Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Διευθυντή της Think Politics
Οι Δημόσιες Σχέσεις ενός πολιτικού ξεκινάνε από το πρωί, από την ώρα που θα βγει στο δρόμο μέχρι την ώρα που θα επιστρέψει στον προσωπικό, ιδιωτικό του χώρο, στο σπίτι του.
Σε καθημερινή βάση οι πολιτικοί δίνουν εξετάσεις σε ένα δύσκολο κοινό, από αδιάφορο μέχρι ψαγμένο. Από ένθερμους ψηφοφόρους μέχρι πολέμιους. Στα Μέσα επικοινωνίας αλλά και σε συγκεντρώσεις. Χρησιμοποιείστε μικρές και έξυπνες επικοινωνιακές τεχνικές στην καθημερινότητα των δημόσιων εμφανίσεων σας.
• Αποφεύγετε να μετακινείστε με πολυτελή αυτοκίνητα. Μικρά αυτοκίνητα, καθαρά και περιποιημένα, δείχνουν την εικόνα σας. Δεν κάθεστε ποτέ στο πίσω κάθισμα αλλά πάντα συνοδηγός.
• Φοράτε τη ζώνη ασφαλείας, και στην πιο μικρή διαδρομή. Έτσι δείχνετε το πόσο νομοταγής είστε.
• Δεν περιμένετε να σας ανοίξουν την πόρτα για να κατεβείτε. Ανοίγετε μόνος σας κι αν κάποιος απ’ έξω το επιδιώξει, κλείστε την μετά μαζί του. Δείχνει σεμνότητα και απλότητα πολιτικού.
• Έχετε πάντα έναν καλό λόγο και για τις γυναίκες και για τους άνδρες που συναντάτε στην εκδήλωση. Αποφύγετε τις χιουμοριστικές ατάκες από μικροφώνου. Δεν έχουν όλοι την ίδια αίσθηση του χιούμορ.
• Αν έχετε ασθενή μνήμη «χρυσόψαρου» να συνοδεύεστε πάντα από συνεργάτη σας γνωστό για μνήμη «ελέφαντα». Θα σας βγάλει από τα δύσκολα αρκετές φορές. Οι ψηφοφόροι απαιτούν να γνωρίζετε το όνομα τους όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό.
• Αν συνοδεύεστε από σύζυγο ή άλλον συγγενή φροντίστε για την διακριτική τους παρουσία, εμφανισιακή και λεκτική. Η κομπορρημοσύνη των συγγενών των πολιτικών, επηρεάζει αρνητικά την εικόνα τους. Το ίδιο και η πιθανή προκλητική ένδυση.
• Αν σας κάνουν μια δύσκολη πολιτική ερώτηση και θέλετε χρόνο να σκεφτείτε, απαντήστε με τη φράση «εσείς τι νομίζετε;». Πετάξτε γρήγορα το μπαλάκι που καίει, στον συνομιλητή σας.
• Κρατείστε την ψυχραιμία σας, όταν κάνετε κάποιο λάθος. Τα σαρδάμ και το μπέρδεμα των σελίδων σε μια ομιλία είναι απαγορευτικά, δεν είναι όμως πάντα καταστροφικά. Με χιούμορ ή με έξυπνο «γύρισμα» του λόγου μπορείτε να βγείτε κερδισμένοι. Θυμηθείτε το γνωστό ολίσθημα πολιτικού αρχηγού που από το προεκλογικό μπαλκόνι στο Βόλο μιλώντας στους οπαδούς του κόμματος του ανεφώνησε «Πολίτες της Λάρισας». Οι οπαδοί πάγωσαν από το λάθος του πολιτικού αρχηγού, ο οποίος όταν αντιλήφθηκε το ατόπημα με ψυχραιμία συνέχισε «Πολίτες της Λάρισας, που είστε να δείτε τους πολίτες του Βόλου!». Το κοινό, αν και κατάλαβε το «γύρισμα» του πολιτικού, τον αποθέωσε.
• Πάντα το «εμείς», ποτέ το «εγώ». Δείξτε τον συλλογικό τρόπο της σκέψης σας και αποφύγετε να ταυτιστείτε με την εικόνα του εγωιστή πολιτικού.
• Μιλήστε με τη γλώσσα του σώματος. Τονίστε με κινήσεις τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ομιλίας ή της συζήτησης σας. Παίξτε πολύ με τον τόνο της φωνής σας. Ανεβάστε τον ή κατεβάστε τον ανάλογα με τη σπουδαιότητα των λεγομένων σας.
• Ότι αρέσει στο κοινό σας, να το επαναλαμβάνετε. Μια ατάκα, μια δήλωση, μια ερώτηση που φέρνει χειροκρότημα θα πρέπει να επαναλαμβάνεται. Χρησιμοποιείστε ατάκες σύγχρονων και αρχαίων επώνυμων ανδρών. Προμηθευτείτε ένα λεξικό του έξυπνου λόγου και διαλέξτε την σοφή ατάκα που σας χρειάζεται.
• Δώστε «τροφή» στους Δημοσιογράφους που παρευρίσκονται. Βγάλτε ειδήσεις που σας συμφέρουν ή καταδείξτε την αδυναμία των αντιπάλων σας. Αυτά θα κυριαρχήσουν στις πρώτες σελίδες των Μέσων.
• Κλείστε τη δημόσια επικοινωνία σας με το ΕΣΕΙΣ. «Εσείς είστε ο κυρίαρχος λαός, εσείς η φωνή, εσείς μας οδηγείτε» και άλλα συναφή. Στο κοινό πάντα αρέσει να είναι στο κέντρο της προσοχής του πολιτικού, έστω κι αν ξέρει ότι αυτό είναι τις περισσότερες φορές ουτοπικό.
Μην ξεχνάτε ότι και οι πολιτικοί έχουν ανάγκη να ακολουθούν κάποιους κανόνες του μάρκετινγκ που θα τους βοηθήσουν να ενισχύσουν τη δημόσια εικόνα τους.
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009
Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009
Όλα τα κόλπα των δημοσιογράφων!
Του Derek Moloughney
Διευθυντής της Executive Training
Αποκλειστικός Συνεργάτης του Μηνιαίου Οδηγού Πολιτίκής Επικοινωνίας: "Το E-mail της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτικής"
Αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο πλέον το γεγονός ότι οι πολιτικοί και τα κόμματα χάνουν την επαφή τους με τους πολίτες.
Σε κάθε έρευνα κοινής γνώμη, η αξιοπιστία των πολιτικών και των κομμάτων βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των εποχών. Αρκεί να εμφανιστεί ένας πολιτικός στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο για να αλλάξει το κανάλι! Οι πολίτες αισθάνονται ότι τους έχουν ξεγελάσει πολύ και πολλές φορές.
Τι μπορεί να γίνει για να ξεπεραστεί αυτό το έλλειμμα της δημοκρατίας;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι η επικοινωνία.
Κατ’εμέ, η επικοινωνία ορίζεται ως «η ανταλλαγή γεγονότων, ιδεών, αισθημάτων, συναισθημάτων και ενέργειας μεταξύ δύο ανθρώπων ή μιας ομάδας ανθρώπων, έκαστος των οποίων έχει επίγνωση της ύπαρξης του άλλου».
Η επίγνωση της ύπαρξης του άλλου
Το κλειδί για τη σωστή επικοινωνία είναι να αντιλαμβάνεται ο κάθε συμμετέχων ότι έχει απέναντί του κάποιον άλλο. Πόσο συχνά, πολιτικοί και κόμματα είναι τόσο αποφασισμένοι να περάσουν το μήνυμά τους, ανεξάρτητα από τις ανάγκες του ακροατηρίου. Οι αδιάφορες πολιτικές διατυπώσεις, ο ξύλινος λόγος δεν αρκούν για να υπάρξει ουσιαστική επικοινωνία. Η σωστή επικοινωνία συναντά πολλά εμπόδια. Τα πιο σημαντικά είναι:
1. η προκατάληψη
2. η αντίληψη
3. οι εικασίες
4. το «εγώ» του κάθε συμμετέχοντα και
5. το στυλ συμπεριφοράς τους.
Ο Τύπος ως συνομιλητής-συνεργάτης
Προκειμένου να υπερπηδηθούν τα προαναφερθέντα εμπόδια, όσοι εκτίθενται στα Μέσα (εκπρόσωποι κομμάτων, μεμονωμένοι πολιτικοί κλπ) θα πρέπει να σφυρηλατήσουν μια συνεργασία με τον Τύπο και να αρχίσουν να περιορίζουν το δημοκρατικό έλλειμμα. Αυτό μπορούν να το πετύχουν έχοντας υπόψην τους την ακόλουθη διαδικασία και τις επιπτώσεις της:
1. Γνωρίστε το ρόλο σας – μετατρέψτε τις λέξεις σε εικόνες
Ο ρόλος όποιου μιλά στα Μέσα είναι να επεξηγεί, να «εικονογραφεί» μηνύματα. Αυτό το επιτυγχάνει δείχνοντας ενδιαφέρον για τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου, λέγοντάς του ποιες ενέργειες αναλαμβάνει, παραθέτοντας παραδείγματα και, πάνω απ’όλα, δείχνοντας την επιθυμία του να επικοινωνήσει. Με άλλα λόγια, βρίσκεται εκεί για να παρουσιάσει τα μηνύματά του και όχι για να «περάσει» πληκτικές πληροφορίες. Μετατρέποντας τις λέξεις σε εικόνες, προσελκύει την προσοχή του δημοσιογράφου και, κατ’επέκταση, των πολιτών.
2. Προετοιμαστείτε σωστά
Όταν προετοιμάζεστε για μια συνέντευξη στον
Τύπο, καθορίστε ξεκάθαρα και συνοπτικά τα ακόλουθα:
• Ποιος είναι ο στόχος μου;
• Ποια είναι τα τρία κεντρικά μηνύματά μου;
Μια καλή τεχνική είναι να γράψετε σε μια πρόταση τους στόχους σας και να ετοιμάσετε παραδείγματα ενεργειών που κάνατε ή θα κάνετε για να παρουσιάσετε τα μηνύματά σας. Η σημασία αυτής της πρακτικής είναι τεράστια. Ο,τιδήποτε περισσότερο μπερδεύει το δημοσιογράφο και, επομένως, και το κοινό.
• Τι βρίσκεται πίσω από τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου;
Πίσω από κάθε ερώτηση δημοσιογράφου βρίσκονται οι αξίες του πληθυσμού στον οποίο απευθύνεται. Οι αξίες αυτές διαφέρουν από χώρα σε χώρα, από περιοχή σε περιοχή και μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου. Όμως, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι ενδιαφέρονται να καλύψουν θέματα όπως το περιβάλλον, η ασφάλεια, η υγεία, η οικονομία, η μετανάστευση, οι αδύναμοι της κοινωνίας. Είναι ζωτικής σημασίας, όταν προετοιμάζεστε για μια συνέντευξη, να βρείτε τι ενδιαφέρει το δημοσιογράφο πριν ξεκινήσετε. Με άλλα λόγια, κάντε μια διερευνητική επαφή (briefing) πριν ξεκινήσετε, ώστε να ξέρετε πού βαδίζετε.
3. Η τεχνική της γεφύρωσης
Φανταστείτε ότι σας παίρνουν συνέντευξη.
Εσείς έχετε τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε και ο δημοσιογράφος έχει ερωτήσεις που καλύπτουν θέματα που επιθυμείτε να αποφύγετε. Πώς καλύπτετε αυτό το κενό; Με τη βοήθεια της τεχνικής γεφύρωσης που λειτουργεί ως εξής:
• Ο δημοσιογράφος θέτει μια ερώτηση που δεν έχει καμία σχέση με όσα εσείς θέλετε να πείτε. Απαντήστε στην ουσία της ερώτησης όσο πιο γρήγορα μπορείτε και «γεφυρώστε» τη συζήτηση με ένα από τα βασικά σας μηνύματα. Η γέφυρα είναι μια φράση απλώς, αλλά προκύπτει πάντα λογικά από τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου. Μην ψάχνετε για λογική. Οι φράσεις-γέφυρες που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε μια συνέντευξη είναι «επιτρέψτε μου να προσθέσω», «αυτό που πιστεύω ότι είναι βασικό/σημαντικό», «όπως έλεγα και προηγουμένως». Επαναλαμβάνω, μην ψάχνετε για λογική σύνδεση, απλώς προχωρήστε.
4. Γνωρίστε το στυλ συμπεριφοράς σας
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε ποιο είναι το στυλ σας όταν επικοινωνείτε, τόσο το λεκτικό σας στυλ, όσο και το μη λεκτικό. Στο συνομιλητή μεταδίδετε ζεστασιά, έχθρα, πρόθεση να τον ελέγξετε ή υποχωρητικότητα; Για να πείσετε ή να πληροφορήσετε, δεν αρκούν μόνο τα λόγια, αλλά και στοιχεία όπως η επικοινωνία με τα μάτια, οι ανοιχτές χειρονομίες, οι ακριβείς κινήσεις του σώματος και η σωστή χρήση της φωνής (σωστή ένταση, σωστή εκφορά, σωστός ρυθμός). Και όλα αυτά πρέπει να τα πετύχετε διατηρώντας τη δική σας προσωπικότητα. Οπότε, δεν έχει σημασία μόνο το περιεχόμενο (όσα θα πείτε), αλλά και η παρουσίαση (πώς θα τα πείτε).
Τα κόλπα των δημοσιογράφων
Πολύ συχνά, οι πολιτικοί ρωτούν ποιες είναι οι τακτικές που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισής τους. Ακολουθεί μια σύντομη επισκόπηση τέτοιων τακτικών των δημοσιογράφων και των αντίστοιχων ενδεδειγμένων πρακτικών αντιμετώπισής τους.
1. Χρήση της σιωπής
Η χρήση της σιωπής ως μέσο για την εξασφάλιση επιπλέον πληροφοριών είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του οπλοστασίου ενός δημοσιογράφου. Σε κανέναν δεν αρέσει η σιωπή. Γι αυτό και συχνά οι πολιτικοί προτιμούν να γεμίζουν το κενό στη συζήτηση με σχόλια, τα οποία δεν είχαν στόχο να κάνουν και επομένως αναφέρονται σε ζητήματα που δεν είχαν σκοπό να αναφέρουν.
Η λύση: Μείνετε προσκολλημένοι στα μηνύματα που θέλετε να περάσετε, τα μηνύματά σας που είναι τα δικά σας «λιμάνια». Πείτε απλώς «έχετε κάτι άλλο να ρωτήσετε;» και σταματήστε, μην πείτε τίποτε περισσότερο. Ποτέ μα ποτέ μην πείτε κάτι καινούριο απλώς και μόνο επειδή ο συνομιλητής σας σιωπά.
2.Διακόπτουν συνεχώς
Οι δημοσιογράφοι ξέρουν ότι έχετε προετοιμαστεί για τη συνέντευξη. Ξέρουν ότι έχετε αποφασίσει τι θέλετε να πείτε, έχετε δημιουργήσει τη δική σας «ζώνη ασφαλείας». Αφού όμως θέλουν να διεισδύσουν σε αυτή τη ζώνη, αφού θέλουν να σας αποσπάσουν δηλώσεις που δε θέλετε να κάνετε, οι δημοσιογράφοι θα εντείνουν το ρυθμό των ερωτήσεών τους, θα ρωτούν όλο και περισσότερα, όλο και πιο γρήγορα και, φυσικά, θα σας διακόπτουν συνεχώς. Αν επιτρέψετε αυτή τη στάση, τότε θα δώσετε την εντύπωση ότι είστε υποχωρητικός.
Η λύση: Όταν ο δημοσιογράφος σας πιέζει, πείτε απλώς «Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω την απάντησή μου, ώστε να καταλάβετε τι θέλω να πω» ή κάτι παρόμοιο. Θυμηθείτε ότι εσείς δίνετε τη συνέντευξη, όχι ο δημοσιογράφος.
3. Το σχόλιο
Μια από τις πιο συνηθισμένες τακτικές των δημοσιογράφων είναι το σχόλιο. Ξέουν ότι έχετε προετοιμαστεί για τη συνέντευξη και θέλουν να περάσουν τη γραμμή άμυνάς σας. Έτσι, σας πετάνε ένα προκλητικό σχόλιο που δεν είναι καν ερώτηση, για παράδειγμα, «Μου φαίνεται ότι έχετε μπερδέψει τα πράγματα».
Η λύση: Πάντα να υποχρεώνετε το δημοσιογράφο να σας κάνει ερώτηση, μην απαντάτε σε σχόλια αν δεν είναι σαφείς ερωτήσεις. Αν σας κάνει κάποιο σχόλιο, τότε απαντήστε «ποια είναι η ερώτησή σας ακριβώς;» Έτσι κρατάτε το πάνω χέρι της συζήτησης, αποφεύγετε τους σκοπέλους και τις αντιπαραθέσεις.
4. Αρνητικές ερωτήσεις
Πολύ συχνά ένας δημοσιογράφος μπορεί να κάνει μια αρνητική ερώτηση. Για παράδειγμα «Φαίνεται ότι αντιμετωπίζετε σοβαρό πρόβλημα γι αυτό το θέμα». Ο κίνδυνος για σας είναι να απαντήσετε χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα με το δημοσιογράφο, για παράδειγμα να πείτε «Δε νομίζω ότι έχουμε πρόβλημα». Η λέξη «πρόβλημα» θα είναι αυτή που θα μείνει στους ακροατές, ό,τι κι αν ειπωθεί στη συνέχεια.
Η λύση: Χρησιμοποιήστε τις δικές σας λέξεις, όχι αυτές του δημοσιογράφου. Αρχικά χρησιμοποιήστε μια φράση σαν «Δεν το βλέπω έτσι» ή « Δε θα συμφωνήσω μαζί σας» και στη συνέχεια δώστε μια απάντηση που να τη διαπερνά το θετικό πνεύμα σας.
Δόμηση εμπιστοσύνης
Όσα αναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη δόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης: εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτικών, των κομμάτων και του Τύπου, των πολιτών.
Στο κείμενο αυτό έδειξα ότι η δόμηση εμπιστοσύνης είναι μια διαδικασία που προϋποθέτει επίγνωση του ρόλου σας, σωστή προετοιμασία, αξιοποίηση της τεχνικής «γεφύρωσης» και γνώση του δικού σας στυλ συμπεριφοράς. Ολοκληρώνω το άρθρο αυτό όπως το ξεκίνησα, με τον ορισμό που δίνω στην Επικοινωνία: «Επικοινωνία είναι η ανταλλαγή γεγονότων, ιδεών, αισθημάτων, συναισθημάτων και ενέργειας μεταξύ δύο ανθρώπων ή μιας ομάδας ανθρώπων, έκαστος των οποίων έχει επίγνωση της ύπαρξης του άλλου».
Με άλλα λόγια, η Επικοινωνία είναι Συνεργασία.
Διευθυντής της Executive Training
Αποκλειστικός Συνεργάτης του Μηνιαίου Οδηγού Πολιτίκής Επικοινωνίας: "Το E-mail της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτικής"
Αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο πλέον το γεγονός ότι οι πολιτικοί και τα κόμματα χάνουν την επαφή τους με τους πολίτες.
Σε κάθε έρευνα κοινής γνώμη, η αξιοπιστία των πολιτικών και των κομμάτων βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των εποχών. Αρκεί να εμφανιστεί ένας πολιτικός στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο για να αλλάξει το κανάλι! Οι πολίτες αισθάνονται ότι τους έχουν ξεγελάσει πολύ και πολλές φορές.
Τι μπορεί να γίνει για να ξεπεραστεί αυτό το έλλειμμα της δημοκρατίας;
Καταρχήν, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι η επικοινωνία.
Κατ’εμέ, η επικοινωνία ορίζεται ως «η ανταλλαγή γεγονότων, ιδεών, αισθημάτων, συναισθημάτων και ενέργειας μεταξύ δύο ανθρώπων ή μιας ομάδας ανθρώπων, έκαστος των οποίων έχει επίγνωση της ύπαρξης του άλλου».
Η επίγνωση της ύπαρξης του άλλου
Το κλειδί για τη σωστή επικοινωνία είναι να αντιλαμβάνεται ο κάθε συμμετέχων ότι έχει απέναντί του κάποιον άλλο. Πόσο συχνά, πολιτικοί και κόμματα είναι τόσο αποφασισμένοι να περάσουν το μήνυμά τους, ανεξάρτητα από τις ανάγκες του ακροατηρίου. Οι αδιάφορες πολιτικές διατυπώσεις, ο ξύλινος λόγος δεν αρκούν για να υπάρξει ουσιαστική επικοινωνία. Η σωστή επικοινωνία συναντά πολλά εμπόδια. Τα πιο σημαντικά είναι:
1. η προκατάληψη
2. η αντίληψη
3. οι εικασίες
4. το «εγώ» του κάθε συμμετέχοντα και
5. το στυλ συμπεριφοράς τους.
Ο Τύπος ως συνομιλητής-συνεργάτης
Προκειμένου να υπερπηδηθούν τα προαναφερθέντα εμπόδια, όσοι εκτίθενται στα Μέσα (εκπρόσωποι κομμάτων, μεμονωμένοι πολιτικοί κλπ) θα πρέπει να σφυρηλατήσουν μια συνεργασία με τον Τύπο και να αρχίσουν να περιορίζουν το δημοκρατικό έλλειμμα. Αυτό μπορούν να το πετύχουν έχοντας υπόψην τους την ακόλουθη διαδικασία και τις επιπτώσεις της:
1. Γνωρίστε το ρόλο σας – μετατρέψτε τις λέξεις σε εικόνες
Ο ρόλος όποιου μιλά στα Μέσα είναι να επεξηγεί, να «εικονογραφεί» μηνύματα. Αυτό το επιτυγχάνει δείχνοντας ενδιαφέρον για τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου, λέγοντάς του ποιες ενέργειες αναλαμβάνει, παραθέτοντας παραδείγματα και, πάνω απ’όλα, δείχνοντας την επιθυμία του να επικοινωνήσει. Με άλλα λόγια, βρίσκεται εκεί για να παρουσιάσει τα μηνύματά του και όχι για να «περάσει» πληκτικές πληροφορίες. Μετατρέποντας τις λέξεις σε εικόνες, προσελκύει την προσοχή του δημοσιογράφου και, κατ’επέκταση, των πολιτών.
2. Προετοιμαστείτε σωστά
Όταν προετοιμάζεστε για μια συνέντευξη στον
Τύπο, καθορίστε ξεκάθαρα και συνοπτικά τα ακόλουθα:
• Ποιος είναι ο στόχος μου;
• Ποια είναι τα τρία κεντρικά μηνύματά μου;
Μια καλή τεχνική είναι να γράψετε σε μια πρόταση τους στόχους σας και να ετοιμάσετε παραδείγματα ενεργειών που κάνατε ή θα κάνετε για να παρουσιάσετε τα μηνύματά σας. Η σημασία αυτής της πρακτικής είναι τεράστια. Ο,τιδήποτε περισσότερο μπερδεύει το δημοσιογράφο και, επομένως, και το κοινό.
• Τι βρίσκεται πίσω από τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου;
Πίσω από κάθε ερώτηση δημοσιογράφου βρίσκονται οι αξίες του πληθυσμού στον οποίο απευθύνεται. Οι αξίες αυτές διαφέρουν από χώρα σε χώρα, από περιοχή σε περιοχή και μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου. Όμως, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι ενδιαφέρονται να καλύψουν θέματα όπως το περιβάλλον, η ασφάλεια, η υγεία, η οικονομία, η μετανάστευση, οι αδύναμοι της κοινωνίας. Είναι ζωτικής σημασίας, όταν προετοιμάζεστε για μια συνέντευξη, να βρείτε τι ενδιαφέρει το δημοσιογράφο πριν ξεκινήσετε. Με άλλα λόγια, κάντε μια διερευνητική επαφή (briefing) πριν ξεκινήσετε, ώστε να ξέρετε πού βαδίζετε.
3. Η τεχνική της γεφύρωσης
Φανταστείτε ότι σας παίρνουν συνέντευξη.
Εσείς έχετε τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε και ο δημοσιογράφος έχει ερωτήσεις που καλύπτουν θέματα που επιθυμείτε να αποφύγετε. Πώς καλύπτετε αυτό το κενό; Με τη βοήθεια της τεχνικής γεφύρωσης που λειτουργεί ως εξής:
• Ο δημοσιογράφος θέτει μια ερώτηση που δεν έχει καμία σχέση με όσα εσείς θέλετε να πείτε. Απαντήστε στην ουσία της ερώτησης όσο πιο γρήγορα μπορείτε και «γεφυρώστε» τη συζήτηση με ένα από τα βασικά σας μηνύματα. Η γέφυρα είναι μια φράση απλώς, αλλά προκύπτει πάντα λογικά από τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου. Μην ψάχνετε για λογική. Οι φράσεις-γέφυρες που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε μια συνέντευξη είναι «επιτρέψτε μου να προσθέσω», «αυτό που πιστεύω ότι είναι βασικό/σημαντικό», «όπως έλεγα και προηγουμένως». Επαναλαμβάνω, μην ψάχνετε για λογική σύνδεση, απλώς προχωρήστε.
4. Γνωρίστε το στυλ συμπεριφοράς σας
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε ποιο είναι το στυλ σας όταν επικοινωνείτε, τόσο το λεκτικό σας στυλ, όσο και το μη λεκτικό. Στο συνομιλητή μεταδίδετε ζεστασιά, έχθρα, πρόθεση να τον ελέγξετε ή υποχωρητικότητα; Για να πείσετε ή να πληροφορήσετε, δεν αρκούν μόνο τα λόγια, αλλά και στοιχεία όπως η επικοινωνία με τα μάτια, οι ανοιχτές χειρονομίες, οι ακριβείς κινήσεις του σώματος και η σωστή χρήση της φωνής (σωστή ένταση, σωστή εκφορά, σωστός ρυθμός). Και όλα αυτά πρέπει να τα πετύχετε διατηρώντας τη δική σας προσωπικότητα. Οπότε, δεν έχει σημασία μόνο το περιεχόμενο (όσα θα πείτε), αλλά και η παρουσίαση (πώς θα τα πείτε).
Τα κόλπα των δημοσιογράφων
Πολύ συχνά, οι πολιτικοί ρωτούν ποιες είναι οι τακτικές που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισής τους. Ακολουθεί μια σύντομη επισκόπηση τέτοιων τακτικών των δημοσιογράφων και των αντίστοιχων ενδεδειγμένων πρακτικών αντιμετώπισής τους.
1. Χρήση της σιωπής
Η χρήση της σιωπής ως μέσο για την εξασφάλιση επιπλέον πληροφοριών είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του οπλοστασίου ενός δημοσιογράφου. Σε κανέναν δεν αρέσει η σιωπή. Γι αυτό και συχνά οι πολιτικοί προτιμούν να γεμίζουν το κενό στη συζήτηση με σχόλια, τα οποία δεν είχαν στόχο να κάνουν και επομένως αναφέρονται σε ζητήματα που δεν είχαν σκοπό να αναφέρουν.
Η λύση: Μείνετε προσκολλημένοι στα μηνύματα που θέλετε να περάσετε, τα μηνύματά σας που είναι τα δικά σας «λιμάνια». Πείτε απλώς «έχετε κάτι άλλο να ρωτήσετε;» και σταματήστε, μην πείτε τίποτε περισσότερο. Ποτέ μα ποτέ μην πείτε κάτι καινούριο απλώς και μόνο επειδή ο συνομιλητής σας σιωπά.
2.Διακόπτουν συνεχώς
Οι δημοσιογράφοι ξέρουν ότι έχετε προετοιμαστεί για τη συνέντευξη. Ξέρουν ότι έχετε αποφασίσει τι θέλετε να πείτε, έχετε δημιουργήσει τη δική σας «ζώνη ασφαλείας». Αφού όμως θέλουν να διεισδύσουν σε αυτή τη ζώνη, αφού θέλουν να σας αποσπάσουν δηλώσεις που δε θέλετε να κάνετε, οι δημοσιογράφοι θα εντείνουν το ρυθμό των ερωτήσεών τους, θα ρωτούν όλο και περισσότερα, όλο και πιο γρήγορα και, φυσικά, θα σας διακόπτουν συνεχώς. Αν επιτρέψετε αυτή τη στάση, τότε θα δώσετε την εντύπωση ότι είστε υποχωρητικός.
Η λύση: Όταν ο δημοσιογράφος σας πιέζει, πείτε απλώς «Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω την απάντησή μου, ώστε να καταλάβετε τι θέλω να πω» ή κάτι παρόμοιο. Θυμηθείτε ότι εσείς δίνετε τη συνέντευξη, όχι ο δημοσιογράφος.
3. Το σχόλιο
Μια από τις πιο συνηθισμένες τακτικές των δημοσιογράφων είναι το σχόλιο. Ξέουν ότι έχετε προετοιμαστεί για τη συνέντευξη και θέλουν να περάσουν τη γραμμή άμυνάς σας. Έτσι, σας πετάνε ένα προκλητικό σχόλιο που δεν είναι καν ερώτηση, για παράδειγμα, «Μου φαίνεται ότι έχετε μπερδέψει τα πράγματα».
Η λύση: Πάντα να υποχρεώνετε το δημοσιογράφο να σας κάνει ερώτηση, μην απαντάτε σε σχόλια αν δεν είναι σαφείς ερωτήσεις. Αν σας κάνει κάποιο σχόλιο, τότε απαντήστε «ποια είναι η ερώτησή σας ακριβώς;» Έτσι κρατάτε το πάνω χέρι της συζήτησης, αποφεύγετε τους σκοπέλους και τις αντιπαραθέσεις.
4. Αρνητικές ερωτήσεις
Πολύ συχνά ένας δημοσιογράφος μπορεί να κάνει μια αρνητική ερώτηση. Για παράδειγμα «Φαίνεται ότι αντιμετωπίζετε σοβαρό πρόβλημα γι αυτό το θέμα». Ο κίνδυνος για σας είναι να απαντήσετε χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα με το δημοσιογράφο, για παράδειγμα να πείτε «Δε νομίζω ότι έχουμε πρόβλημα». Η λέξη «πρόβλημα» θα είναι αυτή που θα μείνει στους ακροατές, ό,τι κι αν ειπωθεί στη συνέχεια.
Η λύση: Χρησιμοποιήστε τις δικές σας λέξεις, όχι αυτές του δημοσιογράφου. Αρχικά χρησιμοποιήστε μια φράση σαν «Δεν το βλέπω έτσι» ή « Δε θα συμφωνήσω μαζί σας» και στη συνέχεια δώστε μια απάντηση που να τη διαπερνά το θετικό πνεύμα σας.
Δόμηση εμπιστοσύνης
Όσα αναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη δόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης: εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτικών, των κομμάτων και του Τύπου, των πολιτών.
Στο κείμενο αυτό έδειξα ότι η δόμηση εμπιστοσύνης είναι μια διαδικασία που προϋποθέτει επίγνωση του ρόλου σας, σωστή προετοιμασία, αξιοποίηση της τεχνικής «γεφύρωσης» και γνώση του δικού σας στυλ συμπεριφοράς. Ολοκληρώνω το άρθρο αυτό όπως το ξεκίνησα, με τον ορισμό που δίνω στην Επικοινωνία: «Επικοινωνία είναι η ανταλλαγή γεγονότων, ιδεών, αισθημάτων, συναισθημάτων και ενέργειας μεταξύ δύο ανθρώπων ή μιας ομάδας ανθρώπων, έκαστος των οποίων έχει επίγνωση της ύπαρξης του άλλου».
Με άλλα λόγια, η Επικοινωνία είναι Συνεργασία.
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009
Ο Σουν Τσου και πώς να ελιχθείτε στην εκλογική μάχη για να αντιμετωπίσετε με επιτυχία τους αντιπάλους σας
Της Αναστασίας Δουκάκη
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics
Ο Σουν Τσου είπε: Σε κάθε ελιγμό συνυπάρχουν το πλεονέκτημα και το ρίσκο.
Στην εκλογική μάχη θα έρθουν πολλές στιγμές που θα νοιώσετε ότι πρέπει να ελιχθείτε για να προλάβετε τον αντίπαλό σας και να κερδίσετε τις εντυπώσεις. Πρέπει να γνωρίζετε ότι το κάθε ελιγμός ενέχει ένα ρίσκο. Τα οφέλη συνήθως είναι ανάλογα αυτού του ρίσκου, αλλά πρέπει πάντοτε να είστε προετοιμασμένος για να αντεπεξέλθετε στις όποιες αναποδιές προκύψουν στην πορεία.
Ο Σουν Τσου είπε: Αυτός που επιδιώκει ένα πλεονέκτημα ρισκάροντας όλο του το στρατό δεν θα το κερδίσει.
Ακόμα κι αν είστε αποφασισμένος να ρισκάρετε, ποτέ δεν πρέπει να ποντάρετε όλες σας τις δυνάμεις και τα κρυφά χαρτιά με την ελπίδα ότι οι καρποί που θα δρέψετε θα αξίζουν το ρίσκο και τον κόπο. Για να διατηρείτε πάντοτε ένα πλεονέκτημα ενάντια στους αντιπάλους σας, ποτέ μην πιστέψετε ότι αξίζει να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή και δύναμη σε μια μεμονωμένη κίνηση. Κινδυνεύετε να μείνετε ανυπεράσπιστος τη στιγμή που ο αντίπαλός σας θα αντιδράσει και θα προσπαθήσει ο ίδιος να επιτεθεί. Για να μη χάσετε τον αγώνα αμαχητί, φροντίστε πάντοτε να έχετε απόθεμα δυνάμεων, έργων και επιχειρημάτων ώστε να είστε σε θέση να αντεπεξέλθετε ακόμα και σε μια αποτυχημένη από μέρους σας επίθεση που θα προκαλέσει τις ανάλογες αντιδράσεις.
Ο Σουν Τσου είπε: Οι στρατηγοί που αγνοούν τις συνθήκες που επικρατούν στα βουνά και τα δάση, που δεν ξέρουν από επικίνδυνα μονοπάτια, βάλτους και έλη, δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν το στρατό.
