ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου

«Αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα τότε θα είχαν κηρυχθεί παράνομες.»
Αυτό είναι ένα σύνθημα τοίχου που αποτυπώνει μια αλήθεια. Οι εκλογές δεν αλλάζουν τα πράγματα. Απλά αλλάζουν τα πρόσωπα και πολύ σπάνια οι πολιτικές. Τα τύμπανα των πρόωρων εκλογών ηχούν πάντα όταν το εκάστοτε κυβερνών κόμμα νιώθει ανασφάλεια, αδιέξοδα ή ελπίζει σε οριακή επικράτηση με την προσφυγή στις κάλπες λόγω αδυναμιών του κύριου αντιπάλου της.
Σήμερα η χώρα εγκλωβισμένη σε μόνιμη ύφεση χωρίς αναπτυξιακή διάσταση, με κοινωνικές εντάσεις λόγω των πολλών διαρθρωτικών αλλαγών, η νομιμοποίηση των αποφάσεων φαίνεται να περνά από την «κολυμβήθρα» του εξαγνισμού που ακούει στο όνομα πρόωρες εκλογές. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μυαλό πολιτικού αναλυτή για να δει πόσο κοντά είναι οι εκλογές και οικονομολόγου για να δει πόσο μακριά η ζητούμενη οικονομική ανάκαμψη.
Το μόνο ερωτηματικό είναι αν θα γίνουν με λίστα ή σταυρό. Αν θα φύγουν «ελέω» αρχηγών τα παράσιτα τα «βαρίδια» των κομμάτων, μια και οι πελατειακές σχέσεις που έχουν συνάψει με τους ψηφοφόρους τόσα χρόνια δεν εγγυώνται την έξοδο τους από την πολιτική σε εκλογές με σταυρό.
Όσο για τα πιθανότερα αποτέλεσματα των πρόωρων εκλογών θα είναι ένα νέο ρεκόρ αποχής από τις κάλπες και η είσοδος στην βουλή αρκετών από τα λεγόμενα μικρά κόμματα.
Ας μην εκπλαγούμε αν η βουλή μετά τις εκλογές είναι επτακομματική και βάλε!

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E- MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ!

Σε όλες τις προηγμένες χώρες τα μουσεία δέχτηκαν τεράστιο πλήγμα από την οικονομική κρίση. Οι κρατικές επιδοτήσεις μειώθηκαν σε μεγάλο βαθμό, οι επισκέπτες τουρίστες δεν αρκούν με το εισιτήριο που καταβάλουν να καλύψουν τα έξοδα και οι πάσης φύσεως χορηγοί μουσείων έγιναν μουσειακό είδος. Εξαφανίστηκαν.
Για να μπορέσουν να επιβιώσουν τα μουσεία, να κρατήσουν τους υπαλλήλους και να αντιμετωπίσουν τα γενικά τους έξοδα, στράφηκαν στη λύση χρηματοδότησης μέσω διαφήμισης.
Έτσι, βλέπουμε μουσείο στη Γαλλία να είναι καλυμμένο με διαφημιστικό πανό γνωστού αρώματος, μουσειακοί χώροι να ενοικιάζονται για γυρίσματα διαφημιστικών ταινιών και για διενέργεια διαφόρων εκθέσεων.
Μ’ αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται μειώσεις μισθών, απολύσεις και περικοπές.
Όταν λέμε αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εννοούμε και τα μουσεία; Μήπως ήρθε η ώρα να γίνει το επόμενο next top model στην Ακρόπολη, το νέο big brother στο Νέο μουσείο της Ακρόπολης και γαμήλιες δεξιώσεις στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας; Φανταστείτε να γίνουν χορηγοί μουσείων σαπούνια, οδοντόκρεμες και σερβιέτες υγείας;
Ίσως να το δούμε κι αυτό και πιθανόν να αποφύγουμε την οικονομική κατάρρευση αλλά από το ρεζιλίκι θα γλυτώσουμε;

Δημοσιεύτηκε στο AD BUSINESS

ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΟ.

Tου Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στην Ιταλία η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών φέρνει στην επιφάνεια μια αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά συχνά την ξεχνάμε: η εξουσία είναι αφροδισιακή. Όσοι τη γευτούνε, σύντομα παρατηρούν ότι αλλάζει η συμπεριφορά των γυναικών απέναντί τους, ότι έχουν πολλές και καλές ευκαιρίες για ερωτικές σχέσεις, ότι, εν πολλοίς, οι πειρασμοί είναι πολλοί. Εάν, λοιπόν, ενδώσετε σε αυτούς και σας πιάσουν, τότε θα ανήκετε και εσείς στη χρυσή λίστα των πολιτικών που αντιμετώπισαν ροζ σκάνδαλο.

Και λέμε χρυσή γιατί μερικά από τα πιο λαμπρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Από αυτούς αλλά και από πολλούς άλλους, αντλούμε την εμπειρία για να καταλήξουμε σε μερικές βασικές αρχές που καλό είναι να έχετε υπόψη σας για την περίπτωση που βρεθείτε κι εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση.

1. Παραδεχτείτε την αλήθεια. Η πρώτη βασική αρχή για την αντιμετώπιση του ροζ σκανδάλου είναι: παραδεχτείτε την αλήθεια όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, εφόσον βλέπετε ότι πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σας και είναι ζήτημα χρόνου η δημοσιοποίησή του. Εάν βγείτε εσείς πρώτος και μιλήσετε ανοιχτά και ειλικρινά, τότε έχετε πολλές πιθανότητες να ελαχιστοποιήσετε το κόστος. Βέβαια, την «ομολογία» θα πρέπει να την κάνετε με κάποιες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να λειτουργήσετε εν βρασμώ ψυχής, γιατί μπορεί να κάνετε άσκοπες ενέργειες. Καλύτερα σιγουρευτείτε για την κατάσταση που έχετε να αντιμετωπίσετε και μετά μπορείτε να αναλάβετε δράση. Επίσης, καλύτερα να αποφύγετε να εκτεθείτε προσωπικά, δηλαδή να βγείτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε συνέντευξη Tύπου, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα έχετε να αντιμετωπίσετε τους δημοσιογράφους, ενώ υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να κάνετε φραστικά λάθη, να χάσετε την ψυχραιμία σας, να φανείτε αδύναμος κλπ. Είναι προτιμότερο να βγάλετε μια γραπτή δήλωση, που θα έχετε το χρόνο να τη μελετήσετε και να αποφύγετε τις παγίδες.

