ΣΥΜΒΟΛΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ REBRANDING ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΥ

Βασικές διαπιστώσεις, συμπεράσματα και προτάσεις που θα βοηθήσουν έναν πολιτικό να κάνει το επιθυμητό και αναγκαίο στις μέρες μας re-branding.
• Οι πολιτικοί κινούνται σήμερα σε ένα άγνωστο περιβάλλον καθώς τα σημεία αναφοράς που γνώριζαν έχουν χαθεί. Στο νέο μη χαρτογραφημένο πολιτικό περιβάλλον, τα νέα εργαλεία θα δοθούν από έρευνες της κοινής γνώμης.
• Η κρίση, η επικέντρωση σε οικονομικά προβλήματα, η ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια αποτελούν τροχοπέδη για κάθε είδους re-branding.
• Μέσα σ’ αυτήν την πολιτική κρίση, οι πολίτες στρέφονται σε πρόσωπα που τους προσφέρουν «λογικές και συναισθηματικές διασφαλίσεις».
• Οι πολιτικοί πρέπει να «ξαναεπικοινωνήσουν» να κτίσουν νέες σχέσεις με τους πολίτες, με νέο πιο ξεκάθαρο positioning, νέες σχέσεις, νέες ιδέες και πειστικές απαντήσεις.
• Ο ρόλος των social media με τη ραγδαία ανάπτυξη τους βοηθάνε στο «κτίσιμο» της νέας εικόνας, είναι όμως μέρος της επικοινωνιακής στρατηγικής ενός πολιτικού. Ακόμη, χρειάζονται έμπειροι συνεργάτες με εξειδίκευση στις νέες τεχνολογίες.
• Υιοθέτηση νεόφερτων καινοτόμων πολιτικών όπως η the politic of well being, η πολιτική του ευ ζην και η προσαρμογή τους στην περιοχή ευθύνης του.
• Υγιεινή διατροφή, συστηματική άσκηση, για γρήγορα αντανακλαστικά, σβελτάδα και αποφασιστικότητα.
• Προσεκτική χάραξη της νέας πολιτικής εικόνας με βάσει τους στόχους και τις δεξιότητες.
• Τα στεγανά, ο συγκεντρωτισμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης δημιουργούν καθυστέρηση και αναποτελεσματικότητα στην επίτευξη του re-branding. Το διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους στη σχέση χρόνου/ αποτελεσματικότητας των εκάστοτε ενεργειών.
• Κάτω από τις σημερινές συνθήκες η «επανεκκίνηση» της εικόνας ενός πολιτικού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προσέξτε «μην σπάσετε» στο μέσον της προσπάθειας.
• Για ένα πετυχημένο re-branding συμβουλευτείτε τους ειδικούς. Ακολουθείστε την συμβουλή του Ουίλσον «Δεν χρησιμοποιώ μόνο το μυαλό μου αλλά και όσο μπορώ να δανειστώ».(από το λεξικό του έξυπνου λόγου του Πάσχου Μανδραβέλη).

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ Ε-ΜΑΙL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

* ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ...
* ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ
ΜΙΛΑΝΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ
* 11 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ RE-BRANDING ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

...ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ REBRANDING ΤΟΥΣ

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Ο Έλληνας πολιτικός, παρά την απαξίωση του επαγγέλματος του τον τελευταίο καιρό είναι από μόνος του ένα ισχυρό brand name.
Και δεν μιλάμε μόνο για τους τριακόσιους της Βουλής αλλά και για όλους όσοι ασχολούνται με τα κοινά όπως Περιφερειάρχες, Αντιπεριφερειάρχες, Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι και μέλη δεκάδων οργανισμών και συνδικαλιστές.
Ο πολιτικός του 2011, δεν μοιάζει με τον πολιτικό της δεκαετίας του Γκόρτσου και του Μαντά, πρωταγωνιστές των αγαπημένων ελληνικών ταινιών της δεκαετίας του ’60 και ’70.
Ο σύγχρονος πολιτικός του 2011 πρέπει να έχει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στην εικόνα του, να πιστεύει με πάθος στο όραμα του, να παίρνει ρίσκο, να δημιουργεί το νέο που έχει ανάγκη ο πολίτης.
Ο σύγχρονος πολιτικός δεν φοβάται να πει την αλήθεια στον ψηφοφόρο του, να σπάει τους κανόνες που πρέπει να σπάσουν, να προτιμά τα δύσκολα.
Να φροντίζει τον εαυτό του κρατώντας τον πάντα σε φόρμα για να είναι πάντα στην πρώτη γραμμή.
Να ακούει περισσότερο, να μιλάει λιγότερο και να προσέχει την υπερ-έκθεση του στα Μέσα. Φυσικά, για να υπάρχει θα πρέπει να ακούγεται.
Το brand ενός πολιτικού λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Και στο είναι και στο φαίνεσθαι.
Όλοι οι σημερινοί πολιτικοί για να παραμείνουν στη σκηνή θα πρέπει να κάνουν επανασχεδιασμό της εικόνας τους. Το γνωστό μας re-branding.

ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ! ΤΥΧΑΙΟ;

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η γειτονική μας Αλβανία παρουσιάζει μια εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη.
Όλοι οι οικονομικοί δείκτες είναι σε ανοδική πορεία και οι μόνοι δείκτες καθόδου είναι η ανεργία και του ελλείμματος εμπορικού ισοζυγίου.
Η άλλοτε «πτωχή» χώρα μας βάζει τα γυαλιά με αποκρατικοποιήσεις, εξόρυξη πετρελαίου, τουρισμό. Την ώρα που εμείς έχουμε πάρει την κατηφόρα οι γείτονες μας, ανεβαίνουν και σε λίγα χρόνια θα είναι ισότιμοι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Φυσικά, αν εμείς έχουμε παραμείνει εντός και δεν έχουμε «εκπαραθυρωθεί» λόγω χρέους και επαναστατικού ταμπεραμέντου. Στην Αλβανία που δεν χρωστάει, πάνω από χίλια κρατικά ακίνητα βγαίνουν στο σφυρί. Φανταστείτε τι θα γινόταν στην Ελλάδα που χρωστάει, αν γινόταν κάτι τέτοιο. Σε λίγο τα εξαγώγιμα ελληνικά μυαλά θα μεταναστεύουν κατά κύματα στις ευρωπαϊκές χώρες και τα ελληνικά εργατικά χέρια θα αναζητούν δουλειά στις τουριστικές περιοχές της Αλβανίας.
Όσο για τις εταιρίες του κλάδου της επικοινωνίας που «φυτοζωούν» στην Ελλάδα του ΔΝΤ, καλό θα ήταν να αρχίσουν να κάνουν έρευνα αγοράς στη γειτονική μας χώρα. Ίσως να αποδειχθεί το Ελ Ντοράντο των Βαλκανίων!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ;