Όπως εσείς, έτσι και ο υπεύθυνος της προεκλογικής σας εκστρατείας, θα πρέπει να είστε ενημερωμένοι για τις συνθήκες της εκάστοτε εκλογικής μάχης. Εκλογή με εκλογή διαφέρουν ριζικά και αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ρισκάρετε να πάτε απροετοίμαστος σε κάποια πολύ σημαντική κατά τα άλλα μάχη. Το να σας πλαισιώνουν άτομα με εμπειρία σε παρόμοιες μάχες είναι ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα, καθώς θα μπορούν να σας κατατοπίσουν για τις δυσχέρειες που ενδεχομένως αντιμετωπίσετε και να σας συμβουλέψουν κατάλληλα για το πώς θα οδηγήσετε τους υποστηρικτές σας στην εκλογική νίκη.
Ο Σουν Τσου είπε: Όσοι δεν συμβουλεύονται τοπικούς οδηγούς, είναι ανίκανοι να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το έδαφος.
Για να μπορέσετε να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις της εκάστοτε μάχης, είναι απαραίτητο να διεξάγετε μια δημοσκόπηση. Ακόμη κι αν έχετε υποστηρικτές προερχόμενους από την τοπική κοινωνία, οι πληροφορίες που θα σας δώσει μια δημοσκόπηση για το κλίμα που επικρατεί θα είναι πολύτιμες όταν θα έρθει η ώρα να εκμεταλλευθείτε αυτή τη γνώση για να επιτεθείτε στον αντίπαλό σας ή να αναδείξετε τα δικά σας πλεονεκτήματα, ανταποκρινόμενος στις προσδοκίες του τόπου.
Ο Σουν Τσου είπε: Στο πεδίο της μάχης, η φωνή δεν ακούγεται, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται τύμπανα και γκονγκ. Τα πρόσωπα και τα πράγματα δε διακρίνονται καθαρά, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται σημαίες και λάβαρα.
Την προεκλογική περίοδο, κάθε υποψήφιος στρατεύει όλες τις δυνάμεις του για να αναδειχθεί και να προσελκύσει την προσοχή των ψηφοφόρων. Μέσα στην επικοινωνιακή αυτή θύελλα, δύσκολα κάποιος ξεχωρίζει, καθώς το εκλογικό κοινό κατακλύζεται από τον καθημερινό βομβαρδισμό των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο, να διαφοροποιηθείτε υιοθετώντας έξυπνες επικοινωνιακές ιδέες και μεστό λόγο που θα μαγνητίσουν το ενδιαφέρον των Μέσων, που με τη σειρά τους θα προβάλουν τις δραστηριότητές σας, κάνοντάς σας ορατό στους αποπροσανατολισμένος ψηφοφόρους.
Ο Σουν Τσου είπε: Ποτέ δε δίνεις μάχη τη στιγμή που ο εχθρός προελαύνει με τα λάβαρα ψηλά, εν πλήρη τάξη και σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Χρειάζεται προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες.
Διαλέξτε να επιτεθείτε όταν ο αντίπαλός σας δε θα χαίρει της ευρείας αποδοχής του εκλογικού κοινού. Θα έρθουν σίγουρα στιγμές που δε θα είναι ιδιαίτερα αρεστός, αρκεί να έχετε την υπομονή να περιμένετε. Όταν ο αντίπαλός σας έχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος και βρίσκεται σε έπαρση, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να ελιχθείτε γιατί η όποια κίνησή σας ρισκάρει να περάσει απαρατήρητη όσο εντυπωσιακή κι αν είναι. Περιμένετε τη στιγμή που θα μειωθεί η δημοφιλία του για να «παίξετε» το δυνατό σας χαρτί και να επιτεθείτε.
Ο Σουν Τσου είπε: Μην επιτίθεσαι ποτέ στα επίλεκτα σώματα του εχθρού σου.
Κατά την εκλογική μάχη θα προσπαθήσετε επανειλημμένα να πλήξετε στελέχη του αντίπαλου κόμματος ή ακόμα και τον ίδιο τον αντίπαλό σας σε κατά μέτωπο επίθεση. Προσέξτε όμως και περιορίστε τις επιθέσεις σας όταν πρόκειται για τα επίλεκτα σώματα του εχθρού. Μια τέτοια επίθεση μπορεί να έχει τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς μπορεί να συσπειρώσει την εκλογική τους βάση και να καταλήξει σε μια μαζική και ολοκληρωτική επίθεση εναντίον σας για την οποία δε θα είστε κατάλληλα προετοιμασμένος.
Ο Σουν Τσου είπε: Μην τσιμπάς τα δολώματα που σου ρίχνει ο εχθρός.
Ο αντίπαλός σας είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσει και ο ίδιος να ελιχθεί, δοκιμάζοντάς σας με επικοινωνιακά τρικ. Θα δοκιμάσει να σας παρασύρει σε ένα σκηνικό που ο ίδιος περίτεχνα θα έχει στήσει ώστε να εκτεθείτε στο εκλογικό κοινό. Για το λόγο αυτό, προτού αντιδράσετε, εξετάστε με ιδιαίτερη προσοχή το εκάστοτε δόλωμα που μπορεί να είναι εκείνο που θα ευθύνεται για την απώλεια πολύτιμων ψηφοφόρων.
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics
Ο Σουν Τσου είπε: Σε κάθε ελιγμό συνυπάρχουν το πλεονέκτημα και το ρίσκο.
Στην εκλογική μάχη θα έρθουν πολλές στιγμές που θα νοιώσετε ότι πρέπει να ελιχθείτε για να προλάβετε τον αντίπαλό σας και να κερδίσετε τις εντυπώσεις. Πρέπει να γνωρίζετε ότι το κάθε ελιγμός ενέχει ένα ρίσκο. Τα οφέλη συνήθως είναι ανάλογα αυτού του ρίσκου, αλλά πρέπει πάντοτε να είστε προετοιμασμένος για να αντεπεξέλθετε στις όποιες αναποδιές προκύψουν στην πορεία.
Ο Σουν Τσου είπε: Αυτός που επιδιώκει ένα πλεονέκτημα ρισκάροντας όλο του το στρατό δεν θα το κερδίσει.
Ακόμα κι αν είστε αποφασισμένος να ρισκάρετε, ποτέ δεν πρέπει να ποντάρετε όλες σας τις δυνάμεις και τα κρυφά χαρτιά με την ελπίδα ότι οι καρποί που θα δρέψετε θα αξίζουν το ρίσκο και τον κόπο. Για να διατηρείτε πάντοτε ένα πλεονέκτημα ενάντια στους αντιπάλους σας, ποτέ μην πιστέψετε ότι αξίζει να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή και δύναμη σε μια μεμονωμένη κίνηση. Κινδυνεύετε να μείνετε ανυπεράσπιστος τη στιγμή που ο αντίπαλός σας θα αντιδράσει και θα προσπαθήσει ο ίδιος να επιτεθεί. Για να μη χάσετε τον αγώνα αμαχητί, φροντίστε πάντοτε να έχετε απόθεμα δυνάμεων, έργων και επιχειρημάτων ώστε να είστε σε θέση να αντεπεξέλθετε ακόμα και σε μια αποτυχημένη από μέρους σας επίθεση που θα προκαλέσει τις ανάλογες αντιδράσεις.
Ο Σουν Τσου είπε: Οι στρατηγοί που αγνοούν τις συνθήκες που επικρατούν στα βουνά και τα δάση, που δεν ξέρουν από επικίνδυνα μονοπάτια, βάλτους και έλη, δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν το στρατό.
Όπως εσείς, έτσι και ο υπεύθυνος της προεκλογικής σας εκστρατείας, θα πρέπει να είστε ενημερωμένοι για τις συνθήκες της εκάστοτε εκλογικής μάχης. Εκλογή με εκλογή διαφέρουν ριζικά και αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ρισκάρετε να πάτε απροετοίμαστος σε κάποια πολύ σημαντική κατά τα άλλα μάχη. Το να σας πλαισιώνουν άτομα με εμπειρία σε παρόμοιες μάχες είναι ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα, καθώς θα μπορούν να σας κατατοπίσουν για τις δυσχέρειες που ενδεχομένως αντιμετωπίσετε και να σας συμβουλέψουν κατάλληλα για το πώς θα οδηγήσετε τους υποστηρικτές σας στην εκλογική νίκη.
Ο Σουν Τσου είπε: Όσοι δεν συμβουλεύονται τοπικούς οδηγούς, είναι ανίκανοι να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το έδαφος.
Για να μπορέσετε να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις της εκάστοτε μάχης, είναι απαραίτητο να διεξάγετε μια δημοσκόπηση. Ακόμη κι αν έχετε υποστηρικτές προερχόμενους από την τοπική κοινωνία, οι πληροφορίες που θα σας δώσει μια δημοσκόπηση για το κλίμα που επικρατεί θα είναι πολύτιμες όταν θα έρθει η ώρα να εκμεταλλευθείτε αυτή τη γνώση για να επιτεθείτε στον αντίπαλό σας ή να αναδείξετε τα δικά σας πλεονεκτήματα, ανταποκρινόμενος στις προσδοκίες του τόπου.
Ο Σουν Τσου είπε: Στο πεδίο της μάχης, η φωνή δεν ακούγεται, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται τύμπανα και γκονγκ. Τα πρόσωπα και τα πράγματα δε διακρίνονται καθαρά, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται σημαίες και λάβαρα.
Την προεκλογική περίοδο, κάθε υποψήφιος στρατεύει όλες τις δυνάμεις του για να αναδειχθεί και να προσελκύσει την προσοχή των ψηφοφόρων. Μέσα στην επικοινωνιακή αυτή θύελλα, δύσκολα κάποιος ξεχωρίζει, καθώς το εκλογικό κοινό κατακλύζεται από τον καθημερινό βομβαρδισμό των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο, να διαφοροποιηθείτε υιοθετώντας έξυπνες επικοινωνιακές ιδέες και μεστό λόγο που θα μαγνητίσουν το ενδιαφέρον των Μέσων, που με τη σειρά τους θα προβάλουν τις δραστηριότητές σας, κάνοντάς σας ορατό στους αποπροσανατολισμένος ψηφοφόρους.
Ο Σουν Τσου είπε: Ποτέ δε δίνεις μάχη τη στιγμή που ο εχθρός προελαύνει με τα λάβαρα ψηλά, εν πλήρη τάξη και σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Χρειάζεται προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες.
Διαλέξτε να επιτεθείτε όταν ο αντίπαλός σας δε θα χαίρει της ευρείας αποδοχής του εκλογικού κοινού. Θα έρθουν σίγουρα στιγμές που δε θα είναι ιδιαίτερα αρεστός, αρκεί να έχετε την υπομονή να περιμένετε. Όταν ο αντίπαλός σας έχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος και βρίσκεται σε έπαρση, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να ελιχθείτε γιατί η όποια κίνησή σας ρισκάρει να περάσει απαρατήρητη όσο εντυπωσιακή κι αν είναι. Περιμένετε τη στιγμή που θα μειωθεί η δημοφιλία του για να «παίξετε» το δυνατό σας χαρτί και να επιτεθείτε.
Ο Σουν Τσου είπε: Μην επιτίθεσαι ποτέ στα επίλεκτα σώματα του εχθρού σου.
Κατά την εκλογική μάχη θα προσπαθήσετε επανειλημμένα να πλήξετε στελέχη του αντίπαλου κόμματος ή ακόμα και τον ίδιο τον αντίπαλό σας σε κατά μέτωπο επίθεση. Προσέξτε όμως και περιορίστε τις επιθέσεις σας όταν πρόκειται για τα επίλεκτα σώματα του εχθρού. Μια τέτοια επίθεση μπορεί να έχει τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς μπορεί να συσπειρώσει την εκλογική τους βάση και να καταλήξει σε μια μαζική και ολοκληρωτική επίθεση εναντίον σας για την οποία δε θα είστε κατάλληλα προετοιμασμένος.
Ο Σουν Τσου είπε: Μην τσιμπάς τα δολώματα που σου ρίχνει ο εχθρός.
Ο αντίπαλός σας είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσει και ο ίδιος να ελιχθεί, δοκιμάζοντάς σας με επικοινωνιακά τρικ. Θα δοκιμάσει να σας παρασύρει σε ένα σκηνικό που ο ίδιος περίτεχνα θα έχει στήσει ώστε να εκτεθείτε στο εκλογικό κοινό. Για το λόγο αυτό, προτού αντιδράσετε, εξετάστε με ιδιαίτερη προσοχή το εκάστοτε δόλωμα που μπορεί να είναι εκείνο που θα ευθύνεται για την απώλεια πολύτιμων ψηφοφόρων.
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009
Η "παρεοκρατία", μια νέα μορφή πολιτεύματος
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε τα κλασικά πολιτεύματα, που επικράτησαν επί αιώνες και κυριαρχούν στον κόσμο: δημοκρατία, δικτατορία, μοναρχία, συνηθισμένα πράγματα. Σήμερα, σε όλον τον κόσμο, και στην Ελλάδα, ένα νέο πολίτευμα φαίνεται να εμφανίζεται και να κυριαρχεί: η παρεοκρατία.
Στην παρεοκρατία κυρίαρχος δεν είναι ο δήμος, ούτε ο μονάρχης ή ο εκάστοτε δικτάτορας, αλλά η «παρέα». Δηλαδή, η παρεοκρατία είναι ένα πολίτευμα που αναγνωρίζει και αποδέχεται πλήρως την κυριαρχία μιας ομάδας φίλων, μιας «παρέας», στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας. Τα μέλη της παρέας μοιράζονται μεταξύ τους τις θέσεις εξουσίας και, όταν χρειάζεται να γίνει κάποια αλλαγή, αναδιανέμουν πάλι μεταξύ τους τους ρόλους. Έτσι υποτίθεται ότι εξασφαλίζεται η συνέχεια στην εξουσία, ενώ αυτό που τελικά επιτυγχάνεται είναι η συνέχεια στην αδιαφάνεια, αφού η παρέα δε μπορεί να διαρραγεί, οι φίλοι δε μπορούν να μαλώσουν για μερικά μικρά σκανδαλάκια.
Η παρέα είναι λοιπόν «μια ωραία ατμόσφαιρα». Μερικές φορές, ρίχνουν κάποια ψιχουλάκια εξουσίας και χρημάτων και σε άλλους φίλους, εκτός παρέας, έτσι, για να κινείται η οικονομία. Αλλά κατά βάση μαζί κυβερνούν, μαζί οργανώνουν τα πάντα, μαζί περνούν και τον ελεύθερο χρόνο τους, από δεξίωση σε γκαλά, από κότερο σε εξοχικό επιχειρηματία φίλου, από παρουσίαση βιβλίου φίλου σε έκθεση ζωγραφικής.
Μόνο που, κάποια στιγμή, η «ωραία ατμόσφαιρα» μπορεί να χαλάσει… Κάποια στιγμή, κάτι μπορεί να στραβώσει στην πολιτεία όπου κυριαρχεί η παρεοκρατία με ησυχία, τάξη και ασφάλεια, κάποιο λάθος μπορεί να γίνει. Γιατί, βασική προϋπόθεση της επιτυχίας της παρεοκρατίας είναι η παντελής αδιαφορία των πολιτών για την πολιτική, για τους πολιτικούς, για τα κοινά. Οπότε, εάν, για οποιοδήποτε λόγο, για ένα ροζ σκάνδαλο επί παραδείγματι, το ενδιαφέρον των πολιτών ανακινηθεί, τότε αρχίζουν τα δύσκολα για την παρεοκρατία. Γιατί τότε αρχίζουν οι ερωτήσεις: Ποιοι είναι αυτοί οι απίθανοι τύποι που διαχειρίζονται τα λεφτά μας; Πώς γίνεται να έχουν τόσες εξουσίες χωρίς έλεγχο; Μήπως εκμεταλλεύονται τη θέση τους για να εξασφαλίσουν ίδια οφέλη;
Μαζί με τις ερωτήσεις αρχίζουν και τα προβλήματα για την κυρίαρχη παρέα. Και το μεγάλη ερώτημα παραμένει: έχει διάρκεια αυτό το νέο πολίτευμα; Μπορεί να επικρατήσει παρά τις αντιδράσεις;
Μένει να το δούμε. Αυτό που πρέπει να ξέρουμε όλοι μας είναι ότι εναλλακτικές υπάρχουν. Υπάρχει το αντίθετο της παρεοκρατίας, που είναι η αξιοκρατία. Χαρακτηριστικό της οποίας είναι ότι στις θέσεις εξουσίας και γύρω από αυτές βρίσκονται άνθρωποι που έχουν τα προσόντα, τις ικανότητες για να βρίσκονται εκεί. Και είναι στο χέρι των πολιτών να παλέψουν για να επικρατήσει αυτή η αρχή της αξιοκρατίας. Είναι στο χέρι των πολιτών να απομονωθούν όσοι δεν πρέπει να βρίσκονται ψηλά. Είναι στο χέρι των πολιτών να μη μας έρχεται στο νου τόσο συχνά το παλιό τραγούδι του Γιώργου Κινούση «τα φιλαράκια τα καλά»…
Επικοινωνιολόγου
Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε τα κλασικά πολιτεύματα, που επικράτησαν επί αιώνες και κυριαρχούν στον κόσμο: δημοκρατία, δικτατορία, μοναρχία, συνηθισμένα πράγματα. Σήμερα, σε όλον τον κόσμο, και στην Ελλάδα, ένα νέο πολίτευμα φαίνεται να εμφανίζεται και να κυριαρχεί: η παρεοκρατία.
Στην παρεοκρατία κυρίαρχος δεν είναι ο δήμος, ούτε ο μονάρχης ή ο εκάστοτε δικτάτορας, αλλά η «παρέα». Δηλαδή, η παρεοκρατία είναι ένα πολίτευμα που αναγνωρίζει και αποδέχεται πλήρως την κυριαρχία μιας ομάδας φίλων, μιας «παρέας», στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας. Τα μέλη της παρέας μοιράζονται μεταξύ τους τις θέσεις εξουσίας και, όταν χρειάζεται να γίνει κάποια αλλαγή, αναδιανέμουν πάλι μεταξύ τους τους ρόλους. Έτσι υποτίθεται ότι εξασφαλίζεται η συνέχεια στην εξουσία, ενώ αυτό που τελικά επιτυγχάνεται είναι η συνέχεια στην αδιαφάνεια, αφού η παρέα δε μπορεί να διαρραγεί, οι φίλοι δε μπορούν να μαλώσουν για μερικά μικρά σκανδαλάκια.
Η παρέα είναι λοιπόν «μια ωραία ατμόσφαιρα». Μερικές φορές, ρίχνουν κάποια ψιχουλάκια εξουσίας και χρημάτων και σε άλλους φίλους, εκτός παρέας, έτσι, για να κινείται η οικονομία. Αλλά κατά βάση μαζί κυβερνούν, μαζί οργανώνουν τα πάντα, μαζί περνούν και τον ελεύθερο χρόνο τους, από δεξίωση σε γκαλά, από κότερο σε εξοχικό επιχειρηματία φίλου, από παρουσίαση βιβλίου φίλου σε έκθεση ζωγραφικής.
Μόνο που, κάποια στιγμή, η «ωραία ατμόσφαιρα» μπορεί να χαλάσει… Κάποια στιγμή, κάτι μπορεί να στραβώσει στην πολιτεία όπου κυριαρχεί η παρεοκρατία με ησυχία, τάξη και ασφάλεια, κάποιο λάθος μπορεί να γίνει. Γιατί, βασική προϋπόθεση της επιτυχίας της παρεοκρατίας είναι η παντελής αδιαφορία των πολιτών για την πολιτική, για τους πολιτικούς, για τα κοινά. Οπότε, εάν, για οποιοδήποτε λόγο, για ένα ροζ σκάνδαλο επί παραδείγματι, το ενδιαφέρον των πολιτών ανακινηθεί, τότε αρχίζουν τα δύσκολα για την παρεοκρατία. Γιατί τότε αρχίζουν οι ερωτήσεις: Ποιοι είναι αυτοί οι απίθανοι τύποι που διαχειρίζονται τα λεφτά μας; Πώς γίνεται να έχουν τόσες εξουσίες χωρίς έλεγχο; Μήπως εκμεταλλεύονται τη θέση τους για να εξασφαλίσουν ίδια οφέλη;
Μαζί με τις ερωτήσεις αρχίζουν και τα προβλήματα για την κυρίαρχη παρέα. Και το μεγάλη ερώτημα παραμένει: έχει διάρκεια αυτό το νέο πολίτευμα; Μπορεί να επικρατήσει παρά τις αντιδράσεις;
Μένει να το δούμε. Αυτό που πρέπει να ξέρουμε όλοι μας είναι ότι εναλλακτικές υπάρχουν. Υπάρχει το αντίθετο της παρεοκρατίας, που είναι η αξιοκρατία. Χαρακτηριστικό της οποίας είναι ότι στις θέσεις εξουσίας και γύρω από αυτές βρίσκονται άνθρωποι που έχουν τα προσόντα, τις ικανότητες για να βρίσκονται εκεί. Και είναι στο χέρι των πολιτών να παλέψουν για να επικρατήσει αυτή η αρχή της αξιοκρατίας. Είναι στο χέρι των πολιτών να απομονωθούν όσοι δεν πρέπει να βρίσκονται ψηλά. Είναι στο χέρι των πολιτών να μη μας έρχεται στο νου τόσο συχνά το παλιό τραγούδι του Γιώργου Κινούση «τα φιλαράκια τα καλά»…
Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009
ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!
- Θανάσης Νάκος, Υφυπουργός Εσωτερικών: Το "στοίχημα" της κοινωνικής ένταξης των μεταναστών
- Ο Σουν Τζου και πώς να εκτιμήσετε την κατάσταση για να κερδίσετε τον πόλεμο
- John Shosky: Τεχνικές για μια επιτυχημένη εκλογική στρατηγική
- 15 Δεξιότητες... που χρειάζονται για να κερδίσετε σε μια "κούρσα" διαδοχής
Τρίτη 7 Ιουλίου 2009
Πώς να αντιμετωπίσετε ένα ροζ σκάνδαλο
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών φέρνει στην επιφάνεια μια αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά συχνά την ξεχνάμε: η εξουσία είναι αφροδισιακή. Όσοι τη γευτούνε, σύντομα παρατηρούν ότι αλλάζει η συμπεριφορά των γυναικών απέναντί τους, ότι έχουν πολλές και καλές ευκαιρίες για ερωτικές σχέσεις, ότι, εν πολλοίς, οι πειρασμοί είναι πολλοί. Εάν, λοιπόν, ενδώσετε σε αυτούς και σας πιάσουν, τότε θα ανήκετε και εσείς στη χρυσή λίστα των πολιτικών που αντιμετώπισαν ροζ σκάνδαλο.
Και λέμε χρυσή γιατί μερικά από τα πιο λαμπρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Από αυτούς αλλά και από πολλούς άλλους, αντλούμε την εμπειρία για να καταλήξουμε σε μερικές βασικές αρχές που καλό είναι να έχετε υπόψη σας για την περίπτωση που βρεθείτε κι εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση.
1. Παραδεχτείτε την αλήθεια. Η πρώτη βασική αρχή για την αντιμετώπιση του ροζ σκανδάλου είναι: παραδεχτείτε την αλήθεια όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, εφόσον βλέπετε ότι πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σας και είναι ζήτημα χρόνου η δημοσιοποίησή του. Εάν βγείτε εσείς πρώτος και μιλήσετε ανοιχτά και ειλικρινά, τότε έχετε πολλές πιθανότητες να ελαχιστοποιήσετε το κόστος. Βέβαια, την «ομολογία» θα πρέπει να την κάνετε με κάποιες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να λειτουργήσετε εν βρασμώ ψυχής, γιατί μπορεί να κάνετε άσκοπες ενέργειες. Καλύτερα σιγουρευτείτε για την κατάσταση που έχετε να αντιμετωπίσετε και μετά μπορείτε να αναλάβετε δράση. Επίσης, καλύτερα να αποφύγετε να εκτεθείτε προσωπικά, δηλαδή να βγείτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε συνέντευξη Tύπου, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα έχετε να αντιμετωπίσετε τους δημοσιογράφους, ενώ υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να κάνετε φραστικά λάθη, να χάσετε την ψυχραιμία σας, να φανείτε αδύναμος κλπ. Είναι προτιμότερο να βγάλετε μια γραπτή δήλωση, που θα έχετε το χρόνο να τη μελετήσετε και να αποφύγετε τις παγίδες.
2. Καλύτερη η σιωπή από το ψέμα. Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, δε θεωρείτε συνετό να αποκαλύψετε την αλήθεια, τότε, σε καμία περίπτωση, δε θα πρέπει να πείτε ψέματα. Είναι προτιμότερο να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό, παρά να διακινδυνέψετε να εκτεθείτε περισσότερο στο μέλλον. Εξάλλου, εφόσον πρόκειται απλώς για μια «ροζ» ιστορία, χωρίς πολιτικές προεκτάσεις, πρέπει να τονιστεί ότι καλύπτεστε από το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων σας, όπως κάθε πολίτης.
3. Αλλάξτε την ατζέντα. Όσο το δυνατόν συντομότερα, λίγο αφότου «σκάσει» η ιστορία, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε την ατζέντα της επικαιρότητας. Δηλαδή, να στρέψετε το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών σε άλλες ειδήσεις. Εάν δεν υπάρχουν άλλες ειδήσεις, προσπαθήστε να δημιουργήσετε εσείς. Προτιμότερο θα ήταν να είναι ειδήσεις που αποδεικνύουν την ευαισθησία σας, που σχετίζονται με την οικογένεια κλπ.
4. Η οικογένεια, σανίδα σωτηρίας. Πρέπει, οπωσδήποτε, να δείξετε ότι έχετε στο πλευρό σας τους δικούς σας ανθρώπους, τη γυναίκα σας, τα παιδιά σας. Βγείτε με την οικογένειά σας από το σπίτι και φροντίστε να σας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Πηγαίνετε μαζί στην εκκλησία, σε μια ταβέρνα, σε μια εκδήλωση. Δείχνετε ότι είστε άνθρωπος της οικογένειας που, μπορεί να παραστράτησε, όμως τον συγχώρησαν οι δικοί του άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τον συγχωρήσουν και οι υπόλοιποι. Άλλωστε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω…
5. Μη γίνετε ρίψασπις. Όταν βγει στη φόρα το σκάνδαλο, καλό είναι να μείνετε στον τόπο σας, να παλέψετε, να μη δείξετε ότι δειλιάσατε και αποσυρθήκατε. Επίσης, πρέπει να είστε εκεί για να έχετε έλεγχο της κατάστασης, για να ενημερώνεστε συνεχώς και να είστε έτοιμος να αντιδράσετε αν προκύψει και άλλη εμπλοκή. Όμως, όταν θα έχει περάσει η πρώτη μπόρα, όταν θα δείτε ότι το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει, τότε βρείτε μια ευκαιρία να φύγετε από την πόλη σας, να πάτε ένα ταξίδι, κατά προτίμηση στο εξωτερικό με τη γυναίκα σας. Δείχνετε έτσι ότι πλέον το θέμα θεωρείται λήξαν. Είπατε όσα είχατε να πείτε, κάνατε ό,τι έπρεπε, δε μπορείτε πια να ασχολείστε συνέχεια με τα ίδια πράγματα. Έτσι, υποβαθμίζεται σταδιακά το ζήτημα και αυξάνεται ο ρυθμός της απομάκρυνσης του ενδιαφέροντος των πολιτών από αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχετε στο νου σας ότι και άλλοι, πριν από εσάς, αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Και πάντα να έχετε στο νου σας την περίπτωση του Φρανσουά Μιτεράν που, όταν τον ρώτησαν για την εκτός γάμου κόρη του, απάντησε: «Ε, και λοιπόν;»
Επικοινωνιολόγου
Η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών φέρνει στην επιφάνεια μια αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά συχνά την ξεχνάμε: η εξουσία είναι αφροδισιακή. Όσοι τη γευτούνε, σύντομα παρατηρούν ότι αλλάζει η συμπεριφορά των γυναικών απέναντί τους, ότι έχουν πολλές και καλές ευκαιρίες για ερωτικές σχέσεις, ότι, εν πολλοίς, οι πειρασμοί είναι πολλοί. Εάν, λοιπόν, ενδώσετε σε αυτούς και σας πιάσουν, τότε θα ανήκετε και εσείς στη χρυσή λίστα των πολιτικών που αντιμετώπισαν ροζ σκάνδαλο.
Και λέμε χρυσή γιατί μερικά από τα πιο λαμπρά ονόματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής βρέθηκαν σε αυτή τη θέση. Από αυτούς αλλά και από πολλούς άλλους, αντλούμε την εμπειρία για να καταλήξουμε σε μερικές βασικές αρχές που καλό είναι να έχετε υπόψη σας για την περίπτωση που βρεθείτε κι εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση.
1. Παραδεχτείτε την αλήθεια. Η πρώτη βασική αρχή για την αντιμετώπιση του ροζ σκανδάλου είναι: παραδεχτείτε την αλήθεια όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, εφόσον βλέπετε ότι πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό σας και είναι ζήτημα χρόνου η δημοσιοποίησή του. Εάν βγείτε εσείς πρώτος και μιλήσετε ανοιχτά και ειλικρινά, τότε έχετε πολλές πιθανότητες να ελαχιστοποιήσετε το κόστος. Βέβαια, την «ομολογία» θα πρέπει να την κάνετε με κάποιες προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να λειτουργήσετε εν βρασμώ ψυχής, γιατί μπορεί να κάνετε άσκοπες ενέργειες. Καλύτερα σιγουρευτείτε για την κατάσταση που έχετε να αντιμετωπίσετε και μετά μπορείτε να αναλάβετε δράση. Επίσης, καλύτερα να αποφύγετε να εκτεθείτε προσωπικά, δηλαδή να βγείτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή σε συνέντευξη Tύπου, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα έχετε να αντιμετωπίσετε τους δημοσιογράφους, ενώ υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να κάνετε φραστικά λάθη, να χάσετε την ψυχραιμία σας, να φανείτε αδύναμος κλπ. Είναι προτιμότερο να βγάλετε μια γραπτή δήλωση, που θα έχετε το χρόνο να τη μελετήσετε και να αποφύγετε τις παγίδες.
2. Καλύτερη η σιωπή από το ψέμα. Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, δε θεωρείτε συνετό να αποκαλύψετε την αλήθεια, τότε, σε καμία περίπτωση, δε θα πρέπει να πείτε ψέματα. Είναι προτιμότερο να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό, παρά να διακινδυνέψετε να εκτεθείτε περισσότερο στο μέλλον. Εξάλλου, εφόσον πρόκειται απλώς για μια «ροζ» ιστορία, χωρίς πολιτικές προεκτάσεις, πρέπει να τονιστεί ότι καλύπτεστε από το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων σας, όπως κάθε πολίτης.
3. Αλλάξτε την ατζέντα. Όσο το δυνατόν συντομότερα, λίγο αφότου «σκάσει» η ιστορία, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αλλάξετε την ατζέντα της επικαιρότητας. Δηλαδή, να στρέψετε το ενδιαφέρον του Τύπου και των πολιτών σε άλλες ειδήσεις. Εάν δεν υπάρχουν άλλες ειδήσεις, προσπαθήστε να δημιουργήσετε εσείς. Προτιμότερο θα ήταν να είναι ειδήσεις που αποδεικνύουν την ευαισθησία σας, που σχετίζονται με την οικογένεια κλπ.
4. Η οικογένεια, σανίδα σωτηρίας. Πρέπει, οπωσδήποτε, να δείξετε ότι έχετε στο πλευρό σας τους δικούς σας ανθρώπους, τη γυναίκα σας, τα παιδιά σας. Βγείτε με την οικογένειά σας από το σπίτι και φροντίστε να σας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Πηγαίνετε μαζί στην εκκλησία, σε μια ταβέρνα, σε μια εκδήλωση. Δείχνετε ότι είστε άνθρωπος της οικογένειας που, μπορεί να παραστράτησε, όμως τον συγχώρησαν οι δικοί του άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να τον συγχωρήσουν και οι υπόλοιποι. Άλλωστε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω…
5. Μη γίνετε ρίψασπις. Όταν βγει στη φόρα το σκάνδαλο, καλό είναι να μείνετε στον τόπο σας, να παλέψετε, να μη δείξετε ότι δειλιάσατε και αποσυρθήκατε. Επίσης, πρέπει να είστε εκεί για να έχετε έλεγχο της κατάστασης, για να ενημερώνεστε συνεχώς και να είστε έτοιμος να αντιδράσετε αν προκύψει και άλλη εμπλοκή. Όμως, όταν θα έχει περάσει η πρώτη μπόρα, όταν θα δείτε ότι το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει, τότε βρείτε μια ευκαιρία να φύγετε από την πόλη σας, να πάτε ένα ταξίδι, κατά προτίμηση στο εξωτερικό με τη γυναίκα σας. Δείχνετε έτσι ότι πλέον το θέμα θεωρείται λήξαν. Είπατε όσα είχατε να πείτε, κάνατε ό,τι έπρεπε, δε μπορείτε πια να ασχολείστε συνέχεια με τα ίδια πράγματα. Έτσι, υποβαθμίζεται σταδιακά το ζήτημα και αυξάνεται ο ρυθμός της απομάκρυνσης του ενδιαφέροντος των πολιτών από αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχετε στο νου σας ότι και άλλοι, πριν από εσάς, αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Και πάντα να έχετε στο νου σας την περίπτωση του Φρανσουά Μιτεράν που, όταν τον ρώτησαν για την εκτός γάμου κόρη του, απάντησε: «Ε, και λοιπόν;»
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009
Πώς να απαλλαγείτε από τις άχρηστες και φθαρμένες λέξεις στην επικοινωνία σας
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Πολλοί πολιτικοί πιστεύουν ότι οι άγνωστες, οι ηχηρές, οι πομπώδεις, οι μοντέρνες λέξεις προσδίδουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα στους ίδιους και στην ομιλία τους. Πολλοί πολιτικοί τις χρησιμοποιούν για να εντυπωσιάσουν άλλοι γιατί έχουν γίνει ένα με την πολιτική ορολογία που ακούγεται στους χώρους όπου συχνάζουν οι ίδιοι. Οι σωστές λέξεις, οι λέξεις άμεσης επικοινωνίας, οι κατανοητές λέξεις από τους πολιτικούς σπανίζουν. Πολλοί πολιτικοί αναζητούν νέες λέξεις του συρμού και της μόδας. Λέξεις και φράσεις που είναι δημιούργημα γεγονότων και από προσωπικότητες. Λέξεις που αναπαράγονται από τα ΜΜΕ και γίνονται κλισέ.
