Άγνωστο το πολιτικό τοπίο την επόμενη των Ευρωεκλογών. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

 

Το μόνο σίγουρο στις Ευρωεκλογές είναι  ότι δεν αμφισβητείται η πρωτιά του κυβερνώντος κόμματος και δεν διακυβεύεται η πολιτική σταθερότητα. Όμως, τα τελικά ποσοστά των κομμάτων που θα πάρουν μέρος στις εκλογές και οι διαφορές μεταξύ τους θα καθορίσουν το πολιτικό τοπίο της επόμενης μέρας.

Αν η διαφορά του πρώτου κόμματος από το δεύτερο φτάσει στα σημερινά δεδομένα σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τότε θα δημιουργηθεί δυναμική αποσυσπείρωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και εξασφάλιση της πρωτοκαθεδρίας για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για μια ακόμη νέα τετραετία.

Ένας βασικός «άγνωστος» των ευρωεκλογών είναι το ποσοστό της αποχής από τις κάλπες.

Το ποσοστό της αποχής στις επικείμενες ευρωεκλογές αναμένεται να φτάσει σε νέα ύψη, να σπάσει νέα ρεκόρ!

Και ίσως να ξεπεράσει ακόμη και τα ποσοστό της αποχής, πάνω από 50%, σε αρκετούς δήμους στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. Το δείχνουν άλλωστε οι δημοσκοπήσεις και το επιβεβαιώνει και η πραγματικότητα.

Ένα σημαντικό ποσοστό των πολιτών -ψηφοφόρων κατοικοεδρεύει, εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, στην δεξαμενή των αναποφάσιστων. Δεν έχει ακόμη αποφασίσει 

όχι μόνο πιο κόμμα θα ψηφίσει αλλά κι αν τελικά θα πάει να ψηφίσει. Άλλωστε το διακύβευμα των ευρωεκλογών δεν τους συγκινεί. Ίσως γιατί δεν το ξέρουν, δεν το γνωρίζουν και γιατί κάποιοι δεν φρόντισαν να τους ενημερώσουν. Δεν φρόντισαν να τους εξηγήσουν ότι τα προβλήματα της ακρίβειας, της μετανάστευσης, της εγκληματικότητας, της κλιματικής αλλαγής, της ασφάλειας, των χρηματοδοτήσεων, των αποζημιώσεων ακόμη και του γάμου των ομόφυλων, της ψήφισης, μη κερδοσκοπικών, μη κρατικών πανεπιστημίων και πολλά άλλα, δεν είναι  θέματα που αφορούν μόνο τα πολιτικά κόμματα της ελληνικής κοινωνίας αλλά και το σύνολο της Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 

Αποτέλεσμα οι εκλογές να θεωρούνται για πολλούς περιττές και όσοι πολίτες  πάνε να ψηφίσουν δεν θα καταφέρουν τίποτα να αλλάξουν γιατί η ψήφος τους θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων. 

Δικαιολογημένη λοιπόν, η αποχή από τις κάλπες! 

Για τον Έλληνα πολίτη, τα διακυβεύματα των ευρωεκλογών είναι το ποσοστό που θα πάρει το κυβερνών κόμμα και ποιο θα είναι το μήνυμα που θα της σταλεί, ποιο κόμμα θα έρθει δεύτερο και ποιο τρίτο, πόσο θα  ανέβουν τα ποσοστά των κομμάτων, δεξιά πέραν της Νέας Δημοκρατίας και αν τελικά το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης θα παραμείνει στη θέση του μαζί με τον αρχηγό της ή θα έχουμε ανακατατάξεις. 

Δικαιολογημένη λοιπόν, η χαλαρή ψήφος στην κάλπη!

Η χώρα μας έχει ανάγκη από την επιλογή των ικανότερων προσώπων που θα μας εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη και θα πολεμήσουν για την αναβάθμιση της εικόνας μας και για τα συμφέροντα μας!

Και αυτό προϋποθέτει την Δικαιολογημένη  όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή του 

εκλογικού σώματος στις εκλογές.

Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται να δει το φως της δημοσιότητας και το αφήγημα της ΝΔ με στόχο να περιορίσει τη χαλαρή ψήφο διαμαρτυρίας και αντισυστημικότητας. Επίσης το  πως θα συγκρατήσει τη διαρροή ψηφοφόρων της προς τα δεξιά της, στα τρία κοινοβουλευτικά κόμματα αλλά και στον κατακερματισμό με την εμφάνιση πολλών νέων κομμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πρόβλημα ταυτότητας ενώ το ΠΑΣΟΚ κούρασε με την στασιμότητα του στα εκλογικά ποσοστά!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις δημοσκόπων το βράδυ των ευρωεκλογών θα «τρίβουμε» τα μάτια μας, με τα αποτελέσματα που θα δούμε. Οψόμεθα!

 

 

Ακρίβεια, υγεία, ασφάλεια. Το τρίπτυχο των προβλημάτων της κοινωνίας. Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, οι επόμενες εκλογές θα εξελιχθούν πολύ δύσκολα για το κυβερνών κόμμα και πιθανή απρόσμενη εξέλιξη στα εθνικά θέματα λόγω του "αχόρταγου" γείτονα, θα την επιδεινώσει αρκετά.

Σήμερα, η κυβέρνηση, σε καθημερινή βάση επεξεργάζεται το πολιτικό story, το οποίο μεταβιβάζεται από τα φίλια μέσα, άμεσα προς τους πολίτες και με εικόνες και μηνύματα. Αυτό συνέβη και με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για την ισότητα του γάμου των ομόφυλων, αυτό θα συμβεί και με τις αγροτικές κινητοποιήσεις και την ίδρυση των ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων.

Δεν θα ανοίξει μύτη, ούτε θα κινδυνεύσει η κυβερνητική συνοχή. Τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία είναι η ακρίβεια, η υγεία και η ασφάλεια στην καθημερινότητα.

Ειδικά το φαινόμενο της αισχροκέρδειας και των ελέγχων της αγοράς, θα δώσουν απαντήσεις για το που θα γείρει η πλάστιγγα το βράδυ των ευρωεκλογών. Η οργή, ο θυμός και η χαλαρότητα της ψήφου θα καθορίσουν την πορεία της φιλελεύθερης παράταξης και αν θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες που θέλουν να μπαίνει σε κομματική περιδίνηση.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ορέγεται να ξανακερδίσει την ηγεσία του, σύμφωνα με τις δηλώσεις του αρχηγού του, θα πρέπει να εξασφαλίσει προς το παρόν τη δεύτερη θέση και να μειώσει το ποσοστό διαφοράς από το πρώτο κόμμα, σε μονοψήφιο ποσοστό και μετά να φιλοδοξεί για κυβερνησιμότητα.

Η σκληρή ευκαιριακή αντιπολίτευση που επιλέγει και όχι δομική, εκμεταλλευόμενη τη δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών, δεν θα αποδώσει τα αναμενόμενα. Χρειάζονται όχι μόνο προθέσεις αλλά και εφικτές προτάσεις. 

