Πολιτικά Στερνόγραφα!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μπήκαμε στο μήνα που ξεκινάνε τα μπάνια του λαού και οι βαθυστόχαστες πολιτικές αναλύσεις για τα φλέγοντα θέματα που απασχολούν μπαίνουν για λίγο στην άκρη. Κλωτσάμε λίγο πιο κάτω το τενεκεδάκι των υποχρεώσεων που μας έχουν φορτώσει οι της πρώτης και δεύτερης φοράς αριστερά. Η εικοτολογία πολλών για το «τι θα γινόταν» αν δεν ήταν στην εξουσία, έχει νόημα μόνο ως μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Αναλύσεις για την ανερμάτιστη πολιτική διαχείριση, τις παλινωδίες των κυβερνητικών στελεχών και τις αχαλίνωτες κορώνες λαϊκισμού, έχουν γεμίσει σελίδες και σελίδες του ηλεκτρονικού και έντυπου τύπου. Από την κοινωνία των πολιτών μεταπηδήσαμε για άλλη μια φορά στην κοινωνία των κολλητών και πολιτικών καταβολών. Μια από τα ίδια, σερβιρισμένα με αριστερό πρόσημο.

Για τους προσεχείς δύο μήνες των διακοπών αποφάσισα στην εβδομαδιαία συνάντηση μαζί σας να μην αναλύω διεξοδικά ένα θέμα της επικαιρότητας αλλά να το συμπυκνώνω δίκην Υστερόγραφου με το όνομα Στερνόγραφο. Και φυσικά θα καλύπτονται περισσότερα του ενός πολιτικά θέματα. Θα είναι σύντομα, περιεκτικά, με χιούμορ και αρκούντως δηκτικά προς όλα τα κόμματα.

Στερνόγραφο 1. Η διανομή ψυχοτρόπων ουσιών και σύμφωνα με την άλλοτε θεωρία του ψεκασμού για την αντιμετώπιση της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής των πολιτών από τη νέα φοροκαταιγίδα θα γίνει από τον Σεπτέμβριο ενεστώτος έτους.

Στερνόγραφο 2. Στο φουλ οι μηχανές της προπαγάνδας από ιδεοληπτικές εμμονές, θεωρίες συνωμοσίας, ακροαριστερή ρητορική, ανακολουθία στα αυτονόητα!

Στερνόγραφο 3. Μια καθημαγμένη κοινωνία από φόρους, ανεργία, λουκέτα επιχειρήσεων, φτωχοποίηση, δεν αντιδρά, μένει απαθής, κοιμάται! Βλέπει το τέλος να έρχεται και το γιορτάζει! Η επανάσταση ματαιώνεται, η ανάπτυξη γαργάρα, μόνιμη επωδός χωρίς αντίκρισμα. Όλοι μπροστά στην τηλεόραση και στο internet καταγράφοντας στο τελευταίας τεχνολογίας κινητό, τη μοιραία πτώση του βιοτικού μας επιπέδου. Η γιορτή του τέλους.

Στερνόγραφο 4. Μετά την προσφιλή ρήση ενός εκσυγχρονιστή πολιτικού να πληρώσουν οι «έχοντες και κατέχοντες» περάσαμε στην κατηγορία των «ανεχόντων» μια και οι Αγανακτισμένοι δεν ζουν πια εδώ!

Στερνόγραφο 5. Σχολιαστές τσιτάτων και διαχειριστές εντολών είναι οι περισσότεροι πολιτικοί μας όλη μέρα κατοικοεδρεύουν στα social media μαζεύοντας likes και followers. Κι αυτά όταν δεν βρίσκονται ως μαϊντανοί στα κανάλια να μαλλιοτραβηχτούν.

Τα πολιτικά Στερνόγραφα περιμένουν την ψήφιση του εκλογικού νόμου για να την σχολιάσουμε μαζί σας. Αν τελικά ψηφιστεί η απλή και «άδολη» αναλογική και χωρίς «πλαφόν» εισαγωγής στη Βουλή ετοιμαστείτε για απίστευτες πολιτικές εξελίξεις Με 0,33 τοις εκατό του συνόλου των ψήφων ήτοι με 19.800 ψήφους εκλέγεται ο κάθε βουλευτής.

Κάνε κι εσύ ένα κόμμα, μπορείς και … βρες την πιο καλοπληρωμένη δουλειά!!!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ, σπούδασε Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια επικοινωνίας στην Αγγλία. Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Ananas Α.Ε. από το 1987. Εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης και Επικοινωνίας για τέσσερις συνεχόμενες θητείες. Έχει εργαστεί για τις προεκλογικές εκστρατείες πολιτικών προσώπων και συνδυασμών, καθώς και ως σύμβουλος επικοινωνίας για πολλούς πολιτικούς και οργανισμούς, με πιο πρόσφατη απ’ όλες τις τακτικές συνεργασίες του, εκείνη με τον Πρόεδρο της Ένωσης...

ΚΕΡΔΙΣTΕ ΤΙΣ ΨΗΦΟΥΣ ΤΩΝ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΩΝ

on 1 July, 2016 at 11:46

Οι περισσότεροι πολιτικοί κάνουν υπερβολικές προσπάθειες και πολυέξοδες ενέργειες για να κερδίσουν νέους προσωπικούς ψηφοφόρους αλλά δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο πως θα ξανακερδίσουν τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους τους.

Πολλές φορές μάλιστα τους αποφεύγουν ως ο διάβολος το λιβάνι!

Διαβάστε πιο κάτω μερικούς από τους πιο σημαντικούς τρόπους για να κερδίσετε τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους σας.

1.- Αναλάβετε την ευθύνη…

Οι ψηφοφόροι τρελαίνονται με τη μη τήρηση των υποσχέσεων ενός πολιτικού προσώπου. Το να ψελλίζετε ευτελείς δικαιολογίες ή να κατηγορείτε οποιονδήποτε ή να αμύνεστε χωρίς επαρκείς αποδείξεις, εξαγριώνετε περισσότερο έναν χθεσινό ψηφοφόρο σας.

Ακόμη, μην κατηγορείτε την αγελάδα ενώ θα πρέπει να κλαίτε πάνω στο χυμένο γάλα ( αδυναμία πραγματοποίησης της υπόσχεσης).

Αφήστε τον δυσαρεστημένο ψηφοφόρο σας να εκφράσει το παράπονο του προς το πρόσωπο σας και στη συνέχεια δώστε ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.

2.- Ζητείστε από τον δυσαρεστημένο ψηφοφόρο σας να επιλέξει τη συνέχεια…

Ρωτήστε τον τι θέλετε να κάνετε από εδώ και μετά. Ενδυναμόστε τη σχέση σας με τον «εχθρικό» ψηφοφόρο σας κάνοντας τον μέρος της λύσης και όχι αντίπαλο.

Ο ψηφοφόρος που έχει «στραβώσει» μαζί σας, θα σας δώσει τις λιγότερο επώδυνες λύσεις για να τον εξευμενίσετε. Αυτός ξέρει τι θέλει στη συνέχεια. Ακούστε τον και χειριστείτε το ανάλογα.

3.- Κερδίστε τον σεβασμό του

Μιλήστε με ειλικρίνεια, ακούστε με προσοχή. Μην σπαταλάτε το χρόνο, μην δικαιολογείστε συνέχεια. Ακόμη, να είστε ανοιχτόμυαλοι, να μη δίνετε την εικόνα δουλοπρέπειας, να έχετε το θάρρος του «όχι» και να αποφεύγετε τις συναισθηματικές εκρήξεις. Για να κερδίσετε την ψήφο ενός δυσαρεστημένου ψηφοφόρου πρέπει πρώτα να κερδίσετε τον σεβασμό του ως πολιτική οντότητα. Ο σεβασμός βρίσκεται ψηλά στο βάθρο των αξιών των περισσοτέρων πολιτών – ψηφοφόρων.

