλευσε ότι οι ψήφοι κερδίζονται, κάνοντας εκδουλεύσεις, κοινώς ρουσφέτια, πουλώντας ελπίδα και κερδίζοντας συμπάθεια με τσάι ή καφέ. Ο ίδιος τον προέτρεψε να μάθει την τέχνη της κολακείας και της υποσχεσιολογίας. 

Να μην είναι αυθεντικός, αλλά χαμαιλέων,  για να προσαρμόζεται αλλάζοντας έκφραση και λόγια, ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση. Να λέει όσα θέλουν να ακούσουν οι πολίτες. Βλέπετε σήμερα, να έχει αλλάξει κάτι;.

 

Μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση, γίνεται κοινός τόπος η διαπίστωση ότι «αυτή η Βουλή είναι η χειρότερη όλων των εποχών» και ότι «το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού είναι κάτω του μετρίου».  Για να είμαστε ειλικρινείς, σε όλο τον κόσμο, στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, το «πολιτικό επίπεδο» έχει πάθει καθίζηση. Όπως και η έννοια του «πολιτικού πολιτισμού» με την οποία και συνδέεται το «πολιτικό επίπεδο» μιας χώρας. 

Η άνοδος των άκρων στην πολιτική, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η ενεργειακή και οικονομική κρίση, θεωρούνται  τα κύρια αίτια του σημερινού χαμηλού πολιτικού επιπέδου, λόγω της επιλογής πολιτικού στελεχιακού δυναμικού, από το λεγόμενο "κάτω ράφι".

 

Ο νηφάλιος, ορθός πολιτικός λόγος, δεν πείθει και τη θέση του πήρε το μικρόβιο του λαϊκισμού με τον συχνά αγοραίο λόγο να έχει εξαπλωθεί και να έχει γίνει αποδεκτός από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών.Αποτέλεσμα, η ψήφος των πολιτών να είναι προϊόν, ενός εν βρασμώ θυμικού, με τα γνωστά αποτελέσματα την επόμενη ημέρα της κάλπης, όπου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Το αποκούμπι στα άκρα και στον λαϊκισμό, βλάπτουν σοβαρά το πολιτικό επίπεδο κάθε χώρας. Το βλέπουμε καθαρά, καθημερινά στις συζητήσεις, στα τηλεοπτικά στούντιο, στα προεκλογικά ντιμπέιτ, στον δημόσιο λόγο που καθοδηγεί και διαμορφώνει συνειδήσεις και νοοτροπίες πολιτών.

 

Η πρόσδεση στον ορθό λόγο, στις αξίες της δημοκρατίας και του πολιτικού πολιτισμού, είναι από τα πλέον δύσκολα ζητούμενα, αυτονόητα για άλλες εποχές. Από τις ευθύνες για την ανίατη ασθένεια, του πολιτικού επιπέδου, δεν θα πρέπει να εξαιρεθούν και οι λεγόμενοι «στρατηγοί της νίκης», έμπειροι επικοινωνιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές και 

στρατηγικοί σύμβουλοι προεκλογικών εκστρατειών. Οι επικοινωνιακές στρατηγικές που ακολουθούν, πολλές φορές είναι ζημιογόνες για το «πολιτικό επίπεδο». Αρκετές φορές ακολουθούν και επικοινωνιακές συμβουλές πανάρχαιων εποχών. Συμβουλές που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρες και αποτελεσματικές για όσους διαχειρίζονται τα κοινά. Δεν υπάρχει κατάλληλο αντιβιοτικό για την πολιτική ίαση της κοινωνίας. 

 

Όσο για τους πολιτικούς αντιπάλους, συχνά υιοθετούνται στρατηγικές, με στόχο να εξαφανιστούν από το πολιτικό προσκήνιο ή και να «λερωθούν» ηθικά. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι όποιος δεν σέβεται τους ηθικούς περιορισμούς της πολιτικής επικοινωνίας, 

δεν μακροημερεύει στην πολιτική.  Ας το έχουν υπόψη τους, οι πολιτικοί των εθνικών και  των αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου κυριαρχούν, συνήθως, επικοινωνιακές στρατηγικές που θα "λερώσουν" και τη σελίδα του άρθρου, αν αναφερθούν.

 

Είναι καιρός να αντιληφθούμε ότι αν συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, τότε θα βιώσουμε 

ην πλήρη παρακμή της πολιτικής με ότι αυτό σημαίνει για το είδος του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, που θέλουμε.

 

Νέα χρονιά. Τα ίδια και περισσότερα προβλήματα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Η διαφορά μεταξύ απαισιόδοξου και αισιόδοξου για τη νέα χρονιά που ξημέρωσε, σύμφωνα με Αμερικανικό μυθολόγο και για πολλούς οραματιστή, είναι ο τρόπος που βλέπουμε ένα καρύδι.

«Ο αισιόδοξος βλέπει μόνο την καρυδόψιχα, ενώ ο απαισιόδοξος βλέπει ολόκληρο το καρύδι» και φυσικά δύσκολο να σπάσει το σκληρό κέλυφος του.

Η σκληρή πραγματικότητα που δεν αποδέχεται διάψευση είναι ότι μπήκαμε σε έναν θερμό χρόνο. Μετά τις θερμές ευχές για μια καλύτερη χρονιά από αυτή που μας άφησε χρόνους, τα πρωτεύοντα θέματα που θα μας απασχολήσουν τον νέο χρόνο είναι πολλαπλά, αρχής γενομένης από τους  συνεχιζόμενους πολέμους, την έξαρση του μεταναστευτικού, την ακρίβεια, την υγεία, την ασφάλεια και φυσικά το αναμενόμενο σκληρό ροκ από τον νέο παγκόσμιο ηγέτη που ακούει στο όνομα Τράμπ.

Η αχτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ είναι πολύ αχνή για να ζωντανέψει στοιχεία αισιοδοξίας για τη νέα χρονιά. Οι θετικές προβλέψεις εγχώριων και ξένων ειδικών, για άνοδο των δεικτών της οικονομίας, είναι μελλοντική αυτοεκπληρούμενη θεωρία αλλά δεν παύει να είναι θεωρία. Και όπως γνωρίζουμε από τον Μαρξ «τα πράγματα γίνονται σοβαρά όταν η θεωρία πρέπει να αναμετρηθεί με την πράξη».

Εσωτερικά, το πολιτικό θερμόμετρο αναμένεται να φτάσει στα όρια του συναγερμού, όχι με την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας , αλλά για το γεγονός ότι η κοινωνία έχει φτάσει στα όρια της φτώχειας, της υγειονομικής ανασφάλειας, της ανεύθυνης μετακύλισης ευθυνών, των απίστευτων συμβιβασμών, των μεγαλόστομων εξαγγελιών και των υπερφίαλων δηλώσεων του πολιτικού προσωπικού. Όλοι οι πολίτες γνωρίζουν ότι τις περισσότερες φορές είναι κενές περιεχομένου και αέρας κοπανιστός.

Και στον πρώτο μήνα του νέου χρόνου επαναλαμβάνονται και ανακυκλώνονται τα ίδια θέματα, στις οθόνες των τηλεοράσεων αλλά και στην ατζέντα όλων των Μέσων. Φωνασκίες και αντεγκλήσεις, πεζοδρομιακοί διάλογοι προς τέρψιν των φίλιων δυνάμεων και ικανοποίηση των υπερτονισμένων εγώ!