Τα άσφαιρα πυρά, οι φωτοβολίδες κρότου λάμψης τις περισσότερες φορές δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας και όσο για τις περίφημες οικονομικές της προτάσεις για το αύριο της διακυβέρνησης της χώρας, πέφτουν στο κοινό. Δεν πείθουν για λόγους μη εμπιστοσύνης προς τα λεγόμενα τους. Άλλωστε οι πολίτες δεν έχουν ξεχάσει τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, με τα οποία κέρδισαν την εξουσία, πριν από λίγα χρόνια.

Δεν ξεχνιέται εύκολα από τους πολίτες το παραμύθι με τον άμυαλο βοσκό που κορόιδευε τους ανθρώπους με το «βοήθεια λύκος στα πρόβατα». Χρειάζεται νέο τέχνασμα.

Με απλά λόγια η κυβέρνηση παίζει μέχρι στιγμής «μπάλα» μόνη της, πρωτεύει στις δημοσκοπήσεις, σε πρωτοβουλίες, σε agenda setting πολιτικών θεμάτων και προώθησης τους στην κοινή γνώμη.

Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της, δεν είναι ικανοποιημένο όπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Όμως κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να την απειλεί, ούτε και οι διαφορετικές εσωκομματικές απόψεις που εμφανίζονται από τους λεγόμενους "αντάρτες".

Αν το κυβερνών κόμμα τιθασεύσει την ακρίβεια, βελτιώσει το επίπεδο υγείας και ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, θα μακροημερεύσει. 

 

Στις εκλογές βγες νικητής με σύμβουλο τον Σουν-Τζου Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου Συγγραφέα Οδηγών Πολικής Αυτοβελτίωσης

Στον ανηλεή πόλεμο των πολιτικών, η μελέτη της «Τέχνης του πολέμου» που γράφτηκε από τον Κινέζο στρατηγό Σουν – Τζου πριν από 2500 χρόνια είναι κάτι περισσότερο από επίκαιρη, όσο διεξάγονται «πολιτικοί πόλεμοι» όπως στις μέρες μας.

Η διαχρονική πραγματεία περί πολέμου του Κινέζου στρατηγού, αποτελεί τη Βίβλο των πολιτικών, αλλά και των μάνατζερ των επιχειρήσεων και των εξουσιών.

Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καλό θα ήταν, τα άλλα πολιτικά κόμματα και ιδιαίτερα το κυβερνών κόμμα, να μελετήσουν το κεφάλαιο «Ώρα για Πυρ» του Κινέζου στρατηγού.

Σύμφωνα λοιπόν με τον στρατηγό Σουν – Τζου, η επιθετική στρατηγική δεν σταματά ποτέ. Ούτε και μετά από ένα νικηφόρο αποτέλεσμα.

Όταν λοιπόν ξεσπάσει φωτιά και ανακατωσούρα στο στρατόπεδο του αντίπαλου, εξαπολύστε επίθεση και απαλλαγείτε εύκολα από τον πολιτικό αντίπαλο σας.

Μην αφήσετε τον αντίπαλο σας να ανασυνταχθεί, να βρει συμμάχους, να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του.

Ο Κινέζος στρατηγός συμβουλεύει ακόμη για τα εξής:

• Όταν τα στελέχη των αντιπάλων «τρώγονται» μεταξύ τους θα πρέπει να τους αφήσετε να ομφαλοσκοπούν. Η εσωστρέφεια τρώει όπως το σαράκι και κάνει αδύνατη την άμυνα τους, σε πιθανή επίθεση. Στην κατάλληλη στιγμή μπορείτε να επιτεθείτε και να διαλύσετε τον αντίπαλο σας, χωρίς απώλειες.

• Όταν στο αντίπαλο στρατόπεδο μπει η φωτιά της διαμάχης και των προσωπικών στρατηγικών, τότε βρείτε τρόπους να «κάψετε» κάποια από τα δυνατά στελέχη ή ακόμη και να πάρετε με το μέρος σας κάποια άλλα.

• Εκμεταλλευτείτε την ασυνεννοησία και πολυγλωσσία που σίγουρα θα υπάρχει στο αντίπαλο πολιτικό κόμμα και ενισχύστε τα σημάδια διάλυσης και έλλειψης ανακλαστικών που πάντα ακολουθούν τους ηττημένους.

Συμπερασματικά, σε ένα άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως αυτό της σημερινής πολιτικής κατάστασης, η επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής που θα χρησιμοποιήσουν τα πολιτικά κόμματα λίγο πριν τις ευρωεκλογές, θα καθορίσει και το αποτέλεσμα της προεκλογικής τους εκστρατείας.

Απέναντι στο σήριαλ του εμφύλιου αλληλοσπαραγμού που μαστίζει μια πολιτική παράταξη ο Σουν – Τζου συμβουλεύει τα αντίπαλα κόμματα να κινηθούν με οργάνωση, μεθοδικότητα, συνέπεια, ηρεμία και μεγιστοποίηση του οφέλους με τη χρήση ισχυρού χαρτιού, άσο στο 

μανίκι, αν υπάρχει. 

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, βγείτε νικητές με Σύμβουλο τον Κινέζο στρατηγό Σουν – Τζου, γιατί Εκλογές ίσον Πόλεμος!

 

5 ερωτήσεις που εμπεριέχουν μέσα τους ισάριθμες τις απαντήσεις! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος – Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

Ερώτηση πρώτη. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αγωνιούν περισσότερο για τα ποσοστά  που θα πάρουν στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου, παρά για την αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας και ηγεμονίας του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Λες και η πρώτη θέση είναι κατοχυρωμένη πριν ακόμα γίνουν οι εκλογές.

Ιδιαίτερα στα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, όπου οι ηγεσίες τους θέλουν να αυξήσουν τα εκλογικά ποσοστά τους, για να διατηρήσουν τις «καρέκλες» τους και να περιορίσουν στο ελάχιστο τα προβλήματα εσωστρέφειας ή ακόμη και πιθανής καθαίρεσης τους σε αρνητικό αποτέλεσμα.

Στην προεκλογική περίοδο που έχει ήδη ξεκινήσει και θέλοντας να είναι οι «πρωταγωνιστές» της προοδευτικής παράταξης, επιδίδονται σε αντεγκλήσεις, διαξιφισμούς, συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις μεταξύ τους και έτσι «στρώνουν» το χαλί της πρωτιάς για το κυβερνών κόμμα.

Η ασυμφωνία των κομμάτων της αντιπολίτευσης στα περισσότερα θέματα που απασχολούν την κοινωνία, είναι "βούτυρο" στο ψωμί της Νέας Δημοκρατίας.

Ας το προσέξουν!

Ερώτηση δεύτερη. Με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, ο μόνος πολιτικός αρχηγός που μπορεί να σταθεί απέναντι στον Πρωθυπουργό είναι ο «Κανένας». Οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, δεν «τραβάνε» σύμφωνα με τα δημοσκοπικά ποσοστά που συγκεντρώνουν αλλά και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις των πολιτών στα κάθε είδους καφενεία και παρέες. Οι φωτογραφίες πάνω στα αγροτικά μηχανήματα και τα αγροτικά αμπέχονα, δεν «γράφουν» πλέον. Ξεπεράστηκαν!