Πηγή άρθρου: http://new-deal.gr/%ce%ba%ce%b5%cf%81%ce%b4%ce%b9%cf%83t%ce%b5-%cf%84%ce%b9%cf%83-%cf%88%ce%b7%cf%86%ce%bf%cf%85%cf%83-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b4%cf%85%cf%83%ce%b1%cf%81%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%bd%cf%89/#ixzz4D9NglcJU

Αλέξη, δεν σου τα είπανε καλά! του Θανάση Παπαμιχαήλ

29.06.2016 - 15:11

Ρηχές κυβερνητικές αναλύσεις από πρωτοκλασσάτους υπουργούς για τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, τον τουρισμό, αλλά και υιοθέτηση εύκολης ρητορικής ανερμάτιστων εξαγγελιών από τον επικεφαλής της κυβέρνησης, σε διεθνές φόρουμ για την οικονομία.
Λίφτινγκ στο brand «Ελλάδα» ανέφερε στην ομιλία του πριν από λίγες μέρες σε διεθνές συνέδριο – ημερίδα για το μέλλον της τουριστικής βιομηχανίας της χώρας μας.
Λίφτινγκ με διπλασιασμό του διαφημιστικού κονδυλίου και άλλων πρωτοβουλιών για την άμεση βελτίωση της ροής τουριστών στη χώρα μας, παρά τις δυσκολίες που περνάει σε οικονομικό, εθνικό επίπεδο αλλά και παγκόσμιο επίπεδο η Ελλάδα. Φυσικά και ο τουρισμός αποτελεί «εθνική προσπάθεια» αλλά και απαιτεί οικονομικές θυσίες για να περάσει τη σωστή εικόνα της χώρας εντός και εκτός συνόρων.
Ένα από τα βασικότερα όπλα στη φαρέτρα για την ανάδειξη των δημοφιλών τουριστικών προορισμών μας είναι τα διαφημιστικά κονδύλια που απαιτούνται για τη δυναμική προβολή και συστηματική προώθηση του συνόλου του τουριστικού προϊόντος.
Φυσικά, κάποιοι θα φάνε πάλι με «χρυσά κουτάλια» όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό όμως είναι το λιγότερο αν όλοι οι κρίκοι στη διαμόρφωση του Ελληνικού τουριστικού προϊόντος λειτουργούσαν ως πολλαπλασιαστές της φήμης της χώρας μας ως μοναδικού προορισμού διακοπών όλο το χρόνο.
Φευ, όσα διαφημιστικά πακέτα κι αν δοθούν, όσες εκδηλώσεις προσέλκυσης τουριστών κι αν γίνουν, όσες διαδικτυακές πύλες τουρισμού κι αν ανοίξουν, θα αποδώσουν ελάχιστα στο brand «Ελλάδα» αν δεν γίνει λίφτινγκ στο brand «Έλληνες».
Ο κάθε Έλληνας που εμπλέκεται στο τουριστικό προϊόν θα πρέπει να αποτελεί τον καλύτερο «πρεσβευτή» της Ελλάδας. Οι τουρίστες γίνονται κάθε χρόνια και περισσότερο απαιτητικοί και το γνωστό μας value for money είναι το ευαγγέλιο τους. Όταν θέλεις να πρωταγωνιστείς στον παγκόσμιο τουρισμό θα πρέπει να κάνεις πρώτα λίφτινγκ στους επαγγελματίες του κλάδου. Εκεί πάσχουμε!
Λίφτινγκ θα πρέπει να γίνει από τον οδηγό ταξί που επιβιβάζει από το αεροδρόμιο, μέχρι και τον επαγγελματία ξενοδοχο-εστιάτορα που υποδέχεται τον τουρίστα.
Λίφτινγκ πρέπει να γίνει σε όλους τους «Έλληνες» που υποδέχονται τους τουρίστες. Όλοι έρχονται για την Ακρόπολη αλλά απογοητεύονται όταν βλέπουν ότι κλείνει από τις τρεις το μεσημέρι. Όλοι θέλουν να επισκεφθούν με κρουαζιερόπλοια τη χώρα μας αλλά δεν μπορούν να κουβαλάνε τις βαλίτσες τους λόγω απεργιών μεσούσης της τουριστικής περιόδου από τις συντεχνίες.
Όλοι θέλουν να θαυμάσουν τα εκθέματα των μουσείων μας αλλά «βλαστημάνε» όταν βρίσκουν κλειστές τις πόρτες λόγω έλλειψης προσωπικού.
Αλέξη, δεν θέλουμε να αυξήσουμε τους «πρεσβευτές προσέλκυσης τουριστών» αλλά τους «πρεσβευτές – τουρίστες» που θα φύγουν ικανοποιημένοι από την παραμονή τους στη χώρα μας. Στο μάρκετινγκ των πωλήσεων λέγεται service after sales, Αλέξη!
Για να μην πούμε και την αισχροκέρδεια που ανθεί στα τουριστικά μέρη. Πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες θέλουν δουλεύοντας μια τουριστική σεζόν δύο-τριών μηνών να βγάλουν τα σπασμένα όλης της χρονιάς. Τελικά όλοι «βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας». Κατάλαβες Αλέξη ότι λίφτινγκ δεν θέλει το όνομα «Ελλάδα» αλλά οι «Έλληνες»;
Αυτός είναι ο πυροκροτητής τουριστικής ανόδου!

Θανάσης Παπαμιχαήλ, Επικοινωνιολόγος

- See more at: http://www.ekriti.gr/apopseis/alexi-den-soy-ta-eipane-kala-toy-thanasi-papamihail#sthash.QNULV4rK.dpuf

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ, σπούδασε Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια επικοινωνίας στην Αγγλία. Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Ananas Α.Ε. από το 1987. Εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης και Επικοινωνίας για τέσσερις συνεχόμενες θητείες. Έχει εργαστεί για τις προεκλογικές εκστρατείες πολιτικών προσώπων και συνδυασμών, καθώς και ως σύμβουλος επικοινωνίας για πολλούς πολιτικούς και οργανισμούς, με πιο πρόσφατη απ’ όλες τις τακτικές συνεργασίες του, εκείνη με τον Πρόεδρο της Ένωσης...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΜΕΡΟΝ

on 29 June, 2016 at 11:42

Ο Ντέιβιντ Κάμερον έκανε λόγο για μια γιγαντιαία άσκηση δημοκρατίας στην οποία έλαβε μέρος η Βρετανία, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας, όπως είπε, σημειώνοντας πως πάνω από 33 εκατομμύρια άνθρωποι από την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ουαλία, τη Βόρεια Ιρλανδία και το Γιβραλτάρ εξέφρασαν τη γνώμη τους.

«Οι Βρετανοί ψήφισαν την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και πρέπει να γίνει σεβαστή η θέλησή τους» τόνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός σημειώνοντας πως «δεν ήταν μια απόφαση που ελήφθη ελαφρά τη καρδία, αφού ειπώθηκαν τόσα πολλά πράγματα από τόσες πολλές διαφορετικές πλευρές για τη σημασία αυτής της απόφασης».

«Έτσι, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα» τόνισε εμφατικά. Υπογραμμίζοντας πως όλος ο κόσμος παρακολούθησε τις εξελίξεις στη Βρετανία θέλησε να καθησυχάσει τις αγορές και τους επενδυτές ότι «η βρετανική οικονομία είναι θεμελιωδώς σταθερή».

«Θα ήθελα επίσης να καθησυχάσω τους Βρετανούς που ζουν σε ευρωπαϊκές χώρες και τους ευρωπαίους πολίτες που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο ότι δεν θα υπάρξει άμεση αλλαγή όσον αφορά την κατάστασή τους. Δεν θα υπάρξει άμεση αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύει ο πληθυσμός μας, με τον οποίο κυκλοφορούν τα αγαθά μας και με τον οποίο πωλούνται οι υπηρεσίες μας» διευκρίνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στη σημασία της προετοιμασίας για τη διαπραγμάτευση εξόδου με την Ευρωπαϊκή Ένωση  σημείωσε πως αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει την πλήρη δέσμευση των κυβερνήσεων της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας πως θα διασφαλιστούν τα συμφέροντα όλων των μερών του Ηνωμένου Βασιλείου. «Αλλά πάνω απ ‘όλα, αυτό θα απαιτήσει ισχυρή, αποφασιστική και προσηλωμένη ηγεσία» τόνισε προετοιμάζοντας τους Βρετανούς για αυτά που είχε να ανακοινώσει στη συνέχεια.