2. Καλύτερη η σιωπή από το ψέμα. Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, δε θεωρείτε συνετό να αποκαλύψετε την αλήθεια, τότε, σε καμία περίπτωση, δε θα πρέπει να πείτε ψέματα. Είναι προτιμότερο να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό, παρά να διακινδυνέψετε να εκτεθείτε περισσότερο στο μέλλον. Εξάλλου, εφόσον πρόκειται απλώς για μια «ροζ» ιστορία, χωρίς πολιτικές προεκτάσεις, πρέπει να τονιστεί ότι καλύπτεστε από το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων σας, όπως κάθε πολίτης.

3. Αλλάξτε την ατζέντα. Όσο το δυνατόν συντομότερα, λίγο αφότου «σκάσει» η ιστορία, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε την ατζέντα της επικαιρότητας. Δηλαδή, να στρέψετε το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών σε άλλες ειδήσεις. Εάν δεν υπάρχουν άλλες ειδήσεις, προσπαθήστε να δημιουργήσετε εσείς. Προτιμότερο θα ήταν να είναι ειδήσεις που αποδεικνύουν την ευαισθησία σας, που σχετίζονται με την οικογένεια κλπ.

4. Η οικογένεια, σανίδα σωτηρίας. Πρέπει, οπωσδήποτε, να δείξετε ότι έχετε στο πλευρό σας τους δικούς σας ανθρώπους, τη γυναίκα σας, τα παιδιά σας. Βγείτε με την οικογένειά σας από το σπίτι και φροντίστε να σας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Πηγαίνετε μαζί στην εκκλησία, σε μια ταβέρνα, σε μια εκδήλωση. Δείχνετε ότι είστε άνθρωπος της οικογένειας που, μπορεί να παραστράτησε, όμως τον συγχώρησαν οι δικοί του άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τον συγχωρήσουν και οι υπόλοιποι. Άλλωστε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω…

5. Μη γίνετε ρίψασπις. Όταν βγει στη φόρα το σκάνδαλο, καλό είναι να μείνετε στον τόπο σας, να παλέψετε, να μη δείξετε ότι δειλιάσατε και αποσυρθήκατε. Επίσης, πρέπει να είστε εκεί για να έχετε έλεγχο της κατάστασης, για να ενημερώνεστε συνεχώς και να είστε έτοιμος να αντιδράσετε αν προκύψει και άλλη εμπλοκή. Όμως, όταν θα έχει περάσει η πρώτη μπόρα, όταν θα δείτε ότι το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει, τότε βρείτε μια ευκαιρία να φύγετε από την πόλη σας, να πάτε ένα ταξίδι, κατά προτίμηση στο εξωτερικό με τη γυναίκα σας. Δείχνετε έτσι ότι πλέον το θέμα θεωρείται λήξαν. Είπατε όσα είχατε να πείτε, κάνατε ό,τι έπρεπε, δε μπορείτε πια να ασχολείστε συνέχεια με τα ίδια πράγματα. Έτσι, υποβαθμίζεται σταδιακά το ζήτημα και αυξάνεται ο ρυθμός της απομάκρυνσης του ενδιαφέροντος των πολιτών από αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχετε στο νου σας ότι και άλλοι, πριν από εσάς, αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Και πάντα να έχετε στο νου σας την περίπτωση του Φρανσουά Μιτεράν που, όταν τον ρώτησαν για την εκτός γάμου κόρη του, απάντησε: «Ε, και λοιπόν;»

ΟΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΠΛΕΟΝ! ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ!

Πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων αλλά ενδιαφέρει όλους όσοι ασχολούνται με την προώθηση προϊόντων μέσω γνωστών καλλιτεχνών, επώνυμων αθλητών και κάθε λογής διασημοτήτων.
Συμβόλαια εκατομμυρίων ευρώ πεταμένα στον αέρα μετά από την δημοσιοποίηση έρευνας σχετικά με το θέμα.
Οι καταναλωτές αναγνωρίζουν το διάσημο πρόσωπο αλλά δεν πείθονται να αγοράσουν το προϊόν που διαφημίζει. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πωλήσεις πέφτουν! Έτσι ο μοναδικός κερδισμένος είναι το διάσημο πρόσωπο που και αμείβεται πλουσιοπάροχα και προβάλλεται καθημερινά σε τηλεοράσεις και Τύπο με ξένα χρήματα. Όπως λέμε κηδεία με ξένα κόλλυβα!
Πολύ μικρό ποσοστό των διαφημίσεων, σύμφωνα με την έρευνα, φέρνουν αύξηση των πωλήσεων στα προϊόντα. Σε πολλές περιπτώσεις έχει αποδειχτεί και από άλλες έρευνες ότι οι καταναλωτές δεν θυμούνται το προϊόν που διαφημίζεται!
Να πληρώνεις και την διασημότητα και το μέσον και να μην κερδίζεις ούτε σε αναγνωρισιμότητα πάει πολύ!
Επιβεβαιώνεται από μια ακόμη έρευνα πόσο δύσκολοι είναι πλέον οι καταναλωτές, πόσο απαιτητικοί, πόσο «ψαγμένοι»! Δεν πείθονται πλέον από τις διαφημίσεις με πρωταγωνιστές διασημότητες αλλά περισσότερο από ευρηματικές διαφημίσεις και δημιουργικές ιδέες.
Οι παλιές καλές εποχές που οι καταναλωτές αγόραζαν κολόνια ή ρολόι για να γίνουν σκληροί καρδιοκατακτητές όπως ο γνωστός μας Τζέιμς Μποντ, πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Σήμερα έχουμε καταναλωτές ακτιβιστές!

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ...