ΩΣΑΝΝΑ!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου - Δ/ντή της Think Politics

Κάπου στο μέσον του δεκάτου όγδοου αιώνα ο γνωστό συγγραφέας του βιβλίου «οι περιπέτειες του Τομ Σώγιερ» Mark Tuain είχε γράψει στην εφημερίδα του αδελφού του «πολλά μικρά πράγματα έχουν γίνει μεγάλα με τη σωστή διαφήμιση».
Σήμερα, εκατόν πενήντα χρόνια μετά, το ίδιο επαναδιατυπώνεται από ειδικούς, συνέδρια και έρευνες.
Μόνο που σήμερα τα πράγματα έχουν όνομα, λέγονται brand, branda το υποκοριστικό τους.
Ένας άλλος πασίγνωστος Αμερικανός επιχειρηματίας στις αρχές του δεκάτου ένατου αιώνα είχε πει «οποιοσδήποτε μπορεί να μειώσει τις τιμές αλλά χρειάζεται μυαλό να για παράγεις ένα καλύτερο προϊόν».
Σήμερα, εκατό χρόνια μετά η ίδια απάντηση επαναδιατυπώνεται από ειδικούς, συνέδρια και έρευνες για τη διαμάχη των μεριδίων αγοράς μεταξύ των προϊόντων private labels και επωνύμων μαρκών.
Σύμφωνα με μια ιαπωνική παροιμία «ο πελάτης είναι Θεός» αλλά σύμφωνα με τον «Άγιο Πέτρο» της διαφήμισης, οι διαφημιστές πληρώνονται, όχι από τους πελάτες αλλά από τους προμηθευτές που λέγονται Μέσα.
Φυσικά, αυτό μόνο ως αστεϊσμός λέγεται. Ειδικοί, συνέδρια και έρευνες μιλάνε για ανάγκη διαφάνειας, αξιοπιστίας και καλών πρακτικών του «αμαρτωλού» τριγώνου.
Υιοθετημένα πρότυπα πολυεθνικών αγορών, κουβεντιαστοί θρίαμβοι, εικονικές επιτυχίες και θεοποίηση της επικοινωνίας, μέσα σε ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.
Μια συλλογική ψευδαίσθηση αναγκαία για την ψυχολογική τόνωση όλων των μερών της επικοινωνίας. Ωσαννά!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ;

ΝΕΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.

Του Ιωάννη Γ. Μοίρα Σύμβουλου Στρατηγικής – Δ/ντή της Think Politics

Η απαξιωτική αντιμετώπιση μεγάλης μερίδας πολιτών απέναντι στον πολιτικό κόσμο, λόγω των γεγονότων που έχουν οδηγήσει στη σημερινή πολύμορφη (οικονομική, κοινωνική, θεσμική) κρίση, έχει προκαλέσει σοβαρές αναστολές σε διάφορα νεοεμφανιζόμενα πολιτικά πρόσωπα, καθώς και σε πολιτευτές που στο πρόσφατο παρελθόν είχαν δοκιμάσει -ανεπιτυχώς- να εκλεγούν, προκειμένου να θέσουν υποψηφιότητα στις προσεχείς εθνικές εκλογές. Πιστεύουν ότι η μπάλα θα πάρει αναπόφευκτα και αυτούς. Ότι οι φιλοδοξίες τους θα ναυαγήσουν στα ρηχά χωρίς το παραμικρό περιθώριο τύχης και επιτυχίας. Ότι οι μόνοι που θα επιβιώσουν στο τέλος, θα είναι και πάλι οι πολιτικοί εκείνοι οι οποίοι πάντα είχαν στήριξη από τα υψηλά κομματικά κλιμάκια, από επιφανείς παράγοντες των μέσων ενημέρωσης, ή από μία έτοιμη βάση ψηφοφόρων με τους οποίους είναι δεμένοι με πελατειακές σχέσεις.
Φυσικά και ισχύει σε μεγάλο βαθμό ότι πολλοί πολίτες νιώθουν απογοητευμένοι και δεν επενδύουν τις προσδοκίες τους πια σε ότι αποτελεί, συνθέτει, ή συναπαρτίζει αυτό που παραδοσιακά αποκαλούμε πολιτικό σύστημα. Επομένως, πράγματι οι συνθήκες δεν είναι θετικές, ούτε και οι προοπτικές αισιόδοξες για οποιονδήποτε το έχει υπηρετήσει. Αυτά όλα όμως δεν αφορούν σε καμία περίπτωση τους νεοεμφανιζόμενους στο πολιτικό προσκήνιο. Πράγμα που επιβεβαιώνεται και από την συνεχώς εντεινόμενη ανάγκη αναζήτησης από την πλευρά των πολιτών, νέων πολιτικών προσώπων, τα οποία δεν έχουν αλλοιωθεί, ούτε και αλλοτριωθεί μέσα στα περιβάλλοντα και στους μηχανισμούς όπου ασκείτο μέχρι σήμερα η πολιτική εξουσία. Επομένως, τώρα δεν είναι η ώρα για αναστολές, ούτε και για δεύτερες σκέψεις, αλλά η ώρα ανάληψης δημιουργικής δράσης με σκοπό την απευθείας επικοινωνία με τους πολίτες και την κοινωνία.
Αν είστε νεοεμφανιζόμενος στην πολιτική, άφθαρτος, έντιμος, αυτοδημιούργητος, δεν έχετε να απολογηθείτε σε κανέναν για τίποτα. Βγείτε έξω στον κόσμο, πλησιάστε τους με φροντίδα, ενδιαφέρον και ειλικρίνεια, αφουγκραστείτε τις σκέψεις, τα προβλήματα και τα αιτήματά τους, πείτε τους ανοικτά τι είναι εκείνο που εσείς νιώθετε. Μην δεχθείτε σε καμία περίπτωση να γίνετε άθυρμα στις διαθέσεις κανενός φθαρμένου κομματικού μηχανισμού ή υποσυστήματος, ούτε και να αναλωθείτε στην προσπάθεια ανακάλυψης ισχυρών διασυνδέσεων σε κεντρικά μέσα ενημέρωσης, διότι είναι γνωστό ότι και αυτά ακόμη, έχουν τοποθετηθεί υπό το πρίσμα μίας έντονης αμφισβήτησης και αντιμετωπίζονται από τον κόσμο με δυσπιστία. Λειτουργείστε άφοβα και κινηθείτε ελεύθερα, γιατί μόνο κερδισμένοι μπορείτε να βγείτε.
Αν είστε νέος στο χώρο της πολιτικής, μην σας σταματούν φόβοι και αναστολές που αφορούν άλλους. Δοκιμάστε τώρα να κάνετε το μεγάλο άλμα. Μπορεί η απόσταση που θα χρειαστεί να διανύσετε να σας φαίνεται μεγάλη, αλλά εσείς είστε εκείνοι που στο τέλος θα προσγειωθείτε όρθιοι.