Έτσι, οι ομιλίες πολλών πολιτικών μοιάζουν αποστεωμένες από πρωτοτυπία και σφραγίδα προσωπικής έκφρασης. Μια προσεκτική παρατήρηση στα δελτία ειδήσεων των τηλεοράσεων θα επιβεβαιώσει πολλά από τα προηγούμενα. Παρουσιαστές αλλά και προσκεκλημένοι συναγωνίζονται σε φράσεις κλισέ όπως μαζικό, νεοελιστικό κίνημα, μοδάτες ατάκες όπως, έχει θέμα αυτή η υπόθεση ή ακόμη παγιδευμένοι στο παιχνίδι της ρητορικής με μακρόσυρτες ακαταλαβίστικες εκφράσεις. Αποτέλεσμα, το επικοινωνιακό μήνυμα, η ομιλία να μην «πιάνει» να μην «ακουμπά» τον πολίτη που παρακολουθεί.
Για να αποφύγετε λοιπόν τις «άχρηστες» λέξεις σε μια επικοινωνία, σε μια ομιλία ακολουθείστε τις παρακάτω οδηγίες:
• Μην χρησιμοποιείτε λέξεις- δεκανίκια πολλές φορές στο λόγο σας. Οι λέξεις όπως, ξέρετε, ακούστε να σας πω, βασικά, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ από μια μέχρι καμία φορά στον λόγο σας! Βρείτε άλλες λέξεις, φράσεις να συνδέσετε το λόγο σας και να ξεκινήσετε την απάντηση σας. Στους νέους η λέξη βασικά, αναφέρεται τουλάχιστον δύο φορές σε κάθε καθημερινή πρόταση τους. Ένδεια λέξεων λένε οι ειδικοί.
• Γράψτε σε ένα μαγνητόφωνο τον εαυτό σας. Μαγνητοφωνείστε μια «απέξω» ομιλία σας ή χαιρετισμό που έχετε κάνει. Ακούστε μετά την κασέτα και βελτιώστε την ομιλία σας λεκτικά και εκφραστικά. Δείτε πόσο κομπιάζετε, πόσα μακρόσυρτα εεε βγάζετε, ποιες λέξεις χρησιμοποιείτε πολλές φορές.
• Δουλέψτε με υποθετικά σενάρια ομιλίας μπροστά στον καθρέφτη σας. Δείτε και ακούστε τον εαυτό σας και σημειώστε τα λάθη σας.
• Ομιλείτε μπροστά σε έναν δικό σας άνθρωπο, και δώστε του την ευκαιρία να σημειώσει πιθανά λάθη σας και στην ομιλία και στον τρόπο στησίματος σας. Η πρόβα μπροστά σε έναν δικό σας άνθρωπο θα σας βοηθήσει σε μια πιο ανθρώπινη επικοινωνία με το κοινό σας.
• Κάντε την ομιλία σας ασφαλή. Η ακριβολογία των λέξεων θα σας βοηθήσει και θα κάνει την ομιλία σας πιο αποτελεσματική. Αποφύγετε λέξεις ή φράσεις που μπορεί να παρεξηγηθούν από μέρος του κοινού που σας ακούει. Προσέξτε τις ιστορικές αναδρομές και παραδείγματα με ρατσιστικά ή σεξιστικά χαρακτηριστικά. Να είστε προσεκτικοί ακόμη και στις φιλοφρονήσεις.
Υιοθετήστε τις ανωτέρω συμβουλές και στις καθημερινές συζητήσεις σας. Γίνετε πρώτα καλοί συζητητές και μετά άριστοι ομιλητές.
Επικοινωνιολόγου
Πολλοί πολιτικοί πιστεύουν ότι οι άγνωστες, οι ηχηρές, οι πομπώδεις, οι μοντέρνες λέξεις προσδίδουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα στους ίδιους και στην ομιλία τους. Πολλοί πολιτικοί τις χρησιμοποιούν για να εντυπωσιάσουν άλλοι γιατί έχουν γίνει ένα με την πολιτική ορολογία που ακούγεται στους χώρους όπου συχνάζουν οι ίδιοι. Οι σωστές λέξεις, οι λέξεις άμεσης επικοινωνίας, οι κατανοητές λέξεις από τους πολιτικούς σπανίζουν. Πολλοί πολιτικοί αναζητούν νέες λέξεις του συρμού και της μόδας. Λέξεις και φράσεις που είναι δημιούργημα γεγονότων και από προσωπικότητες. Λέξεις που αναπαράγονται από τα ΜΜΕ και γίνονται κλισέ.
Έτσι, οι ομιλίες πολλών πολιτικών μοιάζουν αποστεωμένες από πρωτοτυπία και σφραγίδα προσωπικής έκφρασης. Μια προσεκτική παρατήρηση στα δελτία ειδήσεων των τηλεοράσεων θα επιβεβαιώσει πολλά από τα προηγούμενα. Παρουσιαστές αλλά και προσκεκλημένοι συναγωνίζονται σε φράσεις κλισέ όπως μαζικό, νεοελιστικό κίνημα, μοδάτες ατάκες όπως, έχει θέμα αυτή η υπόθεση ή ακόμη παγιδευμένοι στο παιχνίδι της ρητορικής με μακρόσυρτες ακαταλαβίστικες εκφράσεις. Αποτέλεσμα, το επικοινωνιακό μήνυμα, η ομιλία να μην «πιάνει» να μην «ακουμπά» τον πολίτη που παρακολουθεί.
Για να αποφύγετε λοιπόν τις «άχρηστες» λέξεις σε μια επικοινωνία, σε μια ομιλία ακολουθείστε τις παρακάτω οδηγίες:
• Μην χρησιμοποιείτε λέξεις- δεκανίκια πολλές φορές στο λόγο σας. Οι λέξεις όπως, ξέρετε, ακούστε να σας πω, βασικά, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ από μια μέχρι καμία φορά στον λόγο σας! Βρείτε άλλες λέξεις, φράσεις να συνδέσετε το λόγο σας και να ξεκινήσετε την απάντηση σας. Στους νέους η λέξη βασικά, αναφέρεται τουλάχιστον δύο φορές σε κάθε καθημερινή πρόταση τους. Ένδεια λέξεων λένε οι ειδικοί.
• Γράψτε σε ένα μαγνητόφωνο τον εαυτό σας. Μαγνητοφωνείστε μια «απέξω» ομιλία σας ή χαιρετισμό που έχετε κάνει. Ακούστε μετά την κασέτα και βελτιώστε την ομιλία σας λεκτικά και εκφραστικά. Δείτε πόσο κομπιάζετε, πόσα μακρόσυρτα εεε βγάζετε, ποιες λέξεις χρησιμοποιείτε πολλές φορές.
• Δουλέψτε με υποθετικά σενάρια ομιλίας μπροστά στον καθρέφτη σας. Δείτε και ακούστε τον εαυτό σας και σημειώστε τα λάθη σας.
• Ομιλείτε μπροστά σε έναν δικό σας άνθρωπο, και δώστε του την ευκαιρία να σημειώσει πιθανά λάθη σας και στην ομιλία και στον τρόπο στησίματος σας. Η πρόβα μπροστά σε έναν δικό σας άνθρωπο θα σας βοηθήσει σε μια πιο ανθρώπινη επικοινωνία με το κοινό σας.
• Κάντε την ομιλία σας ασφαλή. Η ακριβολογία των λέξεων θα σας βοηθήσει και θα κάνει την ομιλία σας πιο αποτελεσματική. Αποφύγετε λέξεις ή φράσεις που μπορεί να παρεξηγηθούν από μέρος του κοινού που σας ακούει. Προσέξτε τις ιστορικές αναδρομές και παραδείγματα με ρατσιστικά ή σεξιστικά χαρακτηριστικά. Να είστε προσεκτικοί ακόμη και στις φιλοφρονήσεις.
Υιοθετήστε τις ανωτέρω συμβουλές και στις καθημερινές συζητήσεις σας. Γίνετε πρώτα καλοί συζητητές και μετά άριστοι ομιλητές.
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009
Υποψήφιοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση: Συμβουλές για την προεκλογική σας εκστρατεία
Του Derek John Moloughney
Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης
Στην ταραχώδη ελληνική πολιτική σκηνή, ο τοπικός πληθυσμός διψά για πολιτικούς που μπορεί να εμπιστευθεί και να σεβαστεί. Η κοινή φράση που ακούμε είναι: «Οι πολιτικοί σκέφτονται μόνο τους εαυτούς τους. Δεν μας υπολογίζουν.» Πιστεύω ότι οι πολιτικοί της τοπικής αυτοδιοίκησης που ενδιαφέρονται και ανησυχούν πραγματικά για τα τοπικά ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των πολιτών, μπορούν να αντιστρέψουν το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί γύρω από την πολιτική. Χρειάζεται όμως να επικοινωνήσουν στους πολίτες με συνέπεια και συνοχή τις προγραμματισμένες ενέργειές τους και τις θέσεις τους για να δείξουν ότι δεν προτίθενται να εκτραπούν από το όραμα και τις υποσχέσεις τους. Υιοθετώντας τη μέθοδο της διαφάνειας θα κερδίσετε το σεβασμό των πολιτών. Θυμηθείτε στην προεκλογική σας εκστρατεία να επικοινωνήσετε όλα όσα έχετε επιτύχει ήδη στη ζωή σας, τα στοιχεία εκείνα που σας προσδίδουν αξιοπιστία και σεβασμό. Να θυμάστε ότι η εστίαση σε μηνύματα δικαιοσύνης, σεβασμού, αξιοπρέπειας και διαφάνειας είναι καλό να συνάδει με την πράξη. Οι σωστοί δεν κρίνονται τόσο από τις λέξεις όσο από τις πράξεις.
Πώς θα κάνετε ξεκάθαρες τις προθέσεις και τις θέσεις σας μέσα από την προεκλογική σας εκστρατεία;
1. Αποφασίστε ποιο θα είναι το γενικό σας μήνυμα
Κάθε ενέργειά σας πρέπει να συνδέεται άμεσα με το γενικό μήνυμα της εκστρατείας σας, σε όλη την επικοινωνία σας. Επιλέξτε ένα θέμα που θα διαπερνά όλη την εκστρατεία σας και που θα σας διαφοροποιεί από τους αντιπάλους σας. Το γενικό αυτό μήνυμα πρέπει να παρουσιάζει τις αξίες σας, τις τοποθετήσεις σας που διέπουν όλα τα θέματα κλειδιά. Αρκεί να εξετάσουμε το παράδειγμα του Barack Obama. Το θέμα της προεκλογικής του καμπάνιας ήταν η «αλλαγή». Το μήνυμα αυτό ήταν εξαιρετικά συνεπές καθ’ όλη την εκστρατεία και για σε αυτή τη συνέπεια οφείλει την επιτυχία του. Από τώρα και μέχρι το 2010, οι αντίπαλοί σας και τα διάφορα συγκρουόμενα συμφέροντα θα προσπαθήσουν να σας εκτρέψουν από το μήνυμά σας. Παραμείνετε προσκολλημένος στην επιλογή σας, έτσι ώστε μέχρι την ημέρα των εκλογών το μήνυμά σας να έχει αποτυπωθεί με σαφήνεια στο μυαλό και τη συνείδηση των ψηφοφόρων.
2. Καθορίστε τα θέματα της καμπάνιας
Καθορίζοντας το μήνυμά σας, συνδέστε το άμεσα με τα προβλήματα και τις ανησυχίες του τόπου. Ποια είναι αυτά; Για μένα, καίρια ζητήματα των Ο.Τ.Α στην Ελλάδα είναι τα ακόλουθα:
• Καταπολέμηση διαφθοράς
• Στήριξη ειδικών κοινωνικών ομάδων και ατόμων με ειδικές ανάγκες
• Προώθηση του τουρισμού (εξωτερικού και εσωτερικού)
• Προστασία του περιβάλλοντος
• Ζητήματα που άπτονται της καθημερινότητας των πολιτών
3. Στοχοθέτηση
Είναι ζωτικής να προσδιορίσετε το κοινό το οποίο θα στοχεύσετε κατά κύριο λόγο στην επικοινωνία σας. Παρά την τάση που επικρατεί και σας προδιαθέτει να επικοινωνήσετε με όλες τις πληθυσμιακές ομάδες, τα χρήματα της προεκλογικής σας εκστρατείας πρέπει να ξοδευτούν με σύνεση. Επομένως πρέπει να αποφασίσετε ποιες ομάδες ψηφοφόρων αποτελούν για σας προτεραιότητα. Μερικοί δεν θα σας ψηφίσουν ποτέ. Επομένως πρέπει να επικεντρώσετε τις προσπάθειες και την προσοχή σας σε εκείνους που αισθάνεστε ότι μπορούν δυνητικά να σας ψηφίσουν.
Α. Χτίστε το προφίλ σας
Κατά την ανάπτυξη της καμπάνιας σας, χρησιμοποιείστε ένα και μόνο λογότυπο σε όλα τα μέσα και σκεφτείτε εκτενώς τις χρωματικές σας επιλογές. Όταν αποφασίζεται το λογότυπο, πρέπει να χρησιμοποιηθεί με συνέπεια σε όλα τα στάδια της εκστρατείας. Αυτή η συνέπεια βοηθά τον πιθανό ψηφοφόρο όχι μόνο να θυμηθεί τον υποψήφιο αλλά και το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας.
Β. Επενδύστε στην επανάληψη
Λέξεις που επαναλαμβάνονται συχνά αποτυπώνονται πιο εύκολα στο μυαλό των ψηφοφόρων. Έτσι, εάν μια από τις τοπικές ανησυχίες είναι ασφάλεια, ένα επεξεργασμένο μήνυμα θα μπορούσε να είναι «ήρθε η ώρα να αισθανθούμε και πάλι ασφαλείς». Αυτή η φράση θα εμφανίζεται σε όλους τους τομείς δραστηριότητας του υποψηφίου. Μη σας προβληματίζει η επανάληψη. Στο υποσυνείδητό του ο ψηφοφόρος, με αυτή την επανάληψη, αισθάνεται ότι ο υποψήφιος δεσμεύεται και έχει σαφή τοποθέτηση. Τα πάντα στην πολιτική έχουν να κάνουν με τη συνέπεια και την επανάληψη.
Γ. Χειριστείτε τα ΜΜΕ
Κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε πολιτικής καμπάνιας πρέπει να επικεντρωθείτε στο «να δημιουργήσετε τις ειδήσεις». Για να βοηθηθείτε σε αυτή τη διαδικασία, αναρωτηθείτε για το περιεχόμενο κάθε είδησης που θέλετε να προβάλετε:
- Είναι συναισθηματικό;
- Είναι συναρπαστικό;
- Είναι συγκινητικό;
- Υπογραμμίζει κάποιο πρόβλημα;
- Ποιες θα ήταν οι αντιδράσεις των αναγνωστών/ θεατών;
- Δημιουργεί συγκρούσεις;
- Προτείνει λύσεις;
- Αφορά τον τόπο;
- Θα αποτελούσε πιθανό αντικείμενο συζήτησης μεταξύ ψηφοφόρων;
Πάντοτε δίνετε στα μέσα αληθινές ειδήσεις, με όχι περισσότερο από τρία μηνύματα με τα αντίστοιχα παραδείγματα. Με άλλα λόγια παρά να δώσετε βαρετές ειδήσεις, εκμεταλλευτείτε το χρόνο που σας δίνετε για να επεξηγήσετε τα μηνύματα σας.
Δ. Δοκιμάστε το μήνυμά σας
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην επικοινωνία είναι οι υποθέσεις. Μην υποθέσετε ποτέ αυθαίρετα ότι τα ζητήματα, το θέμα και τα μηνύματα που θέσατε στην προεκλογική σας εκστρατεία είναι και εκείνα που αφορούν πραγματικά το εκλογικό σώμα. Στην αρχή της εκστρατείας σας διεξάγετε μια δημοσκόπηση για να ενημερωθείτε τη διάθεση του εκλογικού σώματος. Συγκρίνοντας τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται για το άτομό σας με τις απόψεις για τους αντιπάλους σας, μπορείτε να καθορίσετε τα ζητήματα και τα μηνύματα που επιθυμείτε να υπογραμμίσετε.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας σας, σε κομβικά σημεία, ανατροφοδοτείστε τις πληροφορίες σας είτε με τη διεξαγωγή μιας νέας δημοσκόπησης. Έτσι θα μπορείτε να προσαρμοστείτε στις νέες συνθήκες, να επικεντρώσετε εκ νέου το ενδιαφέρον σας στα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες και να εξασφαλίσετε ότι τα μηνύματά σας είναι σε αρμονία με το τοπικό αίσθημα.
Ε. Κυκλοφορείστε ελεύθερα!
Όπως είναι γνωστό, οι Έλληνες αγαπούν την πολιτική. Αποτελεί αντικείμενο συζήτησης είτε στην πλατεία, είτε στη γειτονιά, είτε στο τοπικό café ή καφενείο. Για να είναι αποτελεσματικός ένας υποψήφιο πρέπει να μη διστάσει να χτυπήσει στις πόρτες. Όσο χρονοβόρα κι αν θεωρείτε την προσωπική σας επικοινωνία με τους πολίτες, είναι απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία σας. Μπορείτε όμως να γλιτώσετε λίγο πολύτιμο χρόνο εάν επισκεφτείτε πρώτα τις περιοχές που έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση δυνητικών ψηφοφόρων κι αμέσως μετά εκείνες όπου υπάρχουν πολλοί αναποφάσιστοι, χωρίς να ξοδέψετε χρόνο ανούσια σε περιοχές και ομάδες ψηφοφόρων που γνωρίζετε από την αρχή της εκστρατείας ότι δε θα σας στηρίξουν.
Στις επισκέψεις σας να σημειώνετε πάντοτε τα βασικά ζητήματα που απασχολούν τον τοπικό πληθυσμό. Δεν υπάρχει λόγος διένεξης με κανένα πολίτη. Μη ξεχνάτε να ευχαριστείτε πάντοτε για το χρόνο που σας διαθέτουν είτε πρόσωπο με πρόσωπο είτε τηλεφωνικά. Μην αμελήσετε να παρευρεθείτε στις τοπικές αγορές, σε τοπικές επετείους και εκδηλώσεις. Μην περιορίζεστε μόνο σε κοινό που γνωρίζετε από την αρχή ότι είναι φιλικά προσκείμενο στο πρόσωπό σας.
ΣΤ. Αντιμετωπίστε τον έμπειρο πολιτικό
Σίγουρα δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσετε έναν έμπειρο πολιτικό, που μάλιστα είναι ευρύτερα γνωστός λόγω της θέσης που κατείχε. Ο μόνος τρόπος να υπερνικηθεί το μειονέκτημα της υποψηφιότητάς σας είναι να ξεκινήσετε την προεκλογική σας εκστρατεία νωρίς. Μην περιμένετε την τελευταία στιγμή.
Είναι κρίσιμο να έχετε όλες τις πληροφορίες που συνθέτουν το προφίλ του αντιπάλου σας, πριν συγκεντρώσει εκείνος όλες τις πληροφορίες για εσάς και δράσει ανάλογα. Αναπτύξτε τα μηνύματά σας νωρίς ώστε να τον πιάσετε απροετοίμαστο. Δώστε έμφαση στις αντιθέσεις που σας διαφοροποιούν. Οι πολίτες θα σας επιλέξουν όχι επειδή είστε ίδιοι, αλλά επειδή διαφέρετε. Παρουσιάστε μια καλύτερη εναλλακτική λύση, επιδεικνύοντας πώς είστε αντάξιος της υποστήριξης των πολιτών. Καθορίστε εσείς την ημερήσια διάταξη, θέτοντας τα ζητήματα που γνωρίζετε καλύτερα αλλά και τον τόνο της συζήτησης. Σίγουρα, εάν εσείς είστε εκείνος που πρόλαβε να στήσει το εκλογικό σκηνικό, ακόμα κι ένας έμπειρος πολιτικός θα δυσκολευτεί να σας ακολουθήσει.
Ζ. Χρησιμοποιείστε το διαδίκτυο
Για να αποκομίσετε το μέγιστο όφελος από το διαδίκτυο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής σας εκστρατείας, υπάρχουν μερικά απλά σημεία στα οποία πρέπει να δώσετε προσοχή:
• Να είστε συνεπής: Δώστε στους επισκέπτες μία απλή, γρήγορη και εύκολα αναγνώσιμη ιστοσελίδα και χρησιμοποιείστε τα ίδια χρώματα που έχετε υιοθετήσει στην υπόλοιπη εκστρατεία σας.
• Φροντίστε το περιεχόμενο να σας αντιπροσωπεύει: Οι άνθρωποι επισκέπτονται την διαδικτυακή περιοχή σας για να μάθουν περισσότερα για σας και επειδή ενδιαφέρονται γενικά στην πολιτική. Αναρτήστε στην ιστοσελίδα σας εκτός από οπτικό υλικό, δελτία τύπου, ομιλίες, χαιρετισμούς, παρεμβάσεις, άρθρα και non- papers.
• Στοχεύστε σε τοπικό επίπεδο: Ο κύριος στόχος όταν είστε στην τοπική πολιτική είναι να χρησιμοποιηθεί η ιστοσελίδα σας στην επικοινωνία με τους πολίτες. Συγκεντρώστε πληροφορίες που τους αφορούν. Το διαδίκτυο προωθεί την επικοινωνία και την παροχή πληροφοριών 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Είναι εκεί για να σας βοηθήσει να έρθετε σε επαφή με τους ανθρώπους που θα σας γνωρίσουν μέσα από την ιστοσελίδα σας και θα επιλέξουν να σας βοηθήσουν στις δραστηριότητες της εκστρατείας σας ώστε να βγείτε νικητής από την ημέρα των εκλογών.
Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης
Στην ταραχώδη ελληνική πολιτική σκηνή, ο τοπικός πληθυσμός διψά για πολιτικούς που μπορεί να εμπιστευθεί και να σεβαστεί. Η κοινή φράση που ακούμε είναι: «Οι πολιτικοί σκέφτονται μόνο τους εαυτούς τους. Δεν μας υπολογίζουν.» Πιστεύω ότι οι πολιτικοί της τοπικής αυτοδιοίκησης που ενδιαφέρονται και ανησυχούν πραγματικά για τα τοπικά ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των πολιτών, μπορούν να αντιστρέψουν το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί γύρω από την πολιτική. Χρειάζεται όμως να επικοινωνήσουν στους πολίτες με συνέπεια και συνοχή τις προγραμματισμένες ενέργειές τους και τις θέσεις τους για να δείξουν ότι δεν προτίθενται να εκτραπούν από το όραμα και τις υποσχέσεις τους. Υιοθετώντας τη μέθοδο της διαφάνειας θα κερδίσετε το σεβασμό των πολιτών. Θυμηθείτε στην προεκλογική σας εκστρατεία να επικοινωνήσετε όλα όσα έχετε επιτύχει ήδη στη ζωή σας, τα στοιχεία εκείνα που σας προσδίδουν αξιοπιστία και σεβασμό. Να θυμάστε ότι η εστίαση σε μηνύματα δικαιοσύνης, σεβασμού, αξιοπρέπειας και διαφάνειας είναι καλό να συνάδει με την πράξη. Οι σωστοί δεν κρίνονται τόσο από τις λέξεις όσο από τις πράξεις.
Πώς θα κάνετε ξεκάθαρες τις προθέσεις και τις θέσεις σας μέσα από την προεκλογική σας εκστρατεία;
1. Αποφασίστε ποιο θα είναι το γενικό σας μήνυμα
Κάθε ενέργειά σας πρέπει να συνδέεται άμεσα με το γενικό μήνυμα της εκστρατείας σας, σε όλη την επικοινωνία σας. Επιλέξτε ένα θέμα που θα διαπερνά όλη την εκστρατεία σας και που θα σας διαφοροποιεί από τους αντιπάλους σας. Το γενικό αυτό μήνυμα πρέπει να παρουσιάζει τις αξίες σας, τις τοποθετήσεις σας που διέπουν όλα τα θέματα κλειδιά. Αρκεί να εξετάσουμε το παράδειγμα του Barack Obama. Το θέμα της προεκλογικής του καμπάνιας ήταν η «αλλαγή». Το μήνυμα αυτό ήταν εξαιρετικά συνεπές καθ’ όλη την εκστρατεία και για σε αυτή τη συνέπεια οφείλει την επιτυχία του. Από τώρα και μέχρι το 2010, οι αντίπαλοί σας και τα διάφορα συγκρουόμενα συμφέροντα θα προσπαθήσουν να σας εκτρέψουν από το μήνυμά σας. Παραμείνετε προσκολλημένος στην επιλογή σας, έτσι ώστε μέχρι την ημέρα των εκλογών το μήνυμά σας να έχει αποτυπωθεί με σαφήνεια στο μυαλό και τη συνείδηση των ψηφοφόρων.
2. Καθορίστε τα θέματα της καμπάνιας
Καθορίζοντας το μήνυμά σας, συνδέστε το άμεσα με τα προβλήματα και τις ανησυχίες του τόπου. Ποια είναι αυτά; Για μένα, καίρια ζητήματα των Ο.Τ.Α στην Ελλάδα είναι τα ακόλουθα:
• Καταπολέμηση διαφθοράς
• Στήριξη ειδικών κοινωνικών ομάδων και ατόμων με ειδικές ανάγκες
• Προώθηση του τουρισμού (εξωτερικού και εσωτερικού)
• Προστασία του περιβάλλοντος
• Ζητήματα που άπτονται της καθημερινότητας των πολιτών
3. Στοχοθέτηση
Είναι ζωτικής να προσδιορίσετε το κοινό το οποίο θα στοχεύσετε κατά κύριο λόγο στην επικοινωνία σας. Παρά την τάση που επικρατεί και σας προδιαθέτει να επικοινωνήσετε με όλες τις πληθυσμιακές ομάδες, τα χρήματα της προεκλογικής σας εκστρατείας πρέπει να ξοδευτούν με σύνεση. Επομένως πρέπει να αποφασίσετε ποιες ομάδες ψηφοφόρων αποτελούν για σας προτεραιότητα. Μερικοί δεν θα σας ψηφίσουν ποτέ. Επομένως πρέπει να επικεντρώσετε τις προσπάθειες και την προσοχή σας σε εκείνους που αισθάνεστε ότι μπορούν δυνητικά να σας ψηφίσουν.
Α. Χτίστε το προφίλ σας
Κατά την ανάπτυξη της καμπάνιας σας, χρησιμοποιείστε ένα και μόνο λογότυπο σε όλα τα μέσα και σκεφτείτε εκτενώς τις χρωματικές σας επιλογές. Όταν αποφασίζεται το λογότυπο, πρέπει να χρησιμοποιηθεί με συνέπεια σε όλα τα στάδια της εκστρατείας. Αυτή η συνέπεια βοηθά τον πιθανό ψηφοφόρο όχι μόνο να θυμηθεί τον υποψήφιο αλλά και το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας.
Β. Επενδύστε στην επανάληψη
Λέξεις που επαναλαμβάνονται συχνά αποτυπώνονται πιο εύκολα στο μυαλό των ψηφοφόρων. Έτσι, εάν μια από τις τοπικές ανησυχίες είναι ασφάλεια, ένα επεξεργασμένο μήνυμα θα μπορούσε να είναι «ήρθε η ώρα να αισθανθούμε και πάλι ασφαλείς». Αυτή η φράση θα εμφανίζεται σε όλους τους τομείς δραστηριότητας του υποψηφίου. Μη σας προβληματίζει η επανάληψη. Στο υποσυνείδητό του ο ψηφοφόρος, με αυτή την επανάληψη, αισθάνεται ότι ο υποψήφιος δεσμεύεται και έχει σαφή τοποθέτηση. Τα πάντα στην πολιτική έχουν να κάνουν με τη συνέπεια και την επανάληψη.
Γ. Χειριστείτε τα ΜΜΕ
Κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε πολιτικής καμπάνιας πρέπει να επικεντρωθείτε στο «να δημιουργήσετε τις ειδήσεις». Για να βοηθηθείτε σε αυτή τη διαδικασία, αναρωτηθείτε για το περιεχόμενο κάθε είδησης που θέλετε να προβάλετε:
- Είναι συναισθηματικό;
- Είναι συναρπαστικό;
- Είναι συγκινητικό;
- Υπογραμμίζει κάποιο πρόβλημα;
- Ποιες θα ήταν οι αντιδράσεις των αναγνωστών/ θεατών;
- Δημιουργεί συγκρούσεις;
- Προτείνει λύσεις;
- Αφορά τον τόπο;
- Θα αποτελούσε πιθανό αντικείμενο συζήτησης μεταξύ ψηφοφόρων;
Πάντοτε δίνετε στα μέσα αληθινές ειδήσεις, με όχι περισσότερο από τρία μηνύματα με τα αντίστοιχα παραδείγματα. Με άλλα λόγια παρά να δώσετε βαρετές ειδήσεις, εκμεταλλευτείτε το χρόνο που σας δίνετε για να επεξηγήσετε τα μηνύματα σας.
Δ. Δοκιμάστε το μήνυμά σας
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην επικοινωνία είναι οι υποθέσεις. Μην υποθέσετε ποτέ αυθαίρετα ότι τα ζητήματα, το θέμα και τα μηνύματα που θέσατε στην προεκλογική σας εκστρατεία είναι και εκείνα που αφορούν πραγματικά το εκλογικό σώμα. Στην αρχή της εκστρατείας σας διεξάγετε μια δημοσκόπηση για να ενημερωθείτε τη διάθεση του εκλογικού σώματος. Συγκρίνοντας τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται για το άτομό σας με τις απόψεις για τους αντιπάλους σας, μπορείτε να καθορίσετε τα ζητήματα και τα μηνύματα που επιθυμείτε να υπογραμμίσετε.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας σας, σε κομβικά σημεία, ανατροφοδοτείστε τις πληροφορίες σας είτε με τη διεξαγωγή μιας νέας δημοσκόπησης. Έτσι θα μπορείτε να προσαρμοστείτε στις νέες συνθήκες, να επικεντρώσετε εκ νέου το ενδιαφέρον σας στα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες και να εξασφαλίσετε ότι τα μηνύματά σας είναι σε αρμονία με το τοπικό αίσθημα.
Ε. Κυκλοφορείστε ελεύθερα!
Όπως είναι γνωστό, οι Έλληνες αγαπούν την πολιτική. Αποτελεί αντικείμενο συζήτησης είτε στην πλατεία, είτε στη γειτονιά, είτε στο τοπικό café ή καφενείο. Για να είναι αποτελεσματικός ένας υποψήφιο πρέπει να μη διστάσει να χτυπήσει στις πόρτες. Όσο χρονοβόρα κι αν θεωρείτε την προσωπική σας επικοινωνία με τους πολίτες, είναι απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία σας. Μπορείτε όμως να γλιτώσετε λίγο πολύτιμο χρόνο εάν επισκεφτείτε πρώτα τις περιοχές που έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση δυνητικών ψηφοφόρων κι αμέσως μετά εκείνες όπου υπάρχουν πολλοί αναποφάσιστοι, χωρίς να ξοδέψετε χρόνο ανούσια σε περιοχές και ομάδες ψηφοφόρων που γνωρίζετε από την αρχή της εκστρατείας ότι δε θα σας στηρίξουν.
Στις επισκέψεις σας να σημειώνετε πάντοτε τα βασικά ζητήματα που απασχολούν τον τοπικό πληθυσμό. Δεν υπάρχει λόγος διένεξης με κανένα πολίτη. Μη ξεχνάτε να ευχαριστείτε πάντοτε για το χρόνο που σας διαθέτουν είτε πρόσωπο με πρόσωπο είτε τηλεφωνικά. Μην αμελήσετε να παρευρεθείτε στις τοπικές αγορές, σε τοπικές επετείους και εκδηλώσεις. Μην περιορίζεστε μόνο σε κοινό που γνωρίζετε από την αρχή ότι είναι φιλικά προσκείμενο στο πρόσωπό σας.
ΣΤ. Αντιμετωπίστε τον έμπειρο πολιτικό
Σίγουρα δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσετε έναν έμπειρο πολιτικό, που μάλιστα είναι ευρύτερα γνωστός λόγω της θέσης που κατείχε. Ο μόνος τρόπος να υπερνικηθεί το μειονέκτημα της υποψηφιότητάς σας είναι να ξεκινήσετε την προεκλογική σας εκστρατεία νωρίς. Μην περιμένετε την τελευταία στιγμή.
Είναι κρίσιμο να έχετε όλες τις πληροφορίες που συνθέτουν το προφίλ του αντιπάλου σας, πριν συγκεντρώσει εκείνος όλες τις πληροφορίες για εσάς και δράσει ανάλογα. Αναπτύξτε τα μηνύματά σας νωρίς ώστε να τον πιάσετε απροετοίμαστο. Δώστε έμφαση στις αντιθέσεις που σας διαφοροποιούν. Οι πολίτες θα σας επιλέξουν όχι επειδή είστε ίδιοι, αλλά επειδή διαφέρετε. Παρουσιάστε μια καλύτερη εναλλακτική λύση, επιδεικνύοντας πώς είστε αντάξιος της υποστήριξης των πολιτών. Καθορίστε εσείς την ημερήσια διάταξη, θέτοντας τα ζητήματα που γνωρίζετε καλύτερα αλλά και τον τόνο της συζήτησης. Σίγουρα, εάν εσείς είστε εκείνος που πρόλαβε να στήσει το εκλογικό σκηνικό, ακόμα κι ένας έμπειρος πολιτικός θα δυσκολευτεί να σας ακολουθήσει.