Η άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας, είναι για τη νέα χρονιά ένα δύσκολο σταυρόλεξο, με δεδομένα που συνεχώς αλλάζουν και απρόβλεπτους εξωγενείς παράγοντες. Όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα θα κινδυνεύσει και το δικό σου!

Αν οι πολιτικοί μας ταγοί εξακολουθήσουν και το νέο χρόνο να μην μπορούν να πιάσουν τον σφυγμό της κοινωνίας, που θέλει σύμπνοια, συνεννόηση και συνεργασίες και στήνουν καθημερινά σκηνικό ακραίας πόλωσης τότε εύλογα μπορούμε να πούμε ότι ζουν ανάμεσα μας αλλά δυστυχώς στον δικό τους κόσμο.

Να επικεντρώνονται στην επίλυση των προβλημάτων των πολιτών και όχι στη δικαιολόγηση των!

Καιρός να σοβαρευτούν και να «εμβολιαστούν» με την κοινή λογική, αν θέλουν να μακροημερεύσουν!

Πολλές ευχές από τη εβδομαδιαία  στήλη μας ο νέος χρόνος να φέρει εικόνες και γεύσεις επιτυχίας, υγεία και αυτοπραγμάτωση των προσδοκιών μας! 

 

 

 

 

Ο ρόλος της πολιτική ατάκας! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Το φαινόμενο της πολιτικής ατάκας- έξυπνη φράση,tip, ως εύστοχος και συμπυκνωμένος πολιτικός λόγος έχει εδραιωθεί από την αρχαία Αθήνα και την άμεση πολιτική αντιπαράθεση. Στην Ελλάδα λίγοι είναι οι πολιτικοί εκείνοι που χρησιμοποιούν την ατάκα στην καθημερινή τους δράση για να απευθυνθούν πιο άμεσα στον απλό πολίτη. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι από τις μαχητικές ομιλίες και συγκεντρώσεις έχουμε περάσει στα προεκλογικά παράθυρα και στα debates. Εκεί που μεγάλο μέρος των συνθημάτων και της ατάκας εφευρίσκονταν αυθόρμητα στα γήπεδα, στις πλατείες και τα καφενεία ως αποτέλεσμα της άμεσης επαφής πολίτη- πολιτικού, σήμερα η πολιτική ατάκα έχει αναχθεί σε τέχνη που παράγεται (σχεδόν) αποκλειστικά στα γραφεία των απανταχού επικοινωνιολόγων αλλά έτοιμες  και στους οδηγούς πολιτικής επικοινωνίας.

Η ατάκα ή αν προχωρήσουμε λίγο παραπέρα το σύνθημα, αποτελεί ένα πολιτικό μήνυμα ή απλό επικοινωνιακό τέχνασμα κατά άλλους που στόχο έχει να αποτυπωθεί στη μνήμη των ψηφοφόρων. Πολλές φορές και ως προεκλογικό αφήγημα. Η ατάκα είναι η γρήγορη ή ακόμα και στιγμιαία, επίκαιρη και -φαινομενικά τουλάχιστον- αυθόρμητη απάντηση σε μια φράση που προηγήθηκε, το καλύτερο χαρτί μας που το φυλάμε για το τέλος ή που θα μας βγάλει από τη δύσκολη θέση με κομψό και χιουμοριστικό τρόπο. Διαφέρει από το σύνθημα που είναι συνήθως ένα μήνυμα διαχρονικό και κατά το δυνατόν ουσιαστικό που μπορεί να αποτελέσει ακόμα και τη βάση μιας ολόκληρης προεκλογικής εκστρατείας.

Η πολιτική των μπαλκονιών έχει μεταφερθεί στα τηλεοπτικά παράθυρα αλλά ατάκα και πολιτική συνεχίζουν να περπατούν χέρι- χέρι. Ασφαλώς ο σωστός και πραγματικά χαρισματικός πολιτικός δεν περιορίζεται μόνο στο ατακαδόρικο ταλέντο του αλλά φροντίζει για την εικόνα του τόσο με την συμμετοχή του στα κοινά όσο και με την ενεργή πολιτική του δράση. Η ήδη διαμορφωμένη εικόνα του πολιτικού προσώπου προσδιορίζει στην αντίληψη του κοινού από ποιον μπορεί ή όχι να περιμένει την επιτυχημένη, αυθόρμητη ατάκα. Για το λόγο αυτό η ατάκα πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση από τα πολιτικά πρόσωπα ανάλογα με την εικόνα τους, ώστε να είναι σε θέση να την υποστηρίξουν.

Η ατάκα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα ελκυστικό περιτύλιγμα του συνόλου των δραστηριοτήτων ενός πολιτικού προσώπου. Εάν η ατάκα ξεφύγει από τα όρια της προσωπικής επίθεσης και της απουσίας ουσιαστικών προτάσεων και αναχθεί σε εύστοχο πολιτικό λόγο ουσίας, είναι όχι μόνο καλοδεχούμενη αλλά μάλιστα μπορεί να παρουσιασθεί ως εύληπτος, συμπυκνωμένος πολιτικός λόγος.
Αναμφισβήτητα, η ατάκα σήμερα είναι μέρος της «κοινωνίας του θεάματος» και ο πολιτικός που ξέρει να την χειρίζεται σωστά έχει στα χέρια του –στη γλώσσα του δηλαδή- ένα πολύ ισχυρό προβάδισμα έναντι της ξύλινης γλώσσας των αντιπάλων του: Είναι προσιτός στο ευρύ κοινό! 

Στον Οδηγό Πολιτικής Επικοινωνίας Ευ-Πολιτεύεσθαι, θα βρείτε  δεκάδες πολιτικές ατάκες,Tips,έξυπνες φράσεις για να ξεχωρίσετε και να εντυπωσιάσετε. Από τη στήλη Χρόνια πολλά, καλές γιορτές και δημιουργικός ο νέος χρόνος 2025!!

Πολιτεύεστε "αεί διδασκόμενοι" η στην τύχη"! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος -Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Ο Σωκράτης είχε πει αιώνες πριν, το διαχρονικό «Γηράσκω αεί διδασκόμενος». Η σοφή λαϊκή ρήση «όσο ζεις μαθαίνεις» αφορά ακόμη και θέματα που γνωρίζει κάποιος καλά, αλλά το ζητούμενο είναι πως εμπλουτίζεις τις γνώσεις σου με τα νέα δεδομένα που προκύπτουν. Ότι ισχύει στη ζωή, ισχύει και στην πολιτική. Η πολιτική αλλάζει, οι πολιτικοί «πολιτεύονται αεί διδασκόμενοι;». Πως εφαρμόζεται από τους πολιτικούς το «γηράσκω αεί διδασκόμενος» και σε πιο επίπεδο σε μια περίοδο μέχρι τις νέες εκλογές; Είναι γνωστό ότι για να κερδίσετε στις εκλογές πρέπει να κάνετε τη διαφορά. Να αφήσετε το προσωπικό σας αποτύπωμα κι ότι αυτό μετράει. Ότι κι αν κάνετε, κάντε το με την αίσθηση του επείγοντος.