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ Ε-ΜΑΙL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ "ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ" ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΟΡΘΙΟΙ.

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics

Η παρατηρούμενη ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό, μαζί με τις πιθανές εμφανίσεις ή καταργήσεις κομματικών σχηματισμών, ηγετικών και στελεχιακών ομάδων, ιδεολογικών και πολιτικών προσανατολισμών, καθιστούν σε πολλά πολιτικά πρόσωπα ολοένα και εντονότερο το ερώτημα αν πρέπει να καθήσουν στην ίδια πολιτική στέγη, ή πρέπει να μετακινηθούν σε μία άλλη, μεγαλύτερη ή μικρότερη. Το ίδιο πάνω-κάτω ισχύει και στην αγορά εργασίας, λόγω της αβεβαιότητας που παρατηρείται και εκεί, σήμερα.
Ποια είναι όμως η επιτυχημένη μετακίνηση από τη μία πολιτική στέγη στην άλλη; Ποια είναι η επιτυχημένη πολιτική μεταγραφή; Πως δεν θα κατηγορηθείτε για πολιτική «κωλοτούμπα»; Και αν τελικά δεν είναι δυνατό να αποφύγετε να σας καταλογιστεί κάτι τέτοιο, πως η «κωλοτούμπα» σας θα είναι επιτυχής, σίγουρη και αποδοτική; Τίποτα δεν είναι μαγικό και για όλα υπάρχουν συμβουλές και λύσεις.
1ον Μην μετακινηθείτε χιλιοστό, εάν δεν έχετε διασφαλίσει ρόλο και προϋποθέσεις στο νέο περιβάλλον. Συχνά παρατηρείται να χρησιμοποιείται το όνομα και το βιογραφικό σας για δημιουργία εντυπώσεων και μετά να καταλήγετε στα αζήτητα.
2ον. Πείστε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό σας για το πόσο σωστό και δίκαιο είναι να μετακινηθείτε αλλού, διότι μόνο έτσι θα βρείτε την πειθώ και τα επιχειρήματα να πείσετε και τους άλλους.
3ον. Κοιτάξτε να διασφαλίσετε ότι στη μετακίνησή σας δεν θα πάτε μόνος/η, αλλά θα σας ακολουθήσει και σημαντική μερίδα από τους προσωπικούς υποστηρικτές σας. Έτσι, η μετακίνησή σας θα εκτιμηθεί ακόμη περισσότερο από τους ανθρώπους του νέου σας περιβάλλοντος, ενώ δεν θα πιστέψετε πόσο πολύ θα αυξηθεί η διαπραγματευτική σας ισχύς.
4ον. Αποχωρώντας από την παλιά σας πολιτική στέγη μην φανείτε ισοπεδωτικά καταγγελτικός/ή για πρόσωπα και καταστάσεις. Απαξιώνοντας την παλιά σας στέγη, απαξιώνετε το προσωπικό σας παρελθόν, ενώ καλλιεργείτε πιο πολύ δυσπιστία, παρά ευφορία στους ανθρώπους που σας υποδέχονται στο νέο περιβάλλον.
5ον. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, αποφύγετε να εξιδανικεύσετε μέσα στο μυαλό σας, ή μέσω του δημοσίου λόγου σας, οτιδήποτε αφορά τη νέα σας στέγη και τους ανθρώπους της. Ποτέ δεν ξέρετε τι μπορεί να συμβεί την αμέσως επόμενη στιγμή.
6ον. Βασιστείτε σε πολιτικές και ιδεολογικές διαφοροποιήσεις προκειμένου να δώσετε βάθος και ποιότητα στην επιχειρηματολογία γύρω από τη μετακίνησή σας. Οι προσωπικές επιδιώξεις και ο πολιτική καριέρα καθενός, ή καθεμιάς, δεν ηχούν θετικά στον κόσμο, ούτε παρακινούν κάποιον/α να σας υποστηρίξει.
7ον. Φεύγοντας από την παλιά σας στέγη, αποφύγετε να κλείσετε ερμητικά πίσω σας την πόρτα, ή να πετάξετε το κλειδί σας στον υπόνομο. Ενδέχεται να χρειαστεί να επιστρέψετε ξανά, είτε μόνοι, είτε μαζί με άλλα στελέχη σε κάποια πρωτοβουλία συνένωσης.
8ον. Αν έχετε αναπτύξει μία πολιτική αντιπαλότητα με ανθρώπους της παλιάς σας στέγης, μην την μετατρέψετε ποτέ σε προσωπική έχθρα. Οι πολιτικές διαφορές μπορούν να πάνε εύκολα στην άκρη, το προσωπικό μίσος όμως, σπάνια. Καλό θα είναι μάλιστα, να προσέχετε πως θέτετε τις παρατηρήσεις και τις αναφορές σας. Όπως λέει και ο λαϊκός φιλόφοσος, τα λόγια σας να ‘ναι γλυκά, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να τα φάτε.
9ον. Σταθείτε όρθιοι, φανείτε ψύχραιμοι και προετοιμαστείτε κατάλληλα για τις επιθέσεις λάσπης και τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη που θα δεχτείτε για την μετακίνησή σας, ειδικά μέσα από τα blogs και τα fora συζητήσεων σε σελίδες κοινωνικές δικτύωσης. Να ‘χετε έτοιμη την επιχειρηματολογία σας, με καλή γνώση των δεδομένων που αφορούν το εγχείρημα που τολμήσατε, μία μικρή ομάδα υποστήριξης και κάποιον ειδικό για να σας συμβουλεύσει.
10ον. Απαλλαχτείτε από το σύνδρομο προσκόλλησης και καθημερινής σύγκρισης με τα στελέχη της παλιάς σας πολιτικής στέγης. Εξάλλου, δεν αποχωρήσατε, με σκοπό να μείνει το μυαλό σας κολλημένο για πάντα εκεί. Προσαρμοστείτε στο νέο περιβάλλον, αναπτύξτε οικειότητα με τους νέους σας συναδέλφους και συνεργάτες, επενδύστε χρόνο και ενέργεια σε θετικές προσπάθειες, ανοίξτε το δικό σας βηματισμό προς τα εμπρός με πρωτοβουλίες που θα δημιουργήσουν ενδιαφέρον και αποδοχή από την κοινωνία, ανακαινείστε τις σχέσεις σας με τα ΜΜΕ, προβάλλοντας κατάλληλα το νέο σας ρόλο, τις νέες σας επιλογές, τις νέες σας δράσεις.
11ον. Αν οι γενικότερες περιστάσεις το απαιτήσουν, ή η συμπεριφορά του νέου σας περιβάλλοντος σας ωθήσει αναγκαστικά προς τα εκεί, μη διστάσετε να μετακινηθείτε εκεί που βρισκόσασταν πριν, ή να πάτε αλλού. Το πρώτο που πρέπει να κάνετε, είναι να επιβάλλετε στον εαυτό σας μία μικρή περίοδο αποχής, προκειμένου να μην κατηγορηθείτε για πολλαπλές «κωλοτούμπες». Όλα τα άλλα, θα έρθουν σχετικά εύκολα. Πως; Αν έχετε εφαρμόσει μα επιτυχία, τις δέκα προηγούμενες συμβουλές.

ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ή ΔΕΛΤΙΑ ΑΠΟΨΕΩΝ;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου


Είναι κοινή η διαπίστωση ότι πλέον η τηλεόρασή μας δε βλέπεται. Σήμερα στην τηλεόραση δε βλέπουμε Δελτία Ειδήσεων, βλέπουμε Δελτία Απόψεων. Δελτία όπου η αντικειμενική αποτύπωση της πραγματικότητας, το ρεπορτάζ, καταλαμβάνει ένα μικρό μέρος μόνο του συνολικού χρόνου. Η υπόλοιπη διάρκεια του δελτίου είναι αφιερωμένη σε μεγάλες, μακρόσυρτες συζητήσεις με κάθε λογής «ειδικούς» που καλούνται να μας διαφωτίσουν καταθέτοντας την άποψή τους.

Εκ προοιμίου, δηλαδή, το δελτίο αποδέχεται ότι δε μπορεί να μας ενημερώσει αντικειμενικά, ότι η δημοσιογραφική ομάδα του δε θέλει να κάτσει να δουλέψει στο ρεπορτάζ, αλλά ότι προτιμά να γεμίσει το χρόνο του βάζοντας άλλους, εξωτερικούς, να καταθέσουν τις απόψεις τους. Βεβαίως, κάποιες φορές είναι σημαντικό να ακουστούν οι απόψεις ανθρώπων άμεσα συνδεδεμένων με ένα ζήτημα. Όμως, ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, τα «δελτία απόψεων» καταφέρνουν να υποβιβάσουν τη διαδικασία, να υποβαθμίσουν την ουσία και να αναγάγουν και την πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση σε απλή ανταλλαγή ύβρεων, κατηγοριών, σε ένα μεγάλο ξεκατίνιασμα.

Αποτέλεσμα: Ανοίγεις την τηλεόραση για να ενημερωθείς και καταλήγεις να παρακολουθείς ένα μάτσο τύπους να ωρύονται, να μαλώνουν μεταξύ τους λες και είναι συγγενείς μετά την ανάγνωση της διαθήκης. Και αναρωτιέσαι, ο άνθρωπος, «γιατί»;
Γιατί να πρέπει να πληρώσω τόσο ακριβά το τίμημα της ανάγκης μου να ενημερωθώ για το τι συμβαίνει στον κόσμο;
Γιατί θεωρείται καλύτερη ενημέρωση η –για να το θέσουμε κάπως πιο ήπια- έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στον κάθε τυχαίο «ειδικό»;

«Ειδικοί», δηλαδή άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται ειδικοί, λένε το κοντό τους και το μακρύ τους, βγάζουν κάθε είδους συμπεράσματα, ακόμη και χωρίς στοιχεία, με μόνο εφόδιο το ένστικτό τους προφανώς, το οποίο πρέπει να υποθέσουμε ότι είναι και αλάνθαστο. Τίποτε δεν τους σταματά, τίποτε δεν τους πτοεί. Φτάνουν ακόμη και στο σημείο να αποφασίζουν για λογαριασμό της δικαιοσύνης, αφού αναγνωρίζουν ότι δεν ξέρουν τη δικογραφία, αλλά «σύμφωνα με όσα έχουν ακούσει» ισχύει το α ή το β. Και όλα αυτά για την αυτοπροβολή τους, είτε για αύξηση του πελατολογίου τους, είτε για την αύξηση του κασέ τους.