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που δεν θέλουμε να συμβούν αλλά νομοτελειακά θα συμβούν και μέσα στο νέο χρόνο. Κυριολεκτικά θα πολλαπλασιαστούν.
Πρώτον να τρως τυρόπιτα στο δρόμο και να στην αρπάζουν από το χέρι.
Δεύτερον να σταματάς στο φανάρι με το αυτοκίνητο σου κι αν αρνηθείς να σου καθαρίσουν τα τζάμια, να σου φέρνει το στειλιάρι που κρατάει στον ουρανό του αυτοκινήτου σου. Στην καλύτερη περίπτωση φυσικά!
Τρίτον, όσοι με κομμένα πόδια και με παιδάκια στην αγκαλιά ζητιανεύουν στα φανάρια να πέφτουν στις ρόδες του αυτοκινήτου σου αν αρνηθείς να δώσεις κάτι.
Τέταρτον ενώ απολαμβάνεις τον καφέ/ποτό σε εξωτερικό χώρο καφετέριας ή μπαρ να παρελαύνουν από μπροστά σου δεκάδες πλανόδιοι πωλητές CDs, DVDs, γυαλιά ηλίου, ρολόγια, λουλούδια, κουβαρίστρες, δαχτυλήθρες και άλλα οικιακά είδη έτσι ώστε να μην προλαβαίνεις να πεις κουβέντα με την παρέα σου. Αφήστε που πρέπει να έχετε και τα μάτια σας εικοσιτέσσερα γιατί κάποιοι αρπάζουν από τα τραπεζάκια κινητά και ακίνητα.
Πέμπτον. Το κέντρο της Αθήνας, άβατο. Η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα απροσπέλαστη για τους κατοίκους της. Μόνος τρόπος διέλευσης με σεκιουριτάδες που θα νοικιάζουν εταιρίες ειδικά για την μεταφορά σας.
Λέτε να χρειάζεται και φράχτης στην Αθήνα;

Δημοσιεύθηκε στο AD BUSINESS

Ο ΚΑΛΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΧΡΟΝΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ...

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Δ/ντή της Think Politics.


1. Μην ακολουθήσετε τα βήματα του προκατόχου σας Δημάρχου. Αλλάξτε κατεύθυνση και δημιουργήστε το δικό σας προσωπικό δρόμο.
2. Ανοίξτε τα «παράθυρα» του Δήμου σας να μπει φρέσκος αέρας, φως, αισιοδοξία επιλέγοντας για συνεργάτες τους πιο άξιους και δυνατούς συνεργάτες σας για να αντέξουν στις συντεχνιακές νοοτροπίες και συστήματα διαφθοράς που κληρονομήσατε.
3. Μην περιμένετε να βρείτε ομοφωνία από τους συνεργάτες σας. Το προσωπικό συμφέρον τους διαφοροποιεί. Εσείς καλλιεργείστε ένα κλίμα ομοφωνίας.
4. Κάντε μια έρευνα αρχής και προσδοκιών. Ξεκινώντας τη θητεία σας είναι πολύ χρήσιμο να ξέρετε τους λόγους για τους οποίους σας ψήφισαν οι πολίτες και τι περιμένουν από εσάς.
5. Δείξτε ομαδικό πνεύμα από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων σας. Σεβαστείτε τη μειοψηφία του Δήμου για να σας σεβαστεί κι αυτή. Μοιράστε τις θέσεις δημοκρατικά.
6. Χρησιμοποιείστε ορκωτούς λογιστές και ελέγξτε τα οικονομικά του Δήμου που αναλάβατε. Δεν θα ήταν σωστό να χρεωθείτε τις ατασθαλίες του προηγούμενου Δημάρχου.
7. Μην ξεχνάτε τους δημοτικούς σας συμβούλους που για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν τους έχετε ενεργοποιήσει σε αξιώματα του Δήμου. Φροντίστε να τους έχετε κοντά σας, ενημερώνοντας για την κάθε σας κίνηση. Αυτοί θα σας βοηθήσουν στη θητεία σας αν τους έχετε μαζί σας.
8. Οργανώστε σωστά την επικοινωνία σας από την αρχή. Επανδρώστε το γραφείo Τύπου με έμπειρα πρόσωπα και όχι βολεύοντας γνωστούς και φίλους. Ελάτε σε επαφή με τα ΜΜΕ της περιοχής σας και καλλιεργείστε φιλικές σχέσεις.
9. Οργανώστε υπηρεσίες call center και ενημερώστε τους πολίτες για όποια είδηση θεωρείτε σημαντική. Ακόμη, χρησιμοποιείστε ειδική τηλεφωνική γραμμή για αμφίδρομη επικοινωνία με τους πολίτες.
10. Εκδώστε έντυπα άμεσης ενημέρωσης. Από την αρχή της θητείας σας εκδώστε ένα έντυπο που να φτάνει τακτικά στο σπίτι των πολιτών και να τους ενημερώνει για το έργο σας, ενώ προβάλει εσάς και την ομάδα σας. Η σταθερή παρουσία σας μέσω του εντύπου πείθει τους πολίτες ότι ενδιαφέρεστε για την ενημέρωση τους, ότι κάνετε έργο και είστε κοντά τους.
11. Διαχειριστείτε σωστά τις κρίσεις. Και επειδή σίγουρα θα αντιμετωπίσετε κρίσεις, δύσκολες καταστάσεις και διάφορα σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας, χρειάζεστε να έχετε δίπλα σας έναν πεπειραμένο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο σύμβουλο που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες και να παρακάμψετε τα εμπόδια.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Ο ΜΕΣΑΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ "ΑΛΛΟΙ"...

