Στην προπόνηση ξέρεις ότι δεν κερδίζεις τον αγώνα μόνο με το
ταλέντο αλλά τον κερδίζεις γνωρίζοντας τον αντίπαλο και το γήπεδο.
Στις εκλογές, το γήπεδο
είναι το εκλογικό σώμα. Και σε αυτό το γήπεδο, η πιο συνεπής παρουσία
ανήκει στη γενιά των baby boomers. Οι μπούμερ, όσοι γεννήθηκαν περίπου μεταξύ
1946 και 1964, πηγαίνουν πάντα στην κάλπη. Για αυτούς η ψήφος είναι
συνήθεια και καθήκον. Οι νεότεροι, millennials και Gen Z, διστάζουν, απέχουν,
αναβάλλουν.
Και στις εκλογές δεν
μετράει μόνο τι σκέφτεσαι. Mετράει αν εμφανίστηκες στην κάλπη.
Υπάρχει και κάτι βαθύτερο.
Η γενιά αυτή έζησε τη Μεταπολίτευση, την άνοδο και μετά τα μνημόνια. Έχει
κάτι να προστατεύσει: σύνταξη, σπίτι, οικογένεια. Η συντηρητικοποίησή της
δεν είναι ιδεολογία, είναι εμπειρία.
Προτιμά τον άνθρωπο που
εμπνέει ασφάλεια από αυτόν που υπόσχεται ανατροπές.
Τι σημαίνει αυτό στην
πράξη; Ότι ο μπούμερ ψηφοφόρος δεν πείθεται από το σλόγκαν. Θέλει να δει
τον υποψήφιο, να τον ακούσει, να καταλάβει αν μπορεί να του εμπιστευτεί τον
δήμο του. Θέλει συγκεκριμένες απαντήσεις για τα πεζοδρόμια, την καθαριότητα,
τις υπηρεσίες υγείας, την ασφάλεια της γειτονιάς.
Για τον υποψήφιο της
αυτοδιοίκησης αυτό είναι κρίσιμο. Στον δήμο, οι μπούμερ είναι ο σκληρός
πυρήνας: γνωρίζονται, μιλούν, επηρεάζουν. Το στόμα σε στόμα ξεκινά από αυτούς,
και αυτοί είναι που ψηφίζουν πρόσωπα, όχι σήματα.
Με τον νέο εκλογικό νόμο,
και το όριο του 42%+1 χωρίς δεύτερο γύρο, δεν υπάρχει χρόνος για δεύτερη
ευκαιρία.
Κάθε ψήφος μετράει από την
πρώτη Κυριακή.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι
αγνοείς τους νέους. Η συμμετοχή τους είναι το μεγάλο αδιάθετο απόθεμα της
κάλπης. Όποιος καταφέρει να τους φέρει στην κάλπη αλλάζει τα δεδομένα. Και
η νεότερη γενιά δεν είναι αυτόματα προοδευτική.
Στις εθνικές εκλογές του
2023, στην ηλικιακή ομάδα 17-24, η ΝΔ προηγήθηκε του Σύριζα. Ο outsider
υποψήφιος, χωρίς δίκτυο, χωρίς χρήματα, χωρίς όνομα, δεν έχει την πολυτέλεια να
μαντέψει. Χρειάζεται σχέδιο. Ποιους θα πείσει με την παρουσία, ποιους με
το μήνυμα, ποιους με την κινητοποίηση. Εκεί ακριβώς κρίνεται ο αγώνας των
ανεξάρτητων υποψηφίων και όχι στο μέγεθος του προϋπολογισμού, αλλά στην
ποιότητα της στρατηγικής. Οι μπούμερ δεν αποφασίζουν μόνοι τους το αποτέλεσμα.
Ορίζουν όμως το έδαφος της μάχης.
Η σωστή ερώτηση δεν είναι
"ποια γενιά ψηφίζει;". Είναι "πώς μιλάω σε καθεμιά;"
Οι νικητές δεν γεννιούνται. Φτιάχνονται. Η μάχη των
γενιών στην κάλπη ξεκίνησε!