Ερώτηση τρίτη. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση και σε κάθε εκλογικό αποτέλεσμα συνυπάρχει και η δυναμική του κάθε κόμματος. Είτε ανοδική είτε καθοδική. Έχουμε δηλαδή εκτός από τη δυναμική της νίκης και τη δυναμική της ήττας. Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, θα καθορίσουν την πορεία κάθε πολιτικού κόμματος, την επόμενη ημέρα, έστω κι αν χρειαστούν τρία χρόνια για τις εθνικές εκλογές. 

Στις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτο κόμμα και με τη δυναμική της νίκης, έγινε κυβέρνηση μετά από επτά μήνες.

Μετά τις ευρωεκλογές και ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα, εν δυνάμει Πρωθυπουργός από τον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν πρόκειται να υπάρξει, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα.

Ερώτηση τέταρτη. Ένας βασικός κανόνας της πολιτικής επικοινωνίας είναι ότι οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος γίνονται στην αρχή της κάθε κυβερνητικής θητείας.

Τα μη κρατικά πανεπιστήμια, οι γάμοι των ομόφυλων και άλλες μικρές και μεγάλες μεταρρυθμίσεις «ξεβολεύουν» κάποιες επαγγελματικές ομάδες και δημιουργούν θυμό και οργή σε πολίτες. Αποτέλεσμα να εκφραστούν στις πρώτες εκλογές είτε καταψηφίζοντας είτε με αποχή από τις κάλπες. Όταν δεν υπάρχει εναλλακτική δυναμική διακυβέρνησης, τότε προτιμάται η αποχή .Αυτό να το γνωρίζουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ερώτηση πέμπτη. Αν δεν υπάρξουν νέα γεγονότα που θα ορίσουν καταλυτικές εξελίξεις, σύμφωνα με τη γνωστή φράση του Μακ Μίλαν, τα όποια αποτελέσματα των ευρωεκλογών στη χώρα μας, δύσκολα θα σηματοδοτήσουν δραματικές εξελίξεις στο πολιτικό μας γίγνεσθαι. Αναλύσεις των αποτελεσμάτων και συζητήσεις θα γίνουν πολλές, αλλά τίποτα περισσότερο μην περιμένετε!

 

 

Αχτίδα φωτός αλλά και Οδηγός, οι εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και για τις Ευρωεκλογές! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν. Και για να αλλάξει η πολιτική ηγεσία, θα πρέπει ο λαός να γίνει πολίτης με όλη τη σημασία της λέξης.

Δύσκολα πράγματα ειδικά όταν οι πολιτικές ηγεσίες πολλών χωρών μοιάζουν με «παιδικές χαρές». Κάποιος θα πρέπει να τους σταματήσει πριν καταλήξει το μεγαλύτερο μέρος των λαών να κάνει «ελεύθερο κάμπινγκ» σε πάρκα, παγκάκια, εισόδους κλειστών καταστημάτων, δρόμους και κάτω από γέφυρες!

Μας διοικούν, παγκόσμια, απίστευτοι πολιτικοί που με τις πράξεις τους ανατροφοδοτούν και επιταχύνουν την κάθε είδους κρίση, ενώ μετατρέπουν τα αποτελέσματα ακόμη και δημοψηφισμάτων κατά το δοκούν ,αν δεν το μετατρέπουν σε ψήφο εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο τους!

 
Η χώρα μας αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά, κοινωνικά  και υγειονομικά προβλήματα, πληθώρα προκλήσεων όπως η ακρίβεια. η ασφάλεια, η ενέργεια, το προσφυγικό, η αποχαλίνωση εξωτερικών παραγόντων με τις επεκτατικές τους βλέψεις και οι πολιτικοί ταγοί μας συνεχίζουν να  υπόσχονται περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να προσφέρουν. Σύνηθες το φαινόμενο, ψέματα, αυταπάτες, πελατειακές σχέσεις, διαπλοκή, ασυνέπεια λόγων και έργων. Στις τηλεοράσεις ασκείται «κατευθυνόμενη πολιτική» ποδοπατώντας πολλές από τις αξίες μιας κοινωνίας ιδιαίτερα αυτό της Αξιοκρατίας!

Αξιοκρατία. Μια λέξη ξένη για τον τόπο, τόσο “απόμακρη” που αναγκάζει κάθε χρόνο σε φυγή χιλιάδες Έλληνες που βλέπουν να ανέρχονται σε αξιώματα και να καταλαμβάνουν καίριες θέσεις κάθε λογής κομματικά στελέχη, τα οποία μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που εκλέγονται ακόμη και στο ελληνικό κοινοβούλιο με μόνο προσόν την κομματική ταυτότητα. Με αποκλειστικό “όχημα” την υποταγή στο κόμμα, ήτοι την κομματική πειθαρχία, δεν είναι λίγες οι φορές που ο εκάστοτε πολιτικός αρχηγός συνθέτει με αυτή την λογική τα ψηφοδέλτια που “κατεβάζει” στις εκλογές , επιβραβεύοντας πρόσωπα που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα επιλέγονταν ούτε για θυρωροί της πολυκατοικίας τους.
 
Η περίπτωση εξάλλου των εκλογών, αποκλειστικά με λίστα όπως και στις ευρωεκλογές, είναι ο ιδανικότερος τρόπος για να απομακρύνεις τους άξιους και να επικροτήσεις όσους είναι αρεστοί στην εξουσία γιατί συνήθως την κολακεύουν και καταφέρνουν να γίνουν απαραίτητοι κυρίως γιατί αποφεύγουν να πουν επώδυνες αλήθειες.
 
Παράλληλα, με τον ίδιο τρόπο που ο κομματικός μηχανισμός διορίζει σε θέσεις ευθύνης θαυμαστές τηλεοπτικών προσώπων, ο Έλληνας ψηφοφόρος που σιχτιρίζει για τον νεποτισμό και την κομματοκρατία στις  εκλογές ψηφίζει είτε με βάση το ξεπερασμένο ιδεολογικό δίπολο αριστερά δεξιά, είτε με βάση  την "τσέπη" του και την ψευδαίσθηση ποιος είναι καλύτερος στον λαϊκισμό και την παροχολογία, είτε με το μοιρολατρικό μότο “το μη χείρον βέλτιστον” η αλλιώς να φύγουν οι παλιοί για να δοκιμάσουμε τους νεότερους. 
 
Αχτίδα φωτός ωστόσο τα τελευταία χρόνια αποτελεί η διαφοροποίηση στην ψήφο για τις τοπικές, δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που φαίνεται να γίνεται με περισσότερο αξιοκρατικά και εκλογικευμένα κριτήρια, όπως ο πιο αξιόπιστος, ο πιο κατάλληλος, ο πιο άφθαρτος, ο πιο έμπειρος, ο πιο προσοντούχος, αυτός που έχει φρέσκες ιδέες και όχι αναγκαστικά ο νεότερος σε ηλικία, σε αντίθεση με το πιο κομματικός, ο πιο φαύλος, ο περισσότερο επιρρεπής στην υποσχεσιολογία, αυτός που πουλάει περισσότερο επικοινωνιακά αλλά στην ουσία αναπαράγει τα ίδια μονότονα κλισέ των προηγουμένων.

