Το Μάρκετινγκ των Πόλεων (City Marketing) ως παράγοντας επιτυχούς αστικής οικονομικής ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας

Άρθρο του Δρ. Θεόδωρου Μεταξά Λέκτορας Οικονομικής Ανάπτυξης, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Η τελευταία 20ετία του 20ου αιώνα χαρακτηρίζεται από ριζικές, ραγδαίες και ποικίλες αλλαγές στο γεωπολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, οι οποίες επηρέασαν βαθύτατα την λειτουργία, την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα αλλά και την ελκυστικότητα των αστικών περιοχών τόσο σε διεθνές όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Το νέο αυτό διεθνοποιημένο περιβάλλον, αποτέλεσε την αφετηρία οι πόλεις και κυρίως οι ευρωπαϊκές, να αναζητήσουν νέους τρόπους και στρατηγικές προκειμένου να τονώσουν την οικονομική τους ανάπτυξη, να αναδιαμορφώσουν την εικόνα τους (city image), να υποστηρίξουν την τοπική τους ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα (local distinctiveness and uniqueness) και να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα μεταξύ τους. Το Μάρκετινγκ των Πόλεων (Place/ City Marketing) αποτέλεσε και συνεχίζει να είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο ανταγωνιστικότητας πολλών ευρωπαϊκών πόλεων από το 1980 και μετά. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό την τελευταία 10ετία, καθώς ορισμένες πόλεις εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γνωρίσουν και να προχωρήσουν στην εφαρμογή του. Η λειτουργία του βασίζεται στον στρατηγικό σχεδιασμό (strategic planning) άρα πρόκειται για μια προσδιορισμένη στρατηγικά διαδικασία. Οι αρχές που το διέπουν είναι οι ίδιες όπως του παραδοσιακού επιχειρησιακού μάρκετινγκ, με τη ουσιαστική διαφορά ότι το city marketing αναπτύσσεται και λειτουργεί μέσα στο περιβάλλον των πόλεων. Η εικόνα της πόλης/ περιοχής, με βάση τα χαρακτηριστικά της, την ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα που έχει είναι το τελικό διαμορφωμένο αγαθό (good) που η διαδικασία του place/city marketing έρχεται να υποστηρίξει και να προωθήσει αποτελεσματικά προς τις δυνητικές αγορές στόχους (potential target markets), τις αγορές δηλαδή που η κάθε πόλη/περιοχή επιθυμεί να προσελκύσει (π.χ. επενδύσεις, εξειδικευμένο δυναμικό, επισκέπτες, μεγάλα γεγονότα κ.α). Στο σχήμα 1 αναφέρονται τα στοιχεία που συνθέτουν έναν ανταγωνιστικό αστικό προορισμό. Σχήμα 1 Η αποτελεσματικότητα του βασίζεται στην αρχή της συμμετοχικής διαδικασίας. Η επιτυχής εφαρμογή του φέρει την ευθύνη των Τοπικών Αρχών και Αυτοδιοικήσεων των περιοχών αλλά και όλων των ομάδων που δραστηριοποιούνται στο περιβάλλον των πόλεων (π.χ. επιχειρήσεις, κάτοικοι, οργανισμοί κ.α). Τα οφέλη είναι πολλαπλά και σχετίζονται πάντα με τους στόχους που θέτει η κάθε περιοχή και τις ανάγκες ανάπτυξης που έχει. Μέσα στα πλαίσια της επιτυχούς εφαρμογής του, οι πόλεις αποκτούν μια ιδιαίτερη δυναμική προβάλλοντας και υποστηρίζοντας την εικόνα τους σε διεθνές επίπεδο. Ειδικότερα για τις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργαλείο καθώς εστιάζει καθαρά στο περιβάλλον των πόλεων, ενισχύοντας την εικόνα της κάθε περιοχής και τα ειδικά χαρακτηριστικά που θέλει να επιδείξει. Ως διαδικασία το place/city marketing δεν είναι γενική αλλά ειδική και συγκεκριμένη και το γεγονός αυτό αποτελεί τη δυναμική της. Η διεθνής και ευρωπαϊκή πρακτική καταγράφει πολλαπλά παραδείγματα πόλεων, όμοιας δυναμικής με των ελληνικών, που εφάρμοσαν τη διαδικασία του place/city marketing και απέκτησαν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε συγκεκριμένους τομείς ανάπτυξης. Πόλεις όπως η Λισαβόνα, η Πράγα, η Πάφος, η Γλασκόβη, το Πέκς, είναι ορισμένα από τα πολλά παραδείγματα πόλεων που συνέδεσαν την πολιτιστική, την τουριστική, την επενδυτική τους ανάπτυξη ή την διοργάνωση μεγάλων γεγονότων (π.χ. Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, EXPO, EURO, Ολυμπιακοί Αγώνες κ.α), με την επιτυχή εφαρμογή του place/city marketing. Η αναγκαιότητα υιοθέτησης του place/city marketing από τους Τοπικούς Φορείς των ελληνικών πόλεων είναι μεγάλη. Οι ελληνικές πόλεις διαθέτουν ένα πλήθος μοναδικών στοιχείων και δυναμικών οι οποίες πρέπει να υποστηριχθούν με στόχο την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα τους. Κατά συνέπεια και μπροστά στα πολλαπλά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει η τοπική οικονομία και κοινωνία, η εφαρμογή στρατηγικών διαδικασιών, όπως το place/city marketing κρίνεται άμεση και επιβεβλημένη.

Οι «Άθλιοι» της Διαφήμισης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Βρισκόμαστε στο τέλος εποχής και μάλιστα με βίαιο τρόπο, της διαφημιστικής αγοράς που ξέραμε μέχρι τώρα. Και δεν αναφέρομαι στην τεχνολογική εξέλιξη της επικοινωνίας και στις ατελείωτες δυνατότητες χρήσης της στη διαφήμιση. Ούτε στον πόλεμο των «χάρτινων» Μέσων και των digital. Ούτε ακόμη στην οικονομική κρίση που ενέσκυψε ως τυφώνας τα τελευταία χρόνια. Σιγά αλλά σταθερά η γνωστή διαφημιστική αγορά θα έσβηνε λόγω των παθογενειών του κλάδου. Παθογένειες που έχουν να κάνουν με τις νέες δομές των διαφημιστικών εταιριών και με τα άλλοτε «γειωμένα» μυαλά πολλών διαφημιστών που πήραν αέρα! Η απαρχή των νέων δομών αλλά και «δεινών» ακούει στο όνομα Media Shops. Συνώνυμα της πλήρους ασυδοσίας στη διαφημιστική αγορά, της σύγκρουσης συμφερόντων με τα ΜΜΕ, και με αρνητικές επιδράσεις στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Στόχος ο παράνομος πλουτισμός, με μεγάλα ποσοστά επιστροφών, από διαφημιστικές εταιρίες, παραρτήματα πολυεθνικών εταιριών κατά κύριο λόγο. Οι μόνοι χαμένοι, οι μικροί διαφημιστές και Μέσα που δεν μπορούν να παίξουν στο παιχνίδι των μεγάλων. Όσο για τα άλλοτε «γειωμένα» μυαλά πολλών φωστήρων της διαφήμισης η απροσδόκητη οικονομική ισχύς που απέκτησαν τους οδήγησε σε καταστροφικές επιλογές και για τους ίδιους και για τον κλάδο. Πήραν τα μυαλά τους αέρα όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός. Σήμερα οι περισσότερες διαφημιστικές εταιρίες σκιαμαχούν με τις αλλοπρόσαλλες καταστάσεις της αγοράς, περιμένοντας να πνεύσει άλλος αέρας και όχι ο κοπανιστός! Όσο για τους «άθλιους» συνεχίζουν να αλωνίζουν ακόμη … και με κρατική αρωγή!

ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΤΗ ΡΟΥΛΕΤΑ !

Όταν τζογάρεις με το μέλλον μιας χώρας και οδηγείς και την ίδια να ρισκάρει με αυτό όλα τα ενδεχόμενα μπορεί να είναι ανοιχτά. Γιατί τι άλλο παρά τζόγος και μάλιστα υψηλού ρίσκου είναι η αμετακίνητη στάση των Ευρωπαίων να επιβάλλουν την απόφαση για κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο, απόφαση – σταθμό που χτυπά στην καρδιά του καπιταλισμού, δηλαδή τις τράπεζες. Η Γερμανίδα Καγκελάριος -όπως παλιά- στύλωσε τα πόδια, ενισχύοντας για ακόμη μια φορά το αντι-ευρωπαϊκό κλίμα κυρίως στις δεινοπαθούσες χώρες του νότου, ενδυνάμωσε τις φωνές των ευρωσκεπτικιστών που επιδιώκουν να « κλείσουν» το ευρωπαϊκό κλαμπ δια παντός και έσπρωξε στην αγκαλιά της Ρωσίας τους Κυπρίους. Ενδεχομένως, οι «ρυθμιστές» της Ευρώπης να μην είχαν υπολογίσει τις επιπτώσεις μιας τόσο σθεναρής αντίδρασης των Κυπρίων, ( δεν είχαν αντίστοιχο παράδειγμα εδώ που τα λέμε από την Ελλάδα, καθώς εδώ πέρασαν όλα με μια σχετική ευκολία), ενδεχομένως να ήθελαν να « τιμωρήσουν» την Κύπρο για το μαύρο χρήμα ρωσικών κεφαλαίων που διατηρεί στο τραπεζικό της σύστημα ή ακόμη και για την απόρριψη στο σχέδιο Αναν, καθώς κάθε χώρα διατηρεί ένα διπλωματικό κεφάλαιο και κρίνεται από αυτό….. Οι Κύπριοι δεν «τσίμπησαν στον εκβιασμό» και απέρριψαν τη συμφωνία. Το ηχηρό όχι της κυπριακής βουλής, έστω και με αστερίσκους αν μείνει κανείς στο αψυχολόγητο λευκό των βουλευτών του Δημοκρατικού Συναγερμού, - σε τέτοιες περιπτώσεις συντάσσεσαι ξεκάθαρα με ένα ναι ή ένα όχι-, είναι μια ιστορική αλλά και άκρως ριψοκίνδυνη απόφαση, καθώς έως αυτή την ώρα δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι το Eurogroup θα πάρει πίσω το σχέδιο ή ότι ρωσικά κεφάλαια θα εισρεύσουν στη μεγαλόνησο και ότι η Ρωσία θα αποδεχθεί να βοηθήσει μια χώρα που βρίσκεται σε δυσμένεια χωρίς δυσμενέστερους όρους…. Αν το κάνει πιθανόν τα ανταλλάγματα που θα ζητήσει να είναι βαρύτερα από οποιαδήποτε άλλη φορά…. Διανύουμε την πέμπτη ημέρα εκδήλωσης μιας πρωτοφανούς κρίσης που έχει εμπλέξει στο επικίνδυνο παιχνίδι και « τρίτους» παίκτες εκτός από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κατάσταση αν αφεθεί στα χέρια των ίδιων πολιτικών ηγεσιών στην Ευρώπη που διαχειρίστηκαν την κρίση στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία μοιάζει αδιέξοδη. Από το Καστελόριζο το 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε ότι θα χαρτογραφούσαμε τα νερά και θα βρίσκαμε την Ιθάκη μιλώντας για μια νέα οδύσσεια του ελληνισμού…. Το «κυπριακό πείραμα», η μοναδική περίπτωση μετά την ελληνική, όπως έλεγαν οι Ευρωπαίοι για να «πουλήσουν» τη συμφωνία, αποδεικνύει πόσο αχαρτογράφητα παραμένουν ακόμη και σήμερα…. Το παράδειγμα της Κύπρου λειτουργεί σωρευτικά σε έναν ατελείωτο κατάλογο λαθών που οδήγησαν τους λαούς του Νότου να «εκδικηθούν» τις ευρωπαϊκές πολιτικές και πάνω στην απελπισία τους να ψηφίσουν Μπέμπε Γκρίλο και Μπερλουσκόνι…. Ευθύνες δεν έχουν μόνο οι Γερμανοί, αλλά και οι Γάλλοι που δεν παρεμβαίνουν στην πολιτική της Γερμανίας, αλλά και οι χώρες του Νότου που δεν παρεμβαίνουν όλες μαζί για να αλλάξουν τη στάση των πρώτων και να πάρουν το τιμόνι στα χέρια τους. « Είμαστε άνθρωποι και όχι αριθμοί» διαδήλωναν χθες ειρηνικά Κύπριοι πολίτες έξω τη βουλή. Μπορεί άραγε ένα μικρό γαλατικό χωριό απομονωμένο στο νοτιοανατολικότερο άκρο της Ευρωζώνης να δείξει τον δρόμο και να κάνει τη διαφορά; Μήπως ήρθε η ώρα η Ευρώπη να αρχίσει να συνδιαλέγεται με τους λαούς της;

Οι «Νοικοκυραίοι» υπάρχουν ακόμη στην επικοινωνία, αλλά για πόσο;

'Αρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ένα μεγάλο μέρος της διαφημιστικής αγοράς έχει καταρρεύσει…. Το τσουνάμι της κρίσης, το νταραβέρι με απλήρωτους κρατικούς διαφημιστικούς λογαριασμούς, τα ανεξέλεγκτα έξοδα, το γνωστό πρόβλημα της «αρπαχτής» με το τηλεοπτικό κανάλι , έφεραν τα πάνω-κάτω στις πιο μεγάλες εταιρίες και έκαναν τις πτωχεύσεις τους αναμενόμενες. «Βρεγμένοι» μικρά και μεγάλα Μέσα, εκατοντάδες προμηθευτές, τράπεζες και τα έσοδα του δημοσίου. Ένα μεγάλο κομμάτι των εταιριών που έχουν απομείνει προσπαθεί να τα βγάλει πέρα «με νύχια και με δόντια». Μικρές αλλά «νοικοκυρεμένες» εταιρίες που μέχρι τώρα έχουν συμπεριφερθεί με τον πιο συστημικό και υπεύθυνο τρόπο απέναντι στους εργαζόμενους, προμηθευτές, Μέσα και φυσικά προς το δημόσιο, σήμερα βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο. Στη φάση της οριακής επιβίωσης ή της παραδοχής του τέλους, της κατάρρευσης, της αναπόφευκτης πτώχευσης. Οι τράπεζες κλείσανε τις κάνουλες της ροής ζεστού χρήματος, η αγορά στέγνωσε, οι επιχειρήσεις ετεροχρονίζουν τις πληρωμές τους, και οι πελάτες καταναλώνουν με το σταγονόμετρο μόνο τα απαραίτητα. Οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ κρίσιμοι για όλους μας αλλά και για την κοινωνία. Το αναμενόμενο «μπαμ» της έκρηξης θα αποφευχθεί αν χαλαρώσουν οι πιέσεις, σε όλα τα επίπεδα από ξένους και από το κράτος. Στον κλάδο της επικοινωνίας θα πρέπει όλοι να βάλουμε νερό στο κρασί μας ιδιαίτερα τα Μέσα που πιέζουν δικαιολογημένα μεν, αλλά εξοργιστικά δε για να εισπράξουν από εταιρίες μη «έχοντας» όμως να πληρώσουν, λόγω επισφαλειών και καθυστερημένων πληρωμών από τους πελάτες τους. Αν η αγορά δεν ξαναρχίσει να «ρολάρει» το μόνο που θα καταφέρουν είναι να «κλείσουν» τις εταιρίες και να χάσουν τα χρήματα τους. Όλοι θα κερδίσουμε τη μάχη της επιβίωσης, αν είμαστε αλληλέγγυοι στα προβλήματα του καθενός μας. Διαφορετικά θα «πέσουνε κεφάλια»!

Οι « κυκλοθυμικοί» εταίροι μας ή στραβά αρμενίζουμε……

Άρθρο της Στέλλας Παπαμιχαήλ Στην οικονομία λένε ότι όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας ισχύει βεβαίως αυτό. Ακόμη και το πώς θα σηκωθείς από το κρεβάτι σου και το ποσό καλά θα πάει η μέρα σου εξαρτάται από το κινητήριο μήνυμα που θα δώσεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Ωστόσο, τα εξωτερικά ερεθίσματα, « οι παρουσίες» και « οι απουσίες» των άλλων μπορούν να επηρεάσουν καταλυτικά τις καταστάσεις και την ψυχολογία. Μετά από μακρά περίοδο βελτίωσης ενός αρνητικού κλίματος που προερχόταν κυρίως από το εξωτερικό, με εκείνες τις διφορούμενες και πολλές φορές εμπρηστικές δηλώσεις, προερχόμενες κυρίως από την Γερμανία, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και το μέλλον της, επικρατεί μια περίοδος νηνεμίας δηλώσεων.. Μέχρι και ο λαλίστατος και «μελιστάλακτος» για τη χώρα μας αντικαγκελάριος και Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Φίλιπ Ρέσλερ έχει σωπάσει ή στην καλύτερη των περιπτώσεων προβαίνει σε «ουδέτερες» δηλώσεις που μπορεί να αναγνωστούν και με θετικό τρόπο. « Αν το πρόγραμμα πάει καλά δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα» τονίζει πάντα μετά από σχετικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις ο Γιάννης Στουρνάρας και ο ελληνικός λαός που έχει υποστεί τα πάνδεινα την τελευταία πενταετία (!) -γιατί τόσο χρονολογείται αυτή η περιπέτεια έστω και αν τα πρώτα δύο χρόνια δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει- ελπίζει ότι αυτή την φορά ο Υπουργός των Οικονομικών του δεν θα τον κοροϊδέψει, όπως οι προηγούμενοι. Και ξαφνικά σε διάστημα μόλις 4 ωρών δηλώσεις εκπροσώπων και από το ΔΝΤ και από την Κομισιόν, που δεν μας είχε συνηθίσει όσο το πρώτο στη λογική του « καρότου και του μαστίγιου» έρχονται να διαψεύσουν την επίσημη ελληνική πλευρά. «Αν δεν μαζέψετε την φοροδιαφυγή ξανα-κόβονται μισθοί και συντάξεις» διεμήνυσε ο κ. Μπίλ Μέρει από το ταμείο, υπερτροφικό χαρακτήρισε τον δημόσιο τομέα κορυφαίος Ευρωπαίος αξιωματούχος. Οι κόκκινες κάρτες βγήκαν την ίδια μέρα και με διαφορά λίγων ωρών. Ακριβώς σαν να ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια για να μας « ξυπνήσουν» από το ευχάριστο όνειρο που βλέπαμε την προηγούμενη παρέα με τον Υπουργό Οικονομικών. Ο Ευρωπαίος αξιωματούχος μάλιστα που δεν θέλησε να κατονομαστεί γιατί η ενημέρωση του ήταν off the record προχώρησε και ένα βήμα παρακάτω ψέγοντας με μάλλον άκομψο τρόπο ένα « μικρότερο κόμμα» του κυβερνητικού συνασπισμού (όχι δεν είναι το ΠΑΣΟΚ) για ανεύθυνη στάση στο ζήτημα της μείωσης των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα. Το ρεπορτάζ λέει ότι ο Υπουργός Οικονομικών επικοινώνησε μαζί του και λίγο μετά βγήκε μια ανακοίνωση ότι « δεν ειπώθηκαν έτσι ακριβώς τα πράγματα». Το κακό πια είχε γίνει. Και μέσα σε λίγη ώρα υπέστη πλήγμα και η ψυχολογία των δημοσίων υπαλλήλων που αγωνιούν για το επαγγελματικό τους μέλλον και εκείνη του μισθωτού και του συνταξιούχου που έχουν δει τα οικονομικά τους να παίρνουν την κατρακύλα.. Τι και αν το μειλίχιο ύφος του κυβερνητικού εταίρου κ. Κουβέλη προσπαθεί να καθησυχάσει την επομένη ότι « οι απολύσεις δεν είναι στόχος»….. Η παρουσία του Πολ Τόμσεν που έρχεται αύριο θα είναι -για να θυμηθούμε και το έργο του Αύγουστου Στρίνμπεργκ- « Η πιο δυνατή»….. Αναδημοσίευση από το www.aixmi.gr