 

Δεν έχετε απεριόριστο χρόνο. Ίσως να το έχετε ξαναδεί το έργο με τίτλο ΕΚΛΟΓΕΣ και σε κάποιες σκηνές να είχατε και πρωταγωνιστικό ρόλο με θετικές κριτικές – ψήφους. Φυσικά και έχετε εμπειρία και ξέρετε από εκλογικές μάχες. Θα μείνετε όμως προσκολλημένοι σε όσα ξέρετε και θα αποκοπείτε από την ορθή κατανόηση της νέας πραγματικότητας; Γνωρίζετε ότι τα παραδοσιακά μέσα βρίσκονται σε αδυναμία μεταφοράς του μηνύματος σας λόγω των νέων μέσων ;Είναι μια νέα πραγματικότητα!  Η ακόμη όπως και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις θα ζητήσετε βοήθεια από φίλους, συγγενείς, αυτόκλητους αυτοχειριζόμενους επαΐοντες της επικοινωνίας; Θα αυτοσχεδιάσετε για μια ακόμα φορά; Οι νέοι παράγοντες που θα επηρεάσουν τις εκλογές μήπως θα έπρεπε να σας βάλουν σε σκέψεις να αλλάξετε κι εσείς ανταποκρινόμενοι στα νέα πιο πολύπλοκα δεδομένα και απαιτήσεις. Να προσθέσετε και νέους υποστηρικτές σας ,  ινφλουένσερς λέγονται, ενώ παράλληλα κρατάτε και τους παλιούς "πυρήνες" των καφενείων; Να ζητήσετε την υποστήριξη ανθρώπων που έχουν αληθινή επαγγελματική εμπειρία και αρκετές εκλογικές επιτυχίες να επιδείξουν. Είναι γνωστό ότι στην πολιτική επικοινωνία τις περισσότερες φορές οι «δωρεάν συμβουλές ερασιτεχνών» κοστίζουν πανάκριβα στον πολιτικό, σε σχέση με κάποιες «καλά πληρωμένες» από επαγγελματίες επικοινωνιολόγους.

 

Μην ξεχνάτε όσοι δεν θα σας ψηφίζουν είναι περισσότεροι από όσους σας ψηφίζουν. Φροντίστε να τους φέρετε κοντά σας, αξιοποιώντας τις τεχνικές της «ολιστικής σταυροφορίας», κερδίζοντας ψήφους από όσους δεν είχαν την πρόθεση να σας ψηφίσουν!

 

Τα κριτήρια επιλογής ψήφου των πολιτών άλλαξαν. Η εμπιστοσύνη μεταξύ πολίτη και αιρετού, η επιστροφή στην (ρεαλιστική) πολιτική, η προσωπικότητα του αιρετού, η μειωμένη δύναμη της κομματικής στήριξης, είναι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά από κάθε υποψήφιο. Να εμπλουτίσετε στη μέχρι τώρα εμπειρία σας με τις νέες μεθόδους επικοινωνίας, άλλωστε ζούμε στην εποχή της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, της απόλυτης ηγεμονίας του διαδικτύου καθώς επίσης και το ποια σύγχρονα κοινωνικά ρεύματα διψούν να εκφραστούν. Αυτά θα σας βοηθήσουν να κερδίσετε ψήφους, να νικήσετε στις εκλογές. Με νέες μεθόδους επικοινωνίας θα βελτιώσετε την εικόνα σας, την επικοινωνία με τους πολίτες και με τις προτεινόμενες εκλογικές στρατηγικές θα κερδίσετε και νέους ψηφοφόρους! Και για να κάνουμε πράξη, το πολιτεύεστε αεί διδασκόμενος σημειώστε μερικές από τις πιο σημαντικές Παγκόσμιες Ημέρες του Δεκεμβρίου που πρέπει να "εκμεταλλευτείτε" και κινηθείτε ανάλογα. 

 

Στείλτε πιο νωρίς την κάρτα ευχών για καλές γιορτές, από τους αντιπάλους σας! 

 

Η στασιμότητα των πολιτικών κομμάτων, αυτοχειρία της πολιτικής. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

"Άνοιγμα" στην κοινωνία και άλλες ιστορίες για αγρίους από όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου. Να "ιδρώσουν" τη φανέλα και να σκύψουν πάνω στα προβλήματα των πολιτών και άλλες τέτοιες βαρύγδουπες παραινέσεις από τους πολιτικούς αρχηγούς.

Προσοχή όμως να μη «ξεχειλώσουν» από το πολύ άνοιγμα και να μην «κρυώσουν» από τον πολύ ιδρώτα!

Παχιά και μεγάλα λόγια, από πιστούς θιασώτες μια «χαλασμένης» πολιτικής.

Απευθυνόμενοι στους μόνιμους κωπηλάτες στις κομματικές γαλέρες και σε όλα τα μέλη των πληρωμάτων, όσα τους έχουν απομείνει, τους παροτρύνουν να βγουν στην κοινωνία και ακολουθώντας την επικοινωνιακή στρατηγική «στόμα με στόμα» για να πουλήσουν την πολιτική τους πραμάτεια! Ουαί τοις ηττημένοις και αλίμονο!

Η κοινωνία περιμένει στη γωνία με απαξία, ωχαδερφισμό, αδιαφορία και απάθεια. Πολλάκις με ύβρεις και προπηλακισμούς για τις πολιτικές που έχουν φέρει τους πολίτες στη φτωχοποίηση με γεωμετρικό ρυθμό. Κι αυτό τα εκάστοτε ηχεία της πολιτικής το γνωρίζουν αλλά ακολουθούν πιστά τις εντολές όπως τα «μαντρόσκυλα» τον τσοπάνη.

Και τώρα "άνοιγμα" στην κοινωνία, δίπλα στον πολίτη,  στις χριστουγεννιάτικες ημέρες που πλησιάζουν.

Με προσωπικές επισκέψεις η και  μέσω των νέων τεχνολογιών μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις για καλύτερες ημέρες, τον επόμενο χρόνο φυσικά! 

Και οι πολίτες, ευτυχώς μικρό ποσοστό, που έχουν συνηθίσει τη γεύση του «κουτόχορτου» κάνουν "δήθεν" αποδεκτές τις ευχές, υποσχέσεις και εορταστικά επιδόματα από τους πολιτικούς.

Είναι μια «τυφλή» κομματική πελατεία και ένας μεγάλος αριθμός από αγκιστρωμένα ψάρια που δεν χρειάζονται δόλωμα και  θα τους ακολουθήσουν μέσα από τις κάλπες όποτε κι αν αυτές στηθούν.

Η σημαία της νίκης του  κόμματος σηκώνεται, τα πεπραγμένα της πολιτικής γίνονται αποδεκτά ως Ευαγγέλια, από πολιτικούς αργόσχολους, κηφήνες, πυρήνες και ινφλουένσερ τελευταία!

Το αφήγημα «όσο με στηρίζεις, θα υπάρχω», είναι ο στόχος κάθε πολιτικού σχηματισμού που βασίζεται στην «αδιαμεσολάβητη» επικοινωνία με τους πολίτες, σύμφωνα με μελίρρυτες δηλώσεις των εχόντων τα ηνία του κόμματος.