Ζ. Χρησιμοποιείστε το διαδίκτυο
Για να αποκομίσετε το μέγιστο όφελος από το διαδίκτυο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής σας εκστρατείας, υπάρχουν μερικά απλά σημεία στα οποία πρέπει να δώσετε προσοχή:
• Να είστε συνεπής: Δώστε στους επισκέπτες μία απλή, γρήγορη και εύκολα αναγνώσιμη ιστοσελίδα και χρησιμοποιείστε τα ίδια χρώματα που έχετε υιοθετήσει στην υπόλοιπη εκστρατεία σας.
• Φροντίστε το περιεχόμενο να σας αντιπροσωπεύει: Οι άνθρωποι επισκέπτονται την διαδικτυακή περιοχή σας για να μάθουν περισσότερα για σας και επειδή ενδιαφέρονται γενικά στην πολιτική. Αναρτήστε στην ιστοσελίδα σας εκτός από οπτικό υλικό, δελτία τύπου, ομιλίες, χαιρετισμούς, παρεμβάσεις, άρθρα και non- papers.
• Στοχεύστε σε τοπικό επίπεδο: Ο κύριος στόχος όταν είστε στην τοπική πολιτική είναι να χρησιμοποιηθεί η ιστοσελίδα σας στην επικοινωνία με τους πολίτες. Συγκεντρώστε πληροφορίες που τους αφορούν. Το διαδίκτυο προωθεί την επικοινωνία και την παροχή πληροφοριών 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Είναι εκεί για να σας βοηθήσει να έρθετε σε επαφή με τους ανθρώπους που θα σας γνωρίσουν μέσα από την ιστοσελίδα σας και θα επιλέξουν να σας βοηθήσουν στις δραστηριότητες της εκστρατείας σας ώστε να βγείτε νικητής από την ημέρα των εκλογών.
Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
Ποιος είναι ο ρόλος των δημοσκοπήσεων σε μια προεκλογική εκστρατεία;
Της Αναστασίας Δουκάκη
Συμβούλου Επικοινωνίας
Ένα χρήσιμο προεκλογικό εργαλείο
Ο ρόλος των δημοσκοπήσεων διαρκώς αναβαθμίζεται καθώς τα ποσά που δαπανούνται για το σκοπό αυτό αυξάνονται θεαματικά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο αριθμός δημοσκοπήσεων την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα έχει πενταπλασιαστεί! Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία σε μια εκλογική εκστρατεία, καθώς διερευνούν και αναλύουν την πολιτική κοινή γνώμη. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στον υποψήφιο τη δυνατότητα να ενημερωθεί τόσο για την εικόνα του όσο και την εικόνα των αντιπάλων του, να ελέγξει την αποτελεσματικότητα της δράσης και των έργων του εάν είναι ήδη εκλεγμένος, να ενημερωθεί για τις προσδοκίες ή τα παράπονα των πολιτών, και να καθορίσει ανάλογα τις επόμενες κινήσεις του.
Μην υποτιμήσετε την αξία μιας δημοσκόπησης- Μάθετε τι πιστεύει για εσάς το σύνολο των πολιτών και όχι μόνο οι ήδη υποστηρικτές σας
Υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που πιστεύουν ότι δε χρειάζονται μια δημοσκόπηση. Πιστεύουν ότι είναι κοντά στους πολίτες και έτσι γνωρίζουν τι πιστεύουν οι ψηφοφόροι τους. Ξεχνούν όμως ότι μια δημοσκόπηση δεν περιορίζεται μόνο στις γνώμες των φίλων και των υποστηρικτών μας, αλλά εξετάζει και τις απόψεις των πολιτών που ασχολούνται λιγότερο με την πολιτική ή είναι υποστηρικτές των αντιπάλων μας.
Μη στηρίζεστε σε ήδη δημοσιευμένες έρευνες- Δεν αποτελούν κριτήριο για τη δική σας εικόνα
Μια δημοσκόπηση δεν υποδεικνύει απαραίτητα στον υποψήφιο ποιες απόψεις πρέπει να υποστηρίξει, αλλά περισσότερο πώς να προβάλλει με τον πειστικότερο δυνατό τρόπο τις δικές του θέσεις. Θα ήταν λάθος για έναν υποψήφιο να στηριχθεί αποκλειστικά στα αποτελέσματα μιας εκλογικής έρευνας που έγινε για λογαριασμό ενός Μέσου, μιας εφημερίδας ή ενός τηλεοπτικού καναλιού, καθώς η έρευνα αυτή σίγουρα δεν περιέχει συγκεκριμένα ερωτήματα για την εικόνα και τη δράση του υποψηφίου που θα τον βοηθήσουν να χαράξει τη στρατηγική του.
Τι ερωτήσεις πρέπει να περιέχει μια δημοσκόπηση;
Αφού η εταιρεία δημοσκοπήσεων ενημερωθεί από το επιτελείο του υποψηφίου για τις θέσεις του και τις διάφορες πτυχές της αναμέτρησης, προχωρά στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου. Το ερωτηματολόγιο πρέπει να είναι ξεκάθαρο και κατανοητό. Μια σωστά δομημένη έρευνα πέρα από τις γενικές ερωτήσεις, πρέπει να περιέχει ερωτήσεις ιεράρχησης προβλημάτων των πολιτών, αναγνωσιμότητας και καταλληλότητας του υποψηφίου, και τέλος ερωτήσεις πρόθεσης ψήφου. Σκοπός είναι να προσεγγιστούν όλοι οι ψηφοφόροι και ιδιαίτερα οι αναποφάσιστοι.
Δείτε τα συνολικά οφέλη- Μη μένετε στο κόστος
Στην προεκλογική εκστρατεία μια έρευνα θα βοηθήσει τον υποψήφιο να εντοπίσει τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες του συγκριτικά πάντα με τους αντιπάλους του. Βάσει των αποτελεσμάτων θα μπορέσει να διαμορφώσει το πολιτικό του μήνυμα που θα τον αναδείξει σε νικητή στις εκλογές, καθώς θα έχει σιγουρέψει ότι το μήνυμά του είναι αποτελεσματικό και στοχευμένο στο κοινό που επιθυμεί. Άρα δεν πρέπει το οικονομικό κόστος μιας δημοσκόπησης να μας αποθαρρύνει αν σκεφθούμε ότι τα χρήματά μας θα πιάσουν τόπο και δεν θα ανακαλύψουμε στην πορεία της εκστρατείας μας βασικές πληροφορίες που θα μας αναγκάσουν να αλλάξουμε στρατηγική ενώ θα έχουμε ήδη επενδύσει και χρόνο αλλά και χρήμα.
Επιλέξτε προσεκτικά την εταιρεία που θα αναλάβει την έρευνά σας
Μια εταιρεία που θα σας πει αυτά που θέλετε να ακούσετε σας είναι άχρηστη. Συμβουλευτείτε το Σύμβουλο Επικοινωνίας σας και επενδύστε τα χρήματά σας σε μια εταιρεία που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε το προεκλογικό τοπίο και δεν θα «μαγειρέψει νούμερα» για να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή σας.
Συμβούλου Επικοινωνίας
Ένα χρήσιμο προεκλογικό εργαλείο
Ο ρόλος των δημοσκοπήσεων διαρκώς αναβαθμίζεται καθώς τα ποσά που δαπανούνται για το σκοπό αυτό αυξάνονται θεαματικά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο αριθμός δημοσκοπήσεων την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα έχει πενταπλασιαστεί! Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία σε μια εκλογική εκστρατεία, καθώς διερευνούν και αναλύουν την πολιτική κοινή γνώμη. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στον υποψήφιο τη δυνατότητα να ενημερωθεί τόσο για την εικόνα του όσο και την εικόνα των αντιπάλων του, να ελέγξει την αποτελεσματικότητα της δράσης και των έργων του εάν είναι ήδη εκλεγμένος, να ενημερωθεί για τις προσδοκίες ή τα παράπονα των πολιτών, και να καθορίσει ανάλογα τις επόμενες κινήσεις του.
Μην υποτιμήσετε την αξία μιας δημοσκόπησης- Μάθετε τι πιστεύει για εσάς το σύνολο των πολιτών και όχι μόνο οι ήδη υποστηρικτές σας
Υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που πιστεύουν ότι δε χρειάζονται μια δημοσκόπηση. Πιστεύουν ότι είναι κοντά στους πολίτες και έτσι γνωρίζουν τι πιστεύουν οι ψηφοφόροι τους. Ξεχνούν όμως ότι μια δημοσκόπηση δεν περιορίζεται μόνο στις γνώμες των φίλων και των υποστηρικτών μας, αλλά εξετάζει και τις απόψεις των πολιτών που ασχολούνται λιγότερο με την πολιτική ή είναι υποστηρικτές των αντιπάλων μας.
Μη στηρίζεστε σε ήδη δημοσιευμένες έρευνες- Δεν αποτελούν κριτήριο για τη δική σας εικόνα
Μια δημοσκόπηση δεν υποδεικνύει απαραίτητα στον υποψήφιο ποιες απόψεις πρέπει να υποστηρίξει, αλλά περισσότερο πώς να προβάλλει με τον πειστικότερο δυνατό τρόπο τις δικές του θέσεις. Θα ήταν λάθος για έναν υποψήφιο να στηριχθεί αποκλειστικά στα αποτελέσματα μιας εκλογικής έρευνας που έγινε για λογαριασμό ενός Μέσου, μιας εφημερίδας ή ενός τηλεοπτικού καναλιού, καθώς η έρευνα αυτή σίγουρα δεν περιέχει συγκεκριμένα ερωτήματα για την εικόνα και τη δράση του υποψηφίου που θα τον βοηθήσουν να χαράξει τη στρατηγική του.
Τι ερωτήσεις πρέπει να περιέχει μια δημοσκόπηση;
Αφού η εταιρεία δημοσκοπήσεων ενημερωθεί από το επιτελείο του υποψηφίου για τις θέσεις του και τις διάφορες πτυχές της αναμέτρησης, προχωρά στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου. Το ερωτηματολόγιο πρέπει να είναι ξεκάθαρο και κατανοητό. Μια σωστά δομημένη έρευνα πέρα από τις γενικές ερωτήσεις, πρέπει να περιέχει ερωτήσεις ιεράρχησης προβλημάτων των πολιτών, αναγνωσιμότητας και καταλληλότητας του υποψηφίου, και τέλος ερωτήσεις πρόθεσης ψήφου. Σκοπός είναι να προσεγγιστούν όλοι οι ψηφοφόροι και ιδιαίτερα οι αναποφάσιστοι.
Δείτε τα συνολικά οφέλη- Μη μένετε στο κόστος
Στην προεκλογική εκστρατεία μια έρευνα θα βοηθήσει τον υποψήφιο να εντοπίσει τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες του συγκριτικά πάντα με τους αντιπάλους του. Βάσει των αποτελεσμάτων θα μπορέσει να διαμορφώσει το πολιτικό του μήνυμα που θα τον αναδείξει σε νικητή στις εκλογές, καθώς θα έχει σιγουρέψει ότι το μήνυμά του είναι αποτελεσματικό και στοχευμένο στο κοινό που επιθυμεί. Άρα δεν πρέπει το οικονομικό κόστος μιας δημοσκόπησης να μας αποθαρρύνει αν σκεφθούμε ότι τα χρήματά μας θα πιάσουν τόπο και δεν θα ανακαλύψουμε στην πορεία της εκστρατείας μας βασικές πληροφορίες που θα μας αναγκάσουν να αλλάξουμε στρατηγική ενώ θα έχουμε ήδη επενδύσει και χρόνο αλλά και χρήμα.
Επιλέξτε προσεκτικά την εταιρεία που θα αναλάβει την έρευνά σας
Μια εταιρεία που θα σας πει αυτά που θέλετε να ακούσετε σας είναι άχρηστη. Συμβουλευτείτε το Σύμβουλο Επικοινωνίας σας και επενδύστε τα χρήματά σας σε μια εταιρεία που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε το προεκλογικό τοπίο και δεν θα «μαγειρέψει νούμερα» για να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή σας.
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009
Τα ανέξοδα επικοινωνιακά εργαλεία του υποψηφίου στις πρόωρες εκλογές
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Τα σενάρια εκλογολογίας ξεκινάνε πάντα από την επόμενη μιας εκλογικής αναμέτρησης. Η προσφυγή στις κάλπες είναι πάντοτε το ζητούμενο της κάθε αντιπολίτευσης. Αν όμως ο κύβος των πρόωρων εκλογών θα ριφθεί, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την κάθε κυβέρνηση. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η προσφυγή στις κάλπες μέσα σε περίοδο δεκαοκτώ μηνών από την ημέρα των τελευταίων εκλογών, η εκλογή των μελών του Κοινοβουλίου γίνεται με τη λεγόμενη λίστα.
Δεκαοκτώ μήνες και κάτι γίνεται με σταυρό. Κι εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα. Προβλήματα οικονομικά, προβλήματα χρόνου για τους ενδιαφερόμενους πολιτικούς. Η χρονική στιγμή της προκήρυξης των πρόωρων εκλογών είναι προνόμιο αλλά και πολιτικό ρίσκο για την κάθε κυβέρνηση αλλά και για τους βουλευτές όλων των κομμάτων. Νέες δαπάνες πολιτικής επικοινωνίας, νέα καρδιοχτύπια για την τελική έκβαση της υποψηφιότητας τους, όταν οι εκλογές γίνονται με σταυροδοσία. Ας δούμε όμως μερικές ανέξοδες μεθόδους επικοινωνίας που μπορεί να ακολουθήσει ένας υποψήφιος μέσα στο λίγο χρόνο που υπάρχει στις πρόωρες εκλογές.
• Πρωτοτυπήστε με την επικοινωνία σας. Ξεφύγετε από την συνηθισμένη πολιτική επικοινωνία που ακολουθούν οι αντίπαλοι σας. Ένας νέος υποψήφιος βουλευτής κυκλοφόρησε ένα έντυπο με τίτλο «ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΝ ΕΚΛΕΓΩ». Πρωτοτύπησε και ξεχώρισε μόνο με ένα έντυπο. Δημιούργησε γρήγορη αναγνωρισιμότητα μέσα στο μικρό προεκλογικό χρόνο που δίνουν οι πρόωρες εκλογές. Μην τυπώνετε περισσότερα του ενός έντυπα. Ένα και καλό.
• Χρησιμοποιείστε τις νέες τεχνολογίες. Αποδίδουν και δεν κοστίζουν. Ενημερώστε για την υποψηφιότητα σας όσους περισσότερους ψηφοφόρους μπορείτε μέσω e-mails, faxes, blogs, sms μηνυμάτων, youtube, facebook και άλλα. Δημιουργήστε «έξυπνα» μηνύματα που ενισχύουν την προσωπικότητα σας. Για τους νέους ψηφοφόρους το internet είναι το δικό τους μέσον, χρησιμοποιείστε το!
• Οργανώστε το σύστημα Κ.Ε.Κ. τον Καθημερινό Κύκλο Ειδήσεων με τα Μέσα της περιοχής σας. Κάντε εκλογικές προγνώσεις, στείλτε βροχή ανακοινώσεων στα Μέσα για την καθημερινή σας δραστηριότητα, επιτεθείτε με κομψό τρόπο στους κομματικούς αντιπάλους σας. Δημιουργείστε ειδήσεις γύρω από το πρόσωπο σας με τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις σας.
• Καθορίστε έναν καθημερινό βασικό σχολιασμό της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας για την περιοχή σας και την χώρα. Ενημερώστε καθημερινά με e-mails, faxes μέλη του κόμματος, φίλους ψηφοφόρους για τις προτάσεις, τις θέσεις και την άποψη σας στα θέματα επικαιρότητας που αφορούν ιδιαίτερα την περιοχή σας.
• Πετάξτε τις «καυτές πατάτες» στα χέρια άλλων. Αν είστε νέος υποψήφιος φροντίστε να μην χρεώνεστε ευθύνες που αναλογούν σε παλαιότερους συνυποψήφιους σας. Ξεφύγετε διακριτικά. Εσείς έχετε τις δικές σας θέσεις και γι αυτές θα θέλατε να κριθείτε.
• Γίνετε μέλος σε on line forum που έχουν πολιτικά θέματα που συζητιούνται. Ακόμη δημιουργείστε στενούς φίλους στο διαδίκτυο φτιάχνοντας τα προφίλ σας σε διαδικτυακούς τόπους όπως facebook, myspace και άλλους. Δεν έχετε κανένα κόστος. Πολλαπλασιάστε τους φίλους σας και πιθανόν μέρος των ψηφοφόρων σας.
• Αρθρογραφείτε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, αρθρογραφήστε σε ημερήσια και εβδομαδιαία έντυπα. Να θυμάστε ότι τα άρθρα σας θα διαβαστούν περισσότερο από μια πληρωμένη διαφήμιση σας.
• Μέσα σε 50 λέξεις, απαντήστε γιατί θα πρέπει κάποιος να σας ψηφίσει. Το κείμενο αυτό θα πρέπει να το βάλετε στην πρώτη σελίδα της ιστοσελίδας σας, του εντύπου σας, του ηχητικού μηνύματος σας. Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας.
• Απευθυνθείτε σε ομάδες όχι σε μονάδες. Αν ο χρόνος πιέζει τότε κατηγοριοποιείστε τους ψηφοφόρους σας και απευθύνατε ανά ομάδα, όπως πολύτεκνοι, κυνηγοί, επαγγελματίες. Μελετήστε τα προβλήματα τους και δώστε τις δικές σας προτάσεις.
• Προσέξτε το «θέμα» στο e-mail που στέλνετε. Ο αποδέκτης του μηνύματος για να κάνει «κλικ» και να το διαβάσει θα πρέπει το θέμα του e-mail να είναι εντυπωσιακό. Θα πρέπει να παρακινεί στο άνοιγμα του e-mail και όχι στη διαγραφή του.
• Επιστρατεύστε τις επαγγελματικές και προσωπικές σας ικανότητες. Αν είστε γιατρός, μηχανικός, φοροτεχνικός δώστε δωρεάν υπηρεσίες και συμβουλές. Αν είστε σπεσιαλίστας στην μαγειρική ή στα γλυκά τολμήστε στο εκλογικό σας κέντρο να μοιράζετε δωρεάν κουλουράκια που εσείς φτιάξατε. Μια ανθρώπινη παράμετρος, μια ζεστή και φιλική χειρονομία, τελείως απροσδόκητη στο χώρο της πολιτικής.
• Δώστε εγγυήσεις για την αποτελεσματικότητα σας αν εκλεγείτε. Τα πολιτικά κόμματα προεκλογικά δεσμεύονται για τις πρώτες 100 μέρες αν πάρουν την εξουσία, εσείς δεσμευτείτε παραδείγματος χάριν ότι θα δώσετε στη δημοσιότητα το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ σας στο τέλος της τετραετίας ή κάτι άλλο.
• Μιλήστε με ατάκες. Κάθε μέρα με βάσει την επικαιρότητα βρείτε γνωστές ατάκες που ταιριάζουν. «Παίζουν» στα Μέσα.
Επικοινωνιολόγου
Τα σενάρια εκλογολογίας ξεκινάνε πάντα από την επόμενη μιας εκλογικής αναμέτρησης. Η προσφυγή στις κάλπες είναι πάντοτε το ζητούμενο της κάθε αντιπολίτευσης. Αν όμως ο κύβος των πρόωρων εκλογών θα ριφθεί, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την κάθε κυβέρνηση. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η προσφυγή στις κάλπες μέσα σε περίοδο δεκαοκτώ μηνών από την ημέρα των τελευταίων εκλογών, η εκλογή των μελών του Κοινοβουλίου γίνεται με τη λεγόμενη λίστα.
Δεκαοκτώ μήνες και κάτι γίνεται με σταυρό. Κι εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα. Προβλήματα οικονομικά, προβλήματα χρόνου για τους ενδιαφερόμενους πολιτικούς. Η χρονική στιγμή της προκήρυξης των πρόωρων εκλογών είναι προνόμιο αλλά και πολιτικό ρίσκο για την κάθε κυβέρνηση αλλά και για τους βουλευτές όλων των κομμάτων. Νέες δαπάνες πολιτικής επικοινωνίας, νέα καρδιοχτύπια για την τελική έκβαση της υποψηφιότητας τους, όταν οι εκλογές γίνονται με σταυροδοσία. Ας δούμε όμως μερικές ανέξοδες μεθόδους επικοινωνίας που μπορεί να ακολουθήσει ένας υποψήφιος μέσα στο λίγο χρόνο που υπάρχει στις πρόωρες εκλογές.
• Πρωτοτυπήστε με την επικοινωνία σας. Ξεφύγετε από την συνηθισμένη πολιτική επικοινωνία που ακολουθούν οι αντίπαλοι σας. Ένας νέος υποψήφιος βουλευτής κυκλοφόρησε ένα έντυπο με τίτλο «ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΝ ΕΚΛΕΓΩ». Πρωτοτύπησε και ξεχώρισε μόνο με ένα έντυπο. Δημιούργησε γρήγορη αναγνωρισιμότητα μέσα στο μικρό προεκλογικό χρόνο που δίνουν οι πρόωρες εκλογές. Μην τυπώνετε περισσότερα του ενός έντυπα. Ένα και καλό.
• Χρησιμοποιείστε τις νέες τεχνολογίες. Αποδίδουν και δεν κοστίζουν. Ενημερώστε για την υποψηφιότητα σας όσους περισσότερους ψηφοφόρους μπορείτε μέσω e-mails, faxes, blogs, sms μηνυμάτων, youtube, facebook και άλλα. Δημιουργήστε «έξυπνα» μηνύματα που ενισχύουν την προσωπικότητα σας. Για τους νέους ψηφοφόρους το internet είναι το δικό τους μέσον, χρησιμοποιείστε το!
• Οργανώστε το σύστημα Κ.Ε.Κ. τον Καθημερινό Κύκλο Ειδήσεων με τα Μέσα της περιοχής σας. Κάντε εκλογικές προγνώσεις, στείλτε βροχή ανακοινώσεων στα Μέσα για την καθημερινή σας δραστηριότητα, επιτεθείτε με κομψό τρόπο στους κομματικούς αντιπάλους σας. Δημιουργείστε ειδήσεις γύρω από το πρόσωπο σας με τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις σας.
• Καθορίστε έναν καθημερινό βασικό σχολιασμό της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας για την περιοχή σας και την χώρα. Ενημερώστε καθημερινά με e-mails, faxes μέλη του κόμματος, φίλους ψηφοφόρους για τις προτάσεις, τις θέσεις και την άποψη σας στα θέματα επικαιρότητας που αφορούν ιδιαίτερα την περιοχή σας.
• Πετάξτε τις «καυτές πατάτες» στα χέρια άλλων. Αν είστε νέος υποψήφιος φροντίστε να μην χρεώνεστε ευθύνες που αναλογούν σε παλαιότερους συνυποψήφιους σας. Ξεφύγετε διακριτικά. Εσείς έχετε τις δικές σας θέσεις και γι αυτές θα θέλατε να κριθείτε.
• Γίνετε μέλος σε on line forum που έχουν πολιτικά θέματα που συζητιούνται. Ακόμη δημιουργείστε στενούς φίλους στο διαδίκτυο φτιάχνοντας τα προφίλ σας σε διαδικτυακούς τόπους όπως facebook, myspace και άλλους. Δεν έχετε κανένα κόστος. Πολλαπλασιάστε τους φίλους σας και πιθανόν μέρος των ψηφοφόρων σας.
• Αρθρογραφείτε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, αρθρογραφήστε σε ημερήσια και εβδομαδιαία έντυπα. Να θυμάστε ότι τα άρθρα σας θα διαβαστούν περισσότερο από μια πληρωμένη διαφήμιση σας.
• Μέσα σε 50 λέξεις, απαντήστε γιατί θα πρέπει κάποιος να σας ψηφίσει. Το κείμενο αυτό θα πρέπει να το βάλετε στην πρώτη σελίδα της ιστοσελίδας σας, του εντύπου σας, του ηχητικού μηνύματος σας. Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας.
• Απευθυνθείτε σε ομάδες όχι σε μονάδες. Αν ο χρόνος πιέζει τότε κατηγοριοποιείστε τους ψηφοφόρους σας και απευθύνατε ανά ομάδα, όπως πολύτεκνοι, κυνηγοί, επαγγελματίες. Μελετήστε τα προβλήματα τους και δώστε τις δικές σας προτάσεις.
• Προσέξτε το «θέμα» στο e-mail που στέλνετε. Ο αποδέκτης του μηνύματος για να κάνει «κλικ» και να το διαβάσει θα πρέπει το θέμα του e-mail να είναι εντυπωσιακό. Θα πρέπει να παρακινεί στο άνοιγμα του e-mail και όχι στη διαγραφή του.
• Επιστρατεύστε τις επαγγελματικές και προσωπικές σας ικανότητες. Αν είστε γιατρός, μηχανικός, φοροτεχνικός δώστε δωρεάν υπηρεσίες και συμβουλές. Αν είστε σπεσιαλίστας στην μαγειρική ή στα γλυκά τολμήστε στο εκλογικό σας κέντρο να μοιράζετε δωρεάν κουλουράκια που εσείς φτιάξατε. Μια ανθρώπινη παράμετρος, μια ζεστή και φιλική χειρονομία, τελείως απροσδόκητη στο χώρο της πολιτικής.
• Δώστε εγγυήσεις για την αποτελεσματικότητα σας αν εκλεγείτε. Τα πολιτικά κόμματα προεκλογικά δεσμεύονται για τις πρώτες 100 μέρες αν πάρουν την εξουσία, εσείς δεσμευτείτε παραδείγματος χάριν ότι θα δώσετε στη δημοσιότητα το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ σας στο τέλος της τετραετίας ή κάτι άλλο.
• Μιλήστε με ατάκες. Κάθε μέρα με βάσει την επικαιρότητα βρείτε γνωστές ατάκες που ταιριάζουν. «Παίζουν» στα Μέσα.
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Οι πολίτες- ψηφοφόροι έχουν αλλάξει... Υποψήφιοι προσοχή! Πώς θα τους ξανακερδίσετε!
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Θα είναι μεγάλο λάθος αν στις προσεχείς εθνικές εκλογές, οι Ο.Τ.Α, πολιτικά κόμματα ή συνδυασμοί αγνοήσουν τα πρωτόγνωρα μηνύματα που οι ψηφοφόροι στέλνουν μέσα από την κάλπη.
Μηνύματα αδιαφορίας, απαξίωσης, δυσαρέσκειας, αναξιοπιστίας προς το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Μηνύματα που εκφράζονται με την αποχή των ψηφοφόρων από την εκλογική διαδικασία. Οι ψηφοφόροι άλλαξαν γιατί έχασαν την εμπιστοσύνη και το ενδιαφέρον τους για το πολιτικό μας σύστημα.
Πολιτικά κόμματα και ιδιαίτερα υποψήφιοι των Ο.Τ.Α θα πρέπει να αποκωδικοποιήσουν άμεσα τα μηνύματα πριν βρεθούν ενώπιον νέων, πιο επώδυνων, εκπλήξεων.
Άραγε θα μπορούσε να κερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία των πολιτικών και με ποιούς τρόπους; Ποιές αποφασιστικές κινήσεις θα πρέπει να γίνουν για να επαναπατριστούν οι ψηφοφόροι, αν όχι στα κόμματα τους, τουλάχιστον στις κάλπες;
1. Οι πολίτες – ψηφοφόροι δεν είναι ψηφοφόροι «go with the flow» να πάνε με το κοπάδι, όπως λένε και οι αγγλοσάξονες. Ο κάθε ψηφοφόρος είναι μοναδικός με συγκεκριμένες ανάγκες, επιθυμίες, και προβλήματα. Οι υπεύθυνοι πολιτικοί θα πρέπει να ανακαλύψουν το νέο προφίλ του πολίτη - ψηφοφόρου.
2. Οι πολίτες – ψηφοφόροι βαρέθηκαν να υποτιμάται η νοημοσύνη τους. Και οι πολιτικοί συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο, βάζοντας πρώτα απ’ όλα το λεγόμενο πολιτικό κόστος.
3. Οι πολίτες – ψηφοφόροι αμφισβητούν. Οι ιδεολογικές διαφορές κομμάτων και πολιτικών προσώπων αμφισβητούνται και αυτοεπαναλαμβάνονται κουραστικά. Οι ψηφοφόροι δε χειραγωγούνται πλέον εύκολα με πολιτικές ρητορείες και ιδεολογικά ευρήματα. Από τις πολιτικές ηγεσίες περιμένουν συγκεκριμένες πολιτικές και λύσεις γιατί τα προβλήματα μέρα με τη μέρα μεγαλώνουν. Η κοινωνία μας δεν χρειάζεται θεωρητισμούς αλλά πρακτικές απαντήσεις στα προβλήματα. «Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια» είχε πει ο Μάο Τσε Τουνγκ.
4. Οι πολίτες – ψηφοφόροι ανοίγουν νέους πολιτικούς δρόμους. Αντιτάσσονται στα γνωστά και κατεστημένα πολιτικά μοντέλα. Αρέσκονται να δημιουργούν νέα πολιτικά ρεύματα ανάλογα με τα βιώματα και τις επιθυμίες τους.
5. Οι πολίτες – ψηφοφόροι δεν εμπιστεύονται τα κλασσικά Μέσα ενημέρωσης. Τα θεωρούν μέρος της διαπλοκής και στρέφονται σε μορφές ενημέρωσης μέσα από τις νέες υπηρεσίες που προσφέρονται από το διαδίκτυο. Ιδιαίτερα οι νέοι ψηφοφόροι δεν βλέπουν τηλεόραση, δεν διαβάζουν έντυπα, αλλά σερφάρουν στο διαδίκτυο.
6. Οι γυναίκες ψηφοφόροι δε ψηφίζουν γυναίκες πολιτικούς γιατί δεν βλέπουν καμία διαφορά -ενώ θα έπρεπε- από τη διαχείριση της εξουσίας από τους άνδρες. Ο ίδιος ξύλινος λόγος, οι ίδιες συνταγές ψηφοθηρίας και χειραγώγησης. Δεν υπάρχει καμία ειδοποιός διαφορά. Γυναίκες πολιτικοί βάλτε μπροστά τη «γυναικεία ματιά» σας. Ίσως με τη συμμετοχή σας αλλάξει η εικόνα της πολιτικής.
7. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν εγγυήσεις. Δεν πιστεύουν ούτε σε λόγια, ούτε σε λαγούς, ούτε σε θαυματοποιούς. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των ψαριών και τα μαγικά του Χάρυ Πότερ είναι πλέον μόνο για σόου στην τηλεόραση. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν εγγυήσεις από τους πολιτικούς, δεν δίνουν «λευκές επιταγές» και η ψήφος τους έχει ημερομηνία λήξης και αντίδρασης. «Ο άγριος λατρεύει πέτρινα και ξύλινα είδωλα. Ο πολιτισμένος άνθρωπος λατρεύει τα είδωλα με σάρκα και οστά», είπε ο Μπερναρντ Σω.
8. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν να ακούγονται από τους πολιτικούς, που έχουν συνηθίσει μόνο να μιλάνε και να υπόσχονται. Άλλωστε, όπως είπε και η Ίντιρα Γκάντι, « Έχουμε δύο αυτιά και ένα στόμα. Για να ακούμε διπλά απ΄ όσο μιλάμε».
9. Διαβάστε τη σκέψη των πολιτών – ψηφοφόρων μελετώντας τη διαχρονική εξέλιξη των τάσεων της κοινής γνώμης μέσα από τις δημοσκοπήσεις. Αυτός είναι ο πραγματικός καθρέφτης. Τα ερευνητικά σας εργαλεία. Ξεχάσατε την «πρόθεση ψήφου» και την «εκτίμηση ψήφου». Ερμηνεύστε τις τάσεις και όχι τα νούμερα.
Επικοινωνιολόγου
Θα είναι μεγάλο λάθος αν στις προσεχείς εθνικές εκλογές, οι Ο.Τ.Α, πολιτικά κόμματα ή συνδυασμοί αγνοήσουν τα πρωτόγνωρα μηνύματα που οι ψηφοφόροι στέλνουν μέσα από την κάλπη.
Μηνύματα αδιαφορίας, απαξίωσης, δυσαρέσκειας, αναξιοπιστίας προς το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Μηνύματα που εκφράζονται με την αποχή των ψηφοφόρων από την εκλογική διαδικασία. Οι ψηφοφόροι άλλαξαν γιατί έχασαν την εμπιστοσύνη και το ενδιαφέρον τους για το πολιτικό μας σύστημα.
Πολιτικά κόμματα και ιδιαίτερα υποψήφιοι των Ο.Τ.Α θα πρέπει να αποκωδικοποιήσουν άμεσα τα μηνύματα πριν βρεθούν ενώπιον νέων, πιο επώδυνων, εκπλήξεων.
Άραγε θα μπορούσε να κερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία των πολιτικών και με ποιούς τρόπους; Ποιές αποφασιστικές κινήσεις θα πρέπει να γίνουν για να επαναπατριστούν οι ψηφοφόροι, αν όχι στα κόμματα τους, τουλάχιστον στις κάλπες;
1. Οι πολίτες – ψηφοφόροι δεν είναι ψηφοφόροι «go with the flow» να πάνε με το κοπάδι, όπως λένε και οι αγγλοσάξονες. Ο κάθε ψηφοφόρος είναι μοναδικός με συγκεκριμένες ανάγκες, επιθυμίες, και προβλήματα. Οι υπεύθυνοι πολιτικοί θα πρέπει να ανακαλύψουν το νέο προφίλ του πολίτη - ψηφοφόρου.