Το μοντέλο Μαυρογιαλούρου και Γκόρτσου στην τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται να ξεψυχά και να δίνει τη θέση του σε πιο υγιή αντανακλαστικά ψηφοφόρων που βλέπουν τον δήμο ως το ευρύτερο σπίτι τους που πρέπει να προστατεύσουν από τα λαμόγια του παρελθόντος, πολιτικάντηδες που λυμαίνονταν τον τόπο τους και δεν δίστασαν να τον καταστρέψουν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που και τα ίδια τα κόμματα κρατούν αποστάσεις από τους υποψηφίους των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν δίνουν πλέον το περίφημο χρίσμα και όταν το κάνουν συνήθως ο κόσμος γυρνά την πλάτη σε αυτόν που θα το λάβει, προτιμώντας περισσότερο ανεξάρτητες υποψηφιότητες που δεν παραπέμπουν σε κομματικό παρελθόν και ανέλιξη σε κομματική ιεραρχία. Στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση φαίνεται λοιπόν ότι έχει εμπεδωθεί στον κόσμο το κριτήριο της καταλληλότητας με βάση τα προσόντα και την αξιοσύνη, κάτι που είναι πλέον απαραίτητο να συμβεί και στις εθνικές και ευρωεκλογές εκλογές, εκεί που διακυβεύονται πλέον τεράστια συμφέροντα για το μέλλον του τόπου, οικονομικά και κοινωνικά.

 

Δημοσκοπήσεις. Πόσο αναγκαίες είναι; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου – Συγγραφέα Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης.

 

Κάθε λίγο και λιγάκι γινόμαστε μάρτυρες δημοσκοπικών ευρημάτων που ερμηνεύουν τις απαντήσεις των πολιτών, δίκην των χρησμών της Πυθίας, για κάθε είδους πολιτικά και κοινωνικά θέματα. 

 

Σας θυμίζω τη γνωστή απάντηση της Πυθίας, όταν ρωτήθηκε για το φύλο ενός παιδιού «Άρρεν ου Θήλυ»! Ανάλογα με το που θα βάλετε το κόμμα, θα το βρείτε!

 

Δημοσκοπήσεις με πίνακες, γραφήματα, πίτες και συναφή γραφιστικά, διαβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Με την υποσημείωση πάντα ότι οι δημοσκοπήσεις είναι η φωτογραφία της στιγμής, οπότε ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από τη στιγμή!

Αυτό, για να έχουμε τα νώτα μας φυλαγμένα από πιθανές ανατροπές, στην «πρόθεση ψήφου», την «εκτίμηση ψήφου», μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων και πάει λέγοντας.

 

Φυσικά, σε όλον τον πλανήτη οι δημοσκόποι κρατούν έναν κρυφό άσσο στο μανίκι. Το ποσοστό του στατιστικού λάθους, όταν πέσουν έξω στις προβλέψεις τους. Και πέφτουν αρκετές φορές έξω όταν οι πολίτες παίζουν το παιχνιδάκι «άλλα λέω, άλλα κάνω» όταν έρχεται η ώρα της κάλπης.

 

Πολλές φορές τα δημοσκοπικά αποτελέσματα, αποτυπώνουν ακριβώς τα ζητούμενα μιας σύγχρονης κοινωνίας πολιτών. Είναι τα λεγόμενα αυτονόητα δημοσκοπικά ευρήματα. Όπως οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Όλες ίδιες. Οι λόγοι γνωστοί. Ξέρουμε τον πρώτο, αγωνία για τον δεύτερο. 

 

Δημοσκοπικό ενδιαφέρον μόνο για τον "μικρό τελικό"! 

 

Οι δημοσκοπήσεις πολλές φορές παίζουν περισσότερο προπαγανδιστικό ρόλο υπέρ κάποιου κόμματος ή κοινωνικού θέματος ή ακόμη και να παραλύσουν κάθε αντίδραση σε όσα συμβαίνουν, δημιουργώντας τάσεις αδράνειας των πολιτών.

 

Ο μοναδικός κίνδυνος παταγώδους αποτυχίας των δημοσκοπικών ευρημάτων, είναι ένα απρόοπτο γεγονός η ακόμη και η λάθος διαχείριση του από τους υπεύθυνους. Τα παραδείγματα πολλά και στον ελλαδικό χώρο. 

 

Κόμματα και παρατάξεις με μεγάλα ποσοστά πρόθεσης ψήφου, απόρθητα κάστρα, έχασαν με μεγάλη διαφορά την εξουσία.

 

Ένας ακόμη λόγος, της χρησιμοποίησης των δημοσκοπικών ευρημάτων είναι και η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, με στόχο αρκετές φορές την μετατροπή, στα μάτια των πολιτών, των αδυναμιών και αστοχιών μιας πολιτικής δύναμης, σε πλεονέκτημα. 

Σημαντικό πρόβλημα για τις εταιρίες δημοσκοπήσεων είναι η εξεύρεση των  προθέσεων από τις νέες ηλικίες. Και δεν τους βρίσκουν εύκολα και αδιαφορούν οι νέοι και απορρίπτουν το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Και για να ετοιμαστεί το τελικό γράφημα ψήφου, διαφοροποιείται το στατιστικό δείγμα, αρκετές φορές. 

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, τη νίκη τις περισσότερες φορές τη δίνουν οι αναποφάσιστοι, που φιγουράρουν στα δημοσκοπικά γραφήματα.

 

Οι δημοσκοπήσεις είναι κάτι σαν το υπερηχογράφημα μιας εγκύου, για να γνωρίσει πριν τη γέννα, το φύλο του παιδιού.

Έτσι όμως χάνεται η έκπληξη! 

 

Ο "κυρ Παντελής" δεν σηκώνεται με επιδόματα! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Να το πάρουμε είδηση, εμείς οι πολίτες και οι πολιτικοί μας. Τα λεγόμενα «rebranding» της κεντροδεξιάς ή κεντροαριστεράς ανάλογα με τα μέχρι τώρα αποτελέσματα της κάλπης, είναι "έπεα πτερόεντα". 

 

Δεν υπάρχει ούτε μεσαίος χώρος ούτε μεσαία τάξη. Η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, μας άφησε χρόνους , από τα μνημονιακά χρόνια, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τους πολέμους ,την παράνομη μετανάστευση, την ακρίβεια. Η ποιότητα της ζωής των πολιτών καθημερινά  υποβαθμίζεται, φτωχοποιείται, ενώ το πολιτικό σύστημα παραμένει παρατηρητής των γεγονότων, προσφέροντας επιδόματα και υποθηκεύοντας τις μελλοντικές γενιές, με φόρους, χρέη και με αποπροσανατολισμό από τα καθημερινά προβλήματα όπως ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών!

 

Η άλλοτε  λεγόμενη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, ο μεσαίος χώρος έχει στοιχειώσει. 

Τόνοι μελανιού έχουν χυθεί και θα χυθούν ακόμη, για να οριοθετηθεί αλλά και να «σηκωθεί» ο μεσαίος χώρος, ο γνωστός μας «κυρ Παντελής», από τον καναπέ να πάει μέχρι την κάλπη, για να αλλάξει την πολιτική κατάσταση της χώρας ή να την κρατήσει στα ίδια.