Οποία κατάντια… Να γυρνάς κουρασμένος σπίτι, να θέλεις το αυτονόητο, να δεις τις ειδήσεις, και να μη μπορείς. Να μη μπορείς γιατί κάποιοι αποφάσισαν για λογαριασμό σου ότι δε χρειάζεσαι ενημέρωση, αλλά έχεις απόλυτη ανάγκη να μεταφέρεις την πίεση της ημέρας, με τις φωνές, τους καβγάδες και τους εκνευρισμούς, το ξεκατίνιασμα, και μέσα στο σαλόνι σου.

Ε, λοιπόν, οι περισσότεροι δε θέλουμε τίποτε απ’αυτά. Θέλουμε να βλέπουμε πραγματικές ειδήσεις και όχι απόψεις. Θέλουμε να βλέπουμε όλες τις ειδήσεις και οχι μονοθεματικές. Θέλουμε πολλά;

ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

«Αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα τότε θα είχαν κηρυχθεί παράνομες.»
Αυτό είναι ένα σύνθημα τοίχου που αποτυπώνει μια αλήθεια. Οι εκλογές δεν αλλάζουν τα πράγματα. Απλά αλλάζουν τα πρόσωπα και πολύ σπάνια οι πολιτικές. Τα τύμπανα των πρόωρων εκλογών ηχούν πάντα όταν το εκάστοτε κυβερνών κόμμα νιώθει ανασφάλεια, αδιέξοδα ή ελπίζει σε οριακή επικράτηση με την προσφυγή στις κάλπες λόγω αδυναμιών του κύριου αντιπάλου της.
Σήμερα η χώρα εγκλωβισμένη σε μόνιμη ύφεση χωρίς αναπτυξιακή διάσταση, με κοινωνικές εντάσεις λόγω των πολλών διαρθρωτικών αλλαγών, η νομιμοποίηση των αποφάσεων φαίνεται να περνά από την «κολυμβήθρα» του εξαγνισμού που ακούει στο όνομα πρόωρες εκλογές. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μυαλό πολιτικού αναλυτή για να δει πόσο κοντά είναι οι εκλογές και οικονομολόγου για να δει πόσο μακριά η ζητούμενη οικονομική ανάκαμψη.
Το μόνο ερωτηματικό είναι αν θα γίνουν με λίστα ή σταυρό. Αν θα φύγουν «ελέω» αρχηγών τα παράσιτα τα «βαρίδια» των κομμάτων, μια και οι πελατειακές σχέσεις που έχουν συνάψει με τους ψηφοφόρους τόσα χρόνια δεν εγγυώνται την έξοδο τους από την πολιτική σε εκλογές με σταυρό.
Όσο για τα πιθανότερα αποτέλεσματα των πρόωρων εκλογών θα είναι ένα νέο ρεκόρ αποχής από τις κάλπες και η είσοδος στην βουλή αρκετών από τα λεγόμενα μικρά κόμματα.
Ας μην εκπλαγούμε αν η βουλή μετά τις εκλογές είναι επτακομματική και βάλε!

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E- MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ!

Σε όλες τις προηγμένες χώρες τα μουσεία δέχτηκαν τεράστιο πλήγμα από την οικονομική κρίση. Οι κρατικές επιδοτήσεις μειώθηκαν σε μεγάλο βαθμό, οι επισκέπτες τουρίστες δεν αρκούν με το εισιτήριο που καταβάλουν να καλύψουν τα έξοδα και οι πάσης φύσεως χορηγοί μουσείων έγιναν μουσειακό είδος. Εξαφανίστηκαν.
Για να μπορέσουν να επιβιώσουν τα μουσεία, να κρατήσουν τους υπαλλήλους και να αντιμετωπίσουν τα γενικά τους έξοδα, στράφηκαν στη λύση χρηματοδότησης μέσω διαφήμισης.
Έτσι, βλέπουμε μουσείο στη Γαλλία να είναι καλυμμένο με διαφημιστικό πανό γνωστού αρώματος, μουσειακοί χώροι να ενοικιάζονται για γυρίσματα διαφημιστικών ταινιών και για διενέργεια διαφόρων εκθέσεων.
Μ’ αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές.
Όταν λέμε αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εννοούμε και τα μουσεία; Μήπως ήρθε η ώρα να γίνει το επόμενο next top model στην Ακρόπολη, το νέο big brother στο Νέο μουσείο της Ακρόπολης και γαμήλιες δεξιώσεις στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας; Φανταστείτε να γίνουν χορηγοί μουσείων σαπούνια, οδοντόκρεμες και σερβιέτες υγείας;
Ίσως να το δούμε κι αυτό και πιθανόν να αποφύγουμε την οικονομική κατάρρευση αλλά από το ρεζιλίκι θα γλυτώσουμε;

Δημοσιεύτηκε στο AD BUSINESS

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΟ.

Tου Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στην Ιταλία η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών φέρνει στην επιφάνεια μια αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά συχνά την ξεχνάμε: η εξουσία είναι αφροδισιακή. Όσοι τη γευτούνε, σύντομα παρατηρούν ότι αλλάζει η συμπεριφορά των γυναικών απέναντί τους, ότι έχουν πολλές και καλές ευκαιρίες για ερωτικές σχέσεις, ότι, εν πολλοίς, οι πειρασμοί είναι πολλοί. Εάν, λοιπόν, ενδώσετε σε αυτούς και σας πιάσουν, τότε θα ανήκετε και εσείς στη χρυσή λίστα των πολιτικών που αντιμετώπισαν ροζ σκάνδαλο.