Αυτά όλα στη θεωρία, γιατί στην πράξη οι πολίτες ενώ αποστρέφονται πολλά από τα γνωστά πολιτικά κόμματα, την ημέρα των εκλογών λειτουργούν όπως οι «λωτοφάγοι» και ψηφίζουν ανελλιπώς κάθε φορά του ίδιους και τους ίδιους.

Ανάγκη ψυχιατρικής εξέτασης. Φαυλικές, κυκλικές και γνώριμες ψηφοδοσίες με κύριο γνώρισμα το «όλοι το ίδιο είναι». Γαρνιτούρα είναι τις περισσότερες φορές κάποια νέα πρόσωπα στα ψηφοδέλτια. Ο κομματικός μηχανισμός όμως, δεν αφήνει "όλα τα λουλούδια να ανθίσουν" και στηρίζει πάντα τους «δικούς» του.

Η στασιμότητα στην ανανέωση των πολιτικών κομμάτων σε πρόσωπα και πολιτικές, εγκυμονεί αυτοχειρία της πολιτικής.

Το παράπονο των Δημάρχων «Είμαστε ικανοί για αρμοδιότητες, και ανίκανοι για χρηματοδότηση»! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Παρακολούθησα πριν λίγες ημέρες το ετήσιο συνέδριο της ΚΕΔΕ, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας στην Ρόδο. Ήταν πολύ ενδιαφέρουσες όλες οι συζητήσεις που τέθηκαν προς διαβούλευση και τα αποτελέσματα θα τα δούμε σε βάθος χρόνου. Μοναδική παραφωνία ήταν η δέσμη προτάσεων για τη μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , τις 10+10 αλλαγές με βάση τις οποίες θα διεξάγονται οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Ο χρόνος θα δείξει αν τελικά η πρόταση θα περάσει. Δύσκολο το εγχείρημα!

Όμως, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο στόχος του συνεδρίου ήταν η «επανεκκίνηση» της τοπικής Αυτοδιοίκησης. Νέα αρχή στα οικονομικά των Δήμων, νέα αρχή σε θέματα πολιτικής προστασίας. Δεν ενδιαφέρουν σήμερα τα συστήματα εκλογών τους Δήμους αλλά η οικονομική υγεία των Δήμων και η προσπάθεια που γίνεται από όλους τους Δημάρχους για να μπορέσουν να έχουν καλύτερες υπηρεσίες προς τους δημότες, είναι αυτό που ενδιαφέρει.

Έχει λεχθεί πολλές φορές ότι οι Δήμοι είναι το πρώτο  σημείο επαφής των πολιτών με την κεντρική διοίκηση. Είναι οι άμεσοι εκπρόσωποι του πολίτη και χρέος τους είναι να γνωρίζουν τα προβλήματα των πολιτών, πως τα βγάζει πέρα κάθε ομάδα, κάθε γειτονιά, κάθε οικογένεια. Οι άνθρωποι της Αυτοδιοίκησης δεν ζουν στα γυάλινα υπουργικά κτίρια αλλά μέσα στην κοινή για κάθε Έλληνα καθημερινότητα.

Προφανώς, η Αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να καλύψει σημαντικό  μέρος του τεράστιου ελλείμματος κοινωνικής πολιτικής, που δημιουργείται από προβλήματα όπως η ακρίβεια, η υγεία, η ασφάλεια και από τα  προβλήματα πολιτικής προστασίας.

Όμως, όπως τονίστηκε από όλους του συνέδρους, η κεντρική διοίκηση φροντίζει, με διάφορα τερτίπια, να αποστερεί τους οικονομικούς πόρους που χρειάζονται και δικαιούνται οι Δήμοι. Να μην τους στερεί όμως αρμοδιότητες!.

Η ιστορία της περικοπής των πόρων, το πρώτο μεγάλο κούρεμα το έφεραν τα πολλαπλά μνημόνια. Αλλά και η συνέχεια δεν είναι καλύτερη. Συνεχής περιστολή των κοινωνικών δομών και των κοινωνικών παροχών του κράτους. Αναπόφευκτη η μετακύλησει των ευθυνών από τον έναν φορέα στον άλλον, με τελικό αποδέκτη τον χειμαζόμενο πολίτη. Ούτε τους παρακρατημένους φόρους δεν επιστρέφουν!

Τα φετινά Χριστούγεννα βρίσκουν την ελληνική οικονομία να δοκιμάζεται ακόμη πιο σκληρά. Μισθοί, ημερομίσθια και συντάξεις δεν φτάνουν να βγει ο μήνας για πολλούς συμπολίτες μας, ενώ οι τιμές των αγαθών στα ράφια εξακολουθούν να είναι υψηλές με αποτέλεσμα ένα συνολικό βάρος αβάστακτο για κάθε οικογένεια.

Και ο ρόλος των Δήμων, στη δύσκολη αυτή εορταστική περίοδο, είναι σημαντικός για την ενίσχυση των ευπαθών ομάδων των  δημοτών τους. Το κράτος θα πρέπει να γίνει οικονομικός αρωγός στην τοπική Αυτοδιοίκηση. Γιατί οι Δήμαρχοι είναι ικανοί να αναλάβουν νέες αρμοδιότητες αρκεί να υπάρχει και η αντίστοιχη χρηματοδότηση.

Η οικονομική αυτοτέλεια και η αυτονομία είναι αναγκαίες για την επιβίωση των Δήμων. Διαφορετικά ο θεσμός θα είναι "αδειανό" πουκάμισο!

 

 

Η χριστουγεννιάτικη κάρτα είναι ο «επικοινωνιακός χρυσός» του πολιτικού. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

"Ανάμεσα σε όλους τους Αγίους ο Αη – Βασίλης είναι ο πλέον δημοφιλής Άγιος, 

γιατί είχε τον καλύτερο επικοινωνιολόγο που επιμελήθηκε την εικόνα του".  Ήταν μια χριστουγεννιάτικη κάρτα εταιρίας πολιτικής επικοινωνίας, που άρεσε για το πρωτότυπο μήνυμα της και κέρδισε τις εντυπώσεις.

Η χριστουγεννιάτικη κάρτα έχε επανειλημμένα αποδειχτεί ένα ισχυρό εργαλείο προβολής των πολιτικών και όχι μόνο, στην εορταστική περίοδο. Ο σύγχρονος πολιτικός «εκμεταλλεύεται» τα ΜΜΕ αλλά και κάθε γεγονός που μπορεί να κεφαλαιοποιήσει επικοινωνιακά. 

Πολλοί πολιτικοί επιλέγουν να προβάλλουν την προσωπική τους ζωή αποστέλλοντας κάρτες μαζί με την οικογένεια τους, σε ευτυχισμένα ενσταντανέ. Για την ιστορία,  η πρώτη χριστουγεννιάτικη κάρτα μοιράστηκε στο Λονδίνο το 1843 και έκτοτε βρίσκεται ψηλά στην επικοινωνιακή λίστα κάθε πολιτικού.

Στις ημέρες μας χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αποστολή των καρτών, φροντίζοντας να μην προσβάλουν πολίτες άλλων θρησκειών με τη ευχή «Καλά Χριστούγεννα»! Ευτυχώς έχουμε τη δυνατότητα αποστολής ευχετηρίων καρτών με ποικίλα μηνύματα. Από «Καλές Γιορτές» και «Καλή Χρονιά» μέχρι και tips από τον  έξυπνο οδηγό πολιτικής επικοινωνίας "Ευ-Πολιτεύεσθαι" ή ακόμη και από λογοτεχνικές φράσεις. 