Κάνοντας έναν απολογισμό των πεπραγμένων του στα έξι χρόνια πρωθυπουργίας δήλωσε υπερήφανος κάνοντας λόγο για μεγάλα βήματα στην εργασία και την εκπαίδευση, χτίζοντας, όπως είπε, μια μεγαλύτερη και ισχυρότερη κοινωνία. «Αλλά πάνω απ ‘όλα, συμβάλαμε στην αποκατάσταση της οικονομικής ισχύος της Βρετανίας, και είμαι ευγνώμων σε όλους όσους βοήθησαν να συμβεί αυτό» τόνισε.

Εξηγώντας τις επιλογές του σημείωσε πως «πάντα πίστευα ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες αποφάσεις, όχι να τις αποφεύγουμε». «Για αυτό έκανα δημοψήφισμα στη Σκωτία, και αυτός είναι ο λόγος που υποσχέθηκα να επαναδιαπραγματευθώ τη θέση της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διοργανώσω δημοψήφισμα» τόνισε.

Όπως ισχυρίστηκε, πάλεψε σε αυτή την εκστρατεία όντας απολύτως σαφής σχετικά με την πεποίθησή του ότι η Βρετανία είναι ισχυρότερη, ασφαλέστερη και καλύτερη έχοντας θέση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

«Έκανα σαφές ότι το δημοψήφισμα ήταν σχετικά με αυτό και μόνο, και όχι για το μέλλον οποιουδήποτε πολιτικού, συμπεριλαμβανομένου και εμένα» τόνισε προαναγγέλλοντας την παραίτηση του. «Οι Βρετανοί πολίτες πήραν μια πολύ ξεκάθαρη απόφαση να ακολουθήσουν έναν διαφορετικό δρόμο, γι’ αυτό και πιστεύω ότι χρειάζεται μια νέα ηγεσία.» τόνισε δίνοντας την υπόσχεση πως «θα κάνω ότι μπορώ για να κρατήσω σταθερό το καράβι τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες».

«Αλλά δεν πιστεύω ότι είναι σωστό για μένα να είμαι ο καπετάνιος που θα οδηγήσει τη χώρα μας στον επόμενο προορισμό» είπε χαρακτηριστικά. Εξηγώντας πως αυτή δεν ήταν μια απόφαση που πήρε ελαφρά τη καρδία, δήλωσε πως πιστεύει ότι είναι προς το εθνικό συμφέρον για μια περίοδο σταθερότητας.

«Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα, αλλά κατά την άποψή μου θα πρέπει να έχει ως στόχο νέο πρωθυπουργό στη θέση του από την έναρξη του συνεδρίου του Συντηρητικού Κόμματος τον Οκτώβριο» τόνισε ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις του.

Σημειώνοντας πως η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αρχίσει από ένα νέο πρωθυπουργό, ο οποίος θα λάβει την απόφαση για το πότε να ενεργοποιήσει το άρθρο 50 δεσμεύτηκε πως ακόμη και όσοι τάχθηκαν κατά της εξόδου συμπεριλαμβανομένου του ιδίου  θα πρέπει να βοηθήσουν στο να αποδειχθεί λειτουργική. Αφού εξύμνησε τη Βρετανία κάνοντας λόγο για μια ξεχωριστή χώρα που κατά τη γνώμη του αποτελεί μοντέλο πολύ-πολιτισμού, τόνισε πως παρόλο που η έξοδος από την ΕΕ δεν είναι η επιλογή που συστήνει, «είμαι ο πρώτος που θα εξυμνήσω την απίστευτη δύναμή μας».

«Τώρα που πάρθηκε απόφαση για έξοδο, πρέπει να βρούμε τον καλύτερο τρόπο και θα κάνω ότι μπορώ να βοηθήσω» έκλεισε το διάγγελμα του εμφανώς συγκινημένος.

Πηγή άρθρου: http://new-deal.gr/%ce%b7-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bd/#ixzz4D3Dc6Yn0

Έλληνες πολιτικοί: Go Re-branding or Go home

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Σε σταδιακό εκφυλισμό οδηγείται το πολιτικό σύστημα μας, μετά και από τις ατυχείς δηλώσεις πρωτοκλασάτων πολιτικών για σκυλιά που ουρλιάζουν και άλλα ευτράπελα.

Εμφανίζεται καθημερινά ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού κόσμου να θυμίζει τον «μεγάλο ασθενή» της δημοκρατίας μας. Ήρθε η ώρα για το GO RE-BRANDING OR GO HOME για ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα.

Η πολυθρύλητη ανανέωση του πολιτικού προσωπικού στις τελευταίες εκλογές δεν απέφερε εκτός των νέων προσώπων και την αναγκαία ποιοτική αναβάθμιση του κοινοβουλίου μας.

Επιλογές κομματικού σωλήνα οι περισσότεροι εκπρόσωποι μας στην κεντρική πολιτική σκηνή, δεν αποτελούν το ισχυρό brand name που έχει ανάγκη η χώρα μας στις δύσκολες οικονομικές περιόδους των διαδοχικών μνημονίων.

Άτολμοι, φοβικοί, ανέμπνευστο, πολλοί από αυτούς αλλά και με το βολικό ιδεολόγημα ότι για όλα φταίει η άλλη πλευρά πορεύονται by the book (party) την οδό του λαϊκισμού και της δημαγωγίας μας ενώ την πληρώνουν πάντα οι αδύνατες κοινωνικές τάξεις, χαμηλοσυνταξιούχοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι και πολλοί ακόμη ταλαιπωρημένοι και παραπλανημένοι ψηφοφόροι.

Η πολιτική έγινε επάγγελμα ενώ θα έπρεπε να είναι λειτούργημα. Μια ματιά στα περιουσιακά στοιχεία των βουλευτών μας δείχνει πόσο καλά πληρωμένο επάγγελμα είναι ιδιαίτερα στις μέρες μας και πόσο άνετες και ευχάριστες είναι οι εργασιακές τους συνθήκες.

Η Ελλάδα υποφέρει κι από έλλειψη χρημάτων και από έλλειψη σοβαρότητας και εμπιστοσύνης. Υπερβολική έπαρση, τυχοδιωκτισμός και απανωτά πολιτικά ατοπήματα από όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

Οι πολίτες, δικαιολογημένα, απώλεσαν ολοσχερώς την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς, στη λειτουργία του πολιτεύματος, στη Δημοκρατία. Και υπεύθυνοι είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό οι πολιτικοί ταγοί μας.

Το brand name των πολιτικών ασθένησε και σάπισε. Χρειάζεται ένα rebranding της πολιτικής φυσιογνωμίας τους. η επαναπροσέγγιση και ανανέωση αυτή του πολιτικού γίγνεσθαι θα ήταν εύλογα λογικό να συνδυαστεί και με το νέο τρόπο επιλογής από τους πολίτες. Η συνεχιζόμενη από τους πολίτες ψήφος προσωπικού συμφέροντος, κομματικής υπακοής, ή ψήφος των κολλητών, θα πρέπει να αντικατασταθούν από αξιοκρατική ψήφο των αρίστων για να επαναπροσεγγιστεί η ίδια η ουσία της πολιτικής.

Διαφορετικά θα μας κυβερνάνε συνασπισμοί κομμάτων με πολύ χαμηλά ποσοστά σε σχέση με το εκλογικό σώμα και η αποχή θα αυξάνεται ραγδαία. Ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος θα μένει «ορφανό» από αντιπροσώπευση νοιώθοντας ότι δεν καλύπτονται από παραδοσιακούς ή νέους κομματικούς εκπροσώπους. Η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων μεγαλώνει το χάσμα μιας κοινωνίας που αποστρέφεται την πολιτική, χάριν των πολιτικών.

Πολιτικοί αρχηγοί και πολιτικά κόμματα θα πρέπει να «ακούσουν» τις νέες μεταρρυθμίσεις – αλλαγές του πολιτικού τους προσωπικού που ζητάνε οι ψηφοφόροι τους.  Rebranding πρώτα και στα κόμματα και στα πρόσωπα των ψηφοδελτίων για να έχουμε το νέο,  βελτιωμένο brand name του Έλληνα πολιτικού.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Ούτε το «κίνημα της γραβάτας», ούτε οι ήχοι από τα κράνη των μεταλλωρύχων, ούτε η γνωστή «στάση πληρωμών» από τους πολίτες, αλλά και οι κάθε είδους «επαναστατικές γυμναστικές» θα αλλάξουν το σκηνικό της σημερινής πολιτικής κατάστασης.