Και λέμε χρυσή γιατί μερικά από τα πιο λαμπρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Από αυτούς αλλά και από πολλούς άλλους, αντλούμε την εμπειρία για να καταλήξουμε σε μερικές βασικές αρχές που καλό είναι να έχετε υπόψη σας για την περίπτωση που βρεθείτε κι εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση.

1. Παραδεχτείτε την αλήθεια. Η πρώτη βασική αρχή για την αντιμετώπιση του ροζ σκανδάλου είναι: παραδεχτείτε την αλήθεια όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, εφόσον βλέπετε ότι πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σας και είναι ζήτημα χρόνου η δημοσιοποίησή του. Εάν βγείτε εσείς πρώτος και μιλήσετε ανοιχτά και ειλικρινά, τότε έχετε πολλές πιθανότητες να ελαχιστοποιήσετε το κόστος. Βέβαια, την «ομολογία» θα πρέπει να την κάνετε με κάποιες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να λειτουργήσετε εν βρασμώ ψυχής, γιατί μπορεί να κάνετε άσκοπες ενέργειες. Καλύτερα σιγουρευτείτε για την κατάσταση που έχετε να αντιμετωπίσετε και μετά μπορείτε να αναλάβετε δράση. Επίσης, καλύτερα να αποφύγετε να εκτεθείτε προσωπικά, δηλαδή να βγείτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε συνέντευξη Tύπου, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα έχετε να αντιμετωπίσετε τους δημοσιογράφους, ενώ υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να κάνετε φραστικά λάθη, να χάσετε την ψυχραιμία σας, να φανείτε αδύναμος κλπ. Είναι προτιμότερο να βγάλετε μια γραπτή δήλωση, που θα έχετε το χρόνο να τη μελετήσετε και να αποφύγετε τις παγίδες.

2. Καλύτερη η σιωπή από το ψέμα. Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, δε θεωρείτε συνετό να αποκαλύψετε την αλήθεια, τότε, σε καμία περίπτωση, δε θα πρέπει να πείτε ψέματα. Είναι προτιμότερο να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό, παρά να διακινδυνέψετε να εκτεθείτε περισσότερο στο μέλλον. Εξάλλου, εφόσον πρόκειται απλώς για μια «ροζ» ιστορία, χωρίς πολιτικές προεκτάσεις, πρέπει να τονιστεί ότι καλύπτεστε από το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων σας, όπως κάθε πολίτης.

3. Αλλάξτε την ατζέντα. Όσο το δυνατόν συντομότερα, λίγο αφότου «σκάσει» η ιστορία, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε την ατζέντα της επικαιρότητας. Δηλαδή, να στρέψετε το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών σε άλλες ειδήσεις. Εάν δεν υπάρχουν άλλες ειδήσεις, προσπαθήστε να δημιουργήσετε εσείς. Προτιμότερο θα ήταν να είναι ειδήσεις που αποδεικνύουν την ευαισθησία σας, που σχετίζονται με την οικογένεια κλπ.

4. Η οικογένεια, σανίδα σωτηρίας. Πρέπει, οπωσδήποτε, να δείξετε ότι έχετε στο πλευρό σας τους δικούς σας ανθρώπους, τη γυναίκα σας, τα παιδιά σας. Βγείτε με την οικογένειά σας από το σπίτι και φροντίστε να σας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Πηγαίνετε μαζί στην εκκλησία, σε μια ταβέρνα, σε μια εκδήλωση. Δείχνετε ότι είστε άνθρωπος της οικογένειας που, μπορεί να παραστράτησε, όμως τον συγχώρησαν οι δικοί του άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τον συγχωρήσουν και οι υπόλοιποι. Άλλωστε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω…

5. Μη γίνετε ρίψασπις. Όταν βγει στη φόρα το σκάνδαλο, καλό είναι να μείνετε στον τόπο σας, να παλέψετε, να μη δείξετε ότι δειλιάσατε και αποσυρθήκατε. Επίσης, πρέπει να είστε εκεί για να έχετε έλεγχο της κατάστασης, για να ενημερώνεστε συνεχώς και να είστε έτοιμος να αντιδράσετε αν προκύψει και άλλη εμπλοκή. Όμως, όταν θα έχει περάσει η πρώτη μπόρα, όταν θα δείτε ότι το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει, τότε βρείτε μια ευκαιρία να φύγετε από την πόλη σας, να πάτε ένα ταξίδι, κατά προτίμηση στο εξωτερικό με τη γυναίκα σας. Δείχνετε έτσι ότι πλέον το θέμα θεωρείται λήξαν. Είπατε όσα είχατε να πείτε, κάνατε ό,τι έπρεπε, δε μπορείτε πια να ασχολείστε συνέχεια με τα ίδια πράγματα. Έτσι, υποβαθμίζεται σταδιακά το ζήτημα και αυξάνεται ο ρυθμός της απομάκρυνσης του ενδιαφέροντος των πολιτών από αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχετε στο νου σας ότι και άλλοι, πριν από εσάς, αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Και πάντα να έχετε στο νου σας την περίπτωση του Φρανσουά Μιτεράν που, όταν τον ρώτησαν για την εκτός γάμου κόρη του, απάντησε: «Ε, και λοιπόν;»

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΠΛΕΟΝ! ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ!

Πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων αλλά ενδιαφέρει όλους όσοι ασχολούνται με την προώθηση προϊόντων μέσω γνωστών καλλιτεχνών, επώνυμων αθλητών και κάθε λογής διασημοτήτων.
Συμβόλαια εκατομμυρίων ευρώ πεταμένα στον αέρα μετά από την δημοσιοποίηση έρευνας σχετικά με το θέμα.
Οι καταναλωτές αναγνωρίζουν το διάσημο πρόσωπο αλλά δεν πείθονται να αγοράσουν το προϊόν που διαφημίζει. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πωλήσεις πέφτουν! Έτσι ο μοναδικός κερδισμένος είναι το διάσημο πρόσωπο που και αμείβεται πλουσιοπάροχα και προβάλλεται καθημερινά σε τηλεοράσεις και Τύπο με ξένα χρήματα. Όπως λέμε κηδεία με ξένα κόλλυβα!
Πολύ μικρό ποσοστό των διαφημίσεων, σύμφωνα με την έρευνα, φέρνουν αύξηση των πωλήσεων στα προϊόντα. Σε πολλές περιπτώσεις έχει αποδειχτεί και από άλλες έρευνες ότι οι καταναλωτές δεν θυμούνται το προϊόν που διαφημίζεται!
Να πληρώνεις και την διασημότητα και το μέσον και να μην κερδίζεις ούτε σε αναγνωρισιμότητα πάει πολύ!
Επιβεβαιώνεται από μια ακόμη έρευνα πόσο δύσκολοι είναι πλέον οι καταναλωτές, πόσο απαιτητικοί, πόσο «ψαγμένοι»! Δεν πείθονται πλέον από τις διαφημίσεις με πρωταγωνιστές διασημότητες αλλά περισσότερο από ευρηματικές διαφημίσεις και δημιουργικές ιδέες.
Οι παλιές καλές εποχές που οι καταναλωτές αγόραζαν κολόνια ή ρολόι για να γίνουν σκληροί καρδιοκατακτητές όπως ο γνωστός μας Τζέιμς Μποντ, πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Σήμερα έχουμε καταναλωτές ακτιβιστές!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ...

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που δεν θέλουμε να συμβούν αλλά νομοτελειακά θα συμβούν και μέσα στο νέο χρόνο. Κυριολεκτικά θα πολλαπλασιαστούν.
Πρώτον να τρως τυρόπιτα στο δρόμο και να στην αρπάζουν από το χέρι.
Δεύτερον να σταματάς στο φανάρι με το αυτοκίνητο σου κι αν αρνηθείς να σου καθαρίσουν τα τζάμια, να σου φέρνει το στειλιάρι που κρατάει στον ουρανό του αυτοκινήτου σου. Στην καλύτερη περίπτωση φυσικά!
Τρίτον, όσοι με κομμένα πόδια και με παιδάκια στην αγκαλιά ζητιανεύουν στα φανάρια να πέφτουν στις ρόδες του αυτοκινήτου σου αν αρνηθείς να δώσεις κάτι.
Τέταρτον ενώ απολαμβάνεις τον καφέ/ποτό σε εξωτερικό χώρο καφετέριας ή μπαρ να παρελαύνουν από μπροστά σου δεκάδες πλανόδιοι πωλητές CDs, DVDs, γυαλιά ηλίου, ρολόγια, λουλούδια, κουβαρίστρες, δαχτυλήθρες και άλλα οικιακά είδη έτσι ώστε να μην προλαβαίνεις να πεις κουβέντα με την παρέα σου. Αφήστε που πρέπει να έχετε και τα μάτια σας εικοσιτέσσερα γιατί κάποιοι αρπάζουν από τα τραπεζάκια κινητά και ακίνητα.
Πέμπτον. Το κέντρο της Αθήνας, άβατο. Η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα απροσπέλαστη για τους κατοίκους της. Μόνος τρόπος διέλευσης με σεκιουριτάδες που θα νοικιάζουν εταιρίες ειδικά για την μεταφορά σας.
Λέτε να χρειάζεται και φράχτης στην Αθήνα;

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Ο ΚΑΛΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ...

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics.


1. Μην ακολουθήσετε τα βήματα του προκατόχου σας Δημάρχου. Αλλάξτε κατεύθυνση και δημιουργήστε το δικό σας προσωπικό δρόμο.
2. Ανοίξτε τα «παράθυρα» του Δήμου σας να μπει φρέσκος αέρας, φως, αισιοδοξία επιλέγοντας για συνεργάτες τους πιο άξιους και δυνατούς συνεργάτες σας για να αντέξουν στις συντεχνιακές νοοτροπίες και συστήματα διαφθοράς που κληρονομήσατε.
3. Μην περιμένετε να βρείτε ομοφωνία από τους συνεργάτες σας. Το προσωπικό συμφέρον τους διαφοροποιεί. Εσείς καλλιεργείστε ένα κλίμα ομοφωνίας.
4. Κάντε μια έρευνα αρχής και προσδοκιών. Ξεκινώντας τη θητεία σας είναι πολύ χρήσιμο να ξέρετε τους λόγους για τους οποίους σας ψήφισαν οι πολίτες και τι περιμένουν από εσάς.
5. Δείξτε ομαδικό πνεύμα από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων σας. Σεβαστείτε τη μειοψηφία του Δήμου για να σας σεβαστεί κι αυτή. Μοιράστε τις θέσεις δημοκρατικά.
6. Χρησιμοποιείστε ορκωτούς λογιστές και ελέγξτε τα οικονομικά του Δήμου που αναλάβατε. Δεν θα ήταν σωστό να χρεωθείτε τις ατασθαλίες του προηγούμενου Δημάρχου.
7. Μην ξεχνάτε τους δημοτικούς σας συμβούλους που για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν τους έχετε ενεργοποιήσει σε αξιώματα του Δήμου. Φροντίστε να τους έχετε κοντά σας, ενημερώνοντας για την κάθε σας κίνηση. Αυτοί θα σας βοηθήσουν στη θητεία σας αν τους έχετε μαζί σας.
8. Οργανώστε σωστά την επικοινωνία σας από την αρχή. Επανδρώστε το γραφείo Τύπου με έμπειρα πρόσωπα και όχι βολεύοντας γνωστούς και φίλους. Ελάτε σε επαφή με τα ΜΜΕ της περιοχής σας και καλλιεργείστε φιλικές σχέσεις.
9. Οργανώστε υπηρεσίες call center και ενημερώστε τους πολίτες για όποια είδηση θεωρείτε σημαντική. Ακόμη, χρησιμοποιείστε ειδική τηλεφωνική γραμμή για αμφίδρομη επικοινωνία με τους πολίτες.
10. Εκδώστε έντυπα άμεσης ενημέρωσης. Από την αρχή της θητείας σας εκδώστε ένα έντυπο που να φτάνει τακτικά στο σπίτι των πολιτών και να τους ενημερώνει για το έργο σας, ενώ προβάλει εσάς και την ομάδα σας. Η σταθερή παρουσία σας μέσω του εντύπου πείθει τους πολίτες ότι ενδιαφέρεστε για την ενημέρωση τους, ότι κάνετε έργο και είστε κοντά τους.
11. Διαχειριστείτε σωστά τις κρίσεις. Και επειδή σίγουρα θα αντιμετωπίσετε κρίσεις, δύσκολες καταστάσεις και διάφορα σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας, χρειάζεστε να έχετε δίπλα σας έναν πεπειραμένο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο σύμβουλο που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες και να παρακάμψετε τα εμπόδια.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Ο ΜΕΣΑΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ "ΑΛΛΟΙ"...