Η αποστολή της χριστουγεννιάτικης κάρτας είναι μια πολύ καλή ιδέα για τον πολιτικό που θέλει να διαφέρει και να προσωποποιήσει περισσότερο την επικοινωνία του με τους πολίτες. 

Μόνο προσοχή, να μην δημοσιεύσετε η στείλετε την χριστουγεννιάτικη κάρτα μέσα από τα social media και στερήσετε την ευκαιρία στους πολίτες να νιώσουν την τιμή που πήραν μια κάρτα από εσάς και  να μη νιώσουν ότι  τους «ξεπετάξατε» μέσω ενός email και μάλιστα ομαδικού!

Οι χριστουγεννιάτικες κάρτες είναι πλέον παράδοση. Είναι μια ακόμη ευκαιρία να επικοινωνήσετε με τους πολίτες. Μην αγνοήσετε τις ιδιαιτερότητες των πολιτών που θα τις στείλετε και της περιοχής. Δημιουργήστε ένα πρωτότυπο μήνυμα, επιμεληθείτε προσωπικά την εικόνα  και στείλτε την χριστουγεννιάτικη κάρτα πιο νωρίς από τους ανταγωνιστές σας. Διαφορετικά θα χαθεί στο πλήθος των καρτών

Φροντίστε η χριστουγεννιάτικη κάρτα σας να είναι  τόσο όμορφη και έξυπνη ώστε να κερδίσετε τις εντυπώσεις. 

Η αποστολή της χριστουγεννιάτικης κάρτας μέσω των social media χαίρει μηδενικής σχεδόν απήχησης. Περνάει απαρατήρητη!

Ο «επικοινωνιακός χρυσός» που κρύβεται σε μια χριστουγεννιάτικη κάρτα, απαιτεί χαρτί, εκτύπωση και αποστολή. Το κόστος μετρήστε το μέσα στα προεκλογικά σας έξοδα. 

 

Στα Συνέδρια μιλάνε πολλοί. Ποιος όμως κερδίζει τις εντυπώσεις με την ομιλία του; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Τα πάντα είναι θέμα στρατηγικής και  μάρκετινγκ. Όταν είστε ομιλητής σε ένα Συνέδριο, δεν "πουλάτε" μόνο την ομιλία και το περιεχόμενο της, άλλωστε μόνο 7% ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το περιεχόμενο της, για το τι λέτε. Το υπόλοιπο ποσοστό των ακροατών ενδιαφέρεται περισσότερο για τον τρόπο με τον οποίο "πουλάτε", τον εαυτό σας. Από τη γλώσσα του σώματος, το στυλ της συμπεριφοράς σας κατά τη διάρκεια της ομιλίας και πιο συγκεκριμένα, για να «κρεμαστούν» από τα χείλη σας, θα πρέπει αυτό που λέτε να συνδυάζεται  αρμονικά με τον τρόπο που το λέτε. Πρέπει να πηγαίνουν μαζί.

Να δίνετε παράλληλα και  την εικόνα ότι " σκέφτεστε σαν καλλιεργημένος άνθρωπος αλλά μιλάτε σαν άνθρωπος του λαού" σύμφωνα με τη ρήση του Αριστοτέλη.

Όταν σχεδιάζετε την ομιλία σας, καθορίστε τους στόχους, πριν προχωρήσετε στη σύνταξη της. Ο καθορισμός των στόχων της ομιλίας βοηθά στην διαδικασία του σχεδιασμού αφού ορίζει αυτό που θέλετε να επιτύχετε είτε πληροφορώντας το κοινό είτε προσπαθώντας να το πείσετε για κάτι είτε να το διασκεδάσετε είτε να του περάσετε μηνύματα ικανοποίησης των αναγκών του.

Ένας σωστός καθορισμός των στόχων της ομιλίας είναι πολύ σημαντικός παράγοντας της επιτυχίας. 

Στη συνέχεια, ο τρόπος με τον οποίο θα ξεκινήσετε την ομιλία  καθορίζει και τη νικηφόρα η μη, επίτευξη των στόχων που έχετε θέσει.

Αν κάτι πάει στραβά στην εκκίνηση, δύσκολα μπορεί να διορθωθεί στη συνέχεια. Στα πρώτα δύο με τρία λεπτά το κοινό θα διαμορφώσει την εντύπωση του για εσάς και θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά το ενδιαφέρον του για όλα όσα θα πείτε στην ομιλία σας.

Τα πρώτα λεπτά, είναι σημαντικά και θα πρέπει να αιχμαλωτίσετε το ενδιαφέρον του κοινού, να πείσετε για την ανάγκη να σας ακούσουν αλλά και να αποδείξετε την αξιοπιστία των λόγων σας.

Ο ομιλητής θα πρέπει να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού γιατί κανένας δεν πρόκειται να κάτσει να ακούσει κάποιον, αν πιστέψει ότι όσα λέει δεν τον αφορούν. Αναλογιστείτε τι μπορεί να ενδιαφέρει το συγκεκριμένο κοινό.

Στα δύο με τρία πρώτα λεπτά, το κοινό θα σκεφτεί «Αυτή την  ομιλία αξίζει να την παρακολουθήσω ή θα χάσω το χρόνο μου, αν παραμείνω να τον ακούσω»!

Οι τελευταίες λέξεις που θα ακούσει το κοινό σας, θα είναι αυτά που θα θυμάται. Ένας πού ισχυρός και θετικός επίλογος θα αφήσει καλή εντύπωση και θα δυναμώσει την εικόνα του ομιλητή. Ο επίλογος είναι επίσης μια ευκαιρία να δοθεί επιπλέον έμφαση στα βασικά σημεία της ομιλίας ώστε να μείνουν πιο εύκολα στη μνήμη.

Μια ανακεφαλαίωση σύντομη και περιεκτική της κεντρικής ιδέας της ομιλίας κλείνει με την πιο θετική εικόνα για τον ομιλητή.

Αυτή την εβδομάδα θα έχουμε το Ετήσιο Συνέδριο της Κ.Ε.Δ.Ε. με πολλούς ομιλητές. Να δούμε ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις! 

Γιατί, σημασία δεν έχει τι λες αλλά το πως το λες, σύμφωνα με τον πολύ  έμπειρο δάσκαλο ρητορικής στο Ηνωμένο Βασίλειο, Μάικλ Πάρκερ στο βιβλίο του "Πως να πουλάς τον εαυτό σου"! 

 

Οι πολιτικοί "τηλε-μαϊντανοί", δεν ευδοκιμούν πια! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγος Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Σε γνωστό σύγγραμμα επιφανούς πολιτικού αναλυτή και καθηγητή πολιτικής επικοινωνίας, αναφέρεται ότι τα ίδια πρόσωπα, οι «μαϊντανοί» σε διάφορα ηλεκτρονικά Μέσα, ήταν μια επινόηση για να αποφεύγεται το αποκαλούμενο ζάπινγκ. Ο λόγος, σε όποιοι κανάλι κι αν γύριζες, τον ίδιο «μαϊντανό» θα έβλεπες, είτε  σε πρωινάδικη εκπομπή, είτε στις ειδήσεις που έπαψαν πλέον να  είναι  μακρόσυρτες συζητήσεις σε αρκετά κανάλια. Και φυσικά, και οι περισσότεροι «τηλε-μαϊντανοί»  τα γνωστά  πολιτικά πρόσωπα, που αν δεν ήταν καλεσμένοι σε πάνελ, είχαν τη δική τους εκπομπή για «φρεσκάρισμα» του προφίλ τους, ιδιαίτερα λίγο πριν την περίοδο των εκλογών.