« Είναι άραγε η χρεοκοπία σοσιαλιστική;» διερωτήθηκε ο Υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου στην συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό σε μια προσπάθεια να πείσει τους συντρόφους του ότι όταν η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν χωρούν ιδεολογίες. Και κάπως έτσι το ΠΑΣΟΚ τείνει να υποστεί μια « ιδεολογική- ψυχονευρωτική διαταραχή – διάσπαση» ανάμεσα σε εκείνους, δη Υπουργούς, που προτάσσουν την ανάγκη αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, ακόμη και αν χρειαστεί να θυσιάσουν την «σοσιαλιστική τους ψυχή» και σε εκείνους που επιμένουν στον « πράσινο ήλιο» που πρέπει να ανατείλει ακόμη και κάτω από την ομπρέλα του ΔΝΤ.
Από την άλλη πλευρά, η « ιδεολογική καθαρότητα» που επικαλείται η ΝΔ, με τον Αντώνη Σαμαρά να μην παρεμβαίνει επί της ουσίας στις θέσεις που διατυπώνονται από τους υποστηρικτές της εθνικο-πατριωτικής οργάνωσης « Δίκτυο 21» και να προτάσσει θεματολογία πιο δεξιάς ατζέντας αφήνει ακάλυπτο ένα μεγάλο και διεκδικούμενο μέχρι τώρα και από τις δύο παρατάξεις χώρο, που έχει ονομαστεί -δικαιολογημένα ή όχι- « μεσαίος».
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια μεγάλη προσπάθεια να οριοθετηθεί πολιτικά ο λεγόμενος « μεσαίος» χώρος, οι ψηφοφόροι του οποίου μοιάζουν κυριολεκτικά με κινούμενη άμμο που δύσκολα μπορεί είτε να « ελεγχθεί» είτε να « προβλεφθεί».
Μάλιστα το πολιτικό μέχρι σήμερα αξίωμα ότι « όποιος κερδίσει το μεσαίο χώρο κερδίζει τις εκλογές» έχει κάνει πολλούς νέους αρχηγούς κομμάτων, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη να θελήσουν να διεμβολίσουν αυτό το τμήμα των ψηφοφόρων που κινούνται στο πολιτικό κέντρο.
Σε συνθήκες κοινωνικο-οικονομικού κραχ όμως τα πράγματα αναγκαστικά αλλάζουν. Η ανατροπή κοινωνικών και οικονομικών ισορροπιών ανακατεύει την τράπουλα και στο εκλογικό σώμα. Η κινούμενη άμμος γίνεται ακόμη πιο ρευστή και παρασύρει εκλογείς και από άλλους πόλους του πολιτικού συστήματος.
Ο τίτλος του βιβλίου του Ιταλού φιλοσόφου Νομπέρτο Μπόμιο « Αριστερά και Δεξιά δύο άδεια κουτιά; » επικαιροποιείται σε κρίσεις που αποδυναμώνουν τα ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα της εποχής και ο διεκδικούμενος μεσαίος χώρος μεγαλώνει και επηρεάζεται κυρίως από την πολιτική πρακτική των κομμάτων και όχι από την ρητορική τους.
Χρέος των πολιτικών κομμάτων, τόσο της κεντροδεξιάς όσο και της κεντροαριστεράς είναι να εξασφαλίσουν την ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνία της αλληλεγγύης, μέσα από την πορεία μεταξέλιξης τους που διαμορφώνεται μέσα από τις νέες συνθήκες και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που επείγουν.

Στέλλα Παπαμιχαήλ – Φιλόλογος – Δημοσιογράφος

"ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ"!

Πού είναι τα παλιά χρόνια που οι νεοέλληνες παίρνανε τη φαμίλια τους και πηγαίνανε για ψώνια στα Λονδίνα και στους Παρισίους;
Πού είναι οι αλλοτινές γιορτινές μέρες που τρέχαμε στα χιονοδρομικά κέντρα, στα χωριά και στα λαγκάδια με τα τζιπ τα τετρακύλινδρα με μηχανές 4 χιλιάδων κυβικών.
Φέτος και σύμφωνα με τις μετρήσεις, γιοκ μετακινήσεις. Χωρίς δώρο, με τιμή βενζίνης γύρω στα 1,70 ευρώ ήτοι 570 δραχμές, και κόστος διοδίων δυσβάσταχτο, δεν βγαίνεις από το σπίτι σου.
Όσο για εκείνους που πήγαν στα χωριά τους, ρεφάρανε φέρνοντας τυριά, κρέατα και λαχανικά φθηνότερα και από τις λαϊκές αγορές στις δύο το μεσημέρι.
Η πλειονότητα των νεοελλήνων δεν μετακινήθηκε. Έτσι, προτείνεται νέο σύνθημα για τον ελληνικό τουρισμό. Αντί «μένουμε Ελλάδα», να γίνει «μένουμε σπίτι».
Τέρμα λοιπόν και στον εσωτερικό τουρισμό.
Το καλοκαίρι τα μπάνια σας το πολύ μέχρι τη Λούτσα!
Αίσιον και ταξιδιάρικο το 2011!


(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2025! "ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣ.ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΝΤ"!

Η ιστορία είναι εποχές. Οι εποχές χαρακτηρίζονται από ονόματα, σύμβολα, γεγονότα και πολλές από το ρήμα «πέρασε»!
Πάρτε για παράδειγμα. Ο Παρθενώνας έγινε την εποχή του Περικλή, ο συνδικαλισμός ανδρώθηκε την εποχή Παπανδρέου, και οι πολύ γνωστές εποχές της Κατοχής και του Εμφύλιου.
Μέχρι τώρα για κάποιον ή κάποια που «μέτραγε» τα πάντα, από χρήματα, περιττές δαπάνες ένδυσης, υπόδησης, διασκέδασης, λέγαμε «μην τον ακούς πέρασε κατοχή ή εμφύλιο»!
Μετά από δέκα το λιγότερο χρόνια, όταν θα έχουμε εξαθλιωθεί και θα έρθει η περιβόητη ανάπτυξη, οι νέες γενιές θα λένε για μας «Μην τους ακούτε. Αυτοί πέρασαν ΔΝΤ» και θα εννοούν φυσικά την εποχή όπου τα πάντα απορυθμίστηκαν. Από τους μισθούς και τις συντάξεις, μέχρι την εξέγερση του Κολωνακίου με την εκλογή νέου Δημάρχου.
Μεγάλες ανατροπές, νομοσχέδια-σκούπα, μνημόνιο, μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων, απολύσεις, αριθμοί, νέα μέτρα και όλο το νέο ρεπερτόριο των τελευταίων μηνών μετουσιώνεται σε μια εποχή.
Την εποχή ΔΝΤ.
Μετά από όλα αυτά η στήλη εύχεται να περάσετε Καλές Γιορτές!


(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό AD BUSINESS)

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ!

Δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ!

Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που πριν ακόμα από την επίσημη έναρξη της εορταστικής περιόδου αλωνίζαμε τους εμπορικούς δρόμους της πόλης για να προ-αγοράσουμε τα δώρα που θα χαρίσουμε στις γιορτές. Λες και θα μας τα έπαιρναν όλα οι άλλοι.
Πέρασαν ανεπιστρεπτί; οι καιροί που σε κάθε χαρά, σε κάθε Χριστούγεννα μαζεύαμε καμιά δεκαριά πουκάμισα οι άνδρες και άλλα τόσα φουλάρια οι γυναίκες, για να μας βγάλουν για δύο και τρεις ακόμα σαιζόν.
Με άλλα λόγια, όσο ψωνίσαμε ψωνίσαμε. Τέλος στα δώρα σε είδος, πανηγυρική αρχή στα δώρα σε… ευρώ!!!
Κι αν κάποτε ανησυχούσαμε μήπως παρεξηγηθούμε αν κάνουμε μετρητά δώρο σε φίλους και γνωστούς, τώρα που άλλαξαν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα λατρέψουν το δώρο μας.
Τι κι αν γνωρίζει ο αποδέκτης την ακριβή αξία του δώρου μας; Τι κι αν δεν είναι προσωπικό; Τι κι αν δεν του θυμίζει εμάς που το χαρίζουμε; Τι να την κάνει μια ακόμα γραβάτα εάν δεν έχει χρήματα για την έξοδο που θα τη φορέσει;
Ένα είναι το σίγουρο- οι αγαπημένοι σας θα σας θυμούνται με πολλή περισσότερη αγάπη εάν τους βοηθήσετε να αποπληρώσουν ένα μέρος του ενοικίου που χρωστούν ή του σούπερ μάρκετ.
Συμπέρασμα: Στους χαλεπούς καιρούς μας, δώρον άδωρον το δώρο αν δεν είναι σε ευρώ. Μήπως θα πρέπει να κάνουμε όλοι λίστα δώρων σε ευρώ δίνοντας τραπεζικό λογαριασμό;

Ο … «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ «ΤΩΝ ΠΡΟΘΥΜΩΝ»…….

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στον Κύριο… Κανένα φαίνεται πως παγιώνεται η εναπόθεση της ελπίδας των Ελλήνων πολιτών για ένα καλύτερο αύριο, όπως επιβεβαιώνουν σε τακτική βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων.

Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δηλώνει απογοητευμένη τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, ενώ ένα συντριπτικό ποσοστό, που αγγίζει το 80% εκφράζει την αγωνία του ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας…..

Η ατμόσφαιρα απαισιοδοξίας εντείνεται από την εικόνα που κυριαρχεί στην αγορά με τα καταστήματα να βάζουν λουκέτο καθημερινά, τις θέσεις εργασίας να «εξανεμίζονται» μαζικά και τον κοινωνικό ιστό να μην αντέχει τους κατ’ εξακολούθηση κραδασμούς από τις απεργίες, τις πορείες και τις κοινωνικές εντάσεις που απορρέουν από τις πολιτικές της λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα. Το τελευταίο οχυρό που έπεσε στο βωμό του μνημονίου λέγεται εργασιακά δικαιώματα με τους ίδιους τους ταγούς του συνδικαλιστικού κινήματος να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από την ταφόπλακα που οι ίδιοι βοήθησαν να τοποθετηθεί με τις επί δεκαετιών πράξεις και παραλείψεις τους. Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν εξασφαλίσει ένα πιο σίγουρο μέλλον στις παρυφές ή στα ενδότερα των πολιτικών κομμάτων. Την ίδια ώρα μεσούσης μιας πρωτόγνωρης κρίσης που μοιάζει να μην έχει «πάτο», αναδύεται μια νέα «συμμαχία» πολιτικών προσώπων που δηλώνουν διατεθειμένοι να μας βγάλουν από το τέλμα και να ρίξουν φως στο τούνελ.

Όσο και αν ακούγεται παράξενο δεν πρόκειται για νέα πρόσωπα που αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας και σπεύδουν για βοήθεια, αλλά για τα ίδια πρόσωπα που άλλοτε ως οδηγοί και άλλοτε ως συνοδηγοί κατηύθυναν το πλοίο που αργότερα ονόμασαν « Τιτανικό» σε ξέρα και έθεσαν το δίλημμα « αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»…..

Είναι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, το κόμμα με την μεγαλύτερη σε διάρκεια κυβερνησιμότητα τα τελευταία χρόνια άρα και τις περισσότερες ευθύνες, η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά που ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη για να ηγηθεί τελικά του κόμματος που κάποτε κατήγγειλε, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη που ανεβάζει τις αντιπολιτευτικές κορόνες με την μύχια ελπίδα να βρει ένα μικρό χώρο συμμετοχής όταν έρθει η ώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ- ΣΥΝ των Αλαβάνου- Τσίπρα που είναι τόσο απασχολημένοι με τις εσωτερικές τους έριδες ώστε όλα τα υπόλοιπα να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Δίπλα σε αυτούς, προστίθεται το ΚΚΕ της Αλέκας Παπαρήγα συνεπές στις θέσεις του αλλά μονίμως ακούνητο στα κελεύσματα της κοινωνίας, ενώ τελευταία προστέθηκαν στη Συμμαχία των Προθύμων για να «σώσουν τη χώρα» οι ανεξάρτητοι βουλευτές Ντόρα Μπακογιάννη και Φώτης Κουβέλης που όσο και αν θεωρητικά είναι σωστό να τους δοθεί επιπλέον χρόνος για να κριθεί το εγχείρημα τους είναι δύο δοκιμασμένοι πολιτικοί που δεν προήρθαν από παρθενογένεση…

Σε κάθε περίπτωση η Ιστορία είναι ο αμείλικτος κριτής σε κάθε εποχή κρίσης όπως αυτή που διανύουμε και αν τους « αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα», με την προϋπόθεση οι υπόλοιποι να παραμείνουμε «ζωντανοί πάνω στη σκηνή»……

«ΑΝΤΙΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑ» από τον τελευταίο πρόεδρο της ΕΝΑΕ, Νομάρχη Μεσσηνίας Δημήτρη Δράκο

7/12/2010

Συνέντευξη στον Νίκο Βοσδογάνη
(www.e-aftodioikisi.gr)

Με συγκίνηση μα και με ρεαλισμό, ο τελευταίος πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας Δημήτρης Δράκος, αναφέρεται στον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε η Νομαρχία, στην οργάνωση και λειτουργία του ελληνικού κράτους. «Ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη του στην e-αυτοδιοίκηση www.e-aftodioikisi.gr , ο Δημήτρης Δράκος εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την οργάνωση της αιρετής περιφέρειας, όμως σημειώνει με νόημα ότι ο νέος θεσμός «είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής. Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού».