2. Οι πολίτες – ψηφοφόροι βαρέθηκαν να υποτιμάται η νοημοσύνη τους. Και οι πολιτικοί συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο, βάζοντας πρώτα απ’ όλα το λεγόμενο πολιτικό κόστος.
3. Οι πολίτες – ψηφοφόροι αμφισβητούν. Οι ιδεολογικές διαφορές κομμάτων και πολιτικών προσώπων αμφισβητούνται και αυτοεπαναλαμβάνονται κουραστικά. Οι ψηφοφόροι δε χειραγωγούνται πλέον εύκολα με πολιτικές ρητορείες και ιδεολογικά ευρήματα. Από τις πολιτικές ηγεσίες περιμένουν συγκεκριμένες πολιτικές και λύσεις γιατί τα προβλήματα μέρα με τη μέρα μεγαλώνουν. Η κοινωνία μας δεν χρειάζεται θεωρητισμούς αλλά πρακτικές απαντήσεις στα προβλήματα. «Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια» είχε πει ο Μάο Τσε Τουνγκ.
4. Οι πολίτες – ψηφοφόροι ανοίγουν νέους πολιτικούς δρόμους. Αντιτάσσονται στα γνωστά και κατεστημένα πολιτικά μοντέλα. Αρέσκονται να δημιουργούν νέα πολιτικά ρεύματα ανάλογα με τα βιώματα και τις επιθυμίες τους.
5. Οι πολίτες – ψηφοφόροι δεν εμπιστεύονται τα κλασσικά Μέσα ενημέρωσης. Τα θεωρούν μέρος της διαπλοκής και στρέφονται σε μορφές ενημέρωσης μέσα από τις νέες υπηρεσίες που προσφέρονται από το διαδίκτυο. Ιδιαίτερα οι νέοι ψηφοφόροι δεν βλέπουν τηλεόραση, δεν διαβάζουν έντυπα, αλλά σερφάρουν στο διαδίκτυο.
6. Οι γυναίκες ψηφοφόροι δε ψηφίζουν γυναίκες πολιτικούς γιατί δεν βλέπουν καμία διαφορά -ενώ θα έπρεπε- από τη διαχείριση της εξουσίας από τους άνδρες. Ο ίδιος ξύλινος λόγος, οι ίδιες συνταγές ψηφοθηρίας και χειραγώγησης. Δεν υπάρχει καμία ειδοποιός διαφορά. Γυναίκες πολιτικοί βάλτε μπροστά τη «γυναικεία ματιά» σας. Ίσως με τη συμμετοχή σας αλλάξει η εικόνα της πολιτικής.
7. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν εγγυήσεις. Δεν πιστεύουν ούτε σε λόγια, ούτε σε λαγούς, ούτε σε θαυματοποιούς. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των ψαριών και τα μαγικά του Χάρυ Πότερ είναι πλέον μόνο για σόου στην τηλεόραση. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν εγγυήσεις από τους πολιτικούς, δεν δίνουν «λευκές επιταγές» και η ψήφος τους έχει ημερομηνία λήξης και αντίδρασης. «Ο άγριος λατρεύει πέτρινα και ξύλινα είδωλα. Ο πολιτισμένος άνθρωπος λατρεύει τα είδωλα με σάρκα και οστά», είπε ο Μπερναρντ Σω.
8. Οι πολίτες – ψηφοφόροι θέλουν να ακούγονται από τους πολιτικούς, που έχουν συνηθίσει μόνο να μιλάνε και να υπόσχονται. Άλλωστε, όπως είπε και η Ίντιρα Γκάντι, « Έχουμε δύο αυτιά και ένα στόμα. Για να ακούμε διπλά απ΄ όσο μιλάμε».
9. Διαβάστε τη σκέψη των πολιτών – ψηφοφόρων μελετώντας τη διαχρονική εξέλιξη των τάσεων της κοινής γνώμης μέσα από τις δημοσκοπήσεις. Αυτός είναι ο πραγματικός καθρέφτης. Τα ερευνητικά σας εργαλεία. Ξεχάσατε την «πρόθεση ψήφου» και την «εκτίμηση ψήφου». Ερμηνεύστε τις τάσεις και όχι τα νούμερα.
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009
Πολιτικά "σκηνοθετικά" παιχνίδια. Πώς να κερδίσετε το παιχνίδι;
Της Αναστασίας Δουκάκη
Συμβούλου Επικοινωνίας
Πολιτική και Θέατρο
Η πολιτική γίνεται ελκυστική στο ευρύ κοινό όταν το ικανοποιεί οπτικά και ακουστικά, με διασκεδαστική αφήγηση ιστοριών και οπτικά συμπυκνωμένη παρουσίαση δύσκολων πληροφοριών, ώστε να την παρακολουθούν πολλοί άνθρωποι. Αυτού του είδους η σκηνοθεσία είναι ζωτικό στοιχείο για την επιβίωση στην αρένα των ΜΜΕ, καθώς η πολιτική τροφοδοτείται από την καλή ρητορική αφενός και τη μετάδοσή της με μια δόση θεάτρου αφετέρου παρουσιάζοντας ουσιαστικά γεγονότα εντυπωσιακά και διασκεδαστικά.
Οι πολιτικοί και τα κόμματα είναι πλέον συνυφασμένα στις τηλεοπτικές μας συνήθειες με αποτέλεσμα όποιος σταματήσει πρώτος να εκτίθεται στα ΜΜΕ να είναι εκείνος που θα χάσει το παιχνίδι της δημοσιότητας. Ιδιαίτερα σε προεκλογικές περιόδους, η πολιτική μπαίνει κάτω από το μεγεθυντικό φακό καθώς κατακλυζόμαστε από προσχεδιασμένες εμφανίσεις, ενοχοποιήσεις, προετοιμασμένες παρουσιάσεις και προεπιλεγμένες εικόνες. Στην κοινωνία των Μέσων, είναι επιτακτική ανάγκη να εκπαιδευτούν τα πολιτικά πρόσωπα να αξιοποιούν τα Μέσα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να παρουσιάζουν τα πολιτικά τους μηνύματα με σύντομο και περιεκτικό τρόπο έτσι ώστε να διασκεδάζουν και να καθηλώνουν τον τηλεθεατή.
Οι παίκτες και οι κανόνες
Οι βασικοί παίκτες του παιχνιδιού είναι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι πολιτικοί, και οι θεατές- πολίτες. Η υπερβολική έκθεση του κοινού στη σκηνοθετημένη πολιτική δημιουργεί την ανάγκη για τη μη πολιτική, ή απολιτική, πλευρά των πολιτικών προσώπων. Η ιδιωτική σφαίρα έρχεται στο προσκήνιο των ΜΜΕ ως θέμα πρωτεύουσας σημασίας.
Ο «καλός» παίκτης είναι εκείνος που με τη βοήθεια της σκηνοθεσίας των Μέσων θα καταφέρει να προβάλει στους πολίτες- τηλεθεατές τα περισσότερα «σκόπιμα» μηνύματα, όπως: οικογενειακή βόλτα, στα γήπεδο με τα παιδιά, συνάντηση με φίλους στο καφενείο, βοήθεια σε μια γριούλα, αθλούμενος στις διακοπές. Ο πολίτης- τηλεθεατής δεν αντιλαμβάνεται ότι η εικόνες αυτές είναι το προϊόν που πουλάει ο πολιτικός και τις προσλαμβάνει ως το «πραγματικό», «ατημέλητο» πρόσωπο του υποψηφίου.
Παράδειγμα νίκης
Οι εικόνες του Μπιλ Κλίντον και της οικογένειάς του από τις διακοπές τους έκαναν το γύρο του κόσμου. Ενώ εκ πρώτης όψεως οι φωτογραφίες αυτές ήταν απλώς η απεικόνιση μιας ιδιωτικής στιγμής του Προέδρου και της οικογενείας του όπου ξεδιπλώνονταν ο πραγματικός του χαρακτήρας, στην πραγματικότητα ήταν μια σκηνοθετημένη προβολή του Προέδρου που απογειώθηκε σε επιτυχία όταν εκείνος μίλησε για δήθεν ιεροσυλία της προσωπικής του ζωής.
Τα «κρυφά χαρτιά» της νίκης
Αίσθηση του μέτρου
Το σίγουρο στοίχημα για να κερδηθεί επάξια το παιχνίδι είναι να υπάρχει και από την πλευρά των Μέσων και από την πλευρά των πολιτικών μια αίσθηση του μέτρου. Σκοπός της «θεατροποιημένης» ή αλλιώς «σκηνοθετημένης» πολιτικής δεν είναι απλώς να κάνει την πολιτική πιο πειστική αλλά προπάντων να προσεγγίσει τον πολίτη-τηλεθεατή και να τον κινητοποιήσει ώστε και η ίδια να εμπλουτιστεί και να αναζωογονηθεί. Μην υπερβάλλετε στις εμφανίσεις σας. Ο τηλεθεατής παρακολουθεί την πολιτική στο μέτρο που δεν ξεπερνάει τα πιστευτά όρια. Αφήστε τους αντιπάλους σας να εκτεθούν ανεπανόρθωτα!
Παράδειγμα: Η ελληνική τηλεόραση έχει να επιδείξει πολυάριθμα παραδείγματα πολιτικών προσώπων που αποδοκιμάζονται από την κοινή γνώμη αφενός λόγο της υπερέκθεσής τους στα Μέσα και αφετέρου λόγω του τρόπου παρουσίασής τους, που στην προσπάθειά τους να γίνουν προσιτοί στο κοινό, σε πολλές περιπτώσεις αγγίζει ή και ξεπερνά τα όρια της υπερβολής.
Εξάσκηση στην εμφάνιση στα ΜΜΕ
Για να αποκτηθεί η απαιτούμενη άνεση στις εμφανίσεις στα ΜΜΕ οι πολιτικοί χρειάζεται να εξασκούνται διαρκώς στον τρόπο που μεταδίδουν τα λεκτικά αλλά και τα μη- λεκτικά, ή αλλιώς σιωπηρά, μηνύματα. Η ρητορική και η μιμική είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής των πολιτικών που η κοινωνία των μέσων τους επιβάλλει να σκηνοθετούν διαρκώς τις χειρονομίες, τον τόνο της φωνής τους και τα μηνύματά τους ώστε να είναι δημοσιεύσιμα ανά πάσα στιγμή και να μπορούν να προβληθούν εντυπωσιακά ώστε να τραβήξουν πρώτα την προσοχή των Μέσων κι έπειτα την προσοχή των πολιτών- τηλεθεατών. Μην αφήνετε ποτέ για την τελευταία στιγμή την προετοιμασία για μια εμφάνισή σας.
Παράδειγμα: Ο Τόνυ Μπλερ και ο Μπιλ Κλίντον αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση όσον αφορά στη άκρως επιτυχημένη θεατρική τους παρουσία και στον τρόπο με τον οποίο κατάφερναν να μαγνητίζουν τις κάμερες και το τηλεοπτικό κοινό.
Ρίξτε φως στα σκοτεινά σημεία του αντιπάλου σας
Χρησιμοποιείστε ως θέμα της προεκλογικής σας εκστρατείας πραγματικές ή κατασκευασμένες αδυναμίες του αντιπάλου σας, συλλέγοντας στοιχεία τόσο από την επαγγελματική όσο και από την προσωπική του ζωή. Είναι το αγαπημένο θέμα τόσο των αδηφάγων ΜΜΕ όσο και του κοινού τους!
Παράδειγμα: Ως γνωστόν, η ανάρμοστη σχέση του Μπιλ Κλίντον με τη Μόνικα Λεβίνσκι λίγο έλειψε να του στοιχήσει την επανεκλογή του!
Προφυλαχθείτε από τις κακοτοπιές
Μην μένετε εκτεθειμένος σε επιθέσεις και μην αφήνετε ακάλυπτα πιθανά σημεία που ίσως αποτελέσουν πηγή ακροαματικότητας για τα ΜΜΕ και αρνητικής δημοσιότητας για εσάς. Οργανωθείτε ενάντια σε πιθανές κακοτοπιές ενημερώνοντας εσείς ο ίδιος τα Μέσα για αρνητικά γεγονότα που δεν μπορείτε να αποφύγετε, για πτυχές τις προσωπικής σας ζωής που αργά ή γρήγορα θα δουν το φως και προσέξτε τις εμφανίσεις σας σε εκπομπές με εχθρικούς προς εσάς παρουσιαστές που ενδέχεται να σας φέρουν σε δύσκολη θέση. Ο τηλεοπτικός φακός θα καταγράψει κάθε σας «μουδιασμένη» αντίδραση!
Παράδειγμα: Θυμηθείτε τη δύσκολη θέση του Νίξον στη συνέντευξη που του πήρε ο Φροστ, ενώ ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον για να αποφύγει τις όποιες αποκαλύψεις μίλησε ο ίδιος ανοιχτά για τις εξωσυζυγικές σχέσεις εκείνου και της συζύγου του όταν ο γάμος τους περνούσε κρίση.
Σκηνοθετημένη «παραίτηση» από τη σκηνοθετημένη πολιτική σκηνή
Ο πιο έξυπνος και αποτελεσματικός τρόπος για την επιτυχημένη προβολή σας είναι σε περιόδους κορεσμού των Μέσων και γενικότερης μετριοπάθειας, να χρησιμοποιήσετε το αρνητικό κλίμα για εσάς ως ευκαιρία παραίτησης από τις «σκηνοθετημένες πρακτικές», αλλά πάντοτε αφού η ενέργειά σας αυτή σκηνοθετηθεί με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να γίνει αναλώσιμο προϊόν για τα ΜΜΕ.
Παράδειγμα: Σε άρθρο εφημερίδας το 2006 προβεβλημένος Έλληνας πολιτικός έκανε λόγο για την ανάγκη στήριξης της ουσιαστικής πολιτικής ενάντια στην προσεκτικά αμπαλαρισμένη πολιτική της επικοινωνίας, διαφοροποιώντας με τον τρόπο αυτό τη θέση του από το κύμα επικοινωνιακής χρυσόσκονης που καλύπτει την πολιτική σκηνή και κατακλύζει τα ΜΜΕ, αλλά ταυτόχρονα προσελκύοντας στο πρόσωπό του την απαραίτητη προβολή. Μια τέτοια κίνηση σαφώς αποκτά πολλή μεγαλύτερη διεισδυτικότητα, και συνεπώς απήχηση στο κοινό, όταν γίνεται ζωντανά στα πλαίσια μιας τηλεοπτικής πολιτικής εκπομπής ή στο «παράθυρο» ενός δελτίου ειδήσεων.
Συμβούλου Επικοινωνίας
Πολιτική και Θέατρο
Η πολιτική γίνεται ελκυστική στο ευρύ κοινό όταν το ικανοποιεί οπτικά και ακουστικά, με διασκεδαστική αφήγηση ιστοριών και οπτικά συμπυκνωμένη παρουσίαση δύσκολων πληροφοριών, ώστε να την παρακολουθούν πολλοί άνθρωποι. Αυτού του είδους η σκηνοθεσία είναι ζωτικό στοιχείο για την επιβίωση στην αρένα των ΜΜΕ, καθώς η πολιτική τροφοδοτείται από την καλή ρητορική αφενός και τη μετάδοσή της με μια δόση θεάτρου αφετέρου παρουσιάζοντας ουσιαστικά γεγονότα εντυπωσιακά και διασκεδαστικά.
Οι πολιτικοί και τα κόμματα είναι πλέον συνυφασμένα στις τηλεοπτικές μας συνήθειες με αποτέλεσμα όποιος σταματήσει πρώτος να εκτίθεται στα ΜΜΕ να είναι εκείνος που θα χάσει το παιχνίδι της δημοσιότητας. Ιδιαίτερα σε προεκλογικές περιόδους, η πολιτική μπαίνει κάτω από το μεγεθυντικό φακό καθώς κατακλυζόμαστε από προσχεδιασμένες εμφανίσεις, ενοχοποιήσεις, προετοιμασμένες παρουσιάσεις και προεπιλεγμένες εικόνες. Στην κοινωνία των Μέσων, είναι επιτακτική ανάγκη να εκπαιδευτούν τα πολιτικά πρόσωπα να αξιοποιούν τα Μέσα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να παρουσιάζουν τα πολιτικά τους μηνύματα με σύντομο και περιεκτικό τρόπο έτσι ώστε να διασκεδάζουν και να καθηλώνουν τον τηλεθεατή.
Οι παίκτες και οι κανόνες
Οι βασικοί παίκτες του παιχνιδιού είναι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι πολιτικοί, και οι θεατές- πολίτες. Η υπερβολική έκθεση του κοινού στη σκηνοθετημένη πολιτική δημιουργεί την ανάγκη για τη μη πολιτική, ή απολιτική, πλευρά των πολιτικών προσώπων. Η ιδιωτική σφαίρα έρχεται στο προσκήνιο των ΜΜΕ ως θέμα πρωτεύουσας σημασίας.
Ο «καλός» παίκτης είναι εκείνος που με τη βοήθεια της σκηνοθεσίας των Μέσων θα καταφέρει να προβάλει στους πολίτες- τηλεθεατές τα περισσότερα «σκόπιμα» μηνύματα, όπως: οικογενειακή βόλτα, στα γήπεδο με τα παιδιά, συνάντηση με φίλους στο καφενείο, βοήθεια σε μια γριούλα, αθλούμενος στις διακοπές. Ο πολίτης- τηλεθεατής δεν αντιλαμβάνεται ότι η εικόνες αυτές είναι το προϊόν που πουλάει ο πολιτικός και τις προσλαμβάνει ως το «πραγματικό», «ατημέλητο» πρόσωπο του υποψηφίου.
Παράδειγμα νίκης
Οι εικόνες του Μπιλ Κλίντον και της οικογένειάς του από τις διακοπές τους έκαναν το γύρο του κόσμου. Ενώ εκ πρώτης όψεως οι φωτογραφίες αυτές ήταν απλώς η απεικόνιση μιας ιδιωτικής στιγμής του Προέδρου και της οικογενείας του όπου ξεδιπλώνονταν ο πραγματικός του χαρακτήρας, στην πραγματικότητα ήταν μια σκηνοθετημένη προβολή του Προέδρου που απογειώθηκε σε επιτυχία όταν εκείνος μίλησε για δήθεν ιεροσυλία της προσωπικής του ζωής.
Τα «κρυφά χαρτιά» της νίκης
Αίσθηση του μέτρου
Το σίγουρο στοίχημα για να κερδηθεί επάξια το παιχνίδι είναι να υπάρχει και από την πλευρά των Μέσων και από την πλευρά των πολιτικών μια αίσθηση του μέτρου. Σκοπός της «θεατροποιημένης» ή αλλιώς «σκηνοθετημένης» πολιτικής δεν είναι απλώς να κάνει την πολιτική πιο πειστική αλλά προπάντων να προσεγγίσει τον πολίτη-τηλεθεατή και να τον κινητοποιήσει ώστε και η ίδια να εμπλουτιστεί και να αναζωογονηθεί. Μην υπερβάλλετε στις εμφανίσεις σας. Ο τηλεθεατής παρακολουθεί την πολιτική στο μέτρο που δεν ξεπερνάει τα πιστευτά όρια. Αφήστε τους αντιπάλους σας να εκτεθούν ανεπανόρθωτα!
Παράδειγμα: Η ελληνική τηλεόραση έχει να επιδείξει πολυάριθμα παραδείγματα πολιτικών προσώπων που αποδοκιμάζονται από την κοινή γνώμη αφενός λόγο της υπερέκθεσής τους στα Μέσα και αφετέρου λόγω του τρόπου παρουσίασής τους, που στην προσπάθειά τους να γίνουν προσιτοί στο κοινό, σε πολλές περιπτώσεις αγγίζει ή και ξεπερνά τα όρια της υπερβολής.
Εξάσκηση στην εμφάνιση στα ΜΜΕ
Για να αποκτηθεί η απαιτούμενη άνεση στις εμφανίσεις στα ΜΜΕ οι πολιτικοί χρειάζεται να εξασκούνται διαρκώς στον τρόπο που μεταδίδουν τα λεκτικά αλλά και τα μη- λεκτικά, ή αλλιώς σιωπηρά, μηνύματα. Η ρητορική και η μιμική είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής των πολιτικών που η κοινωνία των μέσων τους επιβάλλει να σκηνοθετούν διαρκώς τις χειρονομίες, τον τόνο της φωνής τους και τα μηνύματά τους ώστε να είναι δημοσιεύσιμα ανά πάσα στιγμή και να μπορούν να προβληθούν εντυπωσιακά ώστε να τραβήξουν πρώτα την προσοχή των Μέσων κι έπειτα την προσοχή των πολιτών- τηλεθεατών. Μην αφήνετε ποτέ για την τελευταία στιγμή την προετοιμασία για μια εμφάνισή σας.
Παράδειγμα: Ο Τόνυ Μπλερ και ο Μπιλ Κλίντον αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση όσον αφορά στη άκρως επιτυχημένη θεατρική τους παρουσία και στον τρόπο με τον οποίο κατάφερναν να μαγνητίζουν τις κάμερες και το τηλεοπτικό κοινό.
Ρίξτε φως στα σκοτεινά σημεία του αντιπάλου σας
Χρησιμοποιείστε ως θέμα της προεκλογικής σας εκστρατείας πραγματικές ή κατασκευασμένες αδυναμίες του αντιπάλου σας, συλλέγοντας στοιχεία τόσο από την επαγγελματική όσο και από την προσωπική του ζωή. Είναι το αγαπημένο θέμα τόσο των αδηφάγων ΜΜΕ όσο και του κοινού τους!
Παράδειγμα: Ως γνωστόν, η ανάρμοστη σχέση του Μπιλ Κλίντον με τη Μόνικα Λεβίνσκι λίγο έλειψε να του στοιχήσει την επανεκλογή του!
Προφυλαχθείτε από τις κακοτοπιές
Μην μένετε εκτεθειμένος σε επιθέσεις και μην αφήνετε ακάλυπτα πιθανά σημεία που ίσως αποτελέσουν πηγή ακροαματικότητας για τα ΜΜΕ και αρνητικής δημοσιότητας για εσάς. Οργανωθείτε ενάντια σε πιθανές κακοτοπιές ενημερώνοντας εσείς ο ίδιος τα Μέσα για αρνητικά γεγονότα που δεν μπορείτε να αποφύγετε, για πτυχές τις προσωπικής σας ζωής που αργά ή γρήγορα θα δουν το φως και προσέξτε τις εμφανίσεις σας σε εκπομπές με εχθρικούς προς εσάς παρουσιαστές που ενδέχεται να σας φέρουν σε δύσκολη θέση. Ο τηλεοπτικός φακός θα καταγράψει κάθε σας «μουδιασμένη» αντίδραση!
Παράδειγμα: Θυμηθείτε τη δύσκολη θέση του Νίξον στη συνέντευξη που του πήρε ο Φροστ, ενώ ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Ντέιβιντ Πάτερσον για να αποφύγει τις όποιες αποκαλύψεις μίλησε ο ίδιος ανοιχτά για τις εξωσυζυγικές σχέσεις εκείνου και της συζύγου του όταν ο γάμος τους περνούσε κρίση.
Σκηνοθετημένη «παραίτηση» από τη σκηνοθετημένη πολιτική σκηνή
Ο πιο έξυπνος και αποτελεσματικός τρόπος για την επιτυχημένη προβολή σας είναι σε περιόδους κορεσμού των Μέσων και γενικότερης μετριοπάθειας, να χρησιμοποιήσετε το αρνητικό κλίμα για εσάς ως ευκαιρία παραίτησης από τις «σκηνοθετημένες πρακτικές», αλλά πάντοτε αφού η ενέργειά σας αυτή σκηνοθετηθεί με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να γίνει αναλώσιμο προϊόν για τα ΜΜΕ.
Παράδειγμα: Σε άρθρο εφημερίδας το 2006 προβεβλημένος Έλληνας πολιτικός έκανε λόγο για την ανάγκη στήριξης της ουσιαστικής πολιτικής ενάντια στην προσεκτικά αμπαλαρισμένη πολιτική της επικοινωνίας, διαφοροποιώντας με τον τρόπο αυτό τη θέση του από το κύμα επικοινωνιακής χρυσόσκονης που καλύπτει την πολιτική σκηνή και κατακλύζει τα ΜΜΕ, αλλά ταυτόχρονα προσελκύοντας στο πρόσωπό του την απαραίτητη προβολή. Μια τέτοια κίνηση σαφώς αποκτά πολλή μεγαλύτερη διεισδυτικότητα, και συνεπώς απήχηση στο κοινό, όταν γίνεται ζωντανά στα πλαίσια μιας τηλεοπτικής πολιτικής εκπομπής ή στο «παράθυρο» ενός δελτίου ειδήσεων.
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
Νέοι υποψήφιοι πολιτικοί: 9 συμβουλές για να χτίσετε το προφίλ σας
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου
Όλοι ψάχνουν να βρουν, ψηφοφόροι και πολιτικά κόμματα, νέους υποψήφιους για να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια και τις τάξεις τους. Όλοι έχουν ταχθεί στην αναζήτηση νέων, άφθαρτων προσώπων που δεν έχουν προλάβει να «καούν» από την καθημερινότητα της πολιτικής ζωής και έκθεσης στα ΜΜΕ. Οι νέοι υποψήφιοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην εικόνα τους. Το φαίνεσθε στην πολιτική είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο, σημαντικό με το είναι.
1) Αποδείξτε ότι είστε νέος
Νέος δεν είναι μόνο αυτός που η ταυτότητά του το αποδεικνύει και ο οποίος κυκλοφορεί με μηχανή χιλιάρα, αλλά αυτός που αναζητά νέες ιδέες και αντιλαμβάνεται τις αλλαγές του κόσμου και τις μεταβολές στις ανάγκες των πολιτών. Νέος στην πολιτική είναι κάθε άφθαρτο και φρέσκο πρόσωπο που κάνει την εμφάνισή του στο γκρίζο πολιτικό τοπίο.
2) Μακριά από τον ξύλινο λόγο και τα χιλιοειπωμένα κλισέ
Μιλήστε απλά και ξεκάθαρα στους πολίτες. Μιλήστε για να σας καταλάβουν και όχι για να τους εντυπωσιάσετε με ιδεολογικές «θολούρες». Οι πολίτες έχουν συνηθίσει τον απρόσιτο πολιτικό ξύλινο λόγο και η καλύτερη ευκαιρία για να κάνετε τη διαφορά είναι να μιλήσετε τη γλώσσα τους.
3) Αποφύγετε την υπέρμετρη έκθεση στα ΜΜΕ
Η υπερβολική οικειότητα με τα ΜΜΕ απαιτεί να είστε πάντα διαφορετικός. Να μην επαναλαμβάνεστε. Κι αυτό είναι αρκετά δύσκολο. Μιλάτε όταν πρέπει για να αποφύγετε να γίνετε κουραστικός και επικεντρωθείτε στην οικεία για σας θεματολογία ώστε οι παρεμβάσεις σας να είναι όσο το δυνατόν πιο ουσιαστικές και στοχευμένες.
4) Χρησιμοποιείστε τις τεχνικές του lifestyle στην αρχή για να αποκτήσετε αναγνωσιμότητα
Χρησιμοποιείστε τη διπλωματία σας και τις» ικανότητές σας στις δημόσιες σχέσεις σε κάθε σας εμφάνιση σε κοσμικά γεγονότα. Προσπαθήστε να είστε φιλικός ώστε να διευρύνετε τον κύκλο γνωριμιών σας και μην αποφεύγετε τα φλας των φωτογράφων. Τα «ινσταντανέ» με πρόσωπα του πολιτικού στερεώματος, και όχι μόνο, μπορούν να συμβάλλουν τα μέγιστα στην αναγνωσιμότητα που έχετε ανάγκη στην αρχή της πολιτικής σας καριέρας. Στη συνέχεια αντικαταστήστε τις τεχνικές αυτές με εκείνες της πολιτικής επικοινωνίας. Μην ξεχνάτε ότι προπονήστε για πολιτικός, όχι για μοντέλο.
5) Να είστε πάντα σοβαρός
Οι πολίτες ανησυχούν πάντα για την κατάσταση της χώρας τους ή της πόλης τους. Το ελαφρώς δασκαλίστικο ύφος, αλά Ομπάμα, θα σας έρθει «κουτί». Μην ξεχνάτε όμως ότι η σοβαρότητα δεν αποκλείει το να είστε φιλικός με τους πολίτες. Αντιθέτως, ο συνδυασμός των δύο είναι ιδανικός για να εμπνεύσετε εμπιστοσύνη και συμπάθεια στους δυνητικούς υποστηρικτές σας.
6) Μη φοβάστε να απευθυνθείτε σε ειδικές κοινωνικές ομάδες
Ο πολιτικός του μέλλοντος έχει «ανοιχτό μυαλό» και αφουγκράζεται τις ανάγκες όλων των πολιτών. Δε διστάζει να απευθυνθεί σε ειδικές ομάδες του πληθυσμού, όπως ομοφυλόφιλοι και μετανάστες. Δεν αποκλείει κανέναν καθώς η ψήφος όλων είναι ίση μπροστά στην κάλπη.
7) Στην αρχή δείξτε αδύναμος
Ο έξυπνος νέος υποψήφιος δεν προκαλεί τους παλαιότερους. Δίνει την αίσθηση του αδύνατου από την αρχή και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Αποτέλεσμα, να μην τον πολεμάνε. Δουλέψτε ήσυχα, σπίτι- σπίτι, πόρτα- πόρτα, χρησιμοποιώντας έξυπνες επικοινωνιακές ενέργειες. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, κάντε τη δική σας επίθεση.
8) Χρησιμοποιείστε τα νέα μέσα τεχνολογίας για την προβολή σας. Αυτά θα φτιάξουν την εικόνα σας!
Ο νέος τρόπος πολιτικής επικοινωνίας μέσω του διαδικτύου προσφέρει πολυάριθμες δυνατότητες στο νέο πολιτικό να «χτίσει» την εικόνα του και να προσεγγίσει δυσπρόσιτες, υπό άλλες συνθήκες, ομάδες ψηφοφόρων όπως η νεολαία και οι bloggers. Οργανώστε τη διαδικτυακή σας παρουσία και μην αφήσετε τις ευκαιρίες του διαδικτύου ανεκμετάλλευτες.
9) Δώστε εγγυήσεις για την υλοποίηση των υποσχέσεών σας
Οι πολίτες που θα σκεφθούν να σας ψηφίσουν χρειάζονται εγγυήσεις για να πιστέψουν στις υποσχέσεις σας, καθώς έχουν συνηθίσει σε πολιτικούς που δεν τηρούν το λόγο και τις δεσμεύσεις τους. Ένας υποψήφιος δήμαρχος, για παράδειγμα, μοίρασε στην προεκλογική του εκστρατεία κουπόνια τα οποία ζητούσε από τους πολίτες να τα επιστρέψουν στο Δήμο εάν εκλεγεί και δεν υλοποιήσει τις υποσχέσεις του μέσα στους πρώτους έξι μήνες δημαρχίας, ώστε να παραιτηθεί. Τέτοιου είδους έξυπνες επικοινωνιακές ενέργειες δεν τραβούν μόνο την προσοχή, αλλά εμπνέουν και εμπιστοσύνη.
Επικοινωνιολόγου
Όλοι ψάχνουν να βρουν, ψηφοφόροι και πολιτικά κόμματα, νέους υποψήφιους για να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια και τις τάξεις τους. Όλοι έχουν ταχθεί στην αναζήτηση νέων, άφθαρτων προσώπων που δεν έχουν προλάβει να «καούν» από την καθημερινότητα της πολιτικής ζωής και έκθεσης στα ΜΜΕ. Οι νέοι υποψήφιοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην εικόνα τους. Το φαίνεσθε στην πολιτική είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο, σημαντικό με το είναι.
1) Αποδείξτε ότι είστε νέος
Νέος δεν είναι μόνο αυτός που η ταυτότητά του το αποδεικνύει και ο οποίος κυκλοφορεί με μηχανή χιλιάρα, αλλά αυτός που αναζητά νέες ιδέες και αντιλαμβάνεται τις αλλαγές του κόσμου και τις μεταβολές στις ανάγκες των πολιτών. Νέος στην πολιτική είναι κάθε άφθαρτο και φρέσκο πρόσωπο που κάνει την εμφάνισή του στο γκρίζο πολιτικό τοπίο.
2) Μακριά από τον ξύλινο λόγο και τα χιλιοειπωμένα κλισέ
Μιλήστε απλά και ξεκάθαρα στους πολίτες. Μιλήστε για να σας καταλάβουν και όχι για να τους εντυπωσιάσετε με ιδεολογικές «θολούρες». Οι πολίτες έχουν συνηθίσει τον απρόσιτο πολιτικό ξύλινο λόγο και η καλύτερη ευκαιρία για να κάνετε τη διαφορά είναι να μιλήσετε τη γλώσσα τους.
3) Αποφύγετε την υπέρμετρη έκθεση στα ΜΜΕ
Η υπερβολική οικειότητα με τα ΜΜΕ απαιτεί να είστε πάντα διαφορετικός. Να μην επαναλαμβάνεστε. Κι αυτό είναι αρκετά δύσκολο. Μιλάτε όταν πρέπει για να αποφύγετε να γίνετε κουραστικός και επικεντρωθείτε στην οικεία για σας θεματολογία ώστε οι παρεμβάσεις σας να είναι όσο το δυνατόν πιο ουσιαστικές και στοχευμένες.
4) Χρησιμοποιείστε τις τεχνικές του lifestyle στην αρχή για να αποκτήσετε αναγνωσιμότητα
Χρησιμοποιείστε τη διπλωματία σας και τις» ικανότητές σας στις δημόσιες σχέσεις σε κάθε σας εμφάνιση σε κοσμικά γεγονότα. Προσπαθήστε να είστε φιλικός ώστε να διευρύνετε τον κύκλο γνωριμιών σας και μην αποφεύγετε τα φλας των φωτογράφων. Τα «ινσταντανέ» με πρόσωπα του πολιτικού στερεώματος, και όχι μόνο, μπορούν να συμβάλλουν τα μέγιστα στην αναγνωσιμότητα που έχετε ανάγκη στην αρχή της πολιτικής σας καριέρας. Στη συνέχεια αντικαταστήστε τις τεχνικές αυτές με εκείνες της πολιτικής επικοινωνίας. Μην ξεχνάτε ότι προπονήστε για πολιτικός, όχι για μοντέλο.