« Είναι άραγε η χρεοκοπία σοσιαλιστική;» διερωτήθηκε ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου στην συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό σε μια προσπάθεια να πείσει τους συντρόφους του ότι όταν η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν χωρούν ιδεολογίες. Και κάπως έτσι το ΠΑΣΟΚ τείνει να υποστεί μια « ιδεολογική- ψυχονευρωτική διαταραχή – διάσπαση» ανάμεσα σε εκείνους, δη Υπουργούς, που προτάσσουν την ανάγκη αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, ακόμη και αν χρειαστεί να θυσιάσουν την «σοσιαλιστική τους ψυχή» και σε εκείνους που επιμένουν στον « πράσινο ήλιο» που πρέπει να ανατείλει ακόμη και κάτω από την ομπρέλα του ΔΝΤ.
Από την άλλη πλευρά, η « ιδεολογική καθαρότητα» που επικαλείται η ΝΔ, με τον Αντώνη Σαμαρά να μην παρεμβαίνει επί της ουσίας στις θέσεις που διατυπώνονται από τους υποστηρικτές της εθνικο-πατριωτικής οργάνωσης « Δίκτυο 21» και να προτάσσει θεματολογία πιο δεξιάς ατζέντας αφήνει ακάλυπτο ένα μεγάλο και διεκδικούμενο μέχρι τώρα και από τις δύο παρατάξεις χώρο, που έχει ονομαστεί -δικαιολογημένα ή όχι- « μεσαίος».
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια μεγάλη προσπάθεια να οριοθετηθεί πολιτικά ο λεγόμενος « μεσαίος» χώρος, οι ψηφοφόροι του οποίου μοιάζουν κυριολεκτικά με κινούμενη άμμο που δύσκολα μπορεί είτε να « ελεγχθεί» είτε να « προβλεφθεί».
Μάλιστα το πολιτικό μέχρι σήμερα αξίωμα ότι « όποιος κερδίσει το μεσαίο χώρο κερδίζει τις εκλογές» έχει κάνει πολλούς νέους αρχηγούς κομμάτων, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη να θελήσουν να διεμβολίσουν αυτό το τμήμα των ψηφοφόρων που κινούνται στο πολιτικό κέντρο.
Σε συνθήκες κοινωνικο-οικονομικού κραχ όμως τα πράγματα αναγκαστικά αλλάζουν. Η ανατροπή κοινωνικών και οικονομικών ισορροπιών ανακατεύει την τράπουλα και στο εκλογικό σώμα. Η κινούμενη άμμος γίνεται ακόμη πιο ρευστή και παρασύρει εκλογείς και από άλλους πόλους του πολιτικού συστήματος.
Ο τίτλος του βιβλίου του Ιταλού φιλοσόφου Νομπέρτο Μπόμιο « Αριστερά και Δεξιά δύο άδεια κουτιά; » επικαιροποιείται σε κρίσεις που αποδυναμώνουν τα ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα της εποχής και ο διεκδικούμενος μεσαίος χώρος μεγαλώνει και επηρεάζεται κυρίως από την πολιτική πρακτική των κομμάτων και όχι από την ρητορική τους.
Χρέος των πολιτικών κομμάτων, τόσο της κεντροδεξιάς όσο και της κεντροαριστεράς είναι να εξασφαλίσουν την ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνία της αλληλεγγύης, μέσα από την πορεία μεταξέλιξης τους που διαμορφώνεται μέσα από τις νέες συνθήκες και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που επείγουν.

Στέλλα Παπαμιχαήλ – Φιλόλογος – Δημοσιογράφος

"ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ"!

Πού είναι τα παλιά χρόνια που οι νεοέλληνες παίρνανε τη φαμίλια τους και πηγαίνανε για ψώνια στα Λονδίνα και στους Παρισίους;
Πού είναι οι αλλοτινές γιορτινές μέρες που τρέχαμε στα χιονοδρομικά κέντρα, στα χωριά και στα λαγκάδια με τα τζιπ τα τετρακύλινδρα με μηχανές 4 χιλιάδων κυβικών.
Φέτος και σύμφωνα με τις μετρήσεις, γιοκ μετακινήσεις. Χωρίς δώρο, με τιμή βενζίνης γύρω στα 1,70 ευρώ ήτοι 570 δραχμές, και κόστος διοδίων δυσβάσταχτο, δεν βγαίνεις από το σπίτι σου.
Όσο για εκείνους που πήγαν στα χωριά τους, ρεφάρανε φέρνοντας τυριά, κρέατα και λαχανικά φθηνότερα και από τις λαϊκές αγορές στις δύο το μεσημέρι.
Η πλειονότητα των νεοελλήνων δεν μετακινήθηκε. Έτσι, προτείνεται νέο σύνθημα για τον ελληνικό τουρισμό. Αντί «μένουμε Ελλάδα», να γίνει «μένουμε σπίτι».
Τέρμα λοιπόν και στον εσωτερικό τουρισμό.
Το καλοκαίρι τα μπάνια σας το πολύ μέχρι τη Λούτσα!
Αίσιον και ταξιδιάρικο το 2011!


(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)