Άλλωστε είναι γνωστό ότι ένα μεγάλο ποσοστό της λεγόμενης μεσαίας τάξης, λόγω της οικονομικής δυσπραγίας, υποθηκεύει την ψήφο του με αντάλλαγμα ακόμη και ένα εκλογικό επίδομα!

Για να βγούμε από το σημερινό μας χάλι, χρειάζεται ένα νέο αφήγημα αφύπνισης, που να εξηγεί το παρόν και να καθοδηγεί το μέλλον. Πράγμα πολύ δύσκολο, με πολιτικές ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων, σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά πολύ ικανότερες στη διασφάλιση «δικών» τους προνομίων, αδιαφορώντας για το ασφυκτικό «πνίξιμο» της λεγόμενης μεσαίας τάξης.

Το κλίμα ευφορίας το οποίο βίωνε η μεσαία τάξη, έγινε κλίμα εφορίας με κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και «διακονίας» έξω από εκκλησίες, δημόσια ιδρύματα, καταστήματα και κεντρικούς δρόμους. Οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο!

Μπαίνουμε σε μια ακόμη πιο δύσκολη περίοδο. Μια βόλτα στις λαικές αγορές το αποδεικνύει. Ακρίβεια στα πάντα. Όλα στα ύψη!  Στην κοινωνία, κακομοιριά, κλαψουρίσματα, θλίψη και απογοήτευση, ενώ από το πολιτικό μας σύστημα, όταν δεν ξιφουλκήσει ο ένας απέναντι στον άλλον, ακούμε ανεύθυνες μεγαλοστομίες και λαϊκές μπούρδες, για κυβερνήσεις του 41% ή προοδευτικές, συμμετοχικής δημοκρατίας. Αυτό είναι το μέλημα τους.

Στο ναό της δημοκρατίας, στη Βουλή, έχουν κλειδωθεί, περιχαρακωθεί, ασχολούνται με τις ιδεοληψίες τους, διαλαλούν τα τσιτάτα τους, μένοντας στη σιγουριά της αστυνομοκρατούμενης περιοχής ασφαλείας τους.

Στον αντίποδα, ο άλλοτε νοικοκύρης της μεσαίας τάξης, γίνεται "κυνηγός" για να βρει τις φθηνότερες προσφορές σε είδη διατροφής, διστάζει να ανοίξει φακέλους με  τους λογαριασμούς που κάθε μήνα καταπίνουν το λιγοστό εισόδημα του και ούτε λόγος για την πληρωμή των δυσβάσταχτων φόρων. Δεν τον ενδιαφέρει αν φταίει ο νεοφιλελευθερισμός, ο φιλελευθερισμός της κρατικοδίαιτης ή ελεύθερης αγοράς. Δίψα για έναν αληθινό πολιτικό ηγέτη, που θα παλέψει για την καθημερινότητα του και όχι για τις συλλογικότητες, συντεχνίες και «αόρατους» ταξικούς και ξένους εχθρούς αναζητά.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όμως οι πολιτικοί μας δεν αφήνουν την πραγματικότητα να τους χαλάσει την εικονική πραγματικότητα που ζουν. Κάνουν ακόμη και πικ-νικ,  με power-point! 

 

Το λυκόφως του μεσαίου χώρου, θα το δούμε για άλλη μια φορά, στις ευρωεκλογές, γιατί η μεσαία τάξη πέθανε οριστικά μαζί με τον μεσαίο χώρο. Οι πολίτες σύμφωνα με τις δημοσκοπικές έρευνες θα επιλέξουν αντιπροσώπους,  χαλαρά,  αντισυστημικά και από τα "άκρα". Μια ματιά στα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα στην Ευρώπη, το αποδεικνύει. Η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα όπως το ξέραμε, χάνεται  συνεχώς. 

 

Πιστεύεις, Παλεύεις, Νικάς! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης.

 

Όπως όλοι εσείς οι Αυτοδιοικητικοί, που κόψατε πρώτοι το νήμα των εκλογών. Πιστέψατε, παλέψατε, νικήσατε! 

Μπράβο σας και συγχαρητήρια για την εκλογή σας! Καλή Αρχή σε όλους σας! 

 

Η επιτυχία σας στις εκλογές σημαίνει ότι ανοίγεται μπροστά σας μια περίοδος ενδιαφέρουσα και χρήσιμη που ευχόμαστε να αξιοποιήσετε με τον καλύτερο τρόπο. Τα μηνύματα των τελευταίων Αυτοδιοικητικών εκλογών είναι σαφή: οι πολίτες δεν είναι προβλέψιμοι στην ψήφο τους, οι παραδοσιακές μέθοδοι αναμέτρησης εξασθενούν σημαντικά και δε δίνουν πια χωρίς εχέγγυα δεύτερες ευκαιρίες σε όσους απέδειξαν ότι δεν τις αξίζουν.

 

Στην αφετηρία κάθε νέας αυτοδιοικητικής θητείας η εκκίνηση πρέπει να είναι πάντα δυναμική, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο νέος περιφερειακός και δημοτικός άρχοντας επιδιώκει μια πετυχημένη πενταετία με σκοπό την προσφορά στον τόπο του αλλά και την επανεκλογή του. Οι πολίτες κατέδειξαν με την ψήφο τους στις πρόσφατες εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης ότι θέλουν ικανούς και εργατικούς τοπάρχες. Συνεπώς για τους νεοεκλεγέντες  το στοίχημα είναι μέσα σε πέντε χρόνια να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που υποσχέθηκαν προεκλογικά και κυρίως να επικοινωνήσουν το έργο τους με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο και δη στον κατάλληλο χρόνο.

 

Το κλειδί της επιτυχίας είναι η σωστή και σε βάθος της 5ετίας επικοινωνία  με τους πολίτες. Στην «αδυσώπητη» εποχή του διαδικτύου και των social media, όπου οι εξελίξεις τρέχουν με αστραπιαίους χρόνους, οι παραδοσιακοί μέθοδοι επικοινωνίας έχουν την σημασία τους αλλά σίγουρα δεν επαρκούν. Χρειάζεται πιο σφαιρική δράση. Κάθε έργο πρέπει να διαφημίζεται στον χρόνο που εκπονείται και να προβάλλεται συνολικά στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο με εγκυρότητα, αξιοπιστία και σοβαρότητα. Τα έργα της αυτοδιοικητικής αρχής πρέπει να αποτελούν είδηση για την ίδια και να γίνονται αμέσως γνωστά στον πολίτη, καθώς όταν γνωστοποιούνται αποκλειστικά στην εκπνοή της αυτοδιοκητικής θητείας και λίγο πριν από τις εκλογές θεωρούνται και δικαίως ως προεκλογικά τρικ και χάνουν την αξία τους.