Πώς αισθάνεστε τώρα που ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσετε ένα θεσμό που τόσα χρόνια υπηρετήσατε;

Σίγουρα η συγκίνηση είναι μεγάλη. Η Νομαρχία αποτελεί στη συνείδηση όλων εμάς που την υπηρετήσαμε αλλά και όλων των πολιτών ένα θεσμό γνήσια λαϊκό, ένα θεσμό καταξιωμένο στη συλλογική συνείδηση του έθνους και δικαιωμένο ιστορικά.
Μετά από 177 χρόνια προσφοράς στον τόπο και τον πολίτη, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι η Νομαρχία ως θεσμός υπήρξε αναμφίβολα βασικός πυλώνας Διοίκησης του νεότερου ελληνικού Κράτους από την ίδρυσή του ακόμη. Άσκησε τη Διοίκηση, διασφάλισε τα δημόσια συμφέροντα, στήριξε το λαό ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η Νομαρχία ως θεσμός ατσαλώθηκε μέσα από πολέμους, εθνικές συμφορές, εμφυλίους, ταραγμένες πολιτικές περιόδους.

Από το 1994 με την αιρετή Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, και για τα επόμενα 16 χρόνια που ακολούθησαν, ο ρόλος αυτός του εκφραστή των τοπικών κοινωνιών έγινε ακόμη πιο διακριτός. Οι αγώνες για την πρόοδο και την εξυπηρέτηση του πολίτη, ακόμη πιο έντονοι.

Η Νομαρχία, ακόμη κι ως αποκεντρωμένη κρατική οντότητα, αποτέλεσε διαχρονικά τον κύριο εκφραστή των τοπικών κοινωνιών και των αναγκών τους, ένα αληθινά και ουσιαστικά σταθερό στήριγμα των συμφερόντων τους έναντι της Κεντρικής Εξουσίας. Η Νομαρχία μετουσίωσε σε πράξη τις αρχές και τις αξίες της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Η πορεία της είναι σύμφυτη και αναπόσπαστα δεμένη με την πορεία του έθνους.

Από την πλευρά μας, όλοι οι Αυτοδιοικητικοί, είμαστε υπερήφανοι γιατί αρθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί προχωρήσαμε θαρραλέα, απαιτήσαμε, αγωνιστήκαμε και πετύχαμε από την Κεντρική εξουσία τη Διοικητική Μεταρρύθμιση. Ακόμη και αν δεν ήταν αυτής της εμβέλειας που οραματιστήκαμε, η νέα Περιφερειακή Δομή της χώρας δεν παύει να είναι μια κατάκτηση του Αυτοδιοικητικού Κινήματος.

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι υπηρέτησαν επάξια το θεσμό της Νομαρχίας όλα αυτά τα χρόνια. Το ταξίδι της Αυτοδιοίκησης προς την πραγμάτωση των οραμάτων μας συνεχίζεται. Γιατί η Αυτοδιοίκηση δεν τελειώνει με τη Νομαρχία. Η Αυτοδιοίκηση έχει παρόν, κυρίως δε έχει μέλλον. Ένα μέλλον που πάντα θα συνεχίζουμε να διεκδικούμε συλλογικά για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Κάνοντας τον απολογισμό σας, ως Πρόεδρος της ΕΝΑΕ και αυτοδιοικητικός, κατά πόσο πιστεύετε ότι η λειτουργία της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας στήριξε την πορεία του θεσμού της Νομαρχίας;

Η Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, δεν υπήρξε απλά το πολιτικό – συνδικαλιστικό Όργανο των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων της Ελλάδας. Με τη δράση και τη λειτουργία της πέτυχε να διευρύνει το ρόλο της, να εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο και σοβαρό θεσμικό Φορέα, ο οποίος είχε λόγο για την πορεία της Αυτοδιοίκησης στη χώρα και συνέβαλε στη νέα πορεία που αρχίζει με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Η περίοδος 2007-2010 κατά την οποία είχαμε την ευθύνη της Διοίκησης της ΕΝΑΕ, δεν χωρά αμφιβολία ότι ήταν η πλέον ενδιαφέρουσα, η πλέον κρίσιμη και μια από τις πλέον ιστορικές στη μακρόχρονη πορεία του θεσμού.

Ο αγώνας, που δώσαμε όλοι μαζί από το μετερίζι της ΕΝΑΕ, δεν έγινε απλά για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Νομαρχιών και της εύρυθμης λειτουργίας τους. Αυτό ήταν και παραμένει το αυτονόητο. Ο αγώνας ήταν διττός, αφού, παράλληλα με τη στήριξη του θεσμού, μπήκαμε όλοι με τη δική μας θέληση και επιδιώξαμε την πορεία μετεξέλιξής του με βάση τις νέες σύγχρονες ανάγκες της χώρας.

Όλα αυτά χρόνια, έχοντας την ευθύνη για τη διοίκηση της ΕΝΑΕ, λειτουργήσαμε δημοκρατικά, συναινετικά, με ανοιχτές διαδικασίες και θετικό πνεύμα συνεργασίας και ενότητας. Βάζοντας στην άκρη τις προσωπικές φιλοδοξίες, τις ατομικές επιδιώξεις και τα τοπικιστικά μικροσυμφέροντα, προτάξαμε πάνω απ’ όλους και απ’ όλα το συμφέρον της Ελλάδας και την ανάγκη να αποκτήσει η χώρα ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο, ικανό να σταθεί στις νέες διεθνείς συνθήκες.

Η συμβολή μας αυτή μας κάνει υπερήφανους και μας γεμίζει ικανοποίηση.

Ποιες, κατά τη γνώμη σας, είναι οι προοπτικές που ανοίγει ο «Καλλικράτης» και ποιες οι ανησυχίες σας για την πορεία του νέου θεσμού;

Ήταν και είναι επιτακτική ανάγκη για την Ελλάδα να αποκτήσει ένα εκσυγχρονισμένο Διοικητικό Πλαίσιο. Ένα πλαίσιο σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό, που θα μπορεί να βοηθήσει την πατρίδα στα δύσκολα χρόνια μιας κρίσης που ξεκίνησε από τη χώρα μας και κινδυνεύει να λάβει διαστάσεις πανευρωπαϊκής κρίσης.

Με την εφαρμογή του «Προγράμματος Καλλικράτης» από 1/1/ 2011, η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση εισέρχεται σε μια νέα περίοδο. Οι συνάδελφοι που θα κληθούν να υπηρετήσουν την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, είτε από τη θέση της Περιφερειακής Αρχής, είτε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, αναλαμβάνουμε μια μεγάλη ευθύνη. Ο νέος θεσμός είναι ακόμη στα σπάργανα, και θα κληθούμε και πάλι να χτίσουμε εξ’ αρχής.
Δεν το φοβούμαστε όμως. Όπως κάποτε οικοδομήσαμε τις αιρετές Νομαρχίες, έτσι και πάλι ο κόσμος της Αυτοδιοίκησης θα συμβάλει θετικά στη μετεξέλιξη του θεσμού.