Μια νέα πολιτική πραγματικότητα για να καταγραφεί, απαιτείται κάτι περισσότερο από την έκφραση πολιτικής οργής, θυμού, αγανάκτησης. Καμιά κυβέρνηση δεν παραιτείτε επειδή θα διαδηλώσουν ένα απόγευμα μαζικά χιλιάδες πολίτες με πάθος και παλμό.

Για να υπάρξει πολιτική ανατροπή θα πρέπει η κοινωνική αποσταθεροποίηση να έχει χαρακτήρα μονιμότητας και όχι προσωρινό. Με διαδηλώσεις ολίγων ωρών, το πολύ μιας μέρας, η πολιτική ατζέντα δεν αλλάζει και καμία εξουσία δεν βρίσκεται στο καναβάτσο!

Οι επαγγελματικές ομάδες που στηρίζουν την κάθε κυβέρνηση που τους διασφαλίζει το προσωπικό τους συμφέρον, εξακολουθούν να δίνουν ακόμη αξιοπρεπή δημοσκοπικά ποσοστά, με αποτέλεσμα να κερδίσουν χρόνο παραμονής στην εξουσία.

Αλλά, κι αν ακόμη, το κίνημα «παραιτηθείτε» πετύχαινε το στόχο τους και πηγαίναμε σε εκλογές, ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι τα εκλογικά αποτελέσματα θα ήταν πού διαφορετικά από τα τελευταία των εκλογών του Σεπτεμβρίου.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δείχνουν και επενδύουν πολλά στις συγκεντρώσεις κάθε είδους διαμαρτυρίας των πολιτών. Δεν βλέπουν τη δική τους αδυναμία να προσελκύσουν ψηφοφόρους με τις θέσεις και τις προτάσεις τους αλλά αποβλέποντας μόνο στην οργή των πολιτών απέναντι σε κάθε είδους εξουσία για να κερδίσουν εκλογικά «ψίχουλα».

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αναιμικά ποσοστά για τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας και μονοψήφια ποσοστά σε όλα τα υπόλοιπα. Μόνη σταθερά το ποσοστό της αποχής. Από τριάντα πέντε έως σαράντα και πλέον τοις εκατό.

Η απογοήτευση από τα κόμματα, οι «φρούδες» ελπίδες που έχουν μοιράσει κατά καιρούς, η αναξιοπιστία λόγων και έργων των πολιτικών μας έχουν σαν διέξοδο διαμαρτυρίας την αποχή από τους πολίτες. Η αποχή από τις εκλογές φαντάζει ως ιδανική λύση διαμαρτυρίας από μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων. Υπεύθυνη πολιτική στάση καταδίκης ενός σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος ή βούτυρο στο ψωμί όλων εκείνων που θέλουν να συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια; Φτάνοντας η αποχή σε ποσοστό πάνω από σαράντα τέσσερα τοις εκατό στις τελευταίες εκλογές, υπήρξε καμία έμπρακτη καταδίκη του τρόπου διακυβέρνησης της χώρας; Απλά «νομιμοποίησε» τη συνέχιση του ίδιου πολιτικού συστήματος και των ενεργειών του.

Οι πολίτες βλέπουν ότι η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο και οι ίδιοι έχουν βυθιστεί σε ένα τέλμα μιζέριας, απαισιοδοξίας και φτωχοποίησης.

Οι πολίτες δεν πιστεύουν πλέον ότι τα παραδοσιακά κόμματα νοιάζονται γι αυτούς ούτε ότι θα επωφεληθούν από την όποια ανάπτυξη εξαγγέλλει η κυβέρνηση. Έχουν εξαπατηθεί σε πολλά θέματα επιβίωσης και κρατάνε «μικρό» καλάθι στις εξαγγελίες. Χρειάζεται να βρεθεί ένα νέο αφήγημα που θα εμπνεύσει το εκλογικό σώμα και δυστυχώς δεν υπάρχουν ούτε και τα πρόσωπα να το επικοινωνήσουν.

Σχολιαστές τσιτάτων και διαχειριστές εντολών είναι οι περισσότεροι πολιτικοί μας. Όλη μέρα κατοικοεδρεύουν στα social media, μαζεύοντας «likes» και «followers»!

Αρχηγοί και πολιτικά κόμματα που θα συνεχίσουν να εκλέγονται στηριζόμενα στην αγανάκτηση των πολιτών και όχι στην εμπιστοσύνη για τα λεγόμενα τους.

Οι «καρέκλες» της εξουσίας στα χρόνια της κρίσης.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Στα χρόνια πριν από την οικονομική κρίση οι πολιτικοί μας προσπαθούσαν να πείσουν του ψηφοφόρους ότι μόνοι τους μπορούν να διαχειριστούν τα προβλήματα της χώρας. Στα χρόνια των μνημονίων, της τρόικας, των θεσμών, οι δανειστές μας είναι αυτοί που καθορίζουν την οικονομική πολιτική της χώρας και οι πολιτικοί απλά δημιουργούν προεκλογικά τις εντυπώσεις ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις σε σύνθετα προβλήματα. Δημαγωγία και λαϊκισμός για να κερδίσουμε την εξουσία και να καθίσουμε στις περιβόητες «καρέκλες» εξουσίας που δεν θέλει και πολύ να μετεξελιχθούν ηλεκτρικές!

Καρέκλες και μόνο καρέκλες θέλουν οι περισσότεροι πολιτικοί μας. Κράτησαν τις καρέκλες βάζοντας υπογραφές σε «σθεναρές», «περήφανες», «αναγκαίες» διαπραγματεύσεις με στόχο τη σωτηρία μας. Φυσικά χωρίς τη γνώμη μας. Αυτοπροσδιοριζόμενοι σωτήρες μας!

Τι κι αν το ηθικό πλεονέκτημα τσαλακώνεται και μετατρέπεται σε ηθικό μειονέκτημα. Τι κι αν το αντιμνημονιακό μετατρέπεται σε μνημονιακό στην πρώτη στροφή όπως το όχι που γίνεται ναι.

Καθημερινά καταγράφονται κόκκινες γραμμές που οπισθοχωρούν σε κάθε μνημονιακή παρέμβαση των θεσμών και υψώνονται κόκκινα λάβαρα για να ενεργοποιηθούν τα αντανακλαστικά ταξικής συνείδησης αλλά μέχρι εκεί. Γιατί οι μόνες «καρέκλες» που αντιπαρατίθενται στις εκλογές των τελευταίων μνημονιακών χρόνων, είναι οι καρέκλες επιπέδου αρχηγών, οι «αρχηγικές καρέκλες» και όχι για την άσκηση της πολιτικής που ήταν και είναι προκαθορισμένη. Πολιτικές καρέκλες, αδειανά πουκάμισα μιας και τα μέτρα και οι μη ηθικές ρυθμίσεις, όπως μειώσεις μισθών και συντάξεων, αυξήσεις σε τρόφιμα και ενέργεια λόγω διαδοχικών αυξήσεων του ΦΠΑ, ήταν έργα τροϊκανών και θεσμών.  Υπακοή στα κελεύσματα των θεσμών, διαφορετικά πολλές απώλειες και μεταξύ άλλων και οι καρέκλες. Ένας κομματικός μικρόκοσμος που σώζεται γιατί δεν υπάρχει άλλη πρόταση που να συνεγείρει την κοινωνία. Κολλημένοι στις καρέκλες όλοι τους λειτουργούν με όρους σέχτας σε μια κοινωνία που έχει πέσει σε κώμα και περιμένει τον από μηχανής Θεό να την σώσει. Μια κοινωνία που «ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της», όπως διατείνονται οι «σοφοί» πολιτικοί μας και ειδήμονες εθνοσωτήρες. Όσο για τους «καρεκλάτους» πιστεύουν ότι θα παραμείνουν στις θέσεις τους, οχυρωμένοι στις θετικές ψήφους των υποστηρικτών της εκάστοτε κυβέρνησης. Άλλωστε η αυταπάτη είναι βασικό χαρακτηριστικό των απελπισμένων.

Όμως θα έρθει η ώρα της πολιτικής ανυπακοής των πολιτών στις μη ηθικές επιλογές τους και τότε να δούμε πως θα κρατήσουν τις καρέκλες.