Τα 5 πρώτα βήματα της Πολιτικής καριέρας σας, ως Υποψήφιος Δήμαρχος

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου 1.- Δουλεύετε την προσωπική σας ανάπτυξη Διαβάστε πολιτικές αναλύσεις, αρθρογραφίες πολιτικής αυτογνωσίας, ακούστε ηχογραφημένες πολιτικές ομιλίες καταξιωμένων πολιτικών προσώπων, παρακολουθήστε σεμινάρια πολιτικής επικοινωνίας, μελετήστε τις αυτοβιογραφίες διάσημων πολιτικών προσώπων, διδαχθείτε από τις αποτυχίες τους και γενικά «πλουτίστε» τη βιβλιοθήκη σας με βιβλία και προγράμματα αυτοβελτίωσης. 2.- Έντονη προβολή της υποψηφιότητας σας Η επιλογή του ψηφοδελτίου από τον ψηφοφόρο που θα ρίξει στην κάλπη την ημέρα των εκλογών έχει ως πρωταγωνιστή εσάς. Τον υποψήφιο Δήμαρχο. Φυσικά και οι υποψήφιοι σύμβουλοι έχουν τη συμμετοχή τους στην επιλογή της τελικής ψήφου αλλά σε ελάσσονα βαθμό. Γι αυτό προετοιμάστε από την πρώτη μέρα της καθόδου σας, ένα αποτελεσματικό «προσωπικό» διαφημιστικό μήνυμα. Αυτό θα επαναλαμβάνεται μέχρι το τέλος των εκλογών αρκεί να απαντά στα προβλήματα των δημοτών και όχι στο βιογραφικό σας. Μέσα σε 30’’ θα πρέπει να απαντήσετε στην ερώτηση «γιατί ζητώ την ψήφο σας». Είναι το λεγόμενο elevator speech (ομιλία στο ασανσέρ). Συνεχίστε την αυτοπροβολή της υποψηφιότητας σας με όλα τα Μέσα (παραδοσιακά και νέας τεχνολογίας). 3.- Κάντε τη δική σας «λίστα» των υποψηφίων συμβούλων Ένα από το πρώτο σας μέλημα είναι να οργανώσετε τη λίστα των υποψηφίων συμβούλων σας που θα συμπληρώσουν το ψηφοδέλτιο σας. Ξεκινήστε με τη λίστα γνωριμιών σας αλλά μην αρκεστείτε σ’ αυτή. Πολλοί από τους σίγουρους υποψήφιους συμβούλους που πιστεύατε ότι θα σας ακολουθήσουν, μπορεί να σας αφήσουν στα «κρύα του λουτρού»! Γι αυτό αναπτύξτε τη δική σας «ζεστή» λίστα από υποψήφιους που έχουν κάτι περισσότερο από το φιλικό λόγο, τη φιλική σχέση μαζί σας. Αναζητήστε τους σε συλλόγους, γυμναστήρια, εθελοντικές οργανώσεις, παιδότοπους, χώρους συγκέντρωσης ειδικών ομάδων όπως ωδεία, λέσχες φιλίας και άλλα. 4.- Ξοδέψτε τον προεκλογικό σας χρόνο παραγωγικά Ο προεκλογικός σας χρόνος πάντα θα είναι μικρός έστω κι αν ξεκινήσετε ένα χρόνο πριν από τις εκλογές. Σιγουρευτείτε ότι τον «ξοδεύετε» παραγωγικά. Αναθέστε την οργάνωση του εκλογικού σας κέντρου και την καθημερινότητα του σε συνεργάτες σας. Απαλλαγείτε από «περιττές» ασχολίες με τον εκλογικό σας αγώνα και αφοσιωθείτε. • Να μιλάτε σε ψηφοφόρους • Να βλέπετε τους υποψήφιους συμβούλους σας και να ενημερώνεστε για το καθημερινό τους πρόγραμμα • Να διευρύνετε καθημερινά τον κύκλο των προσωπικών γνωριμιών σας με συστάσεις, τηλεφωνήματα και συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. 5.- Ακολουθείστε τις βασικές συμβουλές πολιτικής επικοινωνίας • Το όνομα του ψηφοφόρου Είτε μιλάτε με τον ψηφοφόρο στη λαϊκή αγορά ή στην εκκλησία ή στο τηλέφωνο καλό είναι να γνωρίζετε το όνομα του. Κι αν δεν το ξέρετε, υπάρχουν τεχνικές «εκμαίευσης» του ονόματος του χωρίς να το καταλάβει ο ψηφοφόρος. • Κάντε κομπλιμέντα / φιλοφρονήσεις Ποιος ψηφοφόρος θα αρνηθεί ένα όμορφο και κομψό κομπλιμέντο από τον υποψήφιο που ζητάει την ψήφο του. Ευκαιρίες για φιλοφρονήσεις υπάρχουν πολλές. Από το ντύσιμο του ψηφοφόρου μέχρι και το «γλυκούλη» σκύλο που σέρνει μαζί του. Ο ψηφοφόρος θα σας συμπαθήσει σίγουρα. Κερδίζετε πόντους στο μυαλό του. • Χαμογελάστε Όχι φυσικά με ένα χαμόγελο «καρφωμένο» στο πρόσωπο σας, αλλά χαμογελάστε όσο κι αν είστε ψυχολογικά πεσμένοι. Οι ψηφοφόροι θέλουν να βλέπουν αισιόδοξα πρόσωπα πολιτικών. Χαμογελάτε ακόμη κι όταν μιλάτε στο τηλέφωνο. Μπορεί να μην το βλέπει ο ψηφοφόρος αλλά το αισθάνεται από τον τόνο και τον ήχο της φωνής σας. Το χαμόγελο είναι το πιο ισχυρό σας όπλο. • Η απόρριψη είναι μέρος του παιχνιδιού Μην αφήνετε την απογοήτευση να σας κυριεύσει αν κάποιος από τους ψηφοφόρους σας γυρίσουν την πλάτη. Μόνο στα απολυταρχικά καθεστώτα τα ποσοστά της αποδοχής φτάνουν το 99%. Φροντίστε όμως να μάθετε αν μπορείτε τους λόγους που ο ψηφοφόρος σας γύρισε την πλάτη. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις να γίνει και ο πιο ένθερμος οπαδός σας αν ανατρέψετε θετικά τους λόγους του.

Facebook Victim?