 Οι πολιτικοί «τηλε-μαϊντανοί» εθεωρούντο προστατευόμενο είδος από τα Μέσα 

και η «καλλιέργεια» τους επιδοτείτο από τους πολίτες με την ψήφο τους σε κάθε εκλογική διαδικασία. Τώρα αν μαζί με τους πολιτικούς που αξίζαν να εκλεγούν, εκλέγονταν και διάφορες ακόμη ποικιλίες όπως «παράσιτα, βούρλα, βλήτα, και  γλάστρες» η ευθύνη βαραίνει περισσότερο τους πολίτες από τα κανάλια.

Βέβαια, στην τηλεοπτική δημοκρατία όπου ζούμε ενδημεί ακόμη ένας μικρός αριθμός ειδών που κατακλύζουν τα τηλεοπτικά σαλόνια μας και φιλοδοξούν να κυριαρχήσουν στις τελευταίες σκέψεις μας πριν κοιμηθούμε. Κονταροχτυπιούνται φωνασκούν, «αναλύουν» με τον δικό τους τρόπο τα πάντα.!

 

Σήμερα διανύουμε μια περίοδο κρίσιμων πολιτικών εξελίξεων, με ανοιχτό το ενδεχόμενο αιφνίδιας προσφυγής στην λαϊκή ετυμηγορία για τους λόγους εκλογής προέδρου δημοκρατίας, εθνικών θεμάτων, ακρίβειας και άλλων με αποτέλεσμα τα επικοινωνιακά επιτελεία πολιτικών και υποψηφίων πολιτικών, να επιδίδονται σε «μιντιακούς αγώνες», για να πετύχουν λίγα λεπτά αναγνωρισιμότητας των επικεφαλής τους σε εθνικής και τοπικής εμβέλειας των καναλιών.

 

Στο παρελθόν, όντως, η συγκεκριμένη συνταγή μπορούσε να αποφέρει κάποια αποτελέσματα, ωστόσο προϊόντος του χρόνου έχει αποδειχθεί ότι η μη στοχευμένη ή η υπερβολική έκθεση ενός πολιτικού στην δημοσιότητα μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει. Δεν προέκυψε τυχαία ο ορισμός του τηλεοπτικού μαϊντανού ή της τηλεοπτικής γλάστρας που αναφέρθηκε πιο πάνω. Στις μέρες μας μια και μόνο αποτυχημένη τηλεοπτική παρουσία, ένα γλωσσικό ολίσθημα, μπορεί να ακολουθήσει έναν πολιτικό για μια ολόκληρη ζωή.

 

Εξάλλου, τις περισσότερες φορές οι ολιγόλεπτες εμφανίσεις ενός πολιτικού, η εκκολαπτόμενου πολιτικού,  σε ενημερωτική εκπομπή εάν εκείνος δεν «προκαλέσει» με βαρύγδουπες ή προκλητικές δηλώσεις το τηλεοπτικό πάνελ, πολλά τα παραδείγματα τον τελευταίο καιρό,  δεν θα μπορέσει ούτε να αναπτύξει επαρκώς τις απόψεις του, ούτε να περάσει το μήνυμα που θέλει στους εν δυνάμει ψηφοφόρους του. Στην καλύτερη περίπτωση θα τον αναγνωρίσουν κάποιοι άνθρωποι παραπάνω, γιατί απλά θα τον δουν στους δέκτες τους για λίγα δεύτερα, στη χειρότερη ωστόσο η παρουσία του μπορεί να αναπαραχθεί σε σατυρική εκπομπή, που αντλεί τη θεματολογία της από αυτού του τύπου τις εκπομπές. Η τηλεοπτική αρένα είναι δύσκολη και σε αυτή μπορεί να λειτουργήσει μόνο όποιος έχει και προσόντα καλού ηθοποιού. 

Η γνώση για το πρόσωπο του υποψηφίου είναι το κομβικότερο κριτήριο επιλογής και αυτή δεν ταυτίζεται πια με τα παραδοσιακά μέσα διοχέτευσης της εικόνας αλλά έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της εποχής των social media, που πρέπει να λάβει υπόψη του ο πολιτικός είτε είναι νέος είτε είναι εμπειρότερος. Ήρθε ο καιρός να ξεκαθαριστεί όχι μόνο το πολιτικό τοπίο αλλά και το τηλεοπτικό. Και ο «δημοσιογράφος – παρουσιαστής» να προσαρμοστεί χωρίς εξαλλοσύνες και φωνασκίες. Ίσως ήρθε ο καιρός για νέα για πολιτική «σαλάτα αλλά χωρίς νέους πολιτικούς "διασκεδαστές"! Με τη μοναδική γεύση της αξιοσύνης!

 

Οι σύγχρονες απαιτήσεις γύρω από μια υποψηφιότητα ενός πολιτικού ξεπερνούν την εφήμερη συμμετοχή σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και ιντερνετικά Μέσα. Η σωστή ανάδειξη της υποψηφιότητας και η δόμηση του προφίλ του για να ξεχωρίσει δεν εξυπηρετείται αποκλειστικά από δύο άρθρα και δύο εμφανίσεις στην τηλεόραση ή από τα likes και τους followers στα social.Τα κριτήρια ψήφου των πολιτών έχουν αλλάξει. Είναι  πλέον σύνθετα και περίπλοκα και δύσκολα κωδικοποιούνται σε ένα άρθρο.

Άλλωστε και η σχέση των πολιτών με τα Μέσα, δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες της. Πολλά από αυτά θεωρούνται κατευθυνόμενα, συστημικά και δεν πείθουν όπως παλιά με τις επιλογές τους. Η ταυτοποίηση ενός πολιτικού προσώπου με ένα τέτοιο Μέσο εγκυμονεί κινδύνους για την εικόνα του.  Μια ακόμη απόδειξη είναι ότι στις τελευταίες Εθνικές και  Αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν εκλεγεί πολλά νέα πρόσωπα που δεν «πέρασαν» ούτε έξω από πόρτες των Μέσων. Απλά, «δούλεψαν» δίπλα στον πολίτη – ψηφοφόρο.

Οι πιστοποιημένοι επαγγελματίες της επικοινωνίας θα σας βοηθήσουν να σχεδιάσετε την επικοινωνιακή στρατηγική σας και να πετύχετε το στόχο σας. 