5) Να είστε πάντα σοβαρός
Οι πολίτες ανησυχούν πάντα για την κατάσταση της χώρας τους ή της πόλης τους. Το ελαφρώς δασκαλίστικο ύφος, αλά Ομπάμα, θα σας έρθει «κουτί». Μην ξεχνάτε όμως ότι η σοβαρότητα δεν αποκλείει το να είστε φιλικός με τους πολίτες. Αντιθέτως, ο συνδυασμός των δύο είναι ιδανικός για να εμπνεύσετε εμπιστοσύνη και συμπάθεια στους δυνητικούς υποστηρικτές σας.
6) Μη φοβάστε να απευθυνθείτε σε ειδικές κοινωνικές ομάδες
Ο πολιτικός του μέλλοντος έχει «ανοιχτό μυαλό» και αφουγκράζεται τις ανάγκες όλων των πολιτών. Δε διστάζει να απευθυνθεί σε ειδικές ομάδες του πληθυσμού, όπως ομοφυλόφιλοι και μετανάστες. Δεν αποκλείει κανέναν καθώς η ψήφος όλων είναι ίση μπροστά στην κάλπη.
7) Στην αρχή δείξτε αδύναμος
Ο έξυπνος νέος υποψήφιος δεν προκαλεί τους παλαιότερους. Δίνει την αίσθηση του αδύνατου από την αρχή και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Αποτέλεσμα, να μην τον πολεμάνε. Δουλέψτε ήσυχα, σπίτι- σπίτι, πόρτα- πόρτα, χρησιμοποιώντας έξυπνες επικοινωνιακές ενέργειες. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, κάντε τη δική σας επίθεση.
8) Χρησιμοποιείστε τα νέα μέσα τεχνολογίας για την προβολή σας. Αυτά θα φτιάξουν την εικόνα σας!
Ο νέος τρόπος πολιτικής επικοινωνίας μέσω του διαδικτύου προσφέρει πολυάριθμες δυνατότητες στο νέο πολιτικό να «χτίσει» την εικόνα του και να προσεγγίσει δυσπρόσιτες, υπό άλλες συνθήκες, ομάδες ψηφοφόρων όπως η νεολαία και οι bloggers. Οργανώστε τη διαδικτυακή σας παρουσία και μην αφήσετε τις ευκαιρίες του διαδικτύου ανεκμετάλλευτες.
9) Δώστε εγγυήσεις για την υλοποίηση των υποσχέσεών σας
Οι πολίτες που θα σκεφθούν να σας ψηφίσουν χρειάζονται εγγυήσεις για να πιστέψουν στις υποσχέσεις σας, καθώς έχουν συνηθίσει σε πολιτικούς που δεν τηρούν το λόγο και τις δεσμεύσεις τους. Ένας υποψήφιος δήμαρχος, για παράδειγμα, μοίρασε στην προεκλογική του εκστρατεία κουπόνια τα οποία ζητούσε από τους πολίτες να τα επιστρέψουν στο Δήμο εάν εκλεγεί και δεν υλοποιήσει τις υποσχέσεις του μέσα στους πρώτους έξι μήνες δημαρχίας, ώστε να παραιτηθεί. Τέτοιου είδους έξυπνες επικοινωνιακές ενέργειες δεν τραβούν μόνο την προσοχή, αλλά εμπνέουν και εμπιστοσύνη.
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
15 Δεξιότητες…που χρειάζονται για να κερδίσετε σε μια "κούρσα" διαδοχής
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Επικοινωνιολόγου- Δ/ντή της εταιρείας Πολιτικής Επικοινωνίας Think Politics
Η πολιτική «πιάτσα» θεωρεί πολύ δύσκολο να γίνει κάποιος αρχηγός κόμματος αν δεν είναι από οικογενειακό τζάκι, για να πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής.
Κατά καιρούς ακούγονται ορισμένα ονόματα πρωτοκλασάτων στελεχών των κομμάτων να «παίζουν» ως διάδοχοι, δελφίνοι, εν δυνάμει αρχηγοί του ενός ή του άλλου κόμματος.
Η ιστορία έχει δείξει ότι αλλαγές αρχηγών κομμάτων γίνονται μετά από μία βαριά ήττα που έχει δυσκολίες στη διαχείρισή της.
Η αντικατάσταση του αρχηγού θεωρείται επιβεβλημένη και αναγκαία για τη νέα αρχή και εσωτερική ανασυγκρότηση του κόμματος και έτσι αρχίζει το παιχνίδι της διαδοχής. Ποιος θα είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος, ποιον και γιατί θα ψηφίσει η κομματική βάση; Η εικονική πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει τα ΜΜΕ ή η πραγματικότητα που έχει ανάγκη ο κομματικός συνδυασμός από ένα νέο υποψήφιο.
Διαβάζοντας την μέχρι τώρα ιστορία της διαδοχής αρχηγών κομμάτων δεν έχουμε να διδαχθούμε πολλά. Η οικογενειοκρατία δεσπόζει στις επιλογές. Το όνομα του υποψηφίου μετράει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Όσο όμως το πολιτικό σύστημα αλλάζει, οι ψηφοφόροι ξυπνάνε, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, δεν αρκεί πλέον το όνομα να δώσει το στέμμα. Χρειάζονται πολλές δεξιότητες τις οποίες θα πρέπει να έχει ένας υποψήφιος αρχηγός για να κερδίσει τη βάση του κόμματος. Αυτοί ψηφίζουν και οι πολίτες το επιβεβαιώνουν ή το απορρίπτουν στην πρώτη εκλογική ευκαιρία. Ας εξετάσουμε κάποιες βασικές ικανότητες που οδηγούν στην κορυφή της ηγεσίας ενός κόμματος.
1. Νέος στην ηλικία. Ο μέσος όρος των ανθρώπων που ασχολούνται με την πολιτική έχει κατέβει με αποτέλεσμα τα πρώτο ζητούμενο των πολιτών να είναι ο αρχηγός του κόμματός τους να είναι όσο πρέπει νέος σε ηλικία. Να γνωρίζει πρώτιστα τον κώδικα επικοινωνίας της νεολαίας, να είναι γνώστης των νέων τεχνολογιών, για να έχει μέλλον στη θέση του.
2. Να είναι επιτυχημένος επαγγελματίας. Πολλοί πολιτικοί κατηγορούνται ότι δεν έχουν «κολλήσει» ένσημα με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν τα προβλήματα εργασίας. Ένας επιτυχημένος επαγγελματίας έχει περισσότερα προσόντα για τη θέση του αρχηγού.
3. Να είναι κομματικός. Μην ξεχνάμε ότι ψηφίζουν για αρχηγό τα κομματικά στελέχη στα συνέδρια. Ο κομματικός αρχηγός θεωρείται προέκταση των ίδιων, ενώ αντίθετα ο νέος Μεσσίας δεν μπορεί να είναι από ξένο σώμα.
4. Να έχει ταπεινή καταγωγή. Να προέρχεται από την μεσο-αστική τάξη, αλλά να φροντίσει να έχει πλούσιους χορηγούς, φυσικά κρυφά... Η πολιτική δεν γίνεται χωρίς χρήματα.
5. Να είναι επικοινωνιακός. Να «παίζει» με το φακό της τηλεόρασης, να γνωρίζει τους κανόνες συζήτησης και αντιπαράθεσης, τη γλώσσα του σώματος, την ελληνική γλώσσα. Να γράφει στο γυαλί, να λάμπει στις φωτογραφίες. Να δημιουργεί την εικόνα ότι είναι ένας «δικός» μας άνθρωπος, ιδανικός γαμπρός για τις κόρες μας.
6. Να είναι τολμηρός, αλλά και σταθερός. Τολμηρός σε νέες ιδέες, σταθερός στις απόψεις, στις πεποιθήσεις του. Μακριά απ’ αυτόν η ετικέτα του «κωλοτούμπα» πολιτικού.
7. Να γνωρίζει τους κομματικούς μηχανισμούς, αλλά να μην ταυτίζεται. Να μην θεωρείται δημιούργημα των κομματικών μηχανισμών, να έχει όμως τον έλεγχό τους. Οι κομματικοί μηχανισμοί, αν και δεν έχουν τη δύναμη που είχαν παλαιότερα, μπορούν ακόμη να αλλάξουν δεδομένα σε μία εκλογική αναμέτρηση.
8. Να κρατάει τους κόλακες μακριά, είτε αυτοί προέρχονται από την κομματική αυλή, είτε από τα ΜΜΕ. Κι αυτό να φρονήσει να γίνει γνωστό στους πολίτες.
9. Να γνωρίζει το σύστημα των «λαγών». Ο υποψήφιος που γνωρίζει πως μπορεί να δουλέψει με λαγούς, θα βοηθηθεί αφενός να περιορίσει τους αντιπάλους του «καίγοντας» την υποψηφιότητά τους κα αφετέρου να ξεφύγει όταν ο ίδιος χρησιμοποιηθεί σαν λαγός! Αυτός ο κανόνας ισχύει και στους αγώνες δρόμου μεγάλων αποστάσεων, όπως ο πολιτικός στίβος.
10. Να δουλεύει με επαγγελματίες. Οι συνεργάτες του υποψηφίου θα πρέπει να είναι όλοι επαγγελματίες. Η επιλογή τους θα πρέπει να γίνεται με αξιοκρατικούς όρους και όχι με όρους συναισθηματικούς.
11. Να γνωρίζει τα ΜΜΕ. Να γνωρίζει πολύ καλά την αρχή «πρέπει να κρατάς τα ΜΜΕ σε μία απόσταση. Ούτε μικρή γιατί μπορεί να καείς, ούτε μεγάλη γιατί μπορεί να κρυώσεις». Η διαχείριση των Μέσων είναι έργο δύσκολο και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις.
12. Να κλείνει την πόρτα στους Εφιάλτες. Να δίνει μεγάλη προσοχή στην επιλογή των συνεργατών, που μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα/ ευκαιρία εσκεμμένα ή μη στους αντιπάλους να χτυπήσουν πισώπλατα.
13. Να είναι έτοιμος για τα πάντα. Να μην ξαφνιάζεται από τίποτα. Τα παιχνίδια της διαδοχής είναι πάντα βρώμικα. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη πολλαπλασιάζονται, οι απόπειρες εξαγοράς και δωροδοκίας των συνεργατών εντείνονται, οι προσπάθειες πολιτικής και ηθικής εξόντωσης πληθαίνουν. Χρειάζεται ευφυΐα, ψυχραιμία και προνοητικότητα. Όταν μπαίνεις σε ναρκοπέδιο, κινείσαι με ελιγμούς!
14. Να έχει μεγάλη πολιτική σκιά. Να μη θεωρείται δογματικός. Να έχει «πέραση» και σε άλλους κομματικούς χώρους.
15. Να έχει brand-name και λογότυπο. Για όλους όσους ασχολούνται με το μάρκετινγκ, κάθε ένα προϊόν πουλάει πρώτα με το όνομά του. Όσο πιο μικρό και ευκολομνημόνευτο είναι το όνομά του, τόσο περισσότερο πουλάει. Οι πολιτικοί που είναι γνωστοί με τα μικρά τους ονόματα θεωρούνται πιο «δικοί» μας και είναι σίγουρα πιο επιτυχημένοι. Ακόμη και το λογότυπο, ο σχεδιαστικός τρόπος γραφής του ονόματός του τον κάνει να ξεχωρίσει από τους υπολοίπους.
Δείτε λοιπόν, πόσοι από τους σημερινούς πολιτικούς μας συγκεντρώνουν πολλά από τα ανωτέρω για να μπουν στην «κούρσα» της διαδοχής όταν θα έρθει η ώρα.
Επικοινωνιολόγου- Δ/ντή της εταιρείας Πολιτικής Επικοινωνίας Think Politics
Η πολιτική «πιάτσα» θεωρεί πολύ δύσκολο να γίνει κάποιος αρχηγός κόμματος αν δεν είναι από οικογενειακό τζάκι, για να πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής.
Κατά καιρούς ακούγονται ορισμένα ονόματα πρωτοκλασάτων στελεχών των κομμάτων να «παίζουν» ως διάδοχοι, δελφίνοι, εν δυνάμει αρχηγοί του ενός ή του άλλου κόμματος.
Η ιστορία έχει δείξει ότι αλλαγές αρχηγών κομμάτων γίνονται μετά από μία βαριά ήττα που έχει δυσκολίες στη διαχείρισή της.
Η αντικατάσταση του αρχηγού θεωρείται επιβεβλημένη και αναγκαία για τη νέα αρχή και εσωτερική ανασυγκρότηση του κόμματος και έτσι αρχίζει το παιχνίδι της διαδοχής. Ποιος θα είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος, ποιον και γιατί θα ψηφίσει η κομματική βάση; Η εικονική πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει τα ΜΜΕ ή η πραγματικότητα που έχει ανάγκη ο κομματικός συνδυασμός από ένα νέο υποψήφιο.
Διαβάζοντας την μέχρι τώρα ιστορία της διαδοχής αρχηγών κομμάτων δεν έχουμε να διδαχθούμε πολλά. Η οικογενειοκρατία δεσπόζει στις επιλογές. Το όνομα του υποψηφίου μετράει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Όσο όμως το πολιτικό σύστημα αλλάζει, οι ψηφοφόροι ξυπνάνε, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, δεν αρκεί πλέον το όνομα να δώσει το στέμμα. Χρειάζονται πολλές δεξιότητες τις οποίες θα πρέπει να έχει ένας υποψήφιος αρχηγός για να κερδίσει τη βάση του κόμματος. Αυτοί ψηφίζουν και οι πολίτες το επιβεβαιώνουν ή το απορρίπτουν στην πρώτη εκλογική ευκαιρία. Ας εξετάσουμε κάποιες βασικές ικανότητες που οδηγούν στην κορυφή της ηγεσίας ενός κόμματος.
1. Νέος στην ηλικία. Ο μέσος όρος των ανθρώπων που ασχολούνται με την πολιτική έχει κατέβει με αποτέλεσμα τα πρώτο ζητούμενο των πολιτών να είναι ο αρχηγός του κόμματός τους να είναι όσο πρέπει νέος σε ηλικία. Να γνωρίζει πρώτιστα τον κώδικα επικοινωνίας της νεολαίας, να είναι γνώστης των νέων τεχνολογιών, για να έχει μέλλον στη θέση του.
2. Να είναι επιτυχημένος επαγγελματίας. Πολλοί πολιτικοί κατηγορούνται ότι δεν έχουν «κολλήσει» ένσημα με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν τα προβλήματα εργασίας. Ένας επιτυχημένος επαγγελματίας έχει περισσότερα προσόντα για τη θέση του αρχηγού.
3. Να είναι κομματικός. Μην ξεχνάμε ότι ψηφίζουν για αρχηγό τα κομματικά στελέχη στα συνέδρια. Ο κομματικός αρχηγός θεωρείται προέκταση των ίδιων, ενώ αντίθετα ο νέος Μεσσίας δεν μπορεί να είναι από ξένο σώμα.
4. Να έχει ταπεινή καταγωγή. Να προέρχεται από την μεσο-αστική τάξη, αλλά να φροντίσει να έχει πλούσιους χορηγούς, φυσικά κρυφά... Η πολιτική δεν γίνεται χωρίς χρήματα.
5. Να είναι επικοινωνιακός. Να «παίζει» με το φακό της τηλεόρασης, να γνωρίζει τους κανόνες συζήτησης και αντιπαράθεσης, τη γλώσσα του σώματος, την ελληνική γλώσσα. Να γράφει στο γυαλί, να λάμπει στις φωτογραφίες. Να δημιουργεί την εικόνα ότι είναι ένας «δικός» μας άνθρωπος, ιδανικός γαμπρός για τις κόρες μας.
6. Να είναι τολμηρός, αλλά και σταθερός. Τολμηρός σε νέες ιδέες, σταθερός στις απόψεις, στις πεποιθήσεις του. Μακριά απ’ αυτόν η ετικέτα του «κωλοτούμπα» πολιτικού.
7. Να γνωρίζει τους κομματικούς μηχανισμούς, αλλά να μην ταυτίζεται. Να μην θεωρείται δημιούργημα των κομματικών μηχανισμών, να έχει όμως τον έλεγχό τους. Οι κομματικοί μηχανισμοί, αν και δεν έχουν τη δύναμη που είχαν παλαιότερα, μπορούν ακόμη να αλλάξουν δεδομένα σε μία εκλογική αναμέτρηση.
8. Να κρατάει τους κόλακες μακριά, είτε αυτοί προέρχονται από την κομματική αυλή, είτε από τα ΜΜΕ. Κι αυτό να φρονήσει να γίνει γνωστό στους πολίτες.
9. Να γνωρίζει το σύστημα των «λαγών». Ο υποψήφιος που γνωρίζει πως μπορεί να δουλέψει με λαγούς, θα βοηθηθεί αφενός να περιορίσει τους αντιπάλους του «καίγοντας» την υποψηφιότητά τους κα αφετέρου να ξεφύγει όταν ο ίδιος χρησιμοποιηθεί σαν λαγός! Αυτός ο κανόνας ισχύει και στους αγώνες δρόμου μεγάλων αποστάσεων, όπως ο πολιτικός στίβος.
10. Να δουλεύει με επαγγελματίες. Οι συνεργάτες του υποψηφίου θα πρέπει να είναι όλοι επαγγελματίες. Η επιλογή τους θα πρέπει να γίνεται με αξιοκρατικούς όρους και όχι με όρους συναισθηματικούς.
11. Να γνωρίζει τα ΜΜΕ. Να γνωρίζει πολύ καλά την αρχή «πρέπει να κρατάς τα ΜΜΕ σε μία απόσταση. Ούτε μικρή γιατί μπορεί να καείς, ούτε μεγάλη γιατί μπορεί να κρυώσεις». Η διαχείριση των Μέσων είναι έργο δύσκολο και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις.
12. Να κλείνει την πόρτα στους Εφιάλτες. Να δίνει μεγάλη προσοχή στην επιλογή των συνεργατών, που μπορεί να δώσουν τη δυνατότητα/ ευκαιρία εσκεμμένα ή μη στους αντιπάλους να χτυπήσουν πισώπλατα.
13. Να είναι έτοιμος για τα πάντα. Να μην ξαφνιάζεται από τίποτα. Τα παιχνίδια της διαδοχής είναι πάντα βρώμικα. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη πολλαπλασιάζονται, οι απόπειρες εξαγοράς και δωροδοκίας των συνεργατών εντείνονται, οι προσπάθειες πολιτικής και ηθικής εξόντωσης πληθαίνουν. Χρειάζεται ευφυΐα, ψυχραιμία και προνοητικότητα. Όταν μπαίνεις σε ναρκοπέδιο, κινείσαι με ελιγμούς!
14. Να έχει μεγάλη πολιτική σκιά. Να μη θεωρείται δογματικός. Να έχει «πέραση» και σε άλλους κομματικούς χώρους.
15. Να έχει brand-name και λογότυπο. Για όλους όσους ασχολούνται με το μάρκετινγκ, κάθε ένα προϊόν πουλάει πρώτα με το όνομά του. Όσο πιο μικρό και ευκολομνημόνευτο είναι το όνομά του, τόσο περισσότερο πουλάει. Οι πολιτικοί που είναι γνωστοί με τα μικρά τους ονόματα θεωρούνται πιο «δικοί» μας και είναι σίγουρα πιο επιτυχημένοι. Ακόμη και το λογότυπο, ο σχεδιαστικός τρόπος γραφής του ονόματός του τον κάνει να ξεχωρίσει από τους υπολοίπους.
Δείτε λοιπόν, πόσοι από τους σημερινούς πολιτικούς μας συγκεντρώνουν πολλά από τα ανωτέρω για να μπουν στην «κούρσα» της διαδοχής όταν θα έρθει η ώρα.
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009
ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!
ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ:
- Υποψήφιοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση: Συμβουλές για την προεκλογική σας εκστρατεία
- Ο Σουν Τσου και πώς να ελιχθείτε στην εκλογική μάχη για να αντιμετωπίσετε με επιτυχία τους αντιπάλους σας
- Πώς να "ζωντανέψετε" μια δημόσια ομιλία
- Πώς να διαβάσετε σωστά μια δημοσκόπηση
- Πώς να κρατήσετε την εξουσία, όταν την πάρετε
Παρασκευή 29 Μαΐου 2009
Debate ήταν και πέρασε
Της Αναστασίας Δουκάκη, Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics
Οι πολίτες- τηλεθεατές σε κάθε debate περιμένουν κάτι το διαφορετικό. Το σκηνικό κάθε φορά όμως είναι ίδιο. Κουραστικοί, ανιαροί μονόλογοι, ακαμψία στη διαδικασία και πολιτικοί κατακυριευμένοι από το άγχος να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Πρόκειται για παράλληλους μονολόγους που εναλλάχτηκαν σε πέντε θεματικές κατηγορίες –κυρίως εσωτερικής πολιτικής-, χωρίς να κατορθώσουν να αφήσουν ένα σαφές αποτύπωμα της συνολικής τοποθέτησης κάθε κόμματος- αρχηγού, παρά μόνο διάσπαρτες δηλώσεις. Με άλλα λόγια, ήταν μια σούπα, και μάλιστα δυσκολοχώνευτη.
Αντί να δώσουν βαρύτητα στην ευρωπαϊκή διάσταση των εκλογών, οι πολιτικοί αρχηγοί προσπάθησαν περίτεχνα -ο καθένας για λογαριασμό του- να προφυλάξουν την αχίλλειο πτέρνα τους:
- Ο κ. Καραμανλής το Βατοπαίδι
- O κ. Παπανδρέου το κυβερνητικό παρελθόν του κόμματός του και την αξιοπιστία του
- O κ. Αλαβάνος την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις και τη στάση του στα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου
- H κα. Παπαρήγα την υπόθεση Γερμανού
- O κ. Καρατζαφέρης ανέλαβε το στρογγύλεμα των γωνιών για να αποτάξει τη στάμπα του ακραίου και «ψαρέψει» από την παραδοσιακή δεξιά της Νέας Δημοκρατίας
Ως αποτέλεσμα, κανένα γκολ δεν μπήκε. Οι πολιτικοί αρχηγοί επέλεξαν την ασφαλή μέθοδο, να «παίξουν» μόνο άμυνα για να αποφύγουν λάθη και ολισθήματα. Οι πολιτικοί αρχηγοί κάνουν επανειλημμένα το επικοινωνιακό λάθος να αγνοούν την αγωνία των πολιτών που θα ήθελαν απαντήσεις σε όλα τα μείζονα θέματα της επικαιρότητας, τα οποία αποκλείονται από την ατζέντα λόγω του περιορισμένου χρόνου και των αυστηρών κανονισμών της τηλεμαχίας, η οποία σκηνοθετικά δεν επιτρέπει ούτε καν την εναλλαγή πλάνου κατά την ομιλία των πολιτικών αρχηγών. Στη χώρα που εφηύρε την τηλεμαχία, την Αμερική, η λέξη debate θα πει αντιπαράθεση θέσεων. Σκοπός του ντιμπέιτ είναι ο δημόσιος διάλογος, πράγμα που τα κομματικά επιτελεία παραγκωνίζουν επιμελώς προκειμένου να καταλήξουν σε μια διαδικασία που ευνοεί τη στείρα αποστήθιση των απαντήσεων από τους πολιτικού αρχηγούς και την παντελή έλλειψη νέων ιδεών και επιχειρημάτων.
Αθροιστικά μιλώντας, οι αποτυχίες του ντιμπέιτ συνοψίζονται σε οκτώ σημεία:
Οι πολίτες- τηλεθεατές σε κάθε debate περιμένουν κάτι το διαφορετικό. Το σκηνικό κάθε φορά όμως είναι ίδιο. Κουραστικοί, ανιαροί μονόλογοι, ακαμψία στη διαδικασία και πολιτικοί κατακυριευμένοι από το άγχος να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Πρόκειται για παράλληλους μονολόγους που εναλλάχτηκαν σε πέντε θεματικές κατηγορίες –κυρίως εσωτερικής πολιτικής-, χωρίς να κατορθώσουν να αφήσουν ένα σαφές αποτύπωμα της συνολικής τοποθέτησης κάθε κόμματος- αρχηγού, παρά μόνο διάσπαρτες δηλώσεις. Με άλλα λόγια, ήταν μια σούπα, και μάλιστα δυσκολοχώνευτη.
Αντί να δώσουν βαρύτητα στην ευρωπαϊκή διάσταση των εκλογών, οι πολιτικοί αρχηγοί προσπάθησαν περίτεχνα -ο καθένας για λογαριασμό του- να προφυλάξουν την αχίλλειο πτέρνα τους:
- Ο κ. Καραμανλής το Βατοπαίδι
- O κ. Παπανδρέου το κυβερνητικό παρελθόν του κόμματός του και την αξιοπιστία του
- O κ. Αλαβάνος την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις και τη στάση του στα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου
- H κα. Παπαρήγα την υπόθεση Γερμανού
- O κ. Καρατζαφέρης ανέλαβε το στρογγύλεμα των γωνιών για να αποτάξει τη στάμπα του ακραίου και «ψαρέψει» από την παραδοσιακή δεξιά της Νέας Δημοκρατίας
Ως αποτέλεσμα, κανένα γκολ δεν μπήκε. Οι πολιτικοί αρχηγοί επέλεξαν την ασφαλή μέθοδο, να «παίξουν» μόνο άμυνα για να αποφύγουν λάθη και ολισθήματα. Οι πολιτικοί αρχηγοί κάνουν επανειλημμένα το επικοινωνιακό λάθος να αγνοούν την αγωνία των πολιτών που θα ήθελαν απαντήσεις σε όλα τα μείζονα θέματα της επικαιρότητας, τα οποία αποκλείονται από την ατζέντα λόγω του περιορισμένου χρόνου και των αυστηρών κανονισμών της τηλεμαχίας, η οποία σκηνοθετικά δεν επιτρέπει ούτε καν την εναλλαγή πλάνου κατά την ομιλία των πολιτικών αρχηγών. Στη χώρα που εφηύρε την τηλεμαχία, την Αμερική, η λέξη debate θα πει αντιπαράθεση θέσεων. Σκοπός του ντιμπέιτ είναι ο δημόσιος διάλογος, πράγμα που τα κομματικά επιτελεία παραγκωνίζουν επιμελώς προκειμένου να καταλήξουν σε μια διαδικασία που ευνοεί τη στείρα αποστήθιση των απαντήσεων από τους πολιτικού αρχηγούς και την παντελή έλλειψη νέων ιδεών και επιχειρημάτων.
Αθροιστικά μιλώντας, οι αποτυχίες του ντιμπέιτ συνοψίζονται σε οκτώ σημεία:
- Δεν «έβγαλε» καμία είδηση
- Κανένας πολιτικός αρχηγός δεν κατάφερε να γείρει την πλάστιγγα προς το μέρος του
- Στείρα αποστήθιση απαντήσεων, παντελής απουσία διαλόγου, απαντήσεις κατά το δοκούν
- Απουσία ευρωπαϊκής διάστασης των ερωτήσεων και των απαντήσεων. Το ντιμπέιτ έγινε για την Ευρώπη αλλά μίλησαν μόνο για την Ελλάδα.
- Δεν κατόρθωσε να πείσει για την καταπολέμηση της αναμενόμενης μεγάλης αποχής
- Μηδενική μετακίνηση ψηφοφόρων από το ένα κόμμα στο άλλο
- Αδυναμία προσέλκυσης ενδιαφέροντος του τηλεοπτικού κοινού και ιδιαίτερα των νέων
- Άνευρο και ανούσιο, χωρίς ζωντάνια και σασπένς
Ώσπου να καταλάβουν οι πολιτικοί αρχηγοί τι περιμένει ο λαός, μάλλον θα πρέπει να αρκεστούμε στη σούπα. Ζούμε άλλωστε σε περίοδο λιτότητας.
Πέμπτη 28 Μαΐου 2009
Επιτυχημένες στρατηγικές για debates
Του John Shosky για τη Think Politics
Τεύχος 15, Το E-mail της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτικής
Αυτό που σήμερα λέμε debate γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα. Άνθισε εκεί όταν η υπόλοιπη Ευρώπη βρισκόταν ακόμη σε νεαρή ηλικία. Η Αρχαία Ελλάδα πάντα ενέπνεε την ευγενή πολιτική ρητορική αλλά και την πεποίθηση ότι ένα debate μπορεί να διευκολύνει τους πολίτες να φτάσουν στην αλήθεια σε μια δημόσια αντιπαράθεση. Από την εποχή των Αρχαίων Ελλήνων το debate χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει τους πολίτες να συγκρίνουν και να αντιπαραβάλλουν τους πολιτικούς αντιπάλους και τις ιδέες τους. Αυτό καθαυτό το debate δίνει την ευκαιρία να εξετάσουμε προσεκτικά εναλλακτικές προτάσεις μέσα από τη σύγκρουση των ιδεών. Και πίσω από τις ιδέες στέκουν οι υποστηρικτές τους, που αποκαλύπτουν την ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα τους μέσα από αυτή την προφορική μάχη. Το debate αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δώρα της Αρχαίας Ελλάδας στον κόσμο – θεμελιώδες για την ίδια τη δημοκρατία. Μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ρητορικής και της ιστορίας προέρχονται από debates μεταξύ του μεγάλου Δημοσθένη και των αντιπάλων του, μεταξύ υπερασπιστών του Κικέρωνα και του Καίσαρα στη Ρωμαϊκή Γερουσία, μεταξύ του Lincoln και του Douglas στην Αμερική του 19ου αιώνα, μεταξύ του Kennedy και του Nixon με τον ερχομό της εποχής της τηλεόρασης.
Σήμερα, debates μεταδίδονται τηλεοπτικά παγκοσμίως από πολλά κοινοβούλια. Το «Question Time» στο Βρετανικό House of Commons είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ανά τον κόσμο, προβάλλοντας ερωτήσεις που τίθενται στον Πρωθυπουργό και τις ομιλίες του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης ή άλλων μελών του Κοινοβουλίου. Πλέον στην εποχή μας, τα debates έχουν καθιερωθεί σε κάθε προεκλογική μάχη.
Δεδομένης της σημασίας τους, η απόκτηση δεξιοτεχνίας στα debates αποτελεί απαραίτητο κομμάτι της πολιτικής εξάσκησης. Αυτοί που διαπρέπουν σε αυτά, όπως ο πρώην Βρετανός Πρωθυπουργός Tony Blair, το μέλος του Ισραηλινού Κοινοβουλίου Natan Sharansky, ο Γάλλος Πρόεδρος Nicholas Sarkozy, o βουλευτής της Ρωσικής Δούμας Alexander Lebedev, ο Γερουσιαστής της Νέας Υόρκης Chuck Schumer, είναι συναρπαστικοί να τους παρακολουθείς, ασυναγώνιστοι στην ικανότητά τους να κερδίζουν τους αντιπάλους τους και παρουσιάζουν επιχειρήματα που ενισχύουν τις απόψεις τους. Είναι πειστικοί, διδακτικοί, ψυχαγωγικοί, χαλαροί και ευχάριστοι.
Περιέργως, λίγοι πολιτικοί είναι στην πραγματικότητα καλοί στα debates. Για τους περισσότερους τα debates είναι αφύσικα, δύσκολα να τα κατανοήσουν, πηγή άγχους και φόβου. Στερούνται, πολλοί πολιτικοί, την ρητορική δεινότητα που απαιτείται για να κερδίσουν την υποστήριξη ενός ακροατηρίου. Οι περισσότεροι δεν είναι καλοί στη διατύπωση των επιχειρημάτων τους ούτε ικανοί να συμπυκνώσουν δύσκολα ζητήματα σε μια κατανοητή πρόταση. Πολλοί θεωρούν ότι τα debates δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από εκδηλώσεις για προετοιμασμένες μίνι ομιλίες, αγνοώντας τελείως τους φραστικούς διαξιφισμούς μιας ευθείας σύγκρουσης ιδεών. Δυστυχώς, πολλοί δεν έχουν ιδέα πώς να προετοιμαστούν για ένα debate. Κάποιοι άλλοι προετοιμάζονται υπερβολικά και χάνονται στις λεπτομέρειες. Και κάποιοι υπεροπτικά και εσφαλμένα πιστεύουν ότι το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να εμφανιστούν, ότι προετοιμασία δεν χρειάζεται αφού η προσωπικότητά τους και η παρουσία τους θα τους οδηγήσουν στη νίκη. Εξαιτίας αυτών των προβλημάτων, και άλλων, πολλοί πολιτικοί διαπιστώνουν ότι είναι ακατάλληλοι για debates και προσέχουν να μην εμπλακούν σε αυτά.