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε την τύχη του νέου κινήματος που ακούει στο όνομα «παραιτηθείτε» των απλών πολιτών, χωρίς μεσάζοντες κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Όποιο όμως κι αν είναι θα βάλει, όπως κάποτε οι Αγανακτισμένοι, ένα μικρό λιθαράκι στη συλλογική αντίσταση των πολιτών στις αδικίες που υφίστανται από κυβέρνηση και θεσμούς. Θα «τρίξουν» λίγο οι «καρέκλες» τους!

Όσο για την κοινωνία, επόμενη στάση θα είναι η παρανομία, είτε για να βρει να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, είτε γυρίζοντας την πλάτη σε ειρημένα βάρη. Άλλη σωτηρία δεν περιμένει….

Οι Αγανακτισμένοι δεν ζουν πια εδώ…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Απύθμενο θράσος από επιφανείς αξιωματούχους. Δηλώνουν σπουδές που δεν έκαναν ποτέ. Μιλάνε ξένες γλώσσες μόνο σε νοηματική κωφαλάλων. Κρατάνε για τον εαυτό τους το ηθικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα βγάζουν μύρια όσα στο εξωτερικό ή ξεχνάνε να τα συμπεριλάβουν στις δηλώσεις τους.

Καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας πλαστά πτυχία λυκείων, πανεπιστημίων και αντί για τον εξοστρακισμό των «έξυπνων» πλαστογράφων, τους δίνεται και μια δεύτερη ευκαιρία να εξεταστούν και να κρατήσουν τη θεσούλα τους στο δημόσιο. Κοινωνική πρόκληση θεωρείται και από φίλια κυβερνητικά μέσα και η περιβόητη ρύθμιση για την νομιμοποίηση «εξωχώριων» εταιριών για χρήση από πολιτικούς! Και δεν γίνεται, ο γνωστός πολιτικός σεισμός που θα γινόταν παλαιότερα, ούτε προβληματίζεται η κοινή γνώμη, ούτε ιδρώνει το αυτί κανενός.

Σκηνές απείρου κάλλους στα τηλεοπτικά παράθυρα από θέματα ηθικής αλλά και από τα σκληρά μέτρα σε φορολογία και ασφαλιστικό, ανάμεσα σε εκπροσώπους των κομμάτων. Ο πολιτικός υδράργυρος ανεβαίνει στα ύψη προς τέρψιν των τηλεθεατών και της τηλεθέασης των καναλιών. Με υβριστικούς χαρακτηρισμούς αλλά και με εκκωφαντικές αποχωρήσεις από τα πάνελ διαλέγονται με τον δικό τους τρόπο. Όσοι στριμώχνονται, αποχωρούν και όσοι δεν έχουν απάντηση, πετάνε τη μπάλα στην εξέδρα.

Πέρα όμως από την καρτποσταλική απεικόνιση της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος. Ο κόσμος της βιοπάλης, της ανεργίας, της ανασφάλειας που βιώνει τις καταστροφικές συνέπειες των λανθασμένων επιλογών των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Και ο κόσμος αυτός δεν αποζημιώνεται από την τεράστια απογοήτευση του, με τις καθημερινές πολιτικές καρικατούρες των ειδήσεων και των πάνελ των πολιτικών εκπομπών και τις νέες ψεύτικες εξαγγελίες. Και αυτό αποτυπώνεται στα αναιμικά ποσοστά πρόθεσης ψήφου των κομμάτων σε σχέση με τα ποσοστά αποχής από τις εκλογές.

Δύσκολη και καταθλιπτική κατάσταση που ζούμε όσοι απομείναμε στη χώρα μας, καθήμενοι στον καναπέ μας ή στον μικρόκοσμο του ψηφιακού κόσμου, βρίζοντας και απειλώντας «Θεούς και δαίμονες»!

Μια καθημαγμένη κοινωνία από φόρους, ανεργία, λουκέτα επιχειρήσεων, φτωχοποίηση, δεν αντιδρά, μένει απαθής και όπως λένε, οι ανά την Ευρώπη διαδηλωτές «κοιμάται». Μια ολόκληρη κοινωνία βλέπει το τέλος της να έρχεται και κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και στο internet και απλά το παρατηρεί ή και το καταγράφει στο τελευταίο μοντέλο κινητού που απέκτησε. Οι Αγανακτισμένοι δεν ζουν πια εδώ…!

Τέτοια γελοιοποίηση, τέτοια κοροϊδία, τόσα ψεύδη, ο λαός θα τα αποδεχτεί ή επιτέλους θα ξυπνήσει και γαία πυρί μειχθήτω;

Η Κυβέρνηση σε αυταπάτη, η Αντιπολίτευση στον κόσμο της, ο λαός σε κώμα!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Μια νέα αρρώστια μαστίζει αυτόν τον τόπο, χρόνια τώρα, και ακούει στο όνομα αυταπάτη. Για όλα φταίνε οι άλλοι, οι διεθνείς συνωμοσίες, οι ξένοι τοκογλύφοι, οι ντόπιοι διαπλεκόμενοι.

Μας ψεκάζουν, μας ζηλεύουν, θέλουν να κλέψουν την ιστορία μας και τα πλούτη που διαθέτει το υπέδαφος μας. Ιδεοληπτικές εμμονές μας κατατρέχουν ως κοινωνία. Και οι πολιτικοί μας το ξέρουν.

Επίσημα κι από το βήμα της Βουλής, υπουργός παραδέχεται ότι τα νέα μέτρα είναι υφεσιακά, αλλά προχωράμε σε ανάπτυξη.

Βουλευτής θρηνεί για τα νέα μέτρα, αλλά τα ψηφίζει, ενώ άλλος συνάδελφος του τα καθυβρίζει στο περιστύλιο της Βουλής, αλλά μέσα το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ το λέει …. Όλοι φοβούνται μήπως ακούσουν κάποια στιγμή το «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η ώρα της εκλογικής κρίσης», και το παίζουν μετανοούσες Μαγδαληνές για να έχουν άλλοθι! Αλήθεια, το 45% της αποχής του Γενάρη του ’15, είναι ευχαριστημένο από την επιλογή του;

Ευρωβουλευτής επιτίθεται στο κόμμα με το οποίο είχε εκλεγεί, για τα σκληρά μέτρα που ψήφισε. Εύγε! Θα ήταν όμως λογικά σωστό να παραιτηθεί από το θεσμικό αξίωμα και μετά να το παίξει προστάτης των καταπιεσμένων Ελλήνων. Ψιλά γράμματα θα πείτε!

ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ από την αξιωματική αντιπολίτευση, αίτημα για νέες εκλογές και τελευταία δικαίωμα ψήφου σε Έλληνες του εξωτερικού!

Με αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνδέεται το εκλογικό αποτέλεσμα της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκή χώρα με τους ψήφους των ομογενών. Φανταστείτε όμως με ψήφους ομογενών να επιβραβεύεται ένα κόμμα παρά τα ανοσιουργήματα που έχει κάνει ως κυβέρνηση σε βάρος της χώρας.

Οι περισσότεροι ομογενείς ψηφοφόροι γνωρίζουν τα συμβαίνοντα της πατρίδας τους από τα ΜΜΕ και από τον δικό τους «ντόπιο» μικρόκοσμο! Το βρίσκετε λογικό να ψηφίζει κάποιος που δεν γνωρίζει από ΕΝΦΙΑ, μείωση συντάξεων, μισθών και άλλα επιτεύγματα των μνημονίων;

Πασιφανέστατα φαίνεται ότι παίζεται ένα πολιτικό  θέατρο. Η κυβέρνηση, με το μπετόν των 153 ψήφων κάνει ότι θέλει, περνάει όποια μέτρα θέλει και δε δίνει λογαριασμό ούτε στην αντιπολίτευση, ούτε στο λαό. Η αντιπολίτευση σύσσωμη αντιδρά με τον ίδιο τρόπο κατηγορώντας την κυβέρνηση για ψευτιές, ασυνέπειες, ναυάγιο οικονομίας, εκτροχιασμό του τρένου και άλλα συναφή.

Όμως ενδόμυχα αναγνωρίζει ότι η ίδια δεν θα μπορούσε να περάσει ούτε ένα μικρό αριθμό από τα λεγόμενα «φορομπηχτικά» μέτρα. Και οι δανειστές το ξέρουν.