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Φαντάζεστε τη ζωή χωρίς facebook; Σε ποιόν τοίχο αν όχι του facebook θα μπορούσατε να βαρέσετε το κεφάλι σας χωρίς να σπάσει, να γράψετε ότι σας κατέβει, χωρίς να δώσετε λογαριασμό, να κοινοποιήσετε ότι ανοησία σας χτύπησε στο μάτι, να ανεβάσετε φωτογραφίες που για σας λένε κάτι ενώ για τους υπόλοιπους τίποτα, να διαβάσετε τα «απωθημένα» των φίλων σας που είχατε να τους θυμηθείτε από το νηπιαγωγείο, να κάνετε νέους φίλους που ούτε τους ξέρετε ούτε θα τους συναντήσετε ποτέ. Φαντάζεστε να ξυπνήσετε ένα πρωί και να μη δείτε με την «τσίμπλα» στο μάτι σκέψεις σοφών και λουκέτα επιχειρήσεων, νοσοκομείων και άλλων πολλών; Φαντάζεστε να μην σας ρωτάει κάποιος συνεχώς «πως είστε» ή «τι σκέφτεσαι thanasis;» και να περιμένει εναγωνίως την απάντηση σου και όταν τη δώσεις όλοι μαζί να σου κάνουν like; Απίστευτο συναίσθημα. Φαντάζεστε να πάτε το πρωί στο γραφείο σας, να είστε μπροστά από το λάπτοπ σας και να σας έχουν αποκλείσει από το facebook; Ούτε στο Γκουαντανάμο δεν γίνονταν τέτοια μαρτύρια! Δικαιολογημένα επαναστατείς με σύνθημα «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερο facebook παρά σαράντα τοις εκατό αύξηση μισθού…». Φαντάζεστε πόσα σπίτια δεν θα είχαν «χαλάσει» και διαζύγια υπάρξει αν έλειπε ο πειρασμός της πιο στενής γνωριμίας μέσω του νέου τρόπου γνωριμίας; Φαντάζεστε πόσα χάνουμε όταν ξοδεύουμε τον ελεύθερο χρόνο μας στον καναπέ μπροστά στον τοίχο του facebook; Από ψυχική υγεία μέχρι σωματική ευεξία. Και μη μου πείτε ότι η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε από το facebook. Επαναστάσεις γίνονταν πολλά χρόνια προ facebook. Ούτε ότι εκδηλώσεις κοινωνικής ευθύνης γίνονται πιο εύκολα. Οι καλοί Σαμαρείτες πάντα θα βρίσκουν το δρόμο, αν το θελήσουν. Η επόμενη επανάσταση είναι πιο πιθανόν να γίνει αν μας κόψουν το facebook παρά το φαγητό και σίγουρα θα αναρτηθεί στον τοίχο. Τελειώνω για να δω τα μηνύματα μου στο facebook….

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2014 Κομματικό χρίσμα; Ευχαριστώ, Δε θα πάρω….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Στις επόμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές θα έχουμε παλιούς και καινούργιους υποψήφιους στη σκηνή. Έμπειρους και άπειρους, πρωτάρηδες και φτασμένους. Νεαρούς σε ηλικία και ώριμους. Άνδρες και γυναίκες. Φθαρμένους από σκάνδαλα ή άφθαρτους. Διάσημους και άσημους. Γόνους πολιτικών τζακιών και υποψήφιους με λαϊκές και αστικές καταβολές. Πλούσιους και περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων. Πολιτευτές και νεόφερτους πολιτικούς. Σήμερα, σε αντίθεση με άλλες αυτοδιοικητικές εκλογές έχουμε ένα σωρό κόμματα κατηγοριοποιημένα σε διαφορετική από άλλοτε λογική. Δε μιλάμε πλέον για μεγάλα κόμματα και μικρά. Μιλάμε για κόμματα συστημικά και εναλλακτικά. Μνημονιακά και αντιμνημονιακά. Κόμματα πρότασης ή άρνησης και έντασης. Φανταστείτε λοιπόν με τόσες πολλές κατηγορίες υποψηφίων, προερχόμενων από τόσα πολλά κόμματα τα οποία κομίζουν διαφορετικές θέσεις, τι ρόλο μπορεί να παίξει το άλλοτε ισχυρό, δυνατό όπλο του υποψήφιου το κομματικό χρίσμα για το οποίο «σφάζονταν» παλικάρια στο όνομα του…. Το κομματικό χρίσμα, θα αποτελέσει βαρίδι πνιγμού και καταπόντισης για πολλούς υποψήφιους. Θα πληρώσουν όσα έχουν «κρατημένα – φυλαγμένα» οι πολίτες για το κόμμα τους. Με άλλα λόγια θα πληρώσουν τα «κομματικά σπασμένα»! Ήρθε η ώρα για υποψήφιους που θα προβάλλουν την χωρίς χρίσμα υποψηφιότητα τους. Ήρθε η ώρα των Ανεξάρτητων υποψηφίων. Αρκεί, ο κάθε υποψήφιος να ξεχωρίσει μέσα από τη μάζα και να προβάλλει μια καμπάνια προσανατολισμένη στην ανάδειξη των προσωπικών του στοιχείων. Προσοχή όμως γιατί οι σύγχρονες απαιτήσεις γύρω από μια υποψηφιότητα ξεπερνούν τη νοοτροπία της οργάνωσης και στελέχωσης του επικοινωνιακού σκέλους μιας καμπάνιας με πρόχειρες λύσεις και εκ των ενόντων. Με άλλα λόγια, τη σωστή ανάδειξη της υποψηφιότητας και τη δόμηση ενός προφίλ που θα ξεχωρίσει από όλους τους άλλους υποψήφιους δεν θα το καταφέρει ο ίδιος, ο άμεσα ενδιαφερόμενος και εκ των πραγμάτων, ο πλέον συναισθηματικά εμπλεκόμενος. Διαφορετικά δε θα μπορεί να μετρήσει τα πράγματα στη βάση μιας ρεαλιστικής προσέγγισης και ενός αποτελεσματικού προτύπου. Αλλά ούτε αυτά θα τα εξασφαλίσει ο μικρός ξάδελφος που έχει πάρει πτυχίο στην πολιτική επιστήμη, στην επικοινωνία ή στα ΜΜΕ, έχει γράψει δύο άρθρα σε τοπική εφημερίδα και έχει εκφωνήσει δύο ομιλίες στην σπουδαστική συνέλευση της σχολής του. Υπό τα σημερινά δεδομένα, ένας υποψήφιος χρειάζεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε βοήθεια και καθοδήγηση από έμπειρους, καταρτισμένους, αποτελεσματικούς και πάνω από όλα, πιστοποιημένους μέσα από την παρουσία τους στο χώρο, επαγγελματίες της Επικοινωνίας, προκειμένου να κινηθούν με οργάνωση και σοβαρότητα και να πετύχουν κάτι καλό. Και αν νομίζει κανείς ότι με τη σοβούσα οικονομική κρίση δεν έχει τα χρήματα να καλύψει οτιδήποτε τέτοιο, να είναι σίγουρος ότι μια ερασιτεχνική καμπάνια κοστίζει πάντα περισσότερο από μια επαγγελματική, διότι δεν υπάρχει γνώμονας στρατηγικής, σχεδιασμού και επικοινωνιακής προώθησης, με αποτέλεσμα να ξοδεύονται μικροποσά σε αμέτρητες άχρηστες και αναποτελεσματικές επιλογές και στο τέλος, αθροιστικά να ξοδεύεται ένα μεγάλο ποσό. Σκεφθείτε λογικά, κινηθείτε επαγγελματικά για να κερδίσετε στις εκλογές.

Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Μετά το ψευδεπίγραφο και κενό πολιτικό σύνθημα «Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» που απέτυχε να υλοποιηθεί λόγω ανικανότητας των εμπνευστών του να το υλοποιήσουν το νέο σύνθημα του καιρού μας θα μπορούσε να είναι το «Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως». Μας πήρε πάνω από τρία χρόνια να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι αδύνατη η επιστροφή στην προμνημονιακή Ελλάδα. Μπορεί να φαίνεται ότι έχει περάσει ο κίνδυνος της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας για τη χώρα μας αλλά το ίδιο ΔΕΝ συμβαίνει και με πολλές επιχειρήσεις, που στο όνομα της αποφυγής δύσκολων αποφάσεων και μετάθεσης τους σε απώτερο χρόνο, υποθήκευσαν το μέλλον τους. Τα αποτελέσματα γνωστά. Συρροή στο άρθρο 99, αύξηση των πτωχεύσεων, συρρίκνωση, απαισιοδοξία, αδράνεια, ακινησία. Με την πλειονότητα των επιχειρήσεων στο «κόκκινο» ποιοι θα πάρουν τα λεγόμενα αναπτυξιακά κεφάλαια του ΕΣΠΑ όταν για να χρηματοδοτηθείς χρειάζεται να είσαι κερδοφόρος! Για να αλλάξουμε, για να ανοικοδομηθεί η οικονομία σε στέρεες βάσεις θα πρέπει οι έχοντες την ευθύνη να απαλλαγούν από το φόβο του πολιτικού κόστους, τις πελατειακές δεσμεύσεις, την πολιτική μυωπία, να προχωρήσουν γρήγορα σε ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές και το κυριότερο να θέλουν την Αλλαγή να γίνει από λέξη, πράξη. Εδώ και τώρα! Διαφορετικά και η λέξη Ανάπτυξη θα είναι «κενή» περιεχομένου και θα καταντήσει να γίνει στην επανάληψη της γραφική αλλά και οι προοπτικές του χάους θα πολλαπλασιαστούν γιατί είναι δεκτικές στην επικονίαση! Αλλάζουμε βραδέως ή ταχέως είναι το κοινωνικό διακύβευμα σήμερα.

«ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» από την αρχή ή …τέλος; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγος – Δ/ντή της Think Politics Οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι πολιτικά και επικοινωνιακά στη δίνη των προβλημάτων που απορρέουν από τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Εξετάζοντας τη μέχρι σήμερα πορεία του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» διαπιστώνουμε ότι δικαιώνονται στις απόψεις τους όλοι εκείνοι που υποστήριζαν ότι μια τέτοια ριζική μεταρρύθμιση στη διοίκηση μιας ολόκληρης χώρας απαιτούσε εντατική προετοιμασία και ένα σχέδιο σταδιακής εφαρμογής. Δυστυχώς ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ψηφίστηκε και συνοδεύτηκε όχι από μια γερή νομοπαρασκευαστική διαχειριστική χρηματοδοτική προίκα αλλά από την απρονοησία και αναποφασιστικότητα όλων όσων επεξεργάστηκαν τις διατάξεις του περιεχομένου του και τους κανόνες λειτουργίας του. Δύο χρόνια μετά, το θεσμικό πλαίσιο του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» παρουσιάζεται ως εντελώς αντίθετο από επαρκές και κατάλληλο να δώσει ώθηση προόδου και ανάπτυξης στην Αυτοδιοίκηση. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι Τοπικοί άρχοντες να «σκοντάφτουν» πάνω σε ένα σωρό δυσκολίες για τις οποίες δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι, ενώ το πραγματικό κόστος μετακυλύεται αναπόφευκτα στον πολίτη και στην Τοπική κοινωνία. Ενάμιση χρόνο, πριν από τις νέες αυτοδιοικητικές εκλογές και ακόμη ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» παραμένει στα χαρτιά. Οι Σειρήνες του συγκεντρωτισμού, η γραφειοκρατία, οι συχνές μεταβολές στην πολιτική ηγεσία, οι διαρκείς νομοθετικές παρεμβάσεις αποψίλωσαν το εγχείρημα που θα άλλαζε τον διοικητικό και πολιτικό χάρτη στη χώρα. Η αιρετή αυτοδιοίκηση είναι ο μόνος θεσμός, κοντά στον πολίτη, που θα έπρεπε να ενδυναμωθεί, για να δοθεί διέξοδος από την πρωτοφανή πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Το πείραμα του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» δείχνει σημάδια αποτυχίας. Η ανάγκη η οποία αδήριτα προκύπτει είναι η πολιτική και κρατική ηγεσία του τόπου να δουν τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» από την αρχή, σε απόλυτη σύμπνοια και συνεννόηση μεταξύ τους, να εντοπίσουν τις ατέλειες και τις αδυναμίες του, να τον ενισχύσουν έτι περαιτέρω θεσμικά και νομοθετικά, να τον προσαρμόσουν στα νέα εθνικά και κυρίως, στα νέα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα και φυσικά, να θεσπίσουν ένα προσεκτικά επιμελημένο και πάνω απ’ όλα, ρεαλιστικό road map, δηλαδή ένα χάρτη για την βήμα προς βήμα πορεία του. Έτσι μόνο θα έχουμε το σωστό σχέδιο, στη σωστή του εφαρμογή. Διαφορετικά, θα πελαγοδρομούμε χωρίς πρόοδο και χωρίς αποτελέσματα. Εκτός κι αν στο μυαλό των (αν)αρμόδιων πολιτικών μας είναι η αντικατάσταση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» με μια νέα φαεινή μεταρρυθμιστική ιδέα, έτσι για να βρισκόμαστε σε δουλειά, και να δικαιολογούν το θεσμικό τους ρόλο.

…και τα 2013 τα σπιράλ τη πτώχευσης συνεχίζεται…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή Think Politics Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει όλο και κάποια από τις λεγόμενες μεγάλες εταιρίες του χώρου της διαφήμισης, βαράει το δικό της «κανόνι». Όχι ότι οι λεγόμενες μικρές πάνε πίσω, απλώς δεν κάνουν τον ίδιο κρότο! Σε λίγο οι υγιείς εταιρίες του κλάδου θα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Οι φετινές προβλέψεις για την οικονομία είναι δυσοίωνες όσο για τον κλάδο της επικοινωνίας πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουν μόνο όσοι ασχολούνται με τις τηλεπωλήσεις. Άλλωστε στα λεγόμενα μικρά κανάλια κυριαρχούν όλες τις ώρες. Η διέξοδος από την πρωτοφανή οικονομική και πολιτική κρίση που μαστίζει τον κλάδο μας θα προέλθει μόνο από την ανάκαμψη στα ουσιώδη και στα καίρια της κοινωνίας μας. Φυσικά, η επάνοδος στην προτέρα κατάσταση της γνωστής σε όλους μας ασυδοσίας, είναι αδύνατη ακόμη και με το μαγικό ραβδί του Αλαντίν. Ο μέχρι σήμερα γνωστός κλάδος της επικοινωνίας δεν ανασταίνεται γιατί οι προδιαγραφές επιβίωσης του, έχουν αλλάξει. Τα παλιά Μέσα έχουν συρρικνωθεί και νέα Μέσα κυριαρχούν και οι διαφημιζόμενοι κάνουν πλέον συμφωνίες απ’ ευθείας. Όσο για την κρατική διαφήμιση θα αργήσει να ξαναδώσει χαρές σε διαφημιστές. Τα φέσια, οι καθυστερήσεις πληρωμών οι δυσβάσταχτοι φόροι, θα λυγίσουν ακόμη και τους πιο συνετούς και συνεπείς επιχειρηματίες του κλάδου. Θα αναγκαστούν να μην πληρώσουν γιατί δεν θα μπορούν. Και δυστυχώς περίοδος χάριτος και διακανονισμού δεν υπάρχει πλέον. Το αναξιόπιστο κράτος εξοντώνει και εξευτελίζει τους μέχρι χθες νομοταγείς και παραγωγικούς επιχειρηματίες.