 

Η επικοινωνία με τους πολίτες σε όλες τις μορφές που αυτή μπορεί να είναι εφικτή είναι η Λυδία λίθος για τη νέα αυτοδιοικητική αρχή, ενώ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα στις περιπτώσεις που οι εκλεγέντες έχουν ένα συνολικότερο όραμα για την πολιτική και την διοίκηση του κρατικού μηχανισμού. Σε έναν κόσμο που η διοχέτευση της πληροφορίας διαρκώς εξελίσσεται είναι ατελέσφορο οι προσπάθειες σας, να μείνουν στάσιμες στις παραδοσιακές μεθόδους επικοινωνίας. Για αυτό κάθε δράση πρέπει να έχει και την εικόνα που της αξίζει….

 

Προσοχή όμως στις "παγίδες" της εξουσίας, η οποία δεν διαφθείρει αλλά αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα κάθε πολιτικού!  

 

Ανανέωση ή Αναπαλαίωση στις Ευρωεκλογές; Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Επικοινωνίας.

  

Στις Ευρωεκλογές θα ψηφίσουμε με τα κριτήρια που ψηφίζουμε στις εθνικές εκλογές, κομματικά η θα ψηφίσουμε για να στείλουμε τους καλύτερους να  εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα μας στην Ευρώπη;

Σύμφωνα με το Μαρξ Βέμπερ, η ενασχόληση με την πολιτική, σημαίνει συμμετοχή σε έναν αγώνα ισχύος, με σκοπό τον επηρεασμό της διοίκησης ενός κράτους. Αυτός ο ορισμός της πολιτικής ως επάγγελμα ανήκει σε παλαιότερες εποχές όπου η πολιτική ήταν λειτούργημα και οι πολιτικοί έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι, αν δεν πέθαιναν στην ψάθα έχοντας όμως αφήσει πλούσια κληρονομιά, σε ιδέες και έργο!

Στις μέρες μας το αξίωμα, του ευρωβουλευτή, βουλευτή, τοπικού άρχοντα, εξελίσσεται σε ένα λίγο έως πολύ, «κλειστό επάγγελμα» με την οικογενειοκρατία να διαπερνά οριζόντια και κάθετα όλα τα κόμματα εξουσίας, αντιμετωπίζοντας την "καρέκλα" της εξουσίας, ως γονική παροχή. Ρίχνοντας μια ματιά στη  αποζημίωση κάθε ενός από τους τριακόσιους βουλευτές μας αλλά και στους ευρωβουλευτές μας, βλέπουμε ότι έχουν μηνιαίο εισόδημα αρκετές χιλιάδες ευρώ, έχουν με λίζινγκ αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, επιδότηση ενοικίου και δωρεάν προσωπικό. Επίσης, παίρνουν πιο εύκολα δάνεια από τράπεζες και πολλάκις χωρίς εγγυήσεις και βοηθάνε με τις γνωριμίες τις προσωπικές τους δουλειές. Πάνω – κάτω ίδια είναι και τα προνόμια των αυτοδιοικητικών αρχόντων μας. 

Διαχρονικά, το επάγγελμα του πολιτικού είναι ένα «κλειστό» ανδρικό επάγγελμα για λίγους, μια και το ενδιαφέρον των γυναικών δεν είναι αυτό που θα περίμενε κανείς, όταν οι γυναίκες συμμετέχουν στο σύνολο του πληθυσμού σε ποσοστό πάνω του πενήντα τοις εκατό. Η συμμετοχή σε ψηφοδέλτια αποτελεί για πολλούς γόνους, «προίκα», περιουσιακό στοιχείο με κληρονομικό δικαίωμα. 

Οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι στην πολιτική, προέρχονται και από κομματικές οργανώσεις και χρειάζεται  να διαθέτουν μεγάλα ποσά για τις προεκλογικές τους εκστρατείες, απέναντι στους κληρονόμους των πολιτικών τζακιών και δυναστειών. Υπάρχουν και αυτοί που συμπληρώνουν τα ψηφοδέλτια, δεν εκλέγονται αλλά διορίζονται σε κρατικές θέσεις την "επόμενη "των εκλογών, με αμοιβές υψηλές! Όλοι κερδισμένοι. 

Νέοι, όχι κατ’ ανάγκη σε ηλικία, πρέπει  να ασχοληθούν με την πολιτική όπως πετυχημένοι επαγγελματίες, καταξιωμένες γυναίκες και να μην  αποφεύγουν την ενασχόληση με το γνωστό «δεν κάνω εγώ για την πολιτική». Εννοούν προφανώς, ότι καταδικάζουν τις γνωστές πρακτικές των πολιτικών όπως υπόγειες συναλλαγές, χάϊδεμα αφτιών, ρουσφετολογία, κομματικούς μικροσυμβιβασμούς και άλλα. Αποτέλεσμα, η κρίση του πολιτικού μας συστήματος να διαιωνίζεται.

Καθημερινά ακούγονται πολλές φωνές για το «άνοιγμα» του πολιτικού επαγγέλματος. Όλοι ζητάνε να μπει «νέο αίμα» στις τάξεις όλων των κομμάτων, αν και εξακολουθούν να ψηφίζονται εκ νέου και αρκετοί από τους "παλιούς" πολιτικούς. Οι λόγοι πολλοί, πελατειακές σχέσεις, ρουσφέτια, συναλλαγές και άλλα γνωστά.

Χρειάζονται πολιτικοί με παιδεία, τεχνοκράτες, με νέες ιδέες και με στόχο να αλλάξουν την άποψη των πολιτικών «όλοι το ίδιο είναι». Να «σκύψουν» πάνω στα προβλήματα των πολιτών και να δώσουν λύσεις, χωρίς να υπολογίζουν το πολιτικό κόστος.

Στη χώρα μας όπου από εκλογές σε εκλογές, σε μεγάλο ποσοστό ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα, θα πρέπει να αναδειχθούν νέα πρόσωπα και ιδίως γυναίκες. που θα φέρουν ένα διαφορετικό πολιτικό ήθος και  κύρος στον θεσμό, έχοντας θέληση και δυνατότητα να συμβάλλουν στην πραγματική αλλαγή του πολιτικού μας συστήματος. 

Και υπάρχουν τέτοια πρόσωπα, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία. Να ψηφιστούν!

Ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και όχι αναπαλαίωση. Ας γίνει η αρχή από τις Ευρωεκλογές σε λίγους μήνες!!!

 

Δημόσια Πρόσωπα. Προστατεύστε την εικόνα σας ως "κόρην οφθαλμού"! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης.

 

"Παίρνει 20 χρόνια για να χτίσεις μια καλή φήμη και μόλις πέντε λεπτά για να την καταστρέψεις" σύμφωνα με τον Warren Buffett, Aμερικανό Συγγραφέα.

Για να μπορέσετε να σβήσετε τη φωτιά πριν αυτή "φουντώσει" και κάψει τα πάντα, πρέπει να σβήσετε γρήγορα όλες τις μικρο-εστίες της.

Για να μπορέσετε να προστατεύσετε την εικόνα σας, πριν αυτή πληγεί από διάφορες εστίες αρνητικής δημοσιότητας προς το πρόσωπό σας, θα πρέπει να κινηθείτε άμεσα και αποτελεσματικά.

Όταν ψηφίζουμε εκτός από προσδοκίες, αγοράζουμε και  την εικόνα. Προστατεύστε την, αν είστε δημόσιο πρόσωπο!