Αναμφίβολα όλοι έχουμε αντιρρήσεις και ενστάσεις για τον τρόπο που διαμορφώθηκε από την Κυβέρνηση ο νέος θεσμός, ειδικά ως προς τους πόρους και τις αρμοδιότητες με τις οποίες αυτός εφοδιάστηκε. Οραματιστήκαμε και παλέψαμε για μια συνολική Μεταρρύθμιση του Κράτους, και αντ’ αυτού οδηγηθήκαμε σε μια περιορισμένη θεσμικά και οργανωτικά Μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης.

Ζητήσαμε φορολογική μεταρρύθμιση, ώστε η ελληνική περιφέρεια να αποκτήσει νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και πόρους, και αντ’ αυτού περιοριζόμαστε μόνο στον Αναπτυξιακό Σχεδιασμό, που θα τελεί κι αυτός υπό την αίρεση του Κρατικού Υπερ-περιφερειάρχη. Λίγες μέρες πριν την έναρξη του, οι ασάφειες στην εφαρμογή του Νόμου, η ανετοιμότητα των Επιχειρησιακών Σχεδίων, η απουσία πειστικών απαντήσεων για πάρα πολλά επί μέρους ζητήματα είναι ορατή.

Παρ’ όλα αυτά, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, καλούμαστε όλοι να κάνουμε αυτό που πάντα ξέραμε: να αγωνιζόμαστε. Να αγωνιζόμαστε ενωμένοι, παρά τις όποιες κατά καιρούς διαφορετικές γνώμες επικρατούν στο εσωτερικό του αυτοδιοικητικού μας Κινήματος, για την επιτυχία του νέου θεσμού. Για την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, για την οικονομική αυτοτέλεια του θεσμού, για την διαχειριστική του επάρκεια, για τη θεσμική του διεύρυνση, εν τέλει για την καταξίωση του μεταξύ των πολιτών και την επιτυχημένη πορεία του.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ!

O κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ελιοτ Σπίτζερ, επιφανές στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος και φέρελπις πολιτικός ακόμα και για το προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του όταν ήρθε στο φως η εξωσυζυγική σχέση του με κολ γκερλ πολυτελείας, το οποίο μάλιστα τον χρέωνε με περίπου 5.000 δολάρια για συντροφιά μίας ώρας. Οι συναντήσεις τους γινόταν στο ξενοδοχείο “Mayflowe” και υπάρχει η φήμη ότι ο Σπίτζερ κατά τη διάρκεια της συνεύρεσής τους σε καμία στιγμή δεν αποχωριζόταν τις κάλτσες του, που όπως λέγεται τις προτιμούσε μέχρι το γόνατο!

Το πάθημα του Σπίτζερ ανάγκασε τον νέο κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον να ανακοινώσει ότι τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις πριν από μερικά χρόνια και σε μια περίοδο που ο γάμος τους περνούσε κρίση. Ο Πάτερσον φέρθηκε έξυπνα. Ομολόγησε δημοσίως αυτά που κάποιοι γνώριζαν και είχαν αρχίσει να ψιθυρίζουν μόλις ανακοινώθηκε ότι θα διαδεχθεί τον Σπίτζερ, για να προλάβει το σκάνδαλο.

Η THINK POLITICS ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ "ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ"

ΔΡΥΟΣ ΠΕΣΟΥΣΗΣ ΚΑΘ'ΗΣ ΚΟΜΜΑ ΟΡΕΓΕΤΑΙ!

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Η μεγάλη αποχή που έπληξε, όχι βέβαια καίρια, αλλά σε μεγάλο βαθμό τα δύο μεγάλα κόμματα στις τελευταίες εκλογές, σε συνδυασμό με την αποσυσπείρωση τους, δείχνει ξεκάθαρα ότι ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αναζητεί άλλα πράγματα.

Έτσι σήμερα οι εκλογικές βάσεις και των δύο μεγάλων κομμάτων είναι αρκετά ρευστές. Τίθεται λοιπόν ευλόγως το ερώτημα « Η δημιουργία νέων κομματικών φορέων θα μπορέσει να καλύψει το κενό που άφησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με τις μεγάλες αστοχίες και τις δραματικές παραλείψεις των κυβερνήσεων τους την τελευταία εικοσαετία;» Η απόπειρα του Φώτη Κουβέλη έχει στεφθεί μέχρι στιγμής με σχετική επιτυχία, με το δεδομένο ότι η « Δημοκρατική Αριστερά» εξελίσσεται σε έναν υπολογίσιμο παίκτη -τουλάχιστον εκλογικά- και εν δυνάμει « αξιοπρεπή συνομιλητή» σε όσα πολιτικά τεκταίνονται.

Στην αριστερά ωστόσο και στην συνείδηση του κόσμου της, υπήρχε πάντα μια «απενοχοποίηση» στην δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, με την έννοια ότι πάντα υπάρχει χώρος για να εκφραστεί το όραμα του σοσιαλισμού από διαφορετικούς ανθρώπους. Εξάλλου, η κοινωνία πάντα θα αναζητά ανατροπή του μοντέλου αντιπροσώπευσης και ρήξη με το σύστημα και τη δομή διακυβέρνησης και τα κόμματα αυτά εδράζουν τη δυναμική τους σε αυτή την αντιπολιτευτική ρητορική.

Στην κεντροδεξιά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο χώρος αυτός έχει μια σκληρή παράδοση ενότητας, ενώ ιστορικά όλες οι απόπειρες δημιουργίας νέων πολιτικών ομάδων προερχόμενων, με διάσπαση ή αποχώρηση, από το πάντα ισχυρό δίπολο ΠαΣοΚ- Νέα Δημοκρατία έχουν αποτύχει, με μόνη ίσως -ενδεχομένως προσωρινή εξαίρεση- το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, που θέλησε να εκφράσει την εθνικιστική Ακροδεξιά και τώρα όμως αντιμετωπίζει κρίση.

Η Ντόρα Μπακογιάννη με την « Δημοκρατική Συμμαχία» επέλεξε να διεμβολίσει αυτόν τον χώρο, αντιλαμβανόμενη ότι αυτή τη στιγμή είναι ακάλυπτος, μεσούσης μιας πρωτόγνωρης για την χώρα οικονομικής κρίσης και την ώρα που η « αντιμνημονιακή» στρατηγική του Άντωνη Σαμαρά δείχνει ότι αποφέρει περισσότερο κόστος παρά όφελος για τη ΝΔ.

