Tα ήρεμα Νερά δίνουν τη νίκη στις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγου-Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Στη διεθνή πολιτική, τα ήρεμα νερά συχνά κρύβουν επικίνδυνα ρεύματα. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028 όμως, συμβαίνει το αντίθετο. Τα "ήρεμα νερά" δεν είναι παγίδα  είναι η νικηφόρα στρατηγική.

Ο νέος εκλογικός νόμος έφερε κάτι πρωτόγνωρο στην ελληνική αυτοδιοίκηση έφερε την εναλλακτική ψήφο. Ο πολίτης δεν επιλέγει πλέον έναν και μοναδικό υποψήφιο δήμαρχο, αποκλείοντας αυτόματα όλους τους υπόλοιπους. Κατατάσσει προτιμήσεις. Και αυτή η αλλαγή, φαινομενικά τεχνική, ανατρέπει ολόκληρη τη λογική της προεκλογικής επικοινωνίας. Μέχρι σήμερα, η κυρίαρχη στρατηγική ήταν η πόλωση. 

Χτύπα τον αντίπαλο, στρατολόγησε τους δικούς σου, κλείσε τις γραμμές. Η λογική ήταν στρατιωτική.  Ή είσαι μαζί μου ή είσαι εναντίον μου. Αυτή η λογική, στο σύστημα της εναλλακτικής ψήφου, γίνεται αυτοκτονική. Ο υποψήφιος που πολώνει κερδίζει σκληρό πυρήνα αλλά χάνει κάτι πολυτιμότερο, τη δεύτερη και τρίτη προτίμηση όσων ψηφίζουν 

αρχικά άλλον. 

Σε ένα σύστημα όπου το 42%+1 συχνά κρίνεται από τη μεταφορά προτιμήσεων, ο υποψήφιος που έχει εχθρούς χάνει, ενώ ο υποψήφιος που έχει "φίλους δεύτερης επιλογής" επιβιώνει και προκρίνεται. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η επιθετική ρητορική, το προσωπικό χτύπημα, ο διχαστικός λόγος γίνονται πολυτέλεια που ελάχιστοι μπορούν να αντέξουν. 

Αντίθετα, κερδίζει ο υποψήφιος που μιλά ήρεμα, που κρατά ανοιχτές γέφυρες με τους ψηφοφόρους των αντιπάλων του, που χτίζει εικόνα συνθετική και όχι απειλητική.

Τα ήρεμα νερά δεν σημαίνουν έλλειψη πάθους ή οράματος. Σημαίνουν στοχευμένη επικοινωνιακή ωριμότητα με σαφή θέση, χωρίς εχθρότητα· διαφοροποίηση, χωρίς δαιμονοποίηση και αυτοπεποίθηση, χωρίς αλαζονεία.

Οι παρατάξεις που θα κατανοήσουν έγκαιρα αυτή τη μετατόπιση θα έχουν τεράστιο πλεονέκτημα το 2028. 

Όσοι επιμείνουν στην πόλωση του παρελθόντος θα ανακαλύψουν, με τον σκληρότερο τρόπο, ότι η νίκη δεν κρίνεται πια μόνο από όσους σε αγαπούν αλλά και από όσους δεν σε μισούν αρκετά ώστε να σε αφήσουν έξω από τη δεύτερη προτίμησή τους.

Τα ήρεμα νερά δεν είναι αδυναμία. Είναι η νέα νικηφόρα στρατηγική!

 

Ο Χρυσός Κανόνας της Πολιτικής Επικοινωνίας! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγου-Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

Η πολιτική σκηνή δεν κρίνεται μόνο στα μεγάλα προγράμματα, αλλά στις ανθρώπινες σχέσεις και στην καθημερινή επαφή με τους πολίτες. Ο χρυσός κανόνας "σε γνωρίζω, σε συμπαθώ, σε εμπιστεύομαι, σε ψηφίζω" αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια τη διαδρομή που ακολουθεί ο ψηφοφόρος πριν εκφράσει την προτίμησή του στην κάλπη. Κάθε στάδιο αυτής της αλυσίδας είναι κρίσιμο και απαιτεί συνέπεια, ειλικρίνεια και στρατηγική σκέψη από την πλευρά όσων διεκδικούν την ψήφο της κοινωνίας.

Το πρώτο στάδιο είναι η αναγνωρισιμότητα. 

Ένας πολιτικός ή υποψήφιος πρέπει να είναι ορατός και προσιτός στην κοινωνία. Σε έναν κόσμο όπου η προσοχή του κοινού είναι περιορισμένη, η παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι δημόσιες εμφανίσεις και η ενεργός συμμετοχή στα κοινά αποτελούν θεμέλια.

Ωστόσο, η απλή προβολή δεν αρκεί. 

Η συμπάθεια χτίζεται μέσα από την αυθεντικότητα, το χαμόγελο και την ειλικρινή επικοινωνία. Οι ψηφοφόροι αναζητούν ανθρώπους που δείχνουν γνήσια ενσυναίσθηση, κατανοούν τα καθημερινά τους προβλήματα και δεν κρύβονται πίσω από τυποποιημένα, απρόσωπα κείμενα. 

Η ανθρώπινη πλευρά ενός υποψηφίου είναι αυτή που κάνει το κοινό να ταυτιστεί μαζί του. Ακόμα πιο κρίσιμος πυλώνας είναι η εμπιστοσύνη. Αυτή κερδίζεται εξαιρετικά δύσκολα και χάνεται με την παραμικρή αθέτηση υποσχέσεων.  Απαιτεί απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων, διαφάνεια στη διαχείριση των ζητημάτων και ακεραιότητα χαρακτήρα. 

Όταν ο πολίτης πειστεί ότι ο πολιτικός ενεργεί με γνώμονα το κοινό καλό και όχι το προσωπικό συμφέρον, τότε η ψήφος έρχεται ως φυσική και αβίαστη συνέπεια.