Η Πολιτική Επικοινωνία αλλάζει συνεχώς στη νέα εποχή του internet.

Πολιτική και κλιματική αλλαγή, πολιτική και τεχνητή νοημοσύνη.

Πολιτική και χρήμα, σεξ και πολιτική, πολιτική και σκάνδαλα. Κάθε δημόσιο πρόσωπο στην κεντρική πολιτική και στην αυτοδιοίκηση, κινδυνεύει να έρθει αντιμέτωπο με διάφορες κρίσεις, από φυσικές καταστροφές, από απεργίες, από οικονομικά και ροζ σκάνδαλα, λασπολογίες, αντάρτες στην ομάδα, διασπάσεις, λάθος χειρισμός θεμάτων από το υπεύθυνο πολιτικό ή από αυτοδιοικητικό πρόσωπο.

 

Μερικοί κλείνουν τα μάτια μπροστά στο πρόβλημα, άλλοι το σπρώχνουν κάτω από το χαλί, κάποιοι λειτουργούν καθυστερημένα και άλλοι υποτιμούν τις καταστροφικές συνέπειες που θα  ακολουθήσουν.

 

Εάν εσείς, θέλετε να είστε προετοιμασμένος, να αντιμετωπίσετε άμεσα τη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και να αποτρέψετε τη μικρή ή μεγάλη ζημιά στην εικόνας σας, απαιτείται έξυπνη Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων. Η Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων, δίνει εξηγήσεις, απαντά στις ερωτήσεις και δίνει λύσεις για γρήγορη έξοδο από την κρίση.

 

Στους έχοντες πενταετή ηγεσία, σε Περιφέρειες και Δήμους, είναι απόλυτα αναγκαίο το πλάνο επικοινωνίας από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων τους. Οι συνέπειες από την έλλειψη ενός πλάνου επικοινωνίας διαχείρισης κρίσεων, μπορούν να πλήξουν   την εικόνα και αξιοπιστία του πολιτικού προσώπου αλλά και να επηρεάσουν αρνητικά το ηθικό των φίλων και υποστηρικτών του.

 

Ειδικά στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όπου τα προβλήματα είναι πολλά, η γραφειοκρατία  σκόπελος, και στην γνώμη των πολιτών, η διαφθορά βασιλεύει, ενώ τα social media ‘’παραμονεύουν’’ για άμεση έκθεση!

 

Με αποτέλεσμα αρκετοί ‘’βλαχοδήμαρχοι’’, σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό γνωστού πολιτικού προσώπου, να έχουν καταστραφεί ολοσχερώς ή χρειάστηκε να αγωνιστούν για χρόνια μετά τη κρίση προκειμένου να ανατρέψουν τα προβλήματα που είχαν προκαλέσει στη φήμη τους και να ξαναδούν στα μάτια τους πολίτες. Στον σύγχρονο κόσμο που ζούμε, τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα και τα περισσότερα καθημερινά πρωτοσέλιδα αφορούν κακές ειδήσεις. Είναι το αγαπημένο μενού των παραδοσιακών μέσων και των social media. Και όπως είναι γνωστό ‘’Ουδέν κρυπτόν΄’’ από τα social και από τα "μανταλάκια"! Και αυτά είναι ζητήματα που σε μεγάλο βαθμό δεν μπορούν τα πολιτικά πρόσωπα να τα λύσουν μόνοι τους. Η συμβουλευτική υποστήριξη από ειδικούς, που με την πολυετή εμπειρία τους στη διαχείριση κρίσεων, θα είναι ο καλύτερος και ο πιο αξιόπιστος σύμμαχος τους, τόσο κατά την εμφάνιση της κρίσης, όσο και για την πρόληψή της.

Ο σύμβουλος επικοινωνίας, θα προσδιορίσει από την αρχή της θητείας του δημόσιου προσώπου, τους πιθανούς κινδύνους, θα τον εκπαιδεύσει βάσει των εμπειριών του σε θέματα κρίσεων που αναμένονται και θα οργανώσει την ομάδα διαχείρισης κρίσεων που έχει ανάγκη.

Είναι θέμα χρόνου να κληθείτε να διαχειριστείτε την πρώτη μεγάλη κρίση στη νέα  θητεία σας. Οι πολίτες, οι ελεγκτές, το ‘’ποίμνιο’’ σας , η κοινωνία θα περιμένει τις απαντήσεις. Προετοιμαστείτε έγκαιρα.

 

Εμπιστοσύνη, το πρώτο κριτήριο επιλογής των πολιτικών κομμάτων από τους πολίτες! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

 Εμπιστοσύνη, που έρχεται με ταχύτητα χελώνας και φεύγει με ταχύτητα λαγού! Ένας αδιάψευστος κανόνας, που δίνει πολλές απαντήσεις στις ερωτήσεις για τη σημερινή κατάσταση των πολιτικών κομμάτων μας.

Είναι γεγονός ότι διάγουμε από τις δυσκολότερες περιόδους των τελευταίων ετών, πιο δύσκολη και από αυτές των μνημονιακών χρόνων. Και οικονομικά με τις μεγάλες ανατιμήσεις προϊόντων και υπηρεσιών κοινής ωφελείας και εθνικά, με τους πολέμους και υγείας, με την γρίπη και τον κορονοϊό που δεν λένε να κοπάσουν. Με εμβόλια, με επιδόματα ενέργειας, καλάθια γιορτών και πάσης φύσεως κοινωνικά μερίσματα, ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών προσπαθεί να τα βγάλει πέρα αλλά με μεγάλη δυσκολία.

Η αχτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ είναι πολύ αχνή, για να ζωντανέψει στοιχεία αισιοδοξίας για τη νέα χρονιά. Οι θετικές προβλέψεις εγχώριων και ξένων ειδικών, για άνοδο των δεικτών της οικονομίας, μπορεί να αποτελούν μελλοντική αυτοεκπληρούμενη θεωρία, αλλά δεν παύει να είναι θεωρία. Και όπως γνωρίζουμε από τον Μαρξ, "τα πράγματα γίνονται σοβαρά όταν η θεωρία πρέπει να αναμετρηθεί με την πράξη".

Άνθρωποι της διπλανής πόρτας στερούνται παντελώς πόρους επιβίωσης, αντιμετωπίζουν τις απρόβλεπτες αντιξοότητες της σκληρής πραγματικότητας και σίγουρα δεν μπορούν να δουν με αισιοδοξία το αύριο της δικής τους ζωής, όσο κι αν οι πολιτικοί το διατυμπανίζουν.

Η κυβέρνηση καλά τα πάει μέχρι στιγμής, χάριν της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πρόσωπο της,  πράγμα το οποίο αποτυπώνεται και στις πολλαπλές δημοσκοπήσεις, τις οποίες δύσκολα αποδέχεται η αντιπολίτευση, αν και οι διαφορές είναι τεράστιες .

Η εμπιστοσύνη είναι το πρώτο σε προτεραιότητα κριτήριο επιλογής  ηγέτη και κόμματος εξουσίας, από τους πολίτες.