Αλλά αυτές οι έγνοιες μπορούν να ξεπεραστούν με μια σωστή στρατηγική προετοιμασίας
και δεξιοτεχνική συμμετοχή. Τα παρακάτω μπορούν να βοηθήσουν:
1. Να ξέρετε το «στήσιμο» του debate
Ξεκινήστε μαθαίνοντας όσα περισσότερα μπορείτε για την εκδήλωση. Να είστε περιεκτικός. Οι λεπτομέρειες έχουν ζωτική σημασία. Ποιο είναι το «στήσιμο»; Τι ξέρετε για την αίθουσα και το βήμα; Τι είδους μικρόφωνο θα χρησιμοποιηθεί; Τι ξέρετε για τον φωτισμό και την ακουστική; Ποιοι είναι οι άλλοι συμμετέχοντες; Τι ξέρετε γι’ αυτούς; Ποιες είναι οι θέσεις τους πάνω στα τρέχοντα ζητήματα; Ποιος θα συντονίζει; Τι ξέρετε για τον συντονιστή; Έχει ο συντονιστής κάποιον ευνοούμενο; Δείχνει ο συντονιστής προτίμηση σε ένα κόμμα έναντι ενός άλλου; Τι μέσα μαζικής ενημέρωσης θα είναι παρόντα; Που θα είναι οι τηλεοπτικές κάμερες; Ποιοι θα είναι στο ακροατήριο; Που θα κάθονται οι υποστηρικτές σας; Μπορεί το ακροατήριο να συμμετέχει; Θα μπορεί να θέσει και ερωτήματα; Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι ούτε ασήμαντες ούτε άσκοπες. Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα καθορίσουν την επιτυχία σας. Γι’ αυτό και στις προεδρικές προεκλογικές καμπάνιες στις Ηνωμένες Πολιτείες οι διαπραγματεύσεις γύρω από τα debates κρατάνε πολύ και συχνά περιλαμβάνουν πρώην διπλωμάτες. Κάθε πλευρά επιδίδεται σε ένα κυνήγι γνώσεων, αλλά προσπαθεί να κερδίσει και πλεονεκτήματα στo πώς θα γίνει το «στήσιμο» του debate ή στην επιλογή του τόπου διεξαγωγής του.
2. Προετοιμαστείτε κατάλληλα
Θέλετε να είστε προετοιμασμένοι. Και η καλή προετοιμασία περιλαμβάνει πολλά. Υπάρχει όμως ένας σωστός και ένας λάθος τρόπος να προετοιμαστείτε. Ο λάθος τρόπος είναι να κολλήσετε υπερβολικά στις μικρές λεπτομέρειες και να χάσετε το σύνολο.
Μια καλή απάντηση σε ένα debate ξεκινά με μια γενική δήλωση της πολιτικής σας πρότασης, όπως: «Έχω δεσμευτεί να βελτιώσω τη ροή των μεταφορών στην Αθήνα». Ξεκινάτε έτσι διότι θέλετε το κοινό να σκεφτεί για ένα ζήτημα με έναν προκαθορισμένο τρόπο. Αυτή η πρώτη δήλωση της θέσης σας στενεύει τη σκέψη του κοινού αμέσως, επιτρέποντάς σας να κατευθύνετε τη σκέψη του προς το επιθυμητό συμπέρασμα.
Μετά την αρχική γενική δήλωση συνεχίζετε με μια μικρή παράθεση στοιχείων που ενισχύουν την άποψή σας.
Στη συνέχεια παρουσιάζετε την πρότασή σας και δείχνετε γιατί θα φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Δώστε ένα παράδειγμα ενός πραγματικού ανθρώπου που θα ωφεληθεί από το σχέδιό σας.
Ακολούθως συγκρίνετε το σχέδιό σας με αυτά των αντιπάλων σας, δείχνοντας πώς ο ίδιος άνθρωπος του παραδείγματος δεν θα ωφελούνταν, και ότι είναι άνθρωποι όπως αυτός που θα θιγούν από τα σχέδια των αντιπάλων σας.
Εφόσον οι περισσότερες απαντήσεις σε debates περιορίζονται χρονικά, θα έπρεπε να δείτε την απάντησή σας ως μια δίλεπτη ή τρίλεπτη ομιλία που πρέπει να συμπυκνώσει κάποια δύσκολα προβλήματα και προτάσεις σε κατανοητές, συνοπτικές και αξιομνημόνευτες δηλώσεις. Αυτό είναι μέρος του τεχνάσματος για τα debates: να βρείτε τρόπο να μετατρέψετε περίπλοκες συζητήσεις σε σαφή και πειστικά σχόλια.
Τώρα, πώς θα προετοιμαστείτε; Ξεκινήστε αντιγράφοντας κάθε πιθανή ερώτηση, από τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν μέχρι προσωπικές προτιμήσεις. Ξέρω κάποιους συμμετέχοντες σε debates που θα βάλουν κάθε ερώτηση σε μια ξεχωριστή σελίδα και στη συνέχεια θα τις καταχωρίσουν σε ευρετήριο και θα τις αρχειοθετήσουν για να τις βρίσκουν εύκολα. Στη συνέχεια, καθώς προετοιμάζετε κάθε απάντηση, ξεκινήστε με μια ξεκάθαρη, μεστή δήλωση της άποψής σας.
Μετά την ερώτηση, αντιγράψτε την απάντηση ακολουθώντας τα βήματα που ήδη πρότεινα. Να επιμελείστε, να ξαναδουλεύετε, να συμπυκνώνετε και να απομνημονεύετε τις απαντήσεις σας. Και το κυριότερο, απομνημονεύστε την αρχική δήλωση της θέσης σας: είναι η πιο σημαντική πρόταση της απάντησής σας.
3. Να ακολουθείτε στρατηγική
Να μη σας γίνει έμμονη ιδέα ο αντίπαλός σας ή το τι λέει. Να μείνετε στην άποψή σας. Να αναπτύσσετε τα επιχειρήματά σας. Να εξακολουθείτε να μιλάτε από τη δική σας σκοπιά. Μην παρασυρθείτε στο «γήπεδο» του αντιπάλου σας. Αυτό είναι παλιό κόλπο… να παρασύρεται κάποιος να μιλήσει για ένα ζήτημα από άλλη σκοπιά, προτιμότερη για τον αντίπαλό του απ’ ό, τι για τον ίδιο. Ο Ισαίος, ο δάσκαλος του Δημοσθένη, κάποτε ξεκίνησε ένα debate λέγοντας: «Θα ξεκινήσω από το σημείο που ξεκίνησαν οι αντίπαλοί μου, και από εκεί θα σας κατατοπίσω για τα γεγονότα». Νομίζω ότι αυτή είναι κακή στρατηγική τις περισσότερες αν όχι όλες τις φορές. Υπάρχει μια παροιμία στα debates: «Αν μετακινηθείτε στο ‘γήπεδο’ του αντιπάλου σας, θα χάσετε το debate. Αν μείνετε στην άποψή σας, θα κερδίσετε». Πιστεύω ότι αυτό είναι αλήθεια… όταν απομακρυνθείτε από το δικό σας ρητορικό «γήπεδο» θα χάσετε.
Σκεφτείτε το από στρατηγικής άποψης. Θα έπρεπε να επιλέξετε το δυνατότερο ρητορικό «γήπεδο» για τη θέση σας. «Δυνατότερο» σημαίνει αυτό που βάζει τον αντίπαλό σας σε δύσκολο έδαφος αν υποστηρίζει τα ακριβώς αντίθετα. Για παράδειγμα, λέτε: «Υπάρχει επιζήμια ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα». Το ακριβώς αντίθετο θα ήταν να το αρνηθεί, το οποίο θα φαινόταν απίστευτο σε κάθε ακροατήριο, ή να υποστηρίξει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι καλή, πράγμα εξίσου απίστευτο. Έτσι, ένας αντίπαλος πιθανότατα θα μεταθέσει τη συζήτηση, για να υποστηρίξει ότι δεν ξέρετε για τι μιλάτε ή ότι είστε ο χειρότερος ρυπαντής όλων ή ότι η ρύπανση στην πραγματικότητα έρχεται από τη Βουλγαρία ή την Τουρκία. Μην μετακινηθείτε από τη θέση σας. Να την επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά και να δείξετε πως ο αντίπαλός σας δεν ανταποκρίνεται, ότι εσείς είστε ο σοβαρός μεταξύ των δυο που θα μειώσετε τη ρύπανση και θα βοηθήσετε τους Αθηναίους να αναπνεύσουν καλύτερο αέρα.
Ακόμη, να θυμάστε κάτι που είχε πει ο Αριστοτέλης: μην συζητάτε σε κοινό έδαφος. Με άλλα λόγια, μην συζητάτε για οτιδήποτε ειπωθεί. Εσείς και ο αντίπαλός σας πιθανότατα μοιράζεστε αρκετό κοινό έδαφος. Έτσι, να συζητάτε για όσα διαφωνείτε και να συμφωνείτε για όσα μοιράζεστε. Αυτό βοηθά να επικεντρωθείτε στα σημεία διαφωνίας και το ακροατήριο να δει τη θέση σας πιο καθαρά και με λιγότερη σύγχυση. Για παράδειγμα: «Ναι, συμφωνούμε και οι δυο ότι η κατάσταση στην Κύπρο είναι σοβαρή. Εκεί που διαφωνούμε είναι για το αν πρέπει να κινηθούμε διπλωματικά μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των Ηνωμένων Εθνών».
4. Να ξέρετε τον σκοπό της κάθε λέξης
Εξαιτίας του «στησίματος» ενός debate, δεν μπορείτε να εκφωνήσετε μια μεγάλη ομιλία ή να ελέγξετε το περιβάλλον. Έτσι, κάθε λέξη μετράει. Ένας λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι ο Tony Blair είναι θαυμάσιος στα debates είναι ότι ξέρει τον λόγο για κάθε λέξη που χρησιμοποιεί. Συχνά λέω ότι έχει «νοημοσύνη πίσω από τις λέξεις του». Καμία λέξη δεν πάει χαμένη. Και ξέρει πώς να προφέρει κάθε λέξη, ακριβώς τι τόνο, ρυθμό και ένταση να χρησιμοποιήσει, πώς να φτιάξει σιωπή μεταξύ των λέξεων και να κάνει μεστές νοήματος παύσεις σε σημαντικές στιγμές. Κάθε λέξη έχει μια δουλειά να κάνει. Ξέρει τι δουλειά θέλει να κάνουν οι λέξεις του και στρατηγικά χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις για να πετύχουν στην αποστολή τους απέναντι στο ακροατήριο όσο γίνεται καλύτερα.
Στον Αρχαίο κόσμο, υπήρχε ένας εκπληκτικός ρήτορας ονόματι Διονύσιος. Κάποτε είχε πει το ίδιο συγκρίνοντας τον Ισοκράτη με τον Δημοσθένη. Έγραψε: «όταν διαβάζω έναν λόγο του Ισοκράτη, ηρεμώ και σοβαρεύω, σαν να άκουγα σοβαρή μουσική. Αλλά όταν παίρνω έναν λόγο του Δημοσθένη γίνομαι αλλόφρονας, παρασύρομαι από δω ή από κει, από το ένα πάθος μετά το άλλο: καχυποψία, θλίψη, φόβο, περιφρόνηση, μίσος, οίκτο, καλοσύνη, θυμό, φθόνο περνάω διαδοχικά από όλα τα πάθη που μπορούν να καταλάβουν το ανθρώπινο μυαλό… και κάποιες φορές αναρωτήθηκα ποιες να ήταν οι εντυπώσεις όσων τυχερών έτυχε να τον ακούσουν ». Ένας επιδέξιος συζητητής ξέρει πώς να δημιουργήσει τις κατάλληλες εντυπώσεις την κατάλληλη στιγμή με την επιλογή και άρθρωση των λέξεων, χωρίς ποτέ να καταφεύγει στη γελοιοποίηση, χωρίς ποτέ να φαίνεται ότι υποκρίνεται ή παραποιεί. Ο επιδέξιος συζητητής αφήνει τις λέξεις να κάνουν τη δουλειά τους.
5. Να ελέγχετε τις εκφράσεις και τις κινήσεις σας
Η κάμερα θα είναι πάνω σας όταν μιλάτε… αλλά και όταν δε μιλάτε! Δημιουργήστε οπτική επαφή με το ακροατήριο. Αν υπάρχει τηλεοπτική κάμερα, να κοιτάτε περιοδικά κατευθείαν σ’ αυτή για να δημιουργείτε την εντύπωση της απευθείας οπτικής επαφής με όσους παρακολουθούν από τα σπίτια ή τα γραφεία τους. Το ακροατήριο θα κοιτάζει τα μάτια και το στόμα σας, γι’ αυτό χρησιμοποιήστε όλη την γκάμα εκφράσεων του προσώπου σας (ανάλογα με την περίσταση): χαμόγελα, βλοσυρότητα, έκπληξη ή σάστισμα. Να στέκεστε ευθυτενείς, χαλαροί, με καλή στάση του σώματος για να εκπέμπετε αυτοπεποίθηση και φερεγγυότητα. Να χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για μια περιστασιακή χειρονομία για να υπογραμμίσετε κάτι. Μην κάνετε υπερβολικά πολλές χειρονομίες, θα διασπάσετε την προσοχή του ακροατηρίου. Μην αρπάζεστε από το αναλόγιο.
Το ακροατήριο θα σας κοιτά για να δει τις αντιδράσεις σας στους άλλους ομιλητές. Να θυμάστε να ελέγχετε τις αντιδράσεις σας: τις εκφράσεις και τις κινήσεις σας. Μην κάνετε οτιδήποτε που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σας. Μην κάνετε καμία χειρονομία και κανέναν μορφασμό που «τορπιλίζουν» την αξιοπιστία σας ή σας κάνουν αντιπαθή.
Είμαι πεπεισμένος ότι ο πρώην Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Al Gore έχασε από τον George W. Bush το 2000 εξαιτίας των αλαζονικών, υπονομευτικών για τον ίδιο εκφράσεων και κινήσεών του στα προεδρικά τους debates. Ο Αντιπρόεδρος στριφογύριζε τα μάτια, αναστέναζε ηχηρά κατά τη διάρκεια των απαντήσεων του Bush, έδειχνε ανυπομονησία και ήταν υπερβολικά συγκαταβατικός με τα κουνήματα του κεφαλιού του και τους μορφασμούς του. Ήταν ολοφάνερο ότι ο Gore δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο Bush ήταν βιώσιμος υποψήφιος ή ότι οι απαντήσεις του ήταν αληθοφανείς. Οι κάμερες τα κατέγραψαν όλα. Αυτό σημαίνει ότι ο αμερικανικός λαός τα είδε. Η συμπεριφορά του Gore συζητήθηκε εκτενώς στον τύπο. Και θίχτηκαν τόσοι Αμερικανοί από αυτήν που οπωσδήποτε αυτές οι εκφράσεις και κινήσεις του κόστισαν τη νίκη στις εκλογές. Έτσι, μην κάνετε τίποτε αγενές ή ανόητο. Μείνετε συγκεντρωμένοι. Μείνετε σε επαγρύπνηση. Να τηρείτε σοβαρή, ευλαβική στάση όταν μιλάνε οι άλλοι συζητητές. Από αυτό μπορεί να εξαρτάται η επιτυχία σας.
6. Προσέξτε το ντύσιμό σας
αντίπαλό σας να νιώσει την πίεση και να χάσει τον έλεγχο. Το σλόγκαν μου για τα debates είναι το εξής: «ηρεμία και φινέτσα». Ποτέ μην τους αφήσετε να σας δουν να ιδρώνετε ή να θυμώνετε. Να δείχνετε στο ακροατήριο ότι τίποτα δεν σας εκνευρίζει. Τίποτα δεν σας κάνει να τα χάσετε. Και γι’ αυτό πρέπει να σας ψηφίσουν. Μπορείτε να χειριστείτε την πίεση. Θα σας συμβούλευα να σκεφτείτε αρκετά το πώς φαίνεστε. Πρέπει να δείχνετε ικανοί, επιτυχημένοι και νοικοκυρεμένοι. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να το πετύχετε αυτό θα έπρεπε να φοράτε ένα σκούρο κοστούμι (γαλάζιο ή γκρι), πολύ λευκό πουκάμισο και κόκκινη γραβάτα αν είστε άνδρες και βαθυγάλαζο ή κόκκινο ταγέρ με λευκό μεταξωτό πουκάμισο και ένα ξεχωριστό κολιέ αν είστε γυναίκες. Συχνά λέω στους πελάτες μου ότι χρειάζονται ρούχα ξεχωριστά, καλόγουστα και που δείχνουν ότι είστε ικανοί. Το debate δεν είναι η περίσταση για να ντυθείτε με την τελευταία λέξη της μόδας ή για παράτολμες εντυπώσεις. Θέλετε να παρουσιάσετε μια προσωπικότητα ηγετική, όχι να γίνετε ίνδαλμα της μόδας. Οτιδήποτε κι αν φορέσετε θα έπρεπε να το δοκιμάσετε στην κάμερα πριν το debate γιατί μερικές φορές τα χρώματα αλλάζουν όταν μαγνητοσκοπούνται. Μερικές φορές τα μουντά χρώματα φαίνονται έντονα στην κάμερα και τα έντονα φαίνονται θαμπά. Να φοράτε ρούχα που φαίνονται ωραία στην κάμερα, όχι ρούχα που φαίνονται ωραία στο γυμνό μάτι.
7. Ποτέ μην χάνετε την ψυχραιμία σας
Τα debates είναι ένα τεστ ιδιοσυγκρασίας. Ασκείται πολλή πίεση στους συμμετέχοντες. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι οι άνθρωποι έρχονται να δουν μια ομιλία για να αξιολογήσουν τον χαρακτήρα του ομιλητή. Αυτό που ίσχυε πριν περισσότερο από 2.000 χρόνια ισχύει και σήμερα. Αν είστε θερμοκέφαλος, εύθικτος, ευερέθιστος, ανίκανος να παραμείνετε ήρεμος και λογικός, οι πολίτες θα συμπεράνουν ότι στερείστε της απαιτούμενης για υψηλά αξιώματα ιδιοσυγκρασίας. Ακόμη, αν πείτε ή κάνετε οτιδήποτε προσβλητικό, το ακροατήριο θα απωθηθεί, αποφασισμένο να ψηφίσει εναντίον σας. Να είστε ευγενείς… πάντα. Να παραμένετε ατάραχοι και αυτοκυριαρχούμενοι. Αφήστε τον αντίπαλό σας να νιώσει την πίεση και να χάσει τον έλεγχο. Το σλόγκαν μου για τα debates είναι το εξής: «Ηρεμία και φινέτσα». Ποτέ μην τους αφήσετε να σας δουν να ιδρώνετε ή να θυμώνετε. Να δείχνετε στο ακροατήριο ότι τίποτα δεν σας εκνευρίζει. Τίποτα δεν σας κάνει να τα χάσετε. Και γι’ αυτό πρέπει να σας ψηφίσουν. Μπορείτε να χειριστείτε την πίεση.
8. Μην κάνετε καμία απερισκεψία
Πολλά debates χάνονται από στιγμιαίες απερισκεψίες. Με αυτό εννοώ ότι ο συζητητής επιχειρεί να φανεί αστείος, χαριτωμένος, καταδεκτικός ή σέξι. Όταν το κάνετε αυτό παίρνετε περιττά, επικίνδυνα ρίσκα. Μερικές φορές λιγότερο σημαίνει περισσότερο. Αποφύγετε τα περιττά ρίσκα.
9. Εκμεταλλευτείτε τα λάθη
Όταν ένας αντίπαλος κάνει ένα λάθος, αρπάξτε την ευκαιρία. Κατευθυνθείτε κατευθείαν στο λάθος και κάντε το να τιναχτεί στο αέρα. Κατευθύνετε την προσοχή του κοινού σε αυτό. Κρατήστε τον αντίπαλό σας σε αυτό. Κάντε το λάθος ζήτημα. Δοκιμάστε να τον αποτελειώσετε. Μείνετε προσκολλημένοι στο λάθος του και μην υποχωρείτε.
10. Κερδίστε το debate επικοινωνιακά
Να έχετε αυτοπεποίθηση καθ’ όλη την διάρκεια ενός debate. Ασχέτως του πόσο απογοητευμένος ή ηττημένος νιώθετε, ποτέ μην το δείχνετε. Μπορεί να σκέφτεστε ότι αποδώσατε μόνο στο 30% των ικανοτήτων σας. Στο ακροατήριο όμως μπορεί να φαίνεται ότι τα πάτε πολύ καλά. Μην δείξετε στο ακροατήριο ότι αποτυγχάνετε στο debate ή ότι θα μπορούσατε να τα είχατε πάει καλύτερα. Αν στείλετε ένα αρνητικό σήμα, το ακροατήριο μπορεί να αρχίσει να αμφιβάλλει διότι εσείς στην πραγματικότητα τους είπατε να αμφιβάλλουν. Διατηρήστε την αυτοπεποίθησή σας.
Όταν τελειώσει το debate, τα μέσα θα ψάχνουν για σχόλια και εκτιμήσεις. Οι υποστηρικτές σας θα στρέψουν το debate επικοινωνιακά υπέρ σας επιδεικνύοντας τις αρετές σας και τις καλές προοπτικές των προτάσεών σας. Έχει ζωτική σημασία να διατηρήσετε την αυτοπεποίθησή σας αρκετά μετά το τέλος του debate, διότι οι επικοινωνιακοί χειρισμοί μετά το debate μπορεί στην πραγματικότητα να καθορίσουν το πώς θα παρουσιαστεί την επόμενη μέρα. Έχω μια παροιμία: «Υπάρχουν δυο debate – αυτό μπροστά στο ακροατήριο και αυτό μετά, με τους δημοσιογράφους. Ασχέτως του πώς τα πήγατε στο πρώτο debate, μπορείτε να το κερδίσετε κερδίζοντας το δεύτερο».
11. Ποτέ μην υποτιμάτε το «στήσιμο» του debate
Tα debates έχουν ένα συναρπαστικό «στήσιμο». Όλα συμβαίνουν γρήγορα. Είναι εύκολο να αποσπαστεί η προσοχή σας και να αποπροσανατολιστείτε. Η απόκτηση δεξιοτεχνίας στα debates απαιτεί σωστή στρατηγική, συμπαγή και καθαρή σκέψη, εκτενή προετοιμασία, πειθαρχημένη παρουσία και καλή κατανόηση της επιχειρηματολογίας όπως αναπτύσσεται. Πρέπει να ξέρετε που θέλετε να κατευθυνθεί το debate και να οδηγήσετε το ακροατήριο σε αυτή την προκαθορισμένη έκβαση. Μην οδηγηθείτε αλλού. Μια από τις μεγαλύτερες φιλοφρονήσεις που έχω ακούσει από έναν συζητητή προς έναν άλλον ήταν: «Ήσουν πάντα πέντε δευτερόλεπτα μπροστά». Με άλλα λόγια, το ένα debate οδηγούσε το debate και το άλλο ακολουθούσε. Κατευθύνετε το debate εκεί που επιθυμείτε, πείθοντας το ακροατήριο ότι διαθέτετε το όραμα, τα προσόντα και τις ηγετικές ικανότητες να πετύχετε. Μια καλή απόδοση σε debate μπορεί να μην σημαίνει αυτομάτως νίκη στις εκλογές – παρότι και αυτό έχει συμβεί. Μπορεί όμως να σας φέρει πιο κοντά στην εκλογική επιτυχία. Μια κακή απόδοση σε debate πολύ συχνά καταδίκασε υποψηφίους σε αποτυχία. Μην υποτιμάτε λοιπόν τα debates και τα αποτελέσματά τους.
Ο John Shosky είναι ιδρυτής της Roncalli Communications και για 20 και πλέον χρόνια συγγράφει λόγους πολιτικών. Έχει συγγράψει περισσότερους από 2.600 λόγους για κυβερνητικά στελέχη και αξιωματούχους, μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων, πολιτικούς υποψηφίους, προέδρους πανεπιστημίων και περισσότερα από 30 άρθρα για το πώς να εκφωνούνται δημόσιοι λόγοι. Μόνο από το 2006 έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 100 παρουσιάσεις για τους δημόσιους λόγους στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Έχει εργαστεί ως λογογράφος για τις κυβερνήσεις Reagan και Bush (πρεσβύτερου και νεότερου) και ως στέλεχος του Executive Office of the President, του Department of Health and Human Services, του Department of Education και του Department of Housing and Urban Development. Έχει διδάξει σε περισσότερα από 100 πανεπιστημιακά σεμινάρια σε κολέγια και πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπηςκαι σε πέντε διαφορετικά τμήματα του American University.
Σήμερα, debates μεταδίδονται τηλεοπτικά παγκοσμίως από πολλά κοινοβούλια. Το «Question Time» στο Βρετανικό House of Commons είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ανά τον κόσμο, προβάλλοντας ερωτήσεις που τίθενται στον Πρωθυπουργό και τις ομιλίες του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης ή άλλων μελών του Κοινοβουλίου. Πλέον στην εποχή μας, τα debates έχουν καθιερωθεί σε κάθε προεκλογική μάχη.
Δεδομένης της σημασίας τους, η απόκτηση δεξιοτεχνίας στα debates αποτελεί απαραίτητο κομμάτι της πολιτικής εξάσκησης. Αυτοί που διαπρέπουν σε αυτά, όπως ο πρώην Βρετανός Πρωθυπουργός Tony Blair, το μέλος του Ισραηλινού Κοινοβουλίου Natan Sharansky, ο Γάλλος Πρόεδρος Nicholas Sarkozy, o βουλευτής της Ρωσικής Δούμας Alexander Lebedev, ο Γερουσιαστής της Νέας Υόρκης Chuck Schumer, είναι συναρπαστικοί να τους παρακολουθείς, ασυναγώνιστοι στην ικανότητά τους να κερδίζουν τους αντιπάλους τους και παρουσιάζουν επιχειρήματα που ενισχύουν τις απόψεις τους. Είναι πειστικοί, διδακτικοί, ψυχαγωγικοί, χαλαροί και ευχάριστοι.
Περιέργως, λίγοι πολιτικοί είναι στην πραγματικότητα καλοί στα debates. Για τους περισσότερους τα debates είναι αφύσικα, δύσκολα να τα κατανοήσουν, πηγή άγχους και φόβου. Στερούνται, πολλοί πολιτικοί, την ρητορική δεινότητα που απαιτείται για να κερδίσουν την υποστήριξη ενός ακροατηρίου. Οι περισσότεροι δεν είναι καλοί στη διατύπωση των επιχειρημάτων τους ούτε ικανοί να συμπυκνώσουν δύσκολα ζητήματα σε μια κατανοητή πρόταση. Πολλοί θεωρούν ότι τα debates δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από εκδηλώσεις για προετοιμασμένες μίνι ομιλίες, αγνοώντας τελείως τους φραστικούς διαξιφισμούς μιας ευθείας σύγκρουσης ιδεών. Δυστυχώς, πολλοί δεν έχουν ιδέα πώς να προετοιμαστούν για ένα debate. Κάποιοι άλλοι προετοιμάζονται υπερβολικά και χάνονται στις λεπτομέρειες. Και κάποιοι υπεροπτικά και εσφαλμένα πιστεύουν ότι το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να εμφανιστούν, ότι προετοιμασία δεν χρειάζεται αφού η προσωπικότητά τους και η παρουσία τους θα τους οδηγήσουν στη νίκη. Εξαιτίας αυτών των προβλημάτων, και άλλων, πολλοί πολιτικοί διαπιστώνουν ότι είναι ακατάλληλοι για debates και προσέχουν να μην εμπλακούν σε αυτά.
Αλλά αυτές οι έγνοιες μπορούν να ξεπεραστούν με μια σωστή στρατηγική προετοιμασίας
και δεξιοτεχνική συμμετοχή. Τα παρακάτω μπορούν να βοηθήσουν:
1. Να ξέρετε το «στήσιμο» του debate
Ξεκινήστε μαθαίνοντας όσα περισσότερα μπορείτε για την εκδήλωση. Να είστε περιεκτικός. Οι λεπτομέρειες έχουν ζωτική σημασία. Ποιο είναι το «στήσιμο»; Τι ξέρετε για την αίθουσα και το βήμα; Τι είδους μικρόφωνο θα χρησιμοποιηθεί; Τι ξέρετε για τον φωτισμό και την ακουστική; Ποιοι είναι οι άλλοι συμμετέχοντες; Τι ξέρετε γι’ αυτούς; Ποιες είναι οι θέσεις τους πάνω στα τρέχοντα ζητήματα; Ποιος θα συντονίζει; Τι ξέρετε για τον συντονιστή; Έχει ο συντονιστής κάποιον ευνοούμενο; Δείχνει ο συντονιστής προτίμηση σε ένα κόμμα έναντι ενός άλλου; Τι μέσα μαζικής ενημέρωσης θα είναι παρόντα; Που θα είναι οι τηλεοπτικές κάμερες; Ποιοι θα είναι στο ακροατήριο; Που θα κάθονται οι υποστηρικτές σας; Μπορεί το ακροατήριο να συμμετέχει; Θα μπορεί να θέσει και ερωτήματα; Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι ούτε ασήμαντες ούτε άσκοπες. Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα καθορίσουν την επιτυχία σας. Γι’ αυτό και στις προεδρικές προεκλογικές καμπάνιες στις Ηνωμένες Πολιτείες οι διαπραγματεύσεις γύρω από τα debates κρατάνε πολύ και συχνά περιλαμβάνουν πρώην διπλωμάτες. Κάθε πλευρά επιδίδεται σε ένα κυνήγι γνώσεων, αλλά προσπαθεί να κερδίσει και πλεονεκτήματα στo πώς θα γίνει το «στήσιμο» του debate ή στην επιλογή του τόπου διεξαγωγής του.
2. Προετοιμαστείτε κατάλληλα
Θέλετε να είστε προετοιμασμένοι. Και η καλή προετοιμασία περιλαμβάνει πολλά. Υπάρχει όμως ένας σωστός και ένας λάθος τρόπος να προετοιμαστείτε. Ο λάθος τρόπος είναι να κολλήσετε υπερβολικά στις μικρές λεπτομέρειες και να χάσετε το σύνολο.
Μια καλή απάντηση σε ένα debate ξεκινά με μια γενική δήλωση της πολιτικής σας πρότασης, όπως: «Έχω δεσμευτεί να βελτιώσω τη ροή των μεταφορών στην Αθήνα». Ξεκινάτε έτσι διότι θέλετε το κοινό να σκεφτεί για ένα ζήτημα με έναν προκαθορισμένο τρόπο. Αυτή η πρώτη δήλωση της θέσης σας στενεύει τη σκέψη του κοινού αμέσως, επιτρέποντάς σας να κατευθύνετε τη σκέψη του προς το επιθυμητό συμπέρασμα.
Μετά την αρχική γενική δήλωση συνεχίζετε με μια μικρή παράθεση στοιχείων που ενισχύουν την άποψή σας.
Στη συνέχεια παρουσιάζετε την πρότασή σας και δείχνετε γιατί θα φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Δώστε ένα παράδειγμα ενός πραγματικού ανθρώπου που θα ωφεληθεί από το σχέδιό σας.
Ακολούθως συγκρίνετε το σχέδιό σας με αυτά των αντιπάλων σας, δείχνοντας πώς ο ίδιος άνθρωπος του παραδείγματος δεν θα ωφελούνταν, και ότι είναι άνθρωποι όπως αυτός που θα θιγούν από τα σχέδια των αντιπάλων σας.
Εφόσον οι περισσότερες απαντήσεις σε debates περιορίζονται χρονικά, θα έπρεπε να δείτε την απάντησή σας ως μια δίλεπτη ή τρίλεπτη ομιλία που πρέπει να συμπυκνώσει κάποια δύσκολα προβλήματα και προτάσεις σε κατανοητές, συνοπτικές και αξιομνημόνευτες δηλώσεις. Αυτό είναι μέρος του τεχνάσματος για τα debates: να βρείτε τρόπο να μετατρέψετε περίπλοκες συζητήσεις σε σαφή και πειστικά σχόλια.
Τώρα, πώς θα προετοιμαστείτε; Ξεκινήστε αντιγράφοντας κάθε πιθανή ερώτηση, από τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν μέχρι προσωπικές προτιμήσεις. Ξέρω κάποιους συμμετέχοντες σε debates που θα βάλουν κάθε ερώτηση σε μια ξεχωριστή σελίδα και στη συνέχεια θα τις καταχωρίσουν σε ευρετήριο και θα τις αρχειοθετήσουν για να τις βρίσκουν εύκολα. Στη συνέχεια, καθώς προετοιμάζετε κάθε απάντηση, ξεκινήστε με μια ξεκάθαρη, μεστή δήλωση της άποψής σας.
Μετά την ερώτηση, αντιγράψτε την απάντηση ακολουθώντας τα βήματα που ήδη πρότεινα. Να επιμελείστε, να ξαναδουλεύετε, να συμπυκνώνετε και να απομνημονεύετε τις απαντήσεις σας. Και το κυριότερο, απομνημονεύστε την αρχική δήλωση της θέσης σας: είναι η πιο σημαντική πρόταση της απάντησής σας.
3. Να ακολουθείτε στρατηγική
Να μη σας γίνει έμμονη ιδέα ο αντίπαλός σας ή το τι λέει. Να μείνετε στην άποψή σας. Να αναπτύσσετε τα επιχειρήματά σας. Να εξακολουθείτε να μιλάτε από τη δική σας σκοπιά. Μην παρασυρθείτε στο «γήπεδο» του αντιπάλου σας. Αυτό είναι παλιό κόλπο… να παρασύρεται κάποιος να μιλήσει για ένα ζήτημα από άλλη σκοπιά, προτιμότερη για τον αντίπαλό του απ’ ό, τι για τον ίδιο. Ο Ισαίος, ο δάσκαλος του Δημοσθένη, κάποτε ξεκίνησε ένα debate λέγοντας: «Θα ξεκινήσω από το σημείο που ξεκίνησαν οι αντίπαλοί μου, και από εκεί θα σας κατατοπίσω για τα γεγονότα». Νομίζω ότι αυτή είναι κακή στρατηγική τις περισσότερες αν όχι όλες τις φορές. Υπάρχει μια παροιμία στα debates: «Αν μετακινηθείτε στο ‘γήπεδο’ του αντιπάλου σας, θα χάσετε το debate. Αν μείνετε στην άποψή σας, θα κερδίσετε». Πιστεύω ότι αυτό είναι αλήθεια… όταν απομακρυνθείτε από το δικό σας ρητορικό «γήπεδο» θα χάσετε.