 

Στα Συνέδρια μιλάνε πολλοί. Ποιος όμως κερδίζει τις εντυπώσεις με την ομιλία του; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

Τα πάντα είναι θέμα στρατηγικής και  μάρκετινγκ. Όταν είστε ομιλητής σε ένα Συνέδριο, δεν "πουλάτε" μόνο την ομιλία και το περιεχόμενο της, άλλωστε μόνο 7% ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το περιεχόμενο της, για το τι λέτε. Το υπόλοιπο ποσοστό των ακροατών ενδιαφέρεται περισσότερο για τον τρόπο με τον οποίο "πουλάτε", τον εαυτό σας. Από τη γλώσσα του σώματος, το στυλ της συμπεριφοράς σας κατά τη διάρκεια της ομιλίας και πιο συγκεκριμένα, για να «κρεμαστούν» από τα χείλη σας, θα πρέπει αυτό που λέτε να συνδυάζεται  αρμονικά με τον τρόπο που το λέτε. Πρέπει να πηγαίνουν μαζί.

Να δίνετε παράλληλα και  την εικόνα ότι " σκέφτεστε σαν καλλιεργημένος άνθρωπος αλλά μιλάτε σαν άνθρωπος του λαού" σύμφωνα με τη ρήση του Αριστοτέλη.

Όταν σχεδιάζετε την ομιλία σας, καθορίστε τους στόχους, πριν προχωρήσετε στη σύνταξη της. Ο καθορισμός των στόχων της ομιλίας βοηθά στην διαδικασία του σχεδιασμού αφού ορίζει αυτό που θέλετε να επιτύχετε είτε πληροφορώντας το κοινό είτε προσπαθώντας να το πείσετε για κάτι είτε να το διασκεδάσετε είτε να του περάσετε μηνύματα ικανοποίησης των αναγκών του.

Ένας σωστός καθορισμός των στόχων της ομιλίας είναι πολύ σημαντικός παράγοντας της επιτυχίας. 

Στη συνέχεια, ο τρόπος με τον οποίο θα ξεκινήσετε την ομιλία  καθορίζει και τη νικηφόρα η μη, επίτευξη των στόχων που έχετε θέσει.

Αν κάτι πάει στραβά στην εκκίνηση, δύσκολα μπορεί να διορθωθεί στη συνέχεια. Στα πρώτα δύο με τρία λεπτά το κοινό θα διαμορφώσει την εντύπωση του για εσάς και θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά το ενδιαφέρον του για όλα όσα θα πείτε στην ομιλία σας.

Τα πρώτα λεπτά, είναι σημαντικά και θα πρέπει να αιχμαλωτίσετε το ενδιαφέρον του κοινού, να πείσετε για την ανάγκη να σας ακούσουν αλλά και να αποδείξετε την αξιοπιστία των λόγων σας.

Ο ομιλητής θα πρέπει να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού γιατί κανένας δεν πρόκειται να κάτσει να ακούσει κάποιον, αν πιστέψει ότι όσα λέει δεν τον αφορούν. Αναλογιστείτε τι μπορεί να ενδιαφέρει το συγκεκριμένο κοινό.

Στα δύο με τρία πρώτα λεπτά, το κοινό θα σκεφτεί «Αυτή την  ομιλία αξίζει να την παρακολουθήσω ή θα χάσω το χρόνο μου, αν παραμείνω να τον ακούσω»!

Οι τελευταίες λέξεις που θα ακούσει το κοινό σας, θα είναι αυτά που θα θυμάται. Ένας πού ισχυρός και θετικός επίλογος θα αφήσει καλή εντύπωση και θα δυναμώσει την εικόνα του ομιλητή. Ο επίλογος είναι επίσης μια ευκαιρία να δοθεί επιπλέον έμφαση στα βασικά σημεία της ομιλίας ώστε να μείνουν πιο εύκολα στη μνήμη.

Μια ανακεφαλαίωση σύντομη και περιεκτική της κεντρικής ιδέας της ομιλίας κλείνει με την πιο θετική εικόνα για τον ομιλητή.

Αυτή την εβδομάδα θα έχουμε το Ετήσιο Συνέδριο της Κ.Ε.Δ.Ε. με πολλούς ομιλητές. Να δούμε ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις! 

Γιατί, σημασία δεν έχει τι λες αλλά το πως το λες, σύμφωνα με τον πολύ  έμπειρο δάσκαλο ρητορικής στο Ηνωμένο Βασίλειο, Μάικλ Πάρκερ στο βιβλίο του "Πως να πουλάς τον εαυτό σου"! 

 

Σενάρια πρόωρων εκλογών στον ορίζοντα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης (Σ.Ο.Π.Α.)

 

Ο σύγχρονος πολιτικός πρέπει να είναι υπεύθυνος και πρακτικός. Να σκέφτεται εξίσου τις επόμενες γενιές αλλά και τις επόμενες εκλογές. Γιατί «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» λέει ο θυμόσοφος λαός.

 Είστε πάντα έτοιμος για μια ξαφνική εκλογική αναμέτρηση; 

Οι διαβεβαιώσεις από τα χείλη των εχόντων την εξουσία είναι καθησυχαστικές αλλά τα πάντα αλλάζουν σε μια στιγμή. Σε μια πιθανή προσφυγή στις κάλπες, λόγω εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας για προφανείς λόγους ή για πολλούς ακόμη λόγους. Οι μόνοι που ευνοούνται είναι οι εν ενεργεία πολιτικοί και δυσκολεύεται η ζωή των νέων υποψηφίων.

Δειλά, δειλά τα σενάρια για πρόωρες εκλογές εντός του νέου έτους, δίνουν και παίρνουν. Μέσα σε αυτό το κλίμα αναμονής είναι πολύ εύκολο να οδηγηθεί κανείς σε υποβάθμιση της πρόκλησης που έχει μπροστά του.

Είναι πολύ εύκολο να πιστέψει κανείς ότι έχει επαρκή χρονικά περιθώρια 

για να δράσει όταν προκηρυχθούν οι εκλογές, ότι δεν πρέπει να βιαστεί, 

να πάει ο κόπος του και το χρήμα στο βρόντο και καλό είναι να περιμένει.

Οι έμπειροι πολιτικοί ξεκάθαρα τονίζουν ότι σε καμία περίπτωση δεν συνιστά επανάπαυση με την ελπίδα ότι τα πράγματα, θα πάνε κατ’ ευχήν, όπως τα σχεδιάσαμε ή τα θέλουμε. Γι αυτό κινηθείτε από τώρα.

Προετοιμαστείτε για την περίπτωση. Αναθερμάνετε σχέσεις με συνεργάτες, εντείνετε την αδιαμεσολάβητη επικοινωνία με τους πολίτες, ξεκινήστε επαφές με το μηχανισμό του κόμματος και των media, έχετε ορθάνοιχτα τα ραντάρ της πληροφόρησης για τις κινήσεις των δικών σας, αλλά και των αντιπάλων σας.

Όταν ένα μεγάλο μέρος των εξειδικευμένων επικοινωνιολόγων, δημοσιογράφων, πολιτικών αναλυτών και ανθρώπων της εξουσίας, μιλά γι αυτή την πιθανότητα,  λόγω των δημοσκοπικών ευρημάτων, κανείς δεν μπορεί να την αγνοεί και να παραμένει αμέτοχος.

Αυτή η απερισκεψία μπορεί να αποβεί καταλυτική στην έγκαιρη προετοιμασία σας, δίνοντας χρόνο στους αντιπάλους σας να προετοιμαστούν κατάλληλα.