Αν το είχε τολμήσει, θα είχε βουλιάξει το Σύνταγμα από αλαλάζοντα πλήθη.

Και αν η κυβέρνηση προκήρυσσε πρόωρες εκλογές θα ξεκινούσαν νέες διαπραγματεύσεις, με απρόβλεπτες εξελίξεις;

Και οι θεατές στο πολιτικό θέατρο που παίζεται το παρακολουθούν αμήχανοι, καρφωμένοι στις θέσεις τους, χωρίς να βγάζουν λέξη. Απαθείς παρακολουθούν την εξέλιξη του έργου, μην μπορώντας να συνειδητοποιήσουν που βρίσκονται και ποιο θα είναι το τέλος. Ένας λαός εγκλωβισμένος σε ένα παρόν και μέλλον γεμάτα παγίδες και ανασφάλειες, προτίμησε να πέσει σε κώμα!

Τελικά επειδή ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση δεν έχουν σχέδιο εξόδου από την κρίση, ψάχνονται και δοκιμάζουν εναλλακτικές λύσεις. Μαθαίνουν στου «κασίδη το κεφάλι» όσο αυτό θα υπάρχει! 

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΟΥΣ

Για πρώτη φορά

ΣΕΙΡΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ

ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΟΥΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016  /  Διάρκεια Σεμιναρίου:  5 ώρες (16:00 - 21:00)

Οι Σύγχρονες Τεχνικές της Νοημοσύνης
Της Επιτυχίας στην Πολιτική

Η Νοημοσύνη της Επιτυχίας είναι ένα διευρυμένο μοντέλο της ανθρώπινης ευφυΐας. Είναι η μετα-ικανότητα του να μπορεί κάποιος να επικοινωνεί σαν ηγέτης, αυθόρμητα και φυσικά, ανά πάσα στιγμή, χωρίς άλλο κόπο ή προετοιμασία με τρόπο που πείθει και εμπνέει θαυμασμό και σεβασμό.

Οι άνθρωποι, που διαθέτουν την νοημοσύνη της επιτυχίας:

•     Διαισθάνονται τι ενθαρρύνει τους άλλους.

•     Τι τους συγκινεί και τι τους ενθουσιάζει και έτσι μπορούν να επικοινωνούν  με τρόπο που πείθει τον συνομιλητή τους και αποπνέει την ποιότητα του ηγέτη. 

•     Μπορούν να δημιουργήσουν ένα πολιτικό όραμα και να το επικοινωνήσουν στους άλλους με τρόπο που οι άλλοι να το θυμούνται, να το πιστέψουν, να αγωνιστούν και να επενδύσουν σ’ αυτό χρόνο, χρήμα και ενέργεια.

Έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν, να παρακινούν και να κατευθύνουν τους άλλους είτε πρόκειται για τους μελλοντικούς ψηφοφόρους τους ή για άλλους ανθρώπους οι οποίοι είναι πόλοι επιρροής και εξουσίας.

Οι ποιο έξυπνες λέξεις και οι ποιο έξυπνες φράσεις σύντομα θα ξεθωριάσουν και θα ξεχαστούν αν εκείνος που τις χρησιμοποιεί δεν γνωρίζει τους ουσιαστικούς κανόνες της Νοημοσύνης της Επιτυχίας.

Δομή και περιεχόμενα του σεμιναρίου:

Οι Σύγχρονες Τεχνικές της Νοημοσύνης Της Επιτυχίας στην Πολιτική είναι ένα σεμινάριο το οποίο κατά βάσει αποτελείται από λίγη εισαγωγική θεωρία και  πολλές πρακτικές ασκήσεις ανάπτυξης της δεξιότητας της νοημοσύνης της επιτυχίας.

ü   Ασκήσεις ανάπτυξης και καλλιέργειας των ατομικών δεξιοτήτων της Νοημοσύνης της Επιτυχίας

ü   Ασκήσεις Κατανόησης & διαχείρισης της σχέσης με τον συνομιλητή μου

ü   Ασκήσεις αντίληψης εξωλεκτικής επικοινωνίας

ü   Ασκήσεις αύξησης της αντίληψης των  συναισθημάτων των άλλων

ü   Διερεύνηση προσωπικών ποιοτήτων με στόχο την κατανόηση των αυτόματων - μη συνειδητών μοτίβων περιοριστικής συμπεριφοράς & αντιμετώπισης τους.

ü   Ασκήσεις ανάπτυξης της τέχνης της ηγετική επικοινωνίας.

Με το πέρας του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες:

1.   Θα έχουν κατανοήσει πλήρως τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να αυξήσει την επιρροή τους απέναντι στους συνομιλητές τους.

2.   Θα έχουν ήδη κάνει εξάσκηση κάποιων από τις δεξιότητες της Νοημοσύνης της Επιτυχίας.

3.   Θα έχουν καταλάβει τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να δημιουργήσει αφοσιωμένους ακόλουθους και να εμπνεύσει τους άλλους να στηρίξουν το έργο τους.

4.   Θα έχουν μάθει να κατανοούν καλύτερα τους συνομιλητές τους και να αντιλαμβάνονται πολύ πιο αποτελεσματικά τις προθέσεις τους.

5.   Θα έχουν πάρει εργαλεία τα οποία μπορούν να τους κάνουν πιο δημοφιλείς και πιο αποδεκτούς.

Διάρκεια Σεμιναρίου:  5 ώρες (16:00 - 21:00)

Ημερομηνία Σεμιναρίου:   Τετάρτη 1 Ιουνίου 2016

Κόστος :   125 € (+ ΦΠΑ)

Τοποθεσία:   Think Politics, Λεωφ. Συγγρού 40-42, Αθήνα / Μετρό: στάση Ακρόπολη

Εισηγήτρια Σεμιναρίου:   Ελίνα Γιαχαλή - NLP Life & Business Coach

Ιστοσελίδα: www.lifecoachelina.com

Linkedin: Elina Giachali

Facebook: Elina Giachali Motivational Success Coach

Προφίλ Επαγγελματία:

Η Ελίνα Γιαχαλή είναι Certified Master NLP Practitioner, ICF Life & Business Coach, και Σύμβουλος Κοινωνικής και Συναισθηματικής Νοημοσύνης. Διδάσκει και εκπαιδεύει ανθρώπους για πάνω από 15 χρόνια. Κάνει Coaching σε άτομα προς την επίτευξη των στόχων τους για πάνω από 5. Έχει μιλήσει σε κοινά μεγαλύτερα των 100 ατόμων. Είναι ένας επαγγελματίας που στοχεύει στο αποτέλεσμα και έχει ιδιαίτερη έφεση στο να κατανοεί τι κινητοποιεί τον coachee της και να τον ωθεί στο να ξεπεράσει τους ίδιους του τους περιορισμούς. Όταν δημιουργεί το πλάνο δράσης της για τα σεμινάρια, τα εργαστήρια και τις συνεδρίες της χρησιμοποιεί ένα σύνολο από παράγοντες και εργαλεία. Από το γήινο και απτό Life Coaching & το Marketing μέχρι την Ενεργειακή Ψυχολογία, τη Φιλοσοφία και τους πιο πνευματικούς Διαλογισμούς.

Tις γνώσεις της στην εκπαίδευση ενηλίκων τις έχει πάρει από μια ευρεία γκάμα σπουδών και σεμιναρίων, και αυτό της δίνει τη δυνατότητα να έχει μια σφαιρική και παράλληλα βαθιά προσέγγιση των θεμάτων με τα οποία δουλεύει. Αρθρογραφεί τακτικά στο epixeiro.gr, το Lifesharing.gr, το inspireyourlife.gr, to atticanews.gr και άλλα ιντερνετικά περιοδικά.

Άρθρα της έχουν κατά καιρούς φιλοξενηθεί από τα περιοδικά Psychology, Madame Figaro, Επενδυτή και άλλα έντυπα.

Μια ψυχή που είναι να βγει….

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Με την ψυχή στο στόμα και πάλι, ήταν ο τίτλος ενός άρθρου μου που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες, επισημαίνοντας ότι ο κίνδυνος κατάρρευσης της χώρας έχει γίνει θέαμα για όλο τον κόσμο για περισσότερο από ένα χρόνο.