Δείτε το 2013 με Κοινή Λογική και Ρεαλισμό!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Αμερικανός μυθολόγος και οραματιστής έδωσε τη διαφορά μεταξύ απαισιόδοξου και αισιόδοξου με τον εξής αστείο τρόπο «Ο αισιόδοξος βλέπει μόνο την καρυδόψιχα, ο απαισιόδοξος το καρύδι ολόκληρο». Θετική σκέψη, θάρθουν καλύτερες μέρες, θα γυρίσει ο τροχός… Αυτά και άλλα πολλά συναφή, ακούσαμε και διαβάσαμε με την ευκαιρία του Νέου Χρόνου στα ΜΜΕ και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Στόχος όλων αυτών να κρατήσουν το φρόνημα της αισιοδοξίας σε υψηλά επίπεδα αν και σε προσωπικό επίπεδο λίγοι πιστεύουν το αληθές του αξιώματος. Γιατί υπάρχουν εκτός από τους απαισιόδοξους και τους αισιόδοξους και οι ρεαλιστές! Όλοι όσοι βλέπουν ότι η ζυγαριά κλείνει προς την απαισιόδοξη μεριά. Αλήθεια πού θα βρεις την αισιοδοξία με τα νέα οικονομικά δεδομένα, εκτός κι αν είστε τρόφιμος φρενοκομείου! Σήμερα, όσοι «φλυαρούν» αισιόδοξα για τη νέα χρονιά είναι ή οι πολιτικοί μας που ζουν σε άλλο κόσμο ή οι λίγοι «βολεμένοι» λόγω ειδικών συνθηκών. Όσο για την αλληλεγγύη που πρόσφατα ανακαλύφθηκε, λόγω ανυπαρξίας της κρατικής αρωγής, είναι η ελπίδα της ανθρωπιάς που έλειπε ή είναι ο φόβος ότι ίσως γρήγορα βρεθούμε στην ίδια θέση…; Αν πραγματικά η κρίση μας έκανε περισσότερο ανθρώπους και στους πολλούς υπάρχει πλέον το ΕΜΕΙΣ και όχι το ΕΓΩ, θα το δούμε στη διαφάνεια των φορολογικών μας δηλώσεων και όχι στη φιλανθρωπία μεταχειρισμένων ρούχων και κλινοσκεπασμάτων που μας πιάνουν χώρο… Εύχομαι το τέλος της νέα χρονιάς του 2013 να μη φύγει με «κατάρες» όπως έφυγε και ο παλιός χρόνος το 2012. Κι αυτό το επιβάλλει η κοινή λογική και είναι ρεαλισμός.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

Ο Διαφημιστικός Πολιτισμός σε κρίση….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Είναι γεγονός ότι οι καταναλωτικές συνήθειες και οι προκύπτουσες από αυτές αποφάσεις συνδέονται με ένα συγκεκριμένο σύνολο διαχρονικών αξιών, διαφορετικό για κάθε καταναλωτή. Σ’ αυτή τη βάση, οι διαφημιστές οικοδομούν την έννοια του brand και της εικόνας του. Κινείται σ’ αυτόν τον βασικό άξονα κάποιο από τα τελευταία τηλεοπτικά σποτάκια που με τη δημιουργικότητα του προκαλεί την «αηδία» στους τηλεθεατές – άτυχους που έτυχε να τρώνε και να δουν τη διαφήμιση; Πιστεύουν μήπως πως η «εμετική» προδιάθεση που προκαλεί το εν λόγω διαφημιστικό διαμορφώνει μια ανθρωποκεντρική και σίγουρα αποτελεσματική επικοινωνιακή προσέγγιση; Είναι η «μεγάλη ιδέα» της πονηρής γιαγιάς που εξασφαλίζει δωρεάν εφημερίδα, συστατικό «επιθετικής» επικοινωνίας; Φυσικά οι ανθρώπινες ακρότητες και υπερβολές ήταν και είναι οι αγαπημένες δημιουργικές προσεγγίσεις πολλών διαφημιστικών είτε με τη μορφή του απρόσμενου είτε του προκλητικού. Όμως πάντα κινούμενες σε πλαίσια ανεκτά που δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη των καταναλωτών και το κυριότερο δεν τον στέλνουν στη «λεκάνη»…. Κανονικά θα έπρεπε ή να προσφέρονται δωρεάν με την παρακολούθηση του τηλεοπτικού σποτ και σακούλες «ναυτίας», ή να υπάρχει προειδοποιητικό σήμα με την ένδειξη «ακολουθεί αναγούλα»! Ο διαφημιστικός πολιτισμός στην καθημερινότητα μας περνά μέσα από τα Μέσα και μας προσδιορίζει ως κλάδο. Ας τον διαφυλάξουμε.

Μετανοείτε ο καιρός γαρ εγγύς….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Θα γίνουν όλα «Γης Μαδιάμ» σύμφωνα με την προφητεία των ΜΑΓΙΑ, σε λίγες μέρες και πιο συγκεκριμένα στις 21 του Δεκέμβρη. Θα καταστραφεί ο πλανήτης Γη. Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ έρχεται. Τα δικά μας Δεκεμβριανά παλιά και νέα που ξέραμε, να τα ξεχάσουμε. Θα δούμε σεισμούς, λοιμούς, καταποντισμούς και πολλά άλλα σύμφωνα με τις δηλώσεις επιφανών καταστροφολόγων, μια και οι ΜΑΓΙΑ γνωρίζουν την ημερομηνία καταστροφής του κόσμου αλλά όχι τον τρόπο. Πράγμα εύκολο για μας. Παράδειγμα, η Ελλάδα θα καταστραφεί πάραυτα μόλις δει το φως της δημοσιότητας το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Στην Ιαπωνία ξεκίνησαν οι πρώτες ενδείξεις. Πέφτουν οι σήραγγες. Στην Αμερική θα πραγματοποιηθεί μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία με εξωγήινους να κατασκηνώνουν στο Λευκό Οίκο. Όπως στις ταινίες που δημιούργησαν. Η Αυστραλία θα κατακλυστεί από τα ζωάκια που «γδέρνονται» ζωντανά για να γίνουν οι γνωστές ζεστές μπότες και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης μόλις οι Οίκοι Αξιολόγησης τους βάλουν βαθμό κάτω από το C. Μέχρι όμως νάρθει η αποφράδα ημέρα θα γίνονται special μπίζνες από αλλοδαπούς που θα πουλάνε από ατομικά λυόμενα καταφύγια όπως τις ομπρέλες στη βροχή, μέχρι και ειδικές στολές σαρανταοκτάωρης επιβίωσης με σύνδεση internet και δώρο την ταινία «Αρμαγεδδών». Δεν λένε ότι σε κάθε κρίση υπάρχουν και ευκαιρίες;