Έτσι, μέσα σε συνθήκες γενικευμένης δυσαρέσκειας έρχεται ένα νέο κόμμα με σκοπό να εκφράσει τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας όμως δύο βασικά μειονεκτήματα. Αφενός κινείται σε μια «συστημική λογική», είναι κόμμα «κεντρώας φοράς» που επιδιώκει «συναινέσεις», στο πεδίο όμως που ορίζουν οι ήδη ασκούμενες πολιτικές, μέσα σε συνθήκες απονομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Αφετέρου επιχειρεί «ανανέωση» της πολιτικής με φθαρμένα εργαλεία του παρελθόντος και κυρίως με δοκιμασμένες ρητορικές. Εξάλλου, οι ιδέες του νεοφιλελευθερισμού τίθενται σήμερα εν αμφιβόλω στο κατά πόσον μπορούν να περιληφθούν στις δυναμικές πολιτικές λύσεις που απαιτούνται για την έξοδο από την οικονομική κρίση.

Αν, εδώ, προσθέσουμε την ύπαρξη εμφανών προσωπικών στρατηγικών αλλά και τη λειτουργία ισχυρών μηχανισμών έχουμε πλήρη την εικόνα ενός «καινούργιο» που φαντάζει ως συνέχεια του «παλιού» με άλλα μέσα.

Εν κατακλείδι, τα όποια νέα πολιτικά μορφώματα έχουν έως σήμερα εμφανιστεί είναι πιθανόν να συμβάλλουν σε μια ακόμη μεγαλύτερη ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος, καθώς και περαιτέρω μείωση του δικομματισμού, ιδιαίτερα το κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη, ωστόσο αν δεν ρισκάρουν κάτι καινούργιο και δεν συγκρουστούν με το παλιό κινδυνεύουν να εκληφθούν ως μέρος του «κατεστημένου», παρά τον όποιο καινοτόμο ρόλο επιφυλάσσουν αυτάρεσκα για τον εαυτό τους.

ΧΑΜΕΝΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Της Στέλλας Παπαμιχαήλ,
Δημοσιογράφου- Φιλολόγου

Στις δημοτικές εκλογές του 1986, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έχασε για πρώτη φορά τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, είχε δηλώσει πανηγυρικά ότι «κέρδισε η αυτοδιοίκηση» και πως «έλαβε το μήνυμα».

24 χρόνια μετά, οι δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου θα μείνουν στην ιστορία γιατί διεξήχθησαν κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο, με σημαία μια νέα μεταρρύθμιση του διοικητικού χάρτη αλλά και το « μάτι» της τρόικας να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις.

Τελικά ποιος είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος των εκλογών;

Το ερώτημα έχει τόσες απαντήσεις όσοι και οι συμμετέχοντες στην εκλογική διαδικασία και η ανάγνωση διαφέρει κάθε φορά ανάλογα με τον αναγνώστη… Αν και εκ των αριθμών, είναι αναμφισβήτητο ότι μεταξύ όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, μόνον το ΚΚΕ καταγράφει άνοδο, τόσο ποσοστιαία, όσο και πραγματική, δηλαδή σε ψήφους.

Παρότι το μήνυμα της κάλπης την πρώτη Κυριακή ήταν αρκετά συγκεχυμένο, λόγω της απειλής περί πρόωρων εκλογών, ο θεωρητικά « αυτοδιοίκητος χαρακτήρας» των εκλογών του δεύτερου γύρου μας επιτρέπει να βγάλουμε πιο ξεκάθαρα συμπεράσματα για τις τάσεις του εκλογικού σώματος και τις μετέπειτα συμπεριφορές.

Η διαρκώς αυξανούμενη τάση αποχής εδραιώνεται ως ιδεολογικά και πολιτικά νομιμοποιημένη επιλογή εκλογικής πρακτικής, προσομοιάζοντας τα ποσοστά της με εκείνα των ευρωεκλογών, με ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κομματικού συστήματος και απαξίωση της ίδιας της διαδικασίας. Έτσι, οι φετινές εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση παραπέμπουν ευθέως σε εκλογές δεύτερης τάξης, με μειωμένο ενδιαφέρον, αναδίδοντας
«άρωμα ευρωεκλογών» .

Επιπρόσθετα, η μεταρρύθμιση του Καλλικράτη, δεν πέρασε ποτέ ως μια πρόταση επιδοκιμασίας η αποδοκιμασίας στην συνείδηση των ψηφοφόρων, ενώ και η ίδια η κυβέρνηση, που εισήγαγε την μεταρρύθμιση δεν έδωσε καμία μάχη γύρω από αυτήν για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Τα μέσα ενημέρωσης βρήκαν πολύ πιο «πιασάρικη» την αντιπαράθεση μεταξύ μνημονιακών και αντι-μνημονιακών, ενώ και οι ίδιοι οι υποψήφιοι για τις θέσεις των δημάρχων και των περιφερειαρχών προέταξαν στα διάφορα τηλεοπτικά debate αποκλειστικά αυτή την διαφοροποίηση, ανάλογα πάντα με την γραμμή της παράταξης που τους υποστήριζε.

Έτσι, μια ουσιαστική συζήτηση για την πόλη, το περιβάλλον, την καθαριότητα, το πράσινο, τα βουλωμένα φρεάτια που περιμένουν χρόνια έναν αρμόδιο φορέα για να τα
«ξεβουλώσει», το κυκλοφοριακό, οι συγκοινωνίες, οι δρόμοι και τόσα άλλα προβλήματα της καθημερινότητας δεν αναδείχθηκε ποτέ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Αλλά και οι όποιες διαμάχες σε τοπικό επίπεδο, όπως για την συνένωση διαφωνούντων δήμων, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα και πολλές φορές θεωρήθηκαν γραφικές.

Σε αυτό το κλίμα, δεν είναι καθόλου τυχαία και η δήλωση του εμπειρότατου αυτοδιοικητικού στελέχους νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Πάρι Κουκουλόπουλου, επι χρόνια προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, ο οποίος μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό μίλησε για μια μάχη ( του Καλλικράτη) που χάθηκε δίχως ποτέ να δοθεί……

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ "Ε-ΜΑΙL"