Τη μια «πρόσω ολοταχώς» για ανάπτυξη, την άλλη «όπισθεν ολοταχώς» και πορεία προς τα βράχια, τη μιζέρια και την εξαθλίωση. Μαδάμε τη μαργαρίτα grexit or no grexit. Χώρα έρμαιο εσμού ανίκανων πολιτικών, συντεχνιών, και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Δεν γνωρίζουμε που βαδίζουμε και τι μας περιμένει.

Τη μια οι «δραχμολάγνοι» όπως αποκαλούνται οι φαν της επιστροφής στη δραχμή και στο εθνικό νόμισμα, μια οι ατυχείς δηλώσεις για τη σχέση ανθρώπου και νομίσματος από εξέχοντα πολιτειακό παράγοντα και οι φωνές του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού επαναφέρουν το δίλημμα για την τύχη του πολύπαθου ενιαίου νομίσματος, του ευρώ.

Από την άλλη πλευρά πολλές χώρες του ευρωπαϊκού νότου αρχίζουν να αντιδρούν στα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής που τους επιβάλλονται και αρχίζουν τα «δικά» τους.

Αυξήσεις κατώτατων μισθών, μειώσεις φόρων, αυξήσεις συντάξεων και αυξήσεις των ελλειμμάτων τους. Κουράστηκαν οι πολίτες να υπακούουν στα δημοσιονομικά «κελεύσματα» κεντρικών τραπεζών και οίκων αξιολόγησης, και άλλο που δεν θέλουν οι πολιτικοί να επαναφέρουν στο γήπεδο της ψηφοθηρίας τις αγαπημένες τους υποσχέσεις για κάθε είδους παροχές προς τους πολίτες.

Το leave ή το remain στην ευρωπαϊκή ένωση  δοκιμάζεται στη Βρετανία και ποιος μπορεί να το αποκλείσει κι από τις άλλες χώρες. Μπορεί το κριτήριο της οικονομίας να παίζει το ρόλο του, αλλά τα απρόοπτα συνηθίζονται από τις πλειοψηφίες πολλών λαών. Το δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου είναι η καλύτερη απάντηση στη θρυλούμενη σοφία μερίδας ψηφοφόρων που ακόμη πιστεύει ότι το προσφυγικό και η παγκοσμιοποίηση του, είναι η καλύτερη διαφήμιση για τα νησιά μας!!! Βάλτε όσα θαυμαστικά θέλετε.

Η επικοινωνιακή μάχη των πολιτικών μας έχει επικεντρωθεί στα πρόσθετα μέτρα των 3,6 δις ευρώ ενώ τα 5,4 δις που έχουν ψηφιστεί από το καλοκαίρι με τους πιστωτές είναι εύκολα να υλοποιηθούν; Όταν θα αρχίσουν να υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει ή να  μετακομίσουμε ή να πιούμε το πικρό ποτήρι της εξόδου από το ευρώ; Τώρα αν θα λέγεται το νέο νόμισμα δραχμή, hellas euro ή όπως και να λέγεται, λίγο θα μας ενδιαφέρει. Εκείνο που θα πρέπει να μας νοιάζει αν θα μπορούμε να έχουμε ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο που να διαφέρει από αυτό της Βενεζουέλας!

Και τότε θα ανάψει για τα καλά το φυτίλι της τιμωρίας των ενόχων, πολιτικών νυν και τέως. Γιατί δεν αμφιβάλει κανείς ότι οι πολιτικοί ευθύνονται για την ηθική και οικονομική χρεοκοπία της χώρας, όσο κι αν οι ίδιοι ρίχνουν και ευθύνες σε «άφρονες» ψηφοφόρους πολίτες.

Για άλλη μια φορά το πολιτικό σύστημα της χώρας μας αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων. Η Κυβέρνηση διαρκώς συσκέπτεται, συζητά, καθυστερεί, και σύσσωμη η αντιπολίτευση περιμένει διακαώς την πτώση της, είτε από ξένο παράγοντα, είτε από την αδυναμία της να αντέξει το βάρος της χρεοκοπίας.

Όσο ξορκίζουμε το κακό, την αποπομπή μας από το ευρώ, και όσο δεν παίρνουμε μέτρα σταθεροποίησης της οικονομίας μέσα στο ευρώ, τόσο υποσκάπτουμε και καθυστερούμε την ανάπτυξη της χώρας.

Γιατί όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει μια ώρα αρχίτερα…».

Ο Αλέξης φεύγει, ο Κυριάκος έρχεται…

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Η θριαμβευτική επαναλαμβανόμενη άνοδος στην εξουσία και από το «ωσαννά ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου» που εύκολα μπορεί να μετατραπεί στο «άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν» από τον ίδιο όχλο. Διαχρονικό και επίκαιρο.

Σε καθημερινή βάση η κυβέρνηση, εδώ και ενάμιση χρόνο, αγωνίζεται για να αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας, να αποφύγει την μοιραία σύγκρουση με τα βράχια και με την οδύνη της κατάρρευσης. Με την ψυχή στο στόμα, περιμένουμε καθημερινά τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται εντός και εκτός της χώρας.

Αλλεπάλληλες δηλώσεις αξιωματούχων σε τηλεοπτικές συγκρούσεις με αντιπάλους, προκαλούν μεγαλύτερη αναστάτωση για τι μέλλει γενέσθαι απαξιώνοντας και υπονομεύοντας τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Προσπαθούν να πείσουν ότι παλεύουν για τα λαϊκά συμφέροντα, ενώ έχουν ξεχάσει ότι στην πολιτική σημασία έχουν τα αποτελέσματα και όχι οι προθέσεις.

Πρόκειται για μια κοντόφθαλμη τακτική που μπορεί να φέρει πρόσκαιρη δημοσιότητα αλλά δεν μπορεί να πείσει πλέον και τον πιο καλοπροαίρετο και ευκολόπιστο πολίτη.

Η αναπαραγωγή παθογενειών του παρελθόντος από πολλά κυβερνητικά στελέχη και η γνωστή τους ανέξοδη κριτική του καφενείου βλάπτουν σοβαρά την εικόνα του αρχηγού τους. Υποστέλλουν τη σημαία τους, το λεγόμενο ηθικό τους πλεονέκτημα.

Μια εικόνα αρχηγού που κάποτε ήταν το «βαρύ χαρτί» που κέρδιζε την παρτίδα και σήμερα έχει «θαμπώσει»! Για Τρίτη κατά σειρά το «φωτοστέφανο» του μάρτυρα δεν μπορεί να το ξαναφορέσει. Τα νέα επώδυνα μέτρα φέρνουν την προσωπική σφραγίδα του.

Νέα δεδομένα έχουν διαμορφωθεί και στην παραμονή μας στο ευρωπαϊκό σύστημα έστω και με αμφισβητούμενες «ανθρώπινες» προϋποθέσεις, αλλά και στο χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Για πρώτη φορά ο Αλέξης έχει υπολογίσιμο αντίπαλο.

Ο Κυριάκος προηγείται ήδη και στην παράσταση νίκης του κόμματος του και στην καταλληλότητα ως Πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Πήρε «κεφάλι» όπως λέμε. Προηγείται σε όλα τα προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Καθαρά και χωρίς αμφίσημες ερμηνείες καταφέρνοντας και να περάσει στην κοινωνία μηνύματα ανανέωσης, διεύρυνσης αλλά και επικοινωνιακής αυτοβελτίωσης του. Αυτό φάνηκε και στην τελευταία προ ημερήσιας ομιλία του στη Βουλή. Θεαματική η επικοινωνιακή βελτίωση του. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας απέκτησε πλέον ένα «γερό χαρτί», έναν σοβαρό αντίπαλο που μπορεί να παίξει στα «ίσια» το μέχρι τώρα ανίκητο αρχηγό της πρώτης φοράς αριστερά. Αρκεί να εφεύρει και το εκλογικό αφήγημα που θα πείσει τους πολίτες για τις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που πρεσβεύει.

Οι πρώτες δυναμικές του κινήσεις, όπως η εκ νέου δημιουργία της νεολαίας του κόμματος και οι αλλαγές στο καταστατικό αποδεικνύουν ότι είναι από τους δυνατούς παίκτες στην πολιτική. Και παρά το γεγονός ότι προέρχεται από παραδοσιακή πολιτική δυναστεία της χώρας και βίωσε την πολιτική από τα γενοφάσκια του, παραμένει η αυθεντικότερη και πιο σύγχρονη έκφραση όσων πολιτών πιστεύουν στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και θεωρούν την παρουσία του την πιο αξιόπιστη εναλλακτική απέναντι στο επικίνδυνο πείραμα της σύγκρουσης με την Ευρώπη από την σημερινή κυβέρνηση.

Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, θα δούμε αν ο πολίτης θα προχωρήσει στην ανάγνωση του τρίτου κεφαλαίου του βιβλίου της αριστεράς ή θα αλλάξει ανάγνωσμα!

Ζητείται ιντερνετικός πολιτισμός.

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Σε tweets, σε διαδικτυακούς τοίχους, σε sites γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μας, αναρτούν καθημερινά ότι υβριστικότερο  υπάρχει.

Ζητείται άμεσα ιντερνετικός πολιτισμός για να μας γλυτώσει από ψευτιές, ξεκατινιάσματα, ύβρεις και κάθε είδους χυδαιότητα που διαβάζουμε καθημερινά στο διαδίκτυο. Με ψεύτικα προφίλ «φορτώνουν» τους  διαδικτυακούς τοίχους με ανυπόστατες ειδήσεις και ρυπαρά δημοσιεύματα και στη συνέχεια συγκρίνουν τον αριθμό όσων συμφώνησαν μαζί τους. Σπάνια αναγνωρίζουν ότι έχουν παρεκτραπεί και ακόμα σπανιότερα να ζητήσουν συγνώμη. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι απολαμβάνουν το χαμό που δημιούργησαν, όπως ο φαρσέρ που τηλεφωνεί για ανύπαρκτη βόμβα σε αεροπλάνο, για να απολαύσει το θέαμα των τρομοκρατημένων επιβατών ή για τη δημοσιότητα της βλακώδους είδησης.

Ένα μεγάλο μέρος όλων όσων «ξεφεύγουν» με λέξεις και συμπεριφορές στα social media ανήκει στο «πολιτισμένο» πολιτικό προσωπικό μας. Με ύβρεις και ακατονόμαστες φράσεις επιτίθενται στους πολιτικούς τους αντιπάλους με την αφοπλιστική αιτιολογία, ότι πολεμούν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή την αγωνιστική τους δράση. Τις περισσότερες φορές είναι για να γίνουν είδηση του ενός λεπτού στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Ιντερνετικές ατάκες, χυδαία τσιτάτα που χαρακτηρίζουν την προσωπικότητα των δημιουργών.

Φυσικά είναι εύκολο να περάσει κάποιος τις κόκκινες γραμμές, να ξεχάσει την αστική ευγένεια και να βγάλει τις μύχιες πλευρές του. Ειδικά όταν γράφει ανώνυμα ή ανήκει στην ομάδα των πληρωμένων κονδυλοφόρων, μέσων κοινωνικής εκδήλωσης. Είναι κι αυτό ένα σύγχρονο επάγγελμα, όπως του αφισοκολλητή τα προηγούμενα χρόνια.

Και ο ευτελισμός καλά κρατεί σε καθημερινή βάση, αν κάποιος παρακολουθεί διαδικτυακούς τοίχους και παράθυρα.

Απ’ όλα έχει ο «μπαξές». Ερωτικά ξεκατινιάσματα, θυελλώδη πάθη σε tweets,απίστευτοι καβγάδες γνωστών καλλιτεχνών σε τοίχους και sites με προσωπικές κατηγορίες.

Τελικά θα πρέπει μέχρι να μπει κάποια τάξη, κάποιες αρχές ιντερνετικού πολιτισμού, να μη δίνουμε σημασία και να μην παίρνουμε σοβαρά ειδήσεις χωρίς να τις διασταυρώνουμε.

Ακόμη και «ψεύτικους» θανάτους ανακοινώνουν οι αθεόφοβοι χωρίς να υπολογίζουν το ψυχολογικό κόστος των οικείων του «θανόντος» μέχρι να διαπιστώσουν ότι ήταν ψεύτικη η ανακοίνωση. Μυαλά διεστραμμένα, άνθρωποι – απάνθρωποι.

Έπεα πτερόεντα στο χάος του διαδικτύου θα σκεφτείτε. Όμως το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας με θετικές αλλά και αρνητικές συνέπειες. Μια από τις αρνητικές είναι και η καταπάτηση των προσωπικών δεδομένων μας. Ολέθριες αν πέσουν σε χέρια επιτήδειων, γι αυτό ζητείται άμεσα ινερνετικός πολιτισμός και ασφάλεια. Χρήση με σύνεση και μέτρο. 

Με την ψυχή στο στόμα και πάλι!

Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου

Προ των πυλών για άλλη μια φορά ο κίνδυνος κατάρρευσης της χώρας και μιας εθνικής καταστροφής με ευθύνη όλων μας. Μια χώρα έρμαια ενός εσμού ανίκανων πολιτικών, επαγγελματιών συνδικαλιστών και κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων.

Μια χώρα που φλερτάρει με τα βράχια, τη μιζέρια και την εξαθλίωση. Και το δράμα της έχει γίνει θέαμα για όλο τον κόσμο που το παρακολουθεί σιωπηρά από τα θεωρεία. Με την ψυχή στο στόμα κάθε μέρα ένα χρόνο και πλέον για όλα όσα για πολλά χρόνια είχαμε δεδομένα.

Τη μια «πρόσω ολοταχώς», την άλλη «όπισθεν ολοταχώς» από όσους ξέρουν, βλέπουν τι έρχεται και παίζουν κάποιο ρόλο στην ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία που βράζει στην κυριολεξία μέσα στην αγανάκτηση, οργή αλλά και απογοήτευση για το μέλλον που έρχεται.

Χωρίς εναλλακτική, δηλώνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί την απαξίωση της στο πολιτικό σύστημα στο σύνολο του. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα έχει πάψει προ πολλού να εκφράζει το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπολιτών μας. Αυτό άλλωστε καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις που επαναλαμβάνεται το ίδιο πολιτικό εύρημα των τελευταίων χρόνων. Πέφτουν τα δημοσκοπικά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος, βγαίνει κερδισμένο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακόμη και χωρίς να εισπράττει τη φθορά του πρώτου. Η φιλοσοφία του μεταξύ δύο κακών το μη χείρον βέλτιστον και στην πολιτική.

Ένα πράγμα όπως είναι βέβαιο. Ζούμε ιστορικές στιγμές, στην προσπάθεια μας να διασχίσουμε μια απέραντη κινούμενη άμμο, νοιώθοντας ενδόμυχα ότι βουλιάζουμε σε κάθε βήμα. Και το μοιραίο δεν θα αργήσει να έρθει αν και αφήσαμε να αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας, τα δικό μας και των παιδιών μας, οι διάφορες μειοψηφίες! Η διαιώνιση ενός πολιτικού λάθους από απλούς πολίτες!

Απόδειξη το ποσοστό της αποχής των πολιτών στις εθνικές εκλογές που αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Το απολιτίκ έγινε μόδα! Αλλά αρκετά επισφαλές για το κοινό μας μέλλον. Για να δούμε θα μας κρατήσει το σχοινί για άλλη μια φορά;

Η αναγέννηση της χώρας μας ακούει μόνο στην ύπαρξη πολιτικής βούλησης για δομικές αλλαγές στο δημόσιο τομέα και στην κοινωνία. Μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται να γίνουν, πέραν των απολύσεων και μειώσεις μισθών, και που δεν έγιναν λόγω του πολικού κόστους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.

Σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της χώρας μας ο κόσμος στενάζει και βροντοφωνάζει ότι δεν αντέχει άλλο. Και οι έχοντες την εξουσία θα πρέπει να πάρουν παράδειγμα από την ιστορία όπου αρκετές φορές η ατομική δράση το απλού πολίτη μπορεί να επιφέρει συλλογική κοσμογονική αλλαγή.

Εκτός αν στο DNA του Έλληνα υπάρχει το σύνδρομο αδράνειας και αυτοκαταστροφής.

Όσο για τους «κοψοχέρηδες», γεμίσαμε. Δεν υπάρχει χρόνος για νέα πειράματα! Όσο για την ψυχή στο στόμα κάθε μέρα όλοι εμείς φταίμε με τις επιλογές μας.