Οι πολίτες συσπειρώθηκαν στην κυβέρνηση, που ομολογουμένως  στην πρώτη τετραετία τα πήγε αρκετά  καλά. Μετά, στην αρχή της δεύτερης τετραετίας, καλοκαιριάτικα, έκανε τα λαθάκια της, κυρίως στα θέματα των προληπτικών μέτρων. Όμως τα πολλαπλά θέματα που καλείται να αντιμετωπίσει τη νέα χρονιά, αρχής γενομένης, από  την έξαρση του μεταναστευτικού, την ακρίβεια, τις μεταρρυθμίσεις που λιμνάζουν και φυσικά το αναμενόμενο σκληρό ροκ της αντιπολίτευσης στην προεκλογική περίοδο των Ευρωεκλογών, όλα αυτά ούτε αντιμετωπίζονται με  πρωθυπουργικά διαγγέλματα και θετικές προβλέψεις των υπουργών ούτε και από το πλούσιο συναίσθημα φιλανθρωπίας ολίγων «προνομιούχων» πολιτών, αλλά απαιτούνται συγκεκριμένες λύσεις να υιοθετηθούν. Η εμπιστοσύνη καλή είναι αλλά δεν γεμίζει το καλάθι στο σουπερμάρκετ!

Παράλληλα θα πρέπει να τηρηθεί με θρησκευτική ευλάβεια η ενότητα του λαού, μακριά από λαϊκισμούς γιατί ο διχασμός καιροφυλακτεί και θα φέρει πολλά δεινά στη ζωή μας ακόμη και στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Η άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας είναι, για τη νέα χρονιά, ένα δύσκολο σταυρόλεξο,

με δεδομένα που συνεχώς αλλάζουν και απρόβλεπτους εξωγενείς παράγοντες.

Και η εμπιστοσύνη των πολιτών, δεν φτάνει.

 

Καλά Χριστούγεννα και μια νέα χρονιά, με μόνο Καλά Νέα!

Μαζί του χρόνου!

 

Οι απειλές στην εικόνα ενός δημόσιου προσώπου! Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης

 

Η άστοχη η λανθασμένη φράση ενός δημόσιου προσώπου όταν φύγει από το στόμα του και η σφαίρα από την θαλάμη του όπλου, δεν γυρίζουν πίσω  ούτε μαζεύονται. Ο λόγος του είναι στη διάθεση της  κλίνης του μυθικού Προκρούστη! 

Από την αρχή που ο πολιτικός αναλαμβάνει ένα δημόσιο αξίωμα θα έπρεπε να γνωρίζει, εκτός από το να "βουτάει" τη γλώσσα του στο μυαλό πριν μιλήσει, και τα πιθανά είδη κρίσεων, που μπορεί να τον πλήξουν. Και θα έπρεπε να είναι έτοιμος να χαράξει την προσωπική επικοινωνιακή του στρατηγική. Να γνωρίζει, ποια κοινά και με ποια μηνύματα θα πρέπει πρώτα να ενημερωθούν και ποιοι, από την ομάδα του θα αναλάβουν το δύσκολο έργο της επικοινωνίας και με ποια στρατηγική, αμυντική ή επιθετική, εμποδίζοντας μια άσχημη κατάσταση να γίνει χειρότερη.

Πολιτική και σκάνδαλα. Σεξ και πολιτική. Χρήμα και πολιτική. Σκάνδαλα, κάθε είδους, "σφραγισμένα" σε συρτάρια. Λέξεις συχνά συνυφασμένες στα εξώφυλλα εφημερίδων, περιοδικών και στους τίτλους των ειδήσεων στα ηλεκτρονικά μέσα. Έκτακτες ειδήσεις στο διαδίκτυο. Τι μπορεί να πάει «στραβά» στην καθημερινότητα ενός πολιτικού; Τα πάντα. Μέχρι και δικηγόροι και ντελιβεράδες...

Από απροσεξία, από αμέλεια, από υπέρμετρο εγωισμό, από ατυχία, από, από,  από...

Από εκατοντάδες αιτίες. Την κάθε είδους αποκάλυψη ακολουθεί ο πανικός και τις περισσότερες φορές η παραίτηση ή η περιθωριοποίηση στα αζήτητα της πολιτικής σκηνής. Η πολιτική ειλικρίνεια και το θάρρος ανάληψης της ευθύνης σπανίζουν. Πάντα ακολουθούν ,σιωπή και μισές αλήθειες και "σπασμένα" συγγνώμη!

Οι απειλές για την εικόνα ενός δημόσιου προσώπου προέρχονται από διάφορα μέτωπα, λασπολογία, ανταγωνισμός ή ακόμα και κάποιος λανθασμένος χειρισμός από την πλευρά του, με αποτέλεσμα να πιαστεί με τη "γίδα" στην πλάτη!.
Μια κρίση αρνητικής δημοσιότητας, μια «στραβή στη βάρδια», όπως ελέχθη, μπορεί να βλάψει την εικόνα του πολιτικού και να δώσει προβάδισμα στους ανταγωνιστές του, αμηχανία στους υποστηρικτές του και να προκαλέσει το λεγόμενο «boomerang  effect», επηρεάζοντας ακόμη και τους ουδέτερους ψηφοφόρους.

Ανεξάρτητα από το τέλος της κάθε κρίσης, πανδημία, πλημμύρες, φωτιές, σεισμοί, ροζ , οικονομικά  σκάνδαλα, λεκτικά ατοπήματα η πρόληψη και η άμεση αντίδραση του δημόσιου προσώπου μπορεί να αποβεί ακόμα και θετική για την εικόνα του. Οι κρίσεις απαιτούν συντονισμό και γρήγορα αντανακλαστικά.

Στις μέρες μας, οι κρίσεις αποτελούν περισσότερο μια πραγματικότητα παρά μια κακή είδηση  ή μια στραβή στη βάρδια.

Αυτό θα πρέπει κάθε δημόσιο πρόσωπο να το ακολουθεί, και να συνειδητοποιήσει ότι με κατάλληλο σχεδιασμό, είναι δυνατόν να μετατρέψει την αρνητική πλευρά της κρίσης, σε θετική. Μια κρίση είναι ένας «κίνδυνος» και μια «ευκαιρία» που πρέπει να συνειδητοποιηθεί από κάθε πολιτικό για να διαφυλάξει την πολιτική του πορεία, από τα διάφορα «πλήγματα» που μπορεί να "τσαλακώσουν" την εικόνα του. Μπορεί να "σιδερώσει" την εικόνα του μετά και από την μεγαλύτερη κρίση! Να την "ισιώσει"!

Η συνήθης αμέλεια των πολιτικών, να βάλουν στο κάδρο της πολιτικής τους πορείας και την πιθανότητα να «σκάσει» πρόβλημα, τους βρίσκει παντελώς απροετοίμαστους.
Πώς να διαχειριστούν το πρόβλημα, την αρνητική δημοσιότητα, πως θα ξεφύγουν από τον κίνδυνο. Πελαγοδρομούν ανάμεσα στις προτεινόμενες συμβουλές από φίλους, γνωστούς δικηγόρους και γενικά ερασιτέχνες της επικοινωνίας.

Τις περισσότερες φορές τα κάνουν χειρότερα λόγω κακού χειρισμού.