Σκεφτείτε το από στρατηγικής άποψης. Θα έπρεπε να επιλέξετε το δυνατότερο ρητορικό «γήπεδο» για τη θέση σας. «Δυνατότερο» σημαίνει αυτό που βάζει τον αντίπαλό σας σε δύσκολο έδαφος αν υποστηρίζει τα ακριβώς αντίθετα. Για παράδειγμα, λέτε: «Υπάρχει επιζήμια ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα». Το ακριβώς αντίθετο θα ήταν να το αρνηθεί, το οποίο θα φαινόταν απίστευτο σε κάθε ακροατήριο, ή να υποστηρίξει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι καλή, πράγμα εξίσου απίστευτο. Έτσι, ένας αντίπαλος πιθανότατα θα μεταθέσει τη συζήτηση, για να υποστηρίξει ότι δεν ξέρετε για τι μιλάτε ή ότι είστε ο χειρότερος ρυπαντής όλων ή ότι η ρύπανση στην πραγματικότητα έρχεται από τη Βουλγαρία ή την Τουρκία. Μην μετακινηθείτε από τη θέση σας. Να την επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά και να δείξετε πως ο αντίπαλός σας δεν ανταποκρίνεται, ότι εσείς είστε ο σοβαρός μεταξύ των δυο που θα μειώσετε τη ρύπανση και θα βοηθήσετε τους Αθηναίους να αναπνεύσουν καλύτερο αέρα.
Ακόμη, να θυμάστε κάτι που είχε πει ο Αριστοτέλης: μην συζητάτε σε κοινό έδαφος. Με άλλα λόγια, μην συζητάτε για οτιδήποτε ειπωθεί. Εσείς και ο αντίπαλός σας πιθανότατα μοιράζεστε αρκετό κοινό έδαφος. Έτσι, να συζητάτε για όσα διαφωνείτε και να συμφωνείτε για όσα μοιράζεστε. Αυτό βοηθά να επικεντρωθείτε στα σημεία διαφωνίας και το ακροατήριο να δει τη θέση σας πιο καθαρά και με λιγότερη σύγχυση. Για παράδειγμα: «Ναι, συμφωνούμε και οι δυο ότι η κατάσταση στην Κύπρο είναι σοβαρή. Εκεί που διαφωνούμε είναι για το αν πρέπει να κινηθούμε διπλωματικά μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των Ηνωμένων Εθνών».
4. Να ξέρετε τον σκοπό της κάθε λέξης
Εξαιτίας του «στησίματος» ενός debate, δεν μπορείτε να εκφωνήσετε μια μεγάλη ομιλία ή να ελέγξετε το περιβάλλον. Έτσι, κάθε λέξη μετράει. Ένας λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι ο Tony Blair είναι θαυμάσιος στα debates είναι ότι ξέρει τον λόγο για κάθε λέξη που χρησιμοποιεί. Συχνά λέω ότι έχει «νοημοσύνη πίσω από τις λέξεις του». Καμία λέξη δεν πάει χαμένη. Και ξέρει πώς να προφέρει κάθε λέξη, ακριβώς τι τόνο, ρυθμό και ένταση να χρησιμοποιήσει, πώς να φτιάξει σιωπή μεταξύ των λέξεων και να κάνει μεστές νοήματος παύσεις σε σημαντικές στιγμές. Κάθε λέξη έχει μια δουλειά να κάνει. Ξέρει τι δουλειά θέλει να κάνουν οι λέξεις του και στρατηγικά χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις για να πετύχουν στην αποστολή τους απέναντι στο ακροατήριο όσο γίνεται καλύτερα.
Στον Αρχαίο κόσμο, υπήρχε ένας εκπληκτικός ρήτορας ονόματι Διονύσιος. Κάποτε είχε πει το ίδιο συγκρίνοντας τον Ισοκράτη με τον Δημοσθένη. Έγραψε: «όταν διαβάζω έναν λόγο του Ισοκράτη, ηρεμώ και σοβαρεύω, σαν να άκουγα σοβαρή μουσική. Αλλά όταν παίρνω έναν λόγο του Δημοσθένη γίνομαι αλλόφρονας, παρασύρομαι από δω ή από κει, από το ένα πάθος μετά το άλλο: καχυποψία, θλίψη, φόβο, περιφρόνηση, μίσος, οίκτο, καλοσύνη, θυμό, φθόνο περνάω διαδοχικά από όλα τα πάθη που μπορούν να καταλάβουν το ανθρώπινο μυαλό… και κάποιες φορές αναρωτήθηκα ποιες να ήταν οι εντυπώσεις όσων τυχερών έτυχε να τον ακούσουν ». Ένας επιδέξιος συζητητής ξέρει πώς να δημιουργήσει τις κατάλληλες εντυπώσεις την κατάλληλη στιγμή με την επιλογή και άρθρωση των λέξεων, χωρίς ποτέ να καταφεύγει στη γελοιοποίηση, χωρίς ποτέ να φαίνεται ότι υποκρίνεται ή παραποιεί. Ο επιδέξιος συζητητής αφήνει τις λέξεις να κάνουν τη δουλειά τους.
5. Να ελέγχετε τις εκφράσεις και τις κινήσεις σας
Η κάμερα θα είναι πάνω σας όταν μιλάτε… αλλά και όταν δε μιλάτε! Δημιουργήστε οπτική επαφή με το ακροατήριο. Αν υπάρχει τηλεοπτική κάμερα, να κοιτάτε περιοδικά κατευθείαν σ’ αυτή για να δημιουργείτε την εντύπωση της απευθείας οπτικής επαφής με όσους παρακολουθούν από τα σπίτια ή τα γραφεία τους. Το ακροατήριο θα κοιτάζει τα μάτια και το στόμα σας, γι’ αυτό χρησιμοποιήστε όλη την γκάμα εκφράσεων του προσώπου σας (ανάλογα με την περίσταση): χαμόγελα, βλοσυρότητα, έκπληξη ή σάστισμα. Να στέκεστε ευθυτενείς, χαλαροί, με καλή στάση του σώματος για να εκπέμπετε αυτοπεποίθηση και φερεγγυότητα. Να χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για μια περιστασιακή χειρονομία για να υπογραμμίσετε κάτι. Μην κάνετε υπερβολικά πολλές χειρονομίες, θα διασπάσετε την προσοχή του ακροατηρίου. Μην αρπάζεστε από το αναλόγιο.
Το ακροατήριο θα σας κοιτά για να δει τις αντιδράσεις σας στους άλλους ομιλητές. Να θυμάστε να ελέγχετε τις αντιδράσεις σας: τις εκφράσεις και τις κινήσεις σας. Μην κάνετε οτιδήποτε που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σας. Μην κάνετε καμία χειρονομία και κανέναν μορφασμό που «τορπιλίζουν» την αξιοπιστία σας ή σας κάνουν αντιπαθή.
Είμαι πεπεισμένος ότι ο πρώην Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Al Gore έχασε από τον George W. Bush το 2000 εξαιτίας των αλαζονικών, υπονομευτικών για τον ίδιο εκφράσεων και κινήσεών του στα προεδρικά τους debates. Ο Αντιπρόεδρος στριφογύριζε τα μάτια, αναστέναζε ηχηρά κατά τη διάρκεια των απαντήσεων του Bush, έδειχνε ανυπομονησία και ήταν υπερβολικά συγκαταβατικός με τα κουνήματα του κεφαλιού του και τους μορφασμούς του. Ήταν ολοφάνερο ότι ο Gore δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο Bush ήταν βιώσιμος υποψήφιος ή ότι οι απαντήσεις του ήταν αληθοφανείς. Οι κάμερες τα κατέγραψαν όλα. Αυτό σημαίνει ότι ο αμερικανικός λαός τα είδε. Η συμπεριφορά του Gore συζητήθηκε εκτενώς στον τύπο. Και θίχτηκαν τόσοι Αμερικανοί από αυτήν που οπωσδήποτε αυτές οι εκφράσεις και κινήσεις του κόστισαν τη νίκη στις εκλογές. Έτσι, μην κάνετε τίποτε αγενές ή ανόητο. Μείνετε συγκεντρωμένοι. Μείνετε σε επαγρύπνηση. Να τηρείτε σοβαρή, ευλαβική στάση όταν μιλάνε οι άλλοι συζητητές. Από αυτό μπορεί να εξαρτάται η επιτυχία σας.
6. Προσέξτε το ντύσιμό σας
αντίπαλό σας να νιώσει την πίεση και να χάσει τον έλεγχο. Το σλόγκαν μου για τα debates είναι το εξής: «ηρεμία και φινέτσα». Ποτέ μην τους αφήσετε να σας δουν να ιδρώνετε ή να θυμώνετε. Να δείχνετε στο ακροατήριο ότι τίποτα δεν σας εκνευρίζει. Τίποτα δεν σας κάνει να τα χάσετε. Και γι’ αυτό πρέπει να σας ψηφίσουν. Μπορείτε να χειριστείτε την πίεση. Θα σας συμβούλευα να σκεφτείτε αρκετά το πώς φαίνεστε. Πρέπει να δείχνετε ικανοί, επιτυχημένοι και νοικοκυρεμένοι. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να το πετύχετε αυτό θα έπρεπε να φοράτε ένα σκούρο κοστούμι (γαλάζιο ή γκρι), πολύ λευκό πουκάμισο και κόκκινη γραβάτα αν είστε άνδρες και βαθυγάλαζο ή κόκκινο ταγέρ με λευκό μεταξωτό πουκάμισο και ένα ξεχωριστό κολιέ αν είστε γυναίκες. Συχνά λέω στους πελάτες μου ότι χρειάζονται ρούχα ξεχωριστά, καλόγουστα και που δείχνουν ότι είστε ικανοί. Το debate δεν είναι η περίσταση για να ντυθείτε με την τελευταία λέξη της μόδας ή για παράτολμες εντυπώσεις. Θέλετε να παρουσιάσετε μια προσωπικότητα ηγετική, όχι να γίνετε ίνδαλμα της μόδας. Οτιδήποτε κι αν φορέσετε θα έπρεπε να το δοκιμάσετε στην κάμερα πριν το debate γιατί μερικές φορές τα χρώματα αλλάζουν όταν μαγνητοσκοπούνται. Μερικές φορές τα μουντά χρώματα φαίνονται έντονα στην κάμερα και τα έντονα φαίνονται θαμπά. Να φοράτε ρούχα που φαίνονται ωραία στην κάμερα, όχι ρούχα που φαίνονται ωραία στο γυμνό μάτι.
7. Ποτέ μην χάνετε την ψυχραιμία σας
Τα debates είναι ένα τεστ ιδιοσυγκρασίας. Ασκείται πολλή πίεση στους συμμετέχοντες. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι οι άνθρωποι έρχονται να δουν μια ομιλία για να αξιολογήσουν τον χαρακτήρα του ομιλητή. Αυτό που ίσχυε πριν περισσότερο από 2.000 χρόνια ισχύει και σήμερα. Αν είστε θερμοκέφαλος, εύθικτος, ευερέθιστος, ανίκανος να παραμείνετε ήρεμος και λογικός, οι πολίτες θα συμπεράνουν ότι στερείστε της απαιτούμενης για υψηλά αξιώματα ιδιοσυγκρασίας. Ακόμη, αν πείτε ή κάνετε οτιδήποτε προσβλητικό, το ακροατήριο θα απωθηθεί, αποφασισμένο να ψηφίσει εναντίον σας. Να είστε ευγενείς… πάντα. Να παραμένετε ατάραχοι και αυτοκυριαρχούμενοι. Αφήστε τον αντίπαλό σας να νιώσει την πίεση και να χάσει τον έλεγχο. Το σλόγκαν μου για τα debates είναι το εξής: «Ηρεμία και φινέτσα». Ποτέ μην τους αφήσετε να σας δουν να ιδρώνετε ή να θυμώνετε. Να δείχνετε στο ακροατήριο ότι τίποτα δεν σας εκνευρίζει. Τίποτα δεν σας κάνει να τα χάσετε. Και γι’ αυτό πρέπει να σας ψηφίσουν. Μπορείτε να χειριστείτε την πίεση.
8. Μην κάνετε καμία απερισκεψία
Πολλά debates χάνονται από στιγμιαίες απερισκεψίες. Με αυτό εννοώ ότι ο συζητητής επιχειρεί να φανεί αστείος, χαριτωμένος, καταδεκτικός ή σέξι. Όταν το κάνετε αυτό παίρνετε περιττά, επικίνδυνα ρίσκα. Μερικές φορές λιγότερο σημαίνει περισσότερο. Αποφύγετε τα περιττά ρίσκα.
9. Εκμεταλλευτείτε τα λάθη
Όταν ένας αντίπαλος κάνει ένα λάθος, αρπάξτε την ευκαιρία. Κατευθυνθείτε κατευθείαν στο λάθος και κάντε το να τιναχτεί στο αέρα. Κατευθύνετε την προσοχή του κοινού σε αυτό. Κρατήστε τον αντίπαλό σας σε αυτό. Κάντε το λάθος ζήτημα. Δοκιμάστε να τον αποτελειώσετε. Μείνετε προσκολλημένοι στο λάθος του και μην υποχωρείτε.
10. Κερδίστε το debate επικοινωνιακά
Να έχετε αυτοπεποίθηση καθ’ όλη την διάρκεια ενός debate. Ασχέτως του πόσο απογοητευμένος ή ηττημένος νιώθετε, ποτέ μην το δείχνετε. Μπορεί να σκέφτεστε ότι αποδώσατε μόνο στο 30% των ικανοτήτων σας. Στο ακροατήριο όμως μπορεί να φαίνεται ότι τα πάτε πολύ καλά. Μην δείξετε στο ακροατήριο ότι αποτυγχάνετε στο debate ή ότι θα μπορούσατε να τα είχατε πάει καλύτερα. Αν στείλετε ένα αρνητικό σήμα, το ακροατήριο μπορεί να αρχίσει να αμφιβάλλει διότι εσείς στην πραγματικότητα τους είπατε να αμφιβάλλουν. Διατηρήστε την αυτοπεποίθησή σας.
Όταν τελειώσει το debate, τα μέσα θα ψάχνουν για σχόλια και εκτιμήσεις. Οι υποστηρικτές σας θα στρέψουν το debate επικοινωνιακά υπέρ σας επιδεικνύοντας τις αρετές σας και τις καλές προοπτικές των προτάσεών σας. Έχει ζωτική σημασία να διατηρήσετε την αυτοπεποίθησή σας αρκετά μετά το τέλος του debate, διότι οι επικοινωνιακοί χειρισμοί μετά το debate μπορεί στην πραγματικότητα να καθορίσουν το πώς θα παρουσιαστεί την επόμενη μέρα. Έχω μια παροιμία: «Υπάρχουν δυο debate – αυτό μπροστά στο ακροατήριο και αυτό μετά, με τους δημοσιογράφους. Ασχέτως του πώς τα πήγατε στο πρώτο debate, μπορείτε να το κερδίσετε κερδίζοντας το δεύτερο».
11. Ποτέ μην υποτιμάτε το «στήσιμο» του debate
Tα debates έχουν ένα συναρπαστικό «στήσιμο». Όλα συμβαίνουν γρήγορα. Είναι εύκολο να αποσπαστεί η προσοχή σας και να αποπροσανατολιστείτε. Η απόκτηση δεξιοτεχνίας στα debates απαιτεί σωστή στρατηγική, συμπαγή και καθαρή σκέψη, εκτενή προετοιμασία, πειθαρχημένη παρουσία και καλή κατανόηση της επιχειρηματολογίας όπως αναπτύσσεται. Πρέπει να ξέρετε που θέλετε να κατευθυνθεί το debate και να οδηγήσετε το ακροατήριο σε αυτή την προκαθορισμένη έκβαση. Μην οδηγηθείτε αλλού. Μια από τις μεγαλύτερες φιλοφρονήσεις που έχω ακούσει από έναν συζητητή προς έναν άλλον ήταν: «Ήσουν πάντα πέντε δευτερόλεπτα μπροστά». Με άλλα λόγια, το ένα debate οδηγούσε το debate και το άλλο ακολουθούσε. Κατευθύνετε το debate εκεί που επιθυμείτε, πείθοντας το ακροατήριο ότι διαθέτετε το όραμα, τα προσόντα και τις ηγετικές ικανότητες να πετύχετε. Μια καλή απόδοση σε debate μπορεί να μην σημαίνει αυτομάτως νίκη στις εκλογές – παρότι και αυτό έχει συμβεί. Μπορεί όμως να σας φέρει πιο κοντά στην εκλογική επιτυχία. Μια κακή απόδοση σε debate πολύ συχνά καταδίκασε υποψηφίους σε αποτυχία. Μην υποτιμάτε λοιπόν τα debates και τα αποτελέσματά τους.
Ο John Shosky είναι ιδρυτής της Roncalli Communications και για 20 και πλέον χρόνια συγγράφει λόγους πολιτικών. Έχει συγγράψει περισσότερους από 2.600 λόγους για κυβερνητικά στελέχη και αξιωματούχους, μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων, πολιτικούς υποψηφίους, προέδρους πανεπιστημίων και περισσότερα από 30 άρθρα για το πώς να εκφωνούνται δημόσιοι λόγοι. Μόνο από το 2006 έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 100 παρουσιάσεις για τους δημόσιους λόγους στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Έχει εργαστεί ως λογογράφος για τις κυβερνήσεις Reagan και Bush (πρεσβύτερου και νεότερου) και ως στέλεχος του Executive Office of the President, του Department of Health and Human Services, του Department of Education και του Department of Housing and Urban Development. Έχει διδάξει σε περισσότερα από 100 πανεπιστημιακά σεμινάρια σε κολέγια και πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπηςκαι σε πέντε διαφορετικά τμήματα του American University.
Τρίτη 19 Μαΐου 2009
Τα όρια της γελοιοποίησης
Του Θανάση Παπαμιχαήλ
Το διακύβευμα των Ευρωεκλογών δεν είναι ούτε Ευρωπαϊκό, ούτε κομματικό. Είναι πολιτικό. Οι πολίτες απαξιώνουν μέρα με τη μέρα το πολιτικό μας σύστημα, τα ΜΜΕ συνηγορούν σ’ αυτό με τις υπερτροφικές πολλές φορές αποκαλύψεις τους, η κοινωνία πηγαίνει στις κάλπες δυσφορώντας και δίνοντας μοναδική ευκαιρία στους «χαβαλέδες» της πολιτικής να βγάλουν το άχτι τους. Εκμεταλλευόμενοι την αδιαφορία και απαξίωση του κόσμου για τις Ευρωεκλογές προτείνουν υποψηφιότητες που ξεπερνάνε τα όρια της ανθρώπινης ανοχής και γελιοποίησης του πολιτικού μας συστήματος, για λίγα ψίχουλα τηλεθέασης. Αν η αποχή ξεπεράσει το σαράντα τοις εκατό ή και περισσότερο θα αποδοθεί κυρίως στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Αν όμως, οι ψηφοφόροι θελήσουν να εκλέξουν πρόσωπα που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, έτσι για πλάκα, ποιος θα ευθύνεται; Φαντάζεστε να μας εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη πρωταγωνιστές των λεγόμενων trash εκπομπών;
Καλά να πάθουμε, θα πούνε οι πιο ψύχραιμοι. Με τέτοιους πολιτικούς, αυτό είναι που μας χρειάζεται. Δεν είναι όμως έτσι. Στο Ευρωκοινοβούλιο την επόμενη πενταετία κρίνονται πολλά όπως η σταθερότητα της ελληνικής οικονομίας, η ποιότητα της ζωής όλων μας και πολλά εξωτερικά θέματα, όπως οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη. Θα πρέπει όλοι να σοβαρευτούμε και οι υπεύθυνοι πολιτικοί να βάλουν όρια και κανόνες στην ασυδοσία των κάθε είδους επιτήδειων που βλέπουν τις Ευρωεκλογές σαν ευκαιρία για πλάκα. Όσο για τον προσωπικό διασυρμό του υποψήφιου Ευρωβουλευτή, εύχομαι να μην έχει την τύχη της γνωστής τραγουδίστριας!
Το διακύβευμα των Ευρωεκλογών δεν είναι ούτε Ευρωπαϊκό, ούτε κομματικό. Είναι πολιτικό. Οι πολίτες απαξιώνουν μέρα με τη μέρα το πολιτικό μας σύστημα, τα ΜΜΕ συνηγορούν σ’ αυτό με τις υπερτροφικές πολλές φορές αποκαλύψεις τους, η κοινωνία πηγαίνει στις κάλπες δυσφορώντας και δίνοντας μοναδική ευκαιρία στους «χαβαλέδες» της πολιτικής να βγάλουν το άχτι τους. Εκμεταλλευόμενοι την αδιαφορία και απαξίωση του κόσμου για τις Ευρωεκλογές προτείνουν υποψηφιότητες που ξεπερνάνε τα όρια της ανθρώπινης ανοχής και γελιοποίησης του πολιτικού μας συστήματος, για λίγα ψίχουλα τηλεθέασης. Αν η αποχή ξεπεράσει το σαράντα τοις εκατό ή και περισσότερο θα αποδοθεί κυρίως στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Αν όμως, οι ψηφοφόροι θελήσουν να εκλέξουν πρόσωπα που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, έτσι για πλάκα, ποιος θα ευθύνεται; Φαντάζεστε να μας εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη πρωταγωνιστές των λεγόμενων trash εκπομπών;
Καλά να πάθουμε, θα πούνε οι πιο ψύχραιμοι. Με τέτοιους πολιτικούς, αυτό είναι που μας χρειάζεται. Δεν είναι όμως έτσι. Στο Ευρωκοινοβούλιο την επόμενη πενταετία κρίνονται πολλά όπως η σταθερότητα της ελληνικής οικονομίας, η ποιότητα της ζωής όλων μας και πολλά εξωτερικά θέματα, όπως οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη. Θα πρέπει όλοι να σοβαρευτούμε και οι υπεύθυνοι πολιτικοί να βάλουν όρια και κανόνες στην ασυδοσία των κάθε είδους επιτήδειων που βλέπουν τις Ευρωεκλογές σαν ευκαιρία για πλάκα. Όσο για τον προσωπικό διασυρμό του υποψήφιου Ευρωβουλευτή, εύχομαι να μην έχει την τύχη της γνωστής τραγουδίστριας!
Παρασκευή 8 Μαΐου 2009
Οι ευρωεκλογές θα επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις;
Του Θανάση Παπαμιχαήλ - Επικοινωνιολόγου
Η πολιτική συζήτηση σχετικά με τις προσεχείς ευρωεκλογές, για άλλη μια φορά σε αυτή τη χώρα, περιστρέφεται γύρω από τα ανούσια και αφήνει στην άκρη την ουσία.
Όλοι ασχολούνται με το περιβόητο 3%. Οι δημοσιογράφοι θέλουν να μας πείσουν ότι αν η διαφορά ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές είναι πάνω από 3% τότε αυτό θα σημαίνει διάφορα τρομερά και φοβερά για το κυβερνών κόμμα και, κυρίως, θα το υποχρεώσει να πάει σε εκλογές. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί μια τόσο μικρή διαφορά θα έχει τόσο κατακλυσμιαίες συνέπειες για την πολιτική ζωή μας. Όπως και να το κάνουμε, οι ευρωεκλογές είναι εξαιρετικά χαμηλής βαρύτητας στη συνείδηση του εκλογικού σώματος. Κακώς, κάκιστα, αλλά είναι! Πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν στις ευρωεκλογές με τα ίδια κριτήρια που έχουν για τις εθνικές εκλογές, οπότε τι συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς; Τίποτα.
Απλώς διάφοροι ευφάνταστοι κονδυλοφόροι που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση προσπαθούν, για μια ακόμη φορά, να δημιουργήσουν θέμα εκ του μη όντος. Θέλουν να μας πείσουν ότι θα είναι εξαιρετική συγκυρία η απώλεια τις πρωτιάς για το κυβερνών κόμμα. Αρλούμπες! Το πλέον σύνηθες είναι όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις πλην των εθνικών να αντιμετωπίζονται από τους πολίτες ως μια ευκαιρία για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους προς το κυβερνών κόμμα, ακόμη κι αν στις επόμενες εθνικές εκλογές, αυτοί οι ίδιοι ψηφοφόροι, το ψηφίζουν και πάλι.
Το τριήμερο της αργίας, λόγω του Αγίου Πνεύματος, θα επηρεάσει σίγουρα το ποσοστό αποχής από τις κάλπες. Ίσως η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών εκφραστεί με έκρηξη του ποσοστού της αποχής, και σίγουρα να δώσει τροφή στα τηλεοπτικά μας παράθυρα για συζητήσεις. Αν η αποχή ταυτιστεί με τον ΚΑΝΕΝΑ των δημοσκοπήσεων τότε θα έχουμε ακόμη έναν Ευρωβουλευτή με το όνομα ο ΚΑΝΕΝΑΣ.
Από την άλλη μεριά, έχουμε υποτιμήσει την τεράστια σημασία που θα έχει και για την πολιτική ζωή στη χώρα η οικονομική κρίση που γιγαντώνεται. Ξεχνάμε, για παράδειγμα, ότι σε λίγες εβδομάδες αρχίζει η τουριστική περίοδος, η περίοδος που καθορίζει την πορεία του σημαντικότερου κλάδου της εθνικής οικονομίας. Ξεχνάμε ότι υπάρχουν χιλιάδες, εκατομμύρια συμπολίτες μας που περιμένουν αυτήν ακριβώς την περίοδο για να ζήσουν και ότι, αν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν, τότε όλοι αυτοί θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα βιοπορισμού. Αυτή είναι η εξέλιξη με τη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα και όχι το ποιος θα πάει στο Στρασβούργο. Αυτή είναι η εξέλιξη που θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Προσωπικά, λοιπόν, πιστεύω ότι οι πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο θα έχουν νόημα μόνο εφόσον τα χειρότερα επιβεβαιωθούν σχετικά με την προσεχή τουριστική σεζόν στην Ελλάδα. Διαφορετικά, η μόνη άλλη ευκαιρία των επίδοξων ανατροπέων της κυβέρνησης θα είναι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η πολιτική συζήτηση σχετικά με τις προσεχείς ευρωεκλογές, για άλλη μια φορά σε αυτή τη χώρα, περιστρέφεται γύρω από τα ανούσια και αφήνει στην άκρη την ουσία.
Όλοι ασχολούνται με το περιβόητο 3%. Οι δημοσιογράφοι θέλουν να μας πείσουν ότι αν η διαφορά ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές είναι πάνω από 3% τότε αυτό θα σημαίνει διάφορα τρομερά και φοβερά για το κυβερνών κόμμα και, κυρίως, θα το υποχρεώσει να πάει σε εκλογές. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί μια τόσο μικρή διαφορά θα έχει τόσο κατακλυσμιαίες συνέπειες για την πολιτική ζωή μας. Όπως και να το κάνουμε, οι ευρωεκλογές είναι εξαιρετικά χαμηλής βαρύτητας στη συνείδηση του εκλογικού σώματος. Κακώς, κάκιστα, αλλά είναι! Πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν στις ευρωεκλογές με τα ίδια κριτήρια που έχουν για τις εθνικές εκλογές, οπότε τι συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς; Τίποτα.
Απλώς διάφοροι ευφάνταστοι κονδυλοφόροι που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση προσπαθούν, για μια ακόμη φορά, να δημιουργήσουν θέμα εκ του μη όντος. Θέλουν να μας πείσουν ότι θα είναι εξαιρετική συγκυρία η απώλεια τις πρωτιάς για το κυβερνών κόμμα. Αρλούμπες! Το πλέον σύνηθες είναι όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις πλην των εθνικών να αντιμετωπίζονται από τους πολίτες ως μια ευκαιρία για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους προς το κυβερνών κόμμα, ακόμη κι αν στις επόμενες εθνικές εκλογές, αυτοί οι ίδιοι ψηφοφόροι, το ψηφίζουν και πάλι.
Το τριήμερο της αργίας, λόγω του Αγίου Πνεύματος, θα επηρεάσει σίγουρα το ποσοστό αποχής από τις κάλπες. Ίσως η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών εκφραστεί με έκρηξη του ποσοστού της αποχής, και σίγουρα να δώσει τροφή στα τηλεοπτικά μας παράθυρα για συζητήσεις. Αν η αποχή ταυτιστεί με τον ΚΑΝΕΝΑ των δημοσκοπήσεων τότε θα έχουμε ακόμη έναν Ευρωβουλευτή με το όνομα ο ΚΑΝΕΝΑΣ.
Από την άλλη μεριά, έχουμε υποτιμήσει την τεράστια σημασία που θα έχει και για την πολιτική ζωή στη χώρα η οικονομική κρίση που γιγαντώνεται. Ξεχνάμε, για παράδειγμα, ότι σε λίγες εβδομάδες αρχίζει η τουριστική περίοδος, η περίοδος που καθορίζει την πορεία του σημαντικότερου κλάδου της εθνικής οικονομίας. Ξεχνάμε ότι υπάρχουν χιλιάδες, εκατομμύρια συμπολίτες μας που περιμένουν αυτήν ακριβώς την περίοδο για να ζήσουν και ότι, αν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν, τότε όλοι αυτοί θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα βιοπορισμού. Αυτή είναι η εξέλιξη με τη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα και όχι το ποιος θα πάει στο Στρασβούργο. Αυτή είναι η εξέλιξη που θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Προσωπικά, λοιπόν, πιστεύω ότι οι πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο θα έχουν νόημα μόνο εφόσον τα χειρότερα επιβεβαιωθούν σχετικά με την προσεχή τουριστική σεζόν στην Ελλάδα. Διαφορετικά, η μόνη άλλη ευκαιρία των επίδοξων ανατροπέων της κυβέρνησης θα είναι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ E-MAIL ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!
- Νέοι υποψήφιοι πολιτικοί: 9 συμβουλές για να χτίσετε το προφίλ σας
- Ο Σουν Τσου και πώς να οργανώσετε τους συνεργάτες σας
- Όχι στα "χρίσματα" της Αυτοδιοίκησης
- Πολιτικά "σκηνοθετικά" παιχνίδια
- Συνέντευξη του Δημάρχου Λαρισαίων, Κ. Τζανακούλη
- Δήμαρχος, πολιτικός ή manager;
Δευτέρα 4 Μαΐου 2009
Όπως δεν μπορείτε να πάτε σε πόλεμο χωρίς όπλο, έτσι δεν μπορείτε να πάτε και σε εκλογική αναμέτρηση χωρίς έρευνα κοινής γνώμης!
Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι υποψήφιοι ή αιρετοί άρχοντες, αν και γνωρίζουν την ανάγκη προσωπικής έρευνας κοινής γνώμης για την εκλογική τους επιτυχία, την απέφευγαν λόγω του υψηλού κόστους.
Η Think Politics σας επιφυλάσσει μια έκπληξη! Σε αποκλειστική συνεργασία με επίσημη εταιρεία δημοσκοπήσεων, η Think Politics σας προσφέρει την ευκαιρία να διεξάγετε τη δική σας έρευνα κοινής γνώμης, και μάλιστα σε δείγμα 600 ατόμων, σε μια τιμή τόσο χαμηλή που δε φαντάζεστε!
Μην κάνετε το λάθος να υποτιμήσετε την αξία μιας δημοσκόπησης και μην ξεκινήσετε την προεκλογική εκστρατεία σας χωρίς να ενημερωθείτε για τη γνώμη των πολιτών. Η δημοσκόπηση είναι ένα ζωτικής σημασίας εργαλείο που σας επιτρέπει να δείτε ποια είναι η εικόνα τον πολιτών για το πρόσωπο και το έργο σας, τι πιστεύουν οι πολίτες για τους αντιπάλους σας και τι προσδοκίες ή παράπονα έχουν από την εκλογή σας. Η έρευνα κοινής γνώμης θα σας βοηθήσει να οργανώσετε τις ενέργειές σας για να βελτιώσετε την εικόνα σας, να επικοινωνήσετε πιο αποτελεσματικά το έργο σας, και να εξασφαλίσετε μια στοχευμένη εκλογική στρατηγική χωρίς να σπαταλήσετε άσκοπα χρόνο και χρήμα.
Επικοινωνήστε με τη Think Politics σήμερα για να οργανώσετε τη δική σας έρευνα κοινής γνώμης σε μια ΤΙΜΗ ΕΚΠΛΗΞΗ, που φθάνει το 1/3 του ποσού που έχετε συνηθίσει να ακούτε. Μην ξεκινήσετε την προεκλογική εκστρατεία σας απροετοίμαστος!
Η Think Politics σας επιφυλάσσει μια έκπληξη! Σε αποκλειστική συνεργασία με επίσημη εταιρεία δημοσκοπήσεων, η Think Politics σας προσφέρει την ευκαιρία να διεξάγετε τη δική σας έρευνα κοινής γνώμης, και μάλιστα σε δείγμα 600 ατόμων, σε μια τιμή τόσο χαμηλή που δε φαντάζεστε!
Μην κάνετε το λάθος να υποτιμήσετε την αξία μιας δημοσκόπησης και μην ξεκινήσετε την προεκλογική εκστρατεία σας χωρίς να ενημερωθείτε για τη γνώμη των πολιτών. Η δημοσκόπηση είναι ένα ζωτικής σημασίας εργαλείο που σας επιτρέπει να δείτε ποια είναι η εικόνα τον πολιτών για το πρόσωπο και το έργο σας, τι πιστεύουν οι πολίτες για τους αντιπάλους σας και τι προσδοκίες ή παράπονα έχουν από την εκλογή σας. Η έρευνα κοινής γνώμης θα σας βοηθήσει να οργανώσετε τις ενέργειές σας για να βελτιώσετε την εικόνα σας, να επικοινωνήσετε πιο αποτελεσματικά το έργο σας, και να εξασφαλίσετε μια στοχευμένη εκλογική στρατηγική χωρίς να σπαταλήσετε άσκοπα χρόνο και χρήμα.
Επικοινωνήστε με τη Think Politics σήμερα για να οργανώσετε τη δική σας έρευνα κοινής γνώμης σε μια ΤΙΜΗ ΕΚΠΛΗΞΗ, που φθάνει το 1/3 του ποσού που έχετε συνηθίσει να ακούτε. Μην ξεκινήσετε την προεκλογική εκστρατεία σας απροετοίμαστος!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)