Plan 99.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ- Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Αν έχετε περάσει από το Plan A, το Plan B και από όλα τα γράμματα της αλφαβήτου, ήρθε η ώρα για μια «δεύτερη» ευκαιρία. Βρείτε τους νέους δρόμους σας στο Plan 99 που διαρκεί τέσσερα χρόνια και κρατάει μακριά τους πιστωτές σας. Ετοιμάστε το νέο business plan για την ήδη πτωχευμένη εταιρία σας, αλλάξτε το αντικείμενο των μέχρι τώρα εργασιών της και αναμείνατε την αστρική συγκυρία που θα σας ξαναφέρει στον αφρό της κοινωνίας και των επιχειρήσεων. Μην ακούτε τις Κασσάνδρες που πιστεύουν ότι κανένας δε σώθηκε ακολουθώντας το Plan 99 και ότι απλά κέρδισε χρόνο και πήρε μαζί του στον πάτο της χρεοκοπίας επιχειρήσεις που είχαν την ατυχία να συνεργαστούν μαζί του. Εσείς να διατυμπανίζετε ότι μάθατε από τα λάθη σας, αναλαμβάνετε τις νέες ευθύνες και με λίγη καλή τύχη και καλούς δικηγόρους θα οδηγηθείτε και πάλι στην κορυφή. Είστε φτιαγμένος από την στόφα των πετυχημένων, έχετε έναν τίγρη στη μηχανή σας, είστε «μαμούνι» κι ας σας αποκαλούν «λαμόγιο»! Στην απίθανη περίπτωση αποτυχία του Plan 99 ζητήστε μια επιμήκυνση του για άλλα τέσσερα χρόνια! Απλοποιείστε τα πράγματα και κρατείστε άθικτη την προσωπική περιουσία σας!

Μάρκες και πολιτικοί.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics Ποιος είπε ότι το μάρκετινγκ πέθανε να του βάλουμε πιπέρι…; Ούτε το μάρκετινγκ, ούτε οι μάρκες έχουν πεθάνει σε πείσμα των δηλώσεων CEO μεγάλης πολυεθνικής διαφημιστικής. Και αυτό το αποδεικνύουν οι πολιτικοί μας ταγοί με τα λεγόμενα τους…. Διασταύρωσαν τα ξίφη τους στη Βουλή και άρχισε η ανάγνωση των μαρκών. «Φοράς rolex» ο ένας, η γυναίκα του αρχηγού σας φοράει bulgari ο άλλος…. Vacheron Constantin δεν άκουσα να αναφέρεται από κανέναν μάλλον γιατί είναι δύσκολο να το προφέρουν με τις γνώσεις ξένων γλωσσών που έχουν οι πολιτικοί μας. Βέβαια το status του γνωστού μας μέχρι τώρα life style στη δημόσια σφαίρα περίσσευε πάντα. Πολιτικοί, αστέρες της tv, μεγαλοδημοσιογράφοι ακολούθησαν πιστά τις μεγάλες μάρκες που το παραδοσιακό μάρκετινγκ ανέδειξε. Πιστεύετε ότι μπορεί τα social media, η διαφήμιση από στόμα σε στόμα ή και οι συστάσεις να κερδίσουν πότε τη δύναμη των γνωστών μας παραδοσιακών μέσων στη δημιουργία εικόνας μιας μάρκας; Η τέχνη της δημιουργικής διαφήμισης βρίσκει εύφορο έδαφος μόνο στα κλασσικά Μέσα. Θυμίζω ακόμη ένα εκπληκτικό άρθρο με τίτλο «τα burberry της οργής» του Αντώνη Καρακούση για τη δημοσιογράφο που ενώ γοητεύθηκε και υιοθέτησε το burberry look, κάθε μέρα από τα πρωινά παραθυρόφυλλα των τηλεοράσεων στηλίτευε τα κακώς κείμενα και το έπαιζε Ρομπέν των αδικημένων! Το μάρκετινγκ και κατ’ επέκταση και οι μάρκες δεν θα πεθάνουν όσο η πολιτική και επιχειρηματική ελίτ το υμνολογούν και λιβανίζουν. Σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε έναν λαό που πεινάει καλά θα είναι να μείνουν ΜΟΝΟ στις προφορικές αναφορές γνωστών πανάκριβων μαρκών. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια τους αν κυκλοφορούν «φορτωμένοι» με ρούχα και αξεσουάρ πανάκριβων μαρκών. Κρύψτε τα σε θυρίδες και αναμείνατε τις καλύτερες μέρες της έκθεσης τους….

Ανέκδοτα: Το αντίδοτο της κρίσης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics «Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάμεσα σε δύο κανάλια, όταν από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου: - Τι κάνεις ρε Δημήτρη, θα την κάψεις την τηλεόραση! - Τι να κάνω, αφού βάλανε το μπάσκετ μαζί με την τσόντα και δεν ξέρω ποιο από τα δύο να δω… Και η γυναίκα λέει: - Την τσόντα, την τσόντα δες…. Μπάσκετ ξέρεις!». Ανέκδοτα, το αντίδοτο στη μαυρίλα των ημερών που ζούμε, στην κατατονία των ψυχών που βιώνουμε. Στην επικαιρότητα το σκληρό δίλημμα του Σαίξπηρ «να ζει κανείς ή να μη ζει»…. Αδιέξοδα παντού. Τα ανέκδοτα ενισχύουν το καταρρακωμένο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και σπάνε την πέτρα της μαύρης πλάκας που σκεπάζει την ψυχή. Σε γιορτινά τραπέζια, σε μεσημεριανές ή βραδινές συνάξεις σε ταβέρνες, μοναδικό θέμα συζήτησης η κρίση και η επόμενη μέρα της. Πρόσωπα σκυθρωπά, κατήφεια και αγωνία, ακόμη και πριν έρθει ο λογαριασμός. Οι ειδικοί συνιστούν, σκεφτείτε θετικά και ευχάριστα πράγματα. Προσωπικά σας προτείνω μια καθημερινή επίσκεψη στο site της συναδέλφου Κατερίνας Τσεμπερλίδου για ανάγνωση κειμένων που αποπνέουν αισιοδοξία και θετική αύρα. Κλείστε τα αφτιά σας στις αναλύσεις των ειδικών κινδυνολόγων και ζήστε τη ζωή σας. Προετοιμαστείτε για τη βραδινή σας έξοδο με φίλους ή συγγενείς, έχοντας στη «φαρέτρα» σας δύο τρία έξυπνα ανέκδοτα ανάλογα με την περίσταση. Πείτε τα όταν η «ατμόσφαιρα» βαρύνει και ζήστε την αλλαγή της. Θα νοιώσετε όμορφα, θα περάσετε καλύτερα όλοι σας.