Η προοπτική των πρόωρων εκλογών δεν είναι ευχάριστη για τους περισσότερους πολιτικούς. Οι περισσότεροι κίνδυνοι πηγάζουν από το άγχος. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν και είναι πιο πιθανόν να κάνετε μεγαλύτερα λάθη. 

Κρατείστε την ψυχραιμία σας και αρχίστε όσο πιο νωρίς την προετοιμασία σας για μια εκλογική αναμέτρηση.

Τούτων όλων δοθέντων, όλοι εκείνοι οι πολιτικοί, νέοι και εν ενεργεία, που ευελπιστούν να κερδίσουν μια θέση στο ελληνικό κοινοβούλιο, πρέπει να είναι σε κατάσταση επιφυλακής ή επί ποδός εκλογών ανά πάσα στιγμή και ώρα!

Και μην ξεχνάτε. Τα  πολιτικά σενάρια κάπου εδράζονται και κάποιοι τα εξυφαίνουν!

 

Τι κάνουμε όταν η εσωκομματική αντιπολίτευση σηκώνει "μπαϊράκι"; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγος Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης Σ.Ο.Π.Α

 

Ένα φαινόμενο αρκετά σύνηθες και συχνό σε πολιτικά κόμματα εξουσίας, κάθε αντιπολίτευσης και δημοτικών παρατάξεων. Στις ημέρες μας  ζούμε το "σηκώνουν κεφάλι" έντονα!

 Κοινό μυστικό των εκλεγμένων αρχηγών είναι ότι από τη στιγμή που αναλαμβάνουν τα ηνία ενός κόμματος ή του τόπου τους ,ο μεγαλύτερος εχθρός τους δεν είναι μόνο  η αντιπολίτευση αλλά οι ίδιοι οι βουλευτές ,οι  συνεργάτες ,τα μέλη και οι δημοτικοί σύμβουλοι που εξελέγησαν με τη  δική τους παράταξη η  και  συνδυασμό. Όταν ένας κομματικός συνδυασμός κατακτά την κορυφή τότε αρχίζουν να εντείνονται οι αντιζηλίες, οι φιλοδοξίες και εγωισμοί. 

Στους περισσότερους κομματικούς συνδυασμούς βρίσκει κανείς συγκρούσεις συμφερόντων φιλοδοξιών και βλέψεων που βάζουν σε κίνδυνο την ομαλή λειτουργία ακόμη και την ίδια την ύπαρξη του κόμματος. Οι επικεφαλής καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να κρατήσουν τα ηνία για να αποφύγουν την απίσχνανση της κοινοβουλευτικής η δημοτικής ομάδας,  τη διάσπαση εν γένει, διατηρώντας παράλληλα την βεβαιότητα ότι μπορούν να επανεκλεγούν για μία ακόμη φορά. Με ποιους όμως τρόπους μπορούν να κατευνάσουν τα πνεύματα, να κρατήσουν γερά τα χαλινάρι, αποτρέποντας τον εμφύλιος σπαραγμό;

1. Διαίρει και βασίλευε η παλιά αγγλική τακτική διατηρεί πάντα την αποτελεσματικότητα της. Προσπαθήστε να απομονώστε τους επίδοξους διαδόχους σας. Σίγουρα  θα προσπαθήσουν να κερδίσουν την υποστήριξη και άλλων από την  κοινοβουλευτική  σας ομάδα ή από τους κομματικούς  συμβούλους σας. Πρέπει να το  αποτρέψετε πάση θυσία και στην ανάγκη μπορείτε να ενθαρρύνετε την ανάδειξη άλλων πόλων ,άλλων διεκδικητών όποτε όλοι θα αποκτήσουν από μία πολύ μικρή ομάδα που δεν θα μπορέσει να τους στηρίξει επαρκώς και υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να αποσυρθούν στο τέλος.

2. Ανταμείψτε τους, βάσει του προφίλ τους. Μελετήστε το προφίλ των εν δυνάμει εσωκομματικών αντιπάλων σας και βρείτε το κατάλληλο μέσο που θα κρατήσει τον καθένα ήσυχο και άπραγο. Αν κάποιος είναι εξουσιολάγνος ,δώστε του μια ανώτατη θέση  σε οργανισμό. Αν είναι ρουσφετάκιας ικανοποιήστε με μερικά από τα "αιτήματα" του, λίγα κάθε φορά ώστε να γίνεται η προσδοκία για  ακόμα μεγαλύτερε ανταμοιβές στο μέλλον, Αν είναι καλοπερασάκιας,  συμπεριλάβετε τον  σε πολυτελείς αποστολές  και ταξίδια στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, Αν είναι επιδειξίας δώστε του τίτλους, την ευκαιρία να προβληθεί ως επικεφαλής μιας προσπάθειας ,να κυκλοφορήσει με ένα ακριβό αυτοκίνητο με οδηγό, να σταθεί δίπλα σας στην εξέδρα της παρέλασης και να σας συντροφεύσει σε μία επίσημη επίσκεψη

3. Εκμεταλλευτείτε την αντιπαλότητα των επίδοξων διαδόχων. Εσείς πρέπει να είστε το σταθερό σημείο αναφοράς όλων των μελών και εσείς  είστε ο συνδετικός κρίκος. Δεν συμφέρει να αναπτύσσονται πολλές σχέσεις μεταξύ των μελών γιατί αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε συνασπισμούς, σε συμφωνίες δηλαδή σε προβλήματα για εσάς. Οπότε προσπαθήστε να δημιουργήσετε χάσμα όσο και όπου γίνεται  χάσμα ηλικιακό χάσμα ιδεολογικό, χάσμα γνώσεων και άλλα. Βέβαια όλα αυτά θα πρέπει να τα με προσοχή γιατί δεν σας συμφέρουν ούτε συγκρούσεις ούτε αντιδικίες μέσα στην κοινοβουλευτική σας ομάδα ή στο δημοτικό σας συμβούλιο

4. Σε σπείρωση λόγω ενός κινδύνου εξωτερικού ή αντιπολιτευτικού κινδύνου. Μια πρώτη λύση είναι να προκαλέσουν συσπείρωση λόγω ενός  εξωτερικού κινδύνου. Η στρατηγική αυτή είναι ιδιαίτερα γνωστή και αποτελεσματική. Όταν προκύπτει ένας εξωτερικός κίνδυνος τότε όλες οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις παύουν και όλοι συσπειρώνονται για να νικήσουν τον εξωτερικό εχθρό. Είναι πολύ γνωστή μια ξένη ταινία με παρεμφερές θέμα και με τίτλο "wag the dog".Σε συσπείρωση και πόλωση καλούνται μέλη και οπαδοί όταν ο κίνδυνος είναι ορατός ακόμη και με δημοσκοπικά ευρήματα που ενισχύουν  την αντίπαλη παράταξη.  

5. Επίδειξη πυγμής

Το ύστατο όπλο  και το πιο αποτελεσματικό για κάθε αρχηγό, να δείξει τους ταραξίες ότι δεν θα ανεχθεί τις παραφωνίες. Είναι προτιμότερο να αποφεύγονται οι ακραίες λύσεις όμως σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι απολύτως απαραίτητες. Η διαγραφή είναι μία ακραία μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί αρκετά, ωστόσο χρειάζεται πολύ σκέψη και εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεων προτού φτάσει κανείς στα άκρα.